30-12-14

DE THEO FRANCKEN-VERSIE VAN HET 70-PUNTENPLAN

In een brief aan Dirk Van Den Bulck, commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen, vraagt Theo Francken, staatssecretaris voor Asiel en Migratie, of de lijst met ‘veilige landen’ kan worden uitgebreid. Zo meldde gisteren De Morgen. In de praktijk betekent dit dat asielzoekers uit die landen minder kans hebben om erkend te worden als asielzoeker en dit sneller dan anderen te horen krijgen.

 

Het was Franckens voorganger, Maggie De Block (Open VLD), die de lijst met ‘veilige landen’ invoerde. Wie uit een van de zeven landen op de huidige lijst – Albanië, Bosnië-Herzegovina, FYROM (= Macedonië), India, Kosovo, Montenegro en Servië – staat, krijgt een versnelde en met meer argwaan behandelde asielprocedure omdat er weinig terechte aanvragen uit deze landen zouden komen. De bewijslast voor deze asielzoekers is zwaarder, en het verdict om al dan niet erkend te worden valt in eerste aanleg al binnen de vijftien dagen, in plaats van de gebruikelijke drie maanden.

 

Theo Francken (N-VA) heeft Dirk Van Den Bulck om advies gevraagd om zes nieuwe landen toe te voegen aan de lijst ‘veilige landen’: Armenië, Georgië, Kameroen, Moldavië, Senegal en Tunesië. Theo Francken zocht op welke landen niet op de Belgische lijst ‘veilige landen’ staan, maar wel op gelijkaardige lijsten in andere Europese landen. Francken ziet in de verschillen een argument om de Belgische lijst langer te maken. Vluchtelingenwerk Vlaanderen ziet in de verschillen daarentegen hoe arbitrair de lijst is. “Hoe kan het ene Europese land een herkomstland wel veilig vinden en het andere Europese land niet?”

 

Feit is dat de Raad van State vorige maand Albanië van de lijst ‘veilige landen’ schrapte omdat Albanië behoorde tot de top-tien van landen met het hoogst aantal erkenningen als vluchteling. Albanezen krijgen hier vaak bescherming omwille van bloedwraak die sterk in zwang is in Albanië. Ook is het een feit dat sommige asielzoekers uit ‘veilige landen’ behoren tot etnische minderheden zoals de Roma, waarvan de basisrechten geschonden worden en die vaak gediscrimineerd worden. dS Avond bekeek gisteren de zes landen die Francken wil toevoegen, en noteerde bijvoorbeeld voor Kameroen dat homoseksualiteit er niet getolereerd wordt, er brutaal geweld is tegen holebi's en er op bepaalde plekken de complete wetteloosheid heerst. Toch stelt Theo Francken voor om Kameroen toe te voegen aan de lijst 'veilige landen'.

 

Theo Francken verwacht snel advies van Dirk Van Den Bulck, en wil de uitbreiding van de lijst ‘veilige landen’ begin volgend jaar bespreken op de ministerraad. Het voorstel van Theo Francken is geen verrassing. In zijn samen met Sarah Smeyers geschreven boekje België. Land zonder grens (2012) schreef Theo Francken: “Iedereen die het migratiebeleid volgt, weet wat er moet gebeuren. Sneller beslissen, meer middelen voor verwijdering en opsporing van misbruiken, de lijst van veilige asiellanden uitbreiden en efficiënt inzetten (…)” (België. Land zonder grens, blz. 34).

 

De lijst ‘veilige landen’ is de versie van de klassieke politieke partijen van punt 37 uit het beruchte 70-puntenplan van het Vlaams Blok (tweede versie, 1996): invoeren van een lijst van politiek onveilige landen. “Rekening houdend met het in punt 36 beschreven territorialiteitsprincipe (= “Het statuut van politieke vluchteling kan dan enkel nog toegekend worden aan Europeanen”, nvdr.) dient het ministerie van Buitenlandse Zaken een herzienbare lijst op te stellen van landen waar de democratische rechten niet voldoende gewaarborgd zijn. Aanvragen voor het bekomen van politiek asiel uit landen die niet op deze lijst voorkomen, zijn automatisch niet ontvankelijk.”

 

De Open VLD/N-VA-versie en de VB-versie zijn de twee kanten van dezelfde medaille: het opstellen van een lijst met landen waarvan asielaanvragen met nog meer argwaan behandeld worden dan andere asielaanvragen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: francken, asiel |  Facebook | | |  Print

07-07-12

ASIELCENTRUM: ALLES RUSTIG SPIJTS AGITATIE VLAAMS BELANG

Een tweehonderdtal buurtbewoners kwamen vorige zaterdag een kijkje nemen in het nieuwe asielcentrum in Poelkapelle. De politiekorpschef bevestigt dat er weinig problemen zijn, spijts wat het Vlaams Belang allemaal voorgespiegeld had.

 

In het asielcentrum in Poelkapelle (bij Ieper, provincie West-Vlaanderen) verblijven nu een 180-tal asielzoekers, en dat getal kan nog stijgen tot 200. “De duur van hun verblijf varieert van een maand tot een jaar. We hebben hier heel wat nationaliteiten. Er zitten families bij, maar ook alleenstaanden en alleen kinderen of jongeren verblijven in het centrum”, verduidelijkt Arne Demolder. Volgens Demolder zijn er niet veel problemen met de buurtbewoners. “We werken daar ook aan”, zegt hij. “Laatst was er een klacht over een groep Afrikanen die voor de gevel van een huis op de grond zaten. Ze beseften niet dat dit storend was voor de bewoners. Toen we hen dat duidelijk hebben gemaakt, hebben de Afrikanen zich verontschuldigd bij de bewoners en het probleem was opgelost.” Politiekorpschef Luc Deryckere bevestigt in een reactie aan Het Nieuwsblad dat er maar weinig klachten zijn. “Het is rustig in de omgeving”, zegt hij. “Op 11 november vorig jaar was er nog een protestactie van het Vlaams Belang, maar die had weinig succes. Vorig jaar waren er ook wat problemen op de lijnbus, waar ook de bewoners van het centrum geregeld gebruik van maken. Maar met wat extra toezicht op de bus is ook dat opgelost.” Dat het contact met de buren verbeterd is, was ook zaterdag te merken tijdens Fedival, een festivalletje dat voor het eerst georganiseerd werd en zowel door de bewoners van het asielcentrum als door de buurtbewoners positief onthaald werd.

 

Het Vlaams Belang had gewaarschuwd: “De komst van een dergelijk groot aantal niet geïntegreerde asielzoekers zal in deze kleine, hechte gemeenschap voor veel problemen zorgen.” Een betoging in januari vorig jaar en een 24-urenactie in november moesten de waarschuwing kracht bij zetten, maar de realiteit in Poelkapelle is sterker dan de verbeelding van het Vlaams Belang. In een reactie op Twitter zegt actievoerster Nancy Six dat de VB-actie in november wél een succes was. Dat de buurt zich verzoend heeft met het asielcentrum en dat er weinig problemen zijn met de asielzoekers: daar zwijgt ze over, en dat betwist ze dus niet. Foto 1: De directrice van het asielcentrum geeft een rondleiding. Foto 2: VB-actie in november vorig jaar. V.l.n.r.: Daniël Six, VB-lijsttrekker in oktober in Poelkapelle-Langemark; Nancy Six, dochter van, VB-personeelslid en -lijsttrekster in Ieper; Filip Dewinter, uit Brugge maar op de dool in Antwerpen. Intussen drijft hij het racisme van zijn partij op – hijzelf noemt het “assertieve acties” – omdat alleen een nieuwe klacht wegens racisme hem kan opvrolijken.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: poelkapelle, west-vlaanderen, asiel, actie |  Facebook | | |  Print

09-07-08

CYNISME ZONDER GRENZEN

In de Pastoor van Ars-kerk in Vorst zijn een veertigtal asielzoekers opnieuw in hongerstaking gegaan. “Opnieuw” nadat hun lotgenoten in de Brusselse Begijnhofkerk een verblijfsvergunning voor negen maanden kregen terwijl zij eerder maar drie maanden kregen. Philip Dewinter (foto 1) is het beu. Hij kondigde op een 11 juli-toespraak in Kuurne aan een barbecue te organiseren voor de deur van de kerk waar de hongerstakers hun intrek hebben genomen.

“Om een einde te maken aan het slecht toneel met nepacteurs dat geregisseerd wordt door de extreemlinkse opengrenzenlobby”, aldus Dewinter. “Het ontbreekt minister Turtelboom aan politieke moed en inzicht om een einde te maken aan de hongerstaking en de afgewezen schijnasielzoekers te repatriëren naar hun land van herkomst waar ze thuishoren.” Iedereen is welkom op de barbecue van Dewinter. “Ook de hongerstakers – als zij stoppen met hun actie en akkoord gaan met hun repatriëring.”

Een hongerstaking begin je niet zomaar, je moederland verlaten doe je evenmin zonder gegronde reden. België kan geen land zijn met open grenzen, maar aan het cynisme van Dewinter mogen ook wel grenzen gesteld worden.

00:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, asiel |  Facebook | | |  Print

06-08-07

Ana en Angelica

Er was de voorbije dagen één onderwerp dat nog vaker dan het communautair steekspel de VB-website haalde. Tussen 30 juli en 3 augustus telden we op die website vijf berichten over ‘de Vlaams-Waalse kloof’, ‘de Belgische kortsluiting’, enzomeer. Tegen twaalf berichten op die vijf dagen tijd over een Ecuadoriaanse moeder die met haar elfjarige dochter na vier jaar verblijf in dit land uitgewezen wordt, en onnodig lang in een gesloten asielcentrum werd gestopt in afwachting van een vliegtuigticket (foto). Angelica en emo-politiek, Uitwijzingsbeleid failliet als rechters artikel 3 EVRM misbruiken, Vlaams Belang klaagt politieke prostitutie van kinderen aan door ‘belangenvereniging voor illegalen’ UDEP, De agenda der advocaten… Terwijl de communautaire kwestie dé hete aardappel is bij de lopende regeringsbesprekingen komt het anti-vreemdelingenstandpunt nog vaker bovendrijven op de VB-website dan de boedelscheiding met Wallonië.

Het in de persmededeling Uitwijzingsbeleid failliet als rechters artikel 3 EVRM misbruiken  vermelde ‘EVRM’ staat voor het ‘Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden’ en dat is iets waar het VB anders wel last mee heeft. Als Philip Dewinter in De Zevende Dag  een aantal jaren geleden dat Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens aanhaalde, moest hij tot tweemaal toe stotteren vooraleer hij “Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens” gezegd kreeg. Jammer dat we toen nog niet in het YouTube-tijdperk waren, het gestotter van Dewinter zou bekender geweest zijn. Intussen schijnt het VB dat Verdrag al wat te kennen (zie: http://www.echr.coe.int/NR/rdonlyres/655FDBCF-1D46-4B36-9...), en weet het zelfs dat de rechter dat Verdrag zou “misbruiken”. Zware woorden lijkt ons. Heel anders klinkt het bij advocaat Jan Fermon (Progress Lawyers Network), het voorbije weekend in De Morgen  in zijn opiniebijdrage De wet is de wet, ook voor Angelica.

En dan is er nog Philip Dewinter. Die schreef een ‘Open brief' aan Vlaams kinderrechtencommissaris Ankie Vandekerckhove waarin hij betreurt dat het Kinderrechtencommissariaat aandringt op een “meer humaan beleid inzake asiel, uitwijzing en regularisatie”. Dewinter argumenteert: “Door dergelijke oproepen te lanceren zet u immers de deur wagenwijd open voor het inschakelen en misbruiken van kinderen door hun ouders teneinde het statut van politiek vluchteling of geregulariseerde illegaal te verkrijgen.” Dewinter vraagt om “ook en vooral oog te hebben voor de trauma’s en frustraties die kinderen die door hun ouders in de illegaliteit gedwongen worden, oplopen.” Toen wijlen Guido Tastenhoye zich bekommerde om een illegaal verblijvend Kazachstaans gezin in Schoten, was Dewinter niet te vinden voor zoveel menselijkheid (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060224). Op een of andere manier slaagt Dewinter er slechts in het begrip ‘menselijkheid’ te combineren met het terugsturen van families naar oorlogsgebieden, streken waar geen klein beetje gediscrimineerd wordt of in economische onderontwikkeling zijn. Columnist Marcel Van Nieuwenborgh vroeg zich het voorbije weekend in De Standaard  af:“Denken ze misschien dat moeders voor hun plezier met hun kinderen vluchten?”

Vorige vrijdag, 2 augustus, is overigens ongemerkt voorbijgegaan dat precies acht jaar geleden de tienerjongens Yaguine Koita en Fodé Tounkara in Zaventem dood aangetroffen werden in het landingsgestel van een vliegtuig dat in Conakry, hoofdstad van Guinee, was opgestegen. De jongens stierven door onderkoeling. Op hun lichamen werd een brief gevonden gericht aan de ‘verantwoordelijken van Europa’. Die ‘verantwoordelijken van Europa’ zijn de inhoud van die brief duidelijk vergeten: http://www.santegidio.be/vivaafrica/nl/bus/yaguinefode.html. De naïeve getuigenis van Yaguine en Fodé spreekt ook voor de verstekelingen die met de Elise D. op kerstdag 1995 in de haven van Antwerpen aanmeerden, waarvan er twee overleden waren bij de overtocht vanuit Afrika (zie: http://www.epo.be/uitgeverij/boekinfo_boek.php?isbn=97890...) en zovelen anderen. Toen twee jaar geleden tien Nigeriaanse verstekelingen in Kallo ontdekt werden (zie: http://www.progresslaw.net/NL/persberichten/bootvluchteli...) interpelleerde VB’er Filip De Man in de Kamer minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael wanneer die verstekelingen nu eens gerepatrieerd zouden worden… op een ogenblik dat die mensen nog niet eens bekomen waren van de honger, kou en ellende bij hun oversteek uit Afrika. Dat is de ‘menselijkheid’ bij het VB. Als collaborateurs met het nazi-regime in het buitenland opgevangen worden (Oostenrijk, Argentinië…) dan vinden ze dat in extreemrechtse kringen een werk van barmhartigheid, maar o wee als eens iemand bij ons onderdak zoekt.

Erger nog is dat zowat heel politiek België, op een paar uitzonderingen na, vindt dat we een streng asielbeleid moeten voeren en daarentegen maar voor een flauw beleid van ontwikkelingssamenwerking gaat (zie: http://www.indymedia.be/nl/node/19056). Zo kan de asielzoekersproblematiek nooit deftig opgelost worden.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: asiel |  Facebook | | |  Print