Anti-Fascistisch Front / Verzet

Dat Roeland Raes – spijts hij tot tweemaal toe veroordeeld is voor negationistische uitspraken – lid van het VB mag blijven, ligt in de lijn van de verwachtingen. Daags na de uitspraak van het hof van beroep in Brussel schreven wij: “Het VB mag ons altijd verrassen, maar we vrezen dat het VB een partij zal blijven waar negationisten thuis zijn.” En zo geschiedde. Maar welk argument hanteert Filip Dewinter om Roeland Raes bij het VB te houden, en klopt die kromme redenering?

Daarover opgebeld vroeg Roeland Raes aan Joods Actueel of ze er een probleem mee hebben dat hij zijn boete nog niet betaald heeft. Raes’ advocaat Piet Noé liet Joods Actueel weten  dat zijn cliënt wel zou betalen, maar hij zei er niet bij wanneer. Raes werd in hoger beroep veroordeeld tot het betalen van 1 800 euro aan het Forum van Joodse Organisaties en hetzelfde bedrag aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. Filip Dewinter zegt nu: “Hij heeft zijn boetes betaald.” Is dit zo? In een persmededeling die gisteren verstuurd werd door het Forum van Joodse Organisaties zegt het FJO “dat, vier maanden na de uitspraak, (dit) nog steeds niet gebeurd (is).”

Ofwel weet Filip Dewinter niet dat Raes zijn boete in werkelijkheid nog niet betaald heeft, ofwel is het FJO onwetend over het geld dat Raes intussen heeft overgemaakt, ofwel is het geld ergens onderweg. Vandaar onze oproep: heeft iemand het geld van Roeland Raes gezien? Vreemd is alleszins dat de partijraad waarop formeel beslist werd Raes bij het VB te houden enkele weken geleden plaatsvond, en het FJO de opgelegde 1 800 euro nog steeds niet op haar rekening heeft gevonden. Het FJO wil het geld schenken aan de educatieve tentoonstelling voor kinderen vanaf 9 jaar Lezen en schrijven met Anne Frank.

Filip Dewinter bevestigde in een interview met Apache gisteren wat wij anderhalve maand geleden al schreven: de ook in hoger beroep voor negationisme veroordeelde Roeland Raes mag VB-lid blijven. RechtsActueel ten spijt die ons verwijt “van muggen olifanten te maken en bij momenten grote verzinsels” te schrijven. Ook Bruno Valkeniers bevestigde intussen dat Raes VB-lid mag blijven. Zwaar actief is de 76-jarige Roeland Raes natuurlijk niet meer, getuige zijn lichaamshouding tijdens een VB-kaderdag op 20 november vorig jaar in Oostakker (foto 1). Ook een andere pur et dur gaat overigens stilaan richting rentenieren. Weliswaar met nadruk op "stilaan".

Vlaams parlementslid Pieter Huybrechts (54 j.) heeft om “persoonlijke redenen” zijn ontslag gegeven als voorzitter van het VB in de regio Zuiderkempen. Huybrechts blijft wel in het Vlaams parlement zetelen. “Zetelen”, niet “actief zijn”. In het laatste parlementair rapport van Gazet van Antwerpen was het verdict: “Behoort tot de meest rechtse vleugel van de partij, en kreeg een paar keer hommeles met de VB-top voor het openlijk belijden van zijn sympathie voor Blood and Honour. In het parlement maakt hij minder brokken. Aanwezig zijn volstaat voor hem, al kan hij een groot stemvolume ontwikkelen. Kan wel op de steun van Filip Dewinter rekenen.” Pieter Huybrechts is een ex-schoonzoon van Karel Dillen. Hij was gehuwd met Greet Dillen, niet Marijke Dillen en natuurlijk ook niet Koen Dillen. Dat Pieter Huybrechts in het Vlaams parlement blijft zetelen dwarsboomt de plannen die Bruno Valkeniers heeft met Raf Liedts. Raf Liedts (42 j.) is de chauffeur van Bruno Valkeniers, is gemeente- en provincieraadslid, en woont net als Pieter Huybrechts in Herentals.

Het was de afspraak dat Pieter Huybrechts in de loop van de huidige Vlaamse legislatuur, samen met een paar andere backbenchers, plaats zou ruimen voor jonge wolven als Raf Liedts. Maar Pieter Huybrechts wil blijkbaar zijn bankrekening en pensioenrechten nog verder aandikken. Pieter Huybrechts kan op zijn palmares onder andere schrijven dat hij cultuurpraeses van het Antwerpse NSV was en zo de pen vasthield voor het officieuze NSV-lied met daarin pakkende passages als: “Ne Amadees, ne Marokkaan, ne Raller en ne nikkeriaan, ne kommunist, ne vreemde tist, die zwieren we allemaal in hun kist. Ne rode hond met ne grote mond, die boren we in de grond!” Huybrechts is ook oud-VMO-lid. Sinds 1995 is Huybrechts Vlaams parlementslid, nooit te beroerd om zich bij straatacties van het VB en aanverwante organisaties (Voorpost, NSV…) te vertonen. Op zijn eentje zorgt hij daarenboven voor een flink deel van de omzet van café De Leeuw van Vlaanderen (foto 2).

“Er is geen sprake van onenigheid of ruzie”, zegt Raf Liedts over het voortijdig ontslag van Pieter Huybrechts als voorzitter van het VB in de regio Zuiderkempen. “Wat de lokale besturen betreft staan begin volgend jaar sowieso verkiezingen van onder meer een nieuwe voorzitter op het programma”, meldt Raf Liedts nog.

Toen Bart Debie in 2007 veroordeeld werd voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal (foto 1), zag het VB daar geen reden in om Bart Debie te ontslaan als VB-personeelslid. Toen Debie ook in beroep veroordeeld werd, en daar bovenop nog veroordeeld werd voor racisme, werd hij evenmin aan de kant gezet. Men wist dus welk vlees men in de kuip had met Bart Debie. Het zegt echter evenveel over Debie als over de mensen die Debie aanwierven en in dienst hielden. Intussen is de vader van Marie-Rose Morel er ook achter gekomen. In Het Nieuwsblad zei Chris Morel gisteren: “Ik heb in mijn leven met verschillende partijen samengewerkt. Maar nergens anders ben ik zulke schurken tegengekomen als bij Vlaams Belang.”

“Als ik de klok kon terugdraaien, zou ik ons Rose in 2004 toch veel harder hebben afgeraden om zich bij die partij aan te sluiten”, zegt vader Morel. De sarcastische opmerkingen die de laatste dagen over zijn dochter zijn gemaakt, doen hem naar eigen zeggen maar weinig. “We weten ondertussen tot wat sommigen in die partij in staat zijn”, zegt hij verwijzend naar de clan Dewinter. “Hij (= Dewinter, nvdr.) dacht dat mijn dochter zijn zoveelste puppet on a string zou worden, een handpop die in ruil voor aanzien en geld blindelings naar hem zou luisteren. Maar zo is Rose niet. Toegegeven, ze heeft zich misschien ook wat vergaloppeerd. Maar dat gebeurde mede omdat ze ook doorkreeg wat Dewinter zich allemaal permitteerde binnen die partij. Dewinter heeft die partij jarenlang bestolen. Hij besliste in zijn eentje over de financiële kant. En voor wie het nog niet beseft: het lot van het Vlaamse volk interesseert Dewinter en zijn kornuiten dus geen fluit.” Het is vader Morel opgevallen dat Dewinter zegt dat Debie zijn vriend blijft. Chris Morel: “Dat vind ik straf, maar ik ben ervan overtuigd dat Dewinter binnenkort wel ontmaskerd wordt. En met wat ik weet, ben ik ervan overtuigd dat de geschiedenisboeken voor hem niet mals zullen zijn.”

“Natuurlijk heeft het VB niet het monopolie op grof zijn: dat bewijst de actualiteit elke dag”, schreef Het Laatste Nieuws-columniste Hilde Sabbe ook al gisteren. “Maar we mogen toch niet vergeten dat deze partij aanzienlijk heeft bijgedragen tot de verruwing in de samenleving. ‘De zaken niet langer verbloemen’, heette dat dan. Of: ‘De dingen bij hun naam noemen.’ Maar het kwam meestal neer op een groteske vereenvoudiging, een ontstellend gebrek aan nuance, en regelrechte kwaadwilligheid, paniekzaaierij en oproepen tot haat. Want laten we eerlijk zijn: Filip Dewinter mag nu nog zo hard roepen dat Debie met zijn uitspraak over de schreef is gegaan, hij heeft wel de toon gezet, indertijd. Ik wil de grofheden uit de vroegere Vlaams Blok-propaganda hier niet herhalen, maar het kon niet bot genoeg zijn. Daarom is de verontwaardiging van voorzitter Valkeniers en zijn openlijke afkeuring van Debie op zijn minst hypocriet te noemen – wat je Debie dan weer niet kan verwijten. Het is goed dat het ons nog eens in herinnering wordt gebracht, waartoe ‘ontmenselijken’ kan leiden, of het nu om een allochtone man of een blanke vrouw gaat. En wat Marie-Rose betreft: ik hoop even vurig als iedereen op een mirakel waardoor ze herstelt. En als het kan, dan ook op een tweede mirakel, waardoor ze geneest van haar denkbeelden (…).”

Politiek commentator van Het Nieuwsblad Liesbeth Van Impe wees er donderdag al op: “Laat het VB alstublieft niet al te verrast doen over de brutaliteit van Debie. Ook als Antwerps politiecommissaris verlegde hij namelijk al grenzen. (…) Een paar uiterst smakeloze opmerkingen over een doodzieke vrouw, die ooit een politieke tegenstander was, blijken nu de doodsteek voor Debie. Al zou hij niet de eerste zijn bij het VB die na een gênante uitschuiver toch weer een weg naar binnen vindt via de achterdeur. Als je een partij mag beoordelen aan wie ze in bescherming neemt, dan heeft het VB er allesbehalve een vlekkeloos parcours opzitten.” Liesbeth Van Impe noemt hem niet met naam, maar heeft iemand nog gehoord wat er met de ook in hoger beroep voor negationisme veroordeelde Roeland Raes is gebeurd? Heeft het VB hem uit de partij gezet? Natuurlijk niet. Vorige zaterdag 20 november nam Roeland Raes in Oostakker nog deel aan de jaarlijkse regionale kaderdag van het Vlaams Belang regio Gent-Eeklo. Nu ja, deelnemen… Blijkbaar had Raes moeite om zijn ogen open te houden, of was het boeiende lectuur die zijn aandacht trok (foto 2)?

Het kan waar zijn dat de betwiste uitspraken van Bart Debie, zijn partner Valérie Seyns, de nieuwe madame van de ex-man van Marie-Rose Morel, Julie Kegels, en de al eens meer in opspraak gekomen Sandy Neel sloegen op een vergunning-die-op-komst-is. Maar de hatelijkheden van Debie jegens Marie-Rose Morel vormen al een lange geschiedenis, en nog erger is dat het VB Debie in dienst heeft gehouden spijts al zijn veroordelingen. Hetzelfde trouwens met het VB-lidmaatschap van Roeland Raes. Was het VB geen partij die mee de wet tegen het negationisme goedgekeurd heeft? Toch!

Koen Dillen, zoon van VB-stichter Karel Dillen, schrijft wekelijks  in ’t Pallieterke. Doorgaans onder de schuilnaam Guitry. Als de nood het hoogst is, ondertekent hij echter met zijn echte naam. De veroordeling van Roeland Raes (foto) voor negationisme vorige week (1, 2) is zo’n uitzonderlijke reden. In ’t Pallieterke roept Koen Dillen deze week VB-voorzitter Bruno Valkeniers op om de veroordeling van Roeland Raes te (eh...) veroordelen.

Koen Dillen blundert al in zijn openingszin. Koen Dillen: “Roeland Raes, de gewezen ondervoorzitter van het Vlaams Blok, is vorige week door het Hof van Beroep in Gent veroordeeld wegens negationisme, in Vlaanderen gedefinieerd als het minimaliseren, banaliseren of goedpraten van de genocide op de joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het proces heeft lang aangesleept en de gevangenisstraf die Raes in eerste aanleg kreeg, werd in beroep geschrapt, wegens het overschrijden van de redelijke termijn. Maar de veroordeling ten gronde is er en Roeland Raes moet een flinke boete betalen.” Raes is nooit in Gent veroordeeld voor negationisme.

Aanvankelijk moest Raes voor de rechtbank in Antwerpen verschijnen nadat het Forum van Joodse Organisaties daar klacht had neergelegd tegen Raes. Raes’ advocaat Piet Noë bewoog hemel en aarde om de zaak naar Brussel te verplaatsen, officieel omdat Raes zijn uitspraken voor een Nederlandse cameraploeg in Brussel had gedaan. Noë ontketende een procedureslag zonder voorgaande, zodat als Raes nu geen gevangenisstraf meer heeft gekregen wegens het overschrijden van de redelijke termijn voor de uitspraak, dit in belangrijke mate te wijten is aan de procedureslag voor de verhuis van het dossier van Antwerpen naar Brussel. Maar in Gent, daar is de zaak-Raes nooit behandeld.

Koen Dillen vervolgt: “Laat me van meet af aan duidelijk zijn:ik ben het grondig oneens met wat Raes destijds aan een Nederlandse televisieploeg verklaarde en vind de hele cijferdiscussie over de holocaust onzindelijk. (…) Ten tweede is het absurd te denken dat men het nationaalsocialisme kan bagatelliseren door de holocaust te ontkennen. (…) Maar dat neemt niet weg dat de veroordeling van Roeland Raes een regelrechte schande is en dat het Vlaams Belang de morele plicht heeft het op te nemen voor zijn ex-senator. Want Roeland Raes is, net zoals Vlaams Belang in Gent in 2007, veroordeeld wegens een opiniedelict, op basis van een muilkorfwet (…). Frank Vanhecke heeft op zijn blog terecht aangestipt dat Karel Dillen in een van zijn laatste toespraken diepe spijt heeft uitgedrukt over het feit dat zijn partij de wet destijds mee had goedgekeurd. Men moet de legaliteit van een wet erkennen, maar legitimiteit is nog iets anders. De racismewetten noch de negationismewet zijn legitiem. Ze behoren tot het arsenaal van wapens waarmee België via het rijkelijk gesubsidieerde Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding de vrije meningsuiting inperkt."

"Bovendien dreigt de negationismewet het antisemitisme net in de hand te werken. Zijn Rwandese met machetes afgeslachte zwarten minder waard dan Joden? Waarom mag die genocide wel ontkend worden?” Dat geen enkele belangrijke Joodse organisatie de afschaffing van de wet tegen het negationisme eist, omdat die wet het antisemitisme in de hand zou werken, is waarschijnlijk toch wel een teken dat de Joodse organisaties de wet tegen het negationisme toch wel nuttig en nodig vinden. Niet? Maar Koen Dillen wordt niet gehinderd door die bedenking: “Het wordt tijd dat er geprotesteerd wordt. Zoals in Frankrijk. België leverde in augustus, op basis van het Europees aanhoudingsmandaat, Vincent Reynouard uit aan de Franse justitie. Deze ingenieur en vader van acht kinderen heeft enkele jaren geleden een brochure gepubliceerd waarin hij de holocaust en het bestaan van de gaskamers ontkent en dat mag in Frankrijk niet, net zo min als in Vlaanderen. Reynouard kreeg een fikse geldboete en zit voor een jaar in de gevangenis. Voor opinies, voor een mening, voor een opvatting die voer voor historici moet zijn en niet voor rechtbanken."

"In Duitsland zat Ernst Zündel jarenlang in de gevangenis, in eenzame opsluiting, voor gelijkaardige feiten: het publiceren en verspreiden van revisionistische geschriften. Hij zat van 15 februari 2007 tot 1 maart van dit jaar in de cel, bijna drie jaar.” Koen Dillen haalt dan “de linkse Amerikaanse linguïst en mensenrechtenactivist Noam Chomsky” aan die een petitie voor de vrijlating van Reynouard ondertekende. En verder de Leuvense hoogleraar Jean Bricmont die nog bij EPO boeken publiceerde. En verder nog allerlei Fransen. Van voormalig voorzitster van het Europees Parlement Simone Veil, over schrijver Michel Houellebecq, tot de broer van Daniël Cohn-Bendit. Koen Dillen besluit: “Het wordt tijd om deze wetten (de Franse en de Belgische wet tegen het negationisme, nvdr.) af te schaffen. Ze beperken de vrije meningsuiting en werken het antisemitisme in de hand. Komaan, Bruno Valkeniers, toon eindelijk eens wat moed, vervoeg het lijstje van de edelmoedige personaliteiten hierboven en veroordeel de veroordeling van Roeland Raes!”

Eind augustus schreef Koen Dillen in ’t Pallieterke nog onder zijn nom de plume Guitry dat Bruno Valkeniers, na de twee kiesnederlagen onder zijn voorzittersschap, best zou opstappen.

Na de veroordeling in eerste aanleg van Roeland Raes zei Filip Dewinter de uitspraak in beroep af te wachten om te zien of het VB Raes als partijlid zou moeten buitenzetten. Gisteren is Roeland Raes in hoger beroep opnieuw veroordeeld voor zijn negationistische uitspraken. Wordt Roeland Raes nu uit het VB gezet?

Frank Vanhecke was VB-voorzitter toen Roeland Raes zijn twijfels uitte over de echtheid van het dagboek van Anne Frank en de omvang en systematiek bij de uitroeiing van Joden onder het nazi-regime. Over Frank Vanhecke kan veel gezegd worden, maar niet dat hij een ijverige blogger is. Zeven berichten op zes maanden tijd, er zijn er die beter doen. Twee van die zeven artikeltjes verschenen deze week. Het eerste voorbije dinsdag toen bekend geraakte dat Suske & Wiske-tekenaar Willy Vandersteen in het nazitijdperk als ‘Kaproen’ antisemitische tekeningen en andere spotprenten maakte in de lijn van de Nieuwe Orde (foto 1). Frank Vanhecke: “Dat de familie Vandersteen zich publiek op de borst klopt, is allicht (menselijk en zakelijk) goed bedoeld, maar ik had een ‘et alors?’ meer geapprecieerd. Vandersteen was een kind van zijn tijd, en dan nog?” Nu Roeland Raes (foto 2, rechts) opnieuw veroordeeld is voor zijn negationistische uitspraken postte Frank Vanhecke (foto 2, links) voor de tweede maal op één week tijd een bericht op zijn blog. Deze keer om te zeggen dat hij “de veroordeling van Roeland Raes een schandaal vind(t), een democratische rechtstaat onwaardig.”

Frank Vanhecke haalt er de Amerikaanse professor Noam Chomsky bij die een paar dagen geleden zei dat de Franse wet tegen het negationisme een vrije samenleving onwaardig is, het vastleggen van de historische waarheid die doet denken aan de sinistere dagen van het stalinisme en nazisme. Frank Vanhecke vergat er nog bij te vertellen dat Chomsky een linkse professor is,  maar ook Linksen kunnen zich al eens vergissen. De Franse wet tegen het negationisme kennen we niet, maar de Belgische laat wel toe historische correcties aan te brengen. Anders is het als men daarbij de gruwel van het nazisme wil minimaliseren en/of goedkeuren. Maar het is niet Frank Vanhecke die nu moet oordelen over het lot van Roeland Raes bij het VB. Het is huidig VB-voorzitter Bruno Valkeniers die dat moet doen. Valkeniers verklaarde eerder dat bij het VB geen plaats is voor “nazisten”, en het zal hem ongetwijfeld bekend zijn dat het VB mee de wet tegen het negationisme goedkeurde. Misschien meer om de overheidssubsidies voor de partij veilig te stellen, maar soit. Men mag toch verwachten dat een senator en ondervoorzitter handelt volgens de wetten die de partij mee goedkeurde.

Roeland Raes is gisteren in beroep opnieuw schuldig bevonden aan negationistische uitspraken. De straf van vier maanden cel met uitstel die hij in eerste aanleg kreeg, werd teruggebracht tot een eenvoudige schuldigverklaring omdat de redelijke termijn voor een uitspraak overschreden is (de zaak sleept al aan sinds 2001, deels door vertragingsmanoeuvres van Raes’ advocaat Piet Noë, deels door fouten van het gerecht, deels door toevalligheden zoals een bommelding en ziekte van een magistraat). Maar er is geen twijfel mogelijk: Raes is schuldig bevonden aan negationistische uitspraken, en moet het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding en het Forum van Joodse Organisaties elk een schadevergoeding van 1 800 euro betalen. Zal het VB haar voormalige senator en ondervoorzitter niet langer lid laten blijven van de partij? Als men een voor racisme, overmatig politiegeweld en schriftvervalsing veroordeelde Bart Debie in dienst houdt als VB-perswoordvoerder, waarom zou men dan de voor negationisme veroordeelde Roeland Raes niet langer lid laten blijven van het VB?

Het VB mag ons altijd verrassen, maar we vrezen dat het VB een partij zal blijven waar negationisten thuis zijn. Overigens vindt Roeland Raes zijn straf best zwaar. In een reactie aan Joods Actueel zei Raes: “Ik vind het wel flink veel dat ik 1 800 euro aan het Joods Forum én aan het Centrum voor Racismebestrijding moet betalen." Kom, kom. Met zijn parlementair pensioen is dat niet onoverkomelijk. Het feit dat Raes aan het Centrum en het Forum een schadevergoeding moet betalen, ligt hem allicht meer op de maag. "Bovendien is dit  al negen jaar geleden gebeurd”, zegt Raes. Denkt Roeland Raes intussen dan anders over het dagboek van Anne Frank en de Jodenvervolging? In elk geval is hij niet van plan vrijwillig op te stappen uit het VB. Voorzitter Bruno Valkeniers zegt eerst het arrest van het hof van beroep te willen lezen vooraleer een uitspraak te doen over het verdere lidmaatschap van Raes.

Bij het VB klagen ze steen en been omdat voormalig VB-voorzitter Frank Vanhecke op 17 september voor de rechtbank in Dendermonde moet verschijnen voor een racistisch artikel in het VB-krantje voor Sint-Niklaas, maar eerst is er nog – in principe vandaag – uitspraak in hoger beroep in Brussel over de voor negationisme veroordeelde voormalige ondervoorzitter van het VB Roeland Raes.

Op 12 december 2008 werd de voormalige ondervoorzitter en partij-ideoloog van het Vlaams Blok/Belang Roeland Raes (foto 1) veroordeeld tot vier maanden cel met uitstel wegens uitspraken in het Nederlandse televisieprogramma Netwerk waarin Raes zijn twijfels uitte over het planmatig karakter van de Holocaust. De aanklagers in de zaak-Raes verweten Raes het “schromelijk minimaliseren” van de Holocaust. Dat blijkt volgens hen duidelijk wanneer je de transcriptie van het televisie-interview leest. Een argument dat gehoor vond bij de rechtbank in eerste aanleg in Brussel. De rechtbank hield bij het bepalen van de strafmaat wel rekening met de onvoorstelbare lange termijn die nodig was om tot een uitspraak te komen. Deels was die lange tijd veroorzaakt door procedurefouten bij de rechtbank in Antwerpen die de zaak aanvankelijk behandelde, deels door wat wij als vertragingsmanoeuvres van Raes’ advocaat Piet Noë interpreteren, en deels door zaken waar niemand van de partijen in het geding aan kon doen (een bommelding in het Justitiepaleis, ziekte van een magistraat…). Niet onbelangrijk in deze zaak is overigens dat Roeland Raes al vele jaren de negationistische literatuur – hijzelf noemt het revisionisme – genegen is.

Vlak voor de negationismewetgeving in maart 1995 van kracht werd prees Raes in het Voorpost-blad Revolte nog een negationistisch boek en verdedigde hij in een ander artikel de stelling dat met de wet op het negationisme de vrijheid van meningsuiting beknot wordt. Dat alle wetten begrensd worden door weer andere wetten, wil er bij Raes en anderen maar niet in. De vrijheid van meningsuiting is een hoogst belangrijk goed, maar het minimaliseren of ontkennen van de Holocaust mag niet leiden tot een vermindering van het historisch besef over misdaden tegen de menselijkheid. Toenmalig VB-voorzitter Karel Dillen verplichtte Raes zeer tegen Raes’ zin de wet op het negationisme goed te keuren. In het eerstvolgend Revolte-nummer luidde het verontschuldigend: “Het Vlaams Blok heeft met alle reserves de wet goedgekeurd, wél beseffend dat geen enkele wet de vrije gedachte, het vrij – ook historisch – onderzoek kan afremmen.” Een vette knipoog naar het Vrij Historisch Onderzoek van de gebroeders Verbeke, bij herhaling veroordeeld voor de promotie van boeken van negationistische inslag. Op 3 september 2003 Siegfried en Herbert Verbeke, vonnis in beroep bevestigd op 14 april 2005. Op 19 juni 2008 nog eens Siegfried Verbeke, terwijl hij ook al in het buitenland veroordeeld werd. Op 18 juni 2010 nog eens Herbert Verbeke.

Dat het VB de negationismewet in 1995 goedkeurde was vooral ingegeven door de vrees anders haar partijdotaties te verliezen. Later liet het VB haar begrip voor een en ander vallen. Zo weigerden de Europarlementsleden van het VB in januari 2005 een resolutie over de herdenking van de Holocaust, antisemitisme en racisme goed te keuren, en weigerde het VB in april 2005 een aanpassing van de negationismewet goed te keuren – aanpassing opgelegd door een protocol van de Raad van Europa inzake informatica-criminaliteit (!). Nam Roeland Raes ontslag als senator en ondervoorzitter van het VB omwille van de verontwaardiging die het televisie-interview destijds veroorzaakte, hij kon verder rustig actief blijven bij het VB. Als VB-bestuurslid in zijn gemeente Lovendegem, als medewerker bij het VB-archief, als bestuurslid van de vzw Egmont die de boeken van het VB uitgeeft, en als gecoöpteerd lid van de VB-partijraad. Na zijn veroordeling op 12 december 2008 zei Filip Dewinter dat het VB de uitspraak in beroep afwacht om te zien of het VB Raes als partijlid zou moeten buitenzetten. Het Debie-scenario dus. Hoe dat afliep weten we intussen.

De zaak in beroep werd op 22 juni 2010 behandeld. In principe volgt vandaag de uitspraak. Op 8 november 2009, bij gelegenheid van een Reimond Tollenaere-herdenking, huldigde Voorpost nog de intussen 75-jarige Roeland Raes (foto van Roeland Raes bij deze huldiging). Het uitblijven van een definitieve veroordeling van Roeland Raes inspireerde om nog maar eens lezingen in te richten waarin de Holocaust 'genuanceerd' wordt, getuige de lezing die de Britse Holocaustontkenner David Irving (foto 2) op 5 juni in een hotel aan de Vlaamse kust gaf. Intussen weten we het dat het of all places in Knokke was. Op 21 augustus gaf David Irving opnieuw een lezing in ons land, deze keer in Brussel.

Vandaag wordt bij het Hof van Beroep in Brussel de zaak tegen Roeland Raes behandeld. Tenzij er alsnog een kink in de kabel komt, je weet maar nooit. Op 12 december 2008 werd de voormalige ondervoorzitter en partijideoloog van het Vlaams Blok/Belang veroordeeld tot vier maanden cel met uitstel wegens uitspraken in een Nederlandse televisieuitzending waarin Raes zijn twijfels uitte over het planmatig karakter van de Holocaust. Raes ging tegen deze uitspraak in beroep.

De aanklagers in de zaak-Raes in eerste aanleg verweten Raes het “schromelijk minimaliseren” van de Holocaust. Dat blijkt volgens hen duidelijk wanneer je de transcriptie van het televisie-interview leest. Een argument dat gehoor vond bij de rechtbank in eerste aanleg in Brussel. De rechtbank hield bij het bepalen van de strafmaat wel rekening met de onvoorstelbare lange termijn die nodig was om tot een uitspraak te komen. Deels was die lange tijd veroorzaakt door procedurefouten bij de rechtbank in Antwerpen die de zaak aanvankelijk behandelde, deels door wat wij als vertragingsmanoeuvres van Raes’ advocaat Piet Noë interpreteren, en deels door zaken waar niemand van de partijen in het geding aan kon doen (een bommelding in het Justitiepaleis op een van de procesdagen, ziekte van een magistraat…). Niet onbelangrijk in deze zaak is overigens dat Roeland Raes al vele jaren de negationistische literatuur – hijzelf noemt het revisionisme – genegen is. Een Holocaustontkenner als Robert Faurisson werd door hem met de nodige (?) égards behandeld, vlak voor de negationismewetgeving in maart 1995 van kracht werd prees Raes in het Voorpost-blad Revolte nog een negationistisch boek en verdedigde hij in een ander artikel de stelling dat met de wet op het negationisme de vrijheid van meningsuiting beknot wordt... “De nieuwe inquisitie”, noemde Raes het. Dat alle wetten begrensd worden door weer andere wetten, wil er bij Raes en anderen maar niet in. De vrijheid van meningsuiting is een hoogst belangrijk goed, maar het minimaliseren of ontkennen van de Holocaust mag niet leiden tot een vermindering van het historisch besef over misdaden tegen de menselijkheid.

Toenmalig VB-voorzitter Karel Dillen verplichtte Raes zeer tegen Raes’ zin de wet op het negationisme goed te keuren. In het eerstvolgend Revolte-nummer luidde het verontschuldigend: “Het Vlaams Blok heeft met alle reserves de wet goedgekeurd, wél beseffend dat geen enkele wet de vrije gedachte, het vrij – ook historisch – onderzoek kan afremmen.” Een vette knipoog naar het Vrij Historisch Onderzoek van de gebroeders Verbeke, nochtans op 9 september 2003 in Antwerpen veroordeeld voor de promotie van boeken van negationistische inslag (vonnis dat in beroep bevestigd werd). Dat het VB de negationismewet in 1995 goedkeurde was vooral ingegeven door de vrees anders haar partijdotaties te verliezen. Later liet het VB haar begrip voor een en ander vallen. Zo weigerden de Europarlementsleden van het VB in januari 2005 een resolutie over de herdenking van de Holocaust, antisemitisme en racisme goed te keuren, en weigerde het VB in april 2005 een aanpassing van de negationismewet goed te keuren – aanpassing opgelegd door een protocol van de Raad van Europa inzake informatica-criminaliteit (!). Nam Roeland Raes ontslag als senator en ondervoorzitter van het VB omwille van de verontwaardiging die het televisie-interview destijds veroorzaakte, hij kon verder rustig actief blijven bij het VB. Als VB-bestuurslid in zijn gemeente Lovendegem, als medewerker bij het VB-archief, als bestuurslid van de vzw Egmont die de boeken van het VB uitgeeft, en als gecoöpteerd lid van de VB-partijraad. Na zijn veroordeling op 12 december 2008 zei Filip Dewinter dat het VB de uitspraak in beroep afwacht om te zien of het VB Raes als partijlid zou moeten buitenzetten. Het Debie-scenario dus. Hoe dat afliep weten we intussen.

Op 8 november 2009, bij gelegenheid van een Reimond Tollenaere-herdenking, huldigde Voorpost nog de intussen 75-jarige Roeland Raes (foto: Roeland Raes op de Voorpost-bijeenkomst waar hij gehuldigd werd). Het uitblijven van een definitieve veroordeling van Roeland Raes inspireerde om nog maar eens een lezing in te richten waarin de Holocaust 'genuanceerd' wordt, getuige de lezing die de Britse Holocaustontkenner David Irving op 5 juni in een hotel aan de Vlaamse kust gaf.

Roeland Raes gaat in beroep tegen zijn veroordeling wegens negationisme. Raes kreeg op 12 december van de rechtbank in Brussel vier maanden gevangenisstraf met uitstel en moet 1 000 euro morele schadevergoeding betalen aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding en aan het Forum der Joodse organisaties. Op 26 februari 2001 stelde Raes in een interview met de Nederlandse televisie onder meer dat hij twijfelde aan de systematische uitroeiing en het aantal doden bij de Holocaust (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6437716/vandaag-uitspraak-over-negationistische-uitla en http://aff.skynetblogs.be/post/6524243/vier-maanden-met-uitstel-voor-raes).

De aanklagers in de zaak-Raes verwijten de gewezen ondervoorzitter van het Vlaams Belang het “schromelijk minimaliseren” van de Holocaust. Dat blijkt volgens hen duidelijk wanneer je de transcriptie van het televisie-interview leest (zie: http://www.blokwatch.be/index.php?option=com_content&task=view&id=689&Itemid=39). Een argument dat gehoor vond bij de rechtbank in Brussel. De rechtbank hield bij het bepalen van de strafmaat wel rekening met de onvoorstelbare lange termijn die nodig was om tot een uitspraak te komen. Deels was die lange tijd veroorzaakt door procedurefouten bij de rechtbank in Antwerpen die de zaak aanvankelijk behandelde, deels door wat wij als vertragingsmanoeuvres van Raes’ advocaat Piet Noë interpreteren, en deels door zaken waar niemand van de partijen in het geding aan kon doen (een bommelding in het Justitiepaleis op een van de procesdagen, ziekte van een magistraat…). Niet onbelangrijk in deze zaak is overigens dat Roeland Raes al vele jaren de negationistische literatuur – hijzelf noemt het revisionisme – genegen is. Een Holocaustontkenner als Robert Faurisson werd door hem met de nodige (?) égards behandeld, vlak voor de negationismewetgeving in maart 1995 van kracht werd prees Raes in het Voorpost-blad Revolte nog een negationistisch boek en verdedigde hij in een ander artikel de stelling dat met de wet op het negationisme de vrijheid van meningsuiting beknot wordt... “De nieuwe inquisitie”, noemde hij het. Dat alle wetten begrensd worden door weer andere wetten, wil er bij Raes en anderen maar niet in. De vrijheid van meningsuiting is een hoogstbelangrijk goed, maar het minimaliseren of ontkennen van de Holocaust mag niet leiden tot een vermindering van het historisch besef over misdaden tegen de menselijkheid.

Toenmalig VB-voorzitter Karel Dillen verplichtte Raes zeer tegen Raes’ zin de wet op het negationisme goed te keuren. In het eerstvolgend Revolte-nummer luidde het verontschuldigend: “Het Vlaams Blok heeft met alle reserves de wet goedgekeurd, wél beseffend dat geen enkele wet de vrije gedachte, het vrij – ook historisch – onderzoek kan afremmen.” Een vette knipoog naar het Vrij Historisch Onderzoek van de gebroeders Verbeke, nochtans op 9 september 2003 in Antwerpen veroordeeld voor de promotie van boeken van negationistische inslag (vonnis dat in beroep bevestigd werd). Dat het VB de negationismewet in 1995 goedkeurde was vooral ingegeven door de vrees anders haar partijdotaties te verliezen (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/77/51/lang,nl). Later liet het VB haar begrip voor een en ander vallen. Zo weigerden de Europarlementsleden van het VB in januari 2005 een resolutie over de herdenking van de Holocaust, antisemitisme en racisme (zie: http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do;jsessionid=D14C79BB3B1CA0494F7B1E9D571C85F9.node1?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P6-TA-2005-0018+0+DOC+XML+V0//NL) goed te keuren, en weigerde het VB in april 2005 een aanpassing van de negationismewet goed te keuren – aanpassing opgelegd door een protocol van de Raad van Europa inzake informatica-criminaliteit (!).

Nam Roeland Raes ontslag als senator en ondervoorzitter van het VB omwille van de verontwaardiging die het televisie-interview destijds veroorzaakte, hij kon verder rustig actief blijven bij het VB. Als VB-bestuurslid in zijn gemeente Lovendegem, als medewerker bij het VB-archief, als bestuurslid van de vzw Egmont die de boeken van het VB uitgeeft, en als gecoöpteerd lid van de VB-partijraad. Na zijn veroordeling op 12 december zei Philip Dewinter dat het VB de uitspraak in beroep afwacht om te zien of het VB Raes als partijlid zou moeten buitenzetten. Het Debie-scenario dus. Hoe dat afliep weten we intussen. Frank Vanhecke, VB-voorzitter ten tijde van Raes’ gewraakte verklaringen, schrijft op zijn blog (waarover morgen hier meer) dat zijn maag keerde bij het vernemen van de uitspraak van de rechtbank over de zaak-Raes. Frank Vanhecke: “Raes is een behoorlijke en zachtmoedige mens, en heeft nooit gespot met het leed van Joodse mensen of wie dan ook tijdens de oorlog.” De hardnekkigheid waarmee Raes de systematiek achter de uitroeiing en het hoge aantal doden in twijfel trok, kan anders ook wel tellen. “Ik huiver van de vele muilkorfwetten”, herhaalt Vanhecke nog maar eens. Maar toen Dyab Abou Jahjah – op basis van een flinterdun dossier en gemanipuleerde politieverklaringen – voor de rechtbank gedaagd werd, hoorde je Vanhecke niet over “muilkorfwetten”. Integendeel. Abou Jahjah kon niet zwaar genoeg veroordeeld worden terwijl de rechtbank toch moest erkennen dat ze niets in handen had om de man te veroordelen.

De olijke jongens & meisjes van het extreem-rechtse 'Nieuw-Solidaristisch Alternatief' (N-SA) hebben gisteren in Gent een fakkeltocht gehouden voor amnestie. Amnestie voor de: "slachtoffers van de naoorlogse repressie" zoals dat in foute middens heet. De 'actie' bezweek haast onder een gebrek aan belangstelling; nauwelijks deelnemers, geen bekende gezichten, geen 'publiek', zelfs geen tegenbetoging...

Feestleider-grappenmaker van dienst was de onvermijdelijke Edouard 'Eddy' Hermy (ex-VMO, ex-Vlaams Blok). Steeds paraat als er een radicaal rechtse samenscholing dreigt te ontstaan ergens in Vlaanderenland. Zo ook gisteravond dus. Hij probeerde duidelijk te maken dat de optocht ook bedoeld was voor: "iedereen die ooit werd vervolgd vanwege een nationalistisch standpunt".

De 'nationalistische standpunten' van Roeland Raes bijvoorbeeld. Onlangs nog veroordeeld op basis van de antinegationismewet. Het N-SA/Hermy eist dan ook diens vrijspraak. Verder op het verlangslijstje (het is tenslotte kadootjesperiode): de opheffing van de antiracismewet en de antinegationismewet. En ook het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding mag meteen verdwijnen.

Gezien de magere opkomst - amper 60 à 70 fakkeldragende demonstranten daagden op - was de grootschalige inzet van de ordediensten het enige echt vermeldenswaardige nieuwsfeit. Ruim 200 leden van de oproerpolitie werden gemobiliseerd en waren de gehele avond nadrukkelijk aanwezig in het Gentse straatbeeld om rellen te vermijden.