Anti-Fascistisch Front / Verzet

Boeken die na 15 oktober gepubliceerd werden, mogen niet op de Boekenbeurs aangeboden worden. Kwestie de gewone boekhandels niet alle kansen op verkoop te ontnemen terwijl tienduizenden boekenliefhebbers naar Antwerp Expo afzakken. Of dat de gewone boekhandels echt helpt, kan betwijfeld worden. In elk geval ligt één van de interessantste nieuwe publicaties nu niet op de Boekenbeurs: Mijn nieuwe vaderland (foto), het jongste boek van Ramsey Nasr.

Ramsey Nasr (37 j.) is sinds 2009 vier jaar lang ‘Dichter des Vaderlands’ in Nederland. In 2005 was hij Antwerpens tweede stadsdichter, maar intussen is de Nederlandse dichter en essayist (terug) naar Nederland verhuisd. In Mijn nieuwe vaderland vindt de lezer een bloemlezing uit de gedichten die Ramsey Nasr tot nu toe schreef als Dichter des Vaderlands, en twee opiniestukken die eerder dit jaar in kranten verschenen: een opiniebijdrage over de vrijheid die met Wilders ter discussie gesteld wordt, en de toespraak van Ramsey Nasr bij een manifestatie tegen de voorgenomen bezuinigingen in de culturele sector in Nederland.

Als het kabinet-Rutte geïnstalleerd wordt, met gedoogsteun van Geert Wilders’ PVV, krijgen we het Mijn nieuwe vaderland-gedicht geïnspireerd door een oude Nederlandse tekst en Geert Wilders.

Wie Neerlands bloed in d’aders vloeit

                        van vreemde smetten vrij

            wiens hart voor volk en orde gloeit

                        verhef uw gezang als wij.

            Vandaag zien wij weer één van zin

                        de vlaggen afgestoft.

            Vandaag zet ik mijn feestlied in

                        voor vaderland en schoft.

Ik eer de leiders van mijn land.

            Hun vlekkeloos parcours

leert mij wat macht vóór al verlangt:

            ’t geweten van een hoer.

Ik eer mijn leiders hemelhoog

            en ’t hoogst zit een fascist

die u en mij zolang gedoogt –

            zolang als hij beslist.

(…)

Na dit en andere gedichten kreeg Ramsey Nasr nogal wat ‘fanmail’. Drie fragmenten – niet eens de ergsten – zijn opgenomen in het voorwoord bij het nieuwe boek. Zoals: “Dit is geen dichter des vaderlands, maar een vijand des vaderlands.” en (inclusief taalfout) “Ramsey Nasr je bent zelf een facist en ook nog een nep Nederlander. Man flikker op naar je zandbak waar je vandaan komt want vuil zoals jou hebben we hier niet nodig.” Of poëzie iets zegt over Nederland weet Ramsey Nasr niet, het omgekeerde lijkt zeker het geval.

Zoals bij het aantreden van het kabinet-Rutte in oktober vorig jaar verdedigt Nasr nog steeds het gebruik van het woord ‘fascist’ in dit gedicht. De Morgen vroeg de auteur vorige week of hij getwijfeld heeft aan het gebruik van dat woord. “Het kan de aandacht nogal afleiden.” Ramsey Nasr: “Jawel, maar het is geen dichterlijke vrijheid. Er zijn argumenten voor. Je hoeft niet meteen aan nazi’s of de Tweede Wereldoorlog te denken om te kunnen spreken van een fascistisch gedachtegoed. Wilders’ partij is autoritair, antidemocratisch, antiliberaal, ultranationalistisch, wil artikel 1 van de Grondwet schrappen, discrediteert de Nederlandse en internationale rechtspraak, en schept een beeld van een zuiver, mythisch Nederlands volk, waarbij een andere groep systematisch tot zondebok wordt verklaard. Volgens het woordenboek kom je dan al snel uit bij de kwalificatie ‘fascist’. Punt. Dat is geen demonisering, maar een definiëring.”

Ook de andere gedichten opgenomen in de bundel Mijn nieuwe vaderland zijn de moeite van het lezen waard. Het is eens een andere manier om kennis te maken met het lief en leed van onze Noorderburen. Mijn nieuwe vaderland is uitgegeven bij De Bezige Bij Amsterdam.

Er zijn verschillende manieren om de herinnering aan het fascisme en de strijd ertegen levendig te houden. Luckas Vander Taelen maakte een tv-documentaire en boek; Peter Pontiac – die vanavond in Breda de prestigieuze Marten Toonderprijs krijgt voor zijn oeuvre als striptekenaar en graficus – maakte er het boek Kraut over.

Peter Pontiac publiceerde zijn eerste grafisch werk in de jaren zeventig in diverse undergroundbladen, sterk beïnvloed door het werk van Robert Crumb. Later publiceerde hij in het muziekblad Oor en in dagbladen als NRC Handelsblad en de Volkskrant. Pontiac verzorgde de Nederlandse lettering van Maus, de met een Pulitzerprijs bekroonde grafic novel van Art Spiegelman over de strijd van Art Spiegelmans vader om als Poolse jood te overleven tijdens de Holocaust. Maakte Spiegelman er een universeel verhaal van, met Kraut tekende en schreef Peter Pontiac een persoonlijke brief over zijn vader die in een Nederlands middenstandersgezin opgroeit, al jong tekeningen maakt van Adolf Hitler en Benito Mussolini, lid wordt van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB), als oorlogsverslaggever voor de SS naar Duitsland trekt, aan het oostfront gaat vechten maar daar vlug gewond geraakt, herstelt in Normandië waar hij de inval van de geallieerden meemaakt, en na de oorlog enkele jaren opgesloten wordt. Terug vrij wordt hij journalist bij de weekbladen Libelle en Story, om dan op mysterieuze wijze te verdwijnen tijdens een vakantie in Curaçao.

“Pontiac heeft met Kraut de beste Nederlandse graphic novel getekend én geschreven. Zijn werk is vernieuwend. Hij heeft iets aan de Nederlandse strip toegevoegd wat er nog niet was: een combinatie van schrijver- met kunstenaarschap”, noteerde de jury van de Marten Toonderprijs in haar rapport. Pontiacs teksten en tekeningen gaan in Kraut naadloos over in de ingeplakte brieven, foto’s en (fragmenten uit) politiedossiers. De waarheid is hard: zo drukt de auteur een rechts-extremistisch essay af dat zijn jonge vader schreef voor de ledenkrant van het Nationaal Front. Hoe fout zijn vader ook was, toch blijft Pontiac liefdevol. “Het voelt haast onfatsoenlijk om te houden van een vader met fascistische denkbeelden”, schrijft hij in zijn brief. Indringend zijn de beelden van zijn vader die – geknakt door de tragiek in zijn leven – de zee inwaadt. Het is onduidelijk of het zelfmoord was of niet waarmee een einde kwam aan zijn leven.

Kraut verscheen voor het eerst in 2000. In 2005 werd een nieuwe uitgave gepubliceerd, met toevoeging van intussen gevonden informatie over het leven van Pontiacs vader en het milieu waarin hij vertoefde. Naar aanleiding van de Marten Toonderprijs is een opnieuw bijgewerkte versie verschenen, overigens aan de speciale prijs van 15 euro (foto). Nu nog boekhandels vinden die het willen aanbieden tussen de Suske & Wiske en andere Kiekeboes. In Antwerpen, waar er toch meerdere gespecialiseerde stripwinkels zijn, was het boek gisteren nergens te vinden. Al zou er toch belangstelling voor kunnen zijn: het exemplaar uit 2005 dat ze bij de Permeke-bibliotheek hebben was gisteren uitgeleend. In Breda wordt vanavond ook een overzichtstentoonstelling van het werk van Peter Pontiac geopend, werk dat gebundeld is in het nieuwe boek Rhythm.

De Standaard pakte  donderdag 11 augustus breed uit met een artikel over de nieuwe dresscode bij neonazi’s: hoe neonazi’s nieuwe symbolen gebruiken om de wet te ontwijken (foto’s 1 en 2). Aanleiding was een Duitse brochure over die dresscode.

In het artikel zegt een woordvoerder van het Anti-Fascistisch Front (AFF) dat je in België niet vaak tatoeages met hakenkruizen of andere extreme symbolen ziet. “Je zou gek zijn om dat te doen.” Voor de buitenwereld is het een taboe, binnen de beslotenheid van vier muren en onder een laag kleren blijven het wel favoriete symbolen. Op de vraag van een jonge West-Vlaming of hij een SS-symbool mag laten tatoeëren antwoordde ‘Lientje’ op een Blood and Honour-forum: ”Normaal gezien is zo’n symbool verboden, maar men kan moeilijk je arm afhakken. Als je er symbolen wilt opzetten, zou ik wel eerder voor runen of minder bekende symbolen kiezen. Wie jouw visie deelt, zal je begrijpen. Wie er enkel op uit is je te veroordelen, snapt het toch niet.” ‘Lientje’ heeft intussen zelf een groot Keltisch kruis op haar rug laten tatoeëren.

“Je zou gek zijn om dat te doen”, maar er zijn er natuurlijk die dat toch doen. Op foto 3 zie je een West-Vlaming met in zijn hals een ‘14’ die verwijst naar de veertien woorden “We must secure the existence of our race and a future for white children” van de Amerikaanse neonazi David Lane. Verder een ‘S’ zoals bekend van de Schutzstaffel (SS), paramilitaire organisatie van de Duitse nazi-partij NSDAP. En een ‘88’ die met twee keer de achtste letter van het alfabet als beginletter symbool staat voor ‘Heil Hitler’. Onder zijn rechteroog heeft hij ook nog een klein Odal-runeteken. Voor de betekenis van een en ander is nog altijd deze Alert!-brochure het lezen waard. En waar trof onze fotograaf deze West-Vlaming? Bij een actie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) aan het Centraal Station van Antwerpen vorig jaar juni.

In Nederland trekken neonazi’s vaker dan bij ons de straat op, maar aan de toelating om te betogen worden meestal voorwaarden gekoppeld. Hakenkruizen, SS-runentekens, wolfsangels, triskels, Keltisch kruisen (ook wel eens omschreven als White Power- of White Pride-symbolen), getallen als 18, 28 of 88… mogen niet getoond worden. In zo’n voorwaardenlijst van de gemeente Venlo naar aanleiding van een betoging van de Nederlandse Volksunie (NVU) lezen we verder dat Hitler-groeten en slogans als Heil Hitler en Sieg Heil niet toegestaan zijn. Gezichtsbedekking mag niet. Ook blikjes en flesjes, gevechtshandschoenen, helmen, messen en andere scherpe voorwerpen zijn niet toegestaan. En iedereen moet een identiteitskaart op zak hebben.

Edwin Middeljans, die in zijn nek een 28 als symbool voor Blood and Honour heeft staan, moet bij dergelijke betogingen dan een doek rond zijn hals dragen. Soms wordt echter wel eens een in neonazikringen populair symbool vergeten, of oogluikend toch toegestaan. Een Keltisch kruis, de hamer en het zwaard van de ‘linkse’ nazi’s Otto en Gregor Strasser… De voorwaarden en de toepassing worden telkens op gemeentelijk vlak vastgelegd. In België mag alles uitgezonderd de Hitlergroet uitbrengen.  En dan zijn er nog die het niet kunnen laten om de Hitlergroet uit te brengen.

Gisteren, precies één week voor in België het verbod op het dragen van boerka's en nikabs ingaat, werd de uit Antwerpen afkomstige Sam Van Rooy (26 j., foto) geschorst als medewerker van de Tweede Kamer-fractie van de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Sam Van Rooy had in Scheveningen enkele vrouwen in een boerka gefilmd en in een begeleidende tekst de moslimvrouwen “tuig uit de islamitische zandbak” genoemd.

Sam Van Rooy ging begin dit jaar aan de slag als adviseur van Geert Wilders. Na Paul Belien de tweede Belgische adviseur van de geblondeerde Nederlandse politicus. Samen met zijn vader, Wim Van Rooy, publiceerde Sam Van Rooy vorig jaar De islam. Kritische essays over een politieke religie. Op dit filmpje zie je een fotoverslag van de boekpresentatie in boekhandel De Zondvloed in Mechelen. Sam Van Rooy in een mooi pak gestoken, zijn gedachten zijn echter minder mooi. Dat bleek toen hij in Scheveningen een groepje vrouwen in gezichts- en lichaamsbedekkende kleding tegenkwam in een winkelcentrum en hij besloot hen te filmen. Op de beelden is te zien hoe Van Rooy zijn camera op de vrouwen richt en de groep enige tijd zwijgend volgt terwijl hij opnames maakt. Tussen de vrouwen en de filmer wordt in het filmpje geen woord gewisseld. Sam Van Rooy plaatste de beelden op YouTube onder de kop Scheveningen anno 2011: kiemen van achterlijkheid. Hij zette het filmpje eveneens op zijn Facebookpagina. In een uitleg op Facebook schreef Van Rooy: “Opeens kwam dat tuig langslopen. Dus besloot ik ze maar gelijk te filmen. Of moet ik het normaal vinden dat mijn rust in Scheveningen wordt verpest door dat soort geïmporteerde achterlijkheid van de islamitische zandbak?”

Op de vraag waarom hij de vrouwen als 'tuig' omschrijft, zonder hen te hebben aangesproken, antwoordt Van Rooy: “Wat een onzin dat je mensen niet tuig mag noemen. Mensen die de Westerse waarden afwijzen ten faveure van een racistisch, fascistisch en inhumaan systeem als de sharia is gewoon tuig, net als nazi's en andere fascisten.” Tot nog toe beweerde Van Rooy dat hij, net als Geert Wilders, een onderscheid maakt tussen de islam als 'politieke religie' en individuele moslims. Het is overigens door dit onderscheid dat Geert Wilders laatst is vrijgesproken bij een rechtbank in Amsterdam. Na een artikel over het filmpje en commentaar van Sam Van Rooy op de website van het weekblad Elsevier gisteren, liet de PVV aan Elsevier weten: “We hebben de heer Van Rooy direct op non-actief gezet. Dit filmpje gaat ons veel te ver. Het is jammer dat deze vrouwen boerkas dragen en we zien graag een boerkaverbod, maar deze vrouwen zijn geen tuig. We betreuren de gang van zaken zeer.” Het is niet de eerste keer dat Sam Van Rooy aan het filmen was. Samen met Tanguy Veys had Sam Van Rooy zijn camera in de aanslag als de idioten van Sharia4Belgium protesteerden tegen een lezing van Benno Barnard in april vorig jaar in Antwerpen.

Op de Nederlandse website Geen Stijl (die overigens net zo min stijl heeft als Sam Van Rooy) wordt Sam Van Rooy aangemaand om terug te keren naar België. Het YouTube-filmpje en de Facebook-pagina van Sam Van Rooy zijn inmiddels van het internet weggehaald. Het aantal bezoekers aan onze blog steeg gisteren daarentegen spectaculair omdat in Nederland via zoekmachines, Facebook en Twitter dit artikel gelezen en verspreid werd.

Uitgerekend toen gisteren bekend geraakte dat Geert Wilders op een dodenlijst van al-Qaeda staat, moesten we vernemen dat Geert Wilders (foto 1) het voorbije weekend in Antwerpen was. Om schoenen te kopen.

Patrick Van de Perre (in Gazet van Antwerpen gisteren): “Twee mannen in maatpak met een oortje. Bodyguards bij Hugo Boss in de Huidevettersstraat (foto 2). Op een zaterdagmiddag. Dan moet de koning op bezoek zijn of anders Geert Wilders misschien. Ja, hij was het. In België en in eigen land vooral bekend voor zijn fout kapsel en dito ideeën. Als het solden regent, blijkt ook de schaduwpremier van Nederland maar een gewoon mens te zijn. Schoenen had hij nodig. In zwart leder of misschien iets bruin. (…)

Nog steeds bij Hugo Boss in de Huidevettersstraat. Op hetzelfde moment, maar tussen de rekken met maatpakken, staat burgemeester Patrick Janssens. Net zoals de rest van de klanten op respectabele afstand van het orakel van Nederland. Het cordon sanitaire wordt gerespecteerd en anders zijn er nog altijd die twee bodyguards. De Wildersbrigade laat weinig ruimte voor een spontane ontmoeting. (…)

Altijd welkom in Antwerpen meneer Wilders. Zolang u maar niet tegen de kathedraal plast en u niet bemoeit met onze vaderlandse politiek. Het is zonder u allemaal al ingewikkeld genoeg.” Voor het overige was het zaterdag best aangenaam in Antwerpen. Voor actie tegen de islam moest je in Amsterdam zijn waar enkele actievoerders van Voorpost op het dak van een congrescentrum klommen. Op daken klimmen: blijkbaar een nieuwe hobby bij extreemrechts in Vlaanderen en Nederland.

Het is van 11 maart geleden dat nog een bericht gepost werd op het forum van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen: de vertaling in het Engels van een krantenbericht over de veroordeling van drie Blood and Honour Vlaanderen-organisatoren tot drie maanden cel. Bij de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen is er ook al niet veel meer leven. Voor actueel nieuws wordt verwezen naar het Stormfront-forum.

Vorige zaterdag verscheen wat rest van Blood and Honour in Nederland en Vlaanderen op een betoging in Den Haag. Tegen ‘de globalisatie’. Ze  noemden zich ‘Vrije krachten’ en ontkenden de bewering van de Anti-Fascistische Actie (AFA) dat het in feite om een betoging van Blood and Honour ging. Tijdens de optocht van de circa zestig neonazi’s ging de ritssluiting van jasjes echter wel eens naar beneden en werden alleszins T-shirts van Blood and Honour zichtbaar. En voor het overige waren het natuurlijk geestesgenoten die in Den Haag opstapten. De aanhankelijkheid van organisator Edwin Middeljans (op het Stormfront-forum: ‘Edwin88’) is duidelijk. In zijn nek is het getal 28 getatoeëerd, naar de tweede en de achtste letter van het alfabet (28 staat voor Blood and Honour, zoals 88 staat voor Heil Hitler).

Door tegenacties moest het parcours van de neonazibetoging ingekort worden. Een dertigtal mensen werden door de politie opgepakt. Antifascistische tegenbetogers en voor de verandering ook een aantal neonazi’s. De neonazi's, die zich ook wel ‘Netwerk Nationale Socialisten’ noemden, bedankten na afloop “alle aanwezige kameraden voor hun komst, met name de kameraden die vanuit Duitsland en Vlaanderen afgereisd zijn”. Dankzij de Duitsers en Vlamingen werd het toch nog gezellig?

Voorbije zaterdag 28 mei 2011 riep Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) zijn troepen bijeen in Enschede. Hij bleek nog maar een veertigtal neonazi’s te kunnen mobiliseren (foto 1). De pur et dur weliswaar, witte veters in de combatshoes en dergelijke meer. De politie zette ruim tweehonderd agenten in om de neonazi’s hun doortocht te gunnen. De neonazi’s werden beter beschermd dan de patatten in Wetteren.

Thema van de betoging was ‘Stop de multiculturele terreur, stop immigratie nu’, maar dat was niet te merken aan de slogans. Naast Ali B & Moustafa, ga terug naar Ankara en Hop, Hop, Hop. Immigratiestop werd evengoed Antifa, HaHaHa gescandeerd. En: Antifa: Hurensohne. Enschede ligt vlakbij de Nederlands-Duitse grens, en vanuit Duitsland was er een delegatie van een tiental neonazi’s. Bij de spandoeken onder andere: No NATO, no war, no captalism. We zeiden het al: het thema van de bijeenkomst doet er niet toe. Belangrijkste spreker bij de betoging was Axel Reitz, bekend als ‘de Hitler van Keulen’ en spreker op het congres van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Oostkamp twee jaar geleden. Zo zie je nog maar eens uit welk circuit het N-SA haar spreekstalmeesters haalt.

Volgens de pers waren er in Enschede een vijfhonderdtal tegenbetogers. Ze overstemden met allerlei leuzen, toeters en bellen de neonazi’s. Voetbalhooligans van FC Twente vielen een groepje neonazi’s aan. Later vlogen stenen door de lucht. Achttien tegenbetogers werden opgepakt door de politie, alhoewel uit foto’s blijkt dat neonazi’s zich evenzeer bewapenden met stenen. Op foto 1 zie je in de achtergrond een man die een A4’tje omhoog houdt met daarop als boodschap voor de neonazi’s: Ga naar huis en denk over je leven na! Een andere betoger vroeg om meer onderwijs voor nazi’s (foto 3). De kosten van de politie-inzet (ruim tweehonderd agenten, politie te paard en met honden, politiehelikopter enz.) blijken niet voor de gemeente Enschede te zijn, maar dat betekent niet dat de gemeente gelukkig is met de komst van de neonazi’s.

Constant Kusters – kwaad over het onder druk van de tegenbetogers inkorten van de route van de neonazibetoging – heeft aangekondigd volgend jaar terug te gaan naar Enschede. Kan men tegen dan geen kindercarrousel installeren waarop de neonazi’s rondjes mogen draaien? Wie de floche pakt, mag nog een uur langer blijven zitten. (Video van een Enschedenaar die zich boos maakt over de kosten voor de ordehandhaving, met beelden van de betoging, het protest ertegen en de aanwezige politiemacht.)

Woensdag 2 maart gaat Nederland naar de stembus voor de Provinciale Statenverkiezingen, en een portie verontwaardiging en zelfbeklag is dan mooi meegenomen om stemmen te winnen.

De kiezers stemmen voor de leden van de Provinciale Staten (zeg maar: de provincieraden), maar op hun beurt kiezen de leden van de Provinciale Staten de mensen die in de Eerste Kamer (vergelijkbaar met onze Senaat) mogen zetelen. Geert Wilders’ partij is nog niet vertegenwoordigd in die Eerste Kamer. De verkiezingen op 2 maart zijn dan ook een zegen voor Wilders (foto 1), maar ook een nachtmerrie want Wilders moet nu zijn eenmanspartij weer uitbreiden met kandidaten om de PVV-lijsten te vullen. En opnieuw loopt het mis. Extreemrechts en neonazistisch Nederland staat niet noodzakelijk achter Wilders: zijn anti-islamverhaal vindt men sympathiek maar zijn houding pro-Israël weegt zwaarder door en bepaalt dan ook hun negatieve houding tegenover Wilders. Onze collega’s van Kafka achterhaalden echter dat onder meer een Mussolini-fan, een SS-bewonderaar en een voormalig Tweede Kamerlid van de Centrumdemocraten (de partij van Hans Janmaat) Wilders steunen bij zijn huidige stembusgang.

Terwijl de met gedoogsteun van Wilders regerende liberale VVD- en christendemocratische CDA-ministers zich verantwoorden voor hun beleid, duikt Geert Wilders weg als het erop aankomt om het regeringsbeleid te vergelijken met de kiesbeloftes van Wilders. De lijst van gebroken beloften is lang, maar samengevat: de zwakkeren gaan erop achteruit spijts Wilders’ PVV zich profileerde als een sociale partij; van het aanpakken van de “graaiers en profiteurs” kwam niets in huis. Wilders lanceert dan maar voorstellen zoals het bouwen van ‘tuigdorpen’ waar al wie overlast bezorgt, en desnoods hun ouders, broers en zusters erbij, in samengedreven worden. Als daarover een cartoon (foto 2) verschijnt op de VARA-blog Joop.nl, is Wilders diep verontwaardigd en weigert hij deel te nemen aan een verkiezingsdebat in het VARA-programma Pauw & Witteman. Hoe anders reageerde Geert Wilders als moslims verontwaardigd waren over de Deense cartoons van Kurt Westergaard?! Wilders verspreidde de cartoons nog verder.

Een groep Nederlanders voert actie om de VVD en de CDA niet meer te laten samenwerken met de PVV, en roept daarom in een filmpje op om voor één keer niet meer VVD of CDA te stemmen. In een tweede filmpje wordt het gedrag van een aantal PVV-Tweede Kamerleden nagespeeld. Een paar succesvolle Belgacom-filmpjes achterna laat men in een derde filmpje kinderen letterlijk herhalen wat Geert Wilders vertelt over de islam en ‘tuig’. Wilders vindt het filmpje waarin kinderen zijn uitspraken herhalen (foto 3) “walgelijk”. Niet de uitspraken vindt Wilders een probleem, wel dat kinderen vertellen wat hij uitbazuint. Misschien eens beginnen met andere uitspraken, dan kunnen kinderen geen provocerende uitspraken herhalen. En er is intussen weer iets anders waar Wilders boos om is. De Nederlandse Algemene Rekenkamer (vergelijkbaar met ons Rekenhof) wil dat er een wet komt die politieke partijen verplicht openbaar te maken waar hun geld vandaan komt. Wilders is woedend op de “PvdA-kliek” van de Algemene Rekenkamer.

Terwijl gisteren in Amsterdam het proces tegen Geert Wilders is hervat (foto) – het geblondeerde idool staat nog altijd terecht wegens haat zaaien en discriminatie van moslims – blijkt uit verkiezingsonderzoek in Nederland dat rechtse kiezers het veel minder eens zijn met de partij waarvoor ze stemmen dan linkse kiezers.

In opdracht van het tijdschrift Maarten! werd een representatief staal van Nederlanders over vijf items bevraagd, en daarbij werd vergeleken hoe de bevraagden stemden en wat het standpunt is van de partij waarvoor ze stemden. Er werd gepeild naar de mening over de bouw van nieuwe kerncentrales, het invoeren van een bindend referendum, het sluiten van alle coffeeshops, het principe dat iedereen orgaandonor is tenzij er schriftelijk bezwaar tegen gemaakt wordt, en het afschaffen van het voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs (vmbo, vergelijkbaar met het beroepssecundair onderwijs in Vlaanderen). De meeste kiezers van de sociaaldemocratische PvdA hebben 5 keer op de 5 dezelfde mening als hun partij; de meeste kiezers van de liberale VVD denken 3 keer op de 5 hetzelfde als hun partij; de meeste kiezers van het christendemocratische CDA zijn maar 2 keer op de 4 akkoord met hun partij (het CDA-standpunt over de afschaffing van het vmbo is niet bekend); de meeste kiezers van de PVV, de partij van Geert Wilders, zijn het maar 2 keer op de 5 eens met het partijstandpunt.  

PVV-kiezers zijn in meerderheid tegen het sluiten van alle coffeeshops, maar de PVV wil alle coffeeshops dicht; PVV-kiezers vinden in meerderheid dat iedereen orgaandonor moet zijn tenzij je er schriftelijk bezwaar tegen maakt, de PVV is tegen dit idee; PVV-kiezers zijn het meestal niet eens met het plan om voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs af te schaffen, de PVV wil dit onderwijs afschaffen. Men had ook andere items kunnen kiezen, het resultaat zou waarschijnlijk hetzelfde geweest zijn. Christendemocratische kiezers bijvoorbeeld stemmen meer dan anderen uit traditie voor hun partij, om het even wat de actuele standpunten van die partij zijn. Die kiezers plaatsen het CDA in het centrum van het politieke spectrum, terwijl de partij intussen conservatiever en rechtser is geworden. Linkse en centrum-linkse kiezers kiezen veel meer in functie van een breed spectrum van aandachtspunten; PVV-kiezers interesseert daarentegen maar één standpunt – dat over de immigratie –, de rest interesseert hen niet en dat kan hen wel eens zuur opbreken.

Meindert Fennema, auteur van een biografie van Geert Wilders die door VB-uitgeverij Egmont gepromoot en verkocht wordt, zegt het zo (vrij geciteerd door Maarten!): “Voel je jezelf rechts en wil je de PVV in de regering, dan stem je PVV. Tot eigen tevredenheid, zoals een Haagse snackbareigenaar riep tegen iedere klant die het maar horen wilde. Tot de ondernemer in het nieuwe jaar tot de ontdekking kwam dat ‘de mannen in die oranje hesjes’ zijn straat niet meer kwamen schoonvegen en hij zelf de achtergelaten patatbakjes moest gaan opruimen. Hij keek raar op toen hij begreep dat dit het indirecte gevolg was van de bezuinigingsdrift van dit kabinet, die was overgeslagen op de gemeente. De junks werken intussen niet meer in de veegdienst, maar zitten thuis.”

In Oostende werd gisteren de jaarlijkse Nieuwjaarsduik in het koude water van de Noordzee ingericht. In Katwijk-aan-Zee, in Zuid-Holland, waren ze er sneller bij. Daar werd die Nieuwjaarsduik in de Noordzee al op Nieuwjaarsdag georganiseerd. Voor de aanwezigen was het wel even schrikken toen ze er Tim Mudde zagen. Bij andere gelegenheden een keurige heer (foto 1), toch zolang hij zijn mond houdt en geen politieke tegenstanders opmerkt. Volgers van extreemrechts kennen zijn gelul op Radio Rapaille in de ergerlijkste vrije-radio-stijl en zijn beperkt repertoire als zanger van Brigade M. In Katwijk-aan-Zee kregen ze nog een ander aspect van de man te zien (foto 2, voor de volledige foto zie deze Nederlandse website).

Tibor Rudolf Mudde, of kortweg Tim Mudde, wordt volgende maand 45 jaar. Hij woont in Sassenheim (Zuid-Holland), volgens een grap in een in 1952 verschenen boek door de Duitsers het mooiste dorp van Nederland genoemd. In de naam van het dorp (intussen met een 14 000 inwoners) vinden de Duitsers immers zowel de S.A., als de S.S. en hun Heim (hun thuis) terug. Mudde beschrijft zichzelf als een volksnationalist en distantieert zich van het nationaalsocialisme. Het belette hem echter niet in 2002-2003 tot driemaal toe in Vlaanderen met Brigade M op Blood and Honour-concerten in Vlaanderen te spelen. In 2009 treffen we hem dan weer in Oostkamp bij het ‘jeugdcongres’ van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA), toevluchtsoord van gewezen Blood and Honour’ers. Vorig jaar trad Brigade M onder andere ook in Rijsel (Lille, in Frankrijk) op, als slot van een toernooi boksen-alle-slagen-toegelaten populair in extreemrechtse en neonazi-kringen.

Mudde’s Wikipedia-pagina werd deze maand grondig veranderd, maar in de versie van 5 november 2010 en in de versie sinds 6 januari vinden we telkens veroordelingen terug wegens deelname aan criminele activiteiten. Achtereenvolgens als lid van de extreemrechtse jongerenbeweging Jongeren Front Nederland in de tweede helft van de jaren tachtig, en als lid van de extreemrechtse partij CP’86 in de eerste helft van de jaren negentig. In de tweede helft van de jaren negentig wordt Mudde actief bij Voorpost-Nederland. In de eerste helft van de jaren 2000 richt hij Fenris Postorderbedrijf op, waar je aangebrande koopwaar vindt. In de tweede helft van de jaren 2000 start Mudde met zijn volgende hobby: de al genoemde internetradio Radio Rapaille waar Mudde ‘straalplaten’ draait als d.j. Hadjememaar. Bij de presentatie van de jongste Radio Rapaille Top-100, vanuit het Antwerpse café De Leeuw van Vlaanderen, was Mudde blij om op de 79^ste plaats “eindelijk” een nummer van Screwdriver te kunnen draaien (groep van Blood and Honour-stichter Ian Stuart Donaldson).

De foto van Tim Mudde’s Nieuwjaarsduik – alle tatoeages duidelijk zichtbaar – lokte afschuw uit. Ook in extreemrechtse kringen vond men het een niet echt aantrekkelijk beeld. “Ik heb er niets tegen en ieder moet vooral zoveel mogelijk doen waar hij/zij zin in heeft, maar ik vind het geen gezicht”, zei iemand in die kringen. Een ander: “Die tatoeages, daar kan hij weinig meer aan doen, maar was die bontmuts nu nodig?” Nog iemand anders noemde Mudde na deze foto “een wandelend stripverhaal”. Helaas een strip met een barslecht scenario.