17-04-16

70 JAAR NA DE EXECUTIE VAN AUGUST BORMS

Vorige week zondag 10 april, een paar uren vooraleer Vlaanderen Identitair verloren liep in de Brusselse velden, verzamelden in Merksem tientallen mensen, volgens een aanwezige tweehonderdvijftig mensen, voor de 69ste August Bormsherdenking (foto 1).

De herdenking dit jaar was bijzonder in de zin dat het dit jaar precies 70 jaar geleden is dat August Borms in de rijkswachtkazerne van Etterbeek terechtgesteld werd voor collaboratie met nazi-Duitsland. In 1919 werd August Borms ook al ter dood veroordeeld, toen voor collaboratie met de Duitsers tijdens de Eerste Wereldoorlog. Een straf die een half jaar na de veroordeling omgezet werd in levenslange dwangarbeid. Maar ook dat werd August Borms uiteindelijk bespaard: in 1929 wordt hij al vrijgelaten. Toch vinden een aantal mensen – die voor een harde aanpak van criminaliteit pleiten – dat hiermee onrecht werd aangedaan. Niet omdat bij herhaling de door een rechtbank bevolen straf niet werd uitgevoerd, maar omdat Borms veroordeeld werd voor collaboratie.

Het ritueel in Merksem is elk jaar hetzelfde. Eerst is er een mis in de Sint-Franciscuskerk aan de Bredabaan in Merksem, waar de Vlaamsgezinde paters Herman Dupré en Herman De Cock Gods zegen afroepen voor een “vrij en onafhankelijk Vlaanderen”. Daarna gaat het naar het kerkhof aan de Van Heybeeckstraat waar het graf staat van August Borms. De VNJ-muziekkapel zorgt voor enig tromgeroffel en trompetgeschal, er is een welkomstwoord door Vlaams Belang’er en bezieler van het Bormshuis Bob Hulstaert, waarna het tijd is voor een gastspreker en het neerleggen van bloemen op het graf van August Borms. Gastspreker dit jaar was erevoorzitter van het Algemeen Nederlands Zangverbond (ANZ) Hugo Portier.

“Als zonen en dochters van de generatie die voor het belang van Vlaanderen met Duitsland collaboreerden”, zo zei Hugo Portier, “zijn wij wel degelijk gevoelig voor wat in 1945 aan het licht kwam, namelijk de concentratiekampen waarin zoveel mensen omkwamen en zijn wij niet te beroerd om hun familieleden ons medeleven aan te bieden. Doch wat wij, evenals Dr. Borms nooit zullen doen, is pardon vragen aan de belgische (in radicale Vlaams-nationalistische kringen blijft men België zonder hoofdletter schrijven, nvdr.) staat. Wij laten de eer van een generatie die te goeder trouw collaboreerde om Vlaams zelfbestuur te bekomen niet door het slijk halen.”

Dat zijn een aantal foute veronderstellingen bijeen, met als voornaamste dat de collaborateurs met nazi-Duitsland dat deden om Vlaanderen als staat vooruit te helpen. Dat is een mythe. Er waren bij de politieke elite wel mensen die die illusie hadden en propageerden, maar de overgrote meerderheid collaboreerde uit sympathie voor De Nieuwe Orde van Adolf Hitler – zo blijkt uit ernstig onderzoek door historica Aline Sax.

De August Bormsherdenkingen zijn traditioneel ook een plek om te mijmeren over de afstand tussen de droom van Vlaams zelfbestuur en de werkelijkheid. Hugo Portier zag nog een hoop hindernissen zoals “het lage identiteitsbesef bij de gemiddelde Vlaming”, het Belgisch establishment “dat sterk en sluw is en met een diaboliseringstechniek ons streven naar een Vlaamse staat besmeurt met termen als separatisme, nationalisme, fascisme, racisme, overgoten met een ethische saus” en de weinig vastberaden houding in het Vlaams Parlement om “belangenconflicten” uit te roepen.

Hugo Portier deed ook nog een oproep “tot verzoening binnen de Vlaamse Beweging, van Vlaams-nationale politiek tot IJzerbedevaart en -wake”. Een oproep die volgens ’t Pallieterke kon rekenen op “een lichte poging tot applaus”. “Maar”, vervolgt ’t Pallieterke, “de Vlamingen tot wie de oproep vooral was gericht (versta: de N-VA, nvdr.) waren bij het graf van August Borms niet te bespeuren”.

't Pallieterke vermeldt niet wie er wél was. Het voornaamste politiek kopstuk bij de Bormsherdenking dit jaar was Filip Dewinter (foto 2). Er was overigens ook een groep van een vijftal Autonome Nationalisten. Onder hen Christian Berteryan die pas nog tot een gevangenisstraf werd veroordeeld voor nationaalsocialistische propaganda en één van de mannen, een Antwerpenaar, die ons eerder fier een Adolf Hitler-portret toonde (foto). De Voorpost-ordedienst bij de August Borms-herdenking had uiteraard geen bezwaar tegen hun aanwezigheid. 

12-04-16

NATION EN VLAANDEREN IDENTITAIR HET VELD IN GESTUURD

AFF/Verzet heeft niet alleen oog voor de groten zoals de N-VA, ook de kleintjes mogen genieten van onze welwillende aandacht.

Vorige zondag zouden het Franstalige Nation, de grootste extreemrechtse groupuscule in ons land, samen met Vlaanderen Identitair, Rob Verreyckens jongste uitlaatklep, betogen tegen de Brusselse burgemeester Yvan Mayeur wiens ontslag ze eisen. De betoging zou vertrekken aan het treinstation van Brussel-Noord, om vandaar richting het Beursplein te stappen. Bij verbod van de betoging op Brussels grondgebied zou men bijeenkomen in Vilvoorde. En zo geschiedde. Om onbegrijpelijke en laakbare redenen werd Nation en Vlaanderen Identitair niet toegestaan om in Brussel te betogen, en dat zeggen we uiteraard zonder enige sympathie voor beide extreemrechtse groupuscules.

Er werd bijgevolg verzamelen geblazen in Vilvoorde, en vandaar ging het per auto wat verder om uiteindelijk een veldweggeltje te vinden dat op Brussels grondgebied zou liggen (foto, met in het midden Rob Verreycken). Zo kon men zeggen dat men tóch in Brussel betoogd heeft. “Nation en Vlaanderen Identitair blijken zo dus over meer ‘ballen’ te beschikken dan de linkse anarchisten van Brussel die een betoging aankondigden voor gisteren op de Stalingradlaan, maar niet opdaagden. Als de matrakken en uniformen opdagen worden de mannen (én vrouwen) gescheiden van de schapen…”, luidt het bij Vlaanderen Identitair. Aan de inhoud en schrijfstijl te oordelen: proza van Rob ‘Klop’ Verreycken.

Rob Verreycken maakt hier, excusez le mot, een vergelijking die van de pot gerukt is. Hij spreekt over ‘linkse anarchisten’ waarvan niet duidelijk is wie ze zijn, over een bijeenkomst in het centrum van Brussel die niet is doorgegaan… terwijl Nation en Vlaanderen Identitair evengoed zich niet in het centrum van Brussel getoond hebben, maar op een veldweggeltje aan de rand van Brussel. Het Laatste Nieuws online titelde over de vijftien (jawel, vijftien) betogers van Nation en de flamand de service van Vlaanderen Identitair: Delegatie(tje) extreem-rechtse groepen stapt tot aan grens van Brussel. Dat lijkt ons een serieuzere weergave van de feiten.

Aanstaande zaterdag gaat het betogerslegioen van Nation naar Brugge om er het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) te versterken dat aan de gevangenis van Brugge de doodstraf voor terroristen gaat eisen. Vlaanderen Identitair zegt de actie van het N-SA te steunen. Het is anders niet langer dan ook al van voorbije zondag geleden dat tientallen extreemrechtse Vlaams-nationalisten en enkele neonazi’s in Merksem bijeen waren om hun verontwaardiging te uiten over de doodstraf die August Borms kreeg voor collaboratie met de nazi’s. Pro doodstraf in het ene geval, contra doodstraf in het andere geval. Over het principe van de doodstraf lijkt men in die kringen niet echt na te denken. Hersensinhoud is vaak omgekeerd evenredig met de mate van stoer doen.

21-06-15

IN BED MET MARINE LE PEN

De persconferentie om de nieuwe extreemrechtse fractie in het Europees Parlement ‘Europa van de Naties en de Vrijheden’ aan te kondigen, bracht tal van artikels te weeg over de partijen en leden van de nieuwe fractie. Twee opmerkelijke reacties willen we de volgers van deze blog niet onthouden.

 

Marine Le Pen verbindt zich officieel met de Vlaamse nostalgici van het Reich titelt Marcel Sel die er het “Franse ratten, rol uw matten” bijhaalt, Karel Dillen die een negationistisch boek uit het Frans vertaalde in 1951 en datzelfde jaar naar een omstreden congres in Malmö (Zweden) ging, het huldebetoon aan Staf De Clercq op de door het VB georchestreerde IJzerwake in 2004, de in 2008 en 2010 voor negationisme veroordeelde voormalige VB-ondervoorzitter Roeland Raes, de jaarlijkse August Borms-herdenking…

 

Allemaal oude verhalen? Neen. Vorig jaar wezen we nog op de VB-aanwezigheid bij de herdenking van August Borms: Vlaams Belang eert collaborateur August Borms. En Marcel Sel diept nu een tweet boven van Gerolf Annemans dit jaar. Een foto van Gerolf Annemans bij het graf van August Borms, met daarbij als commentaar: “Bormsherdenking Merksem. Vlaams nationalisme herbronnen bij de bron. #lukdieudonne #jorisvanhauthem” (foto 1, foto wat minder hoog gemaakt dan de originele versie). Luk Dieudonné is de eind vorig jaar overleden beheerder van het VB-ledenbestand maar vooral ook oprichter van de KOSMOS-inlichtingendienst; Joris Van Hauthem is bekender als voormalig VB-parlementslid die begin dit jaar overleed.  

 

Gerolf Annemans brengt het hele Vlaams-nationalisme, en bij uitstek het VB, terug naar de geschiedenis van een man die tot tweemaal toe ter dood veroordeeld is voor collaboratie – en de tweede keer daarvoor ook effectief geëxecuteerd is. Een mooie vriend voor Marine Le Pen.

 

Een mooie vriendin, deze keer letterlijk, is dan weer Brigitte Bardot (foto 2). In een interview voor de Russische televisie vertelde de voormalige Franse filmster dat ze in 1992 een korte liefdesaffaire had met Marine Le Pen (Brigitte Bardot was toen 58 jaar, Marine Le Pen 24 jaar, nvdr.). Het was bij de uitreiking van een prijs aan Brigitte Bardot als dierenbeschermster dat ze Marine Le Pen ontmoette. “Onze ogen kruisten elkaar, we brachten de avond samen door en namen een hotelkamer”, vertelde Brigitte Bardot. Alhoewel ze een bewonderaarster is Marine Le Pen heeft Brigitte Bardot haar nadien nog maar weinig lijfelijk ontmoet.

 

Feit is dat Marine Le Pen, eens voorzitster van het Front national (FN), zich meer en meer door homoseksuele kaderleden heeft laten omringen, tot grote ergernis van haar vader terwijl bij de FN-militanten homohaat de bon ton is.

19-04-15

OP NAAR DE 70STE BORMS-HERDENKING

Vorige zondag werd in Merksem August Borms herdacht, tweemaal ter dood veroordeeld voor collaboratie en finaal ook terechtgesteld. Hoe was het er?

 

Volk uit alle Vlaamse provincies zakte daarvoor af naar het Antwerpse district Merksem, zoals we ook al vorig jaar vaststelden. Maar het is elk jaar weer wat minder. Niet dat de overtuiging er minder op wordt, wel eist de hoge leeftijd van een aantal Borms-herdenkers haar tol. De aanwezigheid van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) is ook al beter geweest. Naar jaarlijkse traditie begint de Borms-herdenking met een bijeenkomst in de Sint-Franciscuskerk aan de Bredabaan in Merksem. Pater Herman Dupré, die al jaren zorgt voor de misviering bij de Bormsherdenking, begint ook al last te krijgen van de leeftijd. Tot tweemaal toe zei hij op 12 april dat het 12 maart was. Maar met zijn “Laat ons overtuigde Vlamingen zijn en blijven!” werd hem dat slippertje genadig vergeven.

 

Nadat in 2010 de toen 23-jarige Tom Van Grieken gastspreker was op de Borms-herdenking, was het nu aan de 76-jarige Hector Van Oevelen om de gelegenheidsrede uit te spreken. Hofdichter van ’t Pallieterke, IJzerwake-verantwoordelijke voor de regio Sint-Niklaas, de jongste weken verwoed Pegida-aanhanger en in 2012 gehuldigd met een Leeuwenpenning. Hector Van Oevelen stak van wal met het begroeten van mensen die er niet waren, in volgorde van het politiek dichtstbij staande: minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon, Antwerps burgemeester Bart De Wever en voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers Siegfried Bracke. Een sneer die geapprecieerd werd door het aanwezige publiek.

 

Hector Van Oevelen gooide er tot slot van zijn toespraak over leven en werk van Borms, en de toekomst voor Vlaanderen, een “Leve ‘t 70-jarige Pallieterke” bij, een “leve de Dietse hereniging van 1815” en een “leve de Vlaamse republiek”. Bob Hulstaert, voorzitter van het herdenkingscomité en het Bormshuis, gewezen Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Antwerpen, wees erop dat de volgende Bormsherdenking iets speciaal moet worden, want op 12 april 2016 is het precies 70 jaar geleden dat Borms met “zijn warm hart voor Vlaanderen” de dood vond voor een twaalfkoppig vuurpeloton in de rijkswachtkazerne van Etterbeek. Allen daarheen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borms, merksem, van oevelen, hulstaert |  Facebook | | |  Print

29-11-14

OPRICHTER KOSMOS-INLICHTINGENDIENST OVERLEDEN

Vandaag wordt in het crematorium van Wilrijk afscheid genomen van Luk Dieudonné. Vorige maandag, 24 november, is hij op 59-jarige leeftijd overleden. Luk Dieudonné stond in voor de ledenadministratie bij het Vlaams Belang, was actief met het Bormshuis en de IJzerwake, en de drijvende kracht achter KOSMOS (Kring voor het Onderzoek naar de Socialistische en Marxistische (later: Multiculturele) Ondermijning van onze Samenleving).

 

In zijn tienerjaren is Luk Dieudonné actief in linkse en anarchistische kringen, maar eind jaren zeventig bekeert hij zich tot het extreemrechtse kamp. Hij wordt lid van de Vlaamse Militanten Orde (VMO) en  bestormt op 2 februari 1980, samen met zeven anderen, de linkse boekhandel De Rode Mol in Mechelen. De inboedel wordt kort en klein geslagen, de aanwezigen ondergaan zo mogelijk hetzelfde lot. Dieudonné wordt hiervoor veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf, waarvan de helft effectief. Op het proces verdedigt Dieudonné zich met de stelling  dat “de betichten slechts dat gedaan hebben wat de overheid al lang had moeten doen, namelijk optreden tegen het soort literatuur dat in de linkse boekhandel te koop werd gesteld".

 

Een jaar nadat Dieudonné de gevangenispoort achter zich dichtslaat, ziet hij zijn naam verschijnen in het boek Extreem-rechts en de staat geschreven door Walter De Bock en anderen. Het werkt inspirerend voor Dieudonné. Hij begint op zijn beurt alles te verzamelen “waar ook maar een vleugje ‘links’ aan is”. Vanaf oktober 1982 brengt hij daarvan verslag uit in het Voorpost-blad Revolte, onder de titel De Augiasstal. Twaalf jaar lang verschuilt Dieudonné zich daarvoor achter de pseudoniemen Herakles, die volgens de Griekse mythologie een held was die door de combinatie van enorme kracht en een flinke dosis slimheid machtige daden kon verrichten, en Jan Stalmans, tijdens de bezetting de huisideoloog van het collaboratietijdschrift De Nationaal-Socialist.

 

Vanaf november 1984 krijgt Dieudonné ook een vaste plaats in het maandblad van het Vlaams Blok. Daar heet zijn KOSMOS-rubriek Open Dossier. Dieudonné bedient zich er vaak van oorlogs- en untermenschenjargon. Homo’s zijn voor hem “een stinkend zootje linkse reetkevers”, Tom Lanoye “de zogenaamde auteur”, journalisten “linkse huurlingen van het systeem”, de Vlamingen die aan 11.11.11 deelnemen “naïeve schooiers”, deelnemers aan een antiracistische betoging “het zoveelste samenscholinkje van punkers, leeglopers, beroepsbetogers en volksmisleiders”, en omdat er ook allochtonen deelnemen aan manifestaties van het Anti-Fascistisch Front noemt hij het AFF “het Afrikaans Fascistisch Front”.

 

Dieudonné ficheert alle namen van individuen, brengt ze in verband met organisaties die op hun beurt met andere organisaties gelieerd worden, waardoor hij alle mogelijke en vooral onmogelijke netwerken, samenzweringen en complotten ziet. Filip Dewinter doet beroep op Dieudonné om het hoofdstuk over de ‘pro-gastarbeiderslobby in Vlaanderen’ te schrijven in het boekje Eigen volk eerst. Antwoord op het vreemdelingenprobleem (1989). Op amper negen bladzijden vermeldt Dieudonné, onder het pseudoniem Jan Stalmans, achtendertig “vreemdelingenvrienden’ om dan te besluiten dat die samen met ‘de nieuwe sociale bewegingen’ (de vredesbeweging, actievoerders tegen kernenergie…) “één breed agitatiefront” vormen met als “uiteindelijk doel (…) de ondermijning en de destabilisatie van onze maatschappij.”

 

Ook voor andere VB-publicaties wordt beroep gedaan op Dieudonné: van de brochure Zwartboek progressieve leraars over de nieuwsbrief van de Vereniging van Vlaams Blok Mandatarissen (VVBM) tot het Vlaams Blok Kaderblad. In het najaar van 1998 stoppen de publieke KOSMOS-activiteiten als gevolg van een onderzoek door de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer die de naleving van de privacywet uit 1992 controleert. Alle publieke activiteiten worden stopgezet, de KOSMOS-activiteiten zelve worden verdergezet. Nu vooral voor het stofferen van tussenkomsten van Vlaams Blok-mandatarissen. Het KOSMOS-archief is daarvoor (gedeeltelijk) overgebracht naar lokalen… in het Vlaams parlement.

 

Luk Dieudonné blijft tot zijn laatste werkdag het ledenbestand van het Vlaams Belang bijhouden. In Antwerpen is hij even districtsraadslid, maar is hij vooral bekend omwille van het Bormshuis dat een permanente tentoonstelling rond de tot tweemaal toe voor collaboratie ter dood veroordeelde August Borms herbergt, regelmatig tentoonstellingen inricht, en eens in de maand een antiquariaat van extreemrechtse publicaties openstelt. Hier en daar vind je er ook nog restanten (boeken...) uit het KOSMOS-archief. Bij ons laatste bezoek: bijvoorbeeld nog een boek van Jos Vander Velpen.

 

Luk Dieudonné woonde op het gelijkvloers van het Bormshuis. Om het Bormshuis binnen te kunnen, ook tijdens de openingsuren van tentoonstellingen, moet je aanbellen. “We kunnen het ons niet permitteren de deur zomaar open te laten staan”, zei Luk Dieudonné ons eens. Buiten hebben we echter nooit iets gezien van het genre dat De Rode Mol binnenstormde. Publicaties van Luk Dieudonné bij het Bormshuis zijn keurig opgelijst, echtgenote Lidwina van Onckelen weet hoe het moet als bibliotheekmedewerkster van een Antwerpse hogeschool. Luk Dieudonné was ook één van de oprichters van de IJzerwake, IJzerwake waarvoor hij lange tijd penningmeester was.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dieudonné, borms, ijzerwake, dewinter |  Facebook | | |  Print

17-04-14

DEWINTER: “ZIT MIJN JASJE GOED ?”

“Zit m’n dasje goed? Zit m’n jasje goed? Vader gaat op stap”, zong destijds Toon Hermans. Een dasje is er niet bij als Filip Dewinter affiches gaat plakken. Wel een legervest met het embleem van een Kroatische militie en het White Power-symbool (foto’s 1 en 2, zie ook de vergrote foto's met linken verderop).

 

Volgens Dewinter is het allemaal onschuldig. Filip Dewinter (in Gazet van Antwerpen): “Zoek hier vooral niks achter. Dat camouflagevest dateert nog van mijn jeugdjaren. Het is een plakjas die ik al draag van mijn 17de, toen ik lid was van het NSV.” “Neen, ik zie geen probleem in die logo’s”, vervolgt Dewinter. “Het ene is van de Kroatische nationalisten, het andere is een simpel Keltisch kruis, zoals je vaak ziet in Ierland of Schotland. Daar wordt het vaak gebruikt om de Ierse of Schotse identiteit te benadrukken. Ik weet wel dat het ook wordt misbruikt door allerlei radicale groeperingen, maar voor mij staat dat symbool daar niet voor. Met die groeperingen heb ik niets te maken.” In Het Laatste Nieuws luidt het: “Ik draag het jasje vandaag om mijn pak niet te besmeuren. Het is puur jeugdsentiment, net zoals de emblemen op het jasje verwijzen naar waar ik meer dan twintig jaar geleden mee bezig was.”

 

Het is waar: het is jeugdsentiment. Het Kroatisch Bevrijdingsleger (in het Kroatisch: Hrvatske obrambene snage, HOS), waarvan Filip Dewinter het embleem op zijn jasje draagt, is een paramilitaire organisatie die Kroatië gewapenderhand zou afscheuren van Joegoslavië. Vanuit het Vlaams Blok en haar randorganisaties werden hulpgoederen en medicijnen gestuurd. Of er ook Vlamingen naar Kroatië gestuurd werden om de gewapende strijd te ondersteunen, is voer voor discussie. Alleszins gingen Filip Dewinter, Wim Verreycken en Francis Van den Eynde in 1992 fier poseren bij een tank in Kroatië, en twitterde Dewinter twee jaar geleden nog, op reis in Kroatië, “een beetje jaloers” te zijn op de Kroatische onafhankelijkheidsstrijd. Hij verwees ook naar Ante Gotovina, “een Kroatische held, oorlogsmisdadiger voor anderen”. Gotovina verdreef tijdens Operatie Storm meer dan 90.000 etnische Serviërs. Het was de eerste 'etnische zuivering' in de Joegoslavische oorlog. Bij de oorlogen die in Joegoslavië ontketend werden, vielen meer dan 10.000 doden.

 

Het is niet waar: het Keltisch kruis op de andere mouw van Dewinters jasje verwijst niet naar symbolen gebruikt in Ierland of Schotland. Zoek maar eens met Google naar Keltisch kruis Ierland - afbeeldingen, naar Keltisch kruis Schotland - afbeeldingen en naar Keltisch kruis ‘extreem rechts’ - afbeeldingen, en je ziet onmiddellijk waar de opnaaier op Dewinters jasje het meest op trekt. Maar Dewinter komt er mee weg in Gazet van Antwerpen en Het Laatste Nieuws. Tegenover een opmerking van  de journalist, plaatst Dewinter zijn verhaaltje. Een fact check is er niet bij bij die kranten. Wat blijft, is de indruk dat men bij Dewinter zaken zoekt die er niet zijn. Maar Dewinter liegt manifest.

 

Dewinter weet dat trouwens al te goed. Of zou het Keltisch kruis dat een tijdje op de deur van café De Leeuw van Vlaanderen hing, Filip Dewinter goed bekend, ook een verwijzing geweest zijn naar Ierland of Schotland? Ja ja. En komende zaterdagnacht vliegen de klokken van Rome écht boven ons land. Ook dat Dewinter met “die groeperingen (die het Keltisch kruis als extreemrechts symbool gebruiken, nvdr.)”, niets te maken heeft, klopt niet. Op de August Borms-herdenking waar Filip Dewinter vorige zondag aanwezig was, was ook een delegatie van de Autonome Nationalisten aanwezig. En met welk symbool pakken deze neonazi’s uit? Inderdaad, het Keltisch kruis.

 

Het oud kerkhof in Merksem is niet de enige plaats waar het Vlaams Belang par hasard samen is met de Autonome Nationalisten. Bij de NSV-betoging vorig jaar in Leuven werd Autonome Nationalisten-kopstuk Christian Berteryan hartelijk begroet door Tom Van Grieken, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren en tweede op de Antwerpse Vlaams Belang-lijst voor het Vlaams Parlement op 25 mei. Het Vlaams Belang dat geen contacten heeft met “die groeperingen”? Vergeet het.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, 25 mei, kroatië, borms, autonome nationalisten |  Facebook | | |  Print

16-04-14

VLAAMS BELANG EERT COLLABORATEUR AUGUST BORMS

Bormsherdenking 2014 - Bloemen.JPGBormsherdenking 2014 - Bloemen Vlaams Belang.JPGNaar jaarlijkse traditie is voorbije zondag 13 april in de Sint-Franciscuskerk in Merksem, en op de begraafplaats aan de Van Heybeeckstraat in dezelfde Antwerpse deelgemeente, August Borms herdacht. Tot tweemaal toe ter dood veroordeeld voor collaboratie.

 

August Borms, op 14 april 1978 geboren in Sint-Niklaas, zet zich vanaf 1910 in voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit, en is ook betrokken bij de Vlaamse Beweging in Frans-Vlaanderen waar hij in 1912 propagandatochten organiseert. In 1917 wordt Borms lid van de Raad van Vlaanderen die met de Duitse bezetter onderhandelt over het statuut van Vlaanderen. Van een zelfstandig Vlaanderen komt niets in huis, ook al omdat de Raad na interne twisten tussen separatisten en federalisten  uiteenvalt. Toen al was er een tweespalt binnen de Vlaamse Beweging. Na de oorlog start de Belgische overheid een onderzoek naar de mensen die collaboreerden met de Duitse bezetter. Op 8 februari 1919 wordt August Borms aangehouden en opgesloten in de gevangenis van Vorst. Hij wordt ervan beschuldigd een aanslag gepleegd te hebben tegen de Belgische staatstructuren, met de Duitsers gecollaboreerd te hebben en de oorzaak geweest zijn van de wegvoering en langdurige opsluiting van minstens zeven personen in Duitsland. Op 6 september 1919 veroordeelt het assisenhof in Brussel Borms tot de doodstraf.

 

Een half jaar later wordt zijn doodstraf omgezet in levenslange dwangarbeid. In de gevangenis groeit Borms uit tot een van de iconen van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Door het overlijden van een liberaal Kamerlid moet in 1928 een tussentijdse verkiezing voor één Kamerzetel georganiseerd worden in Antwerpen. De liberalen schuiven een Nederlandsonkundige kandidaat naar voor. De katholieken en socialisten dragen geen kandidaat voor uit respect voor het overleden liberaal Kamerlid. De Frontpartij stelt op het laatste ogenblik Jef Van Extergem kandidaat, gebruik makend van een anomalie in de wetgeving waardoor iemand die uit zijn politieke rechten ontzet is toch kandidaat kan zijn bij verkiezingen. Er worden ook twee communistische lijsten ingediend, een trotskistische en een stalinistische. De kandidaat van die laatste lijst, de Vlaamse communistische activist Jef Van Extergem, raadde na de kandidatuurstelling van Borms aan… voor Borms te stemmen. Borms wint de verkiezingen met meer dan 80.000 stemmen, dubbel zoveel als zijn liberale tegenkandidaat.

 

De uit zijn politieke rechten ontzette Borms kan niet zetelen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Op 17 januari 1929, twee maanden na de door hem gewonnen verkiezingen, wordt Borms wel vrijgelaten uit de gevangenis. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt wordt Borms op 15 mei 1940 onder militaire bewaking op een trein naar Frankrijk gezet, samen met andere staatsgevaarlijken. Een van de konvooien stopt in het Franse Abbeville waar Front-partijman en Verdinaso-oprichter Joris Van Severen door Franse soldaten wordt neergeschoten, samen met twintig anderen waaronder ook een bekende Rexist en een bekende communist. Borms staat in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog niet meer zo expliciet op de voorgrond in de collaboratie met het Duitse Rijk, maar alleen omdat hij de rivaliteit tussen het Vlaams Nationaal Verbond (VNV) en DeVlag veroordeelde. Borms is voorstander van een administratieve en politieke collaboratie, en steunt de strijd van de Oostfronters door – al terug uit Frankrijk – zijn aanwezigheid bij het vertrek van vrijwilligers voor het Oostfront in 1941 en 1942.

 

In de late zomer van 1944 wijkt Borms uit naar Duitsland. Na een verkeersongeval wordt hij opgenomen in een ziekenhuis in Berlijn. Enkele weken na de val van Berlijn wordt hij bij de Belgische overheid aangegeven door een verpleegster. Op 4 januari 1946 wordt Borms ter dood veroordeeld op basis van zijn verklaringen en aanwezigheid op manifestaties in het raam van de collaboratie met nazi-Duitsland, en zijn voorzitterschap van de ’herstelcommissie’ die veroordeelde  collaborateurs uit de Eerste Wereldoorlog schadevergoeding toekende. Borms zelf ontving 1.050.000 frank (in die tijd !) en een jaarlijks pensioen van 281.000 frank. Borms wordt opnieuw voor collaboratie veroordeeld tot de doodstraf. Nadat het vonnis in hoger beroep bekrachtigd wordt en Borms een genadeverzoek weigert te ondertekenen, wordt Borms op 12 april 1946 terechtgesteld in de rijkswachtkazerne van Etterbeek. Naar aanleiding van Borms’ dood scheef Willem Elschot zijn Bormsgedicht dat in 1993 nog door toenmalig Vlaams Blok-gemeenteraadslid en voorzitter van het Bormshuis Bob Hulstaert werd voorgedragen in de Antwerpse gemeenteraad.

 

Diezelfde Bob Hulstaert (intussen bijna 77 jaar oud) was de spreekstalmeester bij de herdenking van Borms vorige zondag. Het VNJ zorgde voor de muzikale (nouja) noot. Gastspreker was Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) die in de kerkdienst vooraf al meteen kleur bekende. “Ruim dertig jaar geleden stond ik hier als VNJ’er of TAK’er, en dat ik hier nu als spreker de man mag herdenken die voor Vlaanderen zijn eigen leven veil had, is voor mij een grote eer.” Zo weten we weer waar we de voorzitter van de VVB moeten situeren. Aan Borms’ graf (foto 1) zei Bart De Valck: “Vlaams bewegen is een werkwoord. De VVB roept àlle Vlaams-nationalisten op om samen hun schouders te zetten onder wat August Borms propageerde. Ja voor Vlaanderen! Vandaag iederéén Borms!”

 

Het Vlaams Belang toonde alvast haar enthousiasme voor de tweemaal ter dood veroordeelde collaborateur met de aanwezigheid van Vlaams Belang-boegbeeld Filip Dewinter en de Vlaams parlementsleden Jan Penris en Pieter Huybrechts, en het neerleggen van bloemenkransen (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borms, collaboratie, hulstaert, vnj, de valck, vvb, dewinter, penris, huybrechts |  Facebook | | |  Print

14-04-11

MANDELA OF BORMS ?

Vorige zondag werd in Antwerpen niet alleen het heimwee-congres van het Vlaams Belang georganiseerd, in de Antwerpse deelgemeente Merksem werd de 65ste August Borms-herdenking ingericht.

De mis die daarbij hoort, werd opgedragen door pater Herman Dupré die sprak over “de moord op August Borms” (Borms werd tot tweemaal toe ter dood veroordeeld voor collaboratie, een vonnis dat op 12 april 1946 werd uitgevoerd - nvdr.). De pater hekelde “het fusilleren van onze idealisten door de Belgische haatstaat.” Gelukkig denken en spreken niet alle priesters zo. De aanwezige VNJ’ers werden uitgenodigd rond het altaar plaats te nemen en daar hand in hand “een keten van trouw aan Vlaanderen-ons-vaderland” te vormen. De jongste jaren waren er bij de Borms-herdenking bijna geen VNJ’ers meer in uniform te zien, maar nu waren ze er terug. Pater Dupré bedankte tot slot het hoogbejaarde Scheldekoor en alle anderen die deze herdenking mogelijk maakten.

Op het kerkhof werd vervolgens het woord gevoerd door Bob Maes, gewezen Volksunie-senator en stichter van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Bob Maes: “Als vandaag aan leerlingen van het middelbaar onderwijs gevraagd zou worden om de naam te noemen van iemand die zijn hele leven had opgeofferd voor zijn idealen, dan zou waarschijnlijk de naam worden genoemd van Nelson Mandela en misschien van Maarten Luther King, maar geen enkele leerling zou denken aan Dr. Borms.” Volgens Bob Maes ligt dit eerst en vooral aan het onderwijs “waarin de eigen geschiedenis en het nationalisme totaal vergeten worden”, maar ook aan de media “die berichten over heel de wereld, maar niet over ons eigen land.” Het Vlaams-nationalisme kent hoogten en laagten, wist Bob Maes nog. Hij zag een opstoot van Vlaams-nationalisme, maar waarschuwde even terecht voor euforie.

En de Vlaamse jeugd intussen? Aan wie moet zij een voorbeeld nemen? Voor de goede orde: Nelson Mandela (foto 1) is – steeds volgens dezelfde bron, Wikipedia – de eerste zwarte president van Zuid-Afrika, “alom gerespecteerd om zijn volhardende strijd tegen de apartheid.” Martin (niet Maarten, nvdr.) Luther King is “een van de meest prominente leden van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging.” August Borms (foto 2) is “een controversieel persoon in de Vlaamse Beweging vanwege zijn collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog.” We juichen het toe als op school onderwezen wordt wie August Borms is, maar de conclusie kan slechts zijn dat hij de enige foute is van de drie hier genoemde ‘zwarten’.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borms, mandela, vnj, vb-vrienden |  Facebook | | |  Print