Anti-Fascistisch Front / Verzet

Wie graag nieuwjaarsrecepties afschuimt, en niet kieskeurig is voor het gezelschap dat je daar treft, moet vandaag in Antwerpen zijn. Om 12 uur houdt het VB er haar nationale receptie in de poepchique club La Riva (foto 1). Om 14 uur gevolgd door de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen. La Riva is een locatie die in de vorige eeuw Engelse havenarbeiders herbergde die door het havenpatronaat aangevoerd werden om een staking van de Antwerpse dokwerkers te breken. Wat nu La Riva is, heette toen in de volksmond Rattekot. Geen betere locatie dus voor een receptie van het VB.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) houdt haar nieuwjaarsreceptie in het voor haar vertrouwde bovenzaaltje van café Den Bengel (foto 2) waar vanavond Eddy Hermy zijn toehoorders zal onderhouden over “Een vonnis geschreven door pubers in zwart”. Aanleiding is natuurlijk de veroordeling van Eddy Hermy voor racisme, een uitspraak van de rechtbank van Brugge op 5 december 2011 waarmee Hermy een voorwaardelijke celstraf van drie maanden kreeg, een geldboete van 550 euro, 1 euro symbolische schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, en vijf jaar ontzetting uit zijn burgerrechten. In een persmededeling ’s anderendaags was het N-SA verontwaardigd dat in de pers “connecties met neonazi’s en commando’s van decennia geleden” werden aangehaald. Toen Hermy een week later de motivatie in het vonnis onder ogen kreeg waarschuwde hij Bart De Wever en Filip Dewinter dat zij ook wel eens gerechtelijk veroordeeld zouden kunnen worden voor hun nationalisme en etnocentrisme. Wat Hermy in zijn opstel verzweeg is de context waarnaar de rechtbank verwees om de hem kwalijk genomen uitspraken van Eddy Hermy te taxeren.

De verdediging van Eddy Hermy had opgeworpen dat procureur-generaal bij het Arbeidshof in Antwerpen Yves Liégeois op 1 september 2011 nog gewezen had op “de invloed van de migratie op het Belgisch sociaalzekerheidsrechtelijk en economisch bestel”. De rechtbank van Brugge vond evenwel dat de uitspraken van Eddy Hermy “gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen. In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (cfr. Axel Reitz, Tim Mudde, Brigade M…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten. (…) De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.”

Overigens was de door Hermy kwalijk genomen verwijzingen in de pers naar zijn “commando’s van decennia geleden” niet helemaal uit de lucht gegrepen. In het standaardwerk van Hugo Gijsels Het Vlaams Blok wordt Eddy Hermy geciteerd als één van de leden van het zevenkoppig VMO-commando dat op 2 februari 1980 de Mechelse progressieve boekhandel De Rode Mol overvalt en daarbij het winkelinterieur aan diggelen slaat. De rechtbank in Brugge houdt het in haar vonnis op: “De beklaagde (…) liep in het verleden reeds een veroordeling op wegens vernieling of beschadiging van roerende goederen met behulp van geweld of bedreiging.” Sindsdien overtreft Eddy Hermy’s afkeer van Links enkel zijn afkeer van het VB, zodanig dat hij Open VLD’er Vincent Van Quickenborne vorige maand nog ‘ontmaskerde’ als een linkse huurling.

Bij het uitspreken van de veroordeling op 5 december 2011 zei de rechtbank dat het vonnis uitgebreid gemotiveerd was, maar verzuimde ze die motivatie voor te lezen. Uit de lezing achteraf blijkt dat de rechtbank bij haar beoordeling oog had voor de context waarin bepaalde uitspraken gedaan werden. Terecht. Eddy Hermy is niet in beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechtbank in Brugge. Het vonnis is bijgevolg definitief.

Het is bekend dat extreemrechts deze blog met argusogen volgt. Medewerkers van ’t Pallieterke komen hier dagelijks langs, van het Vlaams Belang, van RechtsActueel, van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), van KVHV-Gent… De week is nog niet ten einde, maar al minstens drie keren lagen we deze week bij hen op de maag.

Naar aanleiding van ons artikel over de zaterdag begraven Raf Liedts schreef RechtsActueel-medewerker Bert Deckers: “Het AFF vond het nodig om nog even na te trappen op dit heengaan: ‘Raf Liedts, een man die dus niet vies was van fysieke confrontaties. Het verbaast dan ook niet dat Voorpost haar militanten heeft opgeroepen om vandaag allen naar de begrafenis van Raf Liedts te gaan.’ Nu ja, het waren ook AFF-sympathisanten die ooit een bejaarde man dood stampten, nadat het Vlaams Blok een wandeling had gemaakt doorheen Oud-Borgerhout. Van zo’n tuig kan je geen beschaafde reactie verwachten.” We hebben het hier al eens uitgelegd maar zullen het nog maar eens herhalen. Na een betoging van het Vlaams Blok in Borgerhout 21 jaar geleden, in 1990, trapte een 17-jarige Marokkaan er een 80-jarige met een schedelbreuk het ziekenhuis in. Later op de dag overlijdt hij. De gewelddaden gebeurden, dixit de VB-publicatie Vlaams Blok 20 jaar rebel. 1977-1997, “enkele uren na de manifestatie (van het VB, nvdr.)”. Volgens dezelfde VB-bron zouden de Marokkaan en zijn vrienden voordien aan een AFF-manifestatie tegen de VB-betoging hebben deelgenomen. Enig oorzakelijk verband tussen de AFF-manifestatie en de laffe daad op de tachtigjarige man is evenwel niet bewezen, geen van de Marokkaanse jongeren was trouwens actief bij het AFF. De schutter van Firenze daarentegen bijvoorbeeld betoogde niet alleen met CasaPound, hij schreef ook bijdragen voor een website van CasaPound en gaf bij CasaPound lezingen.

Over CasaPound gesproken, volgens het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in een artikel maandag hebben “de systeemslaven van het AFF nu blijkbaar het fenomeen Casa Pound ontdekt. Militanten van het N-SA hebben inderdaad reeds vele jaren goede contacten bij deze beweging (…). Aangezien het AFF tegen alle vormen van geweld beweert te zijn, valt het ons wel op dat hun lezers nooit iets mogen horen over het georganiseerde geweld dat tégen de militanten van Casa Pound wordt gepleegd. Vorig jaar nog werden militanten van Casa Pound in Rome beschoten, in Napels aangevallen met ijzeren staven en boksbeugels, en als we de jaren ervoor mogen meetellen, dan komen daar nog steekpartijen, brandstichtingen en zelfs bomaanslagen bij! Mogen wij aannemen dat het AFF hier ook eens aandacht aan zal besteden? Of is dit geweld soms gelegitimeerd? Al weten we het antwoord natuurlijk al. Ook in Italië is de linkerzijde trouwens compleet het noorden kwijt.” Onze excuses, maar onze interesse voor CasaPound is inderdaad recent. We hadden er natuurlijk wel over horen praten, maar ons nog niet eerder in verdiept. En het is waar dat het AFF tegen alle vormen van geweld is. Op deze blog werd twee jaar geleden zowel het geweld tegen twee KVHV’ers en een NSV’er in Gent veroordeeld, als de raid van de Autonome Kameraden in diezelfde periode tegen linkse studenten in Antwerpen. Maar een veroordeling van dat laatste geweld hebben we nooit ter extreemrechterzijde gelezen.

Het CasaPound-commentaar was een reactie op ons artikel maandag. Drie dagen eerder reageerde De Grote Leider van het N-SA op het jongste jaarrapport van de Staatsveiligheid. Wij hadden uit dat rapport enkele passages over het N-SA geciteerd. Eddy Hermy vulde nu aan: “De kemels die je op de blog van het AFF vindt, die zijn dan ook gewoon in het rapport van de Staatsveiligheid te lezen. Zo stelt de rapporteur dat het N-SA nu ook een partijwerking heeft opgestart, met name de ‘Nieuw Democratische Partij’. De ideologische nuance en invulling die ligt in ‘nationaaldemocratisch’ in plaats van ‘nieuw democratisch’, maar dat wordt zo volledig genegeerd. Dat het AFF ook dergelijke olifanten schiet, is hier opmerkelijk en doet ons nog meer vermoeden dat beide organisaties een joint-venture lopen hebben. Het AFF wordt niet vermeld in het rapport, maar dat is ook normaal: geheime diensten hebben niet de gewoonte om hun bronnen te ontbloten.” Men zou daaruit kunnen begrijpen dat de auteur bedoelt dat de Staatsveiligheid fouten op de AFF-blog overschrijft, maar ten eerste hebben wij nooit over een “Nieuw Democratische Partij” geschreven, en ten tweede blijkt uit een mail van Eddy Hermy dat hij met “kemels” onze ideologische opstelling bedoelt. In elk geval is onze ideologische opstelling een andere dan die van de Staatsveiligheid, waar we voor het overige geen enkel contact mee hebben.

We antwoorden hiermee wel op de beschuldigingen van de overkant, maar of ze het daar nu begrepen hebben is natuurlijk nog wat anders. Foto 1. Begrafenis Raf Liedts, met uiterst rechts op de foto Bert Deckers. Foto 2: Deelnemers aan een CasaPound-betoging vorig jaar, waarvan hier de affiche voor de betoging. Let op de witte veters in de combatshoes van de jongen vooraan, symboliek voor 'White Power'.

Italië heeft nu ook haar “Zet de champagne maar al koud!”-schandaal. Donderdag werd plaatsvervangend procureur Pietro Saviotti (56 j.), hoofd van de anti-terrorismecel in Rome, begraven. Duizenden mensen waren op zijn begrafenis. CasaPound-kopstuk Gianluca Iannone (foto 1) postte op Facebook: “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”. Het neofascistische CasaPound kwam vorige maand nog in opspraak door een schietpartij in Firenze waarbij twee Afrikaanse straatverkopers het leven verloren. De dader was een sympathisant van CasaPound, aanwezig op betogingen van CasaPound en medewerker aan één van de websites van CasaPound.

CasaPound-kopstuk en zanger van ZetaZeroAlfa Gianluca Iannone (38 j.) had een Facebook-pagina onder de naam ‘Gianluca da Tortuga’. “Had”, want na een vraag van het Openbaar Ministerie in Rome heeft Facebook de pagina verwijderd. Niet alleen was er de schandalige uitspraak van het CasaPound-kopstuk, er werd ook aangezet tot misdaad. Na de “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”-quote postte een Facebook-vriend: “Ik wacht op het vertrek van iemand anders”, en een andere: “Mond, Saviotti volgende… de lijst is lang en er is volop keuze.” Gianluca Iannone heeft intussen gezegd dat zijn Facebook-commentaar “een ongelukkige grap” is, maar het publiek maken een schending van zijn privacy is. De reacties in Italië noemt hij “erger dan Noord-Korea“, verwijzend naar de huilbeurten na het overlijden op 17 december van de Nood-Koreaanse president Kim Jong-il. Dat bij fascisten alle verhoudingen wel eens zoek zijn, is bekend.

Een woordvoerder van CasaPound zei eerder dat het hypocriet zou zijn berouw te verwachten voor de gewraakte quote vermits Pietro Saviotti  al meermaals militanten van CasaPound had laten aanhouden. Twee maanden geleden nog Albert Palladino, alias ‘Zippo’, één van de oprichters van het met CasaPound verbonden Blocco Studentesco, die ervan beschuldigd wordt militanten van de centrum-linkse Partito Democratico fysiek aangevallen en verwond te hebben. Die woordvoerder, vice-voorzitter van CasaPound Andrea Antonini, reageerde nadat vrijdag op de hoofdzetel van CasaPound in Rome een huiszoeking werd verricht en Gianluca Iannone, ideoloog Gabriele Adinolfi en enkele andere CasaPound-militanten voor verhoor werden meegenomen naar een politiebureau. Maar dat was voor nog een andere zaak: het in de benen en rechterhand schieten van de voormalige terrorist en extreemrechtse militant Francis White (52 j.).

Zoals hier al eerder uitgelegd heeft CasaPound haar fans in Vlaanderen. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers, medeoprichter van RechtsActueel, poseert tegenwoordig op zijn Facebook-pagina in een T-shirt van CasaPound, ‘onbekenden’ gingen in Mechelen op pad om affiches voor de invrijheidsstelling van ‘Zippo’ te plakken, en Ruben Solidarista aka Ruben Rosiers is in permanent contact met Italië om de gebeurtenissen daar te volgen. De zondag voor Kerstmis stonden Rosiers en zijn vrienden bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) met een stand op de Antwerpse Meir (foto 2, met in de rechterbenedenhoek het logo van CasaPound). Eddy Hermy was ervoor vanuit Oostende naar Antwerpen gereisd. Het was de bedoeling om chocolademelk te verkopen ten voordele van de blanken in Orania (Zuid-Afrika), maar AFF-waarnemers hebben geen liter chocolademelk zien verkopen. Pamfletjes werden vlot aangepakt, maar voor de chocolademelk was er geen interesse.

Gianiuca Iannone zou de hele tweede helft van januari in Spanje op rondreis zijn voor meetings en optredens met ZetaZeroAlfa, met om te beginnen een bijeenkomst gisteren in Barcelona. Het vertrek naar Spanje is door de gebeurtenissen in Rome uitgesteld. Overigens hangt CasaPound nog een rechtszaak boven het hoofd voor het gebruik van de naam Pound. De 86-jarige dochter van de Amerikaanse dichter Ezra Pound wil dat de naam van haar vader niet langer misbruikt wordt door deze fascistische beweging.

In 2010 werd het eerste jaarverslag van de Staatsveiligheid (officieel: Veiligheid van de Staat/Sûreté de l’État, VSSE) publiek gemaakt. Een verslag van de VSSE-activiteiten en -waarnemingen in 2008. We hebben toen scherpe kritiek geuit op de onderschatting van de Blood and Honour-activiteiten in ons land. Deze keer kunnen wij beter leven met wat de Staatsveiligheid schrijft over extreemrechts. Hoe de Staatsveiligheid (foto 1: chef Alain Winants) andere zaken dan extreemrechts inschat, laten wij over aan andere specialisten.

Het vrijdag vrijgegeven jaarverslag handelt over 2010. De bladzijden die ons vooral interesseren beginnen met wat de Staatsveiligheid ‘institutioneel extreemrechts’ noemt. Een term die de Staatsveiligheid gebruikt voor “alle extreemrechtse groepen en partijen die vertegenwoordigd zijn in onze democratische instellingen”. Voor Vlaanderen is dat in feite dus het Vlaams Belang. De Staatsveiligheid stelt vast dat “in kringen van ‘institutioneel extreemrechts’ luidere protesten en een verhoogde actievoering” is over de “zogenaamde ‘islamisering’ van onze samenleving”. De Staatsveiligheid merkt daarbij op dat het ageren tegen de ‘islamisering’ en “tegen de gehele moslimgemeenschap” zich niet beperkt tot ‘institutioneel extreemrechts’ maar “ook relatief populair is in nationaal-populistische hoek”.

In het hoofdstuk over ‘ultranationalistische en identitaire groeperingen’ wordt als eerste Voorpost vermeld. Voorpost behoort volgens de Staatsveiligheid “tot de actiefste” van deze groeperingen, maar… “Terwijl Voorpost voorheen kon buigen op een levendig en actief ledenbestand, ontbreekt het de groepering meer en meer aan nieuwe krachten.” Ook plezant: het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat “zegt het alternatief te zijn voor wat ze noemt het ‘verstarde’ rechts-nationalistische milieu in Vlaanderen. Ondanks enkele initiatieven in 2010 om haar aanhang wat op te krikken, kan het N-SA slechts op een twintigtal actieve militanten rekenen. Voor sommige evenementen kan het N-SA wel een grotere groep op de been brengen; een groep tussen 40 en 70 personen. Maar het gaat dan om sympathisanten die meestal actief zijn in andere, bevriende rechts-extremistische groeperingen. De verwevenheid tussen het N-SA en rechts-extremisten uit andere, zeer radicale kringen is trouwens opvallend. Zo duiken figuren uit het neonazistische skinheadmilieu geregeld op tijdens activiteiten van het N-SA.”

Zo komen we vlot terecht bij het hoofdstuk ‘rechtsextremistische skinheads’. “De rechts-extremistische skinheadactiviteit in België situeert zich in 2010 vrijwel uitsluitend in Vlaanderen. Maar ook in Vlaanderen merken we vandaag een tanende activiteit. De neonazistische Blood and Honour-beweging kent in België een neergaande beweging; een ontwikkeling die we overigens ook in andere West-Europese landen vaststellen. Het lijkt er overigens op dat de rechts-extremistische skinheadsubcultuur, met zijn typische verschijningsvormen, voor een nieuwe generatie extremistische jongeren minder aantrekkelijk is geworden. Andere politiek-georiënteerde jongerensubculturen, zoals de beweging van ‘autonome nationalisten’ lijken meer en meer deze plaats in te nemen. Deze bevindingen behoeven echter verder onderzoek.”

De trend van een afnemend aantal Blood and Honour-concerten in 2009 zette zich in 2010 door. De Staatsveiligheid  “vermoedt sterk dat de gerechtelijke vervolging van enkele concertorganisatoren hiertoe bijgedragen heeft. Ook een alerter optreden van de politieoverheden heeft er schijnbaar voor gezorgd dat het beeld van België als favoriete concertplaats bij buitenlandse skinheads enigszins gewijzigd lijkt te zijn.” De Staatsveiligheid stelt vast dat zowel buiten als binnen de concertzaal “het zelden tot serieuze incidenten” komt, de vechtpartijen als gevolg van overmatig alcoholgebruik worden door de Staatsveiligheid blijkbaar als normaal beschouwd.

“Racistische gedragingen en uitingen zijn op zulke concerten geen rariteit”, merkt de Staatsveiligheid nog op. “Het ontmoeten van personen die allemaal in mindere of meerdere mate de racistische ideologie genegen zijn, verscherpt het gemeenschapsgevoel en leidt vaak tot uitgesproken racistische profilering. Dit wordt nog eens versterkt door enerzijds het harde muziekgenre dat meestal een agressieve, gewelddadige sfeer opwekt en anderzijds door de teksten die vaak een discriminerende, racistische (onder)toon hebben.” In het hoofdstuk over ‘extreemrechts en islamofobie’ wordt tot slot de Belgium Defence League vermeld, opgezet vanuit de English Defence League. De Belgium Defence League heeft “de wil om van een virtuele naar een reële groepering te evolueren. Hoewel een eerste bijeenkomst plaatsvond in de lente van 2010, waar in meerderheid voetbalhooligans werden opgemerkt, draaiden alle overige aangekondigde activiteiten uit op een fiasco.”

In tegenstelling tot in het jaarverslag van 2008 worden in het jaarverslag 2010 de extreemrechtse Vlaams-nationalistische studentenverenigingen KVHV en NSV niet meer vernoemd. Vermits er aan de doelstellingen van KVHV en NSV niets veranderd is, duidt het verdwijnen uit de verslagen van de Staatsveiligheid op een verlies van relevantie. Voor 2011 zouden KVHV en NSV, en vooral hun Gentse afdelingen, wel weer terug in de aandacht mogen komen. Onder meer voor het uitnodigen van een Italiaanse fascist op één van hun lezingen. Mocht de Staatsveiligheid ook even over de grenzen van het land kijken, zou ze zien dat na de veroordeling van drie Blood and Honour-organisatoren in maart vorig jaar, één van die organisatoren opgemerkt werd bij een betoging van autonome nationalisten, identitairen en neonazi’s in het Franse Lille (foto 2). Onderschat nooit de tegenstanders van de democratie !

Tot slot van ons jaaroverzicht 2011: de eindejaarsuitspraken die ons het meest zijn bijgebleven.

Bart De Wever (foto 1) werd door de lezers van Het Laatste Nieuws verkozen tot Belg van het jaar 2011. Tweede is de Waalse wielrenner Philippe Gilbert. De Het Laatste Nieuws-lezers kozen wel degelijk de Belgen, niet de Vlamingen, van het jaar. Bart De Wever vertelt wat hem het meest is bijgebleven: “Weet u wat mij is bijgebleven van die eedaflegging (van de nieuwe regering, nvdr.)? Koning Albert die aan Monica De Coninck vraagt om zijn groeten over te brengen aan burgemeester Janssens. Vriendelijke mens, de koning, maar hij is geen fan van ons. Ik hoop maar dat ik hem in september 2012 niet tegenkom op de Antwerpse Grote Markt terwijl hij flyers van Patrick Janssens aan het uitdelen is. U lacht? Een mens schrikt nergens meer van.” De waanvoorstellingen van Bart De Wever overtreffen tegenwoordig die van Filip Dewinter.

Filip Dewinter zakt in De 100 Belgen van het jaar 2011 van de Het Laatste Nieuws-lezers naar de 50^ste plaats. Frank Vanhecke staat in diezelfde Top-100 overigens een eind boven Dewinter, op de 22^ste plaats. Marie-Rose Morel staat, net als het jaar voordien, op de 3^de plaats. In 2005, het jaar waarin deze blog startte en we de populariteit van de VB’ers in de Top-100 van Het Laatste Nieuws zijn beginnen noteren, stond Filip Dewinter nog op de 16^de plaats. In 2010 was Dewinter al gezakt naar de 35^ste plaats. Het Laatste Nieuws vroeg Dewinter of hij dit jaar in een moskee is geweest. Filip Dewinter: “Ja. In Istanbul. In de Blauwe Moskee en in de Aya Sofia. Prachtige bouwwerken die ik – het zal u verbazen – zonder morren op kousenvoeten heb betreden. Uit respect, jazeker. Daar wel. Hier niet.” Dat Dewinter hier geen respect betoont voor moskees hadden we al begrepen.

Thierry Vanroy (foto 2) is, samen met Eddy Hermy, de ideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). En ook de cameraman, vandaar dat je hem bij acties van het N-SA haast nooit op foto’s of video’s ziet. Hij is dan zelf aan het filmen. Op zijn persoonlijke blog liet hij weten zijn buik vol te hebben van de Vlaamse Beweging. Een fragment: “Elke poging tot debat weglachen, alsof een hersenafstompende oceaan aan vooringenomen sloganeske demagogie geen vragen oproept. Waar zijn jullie mee bezig?! Ja, ik ben woest. (…) Zijn jullie niet beschaamd?! En neen, het is niet stoer wanneer je de aandacht van het Anti-Fascistisch Front trekt! Het is niet radicaal om na een avond zuipen op communistenjacht te gaan! Het is niet nonconformistisch je met buitenlandse bewegingen te associëren door je met hun symboliek te versieren! En het is niet revolutionair om als een stel ordinaire vandalen nachtelijke trektochten met nutteloze stickers, nutteloze affiches en nutteloze graffiti te houden!” Thierry Vanroy heeft – wat dit betreft – gelijk.

De kans is bijzonder klein dat de betogers van de voorbije dagen in de Brusselse Matonge-wijk deze blog of de RechtsActueel-blog lezen, maar we vonden de oproep van onze collega’s wel grappig: “Mogen wij (…) de Congolese relschoppers vriendelijk vragen onze Vlaamse leeuw thuis te laten?” Wat daarna volgde was natuurlijk minder vriendelijk, maar van de rechterzijde bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging verwachten we niet anders: “Als Vlaming bieden wij hen graag van harte wat anders aan: een schop onder hun achterste richting Afrika.”

Vanwaar de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging? Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben ze een en ander opgezocht, maar we zullen hen maar niet citeren vermits ze in één van hun laatste bijdragen het AFF als een “provocateursteam” bestempelen. N-SA-kopman Eddy Hermy is de voorbije dagen helemaal het noorden kwijt. Allicht speelt zijn recente veroordeling voor racisme daarbij een rol. In een ander artikel verwijt Eddy Hermy (terecht) Vincent Van Quickenborne onze pensioenrechten te vermoorden, maar het punt van Hermy is vooral dat Van Quickenborne een “linkse huurling” is omdat Van Quickenborne lid zou geweest zijn van Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de Partij van de Arbeid (PVDA). Of dat waar is, weten we niet. Maar we nemen aan dat Eddy Hermy het kan weten vermits Hermy zelf lid is geweest van datzelfde AMADA. Is volgens diezelfde redenering Eddy Hermy dan ook een “linkse huurling”?

Maar goed, de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging. Lucas Catherine stelde in één van zijn boeken, Vuile Arabieren. Bedlectuur voor Vlaams Blokkers, dat de Vlaamse Leeuw Arabisch is. Door de kruisvaarders overgenomen van het wapenschild van sultan Baybars. “Het idee alleen al is voor sommigen even lekker als een jointje”, schamperde het VB. “Onze leeuw is wellicht een verre afstammeling van de draak, een oud Europees symbool dat we bijvoorbeeld nu nog op de vlag van Wales terugvinden.” Niets van. “Van deze ‘stelling’ is in elk geval niets te vinden op deze site over draken in de heraldiek noch op deze over het wapenschild van Wales”, zegt Peter Van de Ven. Volgens hem symboliseert de Vlaamse Leeuw de strijd van het christendom tegen de goddeloosheid, en vinden we dat ook terug in de oorspronkelijke versie van het De Vlaamse Leeuw-lied.

Hijsen de Congolezen in Matonge de Vlaamse Leeuw-vlag uit afkeer voor de Franstalige partijen PS en MR, het blijft vreemd dat ze (foto) zowel supporteren voor de N-VA als voor de PTB, de Franstalige tweelingbroer van de PVDA. N-VA en PVDA, twee partijen die toch diametraal tegenover elkaar staan. En waarom is Bart De Wever daar zo populair? Misschien moet Bart De Wever in Matonge in het Nederlands en in zijn beste Frans eens gaan vertellen dat niemand gediend is met de vernielingen en plunderingen die daar als uitloper van betogingen plaatsvinden. We begrijpen het wel, maar het is toch wat raar. In andere gevallen promoot het VB de Vlaamse Leeuw-vlag, nu heeft men niet graag dat men er in Matonge mee zwaait. Maar waarom doen ze dat daar? Wie ontrafelt Het geheim van Matonge?

Wat is er met Filip Dewinter dat hij deze week in persmededelingen al tweemaal beeldspraak gebruikte over ratten? En dan nog foutief.

Toen bekendgeraakte dat Monica De Coninck (SP.a, foto 1) minister van Werk werd, en bijgevolg op het Antwerps stadhuis weg moest als voorzitster van het OCMW en schepen voor Sociale Zaken, luidde het in een persmededeling van Filip Dewinter: “Met het verdwijnen van Monica De Coninck wordt het duidelijk dat de ratten het zinkend schip verlaten.” Toen Karim Bachar in beeld kwam als nieuwe Antwerpse schepen luidde het in een volgende persmededeling van Filip Dewinter: “Karim Bachar is ‘rattenvanger van Hamelen’ van dienst van Janssens op zoek naar moslimstemmen.” Er worden veel vergelijkingen gemaakt met ratten. De voetbalsupporters van Beerschot noemen zich De Kielse Ratten, in Utrecht is er de sympathieke boekhandel de Rooie Rat… maar politiek worden ratten toch vooral geassocieerd met extreemrechts.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) legt het zo uit: “De zwarte rat als symbool van rechts, revolutionair nationalisme is al enige decennia in gebruik. (…) Het verwijt ‘(zwarte) ratten’ te zijn, werd als een eretitel opgevat en aangenomen als politiek symbool. In Vlaanderen gebruik(t)en meerdere organisaties de zwarte rat in hun symboliek: VMO, NSV, NJSV (…). In het buitenland was dit symbool al langer in gebruik. De zwarte rat als vertegenwoordiger van het militante radicale nationalisme werd eind januari 1970 voor het eerst gebruikt door de Franse studenten van de (extreemrechtse en gewelddadige, nvdr.) Groupe Union et Défense (GUD). Van daaruit verspreidde het zich verder in de  Latijnse wereld (vooral in de kringen van de Italiaanse (neofascistische, nvdr.) MSI en haar jeugdorganisaties), maar ook naar ondermeer Vlaanderen.”

Het N-SA ziet zichzelf ook als ratten, en haar halfbroertje ‘Identiteit door muziek’ omgorde een rat een gitaar op haar affiches. Wij hebben niet de gewoonte om te schelden. In tegenstelling tot Dewinter maken wij hier geen politieke tegenstanders of hele bevolkingsgroepen uit voor ratten, maar feit is wel dat extreemrechts zichzelf associeert met ratten (foto 2: illustratie over en van het GUD). Dewinter zou dat toch moeten weten. Dáár zitten de ratten.

De rechtbank in Brugge heeft gisteren Eddy Hermy (61 j., foto), ‘nationaal coördinator’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), veroordeeld tot drie maanden cel met drie jaar uitstel, een geldboete van 550 euro en andere kosten, verlies van zijn burgerrechten voor vijf jaar, en één euro morele schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat zich burgerlijke partij had gesteld. Aanleiding voor de uitspraak is de toespraak van Eddy Hermy tijdens een zogenaamd jeugdcongres van het N-SA op 10 oktober 2009 in Oostkamp, gefilmd door het VRT-magazine Koppen.

Volgens de rechtbank is het vonnis uitgebreid gemotiveerd, maar bij de bekendmaking van de strafmaat werd die motivatie niet voorgelezen. Gezien de werklast van de rechtbank is dat te begrijpen, maar het is een aanfluiting van de openbaarheid van de rechtspraak. Niet enkel Eddy Hermy maar elkeen heeft het recht om te weten welke uitspraken in welke context als strafbaar beoordeeld worden. We kunnen natuurlijk wel een en ander reconstrueren. Het VRT-magazine Koppen was op uitnodiging van het N-SA in Oostkamp en registreerde onder andere een geagiteerde Eddy Hermy die vanop het podium zei: “(…) In onze straten worden meisjes door vreemdelingenbendes verkracht en geschoffeerd. (…) Onze arbeiders, jong en oud, worden geminacht en vernederd. Door onze vreemde elites worden ze in het gezicht gespuwd. Wie krijgt de jobs, kameraden? Wie krijgt het geld? Wie krijgt er sociale woningen? Wie krijgt sociale hulp? Wie wordt er in dit land royaal bedeeld en behandeld? De immigrant, de illegaal. (…)”

Koppen interviewde en filmde ook andere sprekers. Zoals Axel Reitz, ook bekend als de ‘Hitler van Keulen’. Twee gespeelde nummers mochten gefilmd worden: eentje van het Nederlandse Brigade M en eentje van het Italiaanse Ultima Frontiera. In een interview zegt één van de leden van die laatste groep trots fascist te zijn. Niet op uitnodiging én ook met een undercovercamera was eveneens het Nederlandse magazine EenVandaag in Oostkamp aanwezig. EenVandaag registreerde Hitlergroeten bij het publiek, zoals dat bij optredens van Ultima Frontiera in Italië gebruikelijk is. Beide televisiereportages zijn opgenomen in het dossier dat aan de rechtbank werd voorgelegd. Rode draad in de EenVandaag-reportage is een toelichting van Jaap van Beek van de antifascistische onderzoeksgroep Kafka. In het dossier wordt ook verwezen naar het Anti-Fascistisch Front (AFF). Op deze blog (1, 2, 3, 4) en in een contact vooraf met de burgemeester van Oostkamp  had het AFF haar bedenkingen over het ‘jeugdcongres’ geuit.

De veroordeling van Eddy Hermy gisteren, 5 december 2011, is niet de eerste veroordeling van Eddy Hermy. Op 23 april 2002 bijvoorbeeld werd Hermy door de rechtbank in Brugge al eens veroordeeld voor racisme wegens een pamflet dat hij onder de kop ‘Burgerinitiatief Oostende’ verspreidde bij de opening van een opvangcentrum voor asielzoekers in Oostende. Volgens de rechtbank was de grens van het wettelijke toelaatbare overschreden door de bewoners van het asielcentrum te bestempelen als "vreemde criminelen die hun land ontvlucht zijn", "vreemdelingen die zich herschoold hebben tot drugdealers en afpersers, dieven en hoeren" en "vreemde klaplopers". Het Brugse veroordeling werd bevestigd door een arrest van het hof van beroep in Gent op 30 september 2003. Eddy Hermy was met zijn toespraak in Oostkamp dus niet aan zijn proefstuk toe.

Drie N-SA’ers waren gisteren naar de rechtbank in Brugge afgezakt om hun ‘nationale coördinator’ moreel bij te staan. In een eerste reactie na het aanhoren van het verdict zei Eddy Hermy tegen de drie: “Ik ben zot geworden hier.” De “zot geworden” Hermy kan nog in beroep gaan tegen de uitspraak in Brugge. Hij mag dan wel 'slechts' een gevangenisstraf met uitstel gekregen hebben, blijft dat het de volgende drie jaar als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd hangt. Het voor vijf jaar afnemen van zijn burgerrechten heeft als gevolg dat Eddy Hermy zich niet kan kandidaat stellen bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, maar over de ambities van de Nationaaldemocratische Partij (NDP) is sinds de lancering van deze partij van het N-SA niets meer gehoord. Eddy Hermy zal ook niet kunnen gaan stemmen bij de volgende verkiezingen, maar voor Hermy is toch geen enkele partij goed genoeg. Beroep tegen de uitspraak van gisteren biedt het perspectief om de militantenwerking van het N-SA hierrond te organiseren, maar het moet gezegd worden dat de opkomst voor een protestmeeting rond zijn zaak eind september door Hermy als “schandalig laag” werd omschreven.

Alhoewel alle opties opengehouden worden, zegt het N-SA waarschijnlijk geen beroep aan te tekenen. Het verlies van de burgerrechten ligt Eddy Hermy minder zwaar dan de één euro morele schadevergoeding die hij moet betalen aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding.

Zaterdag stond in De Standaard een interessant artikel over hoe Duitsland reageert na het bekend worden van de activiteiten van de Nationaalsocialistische Ondergrondse (NSU), ook wel omschreven als Die Braune Armee Fraktion.

Dinsdag werd Ralf Wohlleben aangehouden omdat hij hand- en spandiensten zou verleend hebben aan Uwe Böhnhardt, Uwe Mundlos en Beate Zschäpe. Ralf Wohlleben (foto 1, de man met de zonnebril links bij een NPD-manifestatie in Jena in 2007. In het midden toenmalig NPD-voorzitter Udo Voight) zou de drie NSU’ers eind jaren negentig geholpen hebben onder te duiken, en hun later geld, vuurwapens en munitie  gegeven hebben. Hij wordt nu beschuldigd van medeplichtigheid aan zes van de tien moorden die de NSU op hun kerfstok heeft. Ralf Wohlleben vervulde verschillende functies bij de rechtsnationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Hij was er afdelingsleider, kandidaat bij deelstaatverkiezingen en perswoordvoerder. De arrestatie van Wohlleben heeft de discussie of de NPD verboden moet worden opnieuw doen oplaaien. De NPD neemt met wisselend succes deel aan de verkiezingen (wij waren blij dat het in Berlijn geen succes werd, bij RechtsActueel zijn ze verheugd over de vijf NPD-zetels in de deelstaat  Mecklenburg-Vorpommern). Een poging om de NPD te verbieden strandde in 2003 bij het Grondwettelijk Hof omdat er onder de NPD’ers teveel… informanten van de inlichtingendiensten rondlopen.

De aanwezigheid – en betaling – van die informanten bij extreemrechtse groepen is trouwens nogal kras. Een informant bij de ‘Kameradschaft Jena’ bijvoorbeeld kreeg 200 000 euro. Geld dat besteed werd aan een aantal extreemrechtse acties (!). “Dat geld, vinden velen, kan men beter gebruiken om de bezuinigingen terug te draaien op de subsidies aan organisaties die het rechts-extremisme bestrijden”, schrijft De Standaard. In het De Standaard-artikel wordt ook verwezen naar een enquête vorige week door het weekblad Die Zeit. De ondervraagden menen dat het grootste terroristisch gevaar van extreem-rechts uitgaat. Het ‘islamitisch’ terrorisme komt pas op de tweede plaats. Voor extreem-links terrorisme is slechts één op de twintig ondervraagden bang. Verdere lectuur van de enquête leert dat het verschil in vrees voor extreemrechts- dan wel ‘islamitisch’ terrorisme niet zo groot is (41 % versus 36,6 %), maar na tien jaar 9/11 en alle gedoe er rond van islambashers maakt het de toch nog grotere vrees voor extreemrechts terrorisme nog opmerkelijker. Een grote meerderheid (70 %) vindt extreemrechts een probleem van heel Duitsland, en niet enkel van Oost- of West-Duitsland. 52 % wil de inlichtingendiensten actief laten bij extreemrechts; 30 % is tegen. Bij de politieke partijen zijn overigens de linkse partijen (de sociaal-democraten, de groenen en Die Linke) voorstander van het niet langer werken met betaalde informanten, de (rechtse) CSU-minister van Binnenlandse Zaken wil ze behouden.

NOS-journalist en kenner van extreemrechts in Europa Rinke van den Brink publiceerde woensdag dat twee Nederlanders eerder te gast waren bij het Fest der Völker dat vanaf 2005 ingericht werd door de dinsdag aangehouden Ralf Wohlleben. Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) was er tweemaal spreker, en Tim Mudde (Voorpost, Radio Rapaille) trad er op met zijn groep Brigade M. In Vlaanderen werd blijkbaar geen gelijkaardig muzikaal talent (nouja) gevonden, maar Vlaanderen mocht in 2006 wel Wolf Kussé afvaardigen als spreker. Wolf Kussé was toen nog actief met Groen Rechts, een jaar later één van de componenten waarmee het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) werd opgericht. Wolf Kussé zelf werd ook lid van het N-SA. De laatste keer dat een spreker van de nu met een verbod bedreigde NPD in Vlaanderen was, was bij datzelfde N-SA. Op haar derde congres, op 30 oktober 2010 in Edegem. Ingo Haller was de NPD’er waarmee de N-SA pronkte, gemeenteraadslid in Dürer en organisator van een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt. Achteraf werd vernomen dat Ingo Haller zelfs voor de NPD toch wat te rechts is.

Overigens doet vandaag de rechtbank in Brugge uitspraak of de door Koppen uitgezonden toespraak van N-SA-voorman Eddy Hermy al dan niet racistisch is. Eddy Hermy hield die toespraak op een zogenaamd jeugdcongres, het tweede congres van het N-SA, op 10 oktober 2009 in Oostkamp. En welke muziekgroepen speelden op dat ‘jeugdcongres’? Onder andere… Brigade M (trouwens ook te zien in de Koppen-reportage) dat, zoals hierboven al gezegd werd, eerder optrad op het door Ralf Wohlleben opgezet Fest der Völker. De wereld is soms klein. De ontmaskering van de NSU heeft de antifascistische strijd in Duitsland intussen een nieuwe impuls gegeven. Voorbije vrijdag kwamen in Jena 50 000 mensen rocken gegen Rechts (foto 2). Eén van de optredende artiesten was Peter Maffay. Bij ons bekend van het zeemzoete Du, in Jena mee op het podium tegen extreemrechts.

Vandaag wordt de peetvader van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), Edouard – Eddy voor de vrienden – Hermy bij de rechtbank in Brugge verwacht. Eddy Hermy (61 j.) worden zijn uitspraken ten laste gelegd die het VRT-magazine Koppen filmde tijdens het ‘jeugdcongres’ van het N-SA op 10 oktober 2009 in Oostkamp. Koppen was overigens op uitnodiging van het N-SA in Oostkamp.

Het ‘jeugdcongres’ was een afwisseling van toespraken en muziekoptredens. Naast Eddy Hermy sprak onder andere ook Axel Reitz, bijgenaamd ‘De Hitler van Keulen’. Bij de optredende groepen onder andere het Italiaanse Ultima Frontiera. Eén van de groepsleden zegt in diezelfde Koppen-reportage trots fascist te zijn. En ook anderen zijn blijkbaar fier fascist te zijn. Het Nederlandse magazine EenVandaag filmde undercover Hitler-groeten bij één van de optredens in Oostkamp (zoals ook op het door Koppen getoonde YouTube-filmpje van Ultima Frontiera in Italië is te zien). Intussen zijn organisatoren van neonaziconcerten door een rechtbank in Veurne veroordeeld, maar Eddy Hermy vindt dat maar niets. In een epistel veertien dagen geleden waarover hij allemaal verontwaardigd is, luidt het onder andere: “In dit land kun je gevangenisstraf krijgen als je concerten organiseert die niet naar de smaak of de wensen zijn van de links-liberale knechten van het kapitaal.”

Of Eddy Hermy veroordeeld wordt voor de door Koppen getoonde fragmenten uit zijn toespraak in Oostkamp moet afgewacht worden. Zelf omschrijft hij het in genoemd epistel als: “In dit land kun je tot één jaar effectieve celstraf worden veroordeeld als je een mening over immigratie uit die niet strookt met de belangen van de migranteninvoerders (de liberale elite en haar linkse handlangers).” Eddy Hermy heeft zijn verdedigingsstrategie alvast veranderd ten overstaan van wat oorspronkelijk gepland was. Voor een inleidende zitting over deze zaak op maandag 3 oktober had het N-SA haar militanten en sympathisanten opgeroepen voor een protestactie, om 9.00 uur ’s morgens aan de rechtbank in Brugge. Een paar dagen eerder, op een protestmeeting vrijdag 30 september in het bovenzaaltje van café Den Bengel in Antwerpen, maakte Eddy Hermy bekend dat de protestactie om verdedigingtechnische redenen afgelast werd.

Overigens omschreef Hermy de opkomst voor die protestmeeting als “is niet bedroevend, is gewoon schandalig laag” (foto: Eddy Hermy op die protestmeeting). Tweede wijziging in zijn verdedigingsstrategie is dat Eddy Hermy nu toch een advocaat heeft ingeschakeld. In een eerste reactie zei Hermy niet van plan te zijn een advocaat bij de hand te nemen, en een advocaat trouwens niet te kunnen betalen. Intussen is hij ook op dit punt van gedacht veranderd. Eddy Hermy laat zich bijstaan door advocaat Piet Noë. Niet een advocaat die om de hoek bij Hermy in Oostende woont, maar een advocaat die eerder al optrad voor onder andere negationist Siegfried Verbeke, voor de eveneens voor negationisme veroordeelde Roeland Raes en voor VB-parlementslid Tanguy Veys. Noë is ook advocaat voor één van de verdachten in de BBET-zaak.  

Bij de inleidende zitting op 3 mei vroeg Piet Noë om vandaag de zaak achter gesloten deuren te mogen pleiten. "Mijn cliënt, die er vandaag niet is, zal dan tekst en uitleg komen geven. Hij wil dat vrijuit kunnen doen, maar als dat op een openbare zitting gebeurt, riskeert hij misschien nieuwe klachten." Het besluit van de rechtbank wordt bij het begin van de zitting vandaag bekendgemaakt.