17-01-16

VNJ (VLAAMS NATIONAAL JEUGDVERBOND) NIET RECHTS-RADICAAL?

Maandag mochten een aantal Vlaams-nationalisten op de koffie bij Bart De Wever, waarna de N-VA-voorzitter woensdag een nieuw communautair initiatief aankondigde. De Standaard schetst dit weekend een Who’s who in de Vlaamse Beweging. Pieter Bauwens, hoofdredacteur van doorbraak.be, is het niet eens met hoe het VNJ daarbij omschreven wordt. Ten onrechte.

De verenigingen die hun nood mochten gaan klagen bij Bart De Wever waren het OVV, de VVB, de VGV, het VNZ en de IJzerwake. Behalve die laatste allemaal onbekenden bij het overgrote deel van de Vlamingen, en dus verduidelijkt Marc Reynebeau in De Standaard een en ander. OVV staat voor ‘Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen' en wordt geleid door de 78-jarige Open VLD-burgemeester van Lennik Willy De Waele die ooit alle Belgische vlaggen uit zijn gemeente liet verwijderen en samenwerking met het Vlaams Belang bepleitte. VVB staat voor 'Vlaamse Volksbeweging', met als voorzitter Bart De Valck, zoals zijn voorganger Guido Moons uit het Taal Aktie Komitee (TAK) stammend. VGV staat voor 'Vlaams Geneeskundigenverbond'. VNZ is het letterwoord voor het 'Vlaams en Neutraal Ziekenfonds' van Jürgen Constandt.

Allemaal behoorlijk rechts, en met de IJzerwake van voorzitter Wim De Wit wordt het er niet minder om. De IJzerwake werd in 1995 een eerste keer ingericht als een initiatief van het VNJ, het Vlaams Nationaal Jeugdverbond. In 2003 als alternatief voor de IJzerbedevaart voortgezet door in merendeel Vlaams Belang’ers, zoals de pas overleden Wilfried Aers. De qua opinievorming belangrijkste Vlaams-nationalistische club, de website doorbraak.be, was niet op de visite bij Bart De Wever. Wat misschien de felheid van de reactie achteraf uit die hoek verklaart. De Standaard vergeet doorbraak.be niet en schetst hoofdredacteur Pieter Bauwens als “een godsdienstleraar die in de VVB diverse functies vervulde. Hij maakte zijn politiek debuut in het rechts-radicale en nationalistische Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) en was ‘jeugdspreker’ op de rechts-radicale IJzerwake. Hij is een pleitbezorger van het confessioneel onderwijs.”

Pieter Bauwens reageerde op Facebook: “Beste Marc Reynebeau, het VNJ (…) is niet rechts-radicaal. Niet. Ik kan daarvan getuigen. Typisch voorbeeld van vooringenomen journalistiek, niet gebaseerd op feiten, maar op oude, niet meer gecontroleerde verhalen. Enfin, ’t is altijd iets. Ik kan getuigen dat het VNJ mij, op vele vlakken, (goed) gevormd heeft en vandaag nog altijd een heel goede jeugdbeweging is. Weinig politiek en veel jeugdbeweging.” Onder andere Jean-Pierre Rondas vond dit Facebook-bericht ‘leuk’.

“Doch een pak méér politiek getint dan eender welke andere jeugdbeweging. En dat valt niet te ontkennen”, antwoordt een vrouw die zelf VNJ’ster was. “Je leert er over Vlaanderen en de Vlaamse beweging, maar dat heeft niks met links en rechts te maken”, antwoordt Dirk Verhaert. Zoals Dirk Verhaert, zelf ook ex-VNJ’er, als Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Wijnegem en eerste opvolger op de Vlaams Belang-lijst voor het Vlaams Parlement op 25 mei 2014 niet links of rechts is? Rob Verreycken mengt zich in de discussie vooraleer gisterenavond in het Frans te gaan mee kwelen met In Memoriam: “Politiek gezien is ‘links’ in het VNJ altijd in de minderheid geweest, net als in de hele Vlaamse beweging - dat is logisch (…)” En voorts: “Velen in Antwerpen waren (en zijn) zeker radicaal, daar ik niks mis mee. Ik kan getuigen dat Pieter en de meeste Oost-Vlamingen dat dan weer niet waren.”

De ex-VNJ’ster die het VNJ als méér politiek getint dan eender welke andere jeugdbeweging omschreef vervolgt: “Kinderen van 6 die ‘België barst!’ en dergelijke gillen, tussen de liedjes door, vind ik toch wat verregaand. Wisten wij veel. Ik vind dat de puurste vorm van indoctrinatie. (…) Vandaag de dag, als mama van twee kindjes, kijk ik er (…) anders tegenaan. Een jeugdbeweging zou enkel over plezier en spel en vriendschap moeten gaan. Niet over de overtuiging van je ouders.” Pieter Bauwens, wiens kinderen op hun beurt naar het VNJ gaan, is het daar niet mee eens. “Als de overtuiging van de ouders geen rol mag spelen, kan je niet opvoeden.” Zijn kinderen zijn over het VNJ “heel enthousiast". "En ja. Het is nog meer jeugdbeweging dan vroeger.”

De VNJ-activiteiten kunnen lokaal wel eens verschillen in Belsele, Brugge, Deurne, Gent, Hamme, Izegem, Kontich, Mere enzomeer, maar er zijn toch ook activiteiten die gemeenschappelijk zijn. Zoals naar de IJzerwake trekken (foto 1 – VNJ’er brengt een bloemenkrans van het Vlaams Belang naar het IJzerwake-podium in 2015). Geen andere jeugdbeweging zou zich zoiets in het hoofd halen, en terecht. IJzerwake waar, zoals vorig jaar nog, collaborateurs een bloemenhulde krijgen. In 2015: Toon Pauli. En wat met de Oostfrontersherdenking in Stekene, ook een vaste prik in de agenda van het VNJ. Op foto 2 de VNJ-aanwezigheid bij de Oostfrontersherdenking in 2015, met achteraan een aantal neonazi’s van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force (RVF) die goedkeurend toekijken.

De omschrijving van het VNJ als rechts-radicaal is volkomen terecht, wat Pieter Bauwens ook probeert toe te dekken.

01-06-15

NAMEN NOEMEN BIJ ’T PALLIETERKE

Met een sponsoretentje bij de Antwerpse havenbaas Fernand Huts einde april, een ‘Extra feestmagazine 1945-2015’ twee weken geleden als bijlage bij het gewone nummer, een tuinfeest een week geleden, een debat over de Vlaams-radicale pers volgende week en nog andere activiteiten wil het weekblad ’t Pallieterke dezer dagen onderlijnen dat het al zeventig jaar bestaat.

 

’t Pallieterke is ontstaan als een uitloper van een cursiefje dat Bruno de Winter schreef in Het Handelsblad, destijds één van de belangrijkste Antwerpse kranten. Een krant die ook de eerste verhalen van de stripreeks Piet Pinter en Bert Bibber publiceerde, en in 1962 als krantentitel verdween en opging in Het Nieuwsblad. De eerste jaargang van ’t Pallieterke vulde Bruno de Winter op zijn eentje. Bruno de Winter hekelde allerlei politici en toestanden, en nam het op voor de mensen die gebukt gingen onder de naoorlogse ‘repressie’. Na een jaar was de oplage van het blad gestegen tot 48.000 exemplaren.

 

Het blad evolueerde van een ‘licht anarchistisch katholiek flamingantisme’ naar een ‘meer uitgesproken rechts Vlaams-nationalisme’, iets wat na de vroegtijdige dood van Bruno de Winter in 1955 door zijn opvolger Jan Nuyts bestendigd werd. Bij ’t Pallieterke is het echter niet altijd wat het lijkt. Jan Nuyts was dan wel hoofdredacteur geworden van ’t Pallieterke, de hoofdartikels werden in die tijd geschreven door Jan Merckx die toen baas was van Het Handelsblad en later VTM zou oprichten.

 

En zo zijn er velen bij ’t Pallieterke met een dubbele pet. Het volstaat het wekelijks relaas over de activiteiten in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement te lezen om te zien dat daar een journalist of iemand anders aan het werk is die naast zijn officieel werk bijklust met ranzig commentaar voor ‘t Pallieterke. Voor commentaar over de Antwerpse politieke cenakels kan ’t Pallieterke onder andere beroep doen op Staf De Lie, jarenlang journalist voor de Antwerpse editie van Het Nieuwsblad en wegens zijn pensionering nu nog occasioneel medewerker van Het Nieuwsblad.

 

Nog journalisten die voor ’t Pallieterke schreven of schrijven, al dan niet onder schuilnaam, zijn: Louis De Lentdecker (De Standaard), Marc Platel (VRT-radio) en Frans Crols (Trends). Vlaams Blok/Belang-coryfeeën konden zich ook uitleven in ’t Pallieterke: Karel Dillen, Gerolf Annemans, Europarlementslid Koen Dillen… En natuurlijk ook Vlaams Blok/Belang-personeelsleden zoals Paul Beliën (echtgenoot Alexandra Colen en nu werkend voor Geert Wilders) en weinig fijnzinnige lieden zoals zanger-auteur Jef Elbers. Maar ook erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en huidig N-VA-Kamerlid Peter De Roover is één van de pennen van ’t Pallieterke.

 

Vijf jaar geleden werd Karl Van Camp (foto 2) hoofdredacteur van ’t Pallieterke, in opvolging van Leo Custers (ex-redacteur buitenland van Gazet van Antwerpen). Karl Van Camp was tevoren al actief in allerlei Vlaams-nationalistische verenigingen en de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp was ook betrokken bij de fameuze rel van de NSV in Leuven in 1984 waarmee Jurgen Ceder naam maakte. Karl Van Camps eerste job was de digitale poot van ’t Pallieterke uit te werken, en nu probeert hij de gemiddelde leeftijd van de zowat vijftig medewerkers aan het blad te laten dalen.

 

Tegenwoordig heeft ‘t Pallieterke een oplage van 17.000 exemplaren, papier en digitaal samen. “Onze lezers zijn Vlaamsgezind en rechts. Ik mik niet op andere”, zei Karl Van Camp vorige week aan De Standaard in een artikel naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van ’t Pallieterke. “Welwillend maar kritisch ten aanzien van de N-VA”, zegt iemand anders in De Standaard. Als wekelijkse lezer van het blad bemerken we nog altijd een zware sympathie voor het Vlaams Belang. Indicatief is wie present was op het tuinfeest van ’t Pallieterke, zondag 24 mei aan een kasteel in Boechout. ’t Pallieterke zelf rept er met geen woord over in haar jongste nummer, en Rob Verreycken noemt geen namen in zijn verslag voor RechtsActueel.

 

Dan zullen wij maar namen noemen. Het Vlaams Belang was de sterkst vertegenwoordigde politieke partij. Met Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers, Tom Van Grieken… naast oud-parlementsleden zoals Annick Ponthier, Frédéric Erens en Hagen Goyvaerts. De Vlaamse Beweging was er onder andere met Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Wim De Wit (IJzerwake) en Michael Discart (Vlaamse Volksbeweging). De Vlaamse cultuur was present met drie leden van de Antwerpse groep De Strangers die voor een foto gewillig poseerden met Tom Van Grieken.

 

Het tuinfeest was ook de gelegenheid voor een aantalvoormalige Vlaams Blok/Belang’ers om de partijgenoten van weleer terug te zien: Francis Van den Eynde, Bart Laeremans en Karim Van Overmeire. Naast Karim Van Overmeire, intussen N-VA-parlementslid en schepen in Aalst, waren er als N-VA’er onder andere ook Yoleen Van Camp (Kamerlid, geen familie van ’t Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp), Erwin Brentjens (oud-burgemeester van Turnhout) en Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen en parlementslid, in een vorig leven nog boegbeeld van de Antwerpse liberalen. Ludo Van Campenhout, een man die zich op vele markten thuis voelt. De echte toppers van de N-VA schitterden door hun afwezigheid.