Anti-Fascistisch Front / Verzet

De Belfortploeg komt dan toch niet op bij de komende gemeenteraadsverkiezingen in Gent. Eind februari kondigden ze aan dat wel te doen. "We denken dat we één of twee verkozenen halen, maar dat volstaat niet om politiek iets te betekenen", luidt het nu.

Kopstukken Francis Van Den Eynde en Kristina Colen (foto 1) richtten in maart vorig jaar de Belfortploeg op, met in hun kielzog Geert De Jaeger (foto 2), Omer Denis en Mireille Van Bellegem. Alle vijf zijn ze Gentse gemeenteraadsleden; Colen en De Jaeger zijn ook provincieraadsleden. Ze kregen de steun van Frank Van Hecke, maar dat belette niet dat ze in juni vorig jaar al uit het VB werden gezet. Eind februari kondigde de Belfortploeg aan dat ze zouden opkomen bij de gemeenteraadsverkiezingen, al zou dat niet met een volledige lijst zijn. De lijst zou de naam Vlaams Belfort krijgen, maar die naam werd alvast als internetdomeinnaam gekaapt door Tanguy Veys. De man die, samen met voorzitter van het VB-Gent Johan Deckmyn, de Belfortploeg doet schuimbekken.

"We zouden wel kans maken op één of twee verkozenen", vertelde Kristina Colen gisteren aan Het Laatste Nieuws zonder te preciseren hoe ze die kansberekening maakt. “Het zou ons persoonlijk wel voldoening geven, maar de vraag is of de Gentenaars daar iets mee opschieten”, vervolgde de zus van Alexandra Colen. “We vinden wel dat een wissel van de macht in Gent dringend nodig is." Bij het Vlaams Belang zal de forfait van de Belfortploeg ongetwijfeld op gejuich worden onthaald. "Ik wil met die partij niks meer te maken hebben", zegt Kristina Colen. "Alles aanklagen maar geen oplossingen zoeken. Door niet op te komen doen we hen inderdaad wel een cadeau, maar we kunnen toch moeilijk opkomen uit wrok."

Net als Francis Van den Eynde stopt Kristina Colen met de actieve politiek. Ze wil wel nog met de Belfortploeg verdergaan als ‘denktank’. Het moment van bekendmaking door Kristina Colen is wel eigenaardig. Hét boegbeeld van de Belfortploeg, Francis Van den Eynde, is momenteel in het buitenland. En gemeente- en provincieraadslid Geert De Jaeger is verrast door de verklaring. Geert De Jaeger: “Ik dacht dat er nog overleg zou zijn met Kristina Colen, maar ze heeft besloten een verklaring te doen. We zullen ons erbij moeten neerleggen, denk ik. Voor de Vlaamse zaak is het wel beter dat we niet meer opkomen.” De Jaeger, twaalf jaar gemeenteraadslid en twee jaar provincieraadslid, wil wel nog verder gaan in de actieve politiek en overlegt nu met Omer Denis en Mireille Van Bellegem over hun toekomst. Ze dreigen de pineut van de situatie te worden.

Als de Belfortploeg nog goed zou zijn voor één of twee gemeenteraadsleden in Gent, maar toch niet opkomt op 14 oktober 2012, zou men een stemadvies aan hun enkele duizenden kiezers mogen verwachten. Moeten zij nu toch maar stemmen voor de mensen die de Belfortploeg uit het VB hebben gegooid, of moeten ze nu stemmen voor de N-VA van ex-salonsocialist Siegfried Bracke? In de ogen van een Belfort’er lijkt ons dat een keuze tussen de pest en de cholera. Kristina Colen antwoordde niet op onze vraag wat het stemadvies van de Belfortploeg zou zijn, maar intussen weten we waarom ze niet antwoordde. 

Na het artikel in Het Laatste Nieuws geraakte gisteren bekend dat één van de dochters van Colen, Geertrui Vercaemer (19 j.), in oktober op de Gentse N-VA-lijst zal staan. “Ik heb geen zin om tegen mijn eigen dochter campagne te voeren”, reageert Kristina Colen vandaag in Het Nieuwsblad. “Ik wil haar niet voor de voeten lopen. De komende maanden doe ik mijn termijn als gemeenteraadslid uit. Wat er daarna gebeurt, weet je in de politiek nooit.” Voor Colens dochter is de beslissing geen verrassing. Geertrui Vercaemer: “Mijn moeder heeft binnen het Vlaams Belang en de Belfortploeg goed werk geleverd om bepaalde onderwerpen in de aandacht te brengen. Maar Gent heeft nu een frisse wind nodig. En dat zal best lukken met de N-VA.”

Siegfried Bracke is in zijn nopjes met het niet-deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen van de Belfortploeg / Vlaams Belfort. Siegfried Bracke: “Ik ben blij dat de versnippering aan de Gentse rechterzijde nu kleiner is. Maar ik ben vooral blij met Geertrui.” Met Geertrui Vercaemer krijgt Siegfried Bracke iemand op zijn lijst die haar vorming, naast ten huize Vercaemer-Colen, kreeg als leidster van de Kerlinnen (5 tot en met 9-jarige meisjes) bij de VNJ.

Ieder zijn geloof. Dat de katholieken gisteren Pinksteren vierden: daar krijgen wij koud noch warm van. Dat er vandaag, Pinksterenmaandag, een verlofdag aan verbonden is, vinden we natuurlijk wel fijn. Voor ons mag 11 juli ook een verlofdag worden – ieder zijn geloof – maar natuurlijk alleen als we daardoor niet 21 juli als verlofdag kwijtspelen. Intussen blijft de katholieke gebedsgroep van Alexandra Colen in de coulissen van het federale parlement controverse oproepen.

Vorige donderdag meldde VB-Kamerlid Tanguy Veys op Twitter en Facebook dat hij er “alweer een geslaagde bijeenkomst van de gebedsgroep (heeft) op zitten”. Dat is dan de tweede bijeenkomst van de gebedsgroep die VB-Kamerlid Alexandra Colen oprichtte. De eerste bijeenkomst vond plaats op donderdag 26 mei, met Alexandra Colen, Tanguy Veys, het Limburgse VB-Kamerlid Annick Ponthier en naar verluidt nog een paar VB-medewerkers. Politici van andere partijen waren niet uitgenodigd.

Op Facebook werd Tanguy Veys’ melding van “een geslaagde bijeenkomst van de gebedsgroep” eerst als een grap onthaald, maar bij de derde reactie was er al Stijn Hiers (VB-gemeenteraadslid in Rotselaar, VB-medewerker in het Brussels parlement), die dat niet zo plezant vindt. Stijn Hiers is wel voor religieuze vrijheid in Tibet, maar aan een gebedsgroep in het parlement heeft hij een hekel. Stijn Hiers aan Tanguy Veys: “en dan maar klagen over moslimfundamentalisme”. Ieder zijn geloof, maar een gebedsgroep hoort volgens Stijn Hiers niet thuis in een parlement. Als Alexander Stapert (bestuurslid N-VA Diksmuide) vraagt: “Om de twee minuten wordt er wel ergens iemand gedood of geweld aangedaan wordt, wat gaat uw bidden daaraan helpen?”, moet Tanguy Veys erkennen: “Mijn gebed heeft alvast niet tot meer wijsheid geleid…”

Ook Antwerps VB-gemeenteraadslid Staf Wouters reageert. Hij herhaalt nog eens dat hij een verdraagzaam iemand is, maar vraagt Tanguy Veys te stoppen met zijn “fanatisme”. Dat uitgerekend Alexandra Colen het idee van een gebedsgroep lanceerde maakt Staf Wouters “ECHT pisnijdig!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”. We hebben het aantal uitroeptekens niet geteld, maar het zijn er véél. Het is duidelijk dat de katholieke gedachte niet helpt om vrede te brengen bij het VB.

Het was een klein berichtje in sommige kranten gisteren, maar het kan verstrekkende gevolgen hebben: de ‘commissie voor verzoening en tucht’ bij het VB heeft haar advies uitgebracht over de zaak van de vijf Gentse VB-gemeenteraadsleden die het gezag en het beleid van het nieuwe Gentse VB-bestuur niet willen erkennen.

Ze noemen zich de Belfortploeg; bekendsten zijn Francis Van den Eynde (foto 1), dertig jaar lang boegbeeld van het VB-Gent, en Kristina Colen (foto 2), fractieleidster van het VB in de Gentse gemeenteraad en zus van Alexandra Colen. Ze liggen overhoop met de nieuwe voorzitter van het VB-Gent Johan Deckmyn en de nieuwe secretaris van het VB-Gent Tanguy Veys die ze niet geheel ten onrechte “Brusselse partijbedienden” noemen. Het advies van de ‘commissie voor verzoening en tucht’ onder voorzitterschap van de jonge Limburger Chris Janssens verbaast niet: de Belfortploeg moet ermee ophouden. De commissie heeft het wel origineel geformuleerd: de Belfortploeg krijgt tot eind juni de tijd om haar initiatief te ontmantelen en haar website op te doeken. Het advies wordt nu voorgelegd aan de VB-partijraad van 18 juni.

De Belfortploegleden Kristina Colen en Geert De Jaeger, allebei gemeente- én provincieraadslid, reageren verbolgen op het uitlekken van het advies van de commissie. "Ons wordt discretie gevraagd en we houden ons eraan, maar nu wordt er vanuit Brussel gelekt", klinkt het. "We zijn verbolgen", aldus nog Kristina Colen. "Wij worden voor de tuchtcommissie gedaagd omdat we naar de pers stappen. En nu gebeurt hetzelfde, want we hebben nog maar pas de brief met de inhoud van de beslissing gelezen. Die manier maakt het wel heel moeilijk om samen te werken, de vooruitzichten zijn niet goed." Geert De Jaeger (foto 3) spreekt van een schijnproces. "Ze reiken ons de hand aan de ene kant, maar steken een mes in de rug aan de andere kant. (…) Als het spel zo gespeeld wordt, kan er toch niet echt samenspraak meer zijn." Volgens Kristina Colen heeft de Belfortploeg nog tijd tot eind juni om de Belfortploeg te ontbinden. “Als we dat zouden doen”, haast Kristina Colen zich eraan toe te voegen. Definitieve beslissingen neemt de Belfortploeg nog niet. Daarvoor wordt gewacht op een reactie van Francis Van den Eynde, die momenteel op vakantie is in Azië.

Het advies van de ‘commissie voor verzoening en tucht’ komt erop neer dat aan de Belfortploeg gevraagd wordt harakiri te plegen. Francis Van den Eynde had het voelen aankomen. In een reactie op uitlatingen van Kamerlid en voorzitter van de VB-partijraad Filip De Man zei Francis Van den Eynde eerder: “Hij beweert dus opnieuw dat ik nijdig ben omwille van de generatiewissel in Gent die met zich meebrengt dat ik mijn machtspositie moet afstaan. Hoe dikwijls zal ik moeten herhalen dat wie dat beweert niet ter goede trouw is. Iedereen weet immers dat alles maar begonnen is nadat ik zonder morren mijn parlementair mandaat en mijn functie van fractieleider in de gemeenteraad afgestaan had. Wat kon ik nog meer doen? Seppuku (een variant van harakiri, nvdr.) plegen?” Ja, dus.

De Belfortploeg, de vijf dissidente Gentse VB-gemeenteraadsleden die het nieuwe Gentse VB-partijbestuur van Johan Deckmyn en de zijnen niet willen erkennen, hebben het niet onder de markt. Ze kregen wel een sympathiebetuiging van Rob ‘Klop’ Verreycken, maar de tijd dat de Verreyckens veel invloed hadden op de partijbeslissingen is voorbij.

Na de beslissing van de VB-partijraad om de Belfortploeg voorlopig te schorsen, in afwachting van een advies van een ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ en een finaal besluit van de VB-partijraad, stuurde boegbeeld van de Belfortploeg Francis Van den Eynde een lezersbrief naar De Standaard naar aanleiding van een artikel van Bart Brinckman. Intussen een nationale sport bij het VB: ook Wim Verreycken stuurde een lezersbrief met zijn visie, en Frank Vanhecke wijdde niet minder dan acht bijdragen op zijn blog aan een artikel van Bart Brinckman. Francis Van den Eynde reageerde op de ”lamentabele leiding’’ waardoor het VB in Gent onder zijn bewind slechter scoorde dan elders. Francis Van den Eynde: “Toen ik in 1988 voor de eerste keer bij de gemeenteraadsverkiezingen de lijst trok, haalde het toenmalige Vlaams Blok 5,2 %, in 1994 werd dit 12,7 % en in 2000 19,5 %. In 2006 verloren we weliswaar 542 stemmen maar laat ons nu nagaan welke uitslagen gehaald werden toen ik niet langer de lijst trok. Bij de verkiezingen in 2007 werd het 16,8 %, bij die van 2009 13,7 %, en bij die van 2010 10,5 % (percentages voor de leesbaarheid door ons tot één cijfer na de komma afgerond, nvdr.)” Verkiezingen zijn evenwel een complex gegeven. De achteruitgang van het VB begon in Gent, onder Francis Van den Eynde, iets sneller dan in de rest van het land. Maar misschien is dat meer de verdienste van de paarse bestuursploeg in de Arteveldestad dan de fout van Van den Eynde. En bij de laatste verkiezingen zal het N-VA-effect ook wel gespeeld hebben.

Vervolgens deed Filip De Man, VB-Kamerlid uit Vilvoorde en intussen gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, zijn zegje bij het bashen van de Belfortploeg. Francis Van den Eynde: “Hij beweert dus opnieuw dat ik nijdig ben omwille van de generatiewissel in Gent die met zich meebrengt dat ik mijn machtspositie moet afstaan. Hoe dikwijls zal ik moeten herhalen dat wie dat beweert niet ter goede trouw is. Iedereen weet immers dat alles maar begonnen is nadat ik zonder morren mijn parlementair mandaat en mijn functie van fractieleider in de gemeenteraad afgestaan had. Wat kon ik nog meer doen? Seppuku plegen?”

De Belfortploegleden Kristina Colen (foto 1) en Geert De Jaeger zijn, naast Gents gemeenteraadslid ook provincieraadsleden. Van de VB-fractieleider in de Oost-Vlaamse provincieraad, VB-personeelslid Marc Joris, kregen Colen en De Jaeger volgend briefje: “Vermits u door het Partijbestuur geschorst werd, wordt u niet meer uitgenodigd voor onze fractievergadering. Dit in afwachting van een definitieve beslissing. Uw normale activiteiten (vragen, interpellaties… ) in de Raad zelf kunnen wel doorgaan.” Marc Joris doet alsof het een gunst is dat Colen en De Jaeger nog vragen mogen stellen en interpellaties houden, maar dat is gewoon het recht van elk provincieraadslid – los van of hij of zij lid is van welke fractie dan ook. (Foto 2: Marc Joris naast Filip Dewinter. Marc Joris is, samen met Wim Van Osselaer, de feitelijke auteur van het boek Inch Allah? van Filip Dewinter.)

Vorige week was er toch nog goed nieuws voor de Belfortploeg: Kristina Colen haalde de pers met een politiecontrole in haar huis. Goed om rond te bazuinen dat ze geviseerd wordt door het Gentse stadsbestuur, maar het valt te betwijfelen of dat voldoende is voor een positief advies van de ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ onder leiding van het jonge, ambitieuze Vlaams parlementslid Chris Janssens. De Belfortgroep zegt dat elk lid intussen twee aangetekende brieven gekregen heeft om te verschijnen voor de commissie… op hetzelfde ogenblik als in Gent de maandelijkse gemeenteraadszitting plaatsvindt. Vermits de leden van de Belfortgroep allen Gents gemeenteraadslid zijn, hebben ze dan ook laten weten onmogelijk te kunnen ingaan op de oproep om voor de commissie te verschijnen. Dat begint al goed.

Met het toenemend aantal Roma’s en anderen uit Oostbloklanden die naar Gent afzakken, zijn in de Arteveldestad de adrescontroles verstrengd. Na Siegfried Bracke ondervond dit ook Kristina Colen, fractieleidster van het VB in de Gents gemeenteraad en samen met Francis Van den Eynde boegbeeld van de Belfortploeg. En er is nog meer slecht nieuws voor de zus van Alexandra Colen.

Een politieagent kwam woensdagochtend langs bij Kristina Colen, al tien jaar Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Gent, om te controleren of zij in haar huis geen kamers verhuurde. Kristina Colen: “Geen kwaad woord over die agent. Hij voelde zich zelf wat ongemakkelijk bij de controle. Ik vraag mij vooral af wat de dienst Bevolking bezielde om net bij mij zo'n controle te bevelen. Je zou beginnen denken dat het stadsbestuur een nieuw spelletje oppositie pesten heeft uitgevonden. Ze zouden zich beter met ernstige problemen als de illegale immigratie bezighouden.”

De controle in het huis van Kristina Colen heeft echter met die “ernstige problemen als de illegale immigratie” te maken. De voorbije jaren kreeg Gent er duizenden nieuwe inwoners uit de vroegere Oostbloklanden bij. Zij worden vaak uitgebuit en hokken samen in slechte woningen. “Wij hebben weet van panden waar meer dan dertig mensen ingeschreven zijn”, zegt de Gentse burgemeester Daniël Termont. “Om huisjesmelkerij tegen te gaan, hebben wij besloten alle woningen waar meer dan tien mensen gedomicilieerd zijn, sowieso aan een controle te onderwerpen. In Gent blijkt het om 196 huizen te gaan.”

Omdat Kristina Colen en haar echtgenoot negen kinderen hebben die allemaal thuis wonen, ontsnappen ze niet aan de inspectie (foto 1, Kristina Colen als derde van rechts vooraan, samen met haar gezin en twee buren). Colen kan het maar moeilijk begrijpen. “Natuurlijk heb ik niets tegen controles op huisjesmelkerij, maar hier wonen elf leden van hetzelfde gezin met dezelfde familienaam. Dan zie je toch zo dat een inspectie geen enkele zin heeft?”, zegt Kristina Colen. En als volgens de aangifte bij de bevolkingsdienst elf mensen uit hetzelfde gezin, met dezelfde Bulgaarse familienaam, in een pand wonen, moet de politie de controle dan ook maar overslaan? De ene woont al lang in Gent, de andere is pas terug komen wonen in Gent, maar samen zijn Colen en Bracke het eens: er moeten strenge regels zijn voor immigratie en huisvesting, maar opgepast als wij er zelf ook onder vallen. Dan vinden wij het een schande.

Kristina Colen en de overige leden van de Belfortploeg wordt werkelijk niets bespaard. Deze week geraakte de samenstelling bekend van de commissie die de partijraad moet adviseren over de dissidente Gentse Belfortploeg onder leiding van Francis Van den Eynde en Kristina Colen. Voorzitter van de ‘adviescommissie voor verzoening en tucht’ is Vlaams parlementslid Chris Janssens, een jonge Limburger (33 j., foto 2) die zijn hoop heeft gesteld op een lange carrière bij het VB. Sinds 2008 aan de slag als VB-personeelslid, sinds 2009 Vlaams parlementslid, weet hij intussen wel wie hij hiervoor tevreden moet houden. Zijn jongste Facebook-bericht is een lofzang voor Gerolf Annemans. Dat is al heel dicht in de buurt van De Grote Baas.

Siegfried Bracke deelt ook in de klappen van de strengere adrescontroles in Gent. Dat is bekend(er dan het geval-Colen). Maar er moet niet overdreven worden. Siegfried Bracke verhuist begin december naar Gent: zijn woonstkeuze wordt gecontroleerd. Eind januari verhuist zijn echtgenote Marina Nuyts: er volgt een controle of ook zij effectief verhuisd is (in de media had ze eerder trouwens gezegd in het lieflijke Mol te blijven wonen), en ineens wordt ook een degelijk adrescontrole gedaan ingevolge afspraken met Binnenlandse Zaken voor alle adrescontroles in Gent.

We kennen nog wel meer politici die aan een adrescontrole onderworpen werden (Marijke Dillen bijvoorbeeld), maar niemand van hen voelde de noodzaak om publiek te maken dat de politie daarbij tot naar zijn of haar onderbroeken keek. Wat Siegfried Bracke Kim Geybels verweet – door te nadrukkelijke de aandacht te vestigen op je kledij, leidt je de aandacht af van wat je inhoudelijk te vertellen hebt – doet Bracke nu zelf. Niemand kan Bracke nog zien zonder dat men zich afvraagt: welke onderbroek zou hij aan hebben? Gisterenavond opende alvast Man bijt hond met een reportage over welke mannen welke onderbroeken dragen, en welk type onderbroek Siegfried Bracke wel zou kunnen dragen. Bracke heeft het zélf gezocht, het zijn niet de media die overdrijven.

Op zijn blog neemt Bracke intussen de verdediging op voor Kristina Colen. Siegfried Bracke: “Want die heeft negen kinderen en een man, en dus wonen ze daar met zijn elven in één huis… En het stadbestuur heeft  beslist dat alle huizen waar ze met meer dan tien wonen, moeten worden gecontroleerd. Of ze daar nu De Smet, Janssens, Peeters, Van Damme of Molotov of Raskolnikov heten, het doet er niet toe. ‘Precies omdat we het Oost-Europeanen moeilijker willen maken om nog domiciliefraude te plegen’ zegt Daniel Termont. Hallo? Dat wil dus zeggen dat de politie niet meer gericht kan optreden? Om hen die de wet schenden of ons sociaal systeem misbruiken niet te discrimineren, controleer je maar iedereen (onder het mom van objectieve criteria)? Aanwijzingen, vermoedens, klachten, het speelt geen rol? De politie heeft  aanwijzingen dat – ik zeg maar wat - een dief in straat X woont, krulhaar heeft en een bril draagt. Maar om de mensen uit straat X niet te discrimineren ter attentie van de bewoners van andere straten, en ook om de krullenbollen en brildragers niet te discrimineren, wordt gewoon iedereen ondervraagd. En dus niemand. Als voorbeeld van een kwalijk staaltje van politieke correctheid, kan dat tellen.”

Als staaltje van populisme kan dit wél tellen. Het is dom én kwaadwillig. Nogmaals: zijn alle Janssens’en per definitie heilig en alle Raskolnikov’s per definitie verdacht? Als de politie aanwijzingen heeft dat in straat X een dief woont met krulhaar en een bril, gaat de politie om niet te discrimineren niet alle inwoners van die straat controleren. De politie gaat misschien wel alle mensen met krulhaar en een bril in die straat controleren als de politie niet meer aanduidingen heeft dan die uiterlijke kenmerken. Is dat dan niet normaal om de dief te kunnen identificeren? Heeft de politie meer aanduidingen dan straat, haar en bril, dan gaat de politie natuurlijk niet alle krullenbollen met een bril in die straat controleren onder het mom niet te discrimineren. Zo kennen we de politie toch niet.

Siegfried Bracke zet zichzelf figuurlijk in een onderbroek, en dat is geen aangenaam zicht.

De interne oorlog bij het Vlaams Belang in Gent ging donderdag naar een nieuw hoogtepunt. Op een persconferentie kondigden vijf VB-gemeenteraadsleden (foto) aan dat ze een nieuwe stroming oprichten binnen de partij. De nationale partijtop reageert alvast niet bijster geamuseerd op die oppositie binnen de partij. Maar veel lijkt die oppositie niet voor te stellen.

Vorig jaar al hadden Francis Van den Eynde en Kristina Colen bekend gemaakt dat ze grote problemen hebben met het Gentse koepelbestuur van Vlaams Belang. Dat bestuur werd vorige zaterdag echter definitief goedgekeurd door de VB-partijraad. “Iedereen had verwacht dat we daarom uit de partij zouden stappen”, zegt Francis Van den Eynde. “Dat doen we echter niet. Het zou de gemakkelijkste oplossing zijn, maar daar kiezen we dus nog niet voor. We willen onze achterban niet in de steek laten. Het is bovendien ook een emotionele discussie: de partij waar je jaren voor hebt gezwoegd, keer je niet zomaar de rug toe.” De vijf dissidenten maken samen een meerderheid uit van de negenkoppige Gentse VB-gemeenteraadsfractie, en noemen zich de Belfort Ploeg. “Een stroming – vergelijk het met wat SP.a-Rood is in de SP.a – waarmee we hopen om onze partij van binnenuit te veranderen'”, zegt Kristina Colen. Zus van. “De partij zoals ze nu werkt, is een doorslagje van het Vlaams Blok van 20 jaar geleden. Het is tijd om ze de 21ste eeuw in te loodsen.”

Colen, Van den Eynde en hun medestanders hopen dat ze ook andere ontevredenen binnen het Vlaams Belang kunnen verenigen. “Mensen als Frank Vanhecke of een Bruno Stevenheydens, bijvoorbeeld”, zegt Van den Eynde die wel erkent dat er nog geen concrete contacten zijn met die vermeende medestanders. Frank Vanhecke liet anders vorige zaterdag in Gazet van Antwerpen weten dat hij “het al lang opgegeven (heeft) om de eenheid in de partij te herstellen”. Bruno Stevenheydens trok de enige juiste conclusie: opstappen bij het VB. Vijf gemeenteraadsleden in zijn eigen Beveren volgden hem en stapten ook op bij het VB. Van samenwerking met het huidige Gentse VB-bestuur, met Johan Deckmyn en Tanguy Veys op kop, kan er voor de Belfort Ploeg geen sprake zijn. Het wordt in de Gentse VB-gemeenteraadsfractie nog gezelliger dan het er al was, want de gewraakte plaatselijke VB-voorzitter Johan Deckmyn is één van de andere VB-gemeenteraadsleden in Gent. Meer zelfs, zijn zitje is vlak naast dat van Belfort'ster Kristina Colen.

“We geven toe dat dit de laatste kans is om nog iets in beweging te zetten en beseffen dat het een wanhoopspoging is”, zegt Van den Eynde. De eerste reacties vanuit het VB zijn alvast niet positief voor de dissidenten. “Het idee van oppositiepartij binnen onze partij, daar heb ik het toch moeilijk mee'”, zegt nationaal voorzitter Bruno Valkeniers. “Er is binnen onze partij ruimte voor meningsverschillen, maar dan wel binnenskamers. Of de dissidenten uit de partij moeten worden gezet? Ik wil eerst de details kennen van hun plannen en die zullen we dan volgende week bespreken op het partijbestuur”, zegt Bruno Valkeniers in de Gentse editie van Het Nieuwsblad. Filip Dewinter wil er niet zoveel eieren onder leggen. Filip Dewinter in De Standaard: “Het is glashelder dat Vlaams Belang alleen werkt binnen de erkende partijstructuren. Wij zijn niet van plan om met dergelijke dissidente groepen de dialoog aan te gaan. Dan weet je wel waar je begint, maar niet waar je eindigt.”

De Belfort'ers hebben met Marie-Rose Morel gemeen dat ze niet verduidelijken hoe anders het VB met hen wel zou worden. Met de politieke lijn van het VB hebben ze geen probleem. Alleen met hoe het VB dit moet uitdragen. Maar hoe swingend het VB in Gent dan wel zou worden met Francis Van den Eynde, die volgende week 65 jaar wordt en dertig jaar de touwen in handen hield in Gent? Niemand weet het. De Belfort'ers verschillen dan weer met Marie-Rose Morel met dat ze het charisma van Morel missen om een en ander in beweging te zetten. Zelfs binnen zijn eigen biotoop – Voorpost – is niet iedereen mee met Francis Van den Eynde. Voorpost’er Martin Gyselinck is bij het nieuwe Gentse VB-bestuur verantwoordelijke voor de militantenwerking, en Voorpost’er Nick Van Mieghem schaart zich probleemloos aan de kant van de nieuwe machthebbers bij het VB-Gent.

Dat er verschillende meningen zijn over een militaire interventie in Libië is volstrekt legitiem. Groen! en anderen zijn voorstander van een militaire interventie onder bepaalde voorwaarden; de Partij van de Arbeid en anderen zijn tegenstander. Anders is wie A zegt, maar B doet. Het Vlaams Belang.

Bij Gazet van Antwerpen presenteren ze sinds de restyling van de krant vorige week het editoriaal over nationale materies en het editoriaal over regionale materies afwisselend op blz. 2 en ergens achteraan de krant. De voorbije dagen stond het regionaal editoriaal telkens op de belangrijke blz. 2, maar gisteren moest daar plaats geruimd worden voor het nationaal editoriaal. China, Rusland en Vlaams Belang: één front was de titel. Paul Geudens: “(…) De hoofdvogel werd afgeschoten (…) door Gerolf Annemans (foto) van het Vlaams Belang. Hij stak een tirade af tegen een interventie in Libië, om dan uiteindelijk de resolutie tóch goed te keuren. Nooit meegemaakt. Zoals ik ook zelden zo’n egoïstische speech heb gehoord in het Belgisch parlement. De stelling van de heer Annemans komt, vrij vertaald, hier op neer: ‘Wij hebben niets verloren in Libië. Benghazi is een bolwerk van islamisme. De strijd daar heeft niets met democratie te maken, maar met religieus fanatisme. We gaan de ene dictator vervangen door een andere gekke kalief. Als we daar dan toch iéts moeten doen, dan is het een zeeblokkade instellen zodat de vluchtelingen niet naar West-Europa kunnen komen.”

“Heeft Annemans ijswater in de aderen lopen? Als ik hem goed begrijp, zou hij eigenlijk liefst Kadhafi zijn gang laten gaan. Rustig achterover leunend en toekijkend hoe ze elkaar daar uitmoorden. Hij is daarmee in het gezelschap van Rusland en China…” Vorige vrijdag, in de gezamenlijke Kamercommissie Buitenlandse Zaken en Landsverdediging, was al een resolutie goedgekeurd  om de regering aan te zetten om “actief mee te werken aan de uitvoering van de resolutie van de VN-Veiligheidsraad” over een militair ingrijpen in Libië. De resolutie was ingediend door alle partijen, uitgezonderd het VB aan wie niet gevraagd was of ze de resolutie mee wilden indienen. Alexandra Colen foeterde: “Iedereen wil terzake zijn steentje bijdragen. Het is dan ook niet het moment om zich met bekrompen, kinderachtige spelletjes bezig te houden, zoals spelletjes rond de vraag wie al dan niet resoluties zal ondertekenen.” Bij het VB zijn ze vooral kwaad op de N-VA die mee het cordon sanitaire tegenover het VB handhaafde. Eerst maanden de N-VA uitschelden voor landverraders, en dan jammeren dat de N-VA het VB niet betrekt bij de parlementaire werkzaamheden.

Gisteren hield het VB haar nationale nieuwjaarsreceptie, waar Bruno Valkeniers Zuid-Soedan als na te volgen voorbeeld aanprees. Als het er zo goed is in Zuid-Soedan, waarom gaat hij er niet wonen? Filip Dewinter naar Namibië, Bruno Valkeniers naar Zuid-Soedan… Moet kunnen.

Vandaag organiseert het VB-Gent haar nieuwjaarsreceptie. In Het Biljarthuis in Wondelgem. Het nieuwe Gentse VB-partijbestuur wordt er voorgesteld, maar een meerderheid van de Gentse VB-gemeenteraadsleden zou als protest weblijven.

“De problemen die er binnen onze partij zijn op nationaal niveau, wegen ook in Gent door”, zegt voormalig boegbeeld van het VB-Gent Francis Van den Eynde. “Vroeger eindigde de macht van Filip Dewinter aan de Schelde, maar de jongste tijd zijn een aantal Oost-Vlaamse parlementsleden aan de kant geschoven zoals Karim Van Overmeire, Bruno Stevenheydens en ikzelf. Brusselse partijbedienden zijn in hun plaats gekomen, ook in Gent.” Van den Eynde heeft het dan over Vlaams parlementslid Johan Deckmyn (foto 1) en volksvertegenwoordiger Tanguy Veys die de dienst uitmaken in de Gentse koepel van het Vlaams Belang. Dat het niet botert tussen de clan-Deckmyn en de clan-Van den Eynde werd in oktober al duidelijk. Toen werd Van den Eynde met zijn medestanders uit het koepelbestuur gezet, een beslissing die wat later door de nationale partijtop ongedaan werd gemaakt. AFF/Verzet vernam uit een doorgaans goed ingelichte bron dat VB-voorzitter Bruno Valkeniers gevraagd heeft te wachten met een nieuwe samenstelling van het VB-koepelbestuur in Gent tot de verkiezingen die statutair gepland zijn. Maar daar hebben Deckmyn en Veys wat anders op gevonden.

“Ze hebben daar op gereageerd met geen bestuursvergaderingen meer bijeen te roepen”, zegt Kristina Colen (foto 2). Colen, zus van, VB-fractievoorzitster in de Gentse gemeenteraad, heeft zich net als drie andere gemeenteraadsleden achter Van den Eynde geschaard. “Maar intussen hebben Deckmyn en Veys wel op eigen houtje initiatieven genomen die niet in het bestuur waren besproken. Een actie aan de Sleepstraat, bijvoorbeeld. Of de Suske en Wiske-kalendertjes die ze uitdeelden op de nieuwjaarsreceptie. Stunts. Op zich niks mis mee, maar ik heb er wel problemen mee dat die mensen in de gemeenteraad hun inhoudelijk werk niet doen”, zegt Colen. “Bovendien heeft de clan-Deckmyn intussen in alle stilte een nieuw koepelbestuur samengesteld, dat dus zondag (vandaag, nvdr.) aan de partijmilitanten zal worden voorgesteld”, zegt Colen nog. “Ze hebben dat – zogenaamd toevallig – gedaan op een bijeenkomst die samenviel met de gemeenteraadscommissie Algemene Zaken, waar wij allemaal bij moesten zijn. Aan mij hebben ze nog gevraagd om toe te treden tot het nieuwe bestuur, maar in de huidige omstandigheden voel ik daar niets voor. Van inspraak is er geen enkele sprake.”

Meer zelfs: Colen, Van den Eynde en drie andere Vlaams Belang-gemeenteraadsleden – een meerderheid van de fractie – kondigen aan dat ze het nieuwe koepelbestuur niet zullen erkennen en er ook niet mee zullen samenwerken. “We blijven wel loyaal lid van de partij en hopen dat het nationale partijbestuur alsnog ingrijpt”, klinkt het. En anders? “Dan zitten wij, en het hele Vlaams Belang in Gent, met een groot probleem. Want ik voel dat we de steun hebben van een groot deel van de achterban.” Johan Deckmyn wilde gisteren niet reageren op de uithaal van Colen en Van den Eynde. “Interne discussies voer ik niet in de pers”, zei hij aan Het Nieuwsblad. Blijven Francis Van den Eynde, Kristina Colen en anderen vandaag bewust afwezig op de VB-nieuwjaarsreceptie in Gent, Tanguy Veys zal later toekomen. Hij neemt eerst bij GUNKtv deel aan een debat met Jurgen Verstrepen en Bo Coolsaet over de vraag of Vlaanderen oversekst is. Er zijn natuurlijk prioriteiten in het leven van een partijmilitant, en niet in het minst voor Vlaanderen.

AFF/Verzet wil niet dat iemand zich achteruitgesteld voelt. Terwijl wij dezer dagen bijzondere aandacht hebben voor Blood and Honour, verliezen we het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) niet uit het oog, en nog minder natuurlijk het Vlaams Belang (VB). Daar is het voornaamste nieuws dat Gerolf Annemans her en der zijn boek De Ordelijke Opdeling van België mocht voorstellen, en intussen de Gentse VB-afdeling het slechte voorbeeld geeft door zich in twee kampen op te splitsen. Bruno Valkeniers is gevraagd orde op zaken te stellen. De arme man.

Gerolf Annemans mocht gisteren zijn, samen met Steven Utsi geschreven, boek voorstellen zowel in het druk beluisterde VRT-radioprogramma De Ochtend als in het veel bekeken VRT-televisiejournaal. En dat terwijl Gerolf Annemans onder de schuilnaam Justinus jarenlang zijn rubriek met tv-kritiek in ’t Pallieterke beëindigde met een variatie op: “De BRT? Weg ermee!”. Al maar goed voor Annemans dat de BRT, nu VRT, niet weggesaneerd is. Zeker in het radio-interview kon Annemans zich er gemakkelijk vanaf maken, werd haast geen kritische vraag gesteld. Kritisch zijn ze anders wel bij het VB in Gent. Daar zette Gents koepelvoorzitter Johan Deckmyn (foto 1) twee leden – onder wie boegbeeld Francis Van den Eynde (foto 2) – uit het koepelbestuur. Vijf VB-gemeenteraadsleden – net iets meer dan de helft van de negenkoppige VB-fractie in de Gentse gemeenteraad – eisen dat Deckmyn op die beslissing terugkomt. Zij vragen de nationale partijleiding om tussenbeide te komen. Volgens Francis Van den Eynde is het hem en Geert De Jaeger uit het koepelbestuur zetten een wraakoefening nadat in juni niet Deckmyn maar Kristine Colen verkozen werd tot fractieleidster in de Gentse gemeenteraad.

Eerlijk is eerlijk, het is een vreemde keuze. Deckmyn is al jaren de meest actieve en onderlegde VB’er in de Gentse gemeenteraad. Hij is overigens al vijftien jaar gemeenteraadslid in Gent. Anderzijds is die profilering van Deckmyn niet zó bijzonder moeilijk. De Gentse VB-fractie wordt bevolkt door zoutzuilen die vrijwel nooit aan het debat deelnemen. In het Gentse stadhuis worden de politieke debatten hoofdzakelijk gevoerd tussen de SP.A, Groen! en de Open VLD. De rest – de VB-fractie op kop – zit er bij en kijkt er naar. Francis Van den Eynde, uit de nationale politiek gestapt en nu het blijkbaar ook kalmer aanpakkend op lokaal vlak, duidde niet Deckmyn aan als zijn opvolger als VB-fractieleider in de Gentse gemeenteraad. Hij liet de Gentse VB-gemeenteraadsleden stemmen over wie fractieleider zou worden. En dat werd dus Kristina Colen, zus van. Koepelsecretaris en dikke vriend van Deckmyn Tanguy Veys bezocht samen met Ortwin Depoortere thuis en op hun werk de VB-gemeenteraadsleden met de vraag hun mening te herzien. Maar dat werd noppes.

Zelfs Filip Dewinter werd ingeschakeld om druk uit te oefenen. Naar verluidt omdat Deckmyn ermee dreigde als onafhankelijke te gaan zetelen in het Vlaams parlement als er niet werd ingegrepen. Het zit overigens al langer scheef tussen Deckmyn en Veys enerzijds en Van den Eynde anderzijds. Johan Deckmyn weigert al maanden om nog tegen Francis Van den Eynde te spreken, en Tanguy Veys vluchtte eerder al omwille van Francis Van den Eynde weg uit de Gentse gemeenteraad naar de Oost-Vlaamse provincieraad. Intussen is Tanguy Veys ook daar weg nu hij verkozen is als federaal volksvertegenwoordiger omdat… Francis Van den Eynde  zich omwille van zijn 64-jarige leeftijd niet meer opnieuw kandidaat stelde voor een mandaat als federaal volksvertegenwoordiger. Kristina Colen vindt dat de macht in de partij toch best wat verdeeld wordt. In de Gentse editie van Het Nieuwsblad zegt ze: “Johan Deckmyn is al Vlaams parlementslid én koepelvoorzitter, hij moet toch iemand anders kunnen dulden als gemeenteraadsfractievoorzitter.”

Volgens Kristina Colen kan het Gentse VB-koepelbestuur trouwens niet zomaar bestuursleden aan de deur zetten. “Tuchtsancties – als die al nodig zouden zijn – moeten worden opgelegd door het nationale partijbestuur en de partijraad.” Johan Deckmyn wil niet publiek reageren op deze zaak. Francis Van den Eynde vindt dat het VB-partijbestuur niet anders kan dan de vraag van een meerderheid van de Gentse VB-gemeenteraadsleden in te willigen. “Gebeurt dat niet, dan hebben we een serieus probleem.” Johan Deckmyn baat samen met zijn VB-collega Wim Van Dijck en diens echtgenote de wijnhandel QV uit, gespecialiseerd in Duitse wijnen. Zou het helpen als hij zijn VB-collega’s in Gent eens een goede fles wijn cadeau geeft? We vrezen ervoor. In elk geval: we houden u op de hoogte.

Vergeet de eenmaking van Nederland en Vlaanderen, Vlaanderen moet aansluiten bij Zwitserland. Van dat idee is immers Alexandra Colen bevallen.

Dominique Baettig, volksvertegenwoordiger van de Schweizerische Volkspartei (SVP, bekend omwille van haar campagne tegen de minaretten), heeft een voorstel ingediend om de Zwitserse grondwet te wijzigen zodat Zwitserland kan uitgebreid worden met aangrenzende provincies en deelstaten van Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Italië (zie kaart). De Zwitserse bevolking zou daardoor toenemen van 7 naar 24 miljoen inwoners. Op de Duitse ambassade in Bern vroeg men zich schamper af wanneer Zwitserland een uitweg naar zee zal eisen.

Alexandra Colen reageert hierop positief. Alexandra Colen: “Wat mij betreft mogen ze die uitweg hebben. Ik zou Vlaanderen immers maar al te graag bij Zwitserland voegen.” Volgens Colen zou Vlaanderen zo “eindelijk een echte democratie” worden. Alexandra Colen zou handtekeningen kunnen verzamelen om een volksraadpleging af te dwingen over de aansluiting van Vlaanderen bij Zwitserland. Dat gaat ongetwijfeld veel volk naar de stembus lokken.

De Facebook-pagina Philip Dewinter moet zich aan zijn belofte houden! telde gisterenavond al meer dan 38 000 fans. Dinsdagavond waren dat er nog ‘maar’ een 15 000. De Facebook-pagina Alexandra Colen moet zich aan haar belofte houden om te emigreren! daarentegen had gisterenavond nog maar een 450 fans. “Dat kan beter”, moet Alexandra Colen gedacht hebben. Op haar website kondigt ze nu een tweede krantenverscheuring aan.

De krantenverscheuring maandag 7 juni op de Antwerpse Groenplaats wil la Colen herhalen zodra ze terug in het parlement is. Onmiddellijke aanleiding zijn de fake persberichten van een met Woestijnvis gelieeerd zogenaamd onderzoeksbureau. “De Vlaamse pers heeft zich laten rollen door Woestijnvis dat een jaar lang persberichten over verzonnen onderzoek de wereld in stuurde”, meldt Alexandra Colen op haar website. Volgens Alexandra Colen behoren de Vlaamse media tot de slechtste ter wereld. “Ze controleren niets. Ze verzinnen er zelf op los, ze zijn niet objectief, ze verdienen een nul op tien voor journalistiek, maar matigen zich in hun arrogantie wel aan om oordelen te vellen over anderen. (…) Ik heb mijn verachting voor de Vlaamse media laten blijken door tijdens de voorbije kiescampagne kranten te verscheuren. Daar heb ik geen seconde spijt van gehad (Het leverde haar massale persbelangstelling op, nvdr.) en ik neem mij voor in het begin van het volgende parlementaire werkjaar in het parlementsgebouw kranten te verscheuren uit protest tegen de manipulatie van de publieke opinie door de zogenaamde vierde macht. Ik zal alle Vlaamse parlementsleden, kamerleden en senatoren op die krantenverscheuring uitnodigen. Ik ben benieuwd wie de moed zal hebben zich bij mij te vervoegen.” Wil Alexandra Colen kans maken één parlementslid naar haar nieuwe krantenverscheuring te krijgen, moet ze ervoor opletten niet woensdag 3 november die krantenverscheuring te organiseren.

Die dag moet nieuwbakken federaal volksvertegenwoordiger Tanguy Veys immers voor de rechtbank in Dendermonde verschijnen. Gisteren viel de dagvaarding daarvoor in zijn brievenbus. Aanleiding is een kloppartij die op 26 november 2009 plaatsvond op de trein van Gent Dampoort richting Sint-Niklaas. Volgens Tanguy Veys zat een man van Afrikaanse origine lang uitgestrekt, met zijn voeten onder de zetels aan de overzijde, aan de middengang van het treincoupé. Veys zette zich tegenover de Afrikaan neer, en plaatste zijn rugzak in de middengang. De Afrikaan schopte de rugzak verder door in de middengang. Toen Veys recht stond om zijn rugzak te gaan halen, stond de Afrikaan eveneens recht en gaf hij Veys twee vuistslagen in het aangezicht. Veys zou geen woord tegen de Afrikaan gezegd hebben, en na de vuistslagen zonder meer verderop in de trein zijn gaan zitten. De versie van de Afrikaan is niet bekend. Veys is wel meer waar er klappen vallen. In 1997 was hij betrokken bij schermutselingen naar aanleiding van een toespraak van de militante vakbondsleider Roberto D’Orazio aan de Gentse universiteit, en in 2000 deelde hij klappen uit aan een student in de Gentse uitgangsbuurt. Hij werd hiervoor tot twee maanden effectieve celstraf veroordeeld, maar in beroep kreeg hij opschorting van straf. Toeval of niet: zijn voornaam Tanguy is een Bretoense naam die onstuimige krijger betekent.

Tussen haakjes: al eens naar de website van Tanguy Veys gesurfd? Er zijn daar tegenwoordig nogal wat aanbiedingen (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere versie).

“Samen met BDW op Grote Markt te Antwerpen voor live-interview voor het VTM en VRT-journaal!”, twitterde Filip Dewinter rond de middag. Dewinter moest zijn moment de gloire gisteren zoeken in zijn aanwezigheid in de buurt van Bart De Wever (foto). Negen uur later was het van ’t zelfde: “Proficiat BDW en NVa! Meer dan 40% (NVa en VB) v/d Vlamingen stemde vandaag voor Vlaamse autonomie! VB verliest maar houdt stand op 13%.” Dewinter moet nog leren dat het “N-VA” is, en niet “NVa”. Maar dat zal de volgende weken en maanden nog wel lukken.

Anders is het met het inschatten van het succes van het VB. In Gazet van Antwerpen zei Dewinter vrijdag: “In de peilingen benadert het VB de 15 % van de Vlaamse verkiezingen van vorig jaar. Maar we zouden wel eens voor de verrassing kunnen zorgen. Dit zijn communautaire verkiezingen, ik kan me niet voorstellen dat het VB daarin slecht scoort. Wij zijn de enige partij waarmee de kiezer geen kat in een zak koopt. De Vlaming schuift op naar rechts, daarvan moeten wij – ondanks de N-VA-tsunami – een graantje kunnen meepikken.” In Het Laatste Nieuws zei Dewinter zaterdag nog: “Mijn buikgevoel vertelt me dat we ons resultaat van vorig jaar zullen kunnen handhaven.” Er is duidelijk iets mis met het buikgevoel van Dewinter. Het VB komt uiteindelijk uit op 12,3 % van de stemmen. Bij de Vlaamse verkiezingen vorig jaar haalde het VB nog 15,3 %. Een verlies van 1/6de van de kiezers op één jaar tijd. In 200, bij de vorige federale verkiezingen, haalde het VB nog 19,1 % van de stemmen. Dat leverde haar toen zeventien volksvertegenwoordigers op, nu blijven er nog maar twaalf over. Van 24,2 % (2004), naar 19,1 % (2007), 15,3 % (2009) en 12,3 % nu. Proficiat.

Het was bij het VB vlug duidelijk dat de partij nog eens achteruitging bij deze verkiezingen. Al in de vooravond liet het VB haar “teleurstelling” blijken. Wat een verschil met de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 in Antwerpen toen Dewinter bleef wachten tot de allerlaatste uitslag binnenkwam (de uitslag in het district Hoboken) vooraleer een verklaring af te leggen. Anke Van dermeersch probeerde nog met: “Laat ons wachten met de uitslag in de grote steden.” En in het bijzonder wilde ze natuurlijk wachten op de uitslag in Antwerpen, “de hoofdstad van het Vlaams Belang”. Later op de avond bleek dat geen beterschap te brengen. Integendeel. Het VB ging er nog meer achteruit dan in de rest van het land. In Antwerpen haalde het VB 18,6 % (op de Kamerlijst, 17,7 % op de Senaatslijst). Bij de Vlaamse verkiezingen vorig jaar haalde het VB in datzelfde kanton nog 22,9 % van de stemmen. Een verlies van 1/5de van de kiezers op één jaar tijd. Van 33,5 % (2006) naar 28,4 % (2007), 22,9 % (2009) en nu 18,6/17,7 %. Fijn. Bruno Valkeniers zag drie redenen voor het VB-verlies: de tsunami van N-VA-stemmen, het niet in de campagne kunnen binnen loodsen van de thema's Veiligheid en Vreemdelingen, en de "interne problematiek". Zelf is Valkeniers als derde op de Antwerpse Kamerlijst met de hakken over de sloot verkozen. De nr. 4 op de Antwerpse lijst, Jan Mortelmans, valt naast de prijzen. Voor het parlementair werk is dat evenwel geen ramp. In die optiek is het erger dat mensen als Bart Laeremans en Koen Bultinck niet meer verkozen zijn. Alexandra Colen is vanop de lijstduwersplaats op de Antwerpse lijst met 6 806 voorkeurstemmen wél verkozen, en kan nu in het parlement een gebedsgroep beginnen samen met de eveneens verkozen Oost-Vlaming Tanguy Veys.  In zijn thuisstad Gent komt het VB niet verder meer dan 10,1 %. 

Later uiteraard meer over de uitslag van het VB. Voor wie zolang niet kan wachten, hier alvast de detailcijfers. We noteerden ook dat Lijst Dedecker, op kopman Jean-Marie Dedecker na, is weggeveegd uit het federale parlement. En dat Jurgen Verstrepen nu de rekening wil vereffenen die hij met Jean-Marie Dedecker heeft openstaan nadat Dedecker Verstrepen bekritiseerd had omwille van diens uitslag bij de Vlaamse parlementsverkiezingen vorig jaar. Het wordt nog plezant aan de meest rechtse kant van Vlaanderenland.       

De verkiezingen in Nederland leren ons alweer dat opiniepeilers er flink naast kunnen zitten. Er was helemaal geen kloof tussen het liberale VVD en de socialistische PVDA, het werd een nek aan nek race tussen die twee. En de aanhang van Geert Wilders werd zwaar onderschat. Er kan morgen bijgevolg bij ons ook nog wel een verassing uit de bus komen. Gazet van Antwerpen waarschuwt alvast: “Onderschat Dewinter (foto) niet. (…) De grootste dagen van het VB mogen dan voorbij zijn, maar schrijf de partij zeker nog niet af.” Dat doen we niet. Onderschat nooit je tegenstander, is ons motto.

We kunnen er echter ook niet naast kijken dat sommigen het hier niet meer zien zitten. “Als ons volk niet ontwaakt, is de situatie onomkeerbaar en wordt het tijd om aan emigreren te denken en het voorbeeld te volgen van de vele duizenden die Europa nu reeds verlaten voor Amerika, Canada, Nieuw-Zeeland of Australië”, schreef Alexandra Colen op haar website, zo merkte Apache op. En Alexandra Colen is niet alleen. In het tweede nummer van AhA!, het ledenblad van Lijst Dedecker (LDD), vertelt Jurgen Verstrepen: “Het zou toch mooi zijn mocht die befaamde Forza Flandria, die eenmaking rechts van het centrum er ooit komen. Privé droom ik van mijn olijfboom. Ooit wil ik hier weg om iets op te starten in een zonniger klimaat, Griekenland of Amerika. Met een hoge snelheidsverbinding voor internet, een schotelantenne, een ontvanger en alles erop-en-eraan een nieuwe multimedia-omgeving creëren. Was ik niet in de politiek gestapt had ik het al gedaan. Maar het is nog niet te laat.” Het is voor hen te hopen dat Alexandra Colen en Jurgen Verstrepen in het buitenland geen nieuwe buren worden, maar voor het overige willen we ze niet tegenhouden. Al zal er in ons land dan minder te lachen vallen.

In Nederland hebben ze nu al geen reden meer om te lachen. Zowat het enige plausibele motief om voor Wilders te stemmen was dat hij, in tegenstelling tot zowat alle andere partijen, de pensioenleeftijd niet wilde verhogen. “Dit blijft een breekpunt”, zei Wilders in het afsluitend debat met de lijsttrekkers dinsdagavond. Intussen veranderde Wilders al van standpunt.“Het is een belangrijk punt, maar ik zal een coalitie met de PVV er niet op kapot laten gaan”, zegt Wilders nu.

Gisterenmorgen verscheen op zowat al nieuwswebsites het bericht dat Alexandra Colen (foto 1) aanstaande maandag in Antwerpen een “krantenverbranding” wil houden. Het nieuws was door het persagentschap Belga opgepikt van een persmededeling die ook op Colens website en Facebook verscheen. In de late namiddag was de “krantenverbranding” afgezwakt tot een “krantenverscheuring”. Niet wegens de vanzelfsprekende parallellen met de boekverbrandingen tijdens de inquisitie (foto 2) of het nazi-regime (foto 3), maar omdat Alexandra Colen intussen ontdekt had dat het in Antwerpen verboden is op de openbare weg zomaar een vuurtje te stoken. Alexandra Colen: dat is eerst wat zeggen, en dan pas nadenken.

“De Vlaamse pers is een van de slechtste ter wereld. Niet in staat om te overleven zonder overheidssubsidies houden de media de mensen dom en helpen ze actief mee aan de ondermijning van moraliteit, Vlaamse identiteit en soevereiniteit”, fulmineert la Colen in haar persmededeling. “De media zijn de grote promotoren van de alles-kan-alles-mag-mentaliteit. De media liegen en manipuleren het nieuws. Wij hebben er genoeg van! De media bestaan dankzij belastingsgeld van de burgers. Bijgevolg eisen wij dat ze degelijke informatie brengen en geen staatpropaganda. Weg met de Vlaamse media. Wij eisen informatie!” “Indien de politie het verbranden van kranten zou verbieden (wegens milieudelict of om een andere reden) houdt Colen een openbare krantenverscheuring”, hield ze nog een slag om de arm. “Volgende kranten en weekbladen worden omwille van hun fundamentele oneerlijkheid en linkse betweterigheid verbrand of verscheurd: Gazet van Antwerpen, De Morgen, De Standaard, Het Nieuwsblad, Knack. Ook staatszender VRT zal symbolisch verbrand worden.” Hoe de VRT symbolisch zou verbrand of verscheurd worden, wordt niet uitgelegd. “Wie wil meedoen omdat hij/zij ook genoeg heeft van onze oneerlijke, bevooroordeelde, immorele pers is welkom. Breng enkele oude kranten mee. Wij verbranden kranten, geen boeken, en zeker geen mensen. Het leven is heilig”, besluit Alexandra Colen.

Een en ander begrijpen wij toch niet. (1) Waarom is Het Laatste Nieuws niet in het rijtje kranten opgenomen? Het is weliswaar geen linkse krant, maar dat is Gazet van Antwerpen, om maar enkel die te noemen, ook niet. Maar als er één krant is die de “alles-kan-alles-mag-mentaliteit” verspreidt, dan is het toch wel de liberale Het Laatste Nieuws. (2) Colen voelde wel aan dat er misschien een probleem is met vuur te stoken op de openbare weg, maar waarom dan niet eerst even naar de website van de Stad Antwerpen surfen? Daar vind je de Antwerpse politiecodex, en met een zoekfunctie waar je “vuur” ingeeft, kom je meteen op het artikel 159 § 1 dat zegt dat het verboden is op de openbare weg of de nabijheid ervan vuur te maken. En waar het wel toegelaten is, reclameert het VB er over. (3) Colen voelt met haar natte teen ook wel aan dat men een parallel zou kunnen maken met de boekverbrandingen door nazi’s, en schrijft dan uitdrukkelijk kranten en niet boeken te willen verbranden. Maar wat is dan het verschil tussen een verwerpelijke krant en een vermaledijd boek? (4) Alexandra Colen kan anders niet klagen over de persbelangstelling de jongste dagen: de voorbije drie jaren voerde ze geen klap uit in het parlement, maar nu ze op de lijstduwersplaats op de VB-lijst is beland haalt ze om de haverklap de pers.

(5) In plaats van te schelden op de pers, zou Alexandra Colen beter Filip Dewinter de levieten lezen. Die beweerde dat Het Nieuwsblad “Alexandra Colen op één” had geplaatst in een “top-drie-van-de-meest-ranzige-uitspraken” op het VB-congres vorige zondag, maar het was wel degelijk Anke Van dermeersch op één, en Alexandra Colen slechts op drie, zoals wij schreven. Last but not least verkijkt Colen de kans om in de voetsporen van haar oerkatholieke voorvaderen te stappen door slechts een krantenverscheuring en niet een krantenverbranding te organiseren. Op 13 juli 1521 vond op de Grote Markt de eerste boekverbranding in Antwerpen plaats: katholieken gooiden er 400 boeken van de protestant Maarten Luther in het vuur. Maar waarschijnlijk hadden ze toen nog geen politiecodex zoals nu.

Met de moed van de wanhoop probeert het VB op te vallen in de verkiezingscampagne. Was bij de vorige verkiezingen Jean-Marie Dedecker de lieveling van de media, deze keer is het Bart De Wever. Vorig jaar was Marie-Rose Morel de VB’(st)er die tijdens de kiescampagne de meeste televisiezendtijd kreeg, maar zoals bekend wil Marie-Rose Morel niet meer opdraven in het VB-circus. Geen plaats meer op een VB-lijst, Morel was zelfs niet aanwezig op het verkiezingscongres van het VB vorige zondag in Antwerpen. Weg extra zendtijd op de Vlaamse televisie. Wat dan gezongen?

Een paar mensen herinnerden zich dat bij het verkiezingscongres vlak voor de Vlaamse parlementsverkiezingen vorig jaar één quote was blijven hangen: “Waar is de poen voor uw pensioen? In de pocket van Mohammed.” Een quote overigens die Filip Dewinter niet in een spontane opwelling deed, maar vooraf was doorgesproken met Bruno Valkeniers. Vandaar dat voor het verkiezingscongres vorige zondag, opnieuw in zaal Zuiderkroon in Antwerpen, de sprekers zich om ter hardst inspanden om ranzige uitspraken te doen. Het Nieuwsblad zette op 3 Alexandra Colen met haar betoog over de “theologie van de immigratie”. Volgens Alexandra Colen zijn de moslims niet naar Europa gekomen om economische redenen, ze doen aan “veroveringsimmigratie”: “Een vingerknipen en ze nemen de boel hier over.” Voelt Alexandra Colen zich zo onzeker over haar katholiek geloof, dat ze nu zo moet uithalen naar de islam(ieten)? Of is het haar onzekere plaats op de lijst die haar tot dat soort uitspraken drijft? Is la Colen vergeten dat België Marokkanen en Turken is gaan halen voor het werk in de Limburgse koolmijnen? Enfin, op twee in de hitparade van Het Nieuwsblad van ranzigste uitspraken: Filip Dewinter met: “Tegenwoordig wordt Leven als God in Frankrijk vertaald als Leven als Mohammed in België.” Op één Anke Van dermeersch: “De definitie van de ideale islamiet? Die kijkt niet om als een vrouw passeert, hij rookt niet, drinkt niet en hij werkt niet.” Het was de opwarmer voor het verkiezingscongres vorige zondag.

Als het VB over vreemdelingen spreekt, is het thema ‘criminaliteit’ natuurlijk nooit ver weg. “We moeten de criminelen opnieuw assertief in de ogen durven kijken en met gelijke munt betalen”, wist Filip Dewinter (foto 1). “Of zoals Clint Eastwood als inspecteur Callahan in mijn favoriete film Dirty Harry zegt: “Go adead, make my day!” Wij hebben de film niet gezien, maar de affiche (foto 2) laat ons toch vermoeden dat de wijze waarop Dirty Harry een en ander weg wil à la manière van Bart Debie is. Niet echt een voorbeeld van beschaving. (Foto 3 = foto 1 + 2. Klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding.) Uiteraard passeerden Sharia4Belgium en Sharia4UK ook de revue. Filip Dewinter: “Abou Imram, Rim Ram of Bim Bam laat ons (…) zonder blozen weten dat ‘de islam ons de beschaving zal brengen want dat de Westerse beschaving alleen maar kan leiden tot alcoholisme, verslaving, pornografie en criminaliteit'.” En dat pikt Dewinter niet. Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding heeft klacht neergelegd tegen Sharia4Belgium wegens homofobe uitspraken. Het Centrum zal het dossier vervolledigen met uitspraken van Sharia4Belgium over het “superieur zijn” van de waarden van moslims, en niet-moslims die “apen en varkens zijn.” Volkomen terecht dat dit bekeken wordt in het licht van de wetgeving tegen het aanzetten tot discriminatie en geweld, maar wordt er parallel ook een dossier aangelegd over het VB? De ‘opwarmer’ van Anke Van dermeersch en andere uitspraken op het VB-congres vorige zondag is al even ver naast de pot pissen.

Gerolf Annemans weet hoe hij zijn Kamerleden tot meer activiteiten kan aanzetten: zet ze op de lijstduwersplaats in plaats van op een veilige tweede plaats, en plots halen ze elke week de media terwijl dat vroeger maar eens per jaar was. Het is wat met Alexandra Colen gebeurt.

Bij De Standaard dachten ze al dat Alexandra Colen een ex-parlementslid van het VB is. Niet alleen Marc Reynebeau leek dat te denken. In een artikel over de benoeming tot aartsbisschop van de Naamse bisschop André-Joseph Léonard schreef DS-redacteur Dominique Minten: “Alexandra Colen, gewezen politica van Vlaams Belang, stuurde…”. De laatste keer dat Alexandra Colen voor het overige nog die krant haalde, was met haar parlementaire vraag over de vergoeding aan de Universiteit Gent van het adviseurschap van Brice De Ruyver (De Standaard, 17 oktober 2008). Maar nu Alexandra Colen lijstduwer is op de Antwerpse VB-lijst?! Een week geleden haalde ze zowel de weekendeditie van De Standaard als van Het Laatste Nieuws met een krankjorum bericht op haar Facebook. “’De commissie Adriaenssens bevestigt dat 90 % van de pedo-slachtoffers jongens zijn. Dit bewijst kardinaal Bertoine’s gelijk als hij stelt dat pedofilie vooral te maken heeft met homoseksualiteit’, zegt Colen op haar Facebookpagina. ‘De oorzaak van het pedofilie-schandaal in de kerk ligt bij de ‘alles kan, alles mag’-mentaliteit. De Gay Pride Parade, met zijn  exhibitionistische uitspattingen, is een symptoon van dezelfde uitwassen’, vindt Colen, die naar de kiezer trekt met de slogan ‘Stem de pedofiele mentaliteit weg!’” Aldus Het Laatste Nieuws zaterdag 15 mei. Dezelfde dag stond een gelijkaardig bericht in De Standaard.

In die laatste krant stond dinsdag 18 mei een nieuw bericht over Alexandra Colen. “(…) 'Er moet een einde komen aan de alles-kan-alles-mag-mentaliteit die tot normvervaging leidt en uitwassen zoals pedofiele bisschoppen heeft mogelijk gemaakt', schrijft ze (Alexandra Colen, nvdr.) in een verkiezingsmail. 'Normale gezinnen - vaders en moeders en kinderen, die trouw zijn aan elkaar - wie spreekt er nog voor hen? Kerk en samenleving lieten hen in de steek.' Colen vraagt een signaal tegen de 'permissiviteit', en dat kan het best met een stem op haar, 'een kleine daad met grote consequenties'.” En vrijdag stond in alle kranten dat la Colen vandaag, pinkstermaandag, campagne gaat voeren aan de basiliek van Onze-Lieve-Vrouw in Scherpenheuvel, ook al ligt Scherpenheuvel niet in de Antwerpse kieskring van Alexandra Colen. Colen wil er vandaag de ‘stem voor het leven’ brengen en belooft om – als ze herkozen wordt – in het parlement een gebedsgroep te beginnen. Dat kan, zegt ze, omdat er onder de nieuwe generaties van parlementaire stagiairs en jonge personeelskrachten “overtuigde en bezielde christenen” zijn “die zonder schroom uitkomen voor hun geloof”. Mocht Tanguy Veys verkozen geraken, heeft ze alvast een medestander die wekelijks twittert en facebookt wanneer hij een kerk binnengaat voor een eucharistieviering of andere gelegenheid.

In de stad Antwerpen plakt de ploeg die voor Gerolf Annemans plakt ook affiches voor Alexandra Colen (foto). De plakploeg van Filip Dewinter plakt niet voor Alexandra Colen. Anke Van dermeersch heeft daarentegen zowel Dewinter als Annemans kunnen verleiden om ook voor haar te plakken. De campagne van Alexandra Colen is intussen ook in het buitenland opgevallen. Morgen mag la Colen er uitleg over geven op een Nederlandse internetradio.

• Reactie: Columns.

Dat Filip Dewinter de Senaatslijst van het VB trekt was al bekend. Of hij effectief gaat zetelen, blijft af te wachten. Dat Marie-Rose Morel weigerde diezelfde Senaatslijst te duwen, en Frank Vanhecke het aanbod afwees om de West-Vlaamse Kamerlijst ofwel te trekken ofwel te duwen, wisten we ook al. Maar wat valt nog op nu de volledige VB-lijsten voor Kamer en Senaat bekend zijn?

De Kamerlijst in de provincie Antwerpen is de belangrijkste lijst. Niet enkel door het politiek gewicht van “de Antwerpse gemeenteraadsfractie”, zoals Frank Vanhecke ze noemt, maar ook door het aantal parlementszitjes die er in de provincie te verdelen zijn. Drie jaar geleden haalde het VB er zes binnen. Lijsttrekker is als vanouds Gerolf Annemans. Rita De Bont, drie jaar geleden voor het eerst op een VB-lijst, komend van de Vlaamse Volksbeweging, staat nu op de tweede plaats. VB-voorzitter Bruno Valkeniers bekleedt slechts de derde plaats. Jan Mortelmans uit Lier staat vierde; hij is ook eerste opvolger. Marleen Van den Eynde uit Kontich  staat vijfde, Dimitri Hoegaerts uit Brasschaat, voormalig VB-vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT, staat zesde. De rest van de lijst is van weinig belang voor een verkiesbare plaats, en waarschijnlijk zal het VB deze keer zelfs geen zes verkozenen hebben. Maar wat met lijstduwster Alexandra Colen (foto 1)? Drie jaar geleden stond Alexandra Colen op de tweede plaats, en was ze met 20 450 voorkeurstemmen en 18 013 lijststemmen erbij zeker van een plaatsje in de Kamer. Naarmate het aantal verkozenen stijgt, heb je minder stemmen nodig om verkozen te worden. Drie jaar geleden geraakte Marijke Dillen vanop de lijstduwersplaats verkozen met 13 814 voorkeurstemmen, al nam ze dat mandaat niet op en bleef ze in het Vlaams parlement zitten. Maar Alexandra Colen heeft een ander profiel dan Marijke Dillen.

Vandaar dat ’t Pallieterke deze week schreef: “Bij het Vlaams Belang zit Alexandra Colen op de wip. De partijleiding zou haar van de tweede plaats die ze vorige verkiezing bezette, deze keer wat naar beneden willen duwen. Haar plaats zou worden ingenomen door Rita de Bont en Alexandra zou afdalen naar de vierde plaats – een strijdplaats – of zelfs naar de vijfde. (…) We hebben niks in de VB-pap te brokkelen, maar wij zouden er toch nog maar eens goed over nadenken, om de eenvoudige reden dat Alexandra Colen de verpersoonlijking is van de ethische thema’s die nog altijd in het partijprogramma staan: tegen vruchtafdrijving, tegen euthanasie, tegen homohuwelijk. Diegenen die de termijn voor vruchtafdrijving willen verlengen en euthanasie voor wilsonbekwamen bepleiten, hebben de trom al geroerd. In de volgende legislatuur zullen ze zeker proberen dat door te duwen. Op de CD(&V) hoeft men niet te rekenen om daar een stokje voor te steken. Met andere woorden, Alexandra Colen is één van de weinigen in de partij die stemmen van buiten de partij aantrekt.” Een lijstduwersplaats is beter dan een vierde of vijfde plaats op de lijst, maar natuurlijk slechter dan een tweede plaats. Alexandra Colen haalt wel stemmen van conservatieve katholieken naar het VB, maar heeft nooit goed gelegen in haar partij. Op 10 juni 1998 noemde Filip Dewinter haar in Het Laatste Nieuws een “puriteinse kwezel” nadat ze – zonder overleg in de VB-fractie – een wetsvoorstel had ingediend dat naakte vrouwen op affiches, zoals voor Evian-water en Palmolive-lichaamsverzorging, wou verbieden.

Eerder was er vanuit het VB al kritiek op la Colen omdat ze haar sympathie had uitgesproken voor liberale standpunten en ongeremd pro de Verenigde Staten van Amerika was. De defenestratie van Alexandra Colen werd verder gezet op 12 maart 2005. Het VB-partijbestuur dat tot dan bestond uit veertien mannen en één vrouw, de boekhoudster van de club, Patsy Vatlet, werd uitgebreid met drie vrouwen. Maar geen Alexandra Colen. Wel Marijke Dillen, bimbo Anke Van dermeersch en toen nieuwkomer Marie-Rose Morel. En nu zakt Alexandra Colen weg van een zekere tweede plaats naar de lijstduwersplaats op de Antwerpse VB-Kamerlijst. Dat Rita De Bont een gewilliger VB’ster is dan Alexandra Colen speelde allicht een rol bij de keuze van Gerolf Annemans voor de tweede plaats op zijn Kamerlijst. Voor haar parlementair werk zal het niet zijn dat Rita De Bont een zekere plaats op de lijst kreeg. In het Rapport van het parlement van De Morgen kreeg Rita De Bont… een nul. “Als stemmenkanon ontgoochelde De Bont, als Kamerlid nog meer.” Alexandra Colen haalde echter ook nul punten, en het is niet alleen bij De Morgen dat het parlementair werk van Alexandra Colen niet opvalt. Bij de bespreking van het boek Leven in twee werelden. Belgische collaborateurs en de diaspora na de Tweede Wereldoorlog schreef Marc Reynebeau dat Oostfronter Alexander Colen, die na de capitulatie van de nazi’s naar Ierland vluchtte, “vader werd van Alexandra Colen, ooit nog parlementslid voor het Vlaams Blok.” Dat klinkt alsof Alexandra Colen geen parlementslid meer is, maar tot de ontbinding van de Kamer van Volksvertegenwoordigers vorige week 6 mei was Colen nog altijd parlementslid.

Nog dit. Zowat elke partij heeft een nieuwe Bekende Vlaming op de lijst staan. Bij de CD&V is dat mediafiguur Rik Torfs, bij de N-VA Siegfried Bracke, bij Groen! actrice Joke Devynck. Bij het VB houdt men het op voormalig VRT-journalist Reddy De Mey (foto 2), die tweede lijstduwer is bij de opvolgers voor de Senaatslijst. In 2004 lid geworden van het VB, na een nogal genante sollicitatie die door een RTBF-camera gefilmd werd. “Voor mij was het een manier om opnieuw van betekenis te zijn”, gaf Reddy De Mey  later als verklaring voor zijn stap naar het VB. En nu is Reddy De Mey blijkbaar nog van enige betekenis voor het VB. Waarom is niet duidelijk. Eén van de laatste keren dat Reddy De Mey de media haalde, was toen zijn echtgenote overleed. De laatste keer was toen bleek dat zijn vriendin Kristien niet met hem wilde samenwonen. Al had Reddy De Mey daar wel begrip voor: “Samenleven met een Kreeft is absoluut niet evident. Ik ben nogal humeurig, zie je.” Dat treft. Bij het VB staan er nog wel meer van dat slag op de lijst. Op diezelfde Senaatslijst bijvoorbeeld lijstduwer Hugo Coveliers, maar over hem en anderen op de VB-lijsten maandag meer.

Nog maar pas is haar vader overleden of Alexandra Colen (foto 1) moet ook het overlijden betreuren van haar medestander pater franciscaan Renaat de Muyt. In VB-kringen beter bekend onder zijn schuilnaam Nemrod. Toen het parlement in 1998 een regeling rond wettelijke samenwoning goedkeurde, stapte Alexandra Colen naar het Arbitragehof om de wet te laten vernietigen. Volgens haar kon het niet dat de wet samenwonende dezelfde voordelen biedt als aan gehuwden. Het verzoekschrift werd ondertekend door drie koppels en één verstokte vrijgezel: Renaat de Muyt. “Als bedienaar van de eredienst kan ook hij een duidelijk belang doen gelden, met name dat zijn geloofsgemeenschap op een onrechtmatige wijze wordt behandeld”, meldde het VB. In debatten over de islam bepleit het VB de scheiding van kerk en staat, maar in andere gevallen vind ze het vermeend belang van de katholieke kerk belangrijker dan dat van de staat.

Wie het levensverhaal van de op 30 december overleden vader Colen leest, valt het op dat dochter Colen het niet van vreemden heeft. Onder het naziregime werd Alex Colen Oostfrontvrijwilliger. Hij vocht als tankcommandant in Oekraïne en aan de Oder. Na de oorlog werd hij hiervoor veroordeeld tot 20 jaar dwangarbeid en tewerkgesteld in de steenkoolmijn van Zwartberg (Genk). In 1948 vluchtte Alex Colen naar Ierland, leerde er zijn echtgenote kennen en stichtte er een gezin met negen kinderen. Na twintig jaar keert hij terug naar Vlaanderen en engageert hij zich meteen in het Taal Aktie Komitee (TAK). In Aalst stichtte hij mee de Vlaamse Volkspartij (VVP) en het Vlaams Blok (VB). Alex Colen was de vader van VB-Kamerlid Alexandra Colen en het Gentse VB-provincie- en gemeenteraadslid Kristina Colen. Alex Colen was een trouwe lezer van ’t Pallieterke waar hij regelmatig lezersbrieven naartoe stuurde. Hij is 88 jaar oud geworden.

Begin vorige week overleed dan Renaat de Muyt. Alhoewel priester – en hoe dikwijls hebben we niet gehoord dat priesters zich moeten onthouden van politiek, en toch zeker partijpolitiek – was hij vanaf het prille begin actief in de partij die het VB vooraf ging, naast de VVP van onder andere vader Colen, de Vlaams-Nationale Partij (VNP). Partij opgericht door mensen als Karel Dillen, Wim Verreycken en Xavier Buisseret. De Muyt had dan al een bewogen geschiedenis achter de rug. In 1943 meldde hij zich als vrijwilliger voor het Oostfront, maar hij werd er geweigerd. Hij trad dan maar toe tot de paters franciscanen en werd in 1949 tot priester gewijd. Als student theologie is hij actief bij het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV). Eén jaar vóór hij in de redactie van het Volksunie-blad Wij terechtkomt, in 1966, publiceert De Muyt onder de schuilnaam Nemrod de vele malen herdrukte brochure Het feest van de haat. Hierin wordt beweerd dat ‘het feest van de haat’ niet in 1940 maar in 1944 begon, en wordt het aandeel van het Vlaams-nationalisme bij de Jodenvervolging ontkend (Lieven Saerens, De Jodenjagers van de Vlaamse SS, blz. 246).

Tot een paar jaar geleden vulde Renaat de Muyt jarenlang als Nemrod het rubriekje Uitdagende gedachten in het VB-maandblad (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Uitdagende gedachten was geschreven in het gezwollen taaltje dat ook De Muyts vriend Karel Dillen bezigde. Via Karel Dillen leerde ook Frank Vanhecke De Muyt kennen. Vanhecke geeft toe dat er bij De Muyt al eens wat scheef zat. Frank Vanhecke: “Hij kon soms wat wereldvreemd zijn, typisch voor een intellectueel die nog weinig onder de mensen komt en zich oordelen vormt op basis van artikels en boeken.” Frank Vanhecke heeft overigens een groot deel van zijn boekencollectie te danken aan De Muyt. Het laatste boek dat Vanhecke van De Muyt kreeg – Trotsky’s Stalin, an apparaisal of the man and his influence – is een bijzonder boek. Omdat het van de de Russische revolutionair Leo Trotsky is, maar ook omdat het het boek is dat Trotsky aan het schrijven was toen hij in 1940 in Mexico in opdracht van Stalin vermoord werd. Frank Vanhecke heeft het echter nog niet gelezen. Renaat de Muyt werd zaterdag in Leuven begraven. Hij is 86 jaar geworden.

In Het Nieuwsblad publiceren ze deze zomer een artikelenreeks Hoe zou het zijn met?. Van welke Bekende Vlaming hebben we al lang niets meer gehoord? En hoe gaat het intussen met hem of haar? Vrijdag was Reddy De Mey (foto 1) aan de beurt, bekend als journalist voor het BRT-Nieuws die er altijd wel voor zorgde zelf ook even in beeld te komen.

Met Reddy De Mey ging het sindsdien van kwaad naar erger. Sinds 2004 is hij lid van het VB. Hij bood Philip Dewinter zijn diensten aan op een ronduit gênante manier... die dan nog gefilmd werd door een RTBF-televisiecamera (zie: http://www.garagetv.be/video-galerij/yelloman/reddy_demey___dewinter_wmv.aspx). Bij de federale verkiezingen vorig jaar kreeg Reddy De Mey 3 534 voorkeurstemmen. Zijn VB-lidmaatschap komt slechts zijdelings aan bod in het twee bladzijden groot interview in Het Nieuwsblad, als Reddy De Mey gevraagd wordt wat hij nu doet. Zijn laatste wapenfeit is dat hij in het Zwartwit-radioprogramma van Jurgen Verstrepen, toen die nog bij het VB was, geregeld zijn mening mocht geven. Reddy De Mey: "Ook al ging dat maar om een paar minuutjes, ik trok me daaraan op." 

Wat wij ons echter afvroegen is: hoe zou het intussen zijn met Alexandra – dixit Philip Dewinter: “Puriteinse kwezel” – Colen? Hoe is het met haar vijf met thuisonderwijs groot gebrachte kinderen? Heeft Alexandra zich intussen verzoend met het homo zijn van haar jongste broer (zie: http://mikpunt175.be/index.php?id=180)? Hoe is 't met haar man, de om zijn contacten met Amerikaanse conservatieven bekende Paul Belien? In de Kamer van Volksvertegenwoordigers is Alexandra Colen minder actief dan haar collega’s VB-kamerleden, en die staan al niet bekend om hun grote ijver (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6035720/de-selectieve-initiatieven-van-de-vbkamerfrac). Over Alexandra Colens hysterische reacties op bloot in het straatbeeld (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/196/67) horen we ook niets meer. En er is nochtans geen reden om te zwijgen, bloot is meer dan ooit aanwezig in het straatbeeld (foto 2 – klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding, maar kijk vooraf goed rond of er geen kinderen in de buurt zijn).

Het moet zijn dat in Kasterlee, waar Alexandra Colen intussen woont na eerder van Antwerpen naar Mol verhuisd te zijn, een landelijke gemeente is waar alles peis en vree is. Maar in ’t Stad, beste Alexandra, daar gaat het nog altijd richting Sodom en Gomorra uit. Op het colloquium 40 jaar mei '68. Gezinnen, Waarden & Normen dat het VB op 17 mei in een zaal van het Vlaams parlement organiseerde voor zo'n 250 gegadigden kondigde Alexandra Colen aan "niet te wachten tot verantwoordelijkheidszin en zelfbesef terug in bestuurskringen doorsijpelen, maar om vooraan te staan in het opzetten van waarde(n)volle initiatieven zoals die ook in Amerikaanse kringen voorkomen", maar veel hebben we er nog niet van gezien. Om niet te zeggen: we hebben er nog niets van gezien.

Vorige week meldde  't Pallieterke dat hun medewerker Paul Belien, echtgenoot van Alexandra Colen en  go between tussen het VB en Amerikaanse conservatieve denktanks, noodgedwongen in verlof is tot september. Eerst moest Belien kritiek slikken omwille van het racistische opstel  Geef ons wapens dat hij schreef na de moord op Joe Van Holsbeeck in het Brussels Centraal Station (zie: http://aff.skynetblogs.be/?date=20060429&number=1...); later kreeg hij de politie aan zijn deur omdat hij en zijn eega hun kinderen thuisonderwijs geven maar weigeren daarbij een verklaring te ondertekenen dat de ouders-leerkrachten het VN-kinderrechtenverdrag onderschrijven. Belien en Colen vinden dat het verdrag een "marxistisch" werkstuk. 't Pallieterke heeft intussen voor de duur van Beliens afwezigheid een nieuwe columnist gevonden: Koenraad Elst (foto 1), ook al iemand die rond het VB cirkelt. Als Philip Dewinter zijn 70-puntenplan presenteerde op 6 juni 1992 op een colloquium in het Elzenveld in Antwerpen, was het Koenraad Elst die er opgevoerd werd voor een referaat over de islam. Alhoewel Elst niet echt een islamkenner is, eerder een indoloog. Maar dat is maar een detail. De eerste column van Elst gaat over het  Concert voor democratie, maar de gedachten van de familie Belien-Colen komen ook bovendrijven.

Koenraad Elst waarschuwt zijn lezers dat hij "van de Belgische politiek niks ken(t), te simpel van geest voor zulk ingewikkeld kluwen" en "niet echt op dezelfde lijn zit" als Belien. Elst: "Zo is Paul een trouwe katholiek terwijl ik een afvallige ben. Maar ik deel wel zijn hartstocht voor directe democratie en vrije meningsuiting." Volgens Elst is het 0110-concert en de reactie van de media erop een geschenk voor het VB. Zo kan de partij zich weer eens wentelen in haar favoriete rol van underdog. Maar Elst heeft ook kritiek op het VB. Elst: "De partij der verzuurden kan het niet laten om ongepast zuur te reageren op het 0110-project. In plaats van het sportief  op te nemen en pakweg een tegenconcert aan te kondigen, moest Filip Dewinter zo nodig een 'waarschuwing' uitsturen aan Laura Lynn en consoorten: zij zouden beter wat zorgvuldiger omspringen met de politieke gevoelens van hun VB-gezinde fans. Dat zal wel niet als dreigement bedoeld zijn, maar dan nog was het nergens voor nodig om bezwaar te maken tegen de stemverheffing van onze Vlaamse cultuurdragers. Wat, zijn ze niet deskundig en weten ze niet voor welke kar ze zich laten spannen? Misschien, maar in een democratie heeft men geen enkele kwalificatie nodig om aan politiek te doen: eender welke burger mag in het stemhokje meebeslissen of op een podium klimmen om aan medeburgers zijn mening kond te doen. Dat is niet 'bevoogdend en betuttelend' zoals Dewinter beweert, dat is vrije meningsuiting. Het VB gaat verkrampt om met onwelgevallige meningen."

"(...) Het VB heeft nog niet de kans gekregen om zijn engagement pro directe democratie te verraden, maar ik zou er niet gerust in zijn. Oppositiepartijen zijn formules genegen die macht aan de regering onttrekken, maar eens zelf aan de macht gaan ze dat vaak anders zien. Ze krabbelen terug zodra ze beseffen dat democratisering niet betekent: macht uitoefenen met een halfoor gericht op de wensen van de burger, maar wel: macht verliezen ten voordele van de burger. Eén democratisch lichtpunt bij het VB verdient nochtans een vermelding, namelijk de woordvoerster van de welbegrepen antipolitiek: 'Hoe méér politici doen, des te meer kwaad ze aanrichten', aldus Dr. Alexandra Colen (foto 2) in haar nieuwsbrief Peper en Zout  (juni 2006). Ja, van Laozi tot George Washington hebben lucide staatskundigen steeds weer opgemerkt dat slecht werkende staten veel politieke bedrijvigheid kennen, veel wettenmakerij. Hoe meer paarse modelstaat, des te meer zinloos geweld. Dus geeft zij volgende raad aan de talloze vrouwen die tegen hun zin de verplichte vrouwenplaatsen op de kieslijsten ingevuld hebben en verkozen zullen worden: "Blijf zetelen, maar doe niets. (...) Een vertegenwoordigster van het volk moet niets doen, (...) zij moet alleen het volk vertegenwoordigen door een zetel bezet te houden waar anders een dwaas komt te zitten die denkt dat hij de wereld moet gaan veranderen."