Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Wie Guido kende, wist dat hij een vat vol emoties was. Eigenlijk niet geschikt voor de politiek”, schrijft Leo Custers, hoofdredacteur van  ’t Pallieterke deze week in een In Memoriam bij de dood van VB-kamerlid Guido Tastenhoye. Custers en Tastenhoye waren beiden journalist bij  Gazet van Antwerpen als Tastenhoye in 1999 zijn voornemen bekendmaakte over te stappen naar de politiek. Custers heeft het hem “ten sterkste afgeraden”, maar Tastenhoye zette door. In een interview met  Tertio de voorbije zomer gaf Tastenhoye echter toe als journalist onweerlegbaar meer invloed te hebben gehad dan als VB-districtsraads- en parlementslid.

Dat hij emotioneel kon zijn, bewees Tastenhoye (foto 1: Met Dewinter in de Terzake-studio) met een voorval waarover echter niemand nog rept in de In Memoriams die her en der over Tastenhoye verschenen zijn. We schrijven september 2003, en in de districtsraad van Deurne is een debat bezig over het jeugdbeleid. Tastenhoye onderbreekt zo dikwijls de liberale schepen voor jeugd Marleen Debacker, dat toenmalig SP.A-fractieleider Ronny Matheesen hem toeroept dat hij een fascist is. Tastenhoye staat daarop op, stapt van de ene kant van de districtsraadszaal naar de andere kant, en sleurt Matheesen uit zijn bank. Het getrek en geduw dat ontstaat, kost Matheesen drie dagen werkonbekwaamheid. Wat natuurlijk wel de In Memoriams, of toch sommige, staat is Tastenhoyes interview in januari 1991 in Meervoud  waarin hij zei dat de Brusselaars desnoods maar moeten uitgehongerd worden als ze zich niet willen aansluiten bij de Vlaamse onafhankelijkheid (zie: http://www.meervoud.org/index.php?blz=artikel&nummer_...). En natuurlijk heeft men ook Tastenhoyes pleidooi onthouden in februari vorig jaar ten gunste van een gezin uitgeprocedeerde asielzoekers uit Kazachstan. Bekijk hier de legendarische Terzake-uitzending met Tastenhoye en Dewinter: http://www.vrtnieuws.be/nieuwsnet_master/versie2/mediathe..., en herlees de perscommentaren op die zaak (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060224).

Tastenhoye is dan wel als gevolg van zijn onzekere politieke toekomst, privé- en gezondheidsproblemen uit het leven gestapt, in Geraardsbergen kreeg hij pas nog navolging met een pleidooi van de plaatselijke VB-voorzitter ten gunste van uitgeprocedeerde asielzoekers uit Armenië. SP.A-volksvertegenwoordiger Dirk Van Der Maelen pleitte eerder al bij minister Patrick Dewael ten gunste van de familie Aleksanjan, waarvan twee kinderen school lopen in het Koninklijk Atheneum van Geraardsbergen – school van waaruit solidariteitsacties opgezet worden om de familie Aleksanjan hier te houden. Het VB sluit zich daar nu bij aan. Volgens plaatselijk VB-voorzitter Stéphan Bourlau (foto 2) verkeren de Armeniërs nu in een “onmenselijke situatie. De familie heeft zich perfect aangepast, de kinderen verdienen hier een toekomst.” Bourlau hekelt wel “de lakse asielwet die dergelijke situaties in de hand werkt” maar hoopt “op een goede afloop voor de familie Aleksanjan.” Bourlau steekt daarbij de Open (?) VLD langs links voorbij. Open VLD-parlementslid, schepen en OCMW-voorzitter Guido De Padt (foto 3) zegt: “Asielzoekers moeten onze wetten naleven in plaats van tegen beter weten in te blijven procederen. Zij kunnen geen verblijfsrechten putten uit hun misbruik van ons systeem, hoe schrijnend hun zaak ook moge zijn.” De Padt verwijt Bourlau zich “zonder dossierkennis achter de regularisatie van een illegale verblijfssituatie” te scharen. Ongeveer hetzelfde als wat Dewinter vorig jaar zei over de ‘misstap’ van Tastenhoye, al zei Dewinter het wat omfloerster.

Niets menselijks is het VB vreemd, en zo is er toch alweer een VB’er die pleit voor de regularisatie van mensen zonder geldige verblijfspapieren. Het valt wel op dat het weer om blanke asielzoekers gaat, maar in Antwerpen zijn toch ook al VB'ers gesignaleerd die zich inzetten voor Zuid-Amerikaanse mensen zonder papieren.

In Leuven is een einde gekomen aan de langste hongerstaking van asielzoekers in ons land. Bijna twee maanden lang voerden mensen zonder papieren in de Sint-Michielskerk in Leuven actie om geregulariseerd te worden. Vooral asielzoekers uit Nepal, Tibet en Bhutan, een land in de Himalaya geprangd tussen Tibet en India. De gezondheidstoestand van de asielzoekers was kritiek geworden. Eergisteren moest één van hen afgevoerd worden omdat hij bloed overgaf. Zijn collega’s overwogen om ook geen water of thee meer te drinken, en dreigden in coma te vallen. Spirit-volksvertegenwoordiger Stijn Bex lijkt een beslissende rol gespeeld te hebben in het stopzetten van de actie. Hij wees op de recent goedgekeurde wijziging van de asielwetgeving, en zijn aanvoelen dat die beleidslijn niet zou veranderen voor de federale verkiezingen volgend jaar. Men zou denken: al werden de eisen niet ingewilligd, iedereen blij dat er een einde kwam aan de hongerstaking. Niet echter bij het VB.

Om 12.30 uur valt in de mailbox van het VB een persmededeling van Spirit, onder de kop Stijn Bex reageert opgelucht na beëindiging hongerstaking. Bex blijft na de beëindiging van de hongerstaking met “een erg dubbel gevoel achter. Na drie bezoeken en dagelijks te zijn geïnformeerd over de toestand van de hongerstakers is hij opgelucht dat er geen slachtoffers zijn gevallen. Maar zijn persoonlijke ervaringen met de hongerstakers overtuigen hem om verder te werken aan een menselijk beleid.” Bex legde de hongerstakers uit dat in juni het regularisatiebeleid uitgebreid besproken is in het parlement, en dat de criteria die daar zijn vastgelegd niet zullen veranderen voor de volgende federale verkiezingen. Bex begrijpt de wanhoop van de hongerstakers, maar heeft hen gevraagd ermee te stoppen omdat hij het geen goed actiemiddel vind en ook niet gelooft dat de hongerstaking tot inwilliging van de eisen zal leiden.

Om 13.07 uur staat op de website van het VB al een reactie, onder de titel Net geen lijkenpikkerij. “Stijn Bex (SP.A-Spirit) zet Louis Tobback – socialist uit het politieke krokodillentijdperk en nog steeds Leuvens burgervader – snel even uit de wind. Bex zal zich er de komende maanden en jaren ongetwijfeld te pas en te onpas op beroemen dat hij eigenhandig een einde maakte aan de hongerstaking van uitgeprocedeerde asielzoekers in de Sint-Michielkerk te Leuven. Gezien de precaire gezondheidstoestand van enkele hongerstakers net geen lijkenpikkerij, maar wél politieke afrekeningen en ergerlijke profileringsdrang (…).” Het VB kijkt uit naar een minister die zich “niet beperkt tot het mantra dat ‘hongerstaking geen legitiem middel is’. Van een tijdlang warm en koud blazen wordt niemand beter: de publieke opinie haalt verachterlijk zijn neus op, de minister verliest zijn geloofwaardigheid en de hongerstakers die zich miskijken op het spelletje dat wordt gespeeld schieten er haast hun hachje bij in. Of hoe een laks asielbeleid veel ‘dodelijker’ dreigt te worden dan een beleid dat korte metten maakt met bedrog en chantage.” Het VB dan toch menselijk, zij het op een vreemde manier? Vergeet het. Het VB lijkt te rekenen op de dood van een asielzoeker… om dat dan in de schoenen van burgemeester Louis Tobback te schuiven die niet wilde tussenkomen zolang hij ertoe geen gerechtelijk bevel krijgt. De VB-website: “Stijn Bex redt Tobback voor een heruitgave van de dood van fortuinzoekster Sémira Adamu.”

Een mens vraagt zich af wat in de soep gedraaid wordt die op het VB-hoofdkwartier aan het personeel wordt opgediend. Stijn Bex die ervoor zorgde dat de hongerstaking stopte van “net geen lijkenpikkerij” betichten, en hem in één adem kwalijk nemen het politiek vel van Tobback te redden. Zoveel hatelijkheden spuwen op nog geen veertig minuten tijd, je houdt het niet voor mogelijk.