Anti-Fascistisch Front / Verzet

Nikos Mihaloliakos, de leider van het Griekse neonazistische Chrysi Avghi (‘Gouden Dageraad’), trok in een televisie-interview vorige zondag in twijfel dat zes miljoen joden door de nazi’s uitgeroeid zijn, en noemde het bestaan van gaskamers in de concentratie- en vernietigingskampen van de nazi’s “een leugen”.

“Auschwitz, welk Auschwitz? Ik ben er nooit geweest. Wat is er gebeurd? Bent u er geweest?”, vroeg Mihaloliakos zondagavond aan de reporter van de commerciële televisiezender Méga. “Er waren geen ovens, geen gaskamers, dat is een leugen”, voegde hij eraan toe (foto). Hij zei ook dat hij vele boeken, “ook van antifascisten”, heeft gelezen waarin het cijfer van zes miljoen door de nazi’s uitgeroeide joden in twijfel wordt getrokken. De leider van Chrysi Avghi ontkende dat hij en zijn aanhangers “Heil Hitler” roepen… want “je roept toch geen ‘Heil’ tegen iemand die overleden is”.  Bekijk hier het televisie-interview, met Engelse ondertiteling.

Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), die de Griekse neonazi’s “veel succes toe(wensten) met de herovering van hun land” en ze “broeders in de strijd” noemden, is niet gereageerd op het televisie-interview noch op de bewijzen van steun en bescherming die Chrysi Avghi krijgt van de Griekse politie. Het N-SA verwijt het Anti-Fascistisch Front (AFF) samen te werken met politiediensten, minstens voedsel te geven voor politieacties. Maar over de hand- en spandiensten van hun Griekse "broeders in de strijd"...

Ook voorbije zondag werd in Alveringem priester-collaborateur Cyriel Verschaeve herdacht en hulde gebracht aan de VMO-commandoleden die met ‘Operatie Brevier’ 39 jaar geleden het stoffelijke overschot van Cyriel Verschaeve uit een grafkelder in Oostenrijk naar boven haalden en naar Vlaanderen smokkelden.

Op de website van Voorpost werd een verslag gepubliceerd. Maar natuurlijk kan men, zelfs in een naar hun normen uitgebreid verslag, niet alles vertellen. Daarom nog dit. Het merendeel van de aanwezigen was ouder dan 60 jaar, de zondag gehuldigde VMO-commandoleden Roger Spinnewyn en Xavier Buisseret (rechts op de foto hiernaast, Buisseret in een bruin jasje) zijn zelfs de 70 voorbij. Het VB was vertegenwoordigd met vier parlementsleden. Onder hen Vlaams parlementslid en oud-VMO’er Pieter Huybrechts, altijd van de partij als collaborateurs gehuldigd worden. En wie stond er nog flink te wezen? Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme en coördinator van het N-SA. Geschoren en gewassen was hij drager van één van de twee VMO-vlaggen die voor de gelegenheid uit de mottenballen waren gehaald.

Ja, ja. Het zijn nogal tijden. Cyriel Verschaeve die herdacht wordt, VMO-commandoleden die gehuldigd worden, de VMO-vlaggen die terug bovengehaald worden, de Chrysi Avghi-leden die het tot Grieks parlementslid schoppen… Aanstaande zondag is al de volgende afspraak voor de nostalgici naar het Derde Rijk. Dan worden in Stekene de Oostfronters herdacht.

De uitspraak van de rechtbank in Dendermonde over de BBET-zaak is van morgen, maandag 14 mei, naar maandag 21 mei verdaagd. Aan verhalen over neonazi’s is er intussen helaas geen gebrek. De Süddeutsche Zeitung meldde begin deze maand dat in Duitsland nu ook neonazi’s in de biologische landbouwteelt actief zijn.

In het door de vereniging Midgard uitgegeven blad Umwelt & Aktiv kunnen de adepten van biologische landbouwteelt alles vinden wat ze moeten weten om gezonde sla en tomaten te kweken. Maar af en toe verschijnt er echter ook een artikel in over het joelfeest, een Germaans winterfeest - wat op zich geen probleem is. Maar ook een lofzang op het landbouwbeleid van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) - wat wél een probleem is. Velen in Duitsland willen dat de extreemrechtse NPD verboden wordt, zeker na het bekend worden van hun contacten met de Nationalsocialistischer Untergrund (NSU) die tien moorden, bankovervallen en bomaanslagen op hun geweten heeft. Een lezing van Udo Voigt, NPD-voorzitter van 1996 tot en met 2011, mocht in Antwerpen niet doorgaan in een universiteitslokaal omdat “het profiel en de waarden van de spreker volledig in strijd (is) met de waarden en doelstellingen van de Universiteit Antwerpen” - een zeer uitzonderlijke maatregel van de Universiteit Antwerpen. Probleem met het verbieden van de NPD is dat… ze teveel geïnfiltreerd is door mensen van de Duitse staatsveiligheid.

”We streven ernaar mensen bewust te maken om dier, milieu en vaderland te beschermen”, schrijft Umwelt & Aktiv. Bioboer Hans-Günter Laimer, bestuurslid van de vereniging die Umwelt & Aktiv uitgeeft en ook wel eens NPD-kandidaat bij verkiezingen, ontkent dat er een probleem is. “Wat is er aan mijn komkommer anders dan aan de komkommer die van een lid van Die Grünen komt?” Natuurbescherming ontstond in de negentiende eeuw als protest tegen de industrialisering. Onder het nationaalsocialisme was het één van de centrale thema's. In 1933 en 1935 werden de Duitse rijkswetten voor dierenbescherming en natuurbescherming uitgevaardigd. ”Op bijna alle onderdelen van de nationaalsocialistische ideologie was er wel een aanknopingspunt met natuurbescherming", zegt historicus Nils Franke die de brochure Naturschutz gegen Rechtsextremismus (‘Natuurbescherming tegen rechtsextremisme’) schreef. De brochure is bedoeld ter ondersteuning van natuur- en milieubeschermers die infiltraties door rechts-radicalen proberen te bestrijden. Ook in het boek Braune Ökologen ('Bruine Ecologen'), geschreven door Gudrun Heinrich van de werkgroep Politieke Vorming van de universiteit Rostock,  wordt gewaarschuwd voor neonazi’s die zich onder een groen etiket voordoen.

Handelaar in ecologische bouwmaterialen Huwald Fröhlich komt openlijk uit voor zijn mening. In de bundel Opposition für Deutschland zet Fröhlich uiteen dat humanisme en internationalisme “qua aard en karakter tegennatuurlijk” zijn. Fröhlich is lid van Biopark, een van de grootste organisaties voor biologische teelt in Duitsland. Biopark heeft een aantal eigen winkels en levert aan de supermarktketen Edeka. Dat Ernst en nog meer ‘bruine’ bioboeren lid zijn van Biopark heeft secretaris Delia Micklich pas vorig jaar ontdekt. Hoeveel 'bruinen' lid zijn van Biopark is niet bekend. "Enerzijds”, zegt Delia Micklich, ”keur ik de ideologie van deze mensen absoluut af. En ik heb er ook begrip voor dat mensen daarom hun inkopen niet meer bij Biopark willen doen.” “Anderzijds”, vervolgt ze, “kan ik er statutair niets tegen doen. Ik kan uitsluitend ecologische teeltmethoden certificeren, geen principiële politieke overtuigingen. Pas als de partij wordt verboden, hebben we een wettelijke basis om iets tegen deze mensen te ondernemen.”

In Vlaanderen is weinig bekend over neonazi’s die zich met biologische landbouwteelt bezig houden. Een paar jaren terug was er nog het groepje ‘Groen Rechts’ van Wolf Kussé dat in 2004 wel eens Blood and Honour’ers en aanverwant volk naar Antwerpen haalde, terwijl Kussé zelf aangekondigd werd voor een meeting van de NPD in 2006. Na een roemloze deelname aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, ging ‘Groen Rechts’ in 2007 op in het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Het N-SA kan van veel verdacht worden, maar niet van zich bezig te houden met biologische landbouwteelt. De N-SA'ers zouden het misschien beter doen, dan hebben ze minder tijd om de Griekse neonazi’s van Gouden Dageraad “veel succes toe (te wensen) met de herovering van hun land” en ze “broeders in de strijd” te noemen.

“Wat ze in Antwerpen kunnen, kunnen wij ook”, dachten ze bij de Universiteit Gent. In Antwerpen werd twee maanden geleden een universiteitslokaal geweigerd aan de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) voor een lezing met voormalig NPD-leider Udo Voigt omdat “het profiel van de spreker volledig in strijd (is) met de doelstellingen en de waarden van de Universiteit Antwerpen”. Met de Italiaan Mario Borghezio als aangekondigde spreker kon de Universiteit Gent niet anders doen (foto 1: De affiche van de NSV-meeting; foto 2: Mario Borghezio in een voor hem typische houding).

“Ik heb die man zijn voorgeschiedenis laten onderzoeken en bekeken, en stelde een hele waslijst aan veroordelingen en aantijgingen vast”, zegt de Gentse rector Paul Vancauwenberge. Bijkomend is er de vrees voor problemen. “Er werden mij tegenbetogingen gemeld, terwijl ik ervoor moet zorgen dat er geen schade is aan gebouwen, personen of het normale functioneren van de universiteit.” De NSV “reageert verontwaardigd dat een democratisch verkozen politicus geen forum krijgt op de universiteit.” Mario Borghezio is inderdaad een Europarlementslid (voor de Lega Nord) en voormalig Italiaans volksvertegenwoordiger en staatssecretaris van Justitie. Maar bij de NSV en hun supporters weten ze ook wel dat het ene parlementslid niet het andere is, en dat ze met Borghezio een man in huis halen die berucht is om zijn aangebrande uitspraken. Zelfs partijgenoten nemen afstand van Borghezio.

Mario Borghezio zei vlak na de bomaanslag en schietpartij van Anders Behring Breivik vorig jaar juli dat Breivik het bij het rechte eind heeft met zijn “tegenkantingen tegen de islam”. Borghezio vindt dat er moet opgetreden worden tegen de “islamitische invasie” zoals de middeleeuwse Tempeliers dat deden. Zoals bekend zag Breivik zichzelf als een moderne incarnatie van die middeleeuwse Tempeliers (1, 2). Toenmalig Lega Nord-minister voor Vereenvoudiging Roberto Calderoli distantieerde zich onmiddellijk van de Breivik-uitlatingen van Borghezio. Borghezio zei wel dat hij zich niet kan vinden in het geweld dat Breivik gebruikte, maar in maart dit jaar nog noemde Borghezio de voormalige Bosnisch-Servische legerleider Ratko Mladic een “patriot”. Ratko Mladic wordt verantwoordelijk geacht voor de dood van zo’n 8.000 moslims in de Servische stad Srebrenica. Borghezio zei daarover: "De Serviërs hadden de oprukkende islam in Europa kunnen stoppen, maar men heeft ze dat niet laten doen." Borghezio werd uiteindelijk voor zijn Breivik-uitspraak drie maanden geschorst als Lega Nord-lid. En dan de NSV, met in haar zog het N-SA en RechtsActueel, maar klagen “dat een democratisch verkozen politicus geen forum krijgt op de universiteit.”

De Universiteit Gent wil inderdaad geen forum geven aan zo’n sujet, voor een meeting die ook aangekondigd werd op het nazistisch Stormfront-forum. Er werd gisterenavond dan maar voor de belangstellenden in Gent verzamelen geblazen aan de Vrijdagmarkt, vanwaar voor de NSV-meeting vertrokken werd naar het poepchique Ghent River Hotel. Een locatie die regelmatig ook gebezigd wordt door de oerkatholieke, intussen niet meer erkende, Gentse studentenvereniging KASPER. Onder de aanwezigen in Gent ook Oostendenaar en peetvader van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), Eddy Hermy (61 j.). Dinsdagmiddag nog in Antwerpen voor een 1 mei-meeting van het N-SA waar het enige rode de foulard van Thierry Vanroy was.

De ‘1 mei’-viering van het Vlaams Belang vindt dit jaar plaats in Antwerpen (foto 2). “Met het De Coninckplein hebben we een symbolische plaats uitgekozen die moet duidelijk maken dat het Vlaams Belang de gettowijken van onze grootsteden niet prijsgeeft”, luidt het. Nou, nou.

Over het De Coninckplein kan je veel vertellen, maar niet dat het in een “gettowijk” ligt. Het VB gebruikt nog meer straffe taal: “Op 1 mei wil het Vlaams Belang zich profileren als een sociale volkspartij. De bankencrisis en de economische recessie hebben immers aangetoond dat het neoliberale beleid niet werkt. Het roofdierkapitalisme heeft ervoor gezorgd dat de belastingsbetaler diep in de geldbuidel moet tasten om sjoemelende financiële instellingen allerhande overeind te houden. Het Vlaams Belang profileert zich als een sociale volkspartij  en neemt de verdediging op voor de belangen van alle Vlamingen. In eerste instantie moeten wij het durven opnemen voor de zwaksten van ons volk : de bejaarden met een klein pensioen,  zieken en gehandicapten, werklozen en laaggeschoolden...” Maar helaas is de oplossing van het VB naast de kwestie: het VB zal op haar ‘1 mei’-viering dinsdag uitpakken met de slogan Werk, wonen, zorg : voorkeur voor eigen volk! Begrippen als Vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid zijn nog niet tot het VB doorgedrongen, laat staan échte 1-meislogans over bijvoorbeeld het dichten van de kloof tussen arm en rijk.

Vier jaar geleden, op 1 mei 2008, hield het VB haar ‘1 mei’-viering ook al in Antwerpen. Toen op het Hendrik Conscienceplein. De sprekers waren toen Filip Dewinter, Bruno Valkeniers en ‘vakbondscel’-voorzitster Marie-Rose Morel. Deze keer zijn de sprekers enkel Filip Dewinter en Bruno Valkeniers. Van Rob Verreycken of iemand anders van de Vlaamse Solidaire Vakbond als spreker is geen sprake. Het zegt zowel veel over Rob Verreycken als over het VB. Filip Dewinter is als eerste spreker gepland. Hij begint eraan om 12u30. Op hetzelfde ogenblik komt Rood! bijeen in café Casa Baila aan de Ernest Van Dijckkaai, een compleet ander verhaal.

Om Thierry Vanroy in staat te stellen om als lid van het Vlaams Belang Jongeren-bestuur de ‘1 mei’-viering van het Vlaams Belang te kunnen volgen én als huisideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aanwezig te kunnen zijn op de ‘1 mei’-viering van het N-SA (foto 3), wordt die laatste ‘1 mei’-viering ook in Antwerpen georganiseerd. In café den Bengel, aan de Grote Markt. Na afloop van de VB-bijeenkomst. Eddy Hermy wacht wel tot dan, voor het N-SA telt elke aanwezige.

De echte ‘1 mei’-viering begint dinsdag om 10u45 aan de Bolivarplaats in Antwerpen, met onder andere een toespraak van Caroline Copers (foto 1, Vlaams ABVV). Daarna begeeft een stoet van duizenden socialisten en syndicalisten zich richting Grote Markt. Rond 13u30 is het daar ten einde, en wordt het feest voortgezet aan het Steenplein en elders in de stad en regio. Tegen 15.00 uur ziet het terras aan café Den Bengel aan de Grote Markt weer zwart van het volk. Deze keer niet figuurlijk maar letterlijk.

Bij een actie tegen neonazi’s in de Duitse deelstaten Rheinland-Pfalz, Nordhrein-Westfalen en Thüringen heeft de Duitse politie 24 vermoedelijke leden van de rechts-nationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) aangehouden. Onder hen Axel Reitz (foto 1: links Axel Reitz, rechts politiemensen na de huiszoeking ten huize Reitz).

Met huiszoekingen in Düsseldorf, Bonn, Keulen en nog veertien andere plaatsen in Duitsland werd dinsdag 13 maart gezocht naar in totaal 33 mensen, in leeftijd variërend van 17 tot en met 54 jaar. Ze worden lidmaatschap van een criminele organisatie, het toebrengen van ernstig lichamelijk letsel, ordeverstoring en het dragen van verboden symbolen zoals hakenkruisen ten laste gelegd. Aanleiding voor de actie zijn het verzamelen van informatie over en gewelddaden tegen linkse militanten. Bij de huiszoekingen, waarbij driehonderd politiemensen ingezet werden, werden onder andere pistolen en honkbalknuppels gevonden (foto 2), vlaggen met hakenkruisen, Hitlers Mein Kampf en dvd’s van onder andere de anti-joodse propagandafilm Der Ewige Jude (foto 3). Onder de mensen die aangehouden werden: Axel Reitz en diens rechterhand Paul Beuer.

De 29-jarige Axel Reitz is geen onbeschreven blad. Hij is altijd onberispelijk gekleed, zijn gedachten zijn daarentegen allerminst onberispelijk. In mei 2006 werd Axel Reitz tot een gevangenisstraf van twee jaar en negen maanden veroordeeld voor opruiing, vooral voor een antisemitische toespraak bij een betoging van neonazi’s tegen de bouw van een synagoge in Bochum in juni 2004. Na ongeveer een jaar werd Reitz wegens ‘goed gedrag’ vervroegd vrijgelaten uit de gevangenis. Sindsdien is Reitz een gevierd spreker op activiteiten van extreem-rechts tot neonazi’s. Veertien dagen na zijn vrijlating was Axel Reitz al spreker op een bijeenkomst van de NPD, partij waarvan hij in 2009 één van de verkozenen werd.

Axel Reitz was al een paar keer spreker op bijeenkomsten in Vlaanderen en Nederland. In Vlaanderen was Axel Reitz gastspreker op het ‘jeugdcongres’ dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 10 oktober 2009 in Oostkamp, bij Brugge, inrichtte. Uiteraard was Axel Reitzs reputatie – zijn bijnaam is ‘De Hitler van Keulen’ – bekend bij inrichter van het ‘jeugdcongres’ Eddy Hermy. Maar dat hinderde Hermy niet. Integendeel. Hermy werd voor zijn eigen toespraak tijdens dat ‘jeugdcongres’ wegens racisme veroordeeld door de rechtbank in Brugge. De veroordeling is definitief en in belangrijke mate gemotiveerd door de context waarin Hermy zijn uitspraken deed: met onder andere Axel Reitz als medespreker.

Sinds het bekend worden van de activiteiten van de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), Die Braune Armee Fraktion, gaan in Duitsland meer en meer stemmen op om de NPD buiten de wet te stellen. NPD’ers leverden immers hand- en spandiensten voor de NSU, en NPD-activiteiten zijn dikwijls een dekmantel voor het samenkomen van pure neonazi’s. De huiszoekingen en de aanhoudingen dinsdag bevestigen het beeld van de NPD als een aangebrande partij. Het belet niet dat de Nationalistische StudentenVereniging (NSV) Udo Voigt, NPD-voorzitter van 1996 tot eind vorig jaar, heeft uitgenodigd als spreker op een NSV-meeting, dinsdag 27 maart in de lokalen van de Universiteit Antwerpen.

De NSV heeft haar voor vandaag geplande jaarlijkse betoging afgelast uit medeleven met de slachtoffers van het busongeval in Zwitserland – correcter: vanuit het VB is de NSV opgedragen de betoging af te gelasten. Als het VB en de NSV enig fatsoen hebben, zouden ze, zeker na de politieacties deze week in Duitsland, ook de meeting met voormalig NPD-voorzitter Udo Voigt annuleren.

Vorige week verscheen zowel op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) als bij RechtsActueel een interview met Gianluca Iannone (illustratie), kopstuk van het Italiaanse CasaPound. Bij het N-SA het interview zoals verschenen bij Alternative Right; bij RechtsActueel een samenvatting in het Nederlands. Nochtans is er in het Italiaanse weekblad L’ Espresso een veel interessanter interview verschenen met het grote voorbeeld van de Ruben Rosiers en Bert Deckers van deze wereld.

Gianluca Iannone wordt hier bevraagd naar aanleiding van de aankondiging dat CasaPound aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen in Rome wil deelnemen met een eigen lijst. De vlucht vooruit na de schietpartij in Firenze? Een provocatie? “Neen”, zegt Iannone. “Bij de vorige verkiezingen hebben we (de rechtse Alleanza Nazionale-burgemeester, nvdr.) Alemanno gesteund, maar we zijn ontgoocheld over het resultaat. Er is geen beleid voor sociale huisvesting gevoerd, integendeel: de stad is meer dan ooit in handen van speculanten. Het is exact hetzelfde als met (de linkse voorganger als burgemeester, nvdr.) Veltroni.” CasaPound rekent erop de volgende burgemeester van Rome te kunnen leveren, minstens toch een goed electoraal resultaat te boeken. Wie de lijsttrekker wordt, blijft nog even een verrassing. De CasaPound-lijst zal in elk geval bestaan uit “intellectuelen, artiesten en mensen komend uit de vrije beroepen”. Maar het is toch weinig geloofwaardig dat de CasaPound-kandidaat de volgende burgemeester wordt. Iannone: “Inderdaad. Maar wij willen ook tonen dat we een speler zijn op het politieke veld, en niet een bende delinquenten die in de schaduw opereert.”

CasaPound voert hiervoor gesprekken met “de Chinese gemeenschap in Rome (de hoofdzetel van CasaPound is gelegen in de Chinese wijk van Rome, nvdr.), met oud-leden van de Rode Brigades en met groepen homo’s.” Iannone: “Maar desondanks blijft men ons in een getto steken.” Het getto van het fascisme, het ‘fascisme van het derde millennium’. Iannone: “Dat is een benaming die een journalist heeft gegeven, maar ik herken me wel daarin.” Zij die jullie neofascisten noemen hebben dus gelijk? Iannone: “Helemaal niet. Het fascisme was een revolutie, de enige die er in ons land plaatsvond. (…) Het fascisme bouwde op, terwijl het neofascisme zich opsloot in een getto en zich verdedigde. Wij, wij willen bouwen.” Je schijnt te vergeten dat het fascisme ook een dictatuur was. Iannone: “Dat is één mening. Volgens ons was er toen meer vrije meningsuiting dan nu. In elk geval eisen wij de vrijheid op om te zeggen dat het fascisme vele positieve zaken gerealiseerd heeft, en wij willen er de erfgenamen van zijn.”

Volgens Iannone zijn er onder de twintig jaar fascisme in Italië meer positieve zaken gerealiseerd dan onder de zeventig jaar antifascisme. “Nu word je verplicht te zwijgen, word je verboden te betogen of evenementen te organiseren.” Wel vindt Iannone de onder het fascisme gestemde racistische wetten fout. “In de regering-Mussolini van 1932 was de minister van financiën, Guido Jung, een jood. Dat kon niet anders gezien onze mediterrane cultuur altijd bestaan heeft uit een cocktail van verschillende culturen.” Als CasaPound niet racistisch is, is het wel vreemd dat de Vlaamse fans van CasaPound een actie opzetten niet om de arme, maar om de blanke bevolking in Zuid-Afrika te ondersteunen.

Wie graag nieuwjaarsrecepties afschuimt, en niet kieskeurig is voor het gezelschap dat je daar treft, moet vandaag in Antwerpen zijn. Om 12 uur houdt het VB er haar nationale receptie in de poepchique club La Riva (foto 1). Om 14 uur gevolgd door de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen. La Riva is een locatie die in de vorige eeuw Engelse havenarbeiders herbergde die door het havenpatronaat aangevoerd werden om een staking van de Antwerpse dokwerkers te breken. Wat nu La Riva is, heette toen in de volksmond Rattekot. Geen betere locatie dus voor een receptie van het VB.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) houdt haar nieuwjaarsreceptie in het voor haar vertrouwde bovenzaaltje van café Den Bengel (foto 2) waar vanavond Eddy Hermy zijn toehoorders zal onderhouden over “Een vonnis geschreven door pubers in zwart”. Aanleiding is natuurlijk de veroordeling van Eddy Hermy voor racisme, een uitspraak van de rechtbank van Brugge op 5 december 2011 waarmee Hermy een voorwaardelijke celstraf van drie maanden kreeg, een geldboete van 550 euro, 1 euro symbolische schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding, en vijf jaar ontzetting uit zijn burgerrechten. In een persmededeling ’s anderendaags was het N-SA verontwaardigd dat in de pers “connecties met neonazi’s en commando’s van decennia geleden” werden aangehaald. Toen Hermy een week later de motivatie in het vonnis onder ogen kreeg waarschuwde hij Bart De Wever en Filip Dewinter dat zij ook wel eens gerechtelijk veroordeeld zouden kunnen worden voor hun nationalisme en etnocentrisme. Wat Hermy in zijn opstel verzweeg is de context waarnaar de rechtbank verwees om de hem kwalijk genomen uitspraken van Eddy Hermy te taxeren.

De verdediging van Eddy Hermy had opgeworpen dat procureur-generaal bij het Arbeidshof in Antwerpen Yves Liégeois op 1 september 2011 nog gewezen had op “de invloed van de migratie op het Belgisch sociaalzekerheidsrechtelijk en economisch bestel”. De rechtbank van Brugge vond evenwel dat de uitspraken van Eddy Hermy “gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, de grenzen van de (toelaatbare) loutere maatschappijkritiek ver overstijgen. In dit verband kan worden verwezen naar de opruiende, provocerende en tot intolerantie aanzettende omstandigheden waarin de uitspraken werden verricht, meer bepaald: - naar aanleiding van een speciaal daartoe ingerichte bijeenkomst/rockconcert met de bedoeling het intolerante gedachtegoed uit te dragen en te verspreiden onder de aanwezigen, omkaderd door de aanwezigheid van sprekers en muziekgroepen met uitgesproken sympathieën voor dergelijk gedachtegoed (cfr. Axel Reitz, Tim Mudde, Brigade M…); - het opruiende woordgebruik, de opruiende ondertoon en de overige begeleidende omstandigheden (cfr. gebruik van stickers, brengen van de Hitlergroet tijdens de optredens…) waarmee de uitspraken gepaard gingen.”

“De door beklaagde gedane uitspraken kunnen, gelet op de bijzondere context waarin zij zijn gebeurd, dan ook niet anders opgevat worden dan als een tot haat en woede aanzettende assimilatie van vreemdelingen met criminelen enerzijds en sociaal profitariaat anderzijds. ‘Haat’ in de zin van de antiracismewet omvat immers de intolerantie, waaraan uitdrukking wordt gegeven in de vorm van een agressief nationalisme en etnocentrisme, discriminatie en vijandigheid tegen minderheden, immigranten en afstammelingen van immigranten. (…) De feiten zijn, in het kader van een democratische samenleving, ernstig te noemen. Zij wijzen op een asociale ingesteldheid en een gebrek aan respect voor de gelijkheid van de rechten van de mens en voor de gelijkwaardigheid van elk individu. De uitspraken van beklaagde getuigen immers van een verregaande intolerantie jegens vreemdelingen dewelke hij middels propaganda, bijeenkomsten en voordrachten wenst uit te dragen naar zijn (potentiële) volgelingen, in de eerste plaats de jeugd.”

Overigens was de door Hermy kwalijk genomen verwijzingen in de pers naar zijn “commando’s van decennia geleden” niet helemaal uit de lucht gegrepen. In het standaardwerk van Hugo Gijsels Het Vlaams Blok wordt Eddy Hermy geciteerd als één van de leden van het zevenkoppig VMO-commando dat op 2 februari 1980 de Mechelse progressieve boekhandel De Rode Mol overvalt en daarbij het winkelinterieur aan diggelen slaat. De rechtbank in Brugge houdt het in haar vonnis op: “De beklaagde (…) liep in het verleden reeds een veroordeling op wegens vernieling of beschadiging van roerende goederen met behulp van geweld of bedreiging.” Sindsdien overtreft Eddy Hermy’s afkeer van Links enkel zijn afkeer van het VB, zodanig dat hij Open VLD’er Vincent Van Quickenborne vorige maand nog ‘ontmaskerde’ als een linkse huurling.

Bij het uitspreken van de veroordeling op 5 december 2011 zei de rechtbank dat het vonnis uitgebreid gemotiveerd was, maar verzuimde ze die motivatie voor te lezen. Uit de lezing achteraf blijkt dat de rechtbank bij haar beoordeling oog had voor de context waarin bepaalde uitspraken gedaan werden. Terecht. Eddy Hermy is niet in beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechtbank in Brugge. Het vonnis is bijgevolg definitief.

Het is bekend dat extreemrechts deze blog met argusogen volgt. Medewerkers van ’t Pallieterke komen hier dagelijks langs, van het Vlaams Belang, van RechtsActueel, van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), van KVHV-Gent… De week is nog niet ten einde, maar al minstens drie keren lagen we deze week bij hen op de maag.

Naar aanleiding van ons artikel over de zaterdag begraven Raf Liedts schreef RechtsActueel-medewerker Bert Deckers: “Het AFF vond het nodig om nog even na te trappen op dit heengaan: ‘Raf Liedts, een man die dus niet vies was van fysieke confrontaties. Het verbaast dan ook niet dat Voorpost haar militanten heeft opgeroepen om vandaag allen naar de begrafenis van Raf Liedts te gaan.’ Nu ja, het waren ook AFF-sympathisanten die ooit een bejaarde man dood stampten, nadat het Vlaams Blok een wandeling had gemaakt doorheen Oud-Borgerhout. Van zo’n tuig kan je geen beschaafde reactie verwachten.” We hebben het hier al eens uitgelegd maar zullen het nog maar eens herhalen. Na een betoging van het Vlaams Blok in Borgerhout 21 jaar geleden, in 1990, trapte een 17-jarige Marokkaan er een 80-jarige met een schedelbreuk het ziekenhuis in. Later op de dag overlijdt hij. De gewelddaden gebeurden, dixit de VB-publicatie Vlaams Blok 20 jaar rebel. 1977-1997, “enkele uren na de manifestatie (van het VB, nvdr.)”. Volgens dezelfde VB-bron zouden de Marokkaan en zijn vrienden voordien aan een AFF-manifestatie tegen de VB-betoging hebben deelgenomen. Enig oorzakelijk verband tussen de AFF-manifestatie en de laffe daad op de tachtigjarige man is evenwel niet bewezen, geen van de Marokkaanse jongeren was trouwens actief bij het AFF. De schutter van Firenze daarentegen bijvoorbeeld betoogde niet alleen met CasaPound, hij schreef ook bijdragen voor een website van CasaPound en gaf bij CasaPound lezingen.

Over CasaPound gesproken, volgens het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in een artikel maandag hebben “de systeemslaven van het AFF nu blijkbaar het fenomeen Casa Pound ontdekt. Militanten van het N-SA hebben inderdaad reeds vele jaren goede contacten bij deze beweging (…). Aangezien het AFF tegen alle vormen van geweld beweert te zijn, valt het ons wel op dat hun lezers nooit iets mogen horen over het georganiseerde geweld dat tégen de militanten van Casa Pound wordt gepleegd. Vorig jaar nog werden militanten van Casa Pound in Rome beschoten, in Napels aangevallen met ijzeren staven en boksbeugels, en als we de jaren ervoor mogen meetellen, dan komen daar nog steekpartijen, brandstichtingen en zelfs bomaanslagen bij! Mogen wij aannemen dat het AFF hier ook eens aandacht aan zal besteden? Of is dit geweld soms gelegitimeerd? Al weten we het antwoord natuurlijk al. Ook in Italië is de linkerzijde trouwens compleet het noorden kwijt.” Onze excuses, maar onze interesse voor CasaPound is inderdaad recent. We hadden er natuurlijk wel over horen praten, maar ons nog niet eerder in verdiept. En het is waar dat het AFF tegen alle vormen van geweld is. Op deze blog werd twee jaar geleden zowel het geweld tegen twee KVHV’ers en een NSV’er in Gent veroordeeld, als de raid van de Autonome Kameraden in diezelfde periode tegen linkse studenten in Antwerpen. Maar een veroordeling van dat laatste geweld hebben we nooit ter extreemrechterzijde gelezen.

Het CasaPound-commentaar was een reactie op ons artikel maandag. Drie dagen eerder reageerde De Grote Leider van het N-SA op het jongste jaarrapport van de Staatsveiligheid. Wij hadden uit dat rapport enkele passages over het N-SA geciteerd. Eddy Hermy vulde nu aan: “De kemels die je op de blog van het AFF vindt, die zijn dan ook gewoon in het rapport van de Staatsveiligheid te lezen. Zo stelt de rapporteur dat het N-SA nu ook een partijwerking heeft opgestart, met name de ‘Nieuw Democratische Partij’. De ideologische nuance en invulling die ligt in ‘nationaaldemocratisch’ in plaats van ‘nieuw democratisch’, maar dat wordt zo volledig genegeerd. Dat het AFF ook dergelijke olifanten schiet, is hier opmerkelijk en doet ons nog meer vermoeden dat beide organisaties een joint-venture lopen hebben. Het AFF wordt niet vermeld in het rapport, maar dat is ook normaal: geheime diensten hebben niet de gewoonte om hun bronnen te ontbloten.” Men zou daaruit kunnen begrijpen dat de auteur bedoelt dat de Staatsveiligheid fouten op de AFF-blog overschrijft, maar ten eerste hebben wij nooit over een “Nieuw Democratische Partij” geschreven, en ten tweede blijkt uit een mail van Eddy Hermy dat hij met “kemels” onze ideologische opstelling bedoelt. In elk geval is onze ideologische opstelling een andere dan die van de Staatsveiligheid, waar we voor het overige geen enkel contact mee hebben.

We antwoorden hiermee wel op de beschuldigingen van de overkant, maar of ze het daar nu begrepen hebben is natuurlijk nog wat anders. Foto 1. Begrafenis Raf Liedts, met uiterst rechts op de foto Bert Deckers. Foto 2: Deelnemers aan een CasaPound-betoging vorig jaar, waarvan hier de affiche voor de betoging. Let op de witte veters in de combatshoes van de jongen vooraan, symboliek voor 'White Power'.

Italië heeft nu ook haar “Zet de champagne maar al koud!”-schandaal. Donderdag werd plaatsvervangend procureur Pietro Saviotti (56 j.), hoofd van de anti-terrorismecel in Rome, begraven. Duizenden mensen waren op zijn begrafenis. CasaPound-kopstuk Gianluca Iannone (foto 1) postte op Facebook: “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”. Het neofascistische CasaPound kwam vorige maand nog in opspraak door een schietpartij in Firenze waarbij twee Afrikaanse straatverkopers het leven verloren. De dader was een sympathisant van CasaPound, aanwezig op betogingen van CasaPound en medewerker aan één van de websites van CasaPound.

CasaPound-kopstuk en zanger van ZetaZeroAlfa Gianluca Iannone (38 j.) had een Facebook-pagina onder de naam ‘Gianluca da Tortuga’. “Had”, want na een vraag van het Openbaar Ministerie in Rome heeft Facebook de pagina verwijderd. Niet alleen was er de schandalige uitspraak van het CasaPound-kopstuk, er werd ook aangezet tot misdaad. Na de “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”-quote postte een Facebook-vriend: “Ik wacht op het vertrek van iemand anders”, en een andere: “Mond, Saviotti volgende… de lijst is lang en er is volop keuze.” Gianluca Iannone heeft intussen gezegd dat zijn Facebook-commentaar “een ongelukkige grap” is, maar het publiek maken een schending van zijn privacy is. De reacties in Italië noemt hij “erger dan Noord-Korea“, verwijzend naar de huilbeurten na het overlijden op 17 december van de Nood-Koreaanse president Kim Jong-il. Dat bij fascisten alle verhoudingen wel eens zoek zijn, is bekend.

Een woordvoerder van CasaPound zei eerder dat het hypocriet zou zijn berouw te verwachten voor de gewraakte quote vermits Pietro Saviotti  al meermaals militanten van CasaPound had laten aanhouden. Twee maanden geleden nog Albert Palladino, alias ‘Zippo’, één van de oprichters van het met CasaPound verbonden Blocco Studentesco, die ervan beschuldigd wordt militanten van de centrum-linkse Partito Democratico fysiek aangevallen en verwond te hebben. Die woordvoerder, vice-voorzitter van CasaPound Andrea Antonini, reageerde nadat vrijdag op de hoofdzetel van CasaPound in Rome een huiszoeking werd verricht en Gianluca Iannone, ideoloog Gabriele Adinolfi en enkele andere CasaPound-militanten voor verhoor werden meegenomen naar een politiebureau. Maar dat was voor nog een andere zaak: het in de benen en rechterhand schieten van de voormalige terrorist en extreemrechtse militant Francis White (52 j.).

Zoals hier al eerder uitgelegd heeft CasaPound haar fans in Vlaanderen. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers, medeoprichter van RechtsActueel, poseert tegenwoordig op zijn Facebook-pagina in een T-shirt van CasaPound, ‘onbekenden’ gingen in Mechelen op pad om affiches voor de invrijheidsstelling van ‘Zippo’ te plakken, en Ruben Solidarista aka Ruben Rosiers is in permanent contact met Italië om de gebeurtenissen daar te volgen. De zondag voor Kerstmis stonden Rosiers en zijn vrienden bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) met een stand op de Antwerpse Meir (foto 2, met in de rechterbenedenhoek het logo van CasaPound). Eddy Hermy was ervoor vanuit Oostende naar Antwerpen gereisd. Het was de bedoeling om chocolademelk te verkopen ten voordele van de blanken in Orania (Zuid-Afrika), maar AFF-waarnemers hebben geen liter chocolademelk zien verkopen. Pamfletjes werden vlot aangepakt, maar voor de chocolademelk was er geen interesse.

Gianiuca Iannone zou de hele tweede helft van januari in Spanje op rondreis zijn voor meetings en optredens met ZetaZeroAlfa, met om te beginnen een bijeenkomst gisteren in Barcelona. Het vertrek naar Spanje is door de gebeurtenissen in Rome uitgesteld. Overigens hangt CasaPound nog een rechtszaak boven het hoofd voor het gebruik van de naam Pound. De 86-jarige dochter van de Amerikaanse dichter Ezra Pound wil dat de naam van haar vader niet langer misbruikt wordt door deze fascistische beweging.

In 2010 werd het eerste jaarverslag van de Staatsveiligheid (officieel: Veiligheid van de Staat/Sûreté de l’État, VSSE) publiek gemaakt. Een verslag van de VSSE-activiteiten en -waarnemingen in 2008. We hebben toen scherpe kritiek geuit op de onderschatting van de Blood and Honour-activiteiten in ons land. Deze keer kunnen wij beter leven met wat de Staatsveiligheid schrijft over extreemrechts. Hoe de Staatsveiligheid (foto 1: chef Alain Winants) andere zaken dan extreemrechts inschat, laten wij over aan andere specialisten.

Het vrijdag vrijgegeven jaarverslag handelt over 2010. De bladzijden die ons vooral interesseren beginnen met wat de Staatsveiligheid ‘institutioneel extreemrechts’ noemt. Een term die de Staatsveiligheid gebruikt voor “alle extreemrechtse groepen en partijen die vertegenwoordigd zijn in onze democratische instellingen”. Voor Vlaanderen is dat in feite dus het Vlaams Belang. De Staatsveiligheid stelt vast dat “in kringen van ‘institutioneel extreemrechts’ luidere protesten en een verhoogde actievoering” is over de “zogenaamde ‘islamisering’ van onze samenleving”. De Staatsveiligheid merkt daarbij op dat het ageren tegen de ‘islamisering’ en “tegen de gehele moslimgemeenschap” zich niet beperkt tot ‘institutioneel extreemrechts’ maar “ook relatief populair is in nationaal-populistische hoek”.

In het hoofdstuk over ‘ultranationalistische en identitaire groeperingen’ wordt als eerste Voorpost vermeld. Voorpost behoort volgens de Staatsveiligheid “tot de actiefste” van deze groeperingen, maar… “Terwijl Voorpost voorheen kon buigen op een levendig en actief ledenbestand, ontbreekt het de groepering meer en meer aan nieuwe krachten.” Ook plezant: het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat “zegt het alternatief te zijn voor wat ze noemt het ‘verstarde’ rechts-nationalistische milieu in Vlaanderen. Ondanks enkele initiatieven in 2010 om haar aanhang wat op te krikken, kan het N-SA slechts op een twintigtal actieve militanten rekenen. Voor sommige evenementen kan het N-SA wel een grotere groep op de been brengen; een groep tussen 40 en 70 personen. Maar het gaat dan om sympathisanten die meestal actief zijn in andere, bevriende rechts-extremistische groeperingen. De verwevenheid tussen het N-SA en rechts-extremisten uit andere, zeer radicale kringen is trouwens opvallend. Zo duiken figuren uit het neonazistische skinheadmilieu geregeld op tijdens activiteiten van het N-SA.”

Zo komen we vlot terecht bij het hoofdstuk ‘rechtsextremistische skinheads’. “De rechts-extremistische skinheadactiviteit in België situeert zich in 2010 vrijwel uitsluitend in Vlaanderen. Maar ook in Vlaanderen merken we vandaag een tanende activiteit. De neonazistische Blood and Honour-beweging kent in België een neergaande beweging; een ontwikkeling die we overigens ook in andere West-Europese landen vaststellen. Het lijkt er overigens op dat de rechts-extremistische skinheadsubcultuur, met zijn typische verschijningsvormen, voor een nieuwe generatie extremistische jongeren minder aantrekkelijk is geworden. Andere politiek-georiënteerde jongerensubculturen, zoals de beweging van ‘autonome nationalisten’ lijken meer en meer deze plaats in te nemen. Deze bevindingen behoeven echter verder onderzoek.”

De trend van een afnemend aantal Blood and Honour-concerten in 2009 zette zich in 2010 door. De Staatsveiligheid  “vermoedt sterk dat de gerechtelijke vervolging van enkele concertorganisatoren hiertoe bijgedragen heeft. Ook een alerter optreden van de politieoverheden heeft er schijnbaar voor gezorgd dat het beeld van België als favoriete concertplaats bij buitenlandse skinheads enigszins gewijzigd lijkt te zijn.” De Staatsveiligheid stelt vast dat zowel buiten als binnen de concertzaal “het zelden tot serieuze incidenten” komt, de vechtpartijen als gevolg van overmatig alcoholgebruik worden door de Staatsveiligheid blijkbaar als normaal beschouwd.

“Racistische gedragingen en uitingen zijn op zulke concerten geen rariteit”, merkt de Staatsveiligheid nog op. “Het ontmoeten van personen die allemaal in mindere of meerdere mate de racistische ideologie genegen zijn, verscherpt het gemeenschapsgevoel en leidt vaak tot uitgesproken racistische profilering. Dit wordt nog eens versterkt door enerzijds het harde muziekgenre dat meestal een agressieve, gewelddadige sfeer opwekt en anderzijds door de teksten die vaak een discriminerende, racistische (onder)toon hebben.” In het hoofdstuk over ‘extreemrechts en islamofobie’ wordt tot slot de Belgium Defence League vermeld, opgezet vanuit de English Defence League. De Belgium Defence League heeft “de wil om van een virtuele naar een reële groepering te evolueren. Hoewel een eerste bijeenkomst plaatsvond in de lente van 2010, waar in meerderheid voetbalhooligans werden opgemerkt, draaiden alle overige aangekondigde activiteiten uit op een fiasco.”

In tegenstelling tot in het jaarverslag van 2008 worden in het jaarverslag 2010 de extreemrechtse Vlaams-nationalistische studentenverenigingen KVHV en NSV niet meer vernoemd. Vermits er aan de doelstellingen van KVHV en NSV niets veranderd is, duidt het verdwijnen uit de verslagen van de Staatsveiligheid op een verlies van relevantie. Voor 2011 zouden KVHV en NSV, en vooral hun Gentse afdelingen, wel weer terug in de aandacht mogen komen. Onder meer voor het uitnodigen van een Italiaanse fascist op één van hun lezingen. Mocht de Staatsveiligheid ook even over de grenzen van het land kijken, zou ze zien dat na de veroordeling van drie Blood and Honour-organisatoren in maart vorig jaar, één van die organisatoren opgemerkt werd bij een betoging van autonome nationalisten, identitairen en neonazi’s in het Franse Lille (foto 2). Onderschat nooit de tegenstanders van de democratie !

Tot slot van ons jaaroverzicht 2011: de eindejaarsuitspraken die ons het meest zijn bijgebleven.

Bart De Wever (foto 1) werd door de lezers van Het Laatste Nieuws verkozen tot Belg van het jaar 2011. Tweede is de Waalse wielrenner Philippe Gilbert. De Het Laatste Nieuws-lezers kozen wel degelijk de Belgen, niet de Vlamingen, van het jaar. Bart De Wever vertelt wat hem het meest is bijgebleven: “Weet u wat mij is bijgebleven van die eedaflegging (van de nieuwe regering, nvdr.)? Koning Albert die aan Monica De Coninck vraagt om zijn groeten over te brengen aan burgemeester Janssens. Vriendelijke mens, de koning, maar hij is geen fan van ons. Ik hoop maar dat ik hem in september 2012 niet tegenkom op de Antwerpse Grote Markt terwijl hij flyers van Patrick Janssens aan het uitdelen is. U lacht? Een mens schrikt nergens meer van.” De waanvoorstellingen van Bart De Wever overtreffen tegenwoordig die van Filip Dewinter.

Filip Dewinter zakt in De 100 Belgen van het jaar 2011 van de Het Laatste Nieuws-lezers naar de 50^ste plaats. Frank Vanhecke staat in diezelfde Top-100 overigens een eind boven Dewinter, op de 22^ste plaats. Marie-Rose Morel staat, net als het jaar voordien, op de 3^de plaats. In 2005, het jaar waarin deze blog startte en we de populariteit van de VB’ers in de Top-100 van Het Laatste Nieuws zijn beginnen noteren, stond Filip Dewinter nog op de 16^de plaats. In 2010 was Dewinter al gezakt naar de 35^ste plaats. Het Laatste Nieuws vroeg Dewinter of hij dit jaar in een moskee is geweest. Filip Dewinter: “Ja. In Istanbul. In de Blauwe Moskee en in de Aya Sofia. Prachtige bouwwerken die ik – het zal u verbazen – zonder morren op kousenvoeten heb betreden. Uit respect, jazeker. Daar wel. Hier niet.” Dat Dewinter hier geen respect betoont voor moskees hadden we al begrepen.

Thierry Vanroy (foto 2) is, samen met Eddy Hermy, de ideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). En ook de cameraman, vandaar dat je hem bij acties van het N-SA haast nooit op foto’s of video’s ziet. Hij is dan zelf aan het filmen. Op zijn persoonlijke blog liet hij weten zijn buik vol te hebben van de Vlaamse Beweging. Een fragment: “Elke poging tot debat weglachen, alsof een hersenafstompende oceaan aan vooringenomen sloganeske demagogie geen vragen oproept. Waar zijn jullie mee bezig?! Ja, ik ben woest. (…) Zijn jullie niet beschaamd?! En neen, het is niet stoer wanneer je de aandacht van het Anti-Fascistisch Front trekt! Het is niet radicaal om na een avond zuipen op communistenjacht te gaan! Het is niet nonconformistisch je met buitenlandse bewegingen te associëren door je met hun symboliek te versieren! En het is niet revolutionair om als een stel ordinaire vandalen nachtelijke trektochten met nutteloze stickers, nutteloze affiches en nutteloze graffiti te houden!” Thierry Vanroy heeft – wat dit betreft – gelijk.

De kans is bijzonder klein dat de betogers van de voorbije dagen in de Brusselse Matonge-wijk deze blog of de RechtsActueel-blog lezen, maar we vonden de oproep van onze collega’s wel grappig: “Mogen wij (…) de Congolese relschoppers vriendelijk vragen onze Vlaamse leeuw thuis te laten?” Wat daarna volgde was natuurlijk minder vriendelijk, maar van de rechterzijde bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging verwachten we niet anders: “Als Vlaming bieden wij hen graag van harte wat anders aan: een schop onder hun achterste richting Afrika.”

Vanwaar de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging? Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben ze een en ander opgezocht, maar we zullen hen maar niet citeren vermits ze in één van hun laatste bijdragen het AFF als een “provocateursteam” bestempelen. N-SA-kopman Eddy Hermy is de voorbije dagen helemaal het noorden kwijt. Allicht speelt zijn recente veroordeling voor racisme daarbij een rol. In een ander artikel verwijt Eddy Hermy (terecht) Vincent Van Quickenborne onze pensioenrechten te vermoorden, maar het punt van Hermy is vooral dat Van Quickenborne een “linkse huurling” is omdat Van Quickenborne lid zou geweest zijn van Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de Partij van de Arbeid (PVDA). Of dat waar is, weten we niet. Maar we nemen aan dat Eddy Hermy het kan weten vermits Hermy zelf lid is geweest van datzelfde AMADA. Is volgens diezelfde redenering Eddy Hermy dan ook een “linkse huurling”?

Maar goed, de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging. Lucas Catherine stelde in één van zijn boeken, Vuile Arabieren. Bedlectuur voor Vlaams Blokkers, dat de Vlaamse Leeuw Arabisch is. Door de kruisvaarders overgenomen van het wapenschild van sultan Baybars. “Het idee alleen al is voor sommigen even lekker als een jointje”, schamperde het VB. “Onze leeuw is wellicht een verre afstammeling van de draak, een oud Europees symbool dat we bijvoorbeeld nu nog op de vlag van Wales terugvinden.” Niets van. “Van deze ‘stelling’ is in elk geval niets te vinden op deze site over draken in de heraldiek noch op deze over het wapenschild van Wales”, zegt Peter Van de Ven. Volgens hem symboliseert de Vlaamse Leeuw de strijd van het christendom tegen de goddeloosheid, en vinden we dat ook terug in de oorspronkelijke versie van het De Vlaamse Leeuw-lied.

Hijsen de Congolezen in Matonge de Vlaamse Leeuw-vlag uit afkeer voor de Franstalige partijen PS en MR, het blijft vreemd dat ze (foto) zowel supporteren voor de N-VA als voor de PTB, de Franstalige tweelingbroer van de PVDA. N-VA en PVDA, twee partijen die toch diametraal tegenover elkaar staan. En waarom is Bart De Wever daar zo populair? Misschien moet Bart De Wever in Matonge in het Nederlands en in zijn beste Frans eens gaan vertellen dat niemand gediend is met de vernielingen en plunderingen die daar als uitloper van betogingen plaatsvinden. We begrijpen het wel, maar het is toch wat raar. In andere gevallen promoot het VB de Vlaamse Leeuw-vlag, nu heeft men niet graag dat men er in Matonge mee zwaait. Maar waarom doen ze dat daar? Wie ontrafelt Het geheim van Matonge?

Wat is er met Filip Dewinter dat hij deze week in persmededelingen al tweemaal beeldspraak gebruikte over ratten? En dan nog foutief.

Toen bekendgeraakte dat Monica De Coninck (SP.a, foto 1) minister van Werk werd, en bijgevolg op het Antwerps stadhuis weg moest als voorzitster van het OCMW en schepen voor Sociale Zaken, luidde het in een persmededeling van Filip Dewinter: “Met het verdwijnen van Monica De Coninck wordt het duidelijk dat de ratten het zinkend schip verlaten.” Toen Karim Bachar in beeld kwam als nieuwe Antwerpse schepen luidde het in een volgende persmededeling van Filip Dewinter: “Karim Bachar is ‘rattenvanger van Hamelen’ van dienst van Janssens op zoek naar moslimstemmen.” Er worden veel vergelijkingen gemaakt met ratten. De voetbalsupporters van Beerschot noemen zich De Kielse Ratten, in Utrecht is er de sympathieke boekhandel de Rooie Rat… maar politiek worden ratten toch vooral geassocieerd met extreemrechts.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) legt het zo uit: “De zwarte rat als symbool van rechts, revolutionair nationalisme is al enige decennia in gebruik. (…) Het verwijt ‘(zwarte) ratten’ te zijn, werd als een eretitel opgevat en aangenomen als politiek symbool. In Vlaanderen gebruik(t)en meerdere organisaties de zwarte rat in hun symboliek: VMO, NSV, NJSV (…). In het buitenland was dit symbool al langer in gebruik. De zwarte rat als vertegenwoordiger van het militante radicale nationalisme werd eind januari 1970 voor het eerst gebruikt door de Franse studenten van de (extreemrechtse en gewelddadige, nvdr.) Groupe Union et Défense (GUD). Van daaruit verspreidde het zich verder in de  Latijnse wereld (vooral in de kringen van de Italiaanse (neofascistische, nvdr.) MSI en haar jeugdorganisaties), maar ook naar ondermeer Vlaanderen.”

Het N-SA ziet zichzelf ook als ratten, en haar halfbroertje ‘Identiteit door muziek’ omgorde een rat een gitaar op haar affiches. Wij hebben niet de gewoonte om te schelden. In tegenstelling tot Dewinter maken wij hier geen politieke tegenstanders of hele bevolkingsgroepen uit voor ratten, maar feit is wel dat extreemrechts zichzelf associeert met ratten (foto 2: illustratie over en van het GUD). Dewinter zou dat toch moeten weten. Dáár zitten de ratten.

De rechtbank in Brugge heeft gisteren Eddy Hermy (61 j., foto), ‘nationaal coördinator’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), veroordeeld tot drie maanden cel met drie jaar uitstel, een geldboete van 550 euro en andere kosten, verlies van zijn burgerrechten voor vijf jaar, en één euro morele schadevergoeding voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat zich burgerlijke partij had gesteld. Aanleiding voor de uitspraak is de toespraak van Eddy Hermy tijdens een zogenaamd jeugdcongres van het N-SA op 10 oktober 2009 in Oostkamp, gefilmd door het VRT-magazine Koppen.

Volgens de rechtbank is het vonnis uitgebreid gemotiveerd, maar bij de bekendmaking van de strafmaat werd die motivatie niet voorgelezen. Gezien de werklast van de rechtbank is dat te begrijpen, maar het is een aanfluiting van de openbaarheid van de rechtspraak. Niet enkel Eddy Hermy maar elkeen heeft het recht om te weten welke uitspraken in welke context als strafbaar beoordeeld worden. We kunnen natuurlijk wel een en ander reconstrueren. Het VRT-magazine Koppen was op uitnodiging van het N-SA in Oostkamp en registreerde onder andere een geagiteerde Eddy Hermy die vanop het podium zei: “(…) In onze straten worden meisjes door vreemdelingenbendes verkracht en geschoffeerd. (…) Onze arbeiders, jong en oud, worden geminacht en vernederd. Door onze vreemde elites worden ze in het gezicht gespuwd. Wie krijgt de jobs, kameraden? Wie krijgt het geld? Wie krijgt er sociale woningen? Wie krijgt sociale hulp? Wie wordt er in dit land royaal bedeeld en behandeld? De immigrant, de illegaal. (…)”

Koppen interviewde en filmde ook andere sprekers. Zoals Axel Reitz, ook bekend als de ‘Hitler van Keulen’. Twee gespeelde nummers mochten gefilmd worden: eentje van het Nederlandse Brigade M en eentje van het Italiaanse Ultima Frontiera. In een interview zegt één van de leden van die laatste groep trots fascist te zijn. Niet op uitnodiging én ook met een undercovercamera was eveneens het Nederlandse magazine EenVandaag in Oostkamp aanwezig. EenVandaag registreerde Hitlergroeten bij het publiek, zoals dat bij optredens van Ultima Frontiera in Italië gebruikelijk is. Beide televisiereportages zijn opgenomen in het dossier dat aan de rechtbank werd voorgelegd. Rode draad in de EenVandaag-reportage is een toelichting van Jaap van Beek van de antifascistische onderzoeksgroep Kafka. In het dossier wordt ook verwezen naar het Anti-Fascistisch Front (AFF). Op deze blog (1, 2, 3, 4) en in een contact vooraf met de burgemeester van Oostkamp  had het AFF haar bedenkingen over het ‘jeugdcongres’ geuit.

De veroordeling van Eddy Hermy gisteren, 5 december 2011, is niet de eerste veroordeling van Eddy Hermy. Op 23 april 2002 bijvoorbeeld werd Hermy door de rechtbank in Brugge al eens veroordeeld voor racisme wegens een pamflet dat hij onder de kop ‘Burgerinitiatief Oostende’ verspreidde bij de opening van een opvangcentrum voor asielzoekers in Oostende. Volgens de rechtbank was de grens van het wettelijke toelaatbare overschreden door de bewoners van het asielcentrum te bestempelen als "vreemde criminelen die hun land ontvlucht zijn", "vreemdelingen die zich herschoold hebben tot drugdealers en afpersers, dieven en hoeren" en "vreemde klaplopers". Het Brugse veroordeling werd bevestigd door een arrest van het hof van beroep in Gent op 30 september 2003. Eddy Hermy was met zijn toespraak in Oostkamp dus niet aan zijn proefstuk toe.

Drie N-SA’ers waren gisteren naar de rechtbank in Brugge afgezakt om hun ‘nationale coördinator’ moreel bij te staan. In een eerste reactie na het aanhoren van het verdict zei Eddy Hermy tegen de drie: “Ik ben zot geworden hier.” De “zot geworden” Hermy kan nog in beroep gaan tegen de uitspraak in Brugge. Hij mag dan wel 'slechts' een gevangenisstraf met uitstel gekregen hebben, blijft dat het de volgende drie jaar als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd hangt. Het voor vijf jaar afnemen van zijn burgerrechten heeft als gevolg dat Eddy Hermy zich niet kan kandidaat stellen bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, maar over de ambities van de Nationaaldemocratische Partij (NDP) is sinds de lancering van deze partij van het N-SA niets meer gehoord. Eddy Hermy zal ook niet kunnen gaan stemmen bij de volgende verkiezingen, maar voor Hermy is toch geen enkele partij goed genoeg. Beroep tegen de uitspraak van gisteren biedt het perspectief om de militantenwerking van het N-SA hierrond te organiseren, maar het moet gezegd worden dat de opkomst voor een protestmeeting rond zijn zaak eind september door Hermy als “schandalig laag” werd omschreven.

Alhoewel alle opties opengehouden worden, zegt het N-SA waarschijnlijk geen beroep aan te tekenen. Het verlies van de burgerrechten ligt Eddy Hermy minder zwaar dan de één euro morele schadevergoeding die hij moet betalen aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding.

Zaterdag stond in De Standaard een interessant artikel over hoe Duitsland reageert na het bekend worden van de activiteiten van de Nationaalsocialistische Ondergrondse (NSU), ook wel omschreven als Die Braune Armee Fraktion.

Dinsdag werd Ralf Wohlleben aangehouden omdat hij hand- en spandiensten zou verleend hebben aan Uwe Böhnhardt, Uwe Mundlos en Beate Zschäpe. Ralf Wohlleben (foto 1, de man met de zonnebril links bij een NPD-manifestatie in Jena in 2007. In het midden toenmalig NPD-voorzitter Udo Voight) zou de drie NSU’ers eind jaren negentig geholpen hebben onder te duiken, en hun later geld, vuurwapens en munitie  gegeven hebben. Hij wordt nu beschuldigd van medeplichtigheid aan zes van de tien moorden die de NSU op hun kerfstok heeft. Ralf Wohlleben vervulde verschillende functies bij de rechtsnationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Hij was er afdelingsleider, kandidaat bij deelstaatverkiezingen en perswoordvoerder. De arrestatie van Wohlleben heeft de discussie of de NPD verboden moet worden opnieuw doen oplaaien. De NPD neemt met wisselend succes deel aan de verkiezingen (wij waren blij dat het in Berlijn geen succes werd, bij RechtsActueel zijn ze verheugd over de vijf NPD-zetels in de deelstaat  Mecklenburg-Vorpommern). Een poging om de NPD te verbieden strandde in 2003 bij het Grondwettelijk Hof omdat er onder de NPD’ers teveel… informanten van de inlichtingendiensten rondlopen.

De aanwezigheid – en betaling – van die informanten bij extreemrechtse groepen is trouwens nogal kras. Een informant bij de ‘Kameradschaft Jena’ bijvoorbeeld kreeg 200 000 euro. Geld dat besteed werd aan een aantal extreemrechtse acties (!). “Dat geld, vinden velen, kan men beter gebruiken om de bezuinigingen terug te draaien op de subsidies aan organisaties die het rechts-extremisme bestrijden”, schrijft De Standaard. In het De Standaard-artikel wordt ook verwezen naar een enquête vorige week door het weekblad Die Zeit. De ondervraagden menen dat het grootste terroristisch gevaar van extreem-rechts uitgaat. Het ‘islamitisch’ terrorisme komt pas op de tweede plaats. Voor extreem-links terrorisme is slechts één op de twintig ondervraagden bang. Verdere lectuur van de enquête leert dat het verschil in vrees voor extreemrechts- dan wel ‘islamitisch’ terrorisme niet zo groot is (41 % versus 36,6 %), maar na tien jaar 9/11 en alle gedoe er rond van islambashers maakt het de toch nog grotere vrees voor extreemrechts terrorisme nog opmerkelijker. Een grote meerderheid (70 %) vindt extreemrechts een probleem van heel Duitsland, en niet enkel van Oost- of West-Duitsland. 52 % wil de inlichtingendiensten actief laten bij extreemrechts; 30 % is tegen. Bij de politieke partijen zijn overigens de linkse partijen (de sociaal-democraten, de groenen en Die Linke) voorstander van het niet langer werken met betaalde informanten, de (rechtse) CSU-minister van Binnenlandse Zaken wil ze behouden.

NOS-journalist en kenner van extreemrechts in Europa Rinke van den Brink publiceerde woensdag dat twee Nederlanders eerder te gast waren bij het Fest der Völker dat vanaf 2005 ingericht werd door de dinsdag aangehouden Ralf Wohlleben. Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) was er tweemaal spreker, en Tim Mudde (Voorpost, Radio Rapaille) trad er op met zijn groep Brigade M. In Vlaanderen werd blijkbaar geen gelijkaardig muzikaal talent (nouja) gevonden, maar Vlaanderen mocht in 2006 wel Wolf Kussé afvaardigen als spreker. Wolf Kussé was toen nog actief met Groen Rechts, een jaar later één van de componenten waarmee het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) werd opgericht. Wolf Kussé zelf werd ook lid van het N-SA. De laatste keer dat een spreker van de nu met een verbod bedreigde NPD in Vlaanderen was, was bij datzelfde N-SA. Op haar derde congres, op 30 oktober 2010 in Edegem. Ingo Haller was de NPD’er waarmee de N-SA pronkte, gemeenteraadslid in Dürer en organisator van een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt. Achteraf werd vernomen dat Ingo Haller zelfs voor de NPD toch wat te rechts is.

Overigens doet vandaag de rechtbank in Brugge uitspraak of de door Koppen uitgezonden toespraak van N-SA-voorman Eddy Hermy al dan niet racistisch is. Eddy Hermy hield die toespraak op een zogenaamd jeugdcongres, het tweede congres van het N-SA, op 10 oktober 2009 in Oostkamp. En welke muziekgroepen speelden op dat ‘jeugdcongres’? Onder andere… Brigade M (trouwens ook te zien in de Koppen-reportage) dat, zoals hierboven al gezegd werd, eerder optrad op het door Ralf Wohlleben opgezet Fest der Völker. De wereld is soms klein. De ontmaskering van de NSU heeft de antifascistische strijd in Duitsland intussen een nieuwe impuls gegeven. Voorbije vrijdag kwamen in Jena 50 000 mensen rocken gegen Rechts (foto 2). Eén van de optredende artiesten was Peter Maffay. Bij ons bekend van het zeemzoete Du, in Jena mee op het podium tegen extreemrechts.

Vandaag wordt de peetvader van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), Edouard – Eddy voor de vrienden – Hermy bij de rechtbank in Brugge verwacht. Eddy Hermy (61 j.) worden zijn uitspraken ten laste gelegd die het VRT-magazine Koppen filmde tijdens het ‘jeugdcongres’ van het N-SA op 10 oktober 2009 in Oostkamp. Koppen was overigens op uitnodiging van het N-SA in Oostkamp.

Het ‘jeugdcongres’ was een afwisseling van toespraken en muziekoptredens. Naast Eddy Hermy sprak onder andere ook Axel Reitz, bijgenaamd ‘De Hitler van Keulen’. Bij de optredende groepen onder andere het Italiaanse Ultima Frontiera. Eén van de groepsleden zegt in diezelfde Koppen-reportage trots fascist te zijn. En ook anderen zijn blijkbaar fier fascist te zijn. Het Nederlandse magazine EenVandaag filmde undercover Hitler-groeten bij één van de optredens in Oostkamp (zoals ook op het door Koppen getoonde YouTube-filmpje van Ultima Frontiera in Italië is te zien). Intussen zijn organisatoren van neonaziconcerten door een rechtbank in Veurne veroordeeld, maar Eddy Hermy vindt dat maar niets. In een epistel veertien dagen geleden waarover hij allemaal verontwaardigd is, luidt het onder andere: “In dit land kun je gevangenisstraf krijgen als je concerten organiseert die niet naar de smaak of de wensen zijn van de links-liberale knechten van het kapitaal.”

Of Eddy Hermy veroordeeld wordt voor de door Koppen getoonde fragmenten uit zijn toespraak in Oostkamp moet afgewacht worden. Zelf omschrijft hij het in genoemd epistel als: “In dit land kun je tot één jaar effectieve celstraf worden veroordeeld als je een mening over immigratie uit die niet strookt met de belangen van de migranteninvoerders (de liberale elite en haar linkse handlangers).” Eddy Hermy heeft zijn verdedigingsstrategie alvast veranderd ten overstaan van wat oorspronkelijk gepland was. Voor een inleidende zitting over deze zaak op maandag 3 oktober had het N-SA haar militanten en sympathisanten opgeroepen voor een protestactie, om 9.00 uur ’s morgens aan de rechtbank in Brugge. Een paar dagen eerder, op een protestmeeting vrijdag 30 september in het bovenzaaltje van café Den Bengel in Antwerpen, maakte Eddy Hermy bekend dat de protestactie om verdedigingtechnische redenen afgelast werd.

Overigens omschreef Hermy de opkomst voor die protestmeeting als “is niet bedroevend, is gewoon schandalig laag” (foto: Eddy Hermy op die protestmeeting). Tweede wijziging in zijn verdedigingsstrategie is dat Eddy Hermy nu toch een advocaat heeft ingeschakeld. In een eerste reactie zei Hermy niet van plan te zijn een advocaat bij de hand te nemen, en een advocaat trouwens niet te kunnen betalen. Intussen is hij ook op dit punt van gedacht veranderd. Eddy Hermy laat zich bijstaan door advocaat Piet Noë. Niet een advocaat die om de hoek bij Hermy in Oostende woont, maar een advocaat die eerder al optrad voor onder andere negationist Siegfried Verbeke, voor de eveneens voor negationisme veroordeelde Roeland Raes en voor VB-parlementslid Tanguy Veys. Noë is ook advocaat voor één van de verdachten in de BBET-zaak.  

Bij de inleidende zitting op 3 mei vroeg Piet Noë om vandaag de zaak achter gesloten deuren te mogen pleiten. "Mijn cliënt, die er vandaag niet is, zal dan tekst en uitleg komen geven. Hij wil dat vrijuit kunnen doen, maar als dat op een openbare zitting gebeurt, riskeert hij misschien nieuwe klachten." Het besluit van de rechtbank wordt bij het begin van de zitting vandaag bekendgemaakt.

Tot onze lichte verbazing staat er bij de nieuwsberichten op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA, foto) een artikel onder de kop Geslaagde startmeeting van Rood! Aalst. Uit sympathie voor Rood! Aalst of wat?

Rood! is de groep van Erik De Bruyn en medestanders die onlangs opgestapt zijn bij de SP.A en nu links van de SP.A een eigen beweging probeert op te starten. Het artikel dat het N-SA publiceert is overgenomen van deze website, waar de startmeeting van Rood! Aalst met twintig aanwezigen “naar Aalsterse normen een geslaagde opkomst” wordt genoemd. Neemt het antikapitalistische N-SA het artikel over uit sympathie voor het antikapitalistische Rood! Aalst?  Neen, het is om er een commentaar aan vast te plakken.

“De linkerzijde en vooral het AFF lachen nogal eens met de opkomst bij vergaderingen en betogingen van het N-SA. Als wij echter een samenkomst houden blijken we veel minder marginaal te zijn dan opkomsten van links, omdat we minstens evenveel – om niet te zeggen: méér – mensen aantrekken. En zij die bij ons komen luisteren naar onze woordvoerder zijn bovendien leden of sympathisanten van het N-SA. Links moet heel de mikmak aan groupuscules bij elkaar harken om twintig man samen te krijgen… Een beetje terughoudendheid van het AFF zou dus wel gepast zijn.”

Bij het N-SA zijn ze blijkbaar in hun rapen geschoten door onze vaststelling dat bij een nationale actie van het N-SA pro Palestina vorig jaar slechts 17 mensen opdaagden, inclusief vier Nederlanders die de grens overstaken om het N-SA te versterken. En bij hun nationale 1-meiactie dit jaar waren ze met slechts met 22 mensen, inclusief diezelfde vier Nederlanders. Het N-SA vindt dit veel flinker dan de twintig mensen die Rood! in Aalst bijeen kreeg, waaronder mensen die (nog) geen lid zijn van Rood!. Het N-SA maakt zich hiermee nog eens zelf belachelijk want het vergelijkt de opkomst bij een nationale actie van het N-SA met de eerste bijeenkomst van Rood! in een provinciestad, niet eens een provinciehoofdplaats.

Twintig mensen uit 6 250 000 Vlamingen of twintig mensen uit 80 000 Aalstenaren. Toegegeven, procentueel is het telkens een cijfer met een nul voor de komma en nog eens één of meer nullen na de komma. Maar de mobilisatiecapaciteit van Rood! Aalst is dan toch 78 000 keer groter dan de mobilisatiecapaciteit van het N-SA. Het N-SA is dan ook bijzonder slecht geplaatst om anderen de les te spellen.

Zoals bekend wacht Eddy Hermy (foto), hoofdcoördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), een rechtszaak voor wat hij uitspookte bij het door hem twee jaar geleden in Oostkamp ingerichte ‘jeugdcongres’. Geen haan die over het congres gekraaid zou hebben, had Hermy niet een reportageploeg van de VRT uitgenodigd. De Koppen-uitzending over het ‘jeugdcongres’ shockte Vlaanderen. Het Nederlandse magazine EenVandaag bracht met een undercovercamera overigens ook nog Hitler-groeten op datzelfde 'jeugdcongres' in beeld. Intussen wordt iedereen in en rond het N-SA gemobiliseerd om maandag 3 oktober in Brugge te protesteren tegen de rechtszaak.

“Onze politieke elite wordt gek van verontwaardiging telkens er iemand van de bevolking het waagt om de problemen in verband met immigratie luidop te benoemen. Als gekken schakelen ze dan hun vrienden in die ze benoemd hebben bij de parketten en de rechtbanken van dit land om de burger die de euvele moed had om zijn gedacht te zeggen even mores te leren. Onze politieke elite, waar het slijm van de hypocrisie van afdruipt, wil met die houding ervoor zorgen dat de door massa-immigratie veroorzaakte misdaden tegenover de eigen bevolking onder de mat blijven liggen”, fulmineert Eddy Hermy in zijn jongste epistel over de rechtszaak die hem wacht. Vervolgens schakelt Hermy over op de strijd die in Libië woedt, om dan te eindigen bij “door de staat gesponsorde en gepatroneerde organisaties, zoals het CGKR en het AFF”. De wegen van God zijn bizar, maar die van Eddy Hermy nog meer.

Volgens Hermy mogen “allerlei, door de staat gesponsorde en gepatroneerde organisaties, zoals het CGKR en het AFF, hun ophitsing tegen nationalisten ten volle bedrijven, terwijl de pro-Chinezen van de PVDA – die al eens graag “grote sprongen voorwaarts” maken ten koste van miljoenen mensen (uitgehongerd of met een nekschot naar het socialistische paradijs geschoten) – huilen op bevel van de burgerij om toch maar blanke arbeiders te vervolgen. Terwijl dat rookgordijn wordt opgezet, kan de politieke elite buitenlandse oorlogen voeren zonder uw of mijn toestemming. En de communisten doen zoiets natuurlijk niet gratis. De burgerij geeft hun mantelorganisaties zoals De Wereld Morgen daarvoor graag 220.000 euro per jaar, zoals blijkt uit krantenberichten. De trotskisten van het AFF krijgen ook hun bloedgeld, maar die organiseren dat via de vrienden binnen de SP.A of het ABVV. Of ze worden gesponsord door kapitalisten uit de amusementsbranche. Altijd gewillig om de eigen arbeidersklasse de cultuur van de pro-gastarbeiderslobby te doen slikken (met juridisch of ander geweld).”

In alle ernst: bij het AFF vind je niet alleen trotskisten terug, maar zowat alle gezindheden van de linkerzijde. En het AFF krijgt geen geld van "de staat", “via de vrienden binnen de SP.A of het ABVV” of van “kapitalisten uit de amusementsbranche”. De voorbije jaren heeft het AFF eenmaal een som gekregen van een Duitse kunstenaar als gevolg van een proces tegen het Vlaams Belang dat hij won, maar verder zijn het uitsluitend sympathisanten die met vaste maandelijkse stortingen de kas van het AFF spekken. Geen overheidssubsidie, geen partij of vakbond, geen kapitalist uit welke branche dan ook, alleen (soms intussen gepensioneerde) werknemers actief in verschillende functies en ondernemingen.

De Standaard pakte  donderdag 11 augustus breed uit met een artikel over de nieuwe dresscode bij neonazi’s: hoe neonazi’s nieuwe symbolen gebruiken om de wet te ontwijken (foto’s 1 en 2). Aanleiding was een Duitse brochure over die dresscode.

In het artikel zegt een woordvoerder van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat je in België niet vaak tatoeages met hakenkruizen of andere extreme symbolen ziet. “Je zou gek zijn om dat te doen.” Voor de buitenwereld is het een taboe, binnen de beslotenheid van vier muren en onder een laag kleren blijven het wel favoriete symbolen. Op de vraag van een jonge West-Vlaming of hij een SS-symbool mag laten tatoeëren antwoordde ‘Lientje’ op een Blood and Honour-forum: ”Normaal gezien is zo’n symbool verboden, maar men kan moeilijk je arm afhakken. Als je er symbolen wilt opzetten, zou ik wel eerder voor runen of minder bekende symbolen kiezen. Wie jouw visie deelt, zal je begrijpen. Wie er enkel op uit is je te veroordelen, snapt het toch niet.” ‘Lientje’ heeft intussen zelf een groot Keltisch kruis op haar rug laten tatoeëren.

“Je zou gek zijn om dat te doen”, maar er zijn er natuurlijk die dat toch doen. Op foto 3 zie je een West-Vlaming met in zijn hals een ‘14’ die verwijst naar de veertien woorden “We must secure the existence of our race and a future for white children” van de Amerikaanse neonazi David Lane. Verder een ‘S’ zoals bekend van de Schutzstaffel (SS), paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP. En een ‘88’ die met twee keer de achtste letter van het alfabet als beginletter symbool staat voor ‘Heil Hitler’. Onder zijn rechteroog heeft hij ook nog een klein Odal-runeteken. Voor de betekenis van een en ander is nog altijd deze Alert!-brochure het lezen waard. En waar trof onze fotograaf deze West-Vlaming? Bij een actie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aan het Centraal Station van Antwerpen vorig jaar juni.

In Nederland trekken neonazi’s vaker dan bij ons de straat op, maar aan de toelating om te betogen worden meestal voorwaarden gekoppeld. Hakenkruizen, SS-runentekens, wolfsangels, triskels, Keltisch kruisen (ook wel eens omschreven als White Power- of White Pride-symbolen), getallen als 18, 28 of 88… mogen niet getoond worden. In zo’n voorwaardenlijst van de gemeente Venlo naar aanleiding van een betoging van de Nederlandse Volksunie (NVU) lezen we verder dat Hitler-groeten en slogans als Heil Hitler en Sieg Heil niet toegestaan zijn. Gezichtsbedekking mag niet. Ook blikjes en flesjes, gevechtshandschoenen, helmen, messen en andere scherpe voorwerpen zijn niet toegestaan. En iedereen moet een identiteitskaart op zak hebben.

Edwin Middeljans, die in zijn nek een 28 als symbool voor Blood and Honour heeft staan, moet bij dergelijke betogingen dan een doek rond zijn hals dragen. Soms wordt echter wel eens een in neonazikringen populair symbool vergeten, of oogluikend toch toegestaan. Een Keltisch kruis, de hamer en het zwaard van de ‘linkse’ nazi’s Otto en Gregor Strasser… De voorwaarden en de toepassing worden telkens op gemeentelijk vlak vastgelegd. In België mag alles uitgezonderd de Hitlergroet uitbrengen.  En dan zijn er nog die het niet kunnen laten om de Hitlergroet uit te brengen.

De ‘Vlaamse Solidaire Vakbond’ (VSV) die Rob Verreycken en zijn Voorpost- en andere rechts-radicale vrienden hebben opgericht (foto 1), mocht zich verheugen over een brief van Eddy Hermy, nationaal coördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Rob Verreycken antwoordde, en Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme en coördinator van het N-SA (foto 2), repliceerde. Kameraden onder elkaar, we kunnen ervan leren.

In zijn ‘Open brief aan een vakbondsleider’ herinnert Eddy Hermy Rob Verreycken aan “een lang gesprek” tussen hen beiden waarin Hermy pleitte om de anti-vakbondcel van Marie-Rose Morel om te vormen tot een heuse vakbond. Rob Verreycken antwoordde tegen vakbonden te zijn. We kunnen ons levendig voorstellen dat dat inderdaad de toon van het gesprek was. Hermy stelt voor “leden van de bestaande vakbonden in cellen op te vangen van een solidaristische vakbond die de vergaderingen en congressen van traditionele vakbonden gaat bestoken met voorstellen die aanleunen bij het solidarisme”. Hermy heeft nog een tweede punt: hij verwijt de VSV niet echt een sociaal programma te hebben. Eddy Hermy: “Bij de oprichting van een vakbond erin slagen om helemaal niets te zeggen over de crisismaatregelen die het kapitaal wil doorvoeren – en hoe u daarbij van plan bent de belangen van uw leden / sympathisanten te verdedigen – dat zijn toch straffe stoten, kameraad!” Na nog verder de VSV te roskammen besluit Hermy: “Dat gedrocht van een ultraliberale vakbond kunnen we missen als de pest.”

Rob Verreycken antwoordde dat de VSV niet kan verweten worden geen sociaal-economisch programma te hebben én ultra-liberaal te zijn. Verreycken verwijst hiervoor naar de statuten van de VSV waarin zowel de klassenstrijd als het liberalisme afgewezen worden. Dat is natuurlijk maar een halve uitleg: het is niet omdat in de statuten staat dat men het liberalisme afwijst, dat men wél een sociaal-economisch programma heeft. Aan een werking binnen de bestaande vakbonden, naar het voorbeeld van de PVDA, wil Verreycken niet meedoen. “Ook al is het marxisme wereldwijd mislukt, het heeft blijkbaar nog steeds zijn trouwe aanhangers… Uiteraard wijs ik dat volledig af. Als het marxisme gefaald heeft, en als het belgicisme de strijd tegen het Vlaamsnationalisme verliest, dan is dat omdat rechtlijnigheid en waarheid op termijn duizend keer krachtiger zijn dan heimelijkheid en infiltratie.” Tenslotte herinnert Rob Verreycken aan “het enige korte gesprek” dat hij ooit had met Eddy Hermy, maar daarover zo dadelijk meer.

Eerst nog iets over het vervolg. Dat is van de hand van Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in hetzelfde Waasland als waar Rob Verreycken tegenwoordig woont en coördinator van het N-SA. Jan de Beule becommentarieerde het antwoord van Rob Verreycken. Jan De Beule: “Het is natuurlijk zinloos, maar ik zou toch wel enkele opmerkingen willen geven aan de heer Rob Verreycken.” De Beule kreeg ooit een blaadje van Verreycken om uit de vakbond te stappen. Voor De Beule was dat niet nodig omdat hij al buitengezet was bij het ACV. Rob Verreycken legde uit waar je voor sociale voordelen elders dan bij de vakbonden terecht kan, maar voor een bepaald sociaal voordeel van 138 euro had hij geen alternatief. Voor Rob Verreycken ging het echter “maar” over 138 euro.

De Beule en Verreycken kennen elkaar al jaren, en het N-SA is Verreycken ook bekend. Verreycken omschrijft het als “de kleine groep” N-SA “die tegelijk ook bestaat als partijtje NDP”. N-SA/NDP, het is een besluit van het ‘congres’ van het N-SA in Edegem eind vorig jaar. Rob Verreycken dan over zijn enig gesprek ooit met Eddy Hermy. Het "lang gesprek" dixit Hermy. Het “korte gesprek” dixit Verreycken. Rob Verreycken: “Ik heb hem toen gezegd dat ik niet geloof in het nut van een groepje dat zich bewust opstelt in de marge van de samenleving. Als je voor je groepje de naam NSA/NDP kiest hoef je geen puzzelwonder te zijn om daarin de naam te herkennen van de nazipartij van Hitler, de NSDAP.”

Jan De Beule situeert op zijn beurt de VSV. Jan De Beule: “Rob Verreycken komt uit o.a. de NSV, die als clubkleuren zwart-wit-rood heeft. Men zou dit kunnen interpreteren – in zijn eigen geest – als de kleuren van het oude Duitse keizerrijk speciaal gekozen voor de Nationaal Socialistische Vereniging. Hij had vroeger in zijn handtekening een odal-rune verwerkt: in zijn eigen denken een symbool van een of andere SS-divisie. Als klap op de vuurpijl kiezen ze in het logo van hun fonkelnieuwe ‘vakbond’ een tandwiel: het symbool – volgens zijn eigen denken – van het nationaalsocialistische Deutsche Arbeitsfront, de vakbond van het nationaalsocialistische Duitsland (foto 3: een pin van het Deutsche Arbeitsfront).”

De ene VB’er die de andere VB’er verwijt aan te leunen bij het nazisme, en omgekeerd. Wij zouden het niet durven, maar zij kennen elkaar al jaren.

Ook in het magazine en televisieblad Primo wordt deze week stilgestaan bij het drama in Noorwegen. Na een situering van extreemrechts geweld in Europa wordt AFF-woordvoerder Ed Steffens geïnterviewd over de dreiging in ons land. Een paar fragmenten.

Ed Steffens: “(…) Al beweren sommigen dat Breivik compleet gestoord is, zijn aanslagen waren wel berekend en professioneel gepland. Zoiets doe je niet van vandaag op morgen. Je moet weten hoe je zoiets moet aanpakken, hoe je aan wapens kunt geraken zonder argwaan op te wekken. Je moet kunnen zwijgen. Dat iemand zijn voorbeeld volgt, kun je nooit uitsluiten, maar er zijn geen aanwijzingen dat we met z’n allen de hele tijd ongerust over onze schouder moeten kijken.”

Dreigt er geen gevaar vanuit groepen als Blood and Honour? Ed Steffens: “(…) Enerzijds is er de traditionele Blood & Honour, bekend voor z’n concerten en daarvoor in Veurne veroordeeld. Anderzijds is er Blood & Honour van waaruit Combat 18 groeide, een tak die een stuk gewelddadiger is. Dat geweld lag in eerste instantie vooral intern, tegen de traditionalisten. Combat 18 is bij ons altijd een kleine kerngroep geweest. Blood & Honour staat in ons land zo goed als op non-actief, maar een heropleving is altijd mogelijk. De leden doken intussen op bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) dat in 2007 werd opgericht door ex-VMO’er Eddy Hermy. (…) Op 3 oktober start in Brugge trouwens het proces tegen Eddy Hermy naar aanleiding van het tweede jeugdcongres van de organisatie in Oostkamp. Hij wordt vervolgd voor oproepen tot haat en geweld."

"De zaak tegen BBET (Bloed Bodem Eer Trouw, nvdr.), gelinkt aan Combat 18, zal trouwens ook in het najaar voor de rechter komen. Illegale wapentrafiek zal daarbij een belangrijk aandachtspunt zijn. Of alle achtergronden volledig in kaart werden gebracht, is nog af te wachten. (…) Ondertussen is Tomas Boutens, die toen in deze zaak werd gearresteerd, al opnieuw opgepakt omdat hij een agent in burger een kaakbreuk sloeg. Leden of sympathisanten van Blood & Honour waren de afgelopen jaren betrokken bij vechtpartijen en racistische agressie waarbij de slachtoffers enkel op basis van hun huidskleur werden uitgekozen.”

De boodschap van dat soort organisaties is vrij wazig. Hebben zij wel een echte ideologie? Ed Steffens schetst kort de ideologie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief en van Blood & Honour, om dan uit te komen bij Angela Merkel en Yves Leterme die het failliet van de multiculturele samenleving uitriepen. Ed Steffens: “Nu moet je al blind zijn om niet te zien dat er inderdaad meer sprake is van segregatie dan wel van integratie, en dat er zeer ernstige samenlevingsproblemen zijn. Maar politici zouden zich in de eerste plaats moeten afvragen hoe dat komt en moeten toegeven dat een en ander het gevolg is van wat de politiek al die jaren heeft nagelaten te doen. Men heeft migranten naar hier gehaald om het vuile werk op te knappen en pas tientallen jaren later ingezien dat die mensen beter Nederlands zouden leren. Nog gevaarlijker dan die ondoordachte uitspraken van vooraanstaande politici, is de onverbloemde oorlogstaal die sommige partijen, waaronder Vlaams Belang, hanteren.”

Sommigen opperen dat de bikkelharde, soms bijna oorlogszuchtige propaganda van Europese extreemrechtse partijen vroeg of laat wel moest eindigen in geweld. Ed Steffens: “Maar ik denk niet dat wie dan ook zoiets gewelddadigs en bloedigs voor ogen had. Als samenleving kun je je ook amper tegen zo’n actie van een individu indekken of we moeten aan elke deur een politieagent posteren. Wat niet wegneemt dat milieus die potentiële broeihaarden zijn, in de gaten moeten worden gehouden en dat men in een vroeg stadium streng moet optreden. De veroordeling van Blood & Honour is positief, maar we hebben wel vijf jaar campagne moeten voeren voor er niet enkel werd opgetreden tegen wat op de openbare weg gebeurde, maar ook tegen wat er zich in de zaal afspeelde waar ze hun haattaal en racisme spuwden. (…) Een bloedbad van deze omvang had wellicht niemand verwacht, maar het is wel duidelijk dat bepaalde politieke partijen en individuele politici zich dringend moeten beraden over de door hen gehanteerde oorlogstaal.”

“Kritiek moet kunnen, ook kritiek op de islam. De rechtbank die het Vlaams Blok veroordeelde voor racisme stelde dat ‘verontrustende en zelfs kwetsende meningen’ zijn toegestaan, maar dat het anders wordt het wanneer je ‘openlijk en systematisch het zondebokprincipe hanteert’, er ‘systematisch aanzetten tot door racisme of xenofobie ingegeven onverdraagzaamheid’ is. Daar stopt het recht op vrije meningsuiting. Ga je verder, dan ben je strafbaar en moet je je realiseren dat je moreel verantwoordelijk bent als sommigen dit aangrijpen als legitimatie voor terreurdaden, xenofobe acties of andere daden van agressie.”

“Samengevat kun je stellen dat dit bloedbad niet meteen betekent dat we ons iets soortgelijks moeten verwachten in eigen land, maar dat waakzaamheid hoe dan ook ten allen tijde geboden is. En dat we tijdig moeten optreden tegen eenieder die zijn politieke ideeën of boodschap verpakt in oorlogstaal.” Het volledige interview vind je deze week in de kranten- en tijdschriftenwinkel. Primo kost 1,20 euro.

Als er een verhaal is met bizarre figuren, dan is de kans groot dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niet ver uit de buurt is. Anders Behring Breivik wil als lid van de (heropgerichte) Orde van de Tempeliers de marxisten en moslims, en al wie daarmee samenspant, Europa uit. En waar weten ze alles over de Tempeliers? Bij het N-SA.

Kris Roman is met zijn hobbyclub Euro-Rus najaar 2007 toegetreden tot het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Hij is er in 2008 wel eens uitgestapt, maar dat is intussen vergeten en vergeven. Bij congressen van het N-SA is Kris Roman steevast één van de sprekers. Dat was zo in Oostkamp (2009); dat was zo in Edegem (2010)… Kris Roman staat bekend om zijn internationale contacten. Zo haalde hij al tweemaal David Duke, voormalig leider van de Ku Klux Klan en medeoprichter van het nazistisch discussieforum Stormfront, voor een spreekbeurt naar ons land (2006, 2008). Maar het is niet alleen met ‘hoge heren’ dat Kris Roman wil tafelen. Op 8 mei dit jaar werd Kris Roman opgemerkt bij de circa 700 rechts-radicalen tot neonazi’s die in Parijs betoogden. Kris Roman heeft een fascinatie voor wapens, en als hij dat kan combineren met zijn andere fascinatie – Rusland – dan is het natuurlijk helemaal de max. Kris Roman poseerde dan ook fier met een volautomatische RPK-mitrailleur toen hij die mitrailleur in 2008, samen met andere wapens, mocht testen in een Russische legerkazerne (foto 1). De voorbije dagen werd Kris Roman overigens opnieuw gesignaleerd in Rusland.

Onze collega’s van Kafka diepten een boekje op dat Kris Roman schreef over… de Tempeliers. Op 31 januari 2002 werd ‘De Aloude Sint-Andriesgilde van Dendermonde’ opgericht, als geestelijke opvolger van de ‘Ghezellen van den busschieters’ die in Dendermonde actief waren van 1521 tot 1837. Respect voor identiteit, cultuur en traditie! Het Nederlandse antifascistisch blad Alert! schreef er in 2004 nog een artikel over. In datzelfde jaar 2004, twee jaar na de (her)oprichting van de Orde van Tempeliers door Anders Behring Breivik waarvan het nog altijd niet duidelijk is of dit echt is dan wel behoort tot het rijk van de fantasie, publiceerde Kris Roman als eerste boekje (!) in de Gildereeks van ‘De Aloude Sint-Andriesgilde van Dendermonde’ een 32 bladzijden tellend boekje over De Tempeliers. Een verhaal waar veel belang aan wordt gehecht door Kris Roman want in 2009 plaatste hij het ook nog op het internet. Het slot van het boekje/artikel luidt: “Uit de hele geschiedenis van de Tempeliers (foto 2) kunnen we veel lessen trekken. Indien we dat doen, dan zullen de Tempeliers steeds verder leven. Ja, de Tempeliers leven nog steeds…” Kris Roman ontkent iets met de Tempeliers van Anders Behring Breivik te maken hebben. Ideologisch tappen ze trouwens beiden uit een ander vaatje. Breivik baalt van moslim migranten om cultureel-religieuze redenen; Roman enkel omdat het geïmporteerde arbeidskrachten zijn. Breivik is pro Israël; Roman allesbehalve.

Het N-SA waar Kris Roman één van de steunpilaren van is, is ontstaan uit de Vlaamse Jongeren Westland, is vervolgens uitgebreid met Jongerenaktief, Euro-Rus en de door Anders Behring Breivik in zijn manifest genoemde Groen Rechts, waar zich ook nog (ex-)leden van Blood and Honour Vlaanderen bijgevoegd hebben. En waar denk je dat kopman Eddy Hermy zijn nieuw politiek avontuur op 19 mei 2007 voorlegde op een ‘kameraadschapsavond’ van de Vlaamse Jongeren Westland? In café De Tempelier in Brugge. Toeval natuurlijk. Of niet. Maandag 3 oktober wordt het kopstuk van het N-SA, Eddy Hermy, bij de rechtbank in Brugge verwacht. Dat is geen toeval.

Eddy Hermy, de peetvader van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), is gedagvaard om voor de rechtbank in Brugge te verschijnen voor uitspraken tijdens het ‘jeugdcongres’ van het N-SA op 10 oktober 2009 in Oostkamp (foto). Het N-SA wil aan de zaak maximale ruchtbaarheid geven, kwestie nog eens in de kijker te lopen.

Het N-SA is een rechts-radicale groupuscule opgericht in het najaar van 2007 uit de resten van de Vlaamse Jongeren Westland (VJW), het niet meer zo jonge Jongeren Aktief (ontstaan als voorloper van de Vlaams Belang Jongeren), en de hobbyclubs Euro-Rus van Kris Roman en Groen Rechts van Wolf Kussé. Bij hen voegden zich ook nog een aantal (ex-)leden van Blood and Honour Vlaanderen. Kopstuk van de organisatie is Eddy – officieel: Edouard – Hermy, een Oostendenaar die zijn politieke carrière begon bij het maoïstische AMADA, en vervolgens bij de VMO en het VB actief was. Uit die laatste partij werd hij tot tweemaal toe buitengegooid. Il faut le faire. Eddy Hermy is ‘nationaal coördinator’ van het N-SA, in tegenstelling tot anderen die ‘coördinator’ zijn. Much to do about nothing want het N-SA kan bij politieke acties in 2010 niet meer dan 17 mensen mobiliseren, dit jaar is men aangegroeid tot 22 mensen. Twee studenten journalistiek volgden het N-SA een jaar lang in 2009-2010 en titelden hun reportage Linkse taal in een rechts verhaal. Ondanks de moeizame groei wil het N-SA zich bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar presenteren als de Nationaaldemocratische Partij (NDP), al is het nog niet zeker in welke formule ze aan de gemeenteraadsverkiezingen zouden deelnemen.

Na het eerste congres – aanvankelijk gepland in een poepchique hotel in Oostende – richtte het N-SA in 2009 haar tweede congres in als een ‘jeugdcongres’. Werd aanvankelijk gedacht aan een congres gevolgd door een concert, het werd uiteindelijk een concert met groepen waarvan je een deel ook terugvindt op affiches van Blood and Honour afgewisseld met toespraken. Top of the bill was de toespraak van de Duitse neonazi Axel Reitz, ook wel ‘de Hitler van Keulen’ genoemd. Niet uit naïviteit maar om publiciteit te krijgen werd een cameraploeg van het VRT-magazine Koppen uitgenodigd om het ‘congres’ te filmen. De cameraploeg mocht echter maar een deel van de avond bijwonen, zo ook de Mechelse studenten die een film over het N-SA aan het maken waren. Onverwachts dook echter ook een Nederlandse cameraploeg op die deels officieel en deels undercover filmde. Undercover werden ook Hitler-groeten op het podium en bij het publiek gefilmd. Eddy Hermy wordt vervolgd voor zijn toespraak zoals gefilmd door Koppen. Misschien is het dan toch niet zo'n goed idee geweest om een televisiecameraploeg uit te nodigen ;-)

Eddy Hermy is van plan om zoveel als mogelijk ruchtbaarheid te geven aan de rechtszaak die op 3 oktober is gepland voor oproepen tot haat en geweld zoals strafbaar in het kader van de wet tegen het racisme. Naar eigen zeggen verwacht Hermy een veroordeling, zoals hij ook al eerder veroordeeld werd voor uitspraken over Albanezen. Hermy zegt niet van plan te zijn een advocaat bij de hand te nemen, meer zelfs: een advocaat niet te kunnen betalen met de uitkering die hij en zijn echtgenote krijgen. Een uitkering die net boven het bestaansminimum zou liggen. Het zou het eerste punt bij zijn verdediging worden, waarbij Hermy wil aanklagen dat asielzoekers die in ons land toekomen wél recht hebben op een door de Belgische staat betaalde advocaat. Heeft Hermy de mogelijkheden voor een pro deo advocaat wel degelijk uitgeplozen of is het de bedoeling om een politiek punt te maken? Volgens het commentaar over de catering bij haar zomerreceptie op 2 juli in café Den Bengel in Antwerpen is geld anders niet het grootste probleem van het N-SA/NDP.

Het N-SA is op zoek naar een tweede adem. Men rekende op succes met een openluchtconcert op 14 mei op het Hendrik Conscienceplein, hartje Antwerpen. Maar in Antwerpen waren ze toch niet zo zot om dit toe te laten. Officieel werd het concert niet toegelaten wegens geluidsoverlast, maar misschien speelde het ook wel een rol dat de geprogrammeerde groepen deels van het genre waren dat op Blood and Honour-concerten speelt. Het N-SA huurde dan maar een zaaltje in Burcht (Zwijndrecht). Zaal De Vrede (!). Maar na afkeurende reacties op deze blog, in de pers en van de burgemeester van Zwijndrecht heeft het N-SA het concert afgelast. Vooraf werd het succes van het concert als cruciaal voor de toekomst van het N-SA ingeschat. Het werd dus niets, maar met de rechtszaak op komst heeft men weer iets om zich aan op te trekken. Is het dan niet dom om uitgerekend nu nog Eddy Hermy, en bij deze het N-SA, te vervolgen voor uitspraken in oktober 2009? Die vraag is echter niet aan de orde bij het Openbaar Ministerie dat enkel te oordelen heeft over het mogelijk strafbaar zijn van bepaalde uitspraken op het ogenblik van de feiten.

De dagvaarding komt overigens niet onverwacht. In het jaarverslag van de Staatsveiligheid 2009 dat begin deze maand werd vrijgegeven staat letterlijk dat naar aanleiding van de Koppen-reportage “door de gerechtelijke autoriteiten stappen (werden) ondernomen tot het opstarten van een gerechtelijk onderzoek tegen N-SA wegens mogelijke inbreuken tegen de wet op het racisme”.

Lang niets meer over gehoord,  maar hij is er terug: Xavier Buisseret (70 j.). Voor de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) haalde hij een tekst van vijftien jaar geleden boven.

“Alhoewel sommigen het denken, is het niet de grote of de lengte of de hoogte van een schip die de koers bepaalt. De koers van een schip wordt bepaald door de kapitein met behulp van zijn matrozen”, zo vangt het proza aan. “De taak van de kapitein is om het schip veilig door de woelige wateren te loodsen en het zonder al te veel averij aan te meren in de haven. Af en toe zal het wel nodig zijn een beetje te laveren, maar een oude rot in het vak zal door zijn ondervinding veel moeilijks voorkomen. Gezag krijgt men niet: gezag moet men afdwingen. En de matrozen? Zij hebben ontzag voor de ouwe en zijn de ganse dag – en als het moet ook ’s nachts – in de weer om het schip drijvende te houden. En dankzij de kapitein en zijn bemanning wordt het schip groter en mooier, en het komt zover dat men op een dag denkt dat het een luxeschip is. En er komen meer passagiers aan boord, die alhoewel ze geen enkel besef hebben van de kracht van de zeewinden en eventuele stormvloeden, zich toch overal laten opmerken in gunstige en meestal in ongunstige zin. En met al dat deftige en belangrijke volk worden de matrozen, denken sommigen toch, een beetje overbodig. Gaan jullie maar naar het ruim, en als we jullie nodig hebben zullen we wel roepen.

“Bovendeks lopen alleen de belangrijke figuren die zich tooien met allerlei titels en kentekens. En ze voelen zich goed in hun vel en in hun mooie kostuumpjes, want ze zijn omringd door een groep kritieklozen die zich zeer gelukkig voelen als ze mogen vertoeven in de nabijheid van zogenaamde belangrijken. En als er al eens iets gebeurt wat niet voorzien was – of niet mag – dan zijn er nog altijd de matrozen die men met een vermanende vinger kan wijzen. Sommigen onder die zogenaamd belangrijken beseffen zelfs niet meer dat dit luxeschip vroeger ooit een vrachtschip was en dat schepen varen en machines draaien dankzij het ondankbare en meestal onzichtbare werk van de matrozen. En het schip dobbert verder…” En de tekst van Xavier Buisseret dobbert ook verder om dan te besluiten: “Kameraden en anderen. Dit tekstje schreef ik in 1997 naar aanleiding van 20 jaar Vlaams Blok en het veroorzaakte een storm van protest BINNENSkamers. Nu zijn we zo een kleine 15 jaar verder en ik vond het nodig om het nog eens te publiceren zonder wroeging maar met pijn in het hart. Het zal je kind maar wezen…”

Xavier Buisseret met kritiek op de VB-leiding. Vijftien jaar geleden al, maar volgens hem nog altijd actueel. Xavier Buisseret is bij de oprichting van het Vlaams Blok ‘propagandaleider’ van de partij. Hij heeft dan al een gewelddadig parcours afgelegd als lid en leider (van april 1974 tot oktober 1977) van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). In 1973 neemt hij deel aan de Operatie Brevier om het lijk van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve van Oostenrijk naar Vlaanderen te zeulen. Na zijn VMO-periode geeft hij, samen met Roeland Raes en Siegfried Verbeke, het maandblad Haro uit waarin de Holocaust wordt afgedaan als ‘fictie en manipulatie van de historische werkelijkheid’. Met Haro worden ook bandopnames van toespraken van Hitler, Goebels en Göring verspreid. In juni 1979 wordt Haro opgedoekt en stappen de meeste redactieleden over naar het Vlaams Blok. Xavier Buisseret wordt propagandaleider van het Vlaams Blok en chef van Jongeren Aktief, de voorloper van de Vlaams Blok Jongeren. In het VB-maandblad schrijft Xavier Buisseret ‘cursiefjes’ die hij ondertekent met XA4. Intussen is hij een vaste klant bij de rechtbank in Antwerpen (voor het VMO-proces, het verspreiden van anti-Joodse stickers, geweld op een homo, het afranselen en bestelen van een Marokkaanse jongen…).

Met de Zwarte Zondag van 24 november 1991 wordt Xavier Buisseret parlementslid voor het Vlaams Blok. Buisseret lacht in zijn vuistje als hij ziet hoe Filip Dewinter zijn eed als parlementslid aflegt (foto, uiterst rechts: Xavier Buisseret). In 1997 wordt Xavier Buisseret veroordeeld voor pedofilie omdat hij twee minderjarige meisjes, dochters van een VB-militant, heeft aangerand in het VB-partijsecretariaat aan de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Buisseret wordt voor vijf jaar ontzet uit zijn burgerrechten en moet bijgevolg opstappen als parlementslid. Buisseret verhuist van Edegem naar Wachtebeke, bij Zelzate. In 2008 wordt hij er terug politiek actief als Vlaams Belang-vertegenwoordiger in de plaatselijke milieuraad. Dat Buisseret nu opduikt bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) is opvallend maar niet verbazend. Het N-SA is onder andere opgericht uit restanten van  Jongeren Aktief waarvan voorzitter Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme, zich al eerder manifesteerde als N-SA’er.

Ondanks de lange uitleg van Eddy Hermy (1 685 woorden, 10 643 tekens) vertelde de hoofdcoördinator van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op de website van het N-SA niet alles over het annuleren van het voor vandaag in Burcht geplande ‘Rockfest’ met neonazimuziekgroepen. (Foto: N-SA tijdens hun 1 mei-actie dit jaar in Gent).

Woensdagavond hebben we geprobeerd Guido Portael, uitbater van zaal De Vrede in Burcht, te bereiken. Maar dat lukte ons niet. De Morgen had (waarschijnlijk eerder op de dag) meer geluk. Guido Portael zei aan De Morgen dat hij aan de organisatoren van het ‘Rockfest’ had laten weten dat ze niet langer welkom zijn. Dit nadat het Anti-Fascistisch Front  (AFF) aanklaagde dat er neonazistische groepen op de affiche stonden. Guido Portael voegde er nog aan toe: “Ik heb de organisatoren hun voorschot al terugbetaald. Blij waren ze natuurlijk niet. Maar ze hadden het verwacht, gezien de ontstane commotie.” Of had het N-SA al beslist om het concert te annuleren nog voor de verhuring ingetrokken werd? Nog mooier. Zo lijkt het zelfs als we Gazet van Antwerpen vandaag mogen geloven. De krant schrijft: "Uitbater van zaal De Vrede, Guido Portael, bevestigt dat de organisatoren zelf om de annulering hebben gevraagd. 'We hebben er zelfs niet over moeten discussiëren, ze wilden gewoon geen ellende veroorzaken.'" In het verhaal dat Eddy Hermy vertelde komt de zaaluitbater niet in voor. Verderop in het artikeltje in Gazet van Antwerpen spreekt Guido Portael van "een dreigtelefoon van een extreemlinkse vereniging". Welke vereniging dat zou zijn, wordt er niet bij verteld. Alleszins is dit niet het AFF.

En dan is er nog het verhaal over de Hitlergroeten tijdens het ‘jeugdcongres’ in Oostkamp twee jaar geleden. Volgens Eddy Hermy ging dat zo: “Niks is zo simpel als enkele provocateurs naar een concert sturen die dan anderen kunnen ophitsen om strafbare daden te stellen. Dat hebben we kunnen meemaken tijdens ons jeugdcongres in Oostkamp, waar een Nederlandse reportageploeg een paar provocateurs vooraf de zaal in had gestuurd die op een bepaald ogenblik als gek met hun poot in de lucht begonnen te zwaaien. Dat moest hen de beelden leveren die ons konden criminaliseren. Toen die Nederlandse cameraploeg dan uiteindelijk binnenviel op ons concert stonden die provocateurs plots als bodyguards bij die filmploeg te blinken en zijn ze samen met hen vertrokken.”

We waren er niet bij, maar waarom werd de VRT die voor Koppen openlijk kwam filmen niet de hele avond toegelaten? Hetzelfde met een cameraploeg van Mechelse studenten journalistiek. De beelden van het Nederlandse EenVandaag werden undercover gefilmd omdat op bepaalde momenten geen officiële filmploegen toegelaten waren. En is het zo verwonderlijk dat de Hitlergroet gebracht wordt (zie vanaf 8’05” van deze video) wanneer leden van de Italiaanse groep Ultima Frontiera openlijk zeggen fier fascist te zijn (zie vanaf 8’00” van deze video)? De verklaring van opgezet spel door een Nederlandse cameraploeg is minder geloofwaardig dan dat door het N-SA geprogrammeerde groepen Hitlergroeten uitlokken (zie trouwens de groep op het podium vanaf 8'05" in de eerste video en het YouTube-filmpje vanaf 8'00" in de tweede video).

Nadat in maart voor het eerst drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen veroordeeld werden, mogen we nu een tweede primeur meemaken: voor het eerst is in Vlaanderen een gepland neonaziconcert afgelast. Het concert dat het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) voor volgende zaterdag plande is immers afgelast (foto 1).

Volgens hoofdcoördinator van het N-SA Eddy Hermy (foto 2) is de beslissing van het dagelijks bestuur van het N-SA om het concert te annuleren genomen “nadat er in de linkse pers ophitsende en tot discriminatie aansporende maatregelen van justitie en politiek tegen onze organisatie werden geëist. Deze oproepen van links tot discriminatie van onze organisatie bestaan er voornamelijk in om via het burgerlijke gerechtsapparaat een groep van de bevolking die een bepaalde opinie heeft te laten vervolgen en ze op die manier uit de politieke strijd te weren. Deze door links ondersteunde en gebruikte burgerlijke tactiek heeft er in het verleden al toe geleid dat de beweging inderdaad klappen heeft moeten incasseren. Zo is de veroordeling van de VMO een schoolvoorbeeld van hoe linkse mediaterreur, gecombineerd met de agenda van de burgerij om politieke tegenstanders te liquideren, nefast kan zijn voor de beweging. De recentere veroordeling van het Vlaams Blok en het cordon sanitaire rond de opvolger van die partij, het Vlaams Belang, zijn een ander voorbeeld van hoe de samenwerking tussen extreem-links en de burgerij kan leiden tot discriminatie en criminalisering van politieke opinies.”

“(…) Daartoe gebruikt links een speciaal voor dat doel ontworpen en onderhouden haatblog (bedoeld wordt deze AFF-blog, nvdr.). De Radio Mille Collines van links, zeg maar (…). In eerste instantie start de provocatieblog een haatcampagne op tegen de organisatie die ze op dat ogenblik in het vizier heeft en bijna onmiddellijk wordt die haatpropaganda overgenomen door de reguliere pers. Van toeval is hier geen sprake: alles is georkestreerd en de morele dampen die ze in hun retoriek gebruiken, ruiken naar mottenballen omdat ze zo oud en afgezaagd zijn. Cross-mediaal georkestreerde haatspraak is het resultaat. En dat kan perfect omdat de belangen van beide groepen – aan de ene kant die van links en aan de andere kant die van de burgerij – identiek zijn in hun verdediging en in het propageren van de multiculturele maatschappij. Het doel is alle organisaties die enerzijds het migrantenthema en anderzijds de strijd voor een onafhankelijk Vlaanderen nastreven op een tot discriminatie aanzettende manier aan te vallen, zodat de politieke vijanden van deze organisaties – de burgerlijke elite en haar gerechtsapparaat – dit als alibi zouden kunnen gebruiken om deze groepen te criminaliseren.”

“De provocatiemethode is steevast dezelfde: men roept plaatselijke politici en politiediensten op om aangekondigde en volledig legale manifestaties van politieke tegenstanders te verbieden door preventief repressief op te treden tegen de organisatoren. Omdat er in hoofde van die politieke organisaties noch in hun manifestaties enige misdrijf te bespeuren valt, moet men de wil tot misdrijf suggereren. (…) Dit procedé herhalend gaat dit hier zo ver dat een obscure, anoniem opererende haatblog de overheid oproept alsmaar meer repressievere wetgeving te implementeren in dit land. Zo suggereert de provocatieschrijver van de haatblog dat nog vóór er enige strafrechtelijke feiten zijn gebeurd naar aanleiding van een op handen zijnde manifestatie de overheid de macht moet krijgen om preventief in te grijpen en zo het evenement dat op dat ogenblik geviseerd wordt verboden kan worden nog voor het een aanvang neemt. Dat men zich in progressieve kringen laat verleiden tot dergelijke dictatoriale en repressieve wetgeving is verbijsterend en kan alleen maar voortkomen uit de verdwazing die daar heerst. Of moeten we niet veeleer zeggen: uit de collaboratie van links met het regime?”

Eddy Hermy emmert nog een hele tijd door. Te lang om hier allemaal te citeren. Alleszins voelen wij ons geenszins verantwoordelijk voor antistakingswetten. Om die uit te vaardigen heeft de politieke klasse heus niet het ‘excuus’ van AFF-oproepen tegen discriminatie of wat ook nodig. Op Radio Rapaille klaagde Hermy gisteren over “de geoliede machine” tussen deze blog, de media en politie en gerecht. Het is waar: de pers heeft voorbeeldig gereageerd. Na een reportage op de Antwerpse regionale televisiezender ATV en een persmededeling van het Anti-Fascistisch Front (AFF), artikels in De Morgen, Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen… Met politie en gerecht hebben wij geen contact; we namen wel contact op met burgemeester Willy Minnebo (Groen!) die overigens geen aansporing van het AFF nodig had om te zeggen dat hij dat concert liever niet ziet plaatsvinden. YouTube heeft intussen de filmpjes van de Duitse groep Flag van het internet gehaald, maar we kennen natuurlijk nog wel de muziek van de groep die in meerdere nummers hulde brengt aan nazi-Duitsland. Het Italiaanse D.D.T. brengt dan weer hulde aan de Italiaanse republiek onder Benito Mussolini, en hun landgenoten van Garrota noemen homoseksualiteit een “kankergezwel” en treden op bij Blood and Honour. Nou moe, zesenzestig jaar na de bevrijding van de nazi’s hebben we geen behoefte aan verheerlijking van het nazisme.

Bij het N-SA zien ze dat anders. Op Radio Rapaille zei N-SA'er Ruben Rosiers niet te houden van “op fanatiek nostalgische wijze” terug te blikken op een bepaalde periode, maar wel in te zijn voor “revolutionaire muziek” met “respect voor het verleden”. In zijn thuisstad Mechelen richt men een nieuw museum in om te herinneren aan de gruwelen van het naziregime en het verzet ertegen. Dát is respect voor het verleden. Niet opzwepende muziek die het fascistisch bewind in Duitsland en Italië verheerlijkt.

Bij het N-SA laten ze zich niet kennen. Eddy Hermy besluit zijn klaagzang over het afgelasten van het voor zaterdag geplande concert met een positieve noot.

Eddy Hermy: “Voor ons als organisatie heeft deze zaak (…) een positieve kant. Het heeft een kleine fractie van onze militanten en coördinatoren die in het organiseren van concerten als propagandamiddel enig nut zagen, doen inzien dat dit niet het geval is. Een schokeffect zoals bij ons eerste concert in Oostkamp, waarbij we de media hebben gebruikt om landelijke bekendheid te verwerven, kun je niet op een blijvende basis creëren. Dat keert zich uiteindelijk tegen jezelf en dat kan niet de bedoeling zijn. Daar we voordien al hadden besloten om na dit concert geen andere meer te organiseren is de afgelasting van dit evenement dan ook niet van wezenlijk belang voor ons als organisatie. En de financiële verliezen zijn zeer beperkt, omdat we telkens voorzien hebben dat een tactische terugtocht nodig kan zijn. We kennen dit landje en zijn pers zo onderhand wel. En zoals gezegd kennen we ook de repressiemethoden om de oppositie klein te houden en schade aan haar organisaties toe te brengen. Maar wij zijn altijd zeer flexibel in die dingen. Een laatste positief effect van de hetze die door links en de media tegen ons wordt gevoerd, ligt in het feit dat de leiding van de beweging nu iedereen weer op een lijn heeft wat tactiek en strategie betreft. Daarvoor bedanken wij al onze tegenstanders van harte.”

Het betekent: Ruben Rosiers (foto) is teruggefloten voor het organiseren van een concert met aangebrande groepen. Rosiers heeft zich intussen geworpen op de organisatie van internationale solidariteit en gaat binnenkort de Boeren in Zuid-Afrika bezoeken. Maar het N-SA houdt toch best contact met hem. Rosiers (foto, op een 1 mei-optocht van ‘autonomen’ in Berlijn vorig jaar) spreekt goed Duits. Hij kan bevestigen dat “Afgelast” in het Duits niet “Verboten” is zoals nu over de concertaffiche is geschreven (zie het artikel hierboven). “Verboten” betekent “verboden”. Het concert zaterdag is niet verboden, maar door de organisatoren geannuleerd. Een verstandige beslissing trouwens.

Het is een oude droom van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), publiek gemaakt samen met de lancering van haar spiegelbeeld de Nationaaldemocratische Partij (NDP), om eens een concert in openlucht in te richten. Meer dan een half jaar werd daarover onderhandeld – men had een plein in Antwerpen op het oog, het Conscienceplein – maar uiteindelijk gaat dit niet door wegens de geluidsoverlast die het concert zou veroorzaken. Als het niet de echte reden is, is het toch een goed gevonden excuus. Het N-SA trekt dan maar terug naar zaal De Vrede in Burcht, deelgemeente van Zwijndrecht. Vlakbij Antwerpen. Het N-SA was daar al eens op 18 december vorig jaar voor een ‘wanhopig concert’.

Op de affiche (foto 1) deze keer vooreerst de Duitse neonazistische muziekgroep Flak. In het nummer Nuremberg Erwache, op de cd Feuertaufe, roept de groep in verdekte termen op tot nationaal-socialisme. Volgens de tekst wordt Duitsland al zestig jaar door een vreemde mogendheid bezet. Deze bezettingsmacht zorgt voor verraad, leed en dictatuur. “Wir stehen hier Mann für Mann, Nationaler Sozialismus oder Untergang!” Verderop in de tekst zingt men dat de tijd zal komen, waarin alle leugenaars zullen gaan rennen, het volk zal opstaan om alle verraders op te hangen. Met verraders worden degene bedoeld die Duitsland in hun ogen knechten en ten gronde zullen richten (lees: Joden en communisten). In het nummer Zwei Millionen vraagt men zich af wie de door de rode horden uit Rusland verkrachte en vermoorde vrouwen zal wreken. In het nummer bezingt men de gruweldaden van de geallieerden, maar men laat de gruwelen door de soldaten op bijvoorbeeld de Slavische volkeren achterwege. Geen wonder dat men niet over deze oorlogsmisdaden zingt, want in het nummer Doppelblitz verheerlijkt men de SS die zij zien als strijders voor een nieuwe wereld.

Op een live album, dat via diverse interfora gratis ter verspreiding is aangeboden, zingt Flak tegen Joden, onder andere in het nummer Z.O.G., wat staat voor Zionist Occupied Government. Neonazi’s menen dat Joden de wereld beheersen en geïnfiltreerd zijn in diverse regeringen om landen naar hun hand te zetten. Op hetzelfde album staat ook een antisemitisch lied waarin wordt opgeroepen om Joden te slachten. De tekst in het nummer Blut muß fließen, die ook door de Hitler Jugend is gezongen, gaat als volgt:”Wetzt die langen Messer auf dem Bürgersteig, lasst die Messer flutschen in den Judenleib. Blut muss fließen knüppelhageldick und wir scheißen auf die Freiheit dieser Judenrepublik. Sieg Heil Sieg Heil” In het daaropvolgende nummer zingt Flak dat Adolf Hitler de Nobelprijs moet krijgen. Ook ziet men graag dat de rode vlag met het hakenkruis wordt gehesen. Wanneer de zanger het nummer Zwei Millionen aankondigt, maakt het publiek grapjes over het getal zes miljoen verwijzend naar het aantal Joodse slachtoffers van het nazi-regime.

Op de affiche voor zaal De Vrede – die dringend toe is aan een naamsverandering gezien het kaliber van de groepen die er zouden optreden – staat ook de Italiaanse Oi!-groep Garrota. Opgericht in 2006, op foto 2 tijdens een Blood and Honour-concert in 2009 in Slovenië. In het nummer Queer Bashing wordt opgeroepen om homo’s in elkaar te slaan. Volgens de Garrota is homoseksualiteit onnatuurlijk en immoreel naar kinderen. Kinderadoptie door homo’s is volgens Garrota puur egoïsme. Een kind is beter af bij een moeder die echte liefde kan geven. Homoseksualiteit is in de ogen van Garrota een kankergezwel dat uitgeroeid moet worden. Als logo gebruikt Garrota een boksijzer.

Nog Italianen op de affiche: Dodicesima Disposizione Transitoria. Kortweg D.D.T. Opgericht in 1998 heeft D.D.T. al verschillende muziekgenres gespeeld, maar welk jasje de groep ook aantrekt, D.D.T.  blijft een groep die zich vooral op het Italiaanse fascisme beroept. Het nummer R.S.I. gaat over de Italiaanse republiek Repubblica Sociale Italiana die in 1943 werd opgericht na de val van het koninkrijk Italie. Leider van de republiek werd Benito Mussolini, die vanaf dat moment heel duidelijk de kant van nazi-Duitsland koos. (Let op het armgebaar na 3’20” in deze video, een gebaar dat aanstekelijk werkt.) Meer lof aan Italiaanse fascisten komt naar voren in het nummer Claretta e Ben, verwijzend naar de Claretta Petacci, de minnares van Benito Mussolini, en de duce zelf. Overigens verwijst de groepsnaam Dodicesima Disposizione Transitoria naar een wet die verbiedt dat fascistische partijen heropgericht kunnen worden.

Laatste groep op de affiche is de voor de gelegenheid gevormde groep Rattenplaag. De groepsnaam maakt duidelijk met wat ze zich graag identificeert. “Pers wordt NIET in de zaal toegelaten, daar dit een concert betreft en geen publieke politieke manifestatie”, kondigt het N-SA aan. Dat kennen we. Het VRT-programma Koppen mocht bij het ‘jeugdcongres’  van het N-SA in Oostkamp op 10 oktober 2009 enkel filmen wat het N-SA wilde laten zien. Hetzelfde voor een filmploeg van Mechelse studenten die het N-SA een jaar lang volgden. Enkel omdat het Nederlandse magazine EenVandaag ook undercoverbeelden maakte, kwamen beelden vrij van Hitlergroeten bij het optreden van het Italiaanse Ultima Frontiera (zie vanaf 8’05” op deze video).

Bij het N-SA zijn ze zich bewust van het risico dat ze lopen met dit concert na de veroordeling van drie Blood and Honour-organisatoren. In de Dietse Dinsdag-uitzending op Radio Rapaille op 19 april zinspeelde dj Geas (= N-SA’er Thierry Vanroy) hierop in een gesprek met dj Malinwa (= N-SA’er Ruben Rosiers), maar die laatste trok het zich niet erg aan. Speelden op concerten van het N-SA tot nu toe vooral groepjes op de rand van, is het na het jeugdcongres in Oostkamp de tweede keer dat openlijk fascistische groepen geprogrammeerd worden. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) roept op dit niet te laten gebeuren, minstens de organisatoren op dezelfde wijze te vervolgen als de Blood and Honour-organisatoren. Het is niet omdat het onkruid op één plek is gewied, dat men het elders moet laten woekeren.

Het zit het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niet mee. Bij hun 1 mei-actie in Gent dit jaar daagden tweeëntwintig mensen op. Een jaar geleden, bij een actie voor Palestina, daagden zeventien mensen op. Het N-SA gaat er op vooruit, maar slechts vijf mensen meer na een vol jaar activiteiten is ook weer niet echt bemoedigend.

Dinsdag, tijdens de laatste Dietse Dinsdag op Radio Rapaille, stak Thierry Vanroy (N-SA-ideoloog én -cameraman, links onderaan de foto hiernaast van de 1 mei-actie dit jaar) een lange monoloog af over wat hem allemaal tegenzit. Blijkbaar heeft VB-Europarlementslid Philip Claeys iets onvriendelijks gezegd over het N-SA, en zelfs aan een uitspraak van VB-personeelslid en Voorpost-perswoordvoerder Björn Roose had Vanroy zich behoorlijk geërgerd. Rest nog het concert dat het N-SA op 14 mei wil inrichten, en dan zou men wel zien hoe het verder kan.

Straf. Het succes van een concert met neonazigroepen zou bepalend zijn voor de toekomst van het N-SA. Gisteren bracht de Antwerpse regionale televisiezender ATV alvast een reportage over het aangekondigd concert. Burgemeester Willy Minnebo (Groen!) wil liefst het concert verbieden, maar heeft daartoe weinig wettelijke middelen. Advocaat Raf Jespers (Progress Lawyers Network) wees op een CD&V-wetsvoorstel dat burgemeesters meer mogelijkheden biedt om preventief op te treden (1, 2, 3, 4), maar over dat meer dan twee jaar oude wetsvoorstel is intussen niets meer vernomen.

Burgemeester Willy Minnebo zei dat contact zal opgenomen worden met de zaaleigenaar om hem duidelijk te maken dat fascistische muziek en praat niet wenselijk zijn in Zwijndrecht/Burcht. “Maar ook niet in alle gemeenten die een democratische reflex hebben”, voegde Minnebo er nog aan toe. Terecht.