22-05-16

VALT VANDAAG EERSTE DOMINOSTEEN VAN EXTREEMRECHTS ?

Vandaag kiezen de Oostenrijkers hun president. Bij de eerste stemronde op 24 april haalde Norbert Hofer, de kandidaat van de FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs, partij bevriend met het Vlaams Belang), het met 35,1 %. Als tweede, en tegenkandidaat vandaag, kwam Alexander Van der Bellen uit de bus met 21,3 %, een onafhankelijke kandidaat met een groene achtergrond.

Irmgard Griss, een andere onafhankelijke kandidaat en voormalig rechter, kreeg op 24 april 18,9 % van de stemmen, de kandidaat van de Oostenrijkse sociaaldemocraten kreeg 11,3 % van de stemmen, de kandidaat van de christendemocraten 11,1 % en een derde onafhankelijke kreeg 2,3 % van de stemmen. Irmgard Griss gaf sindsdien wel een gezamenlijke persconferentie met Alexander Van der Bellen waarin ze zei dat Van der Bellen de kandidaat is die staat voor openheid naar de wereld, maar ze gaf geen stemadvies. De sociaaldemocraten riepen op om te beletten dat Hofer president zou worden. De christendemocraten hullen zich in stilzwijgen. Het kan dus nog alle kanten uitgaan, met toch een favorietenrol voor Norbert Hofer. Volgens de jongste peiling klopt Hofer Van der Bellen met 53 tegen 47 %, en doorgaans wordt extreemrechts onderschat in de peilingen.

Opmerkelijk is dat Norbert Hofer eigenlijk niet wilde deelnemen aan de presidentsverkiezingen. Norbert Hofer (rechts op de foto) wilde dat zijn FPÖ-voorzitter Heinz-Christian Strache (links op de foto) kandidaat-president zou zijn. Maar de top van de FPÖ wilde een man met een vriendelijke uitstraling en charisma. En dat is Strache zeker niet. Zowel De Standaard als Het Nieuwsblad/Gazet van Antwerpen graven dit weekend in het verleden van Hofer en komen uit op een donkerbruine figuur. The Guardian vraagt zich af of Hofer een wolf in een schaapsvacht is.

Maar waarom is dat donkerbruin verleden voor de Oostenrijkers geen bezwaar om hem staatshoofd te maken? De verleiding is groot om de migratiecrisis verantwoordelijk te stellen. Oostenrijk kreeg vorig jaar veel vluchtelingen over de vloer. Hoewel de meesten wilden doorreizen naar Duitsland, raakten de Oostenrijkers erg verdeeld over die instroom. Maar de FPÖ haalde in 1999, met de intussen overleden Jörg Haider, reeds 30 % van de stemmen. De FPÖ stapte toen in een conservatieve regering die geleid werd door de christendemocratische ÖVP. Een groot succes werd die regering niet, vooral door interne ruzies. In 2005 spatte de FPÖ uiteen. Haider richtte de BZÖ op, maar de Oostenrijkers bleven kiezen voor de partijnaam die ze het best kenden. Onder leiding van Heinz-Christian Strache zwenkte de FPÖ verder naar extreemrechts.

In Wenen werkte Strache gestaag aan de heropstanding van de partij. Hij deed dat in de eerste plaats met een anti-Europees en anti-establishmentdiscours. Zijn favoriete schietschijven waren de traditionele partijen, de ÖVP en de sociaaldemocratische SPÖ die na de Tweede Wereldoorlog de macht in Oostenrijk onder elkaar verdeelden. Toen Strache zich vervolgens ging profileren als ‘islambasher’ kreeg hij de wind helemaal in de zeilen. In oktober 2015 greep hij wel naast de burgemeesterssjerp van Wenen. “Dat de FPÖ het zo goed doet, komt vooral omdat de twee traditionele partijen de crisis zo slecht hebben aangepakt”, zegt Cas Mudde, die al jaren onderzoek doet naar extreemrechts, in De Standaard.

Vooral de sociaaldemocratische kanselier Werner Faymann reed een bijzonder opportunistisch parcours. Aanvankelijk schaarde hij zich helemaal achter de Duitse bondskanselier Merkel die het haalbaar zag de vluchtelingen te ontvangen. Maar toen Wenen de opvang weinig accuraat aanpakte en de Oostenrijkers kritischer werden, maakte Faymanns regering een bocht van 180 graden. Ondanks internationaal protest gingen de grenzen zelfs helemaal dicht. “Natuurlijk geef je als regering dan de indruk dat de FPÖ vanaf het begin gelijk had”, zegt Cas Mudde.

De nieuwe president kan de huidige Oostenrijkse regering ontbinden en een nieuwe kanselier aanstellen, die op zijn beurt kan vragen om nieuwe verkiezingen uitschrijven. Na Hongarije (met Viktor Orban en zijn Fidesz-partij) en Polen (met de partij van ‘Recht en Rechtvaardigheid’) kan zo ook Oostenrijk een rechts-populistisch (of extreemrechts, what’s in a word?) bestuur krijgen. In maart volgend jaar kiezen de Nederlanders een nieuw parlement. In de peilingen ligt Geert Wilders een straat voor op de andere partijen. In mei is het de beurt aan de Fransen om een opvolger voor president Hollande te kiezen. Marine Le Pen haalt zeker de tweede ronde. In september is het dan de beurt aan Duitsland. Daar is de Alternative für Deutschland aan een steile opmars bezig. “Maar meer dan waarschijnlijk levert geen van deze drie verkiezingen een radicaal-rechtse regering op”, zegt Cas Mudde. “Maar de traditionele politieke zullen zich schrap moeten zetten. (…) Wat ze in elk geval niet mogen doen, is de populistische partijen achternalopen.”

Die laatste les zouden ze na de jongste kiespeiling ook bij de N-VA geleerd moeten hebben. “Het steeds rechtser wordende discours van N-VA mag dan als doel hebben kiezers uit de klauwen van het Vlaams Belang te houden, het doet exact het tegenovergestelde”, schreef Tom Cochez. Maar verwachten, zoals iemand anders schreef, dat de N-VA nu plots een anti-establishmentpartij wordt, voor een echte vermogensbelasting zal gaan om de lasten over de bevolking eerlijker te spreiden… lijkt ons ook een illusie.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostenrijk, hofer, nederland, wilders, frankrijk, le pen, duistalnd, afd |  Facebook | | |  Print

14-03-16

FRAUKE PETRY (AfD) KRIJGT FELICITATIES VAN VLAAMS BELANG

Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken feliciteerde gisteren Frauke Petry voor het succes van Alternative für Deutschland (AfD) bij de deelstaatverkiezingen in Duitsland (foto). Volgens de eerste berichten in Rheinland-Pfalfz 11 % van de stemmen, in Baden-Württemberg 14,9 % en in Sachsen-Alhalt 24 %. Maar wie is AfD-voorzitster Frauke Petry? dS Weekblad portretteerde haar na haar uitspraak in de Mannheimer Morgen dat “de politie desnoods maar moest schieten op vluchtelingen, als dat de enige manier is om hen te stoppen aan de grenzen”.

dS Weekblad (20 februari 2016): “Alternative für Deutschland. AfD, geboren als een beweging tegen de euro maar geëvolueerd naar een radicale antivluchtelingenpartij, is in de peilingen opgeklommen tot de derde partij van het land. En daar heeft Petry, eine hübsche junge Dame in een partij van grijze heren, veel mee te maken. Maar onomstreden is ze ook intern niet.

Tijdens een conference call met andere kopstukken van de partij lag Petry onlangs zwaar onder vuur over haar uitspraken in de Mannheimer Morgen. Daarin zei ze dat 'de politie desnoods maar moest schieten op vluchtelingen, als dat de enige manier is om hen te stoppen aan de grenzen'. Andere kopstukken noemden dat een 'ongelooflijk domme' uitspraak van Petry. Want nu kreeg de pers de kans om AfD in de hoek van extreemrechts te duwen, en om de vergelijking te maken met de Oost-Duitse Vopo's die bij de Berlijnse Muur burgers doodschoten die probeerden het Westen te bereiken. Het verwijt was niet principieel, het was strategisch: AfD moet angst zaaien en stemming creëren, geen concrete maatregelen voorstellen, want daarop kun je worden aangepakt.

En dan deed een ander kopstuk, Beatrix von Storch, er nog een schepje bovenop door te zeggen dat er ook op vrouwen en kinderen mag worden geschoten. Zo jaag je meer fatsoenlijke conservatieve mensen weg dan je er regelrechte extremisten bij wint, was het verwijt. En Petry lag toch al wat onder vuur in haar partij, omdat ze te veel op eigen houtje handelt en zelden of nooit overlegt. Petry is dus een beetje de Donald Trump van Duitsland. Zo ziet ze er nochtans niet uit.

Petry is jong (40 j.), elegant, goed gekleed en gemanierd, koketteert graag met haar brede glimlach: allemaal dingen die je van Trump niet kunt beweren. Maar er zijn ook parallellen. Allebei zeggen ze vaak wat in hen opkomt, zonder ruggenspraak. Allebei irriteren ze gematigdere partijgenoten omdat die vrezen dat te grove uitspraken de 'gewone' christelijk-conservatieve vleugel van de partij zullen schaden. Maar allebei zijn ze zo populistisch en gericht op directe winst, dat ze radicaal zullen blijven praten zolang radicaal goed scoort in de peilingen.

En dus kijkt Frauke Petry niet op een bocht meer of minder. Ze woonde als kind in de DDR (ze was 14 j. toen de Muur viel) en had een hekel aan het communisme, maar naar eigen zeggen was ze al snel even teleurgesteld over het leven in het Westen. Ze boekte zakelijk succes met een onderneming in milieuvriendelijke chemicaliën, zwaar gesubsidieerd door de overheid, maar wil dat soort steun als politica afschaffen. Ze voerde – als vrouw van een dominee en moeder van vier – campagne voor Duitse waarden en kroostrijke gezinnen, tot ze vorig jaar haar man liet zitten en een affaire begon met een partijgenoot.

Zijn figuren als Donald Trump en Frauke Petry echt ideologische verleiders die een stuurloze massa achter zich aantrekken zoals de rattenvanger van Hamelen? Dat valt moeilijk te rijmen met hun politieke bochtenwerk. Ze doen wat alle populisten doen: uittesten hoe de politieke wind staat en daarop het grootste zeil hijsen. Dat is schaamteloos en gevaarlijk, maar wie zal hen dat vertellen zolang ze ermee scoren in de peilingen?” En ja, ze scoren ermee. Het Vlaams Belang feliciteert de AfD met haar verkiezingsuitslag. Van enig fatsoenbesef kan je het Vlaams Belang dan ook niet verdenken.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, petry, afd, van grieken |  Facebook | | |  Print

03-02-16

EXTREEMRECHTS EN NEONAZI SCHORREMORIE: ALIVE AND KICKING

Als was het om te illustreren dat extreemrechts en neonazi schorremorie nog altijd alive and kicking is, liet het zich de voorbije dagen opmerken van Antwerpen over Bordeaux, Calais en Dover tot Stockholm.

In Antwerpen kwam zaterdag 30 januari het clubje van Christian Berteryan, de Autonome Nationalisten, bijeen. Nadat bij hun Joelfeest eind vorig jaar al gedold werd met een portret van Adolf Hitler (1, 2) was het tijd voor ‘inhoudelijke verdieping’. Het was de bedoeling dat de Britse negationist David Irving zijn visie kwam geven, maar die haakte af. Het twintigtal mensen dat opdaagde in (alweer) café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen moest het doen met de negationistische praat van Christian Berteryan, Constant Kusters die verhaalde over de verkrachting van Duitse vrouwen door het Russische Rode Leger en een Noorse spreker die de schuld van de Tweede Wereldoorlog bij de Joden legde.

De ‘uitspraak van het weekeind’ was echter voor Frauke Petry, de voorzitster van Alternative für Deutschland (AfD). Zij verklaarde dat de grenspolitie desnoods op vluchtelingen moet schieten om te verhinderen dat de vluchtelingen Duitsland zouden binnenkomen. De AfD is een nieuwe Duitse eurokritische partij, in september 213 opgericht door Bernd Lucke. Na een maandenlange interne machtsstrijd maakte de partij een ruk naar rechts met Frauke Petry. In juli 2015 stapte Bernd Lucke op bij zijn eigen partij omdat hij niet langer als uithangbord wilde worden misbruikt voor denkbeelden van islamofobe, xenofobe, anti-Westerse en pro-Russische aard. De jongste uitspraak van Frauke Petry is slechts één stap verder.

In Stockholm kwam het vrijdagavond tot een gewelddadige confrontatie tussen een honderdtal gemaskerde voetbalhooligans en iedereen die er niet Zweeds uitzag. Jonge vreemdelingen werden geïsoleerd en in elkaar geramd door hooligans gewapend met boksbeugels. Op de site van de extreemrechtse Nordiska Motståndsrörelsen (Nordische Verzetsbeweging) werd in een mededeling de actie opgeëist. Newsmonkey signaleerde nog meer allianties tussen voetbalhooligans en extreemrechts in het buitenland (foto 1), maar ook in ons land gaat het die richting uit. Bij de twee laatste Pegida-bijeenkomsten in Antwerpen, op 16 november vorig jaar en op 9 januari dit jaar, dook respectievelijk een groep van vijftig en van zestig hooligans van verschillende voetbalclubs op.

In het Engelse Dover was er het voorbije weekeind een ernstige clash tussen leden van het neonazistische National Front en het extreemrechtse South East Alliance en antiracistische tegenbetogers. Betogers uit de eerstgenoemde groepen sloegen onder andere de voorruit van een autobus in, en vormden met hun eigen bloed swastika’s op twee autobussen (foto 2). Aan de overkant, in het Franse Calais, is het ook onrustig. Gemaskerde gewapende mannen drongen het vluchtelingenkamp daar binnen en hebben er gewelddaden verricht. Volgens hulpverleners was het een privé-raid van politieagenten. De politie ontkent dit. Er is ook gesuggereerd dat de aanval vanuit extreemrechts is georganiseerd, maar het onderzoek is nog niet afgerond. Wél werden in Calais de neonazi’s David en Gaël Rougemont opgemerkt met een jachtgeweer om zich te ‘verdedigen’ tegen antiracisten.

Aanstaande zaterdag verzamelt een deel van de extreemrechtse tot neonazistische meute zich in Calais voor een betoging. “In deze tijden van invasie, plundering en agressie van migranten tegenover onze landgenoten, laten we ons niet doen”, zo luidt de oproep voor de betoging. “Wij aanvaarden geen enkele vreemdeling meer bij ons, de revolutie is aan de gang! Burgers wapent u! Vorm bataljons! Marcheer, marcheer. Zodat het onzuiver bloed in de aarde verdwijnt!” Voor het geval er tegenbetogers mochten opduiken, wordt herinnerd aan het zelfverdedigingsrecht. Wel wordt gevraagd het antwoord proportioneel te houden met de aanval. Kwestie dat men zijn pappenheimers kent.

Of er Belgen naar Calais zullen afzakken, is nog niet bekend. Wel is er aanstaande zaterdag ook een Pegida-manifestatie in Luik waar alvast leden van Nation naartoe zullen trekken. En zaterdag is er ook nog een steunbetoging voor Gouden Dageraad in Athene, en een mens kan niet overal tegelijk zijn.

Maar er is ook goed nieuws uit Frankrijk. Het is van al veertien dagen geleden, maar is in dit overzicht toch nog het vermelden waard. Bij huiszoekingen in “het milieu van gewelddadig extreemrechts” in de streek rond Bordeaux kwamen twee verdachten in het vizier en werd een dertigtal geweren en meer dan tweehonderd kilo munitie in beslag genomen. De twee verdachten zijn de 56-jarige Jean-Jacques Lavigne en zijn 26-jarige zoon Christophe. Deze laatste, een oud-militair, werd in 2014 tot drie jaar cel, waarvan de helft met uitstel, veroordeeld voor het gooien van een molotovcocktail op een moskee in Libourne. Die veroordeling heeft niet geleid tot het zich terugtrekken uit het extreemrechtse gewelddadig milieu, maar gelukkig bleef de politie hem in het oog houden.