Anti-Fascistisch Front / Verzet

Fouad Belkacem (29 j., rechts op foto 1), leider van het extremistische Sharia4Belgium, is gisteren veroordeeld tot twee jaar celstraf, een boete van 550 euro en een symbolische euro schadevergoeding voor de burgerlijke partijen in de zaak tegen hem. Zijn voorbeeld, de Britse haatprediker Anjem Choudray (44 j., links op foto 1), werd veroordeeld tot één jaar effectieve celstraf.

Fouad Belkacem, die zich ook Abu Imran laat noemen, plaatste daags na het overlijden van Marie-Rose Morel een filmpje op het internet waarin hij Morels kanker duidde als “een straf van Allah, omdat ze lid is van een partij die tegen de islam is”. Belkacem verheugde zich erover dat Morel hard geleden had. Volgens Belkacem, nog steeds in hetzelfde filmpje, mogen Filip Dewinter, Bart De Wever en Geert Wilders zich aan eenzelfde lot verwachten. Belkacem wordt hiervoor 'belaging' van Frank Vanhecke verweten, wat strafbaar is met maximaal twee jaar cel en 1 650 euro boete. ‘Belaging’ is er als je een persoon lastigvalt wiens rust ernstig verstoord wordt. Maar kan iemand veroordeeld worden voor belaging op basis van één feit? Het hof van cassatie oordeelde op 21 februari 2007 dat meerdere feiten nodig zijn, maar de rechtbank in Antwerpen volgde die redenering niet. Zou men in beroep oordelen dat het niet om belaging gaat, blijft het aanzetten tot haat over op basis van de antiracismewetgeving die met maximum één jaar cel kan bestraft worden.

Over de haat die Fouad Belkacem verspreidt kan geen twijfel bestaan. In meerdere filmpjes verwerpt hij de democratie en roept hij op tot de Heilige Oorlog om de westerlingen te bekeren. In een filmpje vroeg hij, in camouflagebroek en met geweerschoten op de achtergrond, aan Allah moslims naar de poort van Brussel te laten oprukken om minister van Defensie Pieter De Crem een lesje te laten leren. Anjem Choudray had in het stedelijk ontmoetingscentrum De Shelter in Borgerhout, dat tot doel heeft om culturen dichter bij elkaar te brengen, allerlei hatelijke uitlatingen gespuid op een persconferentie. Zowat hetzelfde als wat we mogen verwachten als ‘Vrouwen tegen islamisering’ op 6 maart eerstkomend in het Felixpakhuis in Antwerpen haar startmeeting houdt. Een veroordeling voor racisme is niet gangbaar voor  een eenmalige uitspraak, hoe graag ook Joods Actueel dit soms wil. Het misdrijf wordt vooral afgeleid uit het herhaaldelijke waarmee de haat geuit wordt. Ook op dit punt kon er geen twijfel bestaan over Sharia4Belgium.

Het Openbaar Ministerie noemde Fouad Belkacem “de lont in het kruitvat”. “Met zijn wansmakelijk, haatdragend en pseudoreligieus gewauwel zet hij moslims aan tot haat. Het is nu wachten tot een andere dwaas tot de actie overgaat.” Volgens het Openbaar Ministerie is Belkacem “allerminst een goede moslim”. Hij heeft meerdere veroordelingen voor diefstallen, slagen en verwondingen, weerspannigheid, bedreiging en overtreding van de antiracismewet opgelopen. “Zijn strafregister is zeven pagina’s lang.” Rechter Fabienne Nackaerts wilde gisteren een duidelijk signaal geven: “Beide beklaagden streven een heldenstatus na en maken hierbij gebruik van de islam. Ze schuwen welbewust haatdragende en gewelddadige taal niet en bekommeren zich niet om de schade die ze toebrengen aan de personen die ze viseren, aan de hele gemeenschap maar ook aan de gelovige moslims die op een vreedzame manier hun geloof willen beleven in respect met andersdenkenden.”

Er werd één euro morele schadevergoeding toegekend aan Frank Vanhecke als weduwnaar van Marie-Rose Morel, aan Filip Dewinter en aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat optrad namens zeshonderd klagers onder wie Filip Dewinter. Advocaat Jean-Marie De Meester had zich aanvankelijk burgerlijke partij gesteld als homo, later omdat hij zich als vrijzinnige aangepakt voelde. Om allerlei eerder technische redenen werd hem de morele schadevergoeding niet toegekend. Fouad Belkacem kan nog in verzet gaan tegen het vonnis omdat hij bij de behandeling van zijn zaak afwezig bleef, hij kan nog in beroep gaan en daarna nog in cassatie. En mocht zijn straf behouden blijven, is het nog niet zeker of ze uitgevoerd wordt. Straffen onder de drie jaar worden in de praktijk omgezet in elektronisch toezicht, al heeft de nieuwe minister van Justitie wel de ambitie om straffen onder de drie jaar effectief te laten uitvoeren. Maar Belkacem loopt nog kans op acht maanden cel voor racisme en geweldplegingen uit 2009 en heeft al een veroordeling tot zes maanden cel voor weerspannigheid uit 2011. Twee jaar + acht maanden + zes maanden geeft samen meer dan drie jaar celstraf, die hem dan wel effectief wachten.

Zowel Frank Vanhecke als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding waren tevreden over de uitspraak van de rechtbank gisteren. Niet Filip Dewinter. Filip Dewinter erkent dat Fouad Balkacem “de zwaarst mogelijke straf “ krijgt, maar vindt die straf te licht. Volgens de VB-doctrine zou de in Rumst geboren Belkacem zijn Belgische nationaliteit ontnomen moeten worden, en zou Belkacem 'teruggestuurd' moeten worden naar Marokko. In tegenstelling tot Frank Vanhecke en Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (foto 2), was Filip Dewinter niet aanwezig bij de uitspraak van de rechtbank in Antwerpen. Vlaanderens hoop in bange dagen was onderweg naar de Verenigde Staten waar hij de Engelstalige versie van zijn anti-islamboek Inch Allah? wil promoten. Filip Dewinter gaf daar intussen al een televisie-interview voor The Teaparty.net die uitzendt vanop de Conservative Political Action Conference in Washington.

Toen in maart vorig jaar drie inrichters van neonaziconcerten veroordeeld werden tot drie maanden cel voorwaardelijk reclameerde Dewinter niet over de principieel belangrijke maar al bij al lichte strafmaat voor de drie neonazi's.

Het was me een weekje qua bezoekersaantallen op deze blog. Doorgaans trekken we op maandag de meeste bezoekers, en vorige maandag was er een – zeggen anderen ons toch – best interessant artikel over de film Die Kriegerin. Dinsdag werd over het bezoekersaantal van maandag gegaan: het artikel over “waarnemend VNV-leider Francken” trok extra bezoekers door het op Facebook forwarden ter linker- en ter rechterzijde (onder andere door een parlementair medewerker van het VB). Donderdag werd het weekrecord alweer doorbroken, en hoe. Niet voor ons zowel informatief als amusant artikel over Hongarije. Neen, men was massaal aan het googelen op ‘An-Sofie Dewinter’ en kwam daarbij onder andere uit op dit en dit ouder artikel op deze blog.

Vrijdag ging het googelen naar An-Sofie Dewinter (foto) verder, en kwam men onder andere uit op ons artikel van die dag. Een nieuwe piek qua bezoekersaantallen. De gekte kwam in de buurt van die keer anderhalf jaar geleden dat op enkele Nederlandse websites een foto verscheen van ‘Foxxy Angel’ aka Angela de Vos die in aanwezigheid van honderden discotheekgangers een Afrikaan pijpt. De Nederlanders leerden dat  Angela de Vos op deze blog in onverdachte tijden reeds gesignaleerd werd als rechtsextremiste die zich voor seks aanbood. Dat ze voor een pijpwedstrijd in die Zaandamse discotheek zich niet inhield voor een Afrikaan vond menigeen nogal kras, te meer ze “nogal wat geschiedenislessen (schijnt) gemist te hebben op school”.

De stunt van vader en dochter Dewinter leverde televisiebeelden op bij VTM, overgenomen door De Standaard online, tot bij het Arabische  Alhurra tv. Ook bij Reyers Laat mocht An-Sofie Dewinter langsgaan, wat evenwel niet meer opleverde dan beelden bij het interview dat donderdagochtend in Het Laatste Nieuws stond. De meerwaarde voor de Canvas-kijker hebben we niet gevonden. Of An-Sofie Dewinter écht denkt dat de paar een boerka dragende vrouwen hun kledij nu over de haag gaan gooien? Of ze niet een vrouwbeeld promoot waar de meeste vrouwen in bikini niet toe komen? Waarom de ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne van start moet gaan met een rechts-extremistische meeting in het Sint-Felixpakhuis (!) in Antwerpen? Het werd allemaal niet gevraagd.

An-Sofie Dewinter is ‘hot’, en vrijdagnamiddag verstuurde Philippe Van der Sande, perswoordvoerder van Filip Dewinter, dan ook een uitnodiging voor een “Fotosessie voor de pers”. Zaterdagnamiddag was de nieuwjaarsreceptie van het VB-Merksem gepland en Filip Dewinter zou er aanwezig zijn “met zijn dochters An-Sofie, die geposeerd heeft voor de affiche van ‘Vrouwen tegen islamisering’, en Karolien, die de Merksemse districtsraadslijst van het Vlaams Belang zal duwen.” De geïnteresseerde persfotografen werden gevraagd “om van deze fotosessie gebruik te maken indien ze foto’s willen van An-Sofie en/of Karolien (al dan niet met hun vader)”. Wordt vervolgd in de boekskes en de kranten, websites en televisieprogramma’s die ermee willen concurreren.

Nog maar vorige maandag vonden wij in onze brievenbus een Vlaams Belang-folder over Hoe overleven in een islamitische samenleving?, of daar wordt al het volgend Vlaams Belang-initiatief tegen de ‘islamisering’ aangekondigd. Het Vlaams Belang pakt de komende dagen uit met een jonge vrouw die uitdagend poseert in een open nikab en bikini, de borsten ‘goed gevuld’ (foto). Het fotomodel is… An-Sofie Dewinter, dochter van.

Het is niet de eerste keer dat An-Sofie Dewinter poseert voor een Vlaams Belang-campagne. In december 2007 was ze al eens op een ‘vakbonds’affiche te zien onder de slogan "Baas in eigen hoofd". Maar toen hield ze zedig haar kleren aan. "Poseren vind ik leuk. Maar niet in bikini of lingerie. Dat zal ik nooit doen", noteerde Het Laatste Nieuws toen uit haar mond. Maar het kan verkeren. "Dit gaat mij écht om het statement", zegt An-Sofie Dewinter nu aan Het Laatste Nieuws. Voor een campagne ‘Islam of vrijheid’ werd gezocht voor het grootst mogelijk contrast met een boerka. En dat is naakt. "Maar zover gingen we het nu ook weer niet drijven”, zegt An-Sofie Dewinter. “Dus is het een bikini geworden. Ik herinner me inderdaad nog dat ik ooit gezegd heb dat ik zoiets nooit zou doen. Maar ik wilde het nu per se wel, omdat de campagne naadloos aansluit bij hoe ik over de hele problematiek denk. Als vrouwen moeten we kiezen: vrijheid of islam." Wil iemand eens aan Alexandra Colen vragen wat zij vindt van dergelijke manier van campagne voeren?

De foto van An-Sofie Dewinter past in een campagne van ‘Vrouwen tegen islamisering' die begin volgende maand gelanceerd wordt. An-Sofie Dewinter: "We hadden het er thuis aan tafel over en ik heb mezelf voorgesteld. Ik doe dit graag. Voor het achterliggende idee én om papa te steunen. De risico's en de kritiek schrikken me niet af. Op dat gebied heb ik alles al gehad. Tot doodsbedreigingen toe. Een mens leert daar mee leven." Pour la petite histoire: An-Sofie Dewinter studeert momenteel Marketing aan de Karel de Grote-hogeschool in Antwerpen. De mening van haar vriend heeft ze niet gevraagd voor de fotoshoot. Hij werd pas ingelicht toen alles al ingeblikt was. Naar verluidt vond hij de foto "schoon". An-Sofie Dewinter (20 j.) zegt geen enkele ambitie te koesteren om haar vader (49 j.) in de actieve politiek op te volgen. Ze is ‘gewoon’ lid van de Vlaams Belang Jongeren en van het Vlaams Belang. "Maar ondertussen heb ik geleerd om nooit nooit te zeggen", nuanceert An-Sofie Dewinter nu. "Kijk maar naar mijn dure bikini-eed van enkele jaren geleden."

Dewinters oudste dochter Karolien (23 j.), intussen zes maanden zwanger, zet dit jaar wel haar eerste stappen op het politieke toneel. Ze zal de VB-lijst duwen bij de districtsraadsverkiezingen in Merksem. Dewinters jongste dochter, Veroniek, is nog maar 17 jaar oud. Van haar zijn geen politieke ambities of sidekicks naast haar vader bekend, buiten het telkens weer aan de hand van haar vader meegenomen worden naar de stemlokalen bij verkiezingen. De ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne wordt dinsdag 6 maart op gang getrokken met een meeting en voorstelling van het boek van Anke Van dermeersch Hoer noch slavin. De voormalige Miss België krijgt op de meeting aan haar zijde vertegenwoordigers van rechtsextremistische partijen uit Frankrijk (het FN), Oostenrijk (FPÖ), Duitsland (Pro Deutschland), Groot-Brittanië (waarschijnlijk de BNP) en Zuid-Afrika (mogelijk de Vrijheidspartij).

Plaats van het gebeuren is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens “dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies”. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?

Knack-redacteur Dirk Draulans las de reacties op diverse discussieforums na de schietpartij vorige week in Luik. Hij reageert: “Het is totaal absurd de slachtpartij van Nordine Amrani (foto 1) in Luik aan zijn afkomst te willen koppelen. Ontsporende hersenen zijn een universeel gegeven.”

Dirk Draulans: “Het kot was weer te klein. Het was weer een Marokkaan. Het is altijd hetzelfde met die Marokkanen. De overheid treedt veel te laks op tegen criminelen, en zeker tegen Marokkanen. Soms ben je beschaamd mens te zijn als je de reacties van de goegemeente op discussieforums leest. Ze leggen de kortzichtigheid van de doorsnee mens bloot. De mens reageert veel te impulsief en vergeet de context voor hij zijn oprispingen de wereld ingooit. Vroeger gebeurde dat aan de keukentafel of aan de toog, en had je er geen last van. Nu wordt je voortdurend geconfronteerd met de pijnlijke beperkingen van het menselijke beoordelingsvermogen. Dat Hans Van Themsche, die in 2008 een racistisch geïnspireerde raid door Antwerpen uitvoerde, een echte Vlaming was, is al vergeten. Dat Kim De Gelder, die in 2009 waarschijnlijk willekeurig enkele mensen doodschoot, waaronder twee baby’s, een echte Belg was, is ook al naar de vergeetput van het geheugen verwezen. Nochtans was er recent de Noor Anders Breivik, een echte Ariër, die vorig jaar een ravage aanrichtte in zijn land, en 77 mensen doodde in een combinatie van een autobomaanslag en een aanval op een vakantiekamp. De Amerikaan Timothy McVeigh, een veteraan van de Golfoorlog, blies in 1995 in Oklahoma City een overheidsgebouw op en doodde zo 168 mensen, zomaar, uit onvrede met de gang van zaken.

Overal in de wereld gebeuren onverwachte dingen, ongewenste dingen ook. Overal in de wereld gaan hersenen in de fout, en sturen ze hun dragers in de richting van onaangepast gedrag. De hersenen hebben er alle belang bij flexibel te zijn, de grenzen van het mogelijke af te tasten, om voorbereid te zijn op het onverwachte. Soms overschrijdt de natuur grenzen die wij niet overschreden willen zien worden. Daar kunnen we weinig aan doen. Het heeft geen zin te speculeren over de achtergrond van de persoon in kwestie, over het eventuele gemak waarmee hij – het zijn wel meestal mannen – aan wapens is geraakt, over een mogelijke fout die is gemaakt met een voorwaardelijke vrijlating. Als de hersenen tilt slaan, kan geen maatschappelijke organisatie daar tegenop. Maatschappelijk falen als gevolg van onvoorspelbaar gedrag is een universeel gegeven. (…)” We citeren hier Dirk Draulans niet om zijn gelijk te beklemtonen – volgens ons kunnen wél vragen gesteld worden bij het gemak waarmee men aan wapens geraakt, kunnen wél vragen gesteld worden bij de voorwaarden voor vervroegde vrijlating… –, we citeren het omdat sommigen blijkbaar de afkomst van Nordine Amrani als reden voor de schietpartij zagen.

Opmerkelijk is dat het Vlaams Belang dit niet deed. “Nordine Amrani had die noodlottige 13^de december gewoon in de gevangenis moeten zitten (en niet vervroegd vrijgelaten worden, nvdr.)”, is de stelling van het VB. Over de afkomst van de in Elsene geboren en vlug wees geworden Amrani rept het VB niet. Haar kiezers, gewoon geworden criminele genen te zien bij vreemdelingen, blijven echter voortrazen over de afkomst van sommige criminelen. En dan zijn er nog de islambashers. Volgens zijn advocaten voelde Nordine Amrani zich geen Marokkaan en was hij geen moslim, maar Sam van Rooy (foto 2, medeauteur van De islam, kritische essays over een politieke religie) weet het alweer: “Wie kan, het feit in acht nemend dat Amrani met zijn onberispelijk gedrag alles en iedereen om de tuin heeft geleid, met zekerheid zeggen dat hij geen islamitische haatgevoelens tegen een westers samenleving koesterde?” en: “Dat Amrani zijn aanslag pleegde op de Kerstmarkt in Luik en niet in een Marokkaans theehuis of moskee, kan toevallig zijn maar ook juist niet.” Dat er op de Place Saint-Lambert altijd veel volk is, en ook het plaatselijk Justitiepaleis ligt waar Amrani zich die ochtend moest aanbieden, lijken ons anders ook mogelijke hypotheses waarom hij precies daar in het rond schoot en granaten weggooide. Maar zo’n evidenties komt niet op in het hoofd van Sam van Rooy.

Nog zo jong (26 j.), en voor alles wat misloopt in deze wereld maar één verklaring hebben. “Wie kan (…) met zekerheid zeggen dat hij geen islamitische haatgevoelens…” Waar is de geestelijke hulpverlening als je ze nodig hebt?

Het Franse satirisch weekblad Charlie Hebdo ligt opnieuw in de winkel met een provocerende cover nadat vorige week de redactielokalen met een molotovcocktail vernield werden. Op de cover deze week tongzoent een moslim een tekenaar van Charlie Hebdo. Daarboven staat de tekst Liefde is sterker dan haat (foto). Het Vlaams Belang vindt het goed dat Charlie Hebdo haar vrijheid van meningsuiting opeist.

Op de website van het Vlaams Belang luidt het: “Vermits homoseksualiteit in de islam een groot taboe is, mag aangenomen worden dat Charlie Hebdo andermaal op zere tenen trapt. Over smaken kan geredetwist worden en erg smaakvol is de spotprent misschien niet. Maar het blad maakt alleszins duidelijk dat het niet buigt voor intimidatie en geweld. En dat kan alleen maar toegejuicht worden. Charlie Hebdo maakt duidelijk dat vrije meninguiting het hoogste goed is in een democratie en dat niemand het recht kan opeisen om niet beledigd te worden.” Als het VB een partijbijeenkomst houdt in een openbaar gebouw, en er hangt in de buurt een afbeelding van twee kussende mannen, dan denkt het VB evenwel heel anders over de vrije meningsuiting.

We hebben het verhaal al eerder verteld, maar in het kort: Het VB richtte in het Cultureel Centrum Luchtbal een congres in ter voorbereiding van gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen als daar toevallig ook een tentoonstelling over ‘De kus’ staat opgesteld. Eén van de beelden is dat van twee kussende mannen, en het VB vond er niet beter op dan het schilderij af te dekken met een handdoek. Toen een medewerker van het Cultureel Centrum de handdoek wegtrok, hing het VB de handdoek terug over het schilderij. De zaak kwam ter sprake in de gemeenteraad en Hilde De Lobel zei daar: “Er is niets, maar dan ook niets gebeurd, dat een andere vereniging die gebruik zou hebben gemaakt van die zaal niet zou gedaan hebben.”

Als het is om moslims te jennen dan vindt het VB twee kussende mannen misschien niet smaakvol, maar toch toe te juichen. Als twee kussende mannen in de buurt van een VB-bijeenkomst te zien zijn, moet dat beeld aan het oog onttrokken worden. VB’ers hebben een aparte logica.

“Als ik de jongeren van de Arabische revolutie spreek, ben ik optimistisch. Ik ben dan weer pessimistisch als ik de extremisten bij ons in het westen hoor, zowel de moslimextremisten als extreem rechts. De angst voor een directe aanslag is weggeëbd, maar nu sluipt er een vage en veel gevaarlijker angst voor de anderen onze hoofden binnen. Onze politici en opiniemakers zouden dat moeten inzien en meer werk maken van een antigif tegen die angst.” (Rudi Vranckx in Knack Focus)

Een en ander komt vanavond aan bod in de slotaflevering van De vloek van Osama (Canvas, 21u10). Een fragment uit de aflevering van vanavond was eerder al te zien als (nog niet ondertitelde) preview: reportagemaker Rudi Vranckx in Luton (Engeland) waar moslimextremisten actief zijn en de English Defense League (foto) is ontstaan. Rudi Vranckx in Humo: “Ik zoek oprichter (van de English Defense League, nvdr.) Tommy Robinson op in zijn zonnebankcenter aan de rand van de stad. Zijn echte naam is Stephen Lennon. Hij stamt af van Ierse immigranten, en komt uit een gebroken gezin. Als Tommy de kamer binnenwandelt zuigt hij alle aandacht naar zich toe. Keurig gekapt, fris geschoren, beige broek, wit streepjeshemd, onopvallende modieuze zonnebril. Tommy is een onopvallende verschijning, tot hij begint te praten. Het komt er als een stortvloed uit: ‘De moslims zijn verantwoordelijk voor de criminaliteit, drugs, pedofilie.’ De preek van de man lijkt verdacht veel op die van Sayful Islam (een moslimextremist die al in de derde aflevering van De vloek van Osama te zien was, nvdr.).  

Even later is ‘Tommy Robinson’ met twee bodyguards in het centrum van Luton. Een Pakistaanse jongeman komt op hem af. Rudi Vranckx: “Hij begint meteen een discussie: ‘Ik ken je en ik geef je zelfs voor 90 procent gelijk: criminelen moeten gestraft worden. Maar waarom moet je alle moslims over dezelfde kam scheren? ‘Wij hebben niets tegen moslims, maar wel tegen de islam’, antwoordt de EDL-leider. ‘En de meesten van jullie willen de sharia invoeren.’ Een blanke vrouw mengt zich in de discussie, maar lijfwacht Terry maakt haar uit voor linkse fascist en ander fraais. Scheldwoorden vliegen nu over en weer. De lijfwachten worden zenuwachtig en leiden Tommy terug naar het zonnebankcenter. ‘Heb je niet gezien hoe ze met hun mobieltjes sms’jes begonnen rond te sturen? Als we te lang hadden getreuzeld, waren we in geen tijd omsingeld door Paki’s.’ (…)”

“Tommy en zijn twee kompanen besluiten om nog een ritje te maken langs Bury Park, en ik mag mee. Het vrijdagmiddaggebed is net afgelopen. Er is veel volk op straat. Ik merk dat Tommy steeds enkele meters ruimte laat tussen zijn auto en die voor hem. ‘Dat is om te kunnen vluchten als het moet, want soms proberen ze me in te sluiten.’ (Uitstappen worden blijkbaar met militaire precisie voorbereid.’Tommy’ is daarin overigens niet de enige, nvdr.) Op de stoep staat Sayful Islam nog steeds folders uit te delen. Tommy vertraagt en roept luidkeels: ‘Scumbag!’ Beschaamd zak ik onderuit in mijn passagiersstoel. Zouden die twee beseffen hoezeer ze spiegelbeelden zijn van elkaar?”

Vorige donderdag werd 'Tommy Robinson', zijnde Stephen Lennon, veroordeeld voor het uitdelen van een kopstoot aan een 33-jarige man bij een bijeenkomst in Blackburn op 2 april dit jaar. Stephen Lennon krijgt volgende maand te horen welke straf hij hiervoor krijgt. Merkwaardig is dat het slachtoffer ontkent dat Stephen Lennon de kopstoot gaf. Politieagenten getuigden dat de 28-jarige Lennon wel degelijk de dader was.

In de knap door Walter Van Beirendonck vertimmerde De Standaard gaf Marc Reynebeau gisteren enkele bedenkingen over de vrijheid van meningsuiting. Vrijheid van meningsuiting brengt ook verantwoordelijkheid met zich.

Marc Reynebeau: “Dinsdagavond, debat in Antwerpen. De vraag die op tafel ligt, is geïnspireerd door de Noorse extreemrechtse terrorist Anders Behring Breivik: of er een te excessief gebruik van het vrije woord bestaat, dat extremisten tot geweld kan aansporen. De vraag is niet vrijblijvend, want als het antwoord ja is, moet de conclusie zijn dat sommige meningen geen tolerantie verdienen. Het debat begint. Iemand moppert dat de Vlaamse kwaliteitspers zijn boek niet recenseert, omdat het allicht niet politiek correct genoeg zou zijn. En dat negentig procent van alle columns in die bladen 'pro-islam' kleuren. Iemand anders begrijpt niet waarom hij 'een gele kaart' kreeg op het lezersforum van De Standaard. Censuur alom, dan? Nog iemand moppert dat jongeren met een specifiek sociaal probleem nooit aandacht krijgen in de krant en dat niemand verbaasd mag zijn als hun frustratie daarover hen ertoe brengt iets in brand steken. En die Breivik, zo valt nog te horen, voelde zich in zijn islamkritiek wanhopig en gefrustreerd door het verstikkende politiek correcte denken in Noorwegen - dan was een aanslag als die op dat 'pro-Hamas en pro-Hezbollah'-jongerenkamp op dat eiland 'te verwachten'.

Als ze het gevoel hebben dat ze niet worden gehoord, dat hun recht op spreken niet wordt gehonoreerd, vinden sommigen dat kennelijk zo ondraaglijk dat ze maar naar geweld grijpen bij wijze van wanhoopsdaad, als het destructieve surrogaat voor dat 'gecensureerde' vrije spreken. Ja, die Breivik heeft zijn punt inderdaad gemaakt. Maar was hij wel gecensureerd? Misschien moet de vraag worden omgedraaid: was hij wel geïnteresseerd in een open debat? Gelet op de stelligheid waarmee fundamentalisten als hij plegen te spreken, eisen zij alleen een megafoon op voor het onbetwistbaar verkondigen van hun eigen mening. Dat is een dictatoriale manier van spreken. Wie het machinegeweer als gezagsargument hanteert, bewijst daarmee niet gesteld te zijn op dialoog of discussie. Hier krijgt de vrije meningsuiting een bijzondere invulling. Anders dan zoveel andere alledaagse menselijke gedragingen of voorkeuren, krijgt het spreken wel een bijzondere bescherming in charters en wetten. Want freedom of speech wordt een hoger, maatschappelijk belang toegeschreven en moet dus tegen censuur worden beschermd. Hoe vrijer de ideeëncirculatie, hoe beter de samenleving ervan wordt.

Maar niet iedereen beroept zich op de vrije meningsuiting om de samenleving te dienen, wel om de kans te krijgen het eigen gemoed te luchten. De motivatie ligt daar niet bij het maatschappelijke, wel bij het private belang: uiting geven aan een overtuiging of voorkeur. Als dat niet kan, komt er frustratie en wanhoop van - en geweld. (…) Vrije meningsuiting blijft er niet minder een recht om, maar er bestaat geen recht zonder een keerzijde van plicht. (…) Wie het recht tot spreken hanteert, neemt tegelijk de plicht op om zich te verantwoorden. Waarheidsgetrouwheid behoort daartoe, maar net zo goed een besef van consequenties. Taal is tenslotte nooit neutraal of zuiver, omdat betekenissen kunnen verschillen, of omdat woorden en uitdrukkingen bijbetekenissen kunnen meedragen. Nee, behalve de dader zelf is niemand medeschuldig aan daden als die van een Breivik. Maar dat zo iemand zich voor zijn daden kan beroepen op andermans woorden, betekent dat de spreker over zijn woorden de controle heeft verloren. Hij heeft de consequenties van zijn taal dus niet goed overdacht. Dat ontkennen is ook een blijk van gebrek aan verantwoordelijkheidszin.”

Even verduidelijken. Marc Reynebeau was in Antwerpen op het eerste in een reeks debatten georganiseerd door de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV). Drie deelnemers aan het debat lieten zich kennen door zin voor nuance en twijfel. Journalist-jurist John De Wit lichtte de antiracismewet toe en wees daarbij onder andere op het verschil van behandeling als discriminatie in het kader van een niet-religieus of een religieus discours wordt geuit. In het ene geval is het strafbaar en in het andere niet. Is dat wel te verdedigen? Marc Reynebeau wees onder andere op de (bewuste) taalvervuiling, en dat woorden sowieso kans lopen verkeerd geïnterpreteerd te worden. Ex-politicus Jos Geysels uitte onder andere zijn niet-weten wanneer extreme woorden omslaan in extreme daden. Niet elke rechts- of links-extremist zal handelen als Breivik.

De vierde deelnemer aan het debat gooide meteen de islam als oorzaak van alle kwaad in het debat. Hij was toe aan zijn honderdentwaalfde lezing of deelname aan een debat, en wist het onderhand wel. Twijfel en zin voor nuance was er bij hem niet, en hij probeerde anderen op persoonlijk vlak te tackelen. Sprak Jos Geysels wel eens met een gewone leraar of verpleegster? Hij zou dan wel heel anders piepen over de islam! Wim Van Rooy (foto) was de vierde deelnemer aan het debat, de man die vond dat daden als van Breivik “te verwachten” waren door “het verstikkende politiek correcte denken in Noorwegen” (sic). Wim Van Rooy. Zijn taal klonk ons in de oren zoals de hatespeech van Abou Imran van Sharia4Belgium. Teveel zelfzekerheid is beangstigend.

Het Vlaams Belang is tevreden dat in de voormalige gebouwen van General Motors aan de Noorderlaan in Antwerpen geen ‘supermoskee’ komt. Het Vlaams Belang is blij dat er niets in huis komt van haar eigen voorstel.

Punt 13 uit het beruchte zeventigpuntenplan van het Vlaams Blok stelt immers: “De wildgroei van moskeeën moet gestopt worden. Overal rijzen moskeeën als paddenstoelen uit de grond. Aangezien het sociale leven van de islamgemeenschap zich concentreert in en rond de moskee, betekent de inplanting van een moskee in een wijk of gemeente een belangrijke factor van vervreemding. De magrebijnisering van de wijk is meestal het gevolg van de inplanting van een moskee. Het Vlaams Blok wil de gettovorming zoveel mogelijk tegengaan. In afwachting van de begeleide terugkeer van de niet-Europese vreemdelingen naar hun landen van herkomst is het Vlaams Blok er echter wel van overtuigd dat de hier verblijvende moslims recht hebben om hier hun godsdienst te belijden. Het Vlaams Blok stelt dan ook een moskeestop voor, gevolgd door een systematische afbouw van het aantal moskeeën. Polyvalente ruimten buiten de stadskernen kunnen ter beschikking gesteld worden als gebedsruimte.”

Het zeventigpuntenplan werd voorgesteld op een door het VB ingericht colloquium op 6 juni 1992. In de weken en maanden nadien ging het VB aan de slag voor de uitvoering van haar zeventigpuntenplan, en zo bezocht een delegatie met onder andere Filip Dewinter en Jan Penris de stadsmagazijnen aan D’Herbouvillekaai in Antwerpen om te zien of daar geen grote gebedsruimte voor moslims kon ingericht worden. Het gebouw ligt buiten de stadskern en is groot, maar waar moest men naartoe met het feestmateriaal dat daar werd opgeslagen? De stadsarbeiders – verbijsterd over het gezelschap dat plots in hun midden stond – hoorden achteraf niets meer van het half-concrete idee van het VB.

Twintig jaar later opperde Antwerps schepen voor sociale zaken Monica De Coninck (SP.A) het idee om twee grote moskeeën te voorzien in plaats van de enkele tientallen kleine moskeeën in Antwerpen. Een reportage in Terzake begin deze week toonde aan dat de moslims zelf hier niet echt vragende partij om zijn, en Meyrem Almaci (Groen!) wees erop dat een stadsbestuur niets kan bepalen over het aantal moskeeën, kerken or whatever. Wél de voorwaarden voor gebedsruimten kan vastleggen (inzake brandveiligheid, overlast voor de buurt enz.). Het idee van Monica De Coninck is dan wel vanuit een nobele gedachte ontstaan, het is onrealistisch en vooral voer voor het VB dat van grote moskeeën in Antwerpen maar al te graag de inzet voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar wil maken.

Op 30 juni 2011 hebben een twintigtal VB-notabelen en -militanten gekampeerd op het dak van één van de voormalige gebouwen van General Motors opdat er persaandacht zou zijn voor hun eis om ‘Geen supermoskee’. De nieuwe eigenaar is – blijkt nu – niet bereid om het gebouw te verhuren of te verkopen voor een ‘supermoskee’ of welke andere bestemming ook. Hij gebruikt het gebouw als opslagplaats. Filip Dewinter (foto, bij de bezetting van het voormalig GM-gebouw) claimt het nu als een overwinning dat er niets in huis komt van het daar vestigen van een ‘supermoskee’. Blij zijn om het niet realiseren van een eigen voorstel, een kinderhand is vlug gevuld.

De eind vorig jaar overleden zakenman en mecenas van de Vlaamse Beweging Rudi Van der Paal richtte in 1980 met enkele gelijkgezinden de ‘Vlaams-nationale debatclub’ op. Een plaats voor debat tussen Vlaams-nationalisten, en een forum voor al wie zich ter rechterzijde bevindt. Het is hier bijvoorbeeld dat de beruchte foto van Jean-Marie Le Pen met Bart De Wever is gemaakt. Er is nu echter een nieuwe Vlaams-nationale debatclub opgericht.

Initiatiefnemers zijn Guy Celen (voorzitter van de Marnixring Vlaanderen en van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid), Frans Crols (gewezen hoofdredacteur van het financieel-economisch weekblad Trends, Crols neemt de dagelijkse leiding waar van de nieuwe debatclub), Paul Doevenspeck (medestichter van het advocatenkantoor van Hugo Schiltz), Johan Sanctorum (adviseur en tekstschrijver van VB-voorzitter Bruno Valkeniers, columnist-onder-schuilnaam van ’t Pallieterke) en Karl Van Camp (foto 1, hoofdredacteur van ’t Pallieterke). Guy Celen, Frans Crols en Johan Sanctorum hebben verder gemeen dat ze allen gastspreker waren bij de IJzerwake. Ze staken de koppen bij elkaar om een nieuwe Vlaamse debatkring uit de grond te stampen. Ze kozen voor de naam Res Publica, een Latijnse term die letterlijk “publieke zaak” betekent. Bovendien wordt nauw samengewerkt met de Vlaams-republikeinse denkgroep met dezelfde naam.

Volgens ’t Pallieterke – die mediasponsor is – willen de vijf “de stelling van links weerleggen dat een onafhankelijk Vlaanderen zou wegzinken in kneuterigheid. Daartoe willen ze over alle maatschappelijke onderwerpen een breed, pluralistisch en tegensprakelijk debat houden, een viertal per jaar. Het forum opent in Antwerpen, met de bedoeling later alle Vlaamse universiteitssteden aan te doen.” Donderdag 29 september wordt het eerste debat georganiseerd: De islam in Vlaanderen, met als panelleden publicist Wim Van Rooy, VB-kopstuk Filip Dewinter, Antwerps CD&V-gemeenteraadslid Ergün Top en Sharia4Belgium-woordvoerder Abou Imran (foto 2: Dewinter en Imran op een affiche van een eerder debat tussen beiden dat evenwel niet doorging). Moderator is chef-Wetstraat bij De Standaard Bart Brinckman. Met drie extreme sprekers en één gematigde zou hij het debat in goede banen moeten leiden. Plaats van de afspraak is vreemd genoeg, of toch niet, niet in Antwerpen maar in Edegem. In zaal De Basiliek... waar tot nu toe altijd de 'Vlaams-nationale debatclub' van Rudi Van der Paal, onder voorzitterschap van Koen Dillen, bijeenkwam.

“Vonken gegarandeerd”, schrijft ’t Pallieterke over het aangekondigde islamdebat. Daar twijfelen we niet aan. Maar dat debatten met dergelijke sprekers niet de debatten zijn die links zullen overtuigen voor een onafhankelijk Vlaanderen te kiezen, daar twijfelen we ook niet aan.

Vorige week kon je hier lezen dat de jongerenafdeling van de Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union Démocratique du Centre (UDC) voor een campagne tegen de legalisering van drugs een affiche heeft uitgebracht met daarop de pas overleden Amy Winehouse (foto 1). De affiche inspireerde intussen anderen.

De Zwitserse affiche is voorlopig enkel digitaal beschikbaar. Deze week zou beslist worden of de affiche ook gedrukt wordt. Hetzelfde gebeurt met twee Vlaamse versies van die affiche. Eerst is er een affiche die waarschuwt dat islamhaat eindigt met geweld (foto 2). Op de affiche: VB-Kamerlid Tanguy Veys die zich liet fotograferen met het manifest dat hij toegestuurd kreeg van Anders Brehing Breivik. Zoals intussen bekend kreeg partijgenoot Vlaams parlementslid Chris Janssens het manifest eveneens toegestuurd, maar de Limburger voelde minder aandrang dan zijn Gentse collega om ermee uit te pakken. We begrijpen dat. De praat van Filip Dewinter en anderen inspireerde Breivik tot een moorddadige raid op wie hij verantwoordelijk houdt voor de komst van moslims. Dewinter en anderen riepen niet op tot gebruik van geweld, maar hun oorlogstaal tegen de islam zorgde ervoor.

Het VB liet voor haar immigratiecongres op 20 april 2011 al een affiche maken naar een voorbeeld van haar Zwitserse geestesgenoten. Filip Dewinter steekt nu, met een affiche, de hand uit naar Bart De Wever om front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen (foto 3). Nu de strijd tegen drugs in de Seefhoek in Antwerpen is uitgedraaid op een ongeziene solidariteit tussen de allochtone en autochtone bewoners daar, en de roep om een burgerwacht te vormen is omgeslagen in het vormen van een buurtinformatienetwerk (BIN), verandert het VB het geweer van schouder. De partij gaat terug de communautaire toer op. Zondag is er trouwens de traditionele IJzerwake, en dan geeft men de pers maar beter wat anders dan beelden van de groep-Francis Van den Eynde enerzijds en de groep-Dewinter anderzijds op dezelfde IJzerwakeweide. Het VB focust daarom opnieuw op de Vlaamse onafhankelijkheid, overigens nog altijd het eerste punt in het programma van het VB en de statuten van de N-VA. Een onafhankelijk Vlaanderen, maar het moet dan wel een rechts Vlaanderen worden. Zou België niet ‘links’ bestuurd worden, de onafhankelijkheid van Vlaanderen hoefde niet eens voor Dewinter en De Wever.

Of beide affiches, nu enkel digitaal te verkrijgen, ook gedrukt worden hangt af van het commentaar. Reacties kunnen gestuurd worden met de ‘Contacteer me’-knop in de rechterbovenhoek van deze blog. Een grotere versie van de affiches vind je alvast hier en hier.