Anti-Fascistisch Front / Verzet

Amnestie: de voorbije dagen een heet hangijzer. Voor sommigen is het echter altijd tijd om over amnestie te praten. In het februari-nummer van het Voorpost-blad Revolte zette Björn Roose, persverantwoordelijke van Voorpost en VB-personeelslid voor de regio Sint-Niklaas, nog eens op een rijtje waarom hij en anderen om amnestie vragen.

Björn Roose: “Ten eerste bepleiten we amnestie op grond van de uitspattingen van de repressie. (…) Ten tweede bepleiten we amnestie op humanitaire gronden. (…) Ten derde kan amnestie nog steeds bepleit worden op christelijke gronden (minstens voor de christenen onder ons). (…) Tenslotte kan amnestie bepleit worden met het argument (…) “dat meer dan honderd jaar anti-Vlaams Belgisch unitarisme noodzakelijkerwijze tot activisme en collaboratie moesten leiden”.  Op dat laatste gaat Björn Roose uitgebreid in. Een verhaal dat ook VB-voorzitter Bruno Valkeniers bovenhaalt in een door De Standaard geweigerde vrije tribune. Maar laten we Björn Roose verder citeren.

Björn Roose: “Ondergetekende ging het zich bijna beklagen dat hij geen kind of kleinkind van ‘zwarten’ is toen hij dat verwijt in het gezicht geslingerd kreeg. De repressie en de daaropvolgende, intussen meer dan zestig jaar durende, halsstarrige weigering om amnestie door te voeren, heeft dan ook hele generaties Vlaams-nationalisten voortgebracht. Met een beetje cynisme zou een Vlaams-nationalist zich haast dankbaar moeten tonen tegenover de Belgische staat vanwege deze aangehouden haat. Het is immers gemakkelijker te haten wat ons haat, dan te haten wat ons vergeeft. Alleen al om dát af en toe duidelijk te maken, om aan te geven dat de haat van de Belgische staat tegenover Vlaanderen onverminderd verder duurt, is het goed de amnestie te blijven eisen. Desnoods tot iedereen die er het rechtstreekse of onrechtstreekse slachtoffer van werd dood en begraven is. Desnoods tot we het alleen nog postuum kunnen eisen. Hoe ging dat liedje ook alweer ? O ja, ‘We zullen België, België, België trouw verraden, haat in ’t leven, haat in ’t graf.”

Gelukkig is zelfs na het ‘in overweging nemen’ van het VB-wetsvoorstel voor amnestie de kans klein dat het wetsvoorstel door een parlementaire meerderheid wordt goedgekeurd. Anders wordt het voor Björn Roose moeilijker om verder te haten. (Foto: Björn Roose (r.) probeert Manneke Pis een Vlaams kostuumpje aan te doen en te laten pissen op een Belgische vlag, actie op 29 januari 2011).

Pasen. Eén van die hoogdagen waarop Roger Vangheluwe een "relatietje" had met één van zijn neefjes. We proberen er niet aan te denken, maar de gedachte wil niet wijken. Wie zich ook niet erg katholiek gedraagt, is het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV). Minstens toch de Gentse afdeling ervan. Omdat men niet alle dagen een Italiaanse fascist kan uitnodigen voor een vormingsavond bij het KVHV-Gent, organiseert het KVHV-Gent ook kroegentochten en andere feestjes. Hoe het daar aantoe gaat, lezen we in het jongste nummer van hun blad Ons Verbond.

Geen detail wordt ons onthouden. Over een jeneverfuif op 15 november vorig jaar lezen we in het winternummer van Ons Verbond: “Schacht Chloë wou onvoorwaardelijk bewijzen dat ze als vrouwmensch meer dan haar mannetje kan staan. Helaas voor haar viel dat wat tegen. Gezwind goot ze fles na fles in haar trechter, niet beseffende dat ze een uurtje later de straatriolering zou gebruiken om haar maaginhoud eens deftig te sorteren.” We proberen het ons niet voor te stellen. Het verslag van een kroegentocht een maand later begint met: “Elk jaar, op de datum waarop de kristalnacht plaatsheeft in de Overpoortstraat, trekt het KVHV…” De echte Kristallnacht was een door de nazi’s klopjacht tegen de Joden in Duitsland, in de nacht van 9 op 10 november 1938 waarbij 267 synagogen in brand werden gestoken, circa 7 500 Joodse winkels en bedrijven vernield werden, en 92 Joden vermoord werden. De naam Kristallnacht verwijst naar het vele glaswerk dat tijdens de aanvallen vernield werd. Een nacht die zeker niet gebagatelliseerd moet worden.

Op 6 december vorig jaar organiseerde het KVHV-Gent een Sinterklaascantus in Bar Fabiola in Gent. 6 december is immers “de feestdag van de heilige Nicolaas van Myra ofte ook bekend als de enige Turk die men aanbidden mag/kan.” Toen Sinterklaas aanklopte bleek die in gezelschap te zijn van een witte en een zwarte Piet. Voor die laatste rol had men zowat de grelligste mens uit Gent en omstreken zwart geschminkt (foto 1 en 2). Iedereen werd op vriendelijke wijze bevolen te knielen, de heilige ring te kussen en op de schoot van de Sint plaats te nemen om een aantal vragen te beantwoorden. Vervolgens moest iedereen nog een strafje uitvoeren, want alle KVHV’ers waren het voorbije jaar stout geweest. Bij het afscheid van de Sint werd “de witte Piet toegejuicht en de zwarte Piet simpelweg ex gestuurd.” Zelfs bij een studentikoos feestje hoort bij het KVHV-Gent een racistisch tintje.

Vorige zondag werd in Antwerpen niet alleen het heimwee-congres van het Vlaams Belang georganiseerd, in de Antwerpse deelgemeente Merksem werd de 65^ste August Borms-herdenking ingericht.

De mis die daarbij hoort, werd opgedragen door pater Herman Dupré die sprak over “de moord op August Borms” (Borms werd tot tweemaal toe ter dood veroordeeld voor collaboratie, een vonnis dat op 12 april 1946 werd uitgevoerd - nvdr.). De pater hekelde “het fusilleren van onze idealisten door de Belgische haatstaat.” Gelukkig denken en spreken niet alle priesters zo. De aanwezige VNJ’ers werden uitgenodigd rond het altaar plaats te nemen en daar hand in hand “een keten van trouw aan Vlaanderen-ons-vaderland” te vormen. De jongste jaren waren er bij de Borms-herdenking bijna geen VNJ’ers meer in uniform te zien, maar nu waren ze er terug. Pater Dupré bedankte tot slot het hoogbejaarde Scheldekoor en alle anderen die deze herdenking mogelijk maakten.

Op het kerkhof werd vervolgens het woord gevoerd door Bob Maes, gewezen Volksunie-senator en stichter van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Bob Maes: “Als vandaag aan leerlingen van het middelbaar onderwijs gevraagd zou worden om de naam te noemen van iemand die zijn hele leven had opgeofferd voor zijn idealen, dan zou waarschijnlijk de naam worden genoemd van Nelson Mandela en misschien van Maarten Luther King, maar geen enkele leerling zou denken aan Dr. Borms.” Volgens Bob Maes ligt dit eerst en vooral aan het onderwijs “waarin de eigen geschiedenis en het nationalisme totaal vergeten worden”, maar ook aan de media “die berichten over heel de wereld, maar niet over ons eigen land.” Het Vlaams-nationalisme kent hoogten en laagten, wist Bob Maes nog. Hij zag een opstoot van Vlaams-nationalisme, maar waarschuwde even terecht voor euforie.

En de Vlaamse jeugd intussen? Aan wie moet zij een voorbeeld nemen? Voor de goede orde: Nelson Mandela (foto 1) is – steeds volgens dezelfde bron, Wikipedia – de eerste zwarte president van Zuid-Afrika, “alom gerespecteerd om zijn volhardende strijd tegen de apartheid.” Martin (niet Maarten, nvdr.) Luther King is “een van de meest prominente leden van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging.” August Borms (foto 2) is “een controversieel persoon in de Vlaamse Beweging vanwege zijn collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog.” We juichen het toe als op school onderwezen wordt wie August Borms is, maar de conclusie kan slechts zijn dat hij de enige foute is van de drie hier genoemde ‘zwarten’.

De Universiteit Antwerpen reikte gisteren zes eredoctoraten uit, waarbij die voor Jan Decleir (foto) het meest in de kijker stond. Jan Decleir is dan ook, zoals rector Alain Verschoren zei, “de bekendste en beste Vlaamse acteur aller tijden.” De NSV betreurde de uitreiking van het eredoctoraat aan Jan Decleir.

NSV-woordvoerder Bart Claes wees vooreerst op de weigering van Jan Decleir om een erepenning van het Vlaams parlement, en dan nog uit handen van kabouter Jan Peumans (N-VA), in ontvangst te nemen. Bart Claes: “Het feit dat Decleir een sterke minachting uit voor het door het Vlaamse volk verkozen Vlaamse parlement getuigt volgens ons van een onverdraagzame en bovenal ondemocratische ingesteldheid. Voor een academische instelling als de Universiteit Antwerpen die de democratie en pluraliteit naar eigen zeggen hoog in het vaandel draagt vinden we het (…) vrij bizar dat men net nu aan meneer Decleir een eredoctoraat wil uitreiken.” Dat we dit nog meemaken! De NSV die een ander aanklaagt als onverdraagzaam en ondemocratisch ingesteld, terwijl NSV-Antwerpen beroep deed op de zogenaamde Autonome Kameraden om een vormingsavond van een linkse studentenvereniging aan de Universiteit Antwerpen te verhinderen. En dan dat mateloos respect voor het Vlaamse parlement: zolang een socialist of een liberaal voorzitter was van het Vlaams parlement, hebben we nooit dat diep respect horen eisen. Maar nu een Vlaams-nationalist voorzitter is… Benieuwd of de NSV even eerbiedig blijft tegenover “het door het Vlaamse volk verkozen Vlaams parlement” als dat eens wetgeving goedkeurt waar de NSV het niet mee eens is.

Tweede reden waarom de NSV het eredoctoraat voor Jan Decleir ongepast vindt, is dat Jan Decleir onlangs uitvaarde tegen de mensen die alsmaar kuchen tijdens toneelvoorstellingen en zo wel eens de gedachten doen afdwalen. Bart Claes: “Laten we dus hopen dat (…) geen Vlaams parlementslid is uitgenodigd op de plechtigheid en dat alle aanwezigen gezond en wel zijn zodat niemand een kuchje moet onderdrukken.” Op televisiebeelden van de uitreiking zagen we alvast een Vlaams parlementslid, en dat het er gezellig aan toe ging. De NSV heeft de pret niet kunnen bederven. En ach, de schijnheiligen. Wat voor goedkope argumenten zijn dat om zich te verzetten tegen een eredoctoraat voor Jan Decleir. Zeg het toch gewoon, en probeer het niet in te kleden met ‘academische’ argumenten. De NSV is tegen het eredoctoraat omdat Jan Decleir een “linkse” is, of om het in de termen van een VB’er te zeggen die nog altijd zot van glorie is omdat hij hier eens geciteerd werd: omdat Jan Decleir “ne vuile linkse klootzak” is.

Vandaag wordt in het Oost-Vlaams provinciaal domein Puyenbroeck in Wachtebeke, bij Zelzate, het vijftig jaar bestaan van de Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) gevierd. Met allerlei gezinsactiviteiten, actieve en stoere spelen, gezelschaps- en volksspelen, leden en oud-leden van de VNJ-muziekkapel die samen gaan musiceren, een fotoboek dat voorgesteld wordt, herinneringen (foto 1) die opgehaald worden, het optreden van 'bevriende folkgroepen', een fuif om de dag te besluiten...

VNJ-verbondsleidster Elke Serpieters heeft “het gevoel dat er veel volk zal zijn”. Tant mieux. Het VNJ kon alleszins rekenen op interviews bij de usual suspects. Een interview in Krax, deels hernomen op deze blog, een interview in ’t Pallieterke en bij RechtsActueel… Een interview op de nationalistische internetradio Radio Rapaille vorige dinsdag ging de mist in door technische problemen. De reportage van Tim Mudde over de NSV-betoging in Gent – eat your heart out Björn Roose, AFF/Verzet had wél juist gezien dat Mudde tijdens de betoging interviews afnam voor zijn radioprogramma – ging nog wel goed in de ether. Maar het interview met VNJ-verbondsleidster Elke Serpieters was onverstaanbaar en moest afgebroken worden. De Standaard schreef dat Elke Serpieters het (partij)politieke wat meer op de achtergrond wil houden, ten voordele van de ‘gewone’ jeugdbewegingsactiviteiten. Filip Dewinter vindt dit trouwens “een logische keuze”. Maar Serpieters heeft geen pasklare uitleg waarom het VNJ dan absoluut aanwezig moet zijn bij herdenkingen van Oostfronters (foto 2).

Officieel nog slechts een 1 100 leden sterk, was het VNJ bij het Vlaams Nationaal Zangfeest dit jaar – dat het vijftigjarig bestaan van het VNJ in de kijker stelde – met een honderdvijftigtal NSV’ers aanwezig. In Wachtebeke mag men vandaag ook nog een pak oud-leden verwachten. Nu actief bij de NSV, het KVHV, Voorpost, het VB… Niet zelden waren VB’ers actief bij het VNJ, met als boegbeelden Wim Verreycken (onder andere ‘dienstleider cultuur’ bij het VNJ) en zoon Rob Verreycken (onder andere hoofdredacteur van het VNJ-blad Storm). Nog meer VB’ers schrijven hun kinderen in als VNJ-lid. VB-kamerlid Tanguy Veys is de uitzondering op de regel: hij was als kind actief bij de Sint-Barbarascouts (met als totemnaam Spirituele Grizzly), en stuurt nu ook zijn oudste zoon daar naartoe. Het leidde tot nogal wat onbegrip van partijgenoten, maar dat is Veys gewoon.

Voor wie er vandaag niet bij kan zijn: op vraag van het VNJ richt het Bormshuis in Antwerpen een tentoonstelling in over de Vlaams-nationale jeugdbeweging: Vlaams Nationaal Jeugdverbond: 50 jaar in het spoor van de Blauwvoeterie. Met publicaties, documenten en vooral foto’s wordt een beeld geschetst van méér dan vijftig jaar Vlaams-nationale jeugdbeweging. Van de gelegenheid wordt immers gebruik gemaakt om ook kort diverse nationalistische jeugdgroepen uit de periode 1944-1961 te belichten die net als het VNJ in het spoor van de Blauwvoeterie werkten. De Zilvermeeuwtjes, het Algemeen Diets Jeugdverbond, het Sint-Arnoutsvendel, het Verbond van Blauwvoetvendels en het Verbond van Vlaamse Meisjesscharen. De tentoonstelling wordt op 29 maart geopend, en blijft opgesteld tot 29 juni.

Benieuwd of ze een foto hebben van Bart De Wever als jonge VNJ'er. Bart De Wever was maar even bij het VNJ. Het jeugdbewegingsleven van sport en kampleven kon hem niet bekoren. Het zal niemand verbazen.

Bij het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), dat aanstaande zaterdag 19 maart haar vijftigjarig bestaan viert, kunnen ze niet klagen van de ondersteuning die het krijgt. Nog maar pas nieuwe jeugdlokalen gekregen van het gemeentebestuur van Sint-Niklaas, kreeg het VNJ nu ook een interview in Krax, vakblad voor jeugdwerk en jeugdbeleid.

Bij Krax wisten ze waaraan ze begonnen. “Bij het grote publiek is het VNJ niet zo bekend, maar het is op zijn minst een beruchte organisatie. Zo stuit je als je even googlet op Jaak Van Haerenborgh, die het VNJ in 1961 stichtte en er ook verbondsleider van bleef tot in 1985. Van Haerenborgh was in de Tweede Wereldoorlog lid van de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen en liep vanwege dat lidmaatschap na de oorlog enkele maanden gevangenisstraf  op.” "Dit wordt vermeld in de biografie van onze stichter-verbondsleider, maar meer doen we daar niet mee”, zegt Elke Serpieters (28 j., sinds 2006 verbondsleidster van het VNJ). "Hoe dan ook", vervolgt Krax, "het VNJ is een jeugdbeweging die een duidelijk politiek standpunt inneemt: ze wil een onafhankelijk Vlaanderen. Politieke actie maakt een onderdeel uit van de werking. Zo neemt het VNJ deel aan de IJzerwake, het Vlaams Nationaal Zangfeest en de herdenking van de Oostfrontsoldaten.” De jaarlijkse herdenking van de voor collaboratie ter dood veroordeelde August Borms (foto 1) had men er ook nog aan kunnen toevoegen.

Volgens Elke Serpieters is het VNJ “in de eerste plaats een jeugdbeweging. (…) Daar komt dan wel regelmatig een Vlaamse inslag bij, maar dat betekent niet dat we niet gewoon ‘schipper mag ik overvaren’ kunnen spelen.” Over die “jeugdbewegingsactiviteiten met een Vlaamse inslag” zegt Serpieters in Krax: “We proberen alles een beetje in een thema te gieten, opdat onze jongeren zich iets meer bewust worden van de Vlaamse geschiedenis en zodat ze weten wat de vervlaamsing van de maatschappij inhoudt.” (Foto 2: het verbranden van de Belgische vlag tijdens een VNJ-activiteit.).

Bruno Fagnoul, burgemeester van het in de Oostkantons gelegen Raeren, getuigde over de aanpak van het VNJ in 1996 in Het Volk: "Vorige zondag stapte het VNJ hier door de straten. In gestrekte marspas en voorafgegaan door een eigen marsorkest en enkele vlaggendragers. Het deed bijzonder militaristisch aan. En vreemd, vooral omdat het VNJ naar de mis kwam. Ik beweeg me anders voort als ik naar de kerk ga." En verder: "Hun taalgebruik alleen al: ze spreken van gouwen, net als de Hitlerjugend. En de tucht en discipline die uitstraalde van hun optocht hier door de straten riep bij de mensen duidelijk beelden op van de Hitlerjugend ten tijde van het Dritte Reich. En ik kan het weten, want ik heb het destijds zelf gezien." Koen Bultinck, toen VNJ-gouwleider, later VB-parlementslid, antwoordde dat er niets vreemds aan de hand was. Over het in rijen van drie naar de kerk marcheren zei hij: "Zo verplaatsen wij ons altijd. Het moet op een gedisciplineerde manier gebeuren, anders komen er ongelukken van."

Een lezer van Gazet van Antwerpen getuigde in 1997 in zijn krant: "Ziehier een beschrijving van de opvoeding door de jeugdbeweging VNJ zoals met eigen ogen gezien: de groep bestond uit twee leidsters van ongeveer 17 jaar, en een twintigtal kinderen van ongeveer 6 à 8 jaar (gemengd). Het spel heette 'betogerke' en werd op enthousiasme onthaald door de kinderen: het is dus al vaker gespeeld. Het spel bestond hierin dat de kinderen een zitstaking hielden terwijl ze 'Voeren Vlaams' moesten scanderen. De leiding speelde de rijkswacht en trok de betogers uit elkaar..."

Hoeveel VNJ-activiteiten zo’n Vlaamse inslag krijgen? Elke Serpieters: “Dat weet ik niet goed, maar ik zou zeggen: de helft. (...) We moedigen wel aan om zoveel mogelijk spellen in een thema te kaderen, al zal niet elke afdeling dat iedere week kunnen waarmaken. Het is ook niet altijd Vlaams. Zo was er onlangs een piratenkamp. Je kan moeilijk zeggen dat dit een typisch Vlaams thema is. (…) Als VNJ proberen we een aantal tradities en culturele zaken in stand te houden. Zo leren we bijvoorbeeld enkele typische Vlaamse liedjes aan, doen we aan volksdansen en houden we een meiboomplanting.” Maar niet-Vlaamse activiteiten kunnen dus ook. Elke Serpieters: “Waar we wel op letten – en dat is misschien lachwekkend – is het vloeken in het Engels. Vloeken in het algemeen mag natuurlijk niet, maar het valt op dat jongeren toch snel de neiging hebben om ‘fuck you’ of ‘shit’ te roepen en dan proberen we daar iets grappigs op te vinden. Op den duur vloeken ze dan niet meer in het Engels.”

Met 1 100 leden is het VNJ de kleinste jeugdbeweging in Vlaanderen. Vroeger waren ze veel groter. Elke Serpieters: “Het is inderdaad zo dat het VNJ een klap heeft gekregen, ergens eind jaren ’90. Dat kwam voornamelijk – niet iedereen zal dit even graag horen – omdat onze jeugdbeweging niet jeugdig genoeg was. Aan de top stonden oudere mensen (Ledy Broeckx, Hugo Pieters… zonder uitzondering ook actief bij het VB, nvdr.) die alles strak leidden, vol goede bedoelingen, maar dan is het natuurlijk niet evident om nieuwe jonge mensen aan te trekken. We hebben geprobeerd dat recht te trekken, de fakkel is doorgegeven aan de jonge garde.”

Maar te wild moet die jonge garde het natuurlijk ook niet maken. Toen de Antwerpse VNJ-afdeling vorig jaar bekendmaakte Music for Life te willen steunen, kwamen daar boze reacties op. Er werd doorgezet, maar het was maar een kleine groep VNJ'ers die acte de présence gaf op de Groenplaats in Antwerpen.

“Ik had er meer van verwacht.” We zijn nog op de Vrijdagmarkt gisterenavond in Gent, en het valt een Voorpost’er opgeroepen om de ordedienst te bevolken zichtbaar tegen. Voorpost is wél talrijk aanwezig. Voor de ordedienst, en in de betoging. Het is de opkomst voor de betoging in haar geheel die de man tegenvalt. Van een “revolutionair klimaat” is niets te merken. Integendeel. Het is dezelfde ellende als de voorgaande jaren.

Na een blitzbezoek van Rob Verreycken aan café De Dulle Griet is even later ook Rob 'Klop' Verreycken met zijn gevolg op de Vrijdagmarkt. Maar dat is maar vier man meer. De Gentse NSV-praeses Wouter Opdenacker informeert bij de politie met hoeveel de “Linksen” zijn. “Met vierhonderd”, antwoordt een politieman in burger. “Maar dat is niets, dat is niets !”, roept Opdenacker uit. De politieman had echter nog niet het definitief cijfer. De politie telde bij de NSV-betoging hooguit driehonderd mensen. Bij Blokbuster telde de politie daarentegen zevenhonderdvijftig betogers. Naar eigen zeggen waren de NSV’ers met een vijfhonderdvijftig. Het bewijst enkel dat ze slecht kunnen tellen. VB'er Tanguy Veys telde driehonderdvijftig mensen bij de NSV-betoging. "Dat is niets, dat is niets !", volgens het inschattingsvermogen van Wouter Opdenacker. Toch als het over Links gaat. Blokbuster sms’te ons dat zij met een duizendtal waren. Traditioneel zijn er bij NSV-betogingen minstens dubbel zoveel Linkse dan Rechtse betogers, en dat was dit jaar niet anders.

De voorbije week haastte nationaal NSV-voorzitter Tom Van Grieken zich uit te leggen dat de slogan van de NSV-betoging ‘Geen evolutie, maar revolutie’ (foto 1) niet tegen de N-VA is gericht. Natuurlijk is er niemand die dat gelooft, en de mandaten als VB-gemeenteraadslid van Tom Van Grieken en VB-bestuurslid van Wouter Opdenacker zijn niet van aard om de geloofwaardigheid van die uitleg te versterken. Een spandoek van de N-VA hebben we dan ook niet gezien in de optocht, en Siegfried Bracke zagen we evenmin. Ook Kim Van Cauteren, de nieuwe voorzitster van Jong N-VA waar de NSV graag mee koketteert omdat ze als studente actief was bij NSV-Leuven, is er niet. Langs het parcours van de NSV-betoging zijn een aantal slogans tegen de NSV (foto 2) en het fascisme gespoten. Iemand uit de NSV-betoging hield zich bezig met deze tags één voor één te fotograferen. Tim Mudde maakt intussen interviewtjes voor de volgende Dietse Dinsdag-uitzending.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) was er ook: het riep op om front te vormen voor… remigratie, en deelde flyers uit voor hun 1 mei-manifestatie in Gent. Bij de ‘notabelen’ viel naast Filip Dewinter vooral het olijke Gentse VB-duo Johan Deckmyn en Tanguy Veys op. Het was wel een raar zicht: de grote Israël-vriend Tanguy Veys, en een paar meters achter hem de Israël-haters van het N-SA. Bij die laatsten zoals altijd ook BBET-kopstuk Tomas Boutens. Er zijn nog een paar meningsverschillen te beslechten zodra Veys en Boutens Vlaanderen snel onafhankelijk hebben gekregen.

Sinds de Mechelse NSV-praeses Nele Van den Broeck mocht figureren in een Koppen-reportage (foto 1) zijn ze bij het NSV aan het dagdromen geslagen. Tom Van Grieken verzon een extra nieuwsuitzending vandaag, donderdag 10 maart. Tom Van Grieken bewees eerder al een betere student communicatiewetenschappen dan NSV-praeses te zijn.

Tom Van Grieken als scriptschrijver voor het VRT-journaal: "Goede avond beste kijker en hartelijk welkom bij dit extra journaal naar aanleiding van de NSV! betoging. Met de NSV! betoging, dit jaar in verschillende Vlaamse steden, lijkt het revolutionaire klimaat, dat begon in de Arabische landen, te zijn overgewaaid naar het Westen. Honderdduizenden gematigde Vlamingen betoogden in Antwerpen, Brussel, Leuven en natuurlijk ook Gent mee met de Vlaams-nationalisten tegen de Belgicistische dictatuur in Vlaanderen. De taal van de NSV! is de lingua franca geworden van alle Vlamingen. De gebruikelijke slogan België barst stond centraal. Zo lijkt de vraag niet meer of België gesplitst wordt, maar wanneer. Of misschien beter nog: hoe snel. Onze reporter ter plaatse, Rudi Vranckx, kon vaststellen dat er ook verschillende antimulticulturele slogans geroepen werden. Een krachtig signaal naar de allochtone medeburger om zich aan te passen of weg te wezen. Het linkse verval wordt echt duidelijk als men kijkt naar de slechts tientallen tegenbetogers, waarvan het een publiek geheim is dat deze zijn ingehuurd door het establishment en als enige standpunt het behoud van hun uitkeringen hebben.

Opmerkelijk is verder de roep naar rechtvaardigheid die uitging van de betogers. Concreet willen ze dat voormalige regeringsleiders als Verhofstadt en Dehaene, welke jarenlang Vlaanderen hebben verarmd met hun laks migratiebeleid en hun grenzeloze uitbuiting van Vlaanderen onder het mom van solidariteit, daarvoor moeten worden vervolgd. Aan het einde van de betogingen verzamelde iedereen op de grootste pleinen van de steden. De betogers verklaarden daar te zullen blijven tot de machtsoverdracht aan de leiders van de NSV!. De NSV! heeft aangekondigd de komende maanden het land te zullen splitsen en Vlaanderen daarna op orde te brengen. Hiermee wordt vooral gedacht aan het migratiebeleid en de sociale zekerheid. We krijgen ondertussen bericht binnen dat vele prominenten van het establishment het land zouden trachten te ontvluchten, maar worden tegengehouden op verschillende plaatsen door aanhangers van de revolutie. Dit was Martine Tanghe voor het VRT-journaal op de historische dag 10 maart 2011."

Als het goed is, zeggen wij het ook: dit is een geslaagde grap. De vergelijking met de opstand in een aantal Arabische landen is gedurfd: niet iedereen bij het VB is daar zo gelukkig mee. Dom natuurlijk om de zogenaamde extra nieuwsuitzending te laten starten om 19.00 uur (foto 2): dan is er al een gewone nieuwsuitzending, en duurt het nog minstens een uur vooraleer vandaag de NSV-betoging en de tegenbetoging in Gent start. Dat vanavond geen “honderdduizenden gematigde Vlamingen” zullen betogen in “Antwerpen, Brussel, Leuven en natuurlijk ook Gent” is vanzelfsprekend. Daarom is die zogenaamde extra nieuwsuitzending dan ook een grap. 

Bij de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) maakt men zich op voor De Grote Betoging op donderdag 10 maart in Gent. In de laatste aflevering van De Pappenheimers kreeg de NSV nog wat publiciteit mee. Negatieve publiciteit, maar wat anders kan men kwijt over de NSV? Of toch. De nieuwe voorzitster van Jong N-VA, Kim Van Cauteren (foto 1), komt uit de rangen van het NSV.

Voor Tom Van Grieken,  intussen nationaal voorzitter van de NSV, aanleiding voor een persmededeling waarin hij “oud-commilito van NSV! Leuven" Kim Van Cauteren feliciteert met haar nieuwe functie als voorzitster van Jong N-VA. Tom Van Grieken: “De NSV! is verheugd dat één van haar oud-leden voorzitster is geworden van de jongerenafdeling van de grootste partij in dit land, de N-VA. Zeker gezien de huidige politieke impasse is het wenselijk dat ook de radicale Vlaamse Beweging een stem heeft in het debat rond de nieuwe regeringsvorming. (…) De Nationalistische Studentenvereniging wenst Kim dan ook van harte te feliciteren met deze mooie erkenning van haar gedrevenheid en talent, die ze immers ook in haar NSV!-loopbaan aan de dag wist te leggen. Bij gelegenheid zou onze nationale voorzitter Tom Van Grieken namens de huidige NSV!-generatie een bloemetje en vele gelukswensen aan Kim Van Cauteren willen overhandigen om haar taak tot een geslaagd einde te brengen. We nodigen haar alvast uit om op 10 maart mee op te stappen in de jaarlijkse NSV!-betoging, die dit jaar plaatsvindt te Gent onder de slogan: ‘Geen evolutie, maar revolutie!’.”

“De NSV! is daarenboven ook verheugd met het feit dat er, met deze verkiezing van Kim als voorzitster van de Jong N-VA, een vooroordeel weerlegd is, namelijk dat de NSV! een Vlaams Belang-clubje zou zijn. De mythe stelt dat er veel NSV!'ers VB'ers zouden zijn. Niets is minder waar! Er zijn inderdaad veel VB'ers ooit NSV!'er geweest, doch zijn er ook veel N-VA'ers en partijongebonden personen actief in de NSV!. Deze gedachte en de verkiezing van Kim mogen erop wijzen dat de NSV! wel degelijk een partijonafhankelijke vereniging is en nu ook doorbreekt in de hogere partijstructuren van de N-VA.” Als de NSV “nu ook doorbreekt in de hogere partijstructuren van de N-VA” is het alleszins op slinkse manier. In haar curriculum vitae maakt Kim Van Cauteren alleszins geen melding van haar NSV-activiteiten, en in haar eerste kranteninterview en -portret wordt evenmin over de NSV gerept. Wat natuurlijk niet betekent dat ze geen NSV-opleiding kreeg, maar Kim Van Cauteren wil er zelf liever niet aan herinneren. We begrijpen dat.

Tom Van Grieken, zélf VB-gemeenteraadslid in Mortsel, ziet in Kim Van Cauteren ook de weerlegging “dat de NSV! een Vlaams Belang-clubje zou zijn “. Hij geeft wel toe dat “veel VB’ers ooit NSV!’er” waren. Het zal nog niet. Filip Dewinter was NSV’er, en Bruno Valkeniers, Frank Vanhecke, Marijke Dillen, Koen Dillen, Joris Van Hauthem, Karim Van Overmeire (intussen ex-VB’er), Jurgen Ceder, Bart Laeremans, Erik Arckens, Dominiek Lootens, Jan Penris, Yves Buysse, Frieda Van Themsche, Werner Marginet, Wim Van Dijck (auteur van twee boekjes over dertig jaar NSV), Ortwin Depoortere, Philip Claeys, Stefaan Sintobin, Pieter Huybrechts… De NSV was essentieel voor de uitbouw van het VB. Bruno Valkeniers in zijn feestrede bij het dertig jarig bestaan van de NSV in 2006: “Zonder de NSV - en een klein beetje het KVHV - zou het hem (= Karel Dillen, nvdr.) niet gelukt zijn het Vlaams Blok, vandaag Vlaams Belang te brengen tot waar het is. En tot spijt van wie het benijdt is dit een van de grootste verdiensten van onze studentenbeweging.”

Maar Valkeniers vroeg bij diezelfde gelegenheid ook om het doorstromen van de NSV naar het VB te matigen. Bruno Valkeniers: “Toch zou ik bij de NSV zowel als bij de partij willen pleiten voor een matiging. Matiging niet in de compromisloosheid uiteraard, maar in het kannibaliseren van de Vlaamse studentenvereniging. Geef ook een deel van onze huidige studentengeneraties en leiders de kans, neen… de opdracht om zich tot elite in onze maatschappij op te werken. In het bedrijfsleven, de pers, de vakbonden, de ambtenarij enz. Laat ons leren uit de successen van de mei ‘68-tijgers. Hoe kleiner de officiële aanhang van die extreemlinkse, groenlinkse en kleinlinkse groepuscules werd, hoe meer macht ze verworven in de zonet opgesomde middens. Als ze in één ding geslaagd zijn, is het de gang door de instellingen. Welnu, goede vrienden, commilitones, dat moet de mede de opdracht zijn van jullie: de toekomstige elites. (…) Als later blijkt dat de partijpolitieke kriebel, die in u leeft te groot blijft, dan kan nog steeds die stap gezet worden.”

Als er uitzonderingen zijn op de regel “NSV’er wordt VB’er” is het in de eerste plaats omdat die uitzonderingen doorgaans verstandiger mensen zijn, en op de tweede plaats denkt het VB er profijt uit te halen als er in alle sectoren van de samenleving NSV-pionnen zijn, beter dan dat ze allemaal bij het VB zitten. Of Kim Van Cauteren naar de NSV-betoging in Gent gaat, is hoogst twijfelachtig. De slogan van die betoging ‘Geen evolutie, maar revolutie’ is niet direct een N-VA-slogan. Eerder een slogan tégen de N-VA. Wegblijven van de NSV-betoging is dan ook héél verstandig. (Foto 2: Parodie op de NSV-stickers)

Een dikke week geleden publiceerden wij hier de acht stickers die het NSV tegenwoordig verkoopt: “De migrant: hij kwam, hij zag en verdorie… hij bleef!”, Radikaal Vlaams”, Genoeg integratie, remimigratie nu”, “Geen nieuwe bierprijsverhoging”, “Vandaag tolerant, morgen vreemde in eigen land”, Drugs? Nee bedankt!”, “Linkse ratten, rol uw matten” en “Tegen dreadlocks”. Het deed ons terugdenken aan de tijd van het Vlaams Blok en de VMO.

We plaatsten er ook een parodie tegenover: “Vrij denken? Niet bij ons!” Een affiche die akelig goed in de stijl van de echte NSV-stickers is gemaakt, en politiek helemaal het NSV-denken samenvat. We kregen er dan ook complimenten over, de vraag waar die sticker te verkrijgen is, enzomeer. In tegenstelling tot de NSV is het Anti-Fascistisch Front (AFF) geen gesubsidieerde club en als AFF gaan we van de parodie geen affiches of stickers laten maken. Maar je mag natuurlijk zelf verder verspreiden. Voel je vrij… Open de ogen voor de NSV die de toekomstige elite van Vlaanderen wil worden!

Hier vind je een grotere versie van de affiche “Vrij denken? Niet bij ons!” (foto 1) en – speciaal voor Tom Van Grieken – een wallpaper 1024 x 768 en een wallpaper 1280 x 1024 (foto 2). Er staat geen logo van het AFF bij, en er moet ook geen ander logo bij. Toon gewoon de NSV zoals ze is!