Anti-Fascistisch Front / Verzet

Als we De Morgen mogen geloven, loopt het goed met de Very Irritating Police-patrouilles die men aan de Westkust sinds deze zomer inzet tegen rondhangende jongeren. Bepaalde rondhangende jongeren, zo blijkt.

De Morgen gisteren: “’Mogen we eigenlijk nog iets doen?’, klonk het uit de hoek van jongeren die zich geviseerd voelden. ‘Ja’, suste (politiekorpschef Nicholas, nvdr.) Paelinck. Want het was hem niet te doen om jongeren uit eigen streek. ‘Onze eigen probleemjongeren zijn gekend door de wijkinspecteurs. Zij zijn dus het probleem niet. Dat is de va-et-vient van wildvreemde, jonge bezoekers die hier hun grenzen zoeken in de zomer wél.’ De korpschef doelt op probleemjongeren die tijdens de zomer vanuit de banlieues van Lille, Roubaix, Duinkerke of het binnenland afzakken en van grote anonimiteit genieten. (…) Het bezorgt probleemjongeren een grote vrijgeleide voor storend gedrag, overtredingen of misdrijven. (…) Paelinck zegt dat de VIP al van de eerste julidag geconfronteerd werd met jonge skinheads uit Noord-Frankrijk die voor problemen zorgden op de tram. De jongeren waren met de bus uit Duinkerke naar De Panne afgezakt. (…)

‘Er waren klachten over de Hitlergroet die ze brachten, over racistische liederen, over roken op de tram, de tram doen stoppen met de noodknop om te plassen en het lastigvallen van ouderen.’ ‘Telkens werden bendes van 10 tot 29 jonge skins gecontroleerd. Ze werden opgehouden, gefotografeerd en gefouilleerd. Er werden processen-verbaal opgesteld omdat ze drugs en steekwapens op zak hadden.’ Op basis van de beelden van de bewakingscamera’s probeert de politie de relschoppers te identificeren en te vervolgen. De korpschef zegt dat de VIP-aanpak zijn vruchten afwerpt. ‘De daders beseften dat ze nu bekend zijn bij onze politiediensten en daardoor gemakkelijk geïdentificeerd kunnen worden bij nieuwe baldadigheden. Er deden zich geen nieuwe problemen meer voor op de tram en aan de tramhalte.’ De jongeren zijn tussen de 17 en 23 jaar.”

Er zijn dus niet alleen problemen in de Seefhoekwijk in Antwerpen, ook aan de Westkust wordt de sfeer verpest. Anders dan men bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) denkt, werkt het Anti-Fascistisch Front (AFF) niet samen met politiediensten. Maar we kunnen niet anders dan vaststellen dat identiteitscontroles zelfs voor neonazi’s intimiderend werkt. De eerste keer dat dit gebeurde was op 19 april 2008 toen de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen een Hitler-herdenking organiseerde. Arnoud Kuipers en zijn vrienden hadden de pech dat net datzelfde weekend in heel Limburg een grote politieactie gevoerd werd naar (verkeers)veiligheid, met als gevolg dat ook de Vlaamse en buitenlandse neonazi’s die zich naar een zaaltje in Overpelt begaven een identiteitscontrole moesten ondergaan. Ze vonden dat niet leuk. De tweede keer dat er identiteitscontroles uitgevoerd werden, was toen neonazi’s op 18 oktober 2008 in Diksmuide verschenen, op weg naar een concert ingericht door het traditionele Blood and Honour Vlaanderen.

Gezien drie dagen later drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen van hun bed gelicht werden door de politie, kaderden die identiteitscontroles blijkbaar in wat op til was. Een derde keer als er identiteitscontroles uitgevoerd werden, was na een raid van de Autonome Kameraden op de organisatie van een vormingsavond van de Actief Linkse Studenten (ALS) aan de Universiteit Antwerpen op 8 oktober 2009. Nadat de identiteit van de zogenaamde Autonome Kameraden – een bende gemaskerde NSV’ers en volk uit aanverwante organisaties – bekend was bij de politiediensten vond een ‘generatiewissel’ plaats bij die Autonome Kameraden. De nieuwe generatie ging nog wel in de leer bij Nederlandse neonazi’s, maar verder werden geen activiteiten meer waargenomen. Hoe stoer ze zich ook voordoen, men vindt het vervelend als de identiteit bij de politie bekend geraakt. Uit het gezichtsveld verdwenen, blijft echter waakzaamheid geboden. Zowel bij Blood and Honour Vlaanderen als bij de Autonome Kameraden kan het vuur terug opflakkeren met jongeren die denken slimmer te handelen dan hun voorgangers. Onkruid vergaat ook niet meteen. Maar voorlopig wordt Vlaanderen ervan bespaard.

Intussen is te hopen dat de politie aan de Westkust het niet laat bij het identificeren van de relschoppers. Het uitbrengen van de Hitlergroet is strafbaar ingevolge artikel 20 en 21 van de wet tegen het racisme en artikel 1 van wet tegen het negationisme. Professor Matthias Storme pleit in Knack deze week voor het opheffen van de wet tegen het racisme, en meteen ook voor het opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid voor Kansen en Racismebestrijding (CGKR). Knack koppelt er een manipuleerbare internetenquête aan over het al dan niet ontbinden van het CGKR, maar voor ons hebben zowel de wet tegen het racisme als het CGKR alle bestaansrecht. Wat heeft Vlaanderen te winnen met het toelaten van racisme, discriminatie en het uitbrengen van de Hitlergroet?

Foto 1: Concertorganisator en in voor alle klusjes ter extreemrechterzijde Patrick De Bruin bij een identiteitscontrole op weg naar een Blood and Honour / Combat 18-bijeenkomst in Noord-Limburg op 19 april 2008. Vorige maand was Patrick De Bruin nog samen met Kris Roman (N-SA) op bezoek bij geestesgenoten in Rusland. De Bruin is zo verankerd in het rechts-radicale milieu dat hij zich niet gelegen laat aan een identiteitscontrole, maar voor niet doorwinterde militanten kunnen identiteitscontroles wel tot enig normbesef leiden. Foto 2: Identiteitscontrole in Diksmuide op 18 oktober 2008.

Vandaag wordt in het Oost-Vlaams provinciaal domein Puyenbroeck in Wachtebeke, bij Zelzate, het vijftig jaar bestaan van de Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) gevierd. Met allerlei gezinsactiviteiten, actieve en stoere spelen, gezelschaps- en volksspelen, leden en oud-leden van de VNJ-muziekkapel die samen gaan musiceren, een fotoboek dat voorgesteld wordt, herinneringen (foto 1) die opgehaald worden, het optreden van 'bevriende folkgroepen', een fuif om de dag te besluiten...

VNJ-verbondsleidster Elke Serpieters heeft “het gevoel dat er veel volk zal zijn”. Tant mieux. Het VNJ kon alleszins rekenen op interviews bij de usual suspects. Een interview in Krax, deels hernomen op deze blog, een interview in ’t Pallieterke en bij RechtsActueel… Een interview op de nationalistische internetradio Radio Rapaille vorige dinsdag ging de mist in door technische problemen. De reportage van Tim Mudde over de NSV-betoging in Gent – eat your heart out Björn Roose, AFF/Verzet had wél juist gezien dat Mudde tijdens de betoging interviews afnam voor zijn radioprogramma – ging nog wel goed in de ether. Maar het interview met VNJ-verbondsleidster Elke Serpieters was onverstaanbaar en moest afgebroken worden. De Standaard schreef dat Elke Serpieters het (partij)politieke wat meer op de achtergrond wil houden, ten voordele van de ‘gewone’ jeugdbewegingsactiviteiten. Filip Dewinter vindt dit trouwens “een logische keuze”. Maar Serpieters heeft geen pasklare uitleg waarom het VNJ dan absoluut aanwezig moet zijn bij herdenkingen van Oostfronters (foto 2).

Officieel nog slechts een 1 100 leden sterk, was het VNJ bij het Vlaams Nationaal Zangfeest dit jaar – dat het vijftigjarig bestaan van het VNJ in de kijker stelde – met een honderdvijftigtal NSV’ers aanwezig. In Wachtebeke mag men vandaag ook nog een pak oud-leden verwachten. Nu actief bij de NSV, het KVHV, Voorpost, het VB… Niet zelden waren VB’ers actief bij het VNJ, met als boegbeelden Wim Verreycken (onder andere ‘dienstleider cultuur’ bij het VNJ) en zoon Rob Verreycken (onder andere hoofdredacteur van het VNJ-blad Storm). Nog meer VB’ers schrijven hun kinderen in als VNJ-lid. VB-kamerlid Tanguy Veys is de uitzondering op de regel: hij was als kind actief bij de Sint-Barbarascouts (met als totemnaam Spirituele Grizzly), en stuurt nu ook zijn oudste zoon daar naartoe. Het leidde tot nogal wat onbegrip van partijgenoten, maar dat is Veys gewoon.

Voor wie er vandaag niet bij kan zijn: op vraag van het VNJ richt het Bormshuis in Antwerpen een tentoonstelling in over de Vlaams-nationale jeugdbeweging: Vlaams Nationaal Jeugdverbond: 50 jaar in het spoor van de Blauwvoeterie. Met publicaties, documenten en vooral foto’s wordt een beeld geschetst van méér dan vijftig jaar Vlaams-nationale jeugdbeweging. Van de gelegenheid wordt immers gebruik gemaakt om ook kort diverse nationalistische jeugdgroepen uit de periode 1944-1961 te belichten die net als het VNJ in het spoor van de Blauwvoeterie werkten. De Zilvermeeuwtjes, het Algemeen Diets Jeugdverbond, het Sint-Arnoutsvendel, het Verbond van Blauwvoetvendels en het Verbond van Vlaamse Meisjesscharen. De tentoonstelling wordt op 29 maart geopend, en blijft opgesteld tot 29 juni.

Benieuwd of ze een foto hebben van Bart De Wever als jonge VNJ'er. Bart De Wever was maar even bij het VNJ. Het jeugdbewegingsleven van sport en kampleven kon hem niet bekoren. Het zal niemand verbazen.

Bij het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), dat aanstaande zaterdag 19 maart haar vijftigjarig bestaan viert, kunnen ze niet klagen van de ondersteuning die het krijgt. Nog maar pas nieuwe jeugdlokalen gekregen van het gemeentebestuur van Sint-Niklaas, kreeg het VNJ nu ook een interview in Krax, vakblad voor jeugdwerk en jeugdbeleid.

Bij Krax wisten ze waaraan ze begonnen. “Bij het grote publiek is het VNJ niet zo bekend, maar het is op zijn minst een beruchte organisatie. Zo stuit je als je even googlet op Jaak Van Haerenborgh, die het VNJ in 1961 stichtte en er ook verbondsleider van bleef tot in 1985. Van Haerenborgh was in de Tweede Wereldoorlog lid van de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen en liep vanwege dat lidmaatschap na de oorlog enkele maanden gevangenisstraf  op.” "Dit wordt vermeld in de biografie van onze stichter-verbondsleider, maar meer doen we daar niet mee”, zegt Elke Serpieters (28 j., sinds 2006 verbondsleidster van het VNJ). "Hoe dan ook", vervolgt Krax, "het VNJ is een jeugdbeweging die een duidelijk politiek standpunt inneemt: ze wil een onafhankelijk Vlaanderen. Politieke actie maakt een onderdeel uit van de werking. Zo neemt het VNJ deel aan de IJzerwake, het Vlaams Nationaal Zangfeest en de herdenking van de Oostfrontsoldaten.” De jaarlijkse herdenking van de voor collaboratie ter dood veroordeelde August Borms (foto 1) had men er ook nog aan kunnen toevoegen.

Volgens Elke Serpieters is het VNJ “in de eerste plaats een jeugdbeweging. (…) Daar komt dan wel regelmatig een Vlaamse inslag bij, maar dat betekent niet dat we niet gewoon ‘schipper mag ik overvaren’ kunnen spelen.” Over die “jeugdbewegingsactiviteiten met een Vlaamse inslag” zegt Serpieters in Krax: “We proberen alles een beetje in een thema te gieten, opdat onze jongeren zich iets meer bewust worden van de Vlaamse geschiedenis en zodat ze weten wat de vervlaamsing van de maatschappij inhoudt.” (Foto 2: het verbranden van de Belgische vlag tijdens een VNJ-activiteit.).

Bruno Fagnoul, burgemeester van het in de Oostkantons gelegen Raeren, getuigde over de aanpak van het VNJ in 1996 in Het Volk: "Vorige zondag stapte het VNJ hier door de straten. In gestrekte marspas en voorafgegaan door een eigen marsorkest en enkele vlaggendragers. Het deed bijzonder militaristisch aan. En vreemd, vooral omdat het VNJ naar de mis kwam. Ik beweeg me anders voort als ik naar de kerk ga." En verder: "Hun taalgebruik alleen al: ze spreken van gouwen, net als de Hitlerjugend. En de tucht en discipline die uitstraalde van hun optocht hier door de straten riep bij de mensen duidelijk beelden op van de Hitlerjugend ten tijde van het Dritte Reich. En ik kan het weten, want ik heb het destijds zelf gezien." Koen Bultinck, toen VNJ-gouwleider, later VB-parlementslid, antwoordde dat er niets vreemds aan de hand was. Over het in rijen van drie naar de kerk marcheren zei hij: "Zo verplaatsen wij ons altijd. Het moet op een gedisciplineerde manier gebeuren, anders komen er ongelukken van."

Een lezer van Gazet van Antwerpen getuigde in 1997 in zijn krant: "Ziehier een beschrijving van de opvoeding door de jeugdbeweging VNJ zoals met eigen ogen gezien: de groep bestond uit twee leidsters van ongeveer 17 jaar, en een twintigtal kinderen van ongeveer 6 à 8 jaar (gemengd). Het spel heette 'betogerke' en werd op enthousiasme onthaald door de kinderen: het is dus al vaker gespeeld. Het spel bestond hierin dat de kinderen een zitstaking hielden terwijl ze 'Voeren Vlaams' moesten scanderen. De leiding speelde de rijkswacht en trok de betogers uit elkaar..."

Hoeveel VNJ-activiteiten zo’n Vlaamse inslag krijgen? Elke Serpieters: “Dat weet ik niet goed, maar ik zou zeggen: de helft. (...) We moedigen wel aan om zoveel mogelijk spellen in een thema te kaderen, al zal niet elke afdeling dat iedere week kunnen waarmaken. Het is ook niet altijd Vlaams. Zo was er onlangs een piratenkamp. Je kan moeilijk zeggen dat dit een typisch Vlaams thema is. (…) Als VNJ proberen we een aantal tradities en culturele zaken in stand te houden. Zo leren we bijvoorbeeld enkele typische Vlaamse liedjes aan, doen we aan volksdansen en houden we een meiboomplanting.” Maar niet-Vlaamse activiteiten kunnen dus ook. Elke Serpieters: “Waar we wel op letten – en dat is misschien lachwekkend – is het vloeken in het Engels. Vloeken in het algemeen mag natuurlijk niet, maar het valt op dat jongeren toch snel de neiging hebben om ‘fuck you’ of ‘shit’ te roepen en dan proberen we daar iets grappigs op te vinden. Op den duur vloeken ze dan niet meer in het Engels.”

Met 1 100 leden is het VNJ de kleinste jeugdbeweging in Vlaanderen. Vroeger waren ze veel groter. Elke Serpieters: “Het is inderdaad zo dat het VNJ een klap heeft gekregen, ergens eind jaren ’90. Dat kwam voornamelijk – niet iedereen zal dit even graag horen – omdat onze jeugdbeweging niet jeugdig genoeg was. Aan de top stonden oudere mensen (Ledy Broeckx, Hugo Pieters… zonder uitzondering ook actief bij het VB, nvdr.) die alles strak leidden, vol goede bedoelingen, maar dan is het natuurlijk niet evident om nieuwe jonge mensen aan te trekken. We hebben geprobeerd dat recht te trekken, de fakkel is doorgegeven aan de jonge garde.”

Maar te wild moet die jonge garde het natuurlijk ook niet maken. Toen de Antwerpse VNJ-afdeling vorig jaar bekendmaakte Music for Life te willen steunen, kwamen daar boze reacties op. Er werd doorgezet, maar het was maar een kleine groep VNJ'ers die acte de présence gaf op de Groenplaats in Antwerpen.

De meeste kampen van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) zijn achter de rug, eentje (dat van het VNJ uit het Oost-Vlaamse Mere) is nog bezig. Het VNJ van Belsele, deelgemeente van Sint-Niklaas, kan terug naar haar nieuwe jeugdlokalen. Met dank aan Wouter Van Bellingen (ex-Spirit, nu aanleunend bij de SP.A). Bij andere gelegenheden verguisd en verdacht gemaakt door het VB dat het geen naam heeft.

Geupdated artikel. Niet dat de Sint-Niklase schepen voor jeugd Wouter Van Bellingen iets bijzonders deed voor het VNJ. Neen. Als jeugdvereniging heeft het VNJ recht op subsidies voor wat elke jeugdvereniging zou moeten hebben: degelijke jeugdwerklokalen. Een paar weken geleden werd het nieuwe heem voor het VNJ in Belsele ingehuldigd, op een terrein van vijfduizend vierkante meter groot. Een verslaggever van ’t Pallieterke was erbij. ’t Pallieterke: “Hij (Wouter Van Bellingen, nvdr.) noemde zich blij en vereerd erbij te mogen zijn (het moet niet altijd op de dansvloer zijn, nietwaar?) en prees het VNJ-jeugdheem als een voorbeeld voor heel Vlaanderen. 'Mijn familie was heel actief bij het VNJ', zei de schepen. ‘Mijn zus en mijn broer waren erbij.’ ‘Ikzelf, naar men zegt ook’, vervolgde hij (gewezen verbondsleidster Ledy Broeckx knikte bevestigend), 'maar ik kan het mij niet herinneren’." Schepen Van Bellingen is een vriendelijke man. Van Bellingen, afkomstig uit Rwanda en geadopteerd in een Vlaams-nationalistisch gezin, maakte zich er diplomatisch vanaf. Het VNJ was een allesbehalve prettige ervaring voor de Van Bellingens. Wouters blanke broer Stef (foto 2) verwoordde het in een interview in Het Nieuwsblad zo: “Mijn ouders hebben me ooit naar het VNJ gestuurd. Dat was naïef van hen, hebben ze later beseft. Een kleurling in het VNJ kon nooit aanvaard worden. Het zijn pijnlijke herinneringen, die ik liever verdring. Die sfeer, het gevoel niet gewenst te zijn: ik heb als klein ventje werkelijk angst gehad van die rechtse extremisten en uiteindelijk heeft het geleid tot een breuk met mijn vader.''

In Mortsel, bij Antwerpen, heeft men een ander beleid. Daar geeft men geen subsidies voor de bouw of het in orde brengen van jeugdlokalen, maar stelt het stadsbestuur zelf lokalen ter beschikking van jeugdwerk. Zo kreeg de plaatselijke kern van het VNJ er vorig jaar nieuwe lokalen. Als het VNJ desondanks de kleinste Vlaamse jeugdbeweging blijft, moet het de reden daarvoor dan ook uitsluitend bij zichzelf zoeken. 

• Schepen Wouter Van Bellingen reageert in een mail naar onze redactie: “In tegenstelling tot mijn broer en zussen ben ik nooit lid geweest van het VNJ. Enkel van scouting. Het klopt dat ik de lokalen heb geopend. Dat blij en vereerd sloeg op het feit dat ik mijn speech over diversiteit, openheid en wederzijds respect kon houden voor mensen die niet allemaal akkoord met deze visie. En ik er warempel ook nog applaus voor kreeg. Bovendien werd ik aangesproken door verschillende mensen die heel tevreden waren met mijn komst omdat er nu iemand was die "linkser" was dan zijzelf. De kern van de zaak is dat kinderen voor mij allemaal gelijk zijn en niet verantwoordelijk kunnen gesteld worden voor de daden van hun ouders. Jonge kinderen hebben meestal geen keuze, maar moeten dikwijls de keuze van hun ouders volgen. Ook deze kinderen hebben recht op goeie lokalen. Daarnaast is er in dit geval de verplichting dat het VNJ hun lokalen moeten openstellen voor anderen. Niks zo goed als sociale controle.”

Op 20 november 1989, vandaag precies 20 jaar geleden, aanvaardde de Verenigde Naties unaniem het Verdrag voor de Rechten van het Kind. Nadien moest het Verdrag overal nog toegepast worden, en dat ligt wel wat moeilijker. Maar hoe staat het VB tegenover de Rechten van het Kind? We willen niet moeilijk doen en niet eens vragen wat het VB vindt van een Kinderrechtencommissaris. “Dit soort fantasietjes”, zoals ’t Pallieterke die functie recent nog omschreef. CD&V’er Johan Sauwens vindt zo’n functie trouwens ook overbodig. Neen, we houden het op de simpele vraag: wat met het spelend kind?

“Spelende kinderen bestempelen als overlast is waanzin”, zei toenmalig Vlaams Blok/Belang Jongeren-voorzitter Hans Verreyt (foto 1) toen hij door Jeugdwerknet in de aanloop voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 ondervraagd werd. Aanleiding was een klacht van mensen in Lauwe, deelgemeente van Menen, die naar een rechter waren gestapt voor de overlast die kinderen zouden veroorzaken op een speelpleintje in hun buurt. Klacht die aanleiding gaf tot de grootste betoging die ze ooit in Lauwe gezien hebben en een actie in vele Vlaamse steden en gemeenten om in het gemeentelijk politiereglement expliciet op te nemen dat spelende kinderen geen overlast zijn. Zo geschiedde ook in Kapellen, gemeente in het noorden van de provincie Antwerpen. Op initiatief van de SP.a, voluit gesteund door de VLD die sinds mensenheugenis in Kapellen de burgemeester mag leveren. De woorden van Hans Verreyt – “Spelende kinderen bestempelen als overlast is waanzin” – wogen licht, zoals ook in andere dossiers van Hans Verreyt.

Nancy Vaerewijck (foto 2), toenmalig voorzitster van het VB-Kapellen, in de Vlaams Belang-krant, editie Kapellen, van december 2007: “De gemeenteraad bepaalde dat ook in Kapellen spelende kinderen niet langer een mogelijke bron van geluidsoverlast kunnen vormen en alzo werd opgenomen in het politiereglement. Wel werd er aan toegevoegd dat ingrijpen nog wel moet kunnen als het echt zwaar de spuigaten zou uitlopen. Mijn eerste vraag is dan ook wanneer loopt het echt zwaar de spuigaten uit. Als voorbeeld van degelijke regelgeving kan voorgaande dan ook tellen. Een reglement gebaseerd op subjectief aanvoelen. Bovendien (…) heeft geen enkel kind het recht om lawaai te maken in de buurt van bijvoorbeeld ouderen die ziek te bed liggen. Maar ja, voor dat soort mensen heeft de SP.a, en ook VLD, een oplossing gereed: de euthanasiewet. Ten gronde zou toch elke ouder moeten weten dat elk kind, van zodra het voor rede vatbaar is, best zo rap mogelijk aangeleerd wordt wat mag en niet kan. Met name de rechten en plichten. (…) Wat de plichten betreft geeft echter de SP.a, en ook de meeste andere zelfbenoemde en zichzelf hip vindende democratische partijen, steeds minder thuis.”

“Hoe meer boefjes, hoe meer kinderen die nooit plichten geleerd hebben – de zogenaamde kinderen met een moeilijke jeugd – hoe meer de kassa van de linkse media-advocaten, type Jef Vermassen, gespijsd wordt. Hoe meer verknoeide jeugd, hoe meer kans op misdaden. Kassa, kassa, kassa. Bovendien moet de SP.a toch zijn trouwe kiezers aan het werk houden. Problemen met de jeugd op de straat… Geef ons straathoekwerkers. Problemen met jeugd op trams en bussen… Hier zijn de stadswachten, tot drie op één bus, om het enigszins onder controle te houden.” En zo raast de toenmalige voorzitster van het VB-Kapellen, en ook gemeenteraadslid, Nancy Vaerewijck nog even door. Het technisch en beroepsonderwijs, de lonen in de industrie, de stijgende energieprijzen en de geschreven pers… het passeerde allemaal de revue naar aanleiding van het gemeenteraadsbesluit dat spelende kinderen geen overlast zijn. Voor wie het niet kan geloven, voorlopig is het hier nog na te lezen. In een eerdere Kapelse Vlaams Belang-krant in 2007 werd het openen van kinderspeelstraten becommentarieerd met: “O.K., maar eerst de normale veiligheidszaken voorrang geven.” De oprichting van een kindergemeenteraad werd door toenmalig VB-fractieleider in de Kapelse gemeenteraad Dirk Pelgrims bekritiseerd met: “Laat kinderen, kind zijn, en rustig en onder begeleiding van de ouders uitgroeien tot evenwichtige burgers, die dan later, indien zij dat wensen hun politieke verantwoordelijkheid kunnen opnemen, nadat zij verkozen zijn.”

Nancy Vaerewijck is sinds 11 april 2008 geen voorzitster meer van het VB in Kapellen. Meer zelfs, in de gemeenteraad van Kapellen zetelt ze sinds een paar maanden als onafhankelijke. “Dat is een weloverwogen beslissing waarbij ik niet over één nacht ijs ben gegaan”, zei Nancy Vaerewijck daarover aan Gazet van Antwerpen. “De vuile was buitenhangen, doe ik niet”, vervolgt ze. “De reden van mijn opstap vindt zijn oorzaak in mijn onvrede over hoe de algemene politiek, waarvan ook het Vlaams Belang deel uitmaakt, functioneert. Mensen denken dat zij personen kiezen terwijl het de partijen zijn die bepalen wie de mandaten invult. We leven dus in een schijndemocratie. Anderzijds ontmoette ik in de politiek heel wat mensen die zeggen op te komen voor bepaalde waarden, normen en ideeën, maar die enkel toepasbaar vinden voor ’anderen’.” Als VB-lijsttrekster kreeg ze bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 niet minder dan 1 158 voorkeurstemmen. Na toenmalig Vlaams minister Dirk Van Mechelen en de Kapelse waarnemende burgemeester Koen Helsen de meeste voorkeurstemmen.

Toen hem in één van de vele verkiezingsprogramma’s op Radio 1 voor de voeten werd geworpen dat personen uit etnisch-culturele minderheden minder in beeld komen op televisie dan hun aandeel in de bevolking, antwoordde Filip Dewinter: “Dan moeten ze programma’s als Opsporing verzocht maar wat meer uitzenden.” Maar het zijn niet alleen allochtone jongeren die opgespoord moeten worden. In de politieraad voor de gemeenten Hove, Edegem, Kontich, Lint en Aartselaar vraagt het VB aandacht voor het gedrag van ‘hangjongeren’.

Jongeren hangen nu eenmaal graag rond. Rondhangen doen ze niet noodzakelijk omdat ze niets anders te doen heb, voor velen is het een tijdsinvulling als een ander. De helft van de tieners hangt wel eens rond op straten en pleinen, en het liefst willen ze er méér tijd voor hebben. Rondhangen is perfect normaal als je opgroeit. Je wil zien en gezien worden, je tijd invullen zoals jij het wil. Jongeren hebben nood aan een eigen ruimte, liefst zonder andere mensen te storen of in de weg te staan. Volwassenen storen zich echter al vlug aan een groepje jongeren dat ergens bijeen staat. En al zeker als ze een wat donkerder huidskleur hebben. Om nog maar te zwijgen over reacties op lawaai of zelfs maar gelach. En soms komt het inderdaad tot echte problemen (vandalisme, geluidsoverlast, drugsgebruik…). Rondhangen en de bezorgdheid erover is al eeuwenoud, zo bewijst een ordonnantie van de stad Antwerpen van 17 november 1659 over de “joncheyt deser Stadt” waarmee een historiek over de hangjongeren in Vlaanderen begint van een aantal jeugdorganisaties die de negatieve berichtgeving over hangjongeren willen doorbreken.

Marleen Van den Eynde (foto 2), VB-gemeenteraadslid in Kontich, Vlaams volksvertegenwoordigster en lid van de politieraad in de Hekla-zone (Hove, Edegem, Kontich, Lint en Aartselaar), bracht de hangjongeren in beeld in de Hekla-politieraad van 25 juni. Marleen Van den Eynde: “Een groep van meer dan twintig jongeren tussen 13 en 15 jaar verstoren het openbaar leven in Aartselaar en brengen heel wat schade aan op openbaar domein, zoals de kerk, maar ook het kerkhof.” Ze wilde weten “op welke manier men optreedt tegen zulke jongeren en of deze jongeren zullen gestraft worden, of het louter bij preventief blijft.”  De korpschef antwoordde dat het probleem in Aartselaar nog maar zeer recent is, waardoor er momenteel enkel preventief wordt opgetreden. Enkele ouders werden op het lokaal politiekantoor ontvangen om te spreken over het wangedrag van hun jongeren. Slechts wanneer de situatie uit de hand blijft lopen, zal in Aartselaar sanctionerend opgetreden worden. Marleen Van den Eynde vroeg “om een beleid uit te werken rond ‘hangjongeren’. In de gemeente Willebroek werd een folder uitgegeven, en een campagne opgezet rond hangjongeren. Deze jongeren hebben het niet altijd slecht voor met het openbaar domein. Zij mogen met elkaar afspreken op pleintjes, speeltuinen en gemeentelijke parken, maar het is echter ontoelaatbaar wanneer zij schade aanbrengen aan het openbaar domein, of voorbijgangers of  buurtbewoners verstoren met hun gedrag. Je kan echter maar aan een sanctionerend beleid beginnen als het preventief luik voldoende is uitgewerkt. De gemeentelijk jeugddiensten hebben dan ook een belangrijke taak om deze jongeren duidelijk te maken wat kan en niet kan, wanneer zij zich op het openbaar domein begeven.”

Dat klinkt alvast positiever dan wat Marleen van den Eyndes VB-collega’s elders in Vlaanderen voorstellen. Frank Creyelman promootte het installeren van zogenaamde mosquito-installaties, die een voor jongeren ondraaglijk geluid produceren, om die jongeren weg te jagen op bepaalde plekken in Mechelen, en collega Koen Bultinck diende een wetsvoorstel in om de mosquito-installaties in heel Vlaanderen te kunnen plaatsen. Creyleman noch Bultinck verkregen het installeren van mosquito-toestellen. De woordvoerder van de Hekla-politiezone, Dirk Fonteyne, relativeert intussen het probleem. Dirk Fonteyne (in Het Nieuwsblad): “Vijftien jongeren die staan te babbelen en die we moeten aanmanen stiller te zijn: is dat écht problematisch?” Volgens Fonteyne is het probleem nu niet erger dan vroeger, en weet de politie goed wie die jongeren zijn. “De jongeren die problemen veroorzaken zijn meestal dezelfde, net zoals de klagers ook dezelfde blijven.”

De Standaard stelde vorige vrijdag ‘jong talent’ in elke partij voor, om dan tot de conclusie te komen dat het voor velen onder hen twijfelachtig is of we ze na 7 juni in het Vlaams Parlement zullen terugvinden. Bij het VB is het niet anders. “Bij Vlaams Belang moet Hans Verreyt strijden vanop een zevende plaats (op de Antwerpse lijst, nvdr.). Vijf jaar geleden stond die plek nog garant voor een zetel bij Vlaams Belang, nu wordt het nagelbijten.”, noteerde de krant. Dat De Standaard Hans Verreyt bij ‘jong talent’ rekent, is wel vreemd. Zijn ster als voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) is de laatste jaren immers sterk aan het tanen.

Hans Verreyt (28 j.) begon zijn professionele loopbaan bij een internetbedrijfje in Mechelen, maar na een telefoontje van Filip Dewinter ging hij aan de slag als grafisch vormgever bij het VB. In 2001 volgde hij de 36-jarige Frederic Erens op als voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Verreyt heeft er dan al een lange levensloop in VB-kringen op zitten: als kind lid van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), later (groeps)leider daar; als scholier lid van het Nationalistisch Jongstudentenverbond (NJSV) en als student achtereenvolgens secretaris, plaatselijk voorzitter en nationaal voorzitter van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). Op de eerste IJzerwake in 2003 is Hans Verreyt de jeugdspreker. Hij oogst er applaus met zijn eerbetoon aan de Vlaamse jongens die aan de zijde van de Duitse nazi’s aan het Oostfront vochten. Verreyt is ook bestuurslid van de vzw die de IJzerwake inricht. Tussendoor stelde Hans Verreyt zich kandidaat als lid van de Vlaamse Jeugdraad, waarbij hij zijn activiteiten bij het VB en aanverwante organisaties verzweeg. Met een artikel van Marc Spruyt in De Morgen geraakte de dag van de verkiezingen voor de Vlaamse Jeugdraad de achtergrond van Hans Verreyt dan toch bekend. Verreyt geraakte niet verkozen bij de Vlaamse Jeugdraad.

Verreyt is bijzonder actief op het internet, met meerdere websites die hij voor bevriende politici en organisaties ontwierp en beheert/beheerde. Daarnaast is/was Verreyt actief bij het TaalAktieKomitee (TAK), de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en Voorpost. In het vooruitzicht van de jongste gemeenteraadsverkiezingen verhuisde Verreyt van Lint naar Boom, waar Verreyt een mooi resultaat mocht boeken. Als nieuweling in de Boomse politiek moest hij enkel de burgemeester en eerste schepen laten voorgaan qua voorkeurstemmen. Bij de federale verkiezingen in 2007 behaalde Verreyt als kandidaat voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers 6 337 voorkeurstemmen. Intussen gaat het echter bergaf met de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Alsmaar minder afdelingen zijn nog echt actief. Als de heropgerichte Leuvense VBJ-afdeling rechtser is dan Bruno Valkeniers en Hans Verreyt willen (met bestuursleden die de sfeer gaan snuiven bij en zelfs actief zijn in Blood and Honour Vlaanderen), is het vooral omdat Verreyt maar laat begaan omdat het één van de weinige nog actieve VBJ-afdelingen is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6836666). In De Standaard zei Hans Verreyt vorige vrijdag dat jeugdbeleid één van zijn voornaamste thema’s is.

“Jeugdbeleid. Dat is geen sexy thema voor een Belanger, maar het is wel belangrijk. In de jeugdwerking worden jongeren gevormd”, verduidelijkte Verreyt in De Standaard. Op het eerste zicht is het raar dat hij zegt dat jeugdbeleid voor een VB’er geen sexy thema is, want bij de 16 tot18-jarigen ligt het VB beter in de markt dan bij andere leeftijdsgroepen. Vanaf 18 jaar betert dat en is de keuze voor het VB niet meer overmatig vertegenwoordigd. Maar het is waar dat het VB-programma over jeugd zelve weinig aanspreekt. Het baadt vooral in wantrouwen (“Subsidiëring van jeugdverenigingen moet objectief gebeuren.”, De samenstelling van jeugdraden moet objectief gebeuren.”…). En terwijl er een veelvoud is van soorten jeugdorganisaties vindt het VB dat enkel “de traditionele jeugdbewegingen” (de Chiro, scouts, het VNJ…) overheidssteun verdienen. Of dat gaat helpen voor het VNJ is overigens maar de vraag. Na de halvering van het ledenbestand de voorbije jaren (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4817530) is het VNJ zo klein geworden dat het zelfs niet meer opgenomen wordt in de jaarlijkse VRIND-rapportering van de Vlaamse overheid. Groen! heeft grondigst uitgewerkt kiesprogramma inzake jeugdbeleid, op de voet gevolgd door de SP.A. Het VB heeft het kortste programma over jeugdbeleid, en de LDD - zegt ons een expert inzake jeugdbeleid - het domste programma over jeugdbeleid (zie: http://www.jeugdwerknet.be/nieuws/verkiezingen/partijprogrammas).

• Hans Verreyt mocht maandag in Terzake 09 in debat treden met Jean-Marie Dedecker en Geert Bourgeois, maar potten heeft hij daar niet gebroken. In een vooraf opgenomen filmpje mocht Verreyt zich voor de VRT-camera’s voorstellen. Na 1’18” verspreekt hij zich en zegt hij bijna dat het vreemdelingenstemrecht tot de core business van het Vlaams Belang behoort. Verreyt corrigeerde zich nog net op tijd, en bedoelde “een duidelijk vreemdelingenstandpunt”: http://www.youtube.com/watch?v=v9G4ed3kDNQ.

Op 20 november 1989 werd het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind goedgekeurd door de Verenigde Naties. Twee jaar later keurde het Vlaams Parlement het Verdrag goed, en sindsdien werden een aantal acties ondernomen om erover het waken dat Vlaanderen zich als een beschaafde natie zou gedragen tegenover haar eigen kinderen. Juriste Ankie Vandekerckhove (foto) werd in juni 1998 aangesteld als eerste Vlaamse kinderrrechtencommissaris. Haar mandaat zit er nu op (zie: http://productie.radio1.be/programmas/stor/1579215/) en na een selectieprocedure is Bruno Vanobbergen door het Vlaams Parlement aangesteld als volgende kinderrechtencommissaris. ’t Pallieterke ventileerde vorige week haar weerzin tegen de persoon van de nieuwe kinderrechtencommissaris én tegen de functie an sich.

Bruno Vanobbergen werd op 25 maart als nieuwe kinderrechtencommissaris voorgedragen bij het Vlaams Parlement. ’t Pallieterke: “Zonder enige opmerking werd die meneer daar door de unanieme vergadering in zijn functie bevestigd. (…) Zoals men weet, volgt hij het fenomeen Ankie Vandekerckhove op (…). In zijn cv viel ons vooral op dat hij in de periode 2006-2007 docent Interculturele Pedagogiek was aan de Rijksuniversiteit Groningen. Moet er ergens nog (veel) zand zijn?” ’t Pallieterke surfte even naar de website van het Vlaams Parlement en las er bij de vacature voor kinderrechtencommissaris: “De kinderrechtencommissaris vervult een unieke rol als verdediger van de rechten van het kind. Belangrijk is dat de kinderrechtencommissaris in alle acties het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind als leidraad neemt en toeziet op de naleving ervan. Om goed te functioneren moet de kinderrechtencommissaris een groot moreel gezag hebben. Dat gezag steunt op de kwaliteit van de werking van het Kinderrechtencommissariaat, zijn onafhankelijkheid en voldoende draagvlak, zowel bij de Vlaamse volksvertegenwoordigers als bij kinderen en jongeren, bij het grote publiek en bij andere kinderrechtenactoren.” Commentaar van ’t Pallieterke: “Wij weten niet, brave en verduldige lezer, hoe dat bij u zit, maar persoonlijk krijgen wij het heen en weer van dat soort gedaas! Ja, armlastig zijn we nog steeds niet als we voor dit soort fantasietjes nog zakken poen over hebben…”

Ter extreemrechterzijde hebben ze het altijd al moeilijk gehad met verdragen die rechten voor de mens formuleren. Legendarisch is de keer dat Filip Dewinter in De Zevende Dag vertelde dat het Internationaal Verdrag voor de Rechten van de Mens ondergeschikt is aan het principe van het Eigen Volk Eerst!, en tot tweemaal toe stotterde toen hij de naam van dat Internationaal Verdrag uitsprak. Het verdrag voor de rechten van kinderen kan blijkbaar evenmin op begrip rekenen ter extreemrechterzijde, getuige het dédain waarmee ’t Pallieterke schrijft over de functie van kinderrechtencommissaris en de nieuwe kinderrechtencommissaris zelf. En natuurlijk hadden huidig kinderrechtencommissaris Ankie Vandekerckhove en VB-woordvoerders meer dan eens tegengestelde meningen. Als Ankie Vandekerckhove naar aanleiding van de opsluiting van kinderen in een asielprocedure pleit voor een “meer humaan beleid inzake asiel, uitwijzing en regularisatie” zorgt dat meteen voor een boze brief en persmededeling van Filip Dewinter (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4830467). Als Ankie Vandekerckhove zich verzet tegen het idee om ook in ons land Mosquito-toestellen te installeren die met hun ultrasoon geluid, dat alleen wordt gehoord door mensen jonger dan 25 jaar, ‘hangjongeren’ wil verjagen van bepaalde plekken, dan gaat ze daarmee regelrecht in tegen een VB-voorstel (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6035720).

Intussen heeft minister van Asiel en Migratie Annemie Turtelboom een (halfslachtige) maatregel getroffen om gezinnen met kinderen niet langer in gesloten asielcentra op te sluiten (zie: http://www.vluchtelingenwerk.be/bestanden/persbericht-120908.pdf) en inmiddels pleiten alle andere partijen voor een verbod op het gebruik van Mosquito-toestellen (zie: http://www.knack.be/nieuws/technologie/anciaux---alles-doen-om-mosquito-te-verbieden-/site72-section27-article13671.html). Het VB gaat niet alleen dwars in tegen de rechten van kinderen en jongeren, het krijgt doorgaans ook geen gehoor voor haar jeugdonvriendelijke voorstellen. Een geluk bij een ongeluk.

• Kinderrechtencommissariaat: www.kinderrechten.be.

De voorbije dagen en weken is in kranten en elders gediscussieerd over de toelaatbaarheid van piercings en vooral tatoeages. Drie Franstalige liberale Kamerleden hebben immers een wetsvoostel ingediend om geen piercings onder de 16 jaar toe te laten, en geen tatoeages meer onder de 18 jaar. Bij Blood and Honour gaat het om een andere discussie. Daar vroeg ene ‘Sunray’, een West-Vlaming die pas 16 is en eerder al eens twijfelde of hij al dan niet naar een Blood and Honour-bijeenkomst zou gaan (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080409), of hij wel een nationaalsocialistisch symbool kon laten tatoeëren.

“Denk goed na voordat je wat laat prikken”, zegt ‘R1pCLaW’ – lid van de Vlaamse Blood and Honour / Combat 18-groep. “Mijn tattoo’s hebben mijzelf erg in de verlegenheid gebracht, ook in de rechtbank.” Een Nederlander waarschuwt de jonge Sunray dat zijn lichaam nog groeit, waardoor tattoos uitgerokken worden. Hijzelf is bezig nog spiervolume aan te kweken, en plaatst om die reden nog geen tattoos. "Maar is zo’n SS-logo toegelaten of verboden?", vraagt Sunray. ‘Lientje’, een 17-jarige erg actief op het Blood and Honour-forum, helpt onze vriend. “Normaal gezien is het verboden met zo’n symbolen rond te lopen, maar men kan moeilijk je arm er afhakken omdat er een swastika op staat, hé.  Als je symbolen erop wilt zetten zou ik niet voor een swastika of SS gaan. Laat dan eerder runen zetten (foto 3, Odal-runenteken) of minder bekende symbolen. Degenen die jouw visie delen zullen je dan begrijpen, degenen die er alleen op uit zijn jou te veroordelen voor discriminatie zullen het niet begrijpen.” Nederlander ‘Ewiger Treue’ vult aan: “In Duitsland kan je een hoge boete of een gevangenisstraf (…) krijgen voor het dragen van SS-tekens en swastika’s. Kies dus iets minder opzichtigs en bovendien spaart dat gezeik op het strand of in het zwembad.” Ook andere forumleden raden Sunray aan iets minder herkenbaar te laten tatoeëren, voor te opzichtige symbolen is het trouwens moeilijker een tatoeëerder te vinden. Al zijn er wel een paar goede adressen: in (Nederlands) Zuid-Limburg en in Utrecht. Maar een Thorhamer, een White Power-teken (linksboven foto 1, ook bekend als het Keltisch kruis - klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding) of een SS-Totenkopf (in het midden op foto 1), dat is allemaal geen probleem. Voor de buitenwereld is het minder herkenbaar en schokkerend, Blood and Honour’ers weten wel dat er meer achter schuil gaat.

Daarnaast blijven sommige neonazi’s zich duidelijk herkenbaar kleden en gedragen. Laatst zaten we samen op een tram: wij wie wij zijn, hij een bomberjack aan en geen millimeter haar op het hoofd. Kaalkop trok onze aandacht omdat hij zijn combat shoes aan het goed trekken was, combat shoes waarin witte veters. Zijn ogen spuwden vuur als even later een groepje Marokkanen eveneens de tram nam, waarvan één Marokkaan met inderdaad onnodig luide muziek op zijn gsm. Wat later gingen vlak achter Kaalkop twee zwarte dames zitten. Meteen opende Kaalkop met enig misbaar het raampje boven hem voor wat verse lucht, en toen de zwarte dames weer weg waren gebaarde hij alweer over de vieze lucht die de vrouwen zouden verspreiden. Kaalkops lief  was eenvoudig gekleed. Misschien 16, alleszins van eenvoudige komaf. Maar Kaalkop… Daar moest geen verklarend woordenboek bijgehaald worden.

• Herken extreemrechtse symboliek, Nederland: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/artikel/special_v2.pdf.
• Herken extreemrechtse symboliek, wereldwijd: http://www.adl.org/hate_symbols/default.asp.
• Voor een tattootje fijn…, de meest opzichtige tattoos zijn intussen wel van de website verwijderd: http://aff.skynetblogs.be/post/5575347/voor-een-tattootje-fijn-moet-je-bij-het-vb-zi en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080225.

Het berichtje Amerikaanse nazi’s op bezoek bij jongeren Vlaams Belang in De Morgen naar aanleiding van de Dag van de Rechts Europese Jeugd schoot bij Bert Deckers in een verkeerd keelgat. Leugens vanuit het linkse kamp foeterde Bert Deckers, voorzitter van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren (VBJ) en organisator van de Dag van de Rechts Europese Jeugd op zijn blog.

Bert Deckers citeert een zin uit het DM-artikel over die beruchte Dag (zie ook: http://aff.skynetblogs.be/post/5831746/dag-van-de-rechts-europese-jeugd-rechts-recht): “Op de website van het Nationaal Solidaristisch Alternatief meldt de vereniging, die onder meer de originele VB jongeren van Jongeren Aktief, de ecofascisten van Groen Rechts en het VB-aanhangsel Vlaams Jongeren Westland (VJW) overkoepelt, trots dat ze contacten heeft kunnen leggen met ‘een Amerikaan van de National Alliance’”, waarna Deckers repliceert dat niemand van de VBJ die Amerikaan uitgenodigd heeft of maar tegen het lijf gelopen is. Mocht het geweten zijn dat er iemand van de National Alliance was, hij zou de deur gewezen zijn. De enige Amerikanen die volgens Deckers wel aanwezig waren (“niet de eerste de besten”, volgens Deckers) behoren tot de Robert Taft Club, tot de Leadership Institute en tot de American Cause van Patrick J. Buchanan (“verenigingen (…) ter rechterzijde van de Republikaanse (sic) Partij in de VSA”, schrijft Deckers). Daarna wordt het helemaal leuk. Bert Deckers: “Tevens is het Nationaal Solidaristisch Alternatief nooit uitgenodigd voor onze rechtse dag, de vereniging neemt (bij monde van Eddy Hermy) openlijk standpunten in die tegen VBJ ingaan. Enkel Jongeren Aktief was officieel uitgenodigd en dit omdat ze, als voormalige jongerenafdeling, het dichtst bij VBJ staat. Groen Rechts, VJW en andere NSA-onderdelen waren dus niet uitgenodigd.”

Wij hebben nooit beweerd dat het Nationaal-Solidaristisch Alternatief (N-SA) uitgenodigd was voor de Dag van de Rechts Europese Jeugd. Integendeel. “Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) van ex-VMO’er en ex-VB’er Eddy Hermy (…) was officieel niet uitgenodigd voor de Dag van de Rechts Europese Jeugd”, schreven wij (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080507). “Maar via één van de groeperingen die tot de N-SA zijn toegetreden, Jongeren Aktief uit Hamme, werd het propagandamateriaal van de N-SA verkocht op de Dag”, vervolgden wij en dat klopt al evenzeer. Omdat Bert Deckers het misschien niet wil geloven (“Leugens vanuit het linkse kamp”), publiceren we dan maar foto’s van de opvallende aanwezigheid van de N-SA op de Dag van de Rechts Europese Jeugd (klik eenmaal op de foto’s voor een grotere afbeelding). Je kon er niet naast zien. Men liep er rond in een T-shirt van de N-SA. De zogenaamde stand van Jongeren Aktief was aangegeven met de vlag van de N-SA, en niet met het logo of wat dan ook van Jongeren Aktief. Op de stand lagen daarenboven wel degelijk brochures, zelfklevers en andere prullaria van de N-SA. Het verwondert ons niet dat Bert Deckers de man(nen) van de Amerikaanse National Alliance niet gezien heeft als hij over de N-SA, met stand en al opvallend aanwezig op de Dag van de Rechts Europese Jeugd, het enkel houdt bij dat ze niet uitgenodigd waren. Dat is maar de halve waarheid.

Als Bert Deckers echt problemen heeft met de N-SA, zoals ook met de National Alliance, zou hij de N-SA de deur gewezen hebben, en de vrienden van Jongeren Aktief gevraagd hebben zich te beperken tot hun eigen propagandamateriaal. Maar dat is niet gebeurd.