Anti-Fascistisch Front / Verzet

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

• Trailer van Die Kriegerin.

In Dendermonde werd gisteren de rechtszaak tegen de Blood and Honour-groep bekend van haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET, foto 1) verdergezet. Anders dan op de eerste zittingsdag op 12 september 2011 (1, 2) was hoofdverdachte Tomas B. deze keer aanwezig. Vanuit zijn nieuwe woonplaats Turnhout met zijn moto naar Dendermonde gekomen.

Toen de rechtbankvoorzitster bij aanvang van de zitting Tomas B. vroeg of hij nog zaken toe te voegen had aan zijn eerdere verklaringen volgden enkele “Euh…”s. Boutens’ advocaat was radder van tong. Hij ontkende of minimaliseerde alle betichtingen, behalve dat Tomas B. een attest van goed gedrag en zeden had vervalst om als security te kunnen optreden op Pukkelpop. “Geen terroristische organisatie, maar waar wel doden zijn gevallen”, verduidelijkte B.’s advocaat (sic). De advocaat betwiste dat B. lid zou geweest zijn van een terroristische organisatie, en slagen en verwondingen vanuit racisme was ook al met de haren getrokken. De slagen en verwondingen hadden evengoed anderen te beurt kunnen vallen. “Statistisch is het aantal Turken bij slagen en verwondingen van mijn cliënt klein.” (sic).

Intussen is Tomas B. een voorbeeldig iemand geworden. Een mens kan al eens van gedacht veranderen. “Lionel Jospin is in de politiek gestart als trotskist.” De advocaat had niet alleen de voormalige sociaal-democratische Franse minister als voorbeeld kunnen nemen: Johan Vande Lanotte was aanvankelijk actief bij de anarchisten, Vincent Van Quickenborne bij de Amadezen… Dat Tomas B. minder dan een jaar geleden in Nederland nog betoogde samen met een Blood and Honour-groep bij wie later wapens gevonden werden vertelde Tomas B.’s advocaat er niet bij. Tomas B. liep er overigens niet zomaar bij: hij was er lid van de ordedienst (zie de witte band aan zijn arm op de foto die we gisteren publiceerden).

Joeri V.d.P. wordt geciteerd als de stichter van Blood and Honour Dendermonde, bekend geworden als BBET. Anders dan bij de eerste zittingsdag had hij gisteren geen advocaat bij. Hij verdedigde dan maar zelf zichzelf… wat er vooral uit bestond om de verklaringen van andere gedagvaarden in twijfel te trekken. Derde hoofdverdachte is Mark H.. Hij werd verdedigd door Piet Noë. Die kloeg aan dat een brandstichting in een schietclub in Aalst waar BBET’ers oefenden én een topman van Comité P regelmatig langskwam, niet bij het dossier was gevoegd. Beschuldigingen van terrorisme wees Noë van de hand.

Dat het BBET-tijdschrift – dat door Mark H. in elkaar gestoken werd – bulkt van racisme kon de advocaat van Mark H. enkel bevestigen. Advocaat Dirk De Wandeleer, die optrad namens burgerlijke partij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, gaf er gisteren nog een paar voorbeelden van. Zo werden een niet-blanke sportvrouw (turnster Aagje Vanwalleghem, nvdr.) en een niet-blanke zangeres/tv-presentatrice (Sandrine Van Handenhove, nvdr.) door de mangel gehaald louter omwille van hun huidskleur en de afkomst van hun ouders. Op de voorpagina van de BBET-website stond de oud-Romeinse spreuk Ceterum censeo Judaicam esse delendam (“Ik weet zeker dat het Jodendom moet worden uitgeroeid.”). Enzovoort. We gaan BBET hier niet teveel citeren – wegens te schandelijk – maar foto 2 bijvoorbeeld stond op de achterflap van het BBET-nr. 11: bommen maken tegen de Joodse wereldheerschappij, de Zionist Occupation Government (ZOG).

De andere beklaagden die gisteren de revue passeerden zijn – als we ze mogen geloven – ook allemaal even onschuldig op een of andere zaak na, zoals verboden wapenbezit. En zijn allemaal, of bijna allemaal, goed terecht gekomen zodat een gevangenisstraf nadelig zou zijn voor hun beroepsloopbaan en/of gezinsleven. Nog maar eens werd betoogd dat de in beslag genomen illegale wapens eigenlijk geen illegale wapens zijn, want met de wetgeving die later kwam zouden die wapens geregulariseerd kunnen worden. Of de gedagvaarden dit ook zouden doen, werd niet in vraag gesteld. Een andere hit was de Salduz-wetgeving waarmee sinds dit jaar elke verdachte de kans krijgt een advocaat te spreken vooraleer door de politie verhoord te worden. Volgens menig advocaat had dit ook moeten gebeuren bij het BBET-onderzoek jaren geleden. “Hallo, ik ben undercoveragent Jos en ik wil jou wat vragen over explosieven, maar je mag eerst je advocaat raadplegen.” Zoiets dus.

De meeste advocaten bezorgden hun ‘conclusies’ voor de verdediging van hun cliënt pas op de rechtbankzitting gisteren, terwijl afgesproken was om die op 10 oktober vorig jaar in te sturen. Het Openbaar Ministerie kon daarmee gisteren niet, na grondig bestuderen van de argumenten van de verdediging, repliceren. Dat kan pas op een nog niet bekende datum… wat de advocaten na deze en andere trucs niet belet te klagen dat de behandeling van de BBET-zaak te lang aansleept en te argumenteren dat alleen al daarom een vrijspraak gepast is.

Vandaag wordt in Dendermonde de rechtszaak tegen de Blood and Honour-groep BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw) verdergezet. De eerste procesdag bracht aan het licht dat hoofdverdachte Tomas Boutens meerdere jaren schreef aan een White Freedom Fighter-document waarin hij uitlegt hoe vuurwapens en explosieven werken, en bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet moeten worden teneinde een nationaal-socialistisch regime te kunnen vestigen. Tot aan de rechtbankzitting op 12 september 2011 was het bestaan van het White Freedom Fighter-document niet bekend buiten BBET- en politiekringen.

Iets bekender is het bestaan van De as bonst op mijn borst, een dichtbundel die Tomas Boutens vorig jaar in eigen beheer publiceerde. Slechts weinigen konden de dichtbundel – “verzen van vuur” – inkijken omdat er slechts vijftig exemplaren van verspreid zijn. Eén van die exemplaren belandde bij de redactie van AFF/Verzet. In een negen bladzijden tellende inleiding legt Boutens zijn levensmotto uit vooraleer te beginnen aan 150 bladzijden gedichten. De titel van zijn dichtbundel De as bonst op mijn borst verwijst naar het credo van Tijl Uilenspiegel “waarmee Tijl doelde op de as van zijn op de brandstapel vermoorde vader, tot de brandstapel veroordeeld door een corrupt gerecht, onderdanen van een buitenlandse en volksvreemde tirannie.”

Tomas Boutens: “In dit credo ligt de nagedachtenis aan wat onrechtmatig ontnomen is, en de inherente plicht tot vereffening der bloedschuld. ‘De as bonst op mijn borst’, is wat de Vlaming door het hoofd zou moeten schieten, in plaats van elke gedachte aan individueel eigenbelang dezer dagen. Ook al zijn onze directe vaders misschien geen martelaarsdood gestorven (hoewel dat voor sommigen wel het geval is), onze volkseigenheid, de erfenis der vaderen, is die dood wel aan het sterven, en die as, de as van alle vrijheid ons volk ontnomen, die as roept ons allen tot vereffening van de bloedschuld. Net als in de geuzentijd worden wij allen geboren als onderdanen van een volksvreemd bewind, en worden wij allen gekleineerd door een apparaat dat uitsluitend vreemde belangen dient.”

Boutens heeft een probleem met de staat. “Men vreest haar en beschouwt haar, bewust of onbewust, als heer en meester. Dit is een van de bewijzen dat dit geen ware democratie is; in een ware democratie hoort het apparaat het Volk te vrezen, en niet andersom. In een ware democratie leeft het apparaat, alleen in zijn strikt noodzakelijke bestuursvorm, ten dienste van, en bij gratie van, het Volk. De gewijzigde wapenwet was een teken aan de man aan de wand. Men heeft destijds een losstaand voorval (de raid van Hans Van Themsche, nvdr.) aangegrepen om een reeds langer geplande ontwapening van het Volk door te voeren.”

“Een wapen staat symbool voor weerbaarheid, en behelst in zich de mogelijkheid zichzelf en derden (gezins-, familie- en volksgenoten) te verdedigen zo nodig blijkt, door het inperken van deze mogelijkheden rekent het apparaat erop dat de bevolking meer afhankelijk zal zijn van dit apparaat en haar gewapende diensten, een dus meer behoeftig, minder in staat de macht van het apparaat te ontkennen… Anderzijds is er ook de gemoedsrust van het apparaat zelve; het heeft minder te vrezen van een ontwapent volk, dan van een gewapend volk… tenzij het apparaat natuurlijk de democratie getrouw het Volk dienst, in welks geval het niets te vrezen heeft (…).”

Maar Tomas Boutens heeft goede hoop dat het beter wordt. “De morele verplichting is aan elkeen; eerst aan hen die zichzelf actief noemen binnen de nationalistische strekking, maar tenslotte bij vele Vlamingen, die het vuur van de hoop brandend houden, dat eens hun kinderen vrije mannen zouden zijn, bevrijd van het juk van volksverraders, buitenlandse overheden en internationaal kapitaal. Het stemt hoe dan ook voorzichtig hoopvol om initiatieven in deze richting dezer dagen langzaam vorm te zien krijgen.”  Wel nog een probleem, en niet het minste: “De etnische wortels van ons Volk zijn stervende.” Boutens verwijst hiermee naar het snel slinkend aandeel blanken in de wereldbevolking.

Dan volgen 150 bladzijden gedichten. Geschreven tussen 2002 en 2011. Sommige geschreven als beroepsmilitair in Afghanistan, andere geschreven tijdens Boutens' verblijf in de gevangenissen van Gent en Dendermonde. Boutens besluit met zijn geloof in “een solidair volksnationalisme” te bevestigen en… “Daarenboven weiger ik eender welke wet, of wetgevende overheid, te gehoorzamen of respecteren, die het Volk niet dient. Deze wet en haar dragende overheid is de vijand van het Volk, en dus eveneens de mijne. Hoewel wij allen geboren worden in een systeem van verplichte gehoorzaamheid aan onze vijanden, weiger ik hieraan deel te nemen. Vanuit deze wetenschap, en in volle bewustzijn van de gevolgen, berouw ik dan ook niets.”

Het kan verklaren waarom Tomas Boutens afwezig bleef op de eerste zittingsdag van de BBET-zaak, en zelfs geen advocaat opdracht gaf om namens hem op te treden. Foto: Tomas Boutens (l.) op 26 maart 2011 bij een betoging in Ede (Nederland), in gezelschap van de Blood and Honour-groep Ulfhednar bij wie later op het jaar wapens in beslag genomen werden.

Bij het begin van de rechtszaak tegen de Blood and Honour-groep BBET (Bloed – Bodem – Eer – Trouw), maandag 12 september in Dendermonde, is er enige consternatie: hoofdverdachte Tomas Boutens (30 j.) is er niet. Hij heeft ook geen advocaat aangezocht zijn zaak te bepleiten.

Tomas Boutens is volgens het Openbaar Ministerie de onbetwistbare leider van BBET. Bij een inspectie van zijn kamer in de legerkazerne van Leopoldsburg ontdekte de militaire overheid een video waarop onder andere te zien is hoe vijf met bivakmutsen gemaskerde mannen schietoefeningen houden in volle natuur – waarbij op de schietschijf het hoofd van een Afrikaanse man is getekend. Met naast zich een nazivlag zegt Boutens in de video: “Wij zullen tot het einde gaan en het volk beschermen tegen de vijanden die het vandaag kent.” In het document White Freedom Fighter dat Boutens in de periode 2002-2003 schreef, wordt uitlegd hoe vuurwapens en explosieven werken, met alles wat het gebruik ervan voorafgaat (het observeren van doelwitten…) en achteraf kan nodig zijn (EHBO…). In een latere versie van het door Tomas Boutens geschreven document werd onder andere een verantwoording toegevoegd. Bevolkingsgroepen moesten tegen elkaar opgezet worden met als doel België te destabiliseren en uiteindelijk een nationaal-socialistisch regime te vestigen. Helemaal uitgewerkt waren de plannen nog niet. Men was vooral bezig met de hoe-vraag, nog niet met de wie-vraag. Al werd wel eens geopperd om eerst Dyab Abou Jahjah met een Westers geweer te vermoorden, en daarna Filip Dewinter met een niet-Westers geweer.

Samen met het BBET-dossier (voor een vollediger versie: klik hier) werden Tomas Boutens nog een paar andere zaken aangewreven. Illegale handel in anabolen en viagra. Een caféruzie waarbij Boutens een champagnefles op het hoofd van twee mensen knalde, met blijvende gehoorschade voor één van de twee. Een laatste vrijpartij met een vriendin werd gefilmd en Boutens dreigde het filmpje naar buiten te brengen als die vriendin zich niet excuseerde voor het beëindigen van de relatie. Een vechtpartij op de oudejaarsfuif van de Chiro in Boutens’ woonplaats Buggenhout, waarbij een agent in burger zijn kaak gebroken werd. Nu het uit is met een andere vriendin, bij wie Boutens een zoontje heeft, legde Boutens op de verjaardag van het zoontje een met bloed geschreven dreigbrief samen met een mes aan de achterdeur… Het Openbaar Ministerie vraagt voor Boutens een gevangenisstraf van acht jaar voor de BBET-zaak, twee jaar cel extra voor de anabolen- en viagrahandel, en nog eens twee jaar cel voor de andere dossiers. Een zware jongen dus, die Boutens. Na zijn BBET-periode actief bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) van Eddy Hermy, waar hij regelmatig deelneemt aan de acties van het N-SA (zoals op deze foto, Boutens: vierde van links) en hij bijvoorbeeld de ordedienst verzorgde bij het jongste congres van het N-SA.

Bij de rechtszaak in Dendermonde verscheen Tomas Boutens evenwel niet, en de vraag rees dan ook waar Boutens zich tegenwoordig ophoudt. Rudi Vranckx vond hem en Boutens was bereid tot een interview in het kader van de reeks De vloek van Osama (foto 1). Naar analogie van gezinshereniging is volgens Boutens een ‘volkshereniging’ geen onhaalbaar principe. De financiële en logistieke problemen dat dit (het wegsturen van alle allochtonen, nvdr.) met zich brengt, zullen volgens Boutens nog altijd een positieve kosten-batenanalyse hebben als je dat bekijkt over decennia. Dat burgers zich los van de staat bewapenen: “Waarom zou dat verkeerd zijn?” Het verschil tussen Breivik en Boutens & Co ligt in dat “wij (Boutens & Co, nvdr) geloven in de haalbaarheid van andere opties”. Over Vlaanderen wou Boutens geen cijfers geven, maar Europees gezien denkt hij dat zo’n zestigduizend mensen behoren tot “de radicale niche van de grotere beweging”. Hier kan je het fragment uit De vloek van Osama bekijken.

Alhoewel wij de eersten zijn om te waarschuwen voor neonazi’s, lijkt ons dat cijfer van zestigduizend zwaar overdreven. Anderzijds is die “radicale niche” tot alles bereid. Op foto 2: Boutens die supportert voor zijn boezemvriend Arnoud Kuipers, klaar voor een gevecht alle-slagen-toegelaten. Boutens zelf neemt ook deel aan dergelijke kampen. En die “radicale niche” is internationaal vertakt, getuige nog vorige zaterdag als bij een bescheiden Blood and Honour-concert in West-Vlaanderen auto’s opdoken uit Frankrijk over Schotland tot Hongarije. Een reden te meer om kordaat halt te roepen aan alle activiteiten van die “radicale niche”.

Gisteren is bij de rechtbank in Dendermonde (foto) eindelijk de zaak tegen de Blood and Honour-groep bekend als BBET (Bloed – Bodem – Eer – Trouw, de naam van hun tijdschrift en website) gestart. Jaren procedurekwesties waren er aan voorafgegaan, en nog was dit voor sommige advocaten niet voldoende. De advocaten van twee verdachten vroegen bij het begin van de zitting gisteren dat eerst een andere rechtbank uitspraak zou doen of het federaal parket de zaak tegen BBET wel had mogen overnemen van het parket in Dendermonde. De advocaten wierpen enkel vermeende juridische argumenten op, maar de achtergrond is natuurlijk dat het federale parket anders dan de lokale parketten op een aantal terreinen gespecialiseerde mensen kan inzetten. En de BBET-zaak is meer nog dan een zaak van racisme en negationisme, een terrorismezaak. Iets wat men maar best goed aanpakt.

Van de zeventien gedagvaarden verschenen gisteren maar acht bij de rechtbank in Dendermonde. BBET-kopstuk Tomas B. was er niet, en had zelfs geen advocaat gemandateerd. Wel aanwezig: Joeri V.d.P., in een zwart T-shirt met op de rug de boodschap Save the planet, kill yourself. Op de voorzijde werd verduidelijkt hoe dat kan. Volgens het Openbaar Ministerie is Joeri V.d.P. de oprichter van Blood and Honour Vlaanderen (Combat 18-strekking, nvdr.). Beroepsmilitair Tomas B. was de onbetwistbare leider. Bij een inspectie van zijn kamer in de legerkazerne van Leopoldsburg ontdekte de militaire overheid een video waarop te zien is: (a) hoe met een gsm iets tot ontploffing zou gebracht zijn, (b) hoe vijf met bivakmutsen gemaskerde mannen schietoefeningen houden in volle natuur – waarbij op de schietschijf het hoofd van een Afrikaanse man is getekend, en (c) schietpartijen en het gooien van een molotovcocktail naar de pijlers van een brug. De video werd in de rechtszaal getoond, maar de aanwezigen geraakten nog meer onder de indruk van de getoonde fragmenten uit White Freedom Fighter.

Het is een document dat ook in Leopoldsburg werd gevonden, en door Tomas B. in de periode 2002-2003 is geschreven. Een handboek voor terroristische activiteiten, met details over vuurwapens en explosieven, met alles wat aan het gebruik ervan voorafgaat (het observeren van doelwitten…) en wat achteraf nuttig kan zijn (EHBO…). Bij een latere huiszoeking werd een uitgebreidere versie van het document gevonden, met toevoeging van onder andere een verantwoording en een voorbeeld van een opeisingsbrief. Doel is de bescherming van het blanke ras, of zoals Tomas B. het in de video met de schietoefeningen zegt: “Wij zullen tot het einde gaan en het volk beschermen tegen de vijanden die het vandaag kent.” Tomas B. zegt het op de video met naast zich een nazivlag, met swastika. De vijanden, zo wordt in White Freedom Fighter verduidelijkt, zijn onder andere de leiders van de “zionistische en multiculturele lobby”.

Het was de bedoeling een aanval te plegen op de Joodse gemeenschap… om dan te laten uitschijnen dat dit het werk was van moslims. Bevolkingsgroepen moesten tegen elkaar opgezet worden met als doel België te destabiliseren en uiteindelijk een nationaal-socialistisch regime te vestigen. Helemaal uitgewerkt waren die plannen nog niet. Volgens een getuige was men vooral bezig met de hoe-vraag, en nog niet met de wie-vraag. Al werd wel eens geopperd om eerst Dyab Abou Jahjah met een Westers geweer te vermoorden, en daarna Filip Dewinter met een niet-Westers geweer. Eenmaal begon het echt te jeuken: na rellen met allochtone jongeren in Parijs en Brussel werd het plan opgevat om vanuit een leegstaand gebouw een aantal allochtonen neer te schieten. In Brussel zou men dan wegvluchten naar het huis van Bart V.G. (een bekende Voorpost-militant, nvdr.); Bart V.G. ontkent elke betrokkenheid.

Homo’s overvallen stond ook op het programma: enerzijds omdat men homo’s haatte, anderzijds omdat die overvallen dan een bron van inkomsten zouden zijn. De verkoop van hun tijdschrift, lezingen en concerten werden gezien als andere inkomstenbronnen. Drugsdealers wilde men ook wel aanpakken maar omdat voldoende concrete informatie achterbleef, kwam daar niets van in huis. De BBET-kern bestond uit Tomas B., Joeri V.d.P. en Mark H. (die voor het tijdschrift en de website zorgde, beide vol Jodenhaat, racisme, negationisme enz.). Wat later kwam daar Stijn V.M. bij, en nog later Chris M. (die de BBET-postbus in Antwerpen huurde). Wegens een meningsverschil voerden Tomas B. & Co een raid uit op Chris M., die stapte over naar de concurrentie, het traditionele Blood and Honour Vlaanderen… waar hij echter al even fout bezig was. Op 9 maart dit jaar werd Chris M. door de rechtbank in Veurne veroordeeld als organisator van het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Een vonnis waarvan Chis M. vroeg het in kopie te geven aan de advocaten van alle verdachten in de BBET-zaak.

Een andere vechtpartij dan de raid op Chris M. lag aan de basis van het uit BBET stappen van een voor het proces belangrijke getuige. Op een oudejaarsavond kruisen Tomas B. & Co een groep vreemdelingen. Die vluchten weg van het uitlokken van een vechtpartij, maar komen terug met een ijzeren staaf. Daarmee wordt op de getuige geklopt… die er alleen voor staat, want nu waren zijn BBET-vrienden weggevlucht. Ook andere BBET-leden zouden BBET’ers aan de galg praten, tewijl discretie toch de eerste regel was. Scriptaanwijzingen vinden we overigens niet enkel terug in White Freedom Fighter-document. In een Ideeën-document wordt uitgelegd hoe nieuwe krachten recruteren (men dacht eraan volk te recruteren bij de Vlaams-nationalistische studentenvereniging NSV). Een Tussentijdse planning-document voorziet onder andere de aanmaak van kisten met klaar te houden materieel (kledij, munitie…). Een Kalender-document geeft de planning van schietoefeningen en andere trainingen. Nederlanders van de Nationale Alliantie krijgen zo hun opleiding. Enzovoort.

Het Openbaar Ministerie waarschuwde de rechtbank dat de verdediging zou zeggen dat de BBET’ers slechts een groepje vrienden waren, in het ergste geval nazi-folkloristen. Maar uit de verklaringen van BBET’ers, de ontdekte documenten, de getraceerde uitwisseling van documenten, het relaas van twee undercoveragenten (één in Leopoldsburg en één in de schietclub Le toison d’or in Aalst waar Tomas B. elke zaterdagnamiddag was)… blijkt het om een veel ernstiger zaak te gaan. De stekker is uit de organisatie getrokken, en daar mogen we blij om zijn. Blij dat men er op tijd bij was. In de zeer recente geschiedenis hebben we kunnen zien dat het anders had kunnen aflopen.

Alhoewel het Openbaar Ministerie met een sneltreinvaart door het dossier ging, nam alleen al het schetsen van de feiten en het formuleren van de aanklacht een volledige dag in beslag. Er is dan ook veel te vertellen over de BBET-zaak. (Foto 1: Tomas B.: Onder de afbeelding van een boksijzer: de slogan 'drink, fuck & fight'. Foto 2: Joeri V.d.P. neemt nota tijdens de rechtszaak.)

De wapenhandel waarmee BBET in verband wordt gebracht, is deels geen aanverwant dossier, deels wel. Deels niet: Tomas B. (foto 1) verkocht wapens aan een undercoveragent, en toen Tomas B. terugkwam van een missie met het Belgisch leger in Kosovo vroeg hij Stijn V.M. eens tien matrakken mee te brengen. Stijn V.M. had die in bewaring genomen terwijl Tomas B. in Kosovo was, en op weg naar een NSV-betoging zou Tomas B. die tien matrakken aan iemand kunnen verkopen. Het zijn maar twee van de vele voorbeelden in het dossier, maar daarnaast zijn gelijktijdig ook nog drie grote(re) wapenhandelaars in het kader van de huiszoekingen bezocht. Alle drie hadden ze geheime ruimtes waar een arsenaal wapens buiten zicht bewaard werd.

Nu Tomas B. toch voor de rechter was gedaagd, werden nog een paar andere dossiers voorgelegd. Een caféruzie waarbij Tomas B. een champagnefles op het hoofd van twee mensen knalde, met blijvende gehoorschade voor één van de twee. Uit schrik voor repressie hebben de twee geen klacht durven neerleggen. Chantage bij één van de vriendinnen van Tomas B.: Tomas B. had een laatste vrijpartij gefilmd en dreigde die naar buiten te brengen als die vriendin geen excuses aanbood voor het beëindigen van de relatie. De vechtpartij op een oudejaarsfuif van de Chiro in Buggenhout, waarbij Tomas B. een agent in burger een gebroken kaak bezorgde en een vriend van Tomas B. de politieagent met een schoen met stalen tip toetakelde. Nu het uit is met een andere vriendin, bij wie Tomas B. een zoontje heeft, legde Tomas B. op de verjaardag van het zoontje een met bloed geschreven dreigbrief samen met een mes aan de achterdeur…

En dan is er nog het anabolen- en viagradossier. Bij de ‘tactische doelstellingen’ in het White Freedom Fighter-document wordt het uitschakelen van het uitschot van drugsdealers vermeld, maar Tomas B., Joeri V.d.P. (foto 2) en een derde verdachte waren zelf in die branche actief. Ze reisden naar Polen en Servië om anabolen te kopen die hier verder verkocht werden. Een uitgebreide prijzenlijst bevatte zowat alles wat in die branche te vinden is. Alles kon binnen de drie weken geleverd worden. Ook in viagra werd gehandeld. Nadat Joeri V.d.P. na een vechtsportpartij weigerde een dopingcontrole te ondergaan, vond men bij hem thuis onwaarschijnlijk grote hoeveelheden anabolen, en ook drugs en wapens.

Voor Tomas B. wordt acht jaar gevangenisstraf gevraagd + twee jaar voor slagen en verwondingen buiten de BBET-zaak + nog eens twee jaar voor de anabolicazaak. Voor Joeri V.d.P. wordt vijf jaar gevangenisstraf gevraagd + nog eens twee jaar voor de anabolicazaak. Voor Mark H. en Stijn V.M. vijf jaar gevangenisstraf. In de loop van de jaren verloor Tomas B. zijn vertrouwen in de eerder genoemde BBET-vrienden en ging hij zich meer en meer omringen met militairen: Gert P., Joost V.I., Karel H. en Stefan S. Voor hen wordt drie jaar gevangenisstraf gevorderd. Allen, van Tomas B. tot en met Stefan S., met een geldboete bovenop en een verbod nog met wapens in contact te komen. Voor de andere gedagvaarden wordt een lichtere gevangenisstraf gevraagd. Voor de vriend van Tomas B. die met zijn schoen met stalen tip een politieagent in burger toetakelde wordt achttien maanden cel gevraagd. Op 23 januari 2012 wordt de zaak bij de rechtbank in Dendermonde voort behandeld.

Tenzij er alsnog een kink in de kabel komt – het is al meer gebeurd – start vandaag voor de rechtbank in Dendermonde de lang verwachtte rechtszaak tegen BBET (Bloed, Bodem, Eer & Trouw), een Vlaamse Blood and Honour-groep genoemd naar hun tijdschrift en later website.

Op 7 september 2006 werden bij een grootscheepse politieactie zeventien vermeende BBET-leden, onder wie tien Belgische militairen, opgepakt. De federale en gerechtelijke politie, het federale parket en het parket van Dendermonde, de staatsveiligheid en de militaire veiligheidsdienst volgden vanaf 2004 het doen en laten van deze Blood and Honour-groep. Enkele weken voor de grootscheepse politieactie steeg de zenuwachtigheid bij de politiediensten omdat men een grote trafiek van wapens waarnam. Onder leiding van de Dendermondse onderzoeksrechter Patrick Van Cauteren vielen politiediensten binnen op achttien plaatsen in Vlaanderen en in de kazernes van Leopoldsburg, Kleine Brogel, Peer, Brussel en Zedelgem. Over de opgepakte militairen zei procureur Daniël Bernard: “Allemaal hebben ze een uitgesproken racistische en neonazistisch gedachtegoed.” en: “Uit onderzoek blijkt dat ze de intentie hadden om hun terroristische ideeën in de praktijk uit te voeren om België te ontwrichten.”

Bij de huiszoekingen werden diverse vuurwapens (alarmpistool, jacht- en sportwapens, verweervuurwapens en oorlogswapens) in beslag genomen, ontstekers voor landmijnen, een grote hoeveelheid munitie, kogelvrije vesten, gasmaskers, vlaggen, propagandamateriaal en documentatie met neonazistische symbolen, extremistische literatuur, anabolen, kleine hoeveelheid weed, computers en  explosieven. Met een zelfgemaakte bom die in een rugzak stak had men een auto kunnen opblazen. Tomas B. (in het midden op foto 1, bij een betoging van neonazi’s op 26 maart 2011 in Nederland) wordt beschouwd als het kopstuk van de organisatie. Hij was militair bij het regiment Bevrijding vijfde Linie en woonde in de legerkazerne van Leopoldsburg. Regelmatig organiseerde hij survivalweekends, paramilitaire oefeningen en schiettrainingen op militair domein – zonder medeweten van de legerleiding. Hij bouwde ook contacten uit met de Nationale Alliantie (NA), een Nederlandse neonazistische beweging.

Tomas B. was lange tijd de vaste vriend van Tamara V.A. (foto 2), die toen café The Viking in Leopoldsburg openhield waar er regelmatig, naast heavy-metalconcerten, toplessbediening was. Een andere kleurrijke figuur in deze zaak is Joeri VdP die de BBET-postbus gehuurd zou hebben. Joeri VdP. werd in 2007 in Nederland tot zes jaar cel veroordeeld voor een zaak rond anabolen waarbij een onschuldige burger die men hield voor een concurrent op de anabolenmarkt een pink werd afgeknipt. In beroep werd Joeri VdP. vrijgesproken bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal. Mark H. is een andere gedagvaarde. Hij gaf in een publiek gemaakte brief vanuit de gevangenis in Gent toe tussen 2002 en 2006 de BBET-nieuwsbrief te hebben uitgegeven, en een reeks debatten en lezingen georganiseerd te hebben. De laatste vond plaats in maart 2005 naar aanleiding van de vrijlating uit voorarrest van negationist Siegfried Verbeke.

Voorafgaandelijk aan de verwijzing naar de rechtbank werden twee kwesties beslecht. Het oprollen van het BBET-netwerk gebeurde met de inzet van een infiltrant, en de verdediging van twee verdachten betwistte of dit wel kon. Het Hof van Cassatie bevestigde echter dat alles volgens de regels was gebeurd. Advocaten van de verdachten voerden ook aan dat met de nieuwe wapenwet het bezit van de meeste gevonden wapens geregulariseerd had kunnen worden, en de wapens dus niet meer de inzet kunnen zijn voor een rechtszaak. Het Hof van Cassatie wees die redenering af omdat de feiten gebeurden vóór de nieuwe wapenwet werd gestemd. Op 6 juli 2010 besliste de raadkamer van Dendermonde om vier verdachten de gunst van opschorting te verlenen. Onder hen Tamara V.A. Uiteindelijk worden vandaag zeventien verdachten verwacht bij de rechtbank van Dendermonde.

Enerzijds wordt de wapenhandel onder de loep genomen, anderzijds worden inbreuken op de wetgeving tegen het racisme en negationisme onderzocht. BBET probeerde immers vorming bij te brengen met hun kwartaaltijdschrift (foto 3, Bloed, Bodem, Eer & Trouw nr. 12, oktober 2004) en later de gelijknamige website. De zogenaamde Joodse wereldheerschappij en de multiculturele samenleving waren de favoriete mikpunten. Soms werd er een oproep tot actie aan gekoppeld zoals – om er een onschuldig voorbeeld bij te halen – hun oproep om sperma te doneren voor het in stand houden van het blank ras. Drie jaar later vinden we dezelfde tekst terug bij Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-versie. Hoofdverdachte in de BBET-zaak Tomas B. is intussen actief bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Hij is steevast aanwezig bij betogingen en andere acties van het N-SA, en verzorgde mee de ordedienst bij het congres van het N-SA vorig jaar in Edegem. Rond de jaarwisseling haalde Tomas B. nog eens de televisie en krantenkolommen toen hij op een oudejaarsfuif in Buggenhout bij een vechtpartij het kaakbeen van een politieagent in burger brak.

Op 25 januari 2011 pakte Humo over twee volle bladzijden uit met het Stand Your Ground-concert dat op 2 april in een parochiezaal van Mol gepland was (foto 1). De uitbaters van de parochiezaal kregen de schrik van hun leven toen ze lazen welke groepen geprogrammeerd waren in hun zaaltje. Dergelijk volk wilden ze niet over de vloer krijgen, ze zegden het contract voor de huur van de zaal op en betaalden de medewerker van de VB-persdienst die het concert inrichtte de waarborgsom terug. Neo-naziconcert afgeblazen kopte een krant. Neo-naziconcert gaat niet door luidde het elders.

Organisator Yannick D.R. reageerde niet in de pers. Zijn vrienden van RechtsActueel, waar een paar VB-personeelsleden mee de redactie bevolken, deden het voor hem. RechtsActueel wist: “Het concert kan niet doorgaan, Yannick draait op voor de honderden euro’s kosten die al gemaakt werden.” Dat van die kosten zal wel meevallen, want het concert gaat nu door in een zaaltje in Morkhoven (Herentals), zo vernam AFF/Verzet de voorbije dagen. Yannick D.R. is overigens geen onbekende. Humo pakte op 22 september 2009 uit met foto’s van een verjaardagsfeestje van Yannick D.R. in het Antwerpse café De Leeuw van Vlaanderen, waar D.R.'s toenmalige vriendin, VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Sandy Neel, Arnoud Kuipers (Blood and Honour Vlaanderen/Combat 18), Karin Wolters (foto) en Jarno Roppe (van de ‘autonome’ Bockenreyders) mee met D.R. aan het feesten waren. Een tweede foto van dat feestje gepubliceerd door JoodsActueel zorgde ervoor dat de drie andere VB-gemeenteraadsleden in Lille, woonplaats van Sandy Neel, opstapten bij het VB. 

“Stand Your Ground is not a nazi concert”, reageerden de initiatiefnemers van een avond Oi!-muziek met de Zweedse groep Agent Bulldogg, de Spaanse Glory Boys, het Nederlands/Vlaamse The Widowmakers, het Vlaamse The Pride en het Nederlandse Foienoord. Wij hebben nooit beweerd dat het een neonaziconcert is. Lees er onze situering van de aangekondigde groepen maar op na. Intussen is wel een interview opgedoken van Agent Bulldogg in een blad van Blood and Honour (fragment). Het is de Belgische punkglorie The Kids of de linkse Oi!-groep Angelic Upstarts uiteraard nooit overkomen. Agent Bulldogg (waarvan hier een filmpje om in de sfeer te komen) speelt volgens Yannick D.R. in een grotendeels nieuwe bezetting en drie leden van de groep hebben zich volgens D.R. gedistantieerd van de Zweedse Democraten, een rechts-populistische partij met een naam zo fout als Vlaams Belang. Tant mieux. Blijven de leden van andere groepen die RechtsActueel bestempelt als “eerder rechts”, wat niet anders dan te verwachten is met mensen als Maik van Schaik (The Widowmakers, concertorganisator van groepen als het extreemrechtse Short Cropped uit Turnhout en Killerbabies, pseudoniem voor Kill Baby Kill!), en verder bijvoorbeeld Tim Mudde (die naast met Foienoord optreedt met Brigade M, de M van Anton Mussert) en de leden van The Pride (die als ze niet thuis zijn, in de beruchte Brugse kroeg De Kastelein / Moloko rondhangen).

En wie mobiliseert allemaal voor dit concert zaterdagavond, naast Yannick D.R.? De al genoemde Karin Wolters bijvoorbeeld. Intussen vriendin van Tomas Boutens, hoofdverdachte in de zaak tegen de Blood and Honour-afsplitsing genoemd naar het tijdschrift en de website van de groep: Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET). Niemand die weet wanneer de rechtszaak tegen Boutens & Co eindelijk echt begint. Met Nieuwjaar sloeg Boutens een politieagent nog een gebroken kaakbeen en voorbije zaterdag betoogde hij nog in Nederland samen met een zeventigtal Nederlandse en Duitse neonazi’s. Boutens liet al weten naar het concert zaterdagavond te komen. Behalve vriendin van is Karin Wolters op zich ook een goede bekende in het milieu van Blood and Honour en rechts-radicale ‘autonomen’ in Vlaanderen en Nederland. Ook op het appel voor het concert zaterdagavond: een andere genoemde in de BBET-zaak, Arnout Debacker. Intussen nam hij afstand van BBET, maar een watje is hij niet (Gazet van Antwerpen, die wel zijn naam fout spelt). Nina B. schuift onder andere Ruben Solidarista oftewel Ruben Rosiers (Nieuw-Solidaristisch Alternatief, N-SA) bij de mogelijke concertgangers. Rosiers heeft nog niet geantwoord of hij komt. Hij is overigens niet de enige N-SA’er op het lijstje. Ook NS-A’er Robby Q. bijvoorbeeld, pas veroordeeld als Blood and Honour-organisator, is ‘gevraagd’.

Plaats waar het ‘apolitiek’  concert plaatsvindt, is een zaaltje in Morkhoven, deelgemeente van Herentals. Een zaaltje bij een bekend muziekcafé. Het was de bedoeling dat de zaal pas zaterdag telefonisch zou bekend geraken, op de manier van Blood and Honour. Met een gsm-nummer waar vanaf zaterdag naar gebeld kan worden, maar AFF/Verzet kon de zaal al achterhalen. De uitbater was gisterenavond niet bereikbaar. Vanavond gaan de leden van de Zweedse Agent Bulldogg, het Spaanse Glory Boys en Belgen op stap in Antwerpen. Moeders, hou uw dochters binnen.

De correctionele rechtbank van Dendermonde heeft vandaag een dertigjarige man van Liberiaanse afkomst bij verstek veroordeeld tot vier maanden cel en een geldboete van 275 euro. Hij moet ook 660 euro schadevergoeding betalen aan Tanguy Veys voor slagen en verwondingen op de trein Gent - Sint-Niklaas. Veys werkte toen nog als VB-personeelslid voor de regio Sint-Niklaas. Intussen is de Gentenaar Kamerlid.

Aanleiding voor de slagen was een discussie tussen Veys en de veroordeelde over een plaats op de trein één jaar geleden, op 26 november 2009. Op het ogenblik van de feiten woonde de belager van Veys in Wichelen (halverwege Dendermonde - Wetteren). Intussen woont hij in Frankrijk. Hij zou nu internationaal geseind worden. Zodra hij kennis krijgt van het vonnis kan hij verzet aantekenen, zodat de zaak opnieuw behandeld moet worden en de gedagvaarde zijn versie van de feiten kan geven voor de rechtbank. Foto: Tanguy Veys (r.) en zijn advocaat Piet Noë.

Tanguy Veys’ advocaat Piet Noë was ook advocaat voor amateur-negationist Roeland Raes en beroepsnegationist Siegfried Verbeke. Hij was daarenboven de eerste om publiek de verdediging op te nemen voor de verdachten van de Blood and Honour-afsplitsing BBET (Bloed - Bodem - Eer - Trouw). Elf BBET-verdachten werden uiteindelijk voor de rechtbank gedaagd op beschuldiging van deelname aan terroristische activiteiten, racisme en negationisme; tien anderen ‘enkel’ voor illegaal wapenbezit en bendevorming. De zaak ging aan het rollen bij een politie-inval op 4 september 2006 in vijf legerkazernes en op achttien privé-adressen.

Op 23 februari 2010 zou de BBET-zaak voor het eerst behandeld worden door de rechtbank van Dendermonde, maar zover is het nog niet gekomen. De behandeling werd bij herhaling verdaagd op vraag van de verdediging. De zaak is nu naar het voorjaar van 2011 verplaatst, maar of ze dan effectief behandeld wordt blijft afwachten. Natuurlijk is de zaak complexer en zwaarwichtiger dan het treinincident met Tanguy Veys, maar het duurt wel erg lang vooraleer diezelfde rechtbank in Dendermonde zich uitspreekt over de BBET-zaak.

De raadkamer van Dendermonde besliste gisteren twintig verdachten in de BBET-zaak, de onder andere van terrorisme, racisme en bendevorming beschuldigde ‘vormingsorganisatie’ van Blood and Honour Vlaanderen, door te verwijzen naar de strafrechter. Vier verdachten kregen de gunst van opschorting. Onder hen Tamara V.A., de voormalige vriendin van hoofdverdachte Tomas B., die destijds het metalcafé The Viking in Leopoldsburg uitbaatte, ook bekend voor de topless bediening waar Tamara V.A. mee voor zorgde. Eén BBET-verdachte is intussen overleden. De verdediging kan tegen de verwijzing naar de strafrechter nog in beroep gaan bij de Gentse kamer van inbeschuldigingstelling.

Besliste de raadkamer twintig BBET-verdachten voor de correctionele rechtbank te brengen, anderen toonden zich recent fan van BBET. Minstens hopen ze geld te verdienen bij wie sympathie heeft voor de BBET-verdachten. Begin dit jaar geraakte bekend dat Arnoud Kuipers, voormalig kopstuk van de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen, een website heeft opgezet waar T-shirts met het BBET-logo verkocht worden (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). En voorts messen te koop aangeboden worden, en een handboek om om te gaan met een revolver. De T-shirts van BBET werden op 13 januari 2010 als eerste op de website te koop aangeboden, de messen en het handboek volgden op 21 januari 2010. Zelf showde de initiatiefnemer de nieuwste BBET-kledij  op een betoging van de Nederlandse Volks-Unie op 30 januari 2010 in Arnhem (foto 1).

Op 9 juni 2010 kondigde vervolgens de No Surrender Crew op het Stormfront-forum aan dat (ook) via hen (dezelfde) T-shirts van BBET te verkrijgen zijn. No Surrender legt zich toe op een handel in allerlei in rechts-radicale tot neonazistische kringen gesmaakte kledij. De website van de handel was oorspronkelijk ondergebracht bij een Joodse webhoster, maar vloog daar weg zodra de webhoster zag wat er aangeboden werd. Intussen heeft men de website elders ondergebracht. De website is geregistreerd op naam van Matthias Van Hoof, actief (geweest) bij het traditionele Blood and Honour Vlaanderen. Op foto 2 één van zijn No Surrender-kledijstukken tonend op een manifestatie van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 4 juni 2010 in Antwerpen.

De kans dat ze uit de kosten geraken met de te koop aangeboden BBET-kledij is klein, maar het is toch wel verontrustend dat het initiatief tot verkoop van de BBET-kledij nog maar enkele weken tot enkele maanden oud is. Sommigen rekenen blijkbaar op een revival voor BBET.