18-03-16

ZAAK ANTWERPSE POLITIE: DÉJÀ VU MET VOORMALIGE NSV’ER

Ordedienst bij 70-puntenplan.jpgBurgemeester Bart De Wever en politiekorpschef Serge Muyters wilden woensdag niet zeggen om welke “ernstige feiten, gepleegd door politiemensen tijdens het uitoefenen van hun ambt en in uniform” de Antwerpse politie nu in opspraak komt, maar de media achterhaalde het nadien snel. De zaak roept herinneringen op aan een gelijkaardig verhaal waarbij een politieagent uit de NSV-vriendenkring rond Rob Verreycken betrokken was.

De zaak nu zou gaan om vier, mogelijk vijf politieagenten die ervan verdacht worden systematisch kwetsbare inwoners, zoals mensen zonder geldige verblijfspapieren en vluchtelingen, te hebben afgeperst. In een aantal gevallen gebruikten ze daarbij grof geweld. Een bron gaf aan Gazet van Antwerpen het voorbeeld van regelmatige controles in een cafeetje, waarbij twee of drie mensen zonder geldige verblijfspapieren werden meegenomen, naar het verlaten terrein van Spoor Oost werden gevoerd, waar ze geld en eventueel drugs moesten afgeven. Wie zich durfde verzetten werd tegen de politiecombi gesmakt en kreeg flink wat slagen. Van de interventie stond niets op papier. Slachtoffers durfden geen hulp inroepen. Wie zonder geldige verblijfspapieren of welke drugsbezitter dan wel -dealer zal het wagen klacht neer te leggen tegen politieagenten?

Corruptie bij politie: niet de eerste keer titelde Gazet van Antwerpen gisteren, waarna de krant een aantal voorbeelden geeft maar een bijna gelijkaardig feit als wat nu aan het licht komt over het hoofd ziet. Twee politieagenten controleren op 22 juli 2003 in de Antwerpse Viséstraat twee Algerijnen die bij de politie bekend zijn als mensen zonder geldige verblijfspapieren en drugsgebruikers. Politieagent D.M. wil de radiokamer verwittigen, maar zijn collega T.V.H. houdt hem tegen. Ze nemen de Algerijnen mee naar een verlaten spoorweghangar in de Stuivenbergwijk. De Algerijnen krijgen daar vele matrakslagen op hun hoofd en lichaam. T.V.H. steekt zelfs een revolver in de mond van één van de slachtoffers en zegt hem dat hij hem zou doodschieten. De twee Algerijnen kunnen uiteindelijk ontkomen en belanden in het Stuivenbergziekenhuis.

De politieagenten beweren dat de slachtoffers hen bedreigd hebben. De ene was gewapend met een mes, de andere had een spuit vast en riep dat hij seropositief was. De politieagenten zouden enkel hun matrak gebruikt hebben om de Algerijnen te overmeesteren. Als de slachtoffers iets anders beweren, doen ze dit om hen te 'flikken'. De rechtbank oordeelde dat het gebruikte geweld niet in verhouding stond tot de dreiging die van de slachtoffers uitging en noemde het optreden een 'strafexpeditie'. De politieagenten hebben vervolgens met opzet een ander tijdstip op een proces-verbaal gezet om het incident te verdoezelen.

De zaak werd in eerste aanleg en vervolgens in beroep behandeld bij de rechtbank in Antwerpen. Op 16 mei 2007 veroordeelde het hof van beroep T.V.H. voor het ontvoeren van de slachtoffers, het aftroeven van de Algerijnen en het opstellen van een vals proces-verbaal tot een celstraf van drie jaar, waarvan achttien maanden effectief. Zijn jongere collega D.M. werd voor de ontvoering vrijgesproken, en kreeg voor de andere tenlasteleggingen één jaar cel met uitstel. Voor het beroven van de slachtoffers – er zou honderd euro ontvreemd zijn bij één van de Algerijnen – werden beide politie-inspecteurs vrijgesproken. Aan de Algerijnen kon bij de behandeling van de zaak niets meer gevraagd worden. Eén van beiden overleed in een gevangenis, zijn kompaan verdween met de noorderzon.

T.V.H. behoorde tot de NSV-vriendenkring rond Rob Verreycken. T.V.H.is er bijvoorbeeld bij als Rob Verreycken op 3 oktober 1992 protesteert tegen een studiedag van Hand in Hand over verdraagzaamheid die plaatsvindt in een Antwerps universiteitsgebouw. Later die dag zijn er nog incidenten met extreemrechtse militanten (aan het jeugdcentrum Den Wolsack en aan Het Andere Boek) maar het is niet bewezen dat V.H. daarbij betrokken was. V.H. is er wel bij als de Rob Verreycken zich opwerpt als ordedienst bij het Vlaams Blok-colloquium op 6 juni 1992 in het Antwerpse Elzenveld waar het beruchte zeventigpuntenplan wordt voorgesteld.

Rob Verreycken, dan 21 jaar oud, T.V.H. en een derde bloedbroeder lopen rondjes rond het congrescentrum – tot ergernis van Xavier Buisseret die de leiding heeft van de ordedienst en het gedrag van Verreycken en zijn vrienden provocerend vindt. Buisseret maant hen aan zich braafjes bij de rest van het Vlaams Blok te voegen (foto). Wat ze vervolgens doen (Rob Verreycken in de rode kader op de foto hierboven, T.V.H. vlak voor hem in de groene kader, in het midden is onder andere Filip Dewinter te herkennen). Verbaast het dat uitgerekend T.V.H. 11 jaar later erbij is in een zaak van overmatig politiegeweld?

Was de betrokkenheid bij de NSV en het VB slechts een jeugdzonde? T.V.H. bracht ene "Rob" regelmatig op de hoogte van de stand van zaken bij de behandeling van zijn zaak bij de rechtbank. Het volstaat allicht eenmaal te raden welke "Rob" dit is.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politie, antwerpen, nsv, verreycken, buisseret, dewinter |  Facebook | | |  Print

07-10-15

ALLEEN ZATERDAG: TENTOONSTELLING VMO 1949-1983 (1)

In Baasrode, deelgemeente van Dendermonde, wordt aanstaande zaterdag 10 oktober een tentoonstelling ingericht over de Vlaamse Militanten Orde (VMO). De toegang wordt enkel op uitnodiging of na inschrijving vooraf verleend. Initiatiefnemer is Jan De Beule (foto 1), bij de herdenking in 1982 van de Operatie Brevier (waarmee de gebeenten van Cyriel Verschaeve vanuit een graf in Oostenrijk naar Vlaanderen werden gebracht) het broekie helemaal rechts op foto 2  (grotere versie).

 

De VMO wordt in 1949 opgericht door Bob Maes, tegenwoordig erevoorzitter van de N-VA in Zaventem, bij zijn negentigste verjaardag gefêteerd door Ben Weyts en Theo Francken. Naast Brusselaar Bob Maes is het vooral Antwerpenaar Wim Maes (geen familie) die leiding geeft aan de VMO. Politiek gevormd in de jongerenafdeling van het VNV; tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van de Dietse Militie-Zwarte Brigade, de militaire afdeling van het VNV; voor zijn collaboratie met de nazi’s veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Zijn portret hangt nog altijd in het vernieuwde café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen. In Gent is Kamiel Van Damme de VMO-leider. De vzw voor de financiering van het Vlaams Blok in Gent is naar hem genoemd.

 

Aanvankelijk fungeert de VMO als geüniformeerde ordedienst en plakploeg van de Volksunie (VU). Maar de VMO is lang niet zo deftig als ze wordt voorgesteld. Na amper vier jaren activiteit, in 1953, acht Justitie het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen voor militievorming. Aanleiding is een plan om met militaire precisie een vaderlandse viering in Diksmuide te verstoren. Het plan lekt echter vroegtijdig uit en enkele honderden VMO’ers worden preventief aangehouden. In 1961, jaar waarin de VU vijf Kamer- en twee Senaatszetels binnenhaalt, verbreekt de VU de banden met de VMO. Alvast officieel.

 

In 1963 plant de VMO een nachtelijke raid in Oostende om tientallen gevels en uithangborden met Franstalige opschriften met teer te bekladden. Een deel VMO’ers wordt preventief opgepakt door de politie, anderen kunnen het plan toch uitvoeren. Zeventien VMO’ers, onder wie de latere Vlaams Blok-parlementsleden Wim Verreycken en Xavier Buisseret, worden hiervoor gerechtelijk vervolgd en veroordeeld tot forse boetes en schadevergoedingen. Zakenman Rudi Van der Paal, later financier van het Vlaams Blok/Belang en van de N-VA, en anderen richten hierna een ‘Steuncomité Aktie Oostende’ op.

 

Het is niet de enige rechtszaak waarin de VMO van Bob Maes verwikkeld geraakt. Zo worden een aantal VMO’ers vervolgd voor zware rellen bij een herdenkingsplechtigheid ter ere van SS-gesneuvelden in Stekene in 1969 (Bert Eriksson bijvoorbeeld krijgt hiervoor twee maanden effectieve celstraf), en er worden ruim zeventig huiszoekingen verricht naar aanleiding van een VMO-aanslag op een FDF-plakploeg in Laken in 1970 die een FDF’er het leven kost.

 

Op 12 juni 1971 wordt de eerste versie van de VMO ontbonden, maar op 2 juli 1971 wordt al een nieuwe versie van de VMO voorgesteld door ex-Oostfronter Piet Peeters en voormalig lid van de Hitlerjugend Armand ‘Bert’ Eriksson.

 

Een eerste heldendaad is Operatie Brevier in 1973. Hierbij wordt het stoffelijk overschot van priester Cyriel Verschaeve clandestien opgegraven in Oostenrijk en naar Alveringem in West-Vlaanderen gebracht om het daar opnieuw te begraven (1, 2). Men vindt dat blijkbaar plezant, want nadien zijn ook nog de stoffelijke overschotten van Staf De Clercq (Operatie Delta, in 1978) en van de Nederlandse nazi Anton Mussert (Operatie Wolfsangel, in 1998) opgegraven en herbegraven.

 

Nog in 1973 pleegt een groep rond Xavier Buisseret, negationist Siegfried Verbeke en de latere Vlaams Blok-ondervoorzitter Roeland Raes een putch. De volledige redactieraad van het VMO-blad Alarm wordt door de groep overgenomen en Xavier Buisseret wordt de nieuwe leider. Piet Peeters wordt buitengezet, Bert Eriksson mag blijven. Karel Dillen, die later de Vlaamse Nationale Partij (VNP) en vervolgens het Vlaams Blok (VB) zal oprichten, is een van de medewerkers die met zijn schrijfsels het VMO-blad Alarm vult.

 

Onder verantwoordelijkheid van Xavier Buisseret verschijnt in Alarm in 1977 een oproep om “een klimaat van terreur, gevaar en onveiligheid (te) scheppen ten opzichte van de Franstaligen en van de Vlaamse overlopers. Zodat hen uiteindelijk de lust bekomt om zich in onze weiden als wiegende zeeën te vestigen. Wij bedoelen praktisch: met katapulten en moeren de ramen van villa’s kapot schieten, auto’s en bezittingen beschadigen en vernielen (…), brandstichting van privéwoningen of bedrijven die een verfransende invloed uitstralen” enzovoort, enzoverder. “Kidnapping”, “mishandeling van leidinggevende franskiljons” en “intimidatie van bouwpromotoren” behoren ook tot de voorgestelde actiemiddelen. In gerechtelijke kringen wordt dit proza bestempeld als “aanzetten tot terrorisme” en wordt een onderzoek opgestart.

 

Getipt over het gerechtelijk onderzoek distantieert Xavier Buisseret zich in het eerstvolgend Alarm-nummer van deze richtlijnen, wat niet belet dat VMO-militanten de daaropvolgende jaren de richtlijnen zowel naar de geest als naar de letter in de praktijk omzetten. Aanvankelijk tegen Franstaligen, maar later ook en vooral tegen andersdenkenden, migranten enzomeer… Wordt vervolgd.

24-06-11

DAAR IS XAVIER BUISSERET WEER

Lang niets meer over gehoord,  maar hij is er terug: Xavier Buisseret (70 j.). Voor de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) haalde hij een tekst van vijftien jaar geleden boven.

 

“Alhoewel sommigen het denken, is het niet de grote of de lengte of de hoogte van een schip die de koers bepaalt. De koers van een schip wordt bepaald door de kapitein met behulp van zijn matrozen”, zo vangt het proza aan. De taak van de kapitein is om het schip veilig door de woelige wateren te loodsen en het zonder al te veel averij aan te meren in de haven. Af en toe zal het wel nodig zijn een beetje te laveren, maar een oude rot in het vak zal door zijn ondervinding veel moeilijks voorkomen. Gezag krijgt men niet: gezag moet men afdwingen. En de matrozen? Zij hebben ontzag voor de ouwe en zijn de ganse dag – en als het moet ook ’s nachts – in de weer om het schip drijvende te houden. En dankzij de kapitein en zijn bemanning wordt het schip groter en mooier, en het komt zover dat men op een dag denkt dat het een luxeschip is. En er komen meer passagiers aan boord, die alhoewel ze geen enkel besef hebben van de kracht van de zeewinden en eventuele stormvloeden, zich toch overal laten opmerken in gunstige en meestal in ongunstige zin. En met al dat deftige en belangrijke volk worden de matrozen, denken sommigen toch, een beetje overbodig. Gaan jullie maar naar het ruim, en als we jullie nodig hebben zullen we wel roepen.

“Bovendeks lopen alleen de belangrijke figuren die zich tooien met allerlei titels en kentekens. En ze voelen zich goed in hun vel en in hun mooie kostuumpjes, want ze zijn omringd door een groep kritieklozen die zich zeer gelukkig voelen als ze mogen vertoeven in de nabijheid van zogenaamde belangrijken. En als er al eens iets gebeurt wat niet voorzien was – of niet mag – dan zijn er nog altijd de matrozen die men met een vermanende vinger kan wijzen. Sommigen onder die zogenaamd belangrijken beseffen zelfs niet meer dat dit luxeschip vroeger ooit een vrachtschip was en dat schepen varen en machines draaien dankzij het ondankbare en meestal onzichtbare werk van de matrozen. En het schip dobbert verder…” En de tekst van Xavier Buisseret dobbert ook verder om dan te besluiten: “Kameraden en anderen. Dit tekstje schreef ik in 1997 naar aanleiding van 20 jaar Vlaams Blok en het veroorzaakte een storm van protest BINNENSkamers. Nu zijn we zo een kleine 15 jaar verder en ik vond het nodig om het nog eens te publiceren zonder wroeging maar met pijn in het hart. Het zal je kind maar wezen…”

 

Xavier Buisseret met kritiek op de VB-leiding. Vijftien jaar geleden al, maar volgens hem nog altijd actueel. Xavier Buisseret is bij de oprichting van het Vlaams Blok ‘propagandaleider’ van de partij. Hij heeft dan al een gewelddadig parcours afgelegd als lid en leider (van april 1974 tot oktober 1977) van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). In 1973 neemt hij deel aan de Operatie Brevier om het lijk van priester-collaborateur Cyriel Verschaeve van Oostenrijk naar Vlaanderen te zeulen. Na zijn VMO-periode geeft hij, samen met Roeland Raes en Siegfried Verbeke, het maandblad Haro uit waarin de Holocaust wordt afgedaan als ‘fictie en manipulatie van de historische werkelijkheid’. Met Haro worden ook bandopnames van toespraken van Hitler, Goebels en Göring verspreid. In juni 1979 wordt Haro opgedoekt en stappen de meeste redactieleden over naar het Vlaams Blok. Xavier Buisseret wordt propagandaleider van het Vlaams Blok en chef van Jongeren Aktief, de voorloper van de Vlaams Blok Jongeren. In het VB-maandblad schrijft Xavier Buisseret ‘cursiefjes’ die hij ondertekent met XA4. Intussen is hij een vaste klant bij de rechtbank in Antwerpen (voor het VMO-proces, het verspreiden van anti-Joodse stickers, geweld op een homo, het afranselen en bestelen van een Marokkaanse jongen…).

 

Met de Zwarte Zondag van 24 november 1991 wordt Xavier Buisseret parlementslid voor het Vlaams Blok. Buisseret lacht in zijn vuistje als hij ziet hoe Filip Dewinter zijn eed als parlementslid aflegt (foto, uiterst rechts: Xavier Buisseret). In 1997 wordt Xavier Buisseret veroordeeld voor pedofilie omdat hij twee minderjarige meisjes, dochters van een VB-militant, heeft aangerand in het VB-partijsecretariaat aan de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Buisseret wordt voor vijf jaar ontzet uit zijn burgerrechten en moet bijgevolg opstappen als parlementslid. Buisseret verhuist van Edegem naar Wachtebeke, bij Zelzate. In 2008 wordt hij er terug politiek actief als Vlaams Belang-vertegenwoordiger in de plaatselijke milieuraad. Dat Buisseret nu opduikt bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) is opvallend maar niet verbazend. Het N-SA is onder andere opgericht uit restanten van  Jongeren Aktief waarvan voorzitter Jan De Beule, VB-gemeenteraadslid in Hamme, zich al eerder manifesteerde als N-SA’er.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-sa, buisseret |  Facebook | | |  Print

12-12-08

VIER MAANDEN MET UITSTEL VOOR RAES

Voormalig ondervoorzitter en partij-ideoloog van het Vlaams Belang, Roland - 'Roeland' voor de vrienden - Raes, is deze morgen door de correctionele rechtbank van Brussel veroordeeld tot 4 maanden cel met uitstel voor negationisme. De ex-senator moet ook een schadevergoeding van 1.000 euro ophoesten voor het 'Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding' en voor het 'Forum van Joodse Organisaties'. 

Dit vonnis komt er na een verbazend lang parcours. De feiten dateren al van meer dan zeven jaar geleden. Op 26 februari 2001 uitte Raes op de Nederlandse televisie, in het NRCV - programma 'Netwerk', zijn twijfels over het planmatige karakter van de Holocaust en over de authenticiteit van het dagboek van Anne Frank.

Verbazend waren de uitlatingen van Raes  allerminst. Al in de jaren '70 gaf Raes met extreem-rechtse figuren als Siegfried Verbeke en Xavier Buisseret het maandblad 'Haro' uit dat een forum bood voor negationistische theorieën en opinies. Verder staat Raes bekend als een adept van de Franse negationistische auteur bij uitstek Robert Faurisson.

Benieuwd wat de fel geplaagde VB - voorzitter Bruno Valkeniers met dit nieuwe problematische gegeven gaat aanvangen. 'n Aantal dagen geleden wimpelde hij lastige vragen over Raes en diens proces nog af met de mededeling dat hij het oordeel van de rechtbank afwachtte om stappen te ondernemen.

Na het beruchte TV - optreden verdween Raes wel uit het zicht maar in het geheel niet uit de partij. Integendeel. Hij is nog steeds als vrijwilliger actief op het nationale partijsecretariaat in Brussel maar ook in de Lovendegemse afdeling van de partij.

11:28 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vb, negationisme, valkeniers, verbeke, raes, buisseret |  Facebook | | |  Print