11-06-16

PAUL VAN GREMBERGEN: ONDERTEKENAAR EERSTE CORDON SANITAIRE

Vandaag wordt in Ertvelde afscheid genomen van Paul Van Grembergen (foto), vorige zaterdag overleden op 78-jarige leeftijd. Hij was één van de boegbeelden van de Volksunie (VU), en stapte bij de splitsing van de VU over naar het progressieve Spirit en niet naar de conservatieve N-VA. Paul Van Grembergen was parlementslid van 1974 tot 2004, en werd in mei 2001 – hij is dan 63 jaar – nog Vlaams minister van Binnenlandse Aangelegenheden en Huisvesting nadat Johan Sauwens moet opstappen omdat hij gesignaleerd is op een bijeenkomst van het Sint-Maartensfonds. Toen Bert Anciaux een jaar later, na de implosie van Spirit, opstapte werd Paul Van Grembergen ook minister van Cultuur en Jeugd.

Wat in het in memoriam wel eens vergeten werd de voorbije dagen, is dat Paul Van Grembergen als algemeen secretaris van de VU, samen met de voorzitters van de toenmalige CVP (Herman Van Rompuy), SP (Frank Vandenbroucke), PVV (Annemie Neyts) en Agalev (Jos Geysels), op 10 mei 1989 het allereerste protocol afsloot om “geen politieke akkoorden af te sluiten of afspraken te maken met het Vlaams Blok, noch in het kader van democratisch verkozen organen op gemeentelijk, provinciaal, gewestelijk, nationaal en Europees niveau, noch in het kader van verkiezingen voor de genoemde niveaus”.

“De tekst was kort”, herinnert Jos Geysels zich. “En de motivatie was even duidelijk: het Vlaams Blok miskent in haar programma en politieke praktijk de fundamentele democratische uitgangspunten en mensenrechten. Het cordon is dus een uitspraak over de grondbeginselen van de politieke democratie, over het respecteren van fundamentele grondrechten als vrijheid en gelijkheid. Niets meer, niets minder. (…) Democratie veronderstelt ideologische diversiteit en een politieke strijd. Dat maakt haar levendig en kwetsbaar. Maar dit impliceert wel het aanvaarden van fundamentele grondbeginselen, zoals het gelijkheidsprincipe en het non-discriminatiebeginsel. Volgens de ondertekenaars viel het Vlaams Blok onder dit democratische minimum.”

“Ten gronde is deze uitspraak dus een principieel statement en geen strategisch manoeuvre. Het is ook een afspraak waarbij bestuursakkoorden met deze partij worden uitgesloten. Niets meer, niets minder. Deze afspraak bevat dus geen cordon médiatique of een inperking van de vrije meningsuiting. Het bepaalt niet dat het debat met extreem rechts niet gevoerd moet worden. Op geen enkele wijze wordt de werking van het (nu) Vlaams Belang en haar vertegenwoordigers in de democratische instellingen en andere organisaties aan banden gelegd.”

Zeven weken later al blaast toenmalig VU-voorzitter Jaak Gabriëls (later Open VLD-politicus) het protocol van 10 mei 1989 op omdat het volgens hem “absurd was een verbond aan te gaan van één tegen allen”. Als het Vlaams Blok op 6 juni 1992 het fameuze 70-puntenplan presenteert op een colloquium in Antwerpen, reageren de partijen vertegenwoordigd in de Vlaamse Raad – uiteraard op uitzondering van het Vlaams Blok – toch weer, met een resolutie op 19 november 1992 waarin onder meer staat dat het 70-puntenprogramma flagrant in strijd is met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties.

De Vlaamse Raad stelde ook vast dat “sommige voorstellen (…) als oogmerk hebben migranten in een apartheidsgroep af te zonderen en stapsgewijs uit het maatschappelijk leven te verbannen, op dezelfde wijze als van 1933 af in nazi-Duitsland de Joodse medeburgers werden behandeld”. Om die redenen verbinden de ondertekenende partijen zich “ertoe geen politieke akkoorden af te sluiten of afspraken te maken met het Vlaams Blok, noch in het kader van democratische raden op het gemeentelijk, provinciaal, nationaal en Europees niveau, noch in het kader van de verkiezingen voor de genoemde niveaus”.

Maar ook deze resolutie werd later herroepen door een aantal politieke partijen en figuren. Het cordon sanitaire zou ondemocratisch zijn, maar wat is er ondemocratisch aan als je vooraf de kiezer duidelijk meegeeft dat je geen akkoord wenst te sluiten met het Vlaams Blok om die en die redenen? Dat is pas democratisch. In 2004 zou het Hof van Beroep in Gent trouwens bevestigen dat het Vlaams Blok een racistische partij is. Vreesde men dat de underdogpositie teveel koren op de molen is voor het Vlaams Blok? Moet men dan in zee gaan met het Vlaams Blok en haar programma uitvoeren? In de praktijk werd het cordon sanitaire alleen doorbroken om op enkele plaatsen wat extra postjes op lagere echelons (OCMW-raad, politieraad…) te bekomen.

“De VB-kiezer was het moe dat we door het cordon sanitaire nooit aan de macht kwamen”, zo verklaarde Filip Dewinter in Het Nieuwsblad van 23 mei nog de electorale nederlagen bij de jongste verkiezingen. Het heeft dus toch gewerkt, al vragen wij ons dikwijls af of politieke partijen om principiële redenen niet samenwerkten met het Vlaams Blok dan wel omdat het niet nodig was en het niet zelden toch maar een zooitje ongeregeld is. Paul Van Grembergen was zo niet. Hij was principieel in dat soort (en andere) zaken. Zie ook zijn uitvallen naar het Vlaams Blok in het parlement (video). We hebben Paul Van Grembergen als minister voor Cultuur en Jeugd wel eens ontmoet, en bij het jonge volk waar we toen nog bij hoorden dwong hij respect af. Dat respect is er nog altijd.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: van grembergen, cordon sanitaire, dewinter |  Facebook | | |  Print

09-10-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN TWEE EXTRA)

P-magazine lag elke week op mijn bureau. Ik heb de eigen toon en no-nonsensestijl van jullie blad altijd geapprecieerd. Dat tegendraadse ligt natuurlijk ook in het verlengde van mijn eigen persoonlijkheid.” Vanaf vandaag zijn de vrijdagen voor Bart De Wever niet meer zoals voorheen. P-magazine verscheen vorige week voor het laatst, personal assistent Evy zal het niet meer moeten klaarleggen voor de Antwerpse burgemeester. Als dat maar niet op zijn humeur zal werken! Misschien op vrijdag dan maar dit citatenoverzicht voorleggen? (foto: de laatste P-magazine, citaat: P-magazine, 2 oktober 2015).  

 

“Op 17 september werd op Facebook een groep aangemaakt onder de titel ‘Wie is niet akkoord met 400 vluchtelingen op de basis van Koksijde?’ (…) De Facebookgroep bevat een disclaimer: ‘Op deze pagina worden geen racistische uitlatingen getolereerd’. Maar het net is klein en de mazen groot. De verontruste ouder moet er het gezelschap dulden van haatzaaiers. ‘Ik ga een winkel met honkbalknuppels beginnen, gegarandeerd gouden zaken doen, voor de bal moet je ergens anders gaan’, post er één.” De ene opent hart en deur bij de komst van vluchtelingen; een tweede is bezorgd tot angstig en staat naast een derde die een honkbalknuppel klaar houdt, minstens giftig commentaar. (dS Weekblad, 3 oktober 2015)

 

“’Ik vind dat het heel goed meevalt gezien de omstandigheden’, zegt Desmet. ‘We hebben al meer incidenten gehad van Belgen die het op de vluchtelingen hadden gemunt. Eén geval van slagen en verwondingen, en een ander van bedreigingen.” Steve Desmet, korpschef van de politiezone Damme/Knokke-Heist, over het leven aan asielcentra. Hij bevestigt dat er niets van aan is over vluchtelingen die de rekken leegroofden en verpakkingen openscheurden aan de Lidl tegenover het asielcentrum van Sijsele. Vlaams Belang-personeelslid Sam Van Rooy vertikt het overigens nog altijd om zijn foute informatie hierover recht te zetten. (Het Nieuwsblad, 3 oktober 2015)

 

“Ik ben niet zo fatalistisch als die partijvoorzitter. Het halve land is niet weggespoeld door die vluchtelingen, hè. We kunnen dit aan, daar ben ik zeker van.” Open VLD en Gwendolyn Rutten kondigden op Twitter wél het interview met Maggie De Block in De Morgen aan, maar niet déze quote. Nochtans eens wat anders dat wat Bart De Wever uitkraamt. (De Morgen, 3 oktober 2015)

 

“’Straks komt Sinterklaas naar Antwerpen. Hij brengt al zijn zwartepieten mee en iedereen is welkom, ook de Nederlandse kindjes.’ Te lezen op de site van de grootste krant van Nederland. Vroeger kon je dat soort satire enkel lezen in ’t Pallieterke. Maar vandaag is het de manier waarop de grootste partij van het land zich profileert. Lekker politiek niet helemaal correct en toch niet buiten de lijntjes. Antwerpse humor, zullen we zeggen.” “Dat soort taal schetst de N-VA nu perfect”, vervolgt Luc Van der Kelen. “Communicatie, het is waar de partij en haar voorzitter het best in zijn: communicatie als partijstrategie. De partij blijft daarin onklopbaar.” (Het Laatste Nieuws, 5 oktober 2015)

 

“U maakt ons slimmer dan we zijn.” Bart De Wever na de vraag of de nadruk op meer groen in de stad die hij als Antwerps burgemeester de laatste weken legde, een poging is om Groen de wind uit de zeilen te halen. De waarheid is dus anders. De jongste weken was men in bespreking over de begroting voor 2016, en er bleek meer geld over te zijn dan aanvankelijk gedacht. En zo zou er meer groen in de stad komen. Groen als restproduct van de begroting. (Gazet van Antwerpen, 6 oktober 2015)

 

“Als je het gaat dateren, zie je dat de islamofobie in Frankrijk er zelfs een paar jaar eerder was dan het militante en meer radicale islamisme. Het is dus zeer de vraag wat een reactie op wat was, en of de islamofobie in Europa uiteindelijk geen islamisten gecreëerd heeft.” Aldus historicus en demograaf Emmanuel Todd wiens Wie is Charlie? Xenofobie en de nieuwe middenklasse pas is verschenen. (De Morgen, 7 oktober 2015)

 

“Dat hij hun bezorgdheid zou meenemen, beloofde Peeters. Meenemen naar waar? Naar huis? Naar bed? Naar de onderhandelingstafel? Dat laatste kan het niet zijn, want Peeters’ voorzitter Wouter Beke heeft onlangs gedecreteerd dat zijn CD&V voor de volle honderd percent achter de taks shift van de regering staat.” In dezelfde krant, Het Laatste Nieuws, ook Zuhal Demir: “80.000 actievoerders is een derde minder dan de 120.000 van vorig jaar. Als die trend zich doorzet, dan betoogt tegen 2019 niemand meer.” Is er niemand bij de N-VA die er Zuhal Demir op kan wijzen dat dit een nogal simplistische redenering is? (Het Laatste Nieuws, 8 oktober 2015)

 

“Het maakt het uitsluiten van de PVDA weinig rationeel. Die partij heeft immers afstand genomen van de 'oude vormen en gedachten'. In tijden van een brede Europese heropleving van antikapitalistisch en eurosceptisch links is het toch evident dat ook de Vlaamse variant hiervan wordt uitgenodigd in een debat met 'alle partijvoorzitters'. Ook de Vlaamse/Belgische variant van wat elders Syriza of Podemos heet, dient gehoord als het regeringsbeleid door 'alle partijvoorzitters' wordt geëvalueerd. Peter Mertens verdient zijn plaats op zo'n podium. Nu wordt zijn parlementaire vertegenwoordiging niet ernstig genomen, en daarmee zijn kiezers. Een steeds belangrijker wordende stem op de politieke scène wordt zo buiten het debat geplaatst. En dat door een krant met een progressief verleden in de cultuurtempel van de arbeidersbeweging.” Dat het Vlaams Belang vertegenwoordigd is op het voorzittersdebat  van De Morgen, UGent en VTM gisterenavond in de Vooruit in Gent, vindt Karl Drabbe geen punt. Dat de PVDA niet is uitgenodigd, en ook de Franstalige partijvoorzitters ontbreken, is wel een mankement. (De Morgen online, niet in de papieren versie van De Morgen, 8 oktober 2015)

29-08-14

OPNIEUW AD INTERIM VOORZITTER VLAAMS BELANG ?

Toen Gerolf Annemans in december 2012 partijvoorzitter werd van het Vlaams Belang, in opvolging van de onfortuinlijke Bruno Valkeniers, zei hij het partijvoorzitterschap slechts als een tijdelijke job te zien. Annemans zou het Vlaams Belang voorbij de verkiezingen op 25 mei 2014 loodsen, waarna het aan de jongeren was om het roer van de partij over te nemen. In de rand van de IJzerwake voorbije zondag hoorde een Belga-journalist zakenman Freddy Van Gaever zich kandidaat stellen om één jaar voorzitter te worden (foto: Freddy Van Gaever, zoals het hoort achter Filip Dewinter en diens echtgenote, op de IJzerwake).

 

Freddy Van Gaever, financier van het Vlaams Blok van bij haar ontstaan en van 2004 tot 2010 achtereenvolgens Vlaams parlementslid en gecoöpteerd senator, gaf drie redenen waarom hij het Vlaams Belang één jaar wil leiden. De drie Vlaams Belang-jongeren die het meest genoemd worden om Gerolf Annemans dit najaar op te volgen – de Vlaams Belang-ondervoorzitters Barbara Pas en Chris Janssens, en Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Tom Van Grieken, moeten volgens Van Gaever nog wat ervaring opdoen om het tot een goed einde te brengen als partijvoorzitter. Twee. Met zijn, naar eigen zeggen, goede contacten met Bart De Wever (N-VA) en Wouter Beke (CD&V) wil Van Gaever tijdens zijn jaar voorzitterschap het cordon sanitaire rond het Vlaams Belang opheffen. Drie. Van Gaever wil de financiën van het Vlaams Belang op orde krijgen zodat er minder geld wordt uitgegeven dan er binnenkomt. En passant wil Van Gaever nog maar eens een rechtse krant oprichten.

 

Freddy Van Gaever loopt met het idee van één jaar partijvoorzitter worden al langer rond dan op de IJzerwake. Al op de 11-juliviering van de Gulden Sinjoren op het Conscienceplein in Antwerpen, dichtbij café De Leeuw van Vlaanderen, verkondigde Van Gaever dit idee. Maar met geen journalist in de buurt, en niemand van het eigen volk die dit serieus neemt, kreeg het toen geen weerklank. Het probleem is niet dat Barbara Pas & Co nog een jaartje ervaring nodig hebben (Barbara Pas bijvoorbeeld was als universiteitsstudente KVHV-praeses, ging onmiddellijk na haar studies als handelsingenieur aan de slag als VB-personeelslid en is al sinds 2007 parlementslid), het probleem is dat Barbara Pas noch Tom Van Grieken echt goesting heeft om partijvoorzitter te worden en Chris Janssens zelfs als fractieleider in het Vlaams Parlement te licht weegt.

 

Bart De Wever en Wouter Beke die omwille van goede persoonlijke banden met Freddy Van Gaever het cordon sanitaire zouden opgeven? Men kan de N-VA en de CD&V tegenwoordig van veel beschuldigen, maar niet dat ze zo gek zouden zijn om het armzalige Vlaams Belang op te vissen en in de armen te sluiten. De financiën van het Vlaams Belang op orde krijgen? Tot aan de opgang van de N-VA was het Vlaams Belang de rijkste van alle Vlaamse politieke partijen. Ondanks de geldverkwisting de jongste jaren – de Genoeg Gemolken-campagne in mei-juni 2013 bijvoorbeeld die een miljoen euro kostte – is er nog wel geld in kas. Maar de partijfinanciering wordt wel drastisch teruggeschroefd na de jongste slechte verkiezingsuitslag. Zodat er nu noodgedwongen meer volk bij het Vlaams Belang rondloopt in opzeg – van Sandy Neel tot Bert Deckers – dan er vooruitzicht heeft om in dienstverband te kunnen blijven.

 

Dus ja, er is een financieel probleem maar of dat opgelost zal worden door Freddy Van Gaever, die als zakenman bekend staat voor zijn twaalf beroepen en dertien ongelukken, is maar de vraag. Het probleem is vooral politiek. De N-VA gaf voor de verkiezingscampagne dit voorjaar 4,5 miljoen euro uit, maar gezien het electoraal succes is dat maar 1,2 euro per kandidaat. De VB-campagne kostte 2,6 miljoen euro, per stem is dat 3,3 euro. Alleen aan een stem voor Lijst Dedecker werd per stem nog meer geld verkwist. Er is dus vooral een politiek probleem, en met Freddy Van Gaever die nog voorstelde om vrouwen tot hun 68 jaar te laten werken vooraleer ze op pensioen mogen gaan lijkt het Vlaams Belang niet meteen kiezers terug te winnen. In september kunnen de kandidaturen voor het voorzitterschap bij het Vlaams Belang ingediend worden. Op 19 oktober bevestigt het partijcongres. Waarschijnlijk een tweetal weken voordien zal de partijraad de knoop doorhakken. “Ik neem ontslag om echt de fakkel te kunnen doorgeven aan de nieuwe generatie, zo niet kan ik beter blijven”, zei Gerolf Annemans intussen aan Gazet van Antwerpen.

 

Freddy Van Gaever tijdelijk VB-voorzitter? Case closed.

14-06-14

DE GATEN IN HET GEHEUGEN VAN ’T PALLIETERKE

AFF-protest 6 juni 1992.jpgVorige zondag mocht Dyab Abou Jahjah, wiens boek De stad is van ons maandag voorgesteld wordt in De Roma, in De Zondag vertellen dat hij de N-VA tienmaal gevaarlijker vindt dan het VB. Al heeft hij de N-VA nog niet kunnen pakken op haar programmapunten. Wel zijn er Liesbeth Homans die racisme “een relatief begrip” vindt en Karim Van Overmeire die meegeschreven heeft aan het zeventigpuntenplan van het Vlaams Blok. Voor ’t Pallieterke deze week de gelegenheid om nog eens terug te denken aan dat berucht plan.

 

“Dat plan wordt er tegenwoordig ook weer veelvuldig bijgesleurd”, schrijft ‘Pagadder’. Volgens onze bescheiden mening een pseudoniem voor gepensioneerd maar nog actieve Het Nieuwsblad-journalist Staf De Lie. “Wij herinneren ons nog zeer goed de bekendmaking ervan in 1992", vervolgt 'Pagadder'. "Het gebeurde in de glorietijd van het Blok tijdens een soort congres in het Antwerps OCMW-centrum Elzenveld. De enkele redacteurs van Antwerpse kranten, die zondagsdienst hadden en die van de persbriefing op de ‘politietoren’ aan de Oudaan kwamen, wipten er, na een paar bollekes in Monico Meir, even binnen.

 

Zij knipperden met de ogen toen zij de teksten hoorden voorlezen. Grepen naar de telefoon om de hoofdkwartieren te waarschuwen, maar vonden bij de toenmalige chefs geen enkel gehoor. Niemand moest dit ‘schrikkelijk racistische nieuws’ hebben. Alleen in Het Nieuwsblad editie Antwerpen verschenen dagen later tien (10) lijnen tussen de ‘gebroken armen en benen’. En de politiek? Die dommelde rustig verder. En Dyab? Daar was toen nog geen sprake van. Het is pas enkele jaren later dat de zeventig punten opgerakeld werden om het VB te beschuldigen van allerlei kwaad. Zo zie je maar dat Homans misschien gelijk heeft met haar uitspraak dat racisme inderdaad een relatief begrip is.”

 

Een mooi verhaal om te illustreren dat meer dan twintig jaar geleden de media ook al hun best deden om het racisme te negeren. Maar de “wij herinneren ons nog zeer goed” stoort ons wel. Het zeventigpuntenplan is gepresenteerd op een Vlaams Blok-colloquium op 6 juni 1992. Een zaterdag, en niet een zondag zoals ‘Pagadder’ schrijft. Ten eerste is het Googlegewijs gemakkelijk op te zoeken of 6 juni 1992 een zaterdag of zondag was. Ten tweede was het AFF aanwezig om te protesteren tegen de Vlaams Blok-bijeenkomst in het Elzenveld (foto), nog niet wetend dat daar het racistisch zeventigpuntenplan gepresenteerd werd. Vandaar dat wij het ons goed herinneren dat het een zaterdag was.

 

Het ’t Pallieterke-verhaal is op een belangrijker punt ook fout: het zou niet nog “enkele jaren” duren voor “de zeventig punten opgerakeld werden om het VB te beschuldigen van allerlei kwaad”. Op 19 november 1992 (een half jaar na 6 juni 1992, nvdr.) werd in de Vlaamse Raad door alle partijen – met uitzondering van het Vlaams Blok – een resolutie goedgekeurd waarin het zeventigpuntenplan van het Vlaams Blok scherp werd veroordeeld. In deze resolutie staat onder meer dat het zeventigpuntenplan flagrant in strijd is met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties. De Vlaamse Raad (de voorloper van het Vlaams Parlement, nvdr.) stelde ook vast dat ´sommige voorstellen ervan ontleend zijn aan het programma in vijftig punten van 16 november 1991 van het Front National en als oogmerk hebben migranten in een apartheidsgroep af te zonderen en stapsgewijs uit het maatschappelijk leven te verbannen, op dezelfde wijze als van 1933 af in nazi-Duitsland de Joodse medeburgers werden behandeld.

 

Om die redenen verbonden de ondertekenende partijen zich ertoe geen politieke akkoorden af te sluiten of afspraken te maken met het Vlaams Blok. Noch in het kader van democratische raden op het gemeentelijk, provinciaal, nationaal en Europees niveau, noch in het kader van de verkiezingen voor de genoemde niveaus. Daarmee was het cordon sanitaire geboren, dat alhoewel een aantal politici en partijen zich er later van gedistantieerd hebben, het Vlaams Blok/Belang veroordeeld heeft tot een machteloze partij. Dus: niet “enkele jaren” later, maar al een half jaar later haalde het zeventigpuntenplan de parlementaire annalen. Er zijn zaken die er langer over doen.

 

Volgende keer beter, ’t Pallieterke !

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, racisme, actie, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

08-02-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Het N-VA-congres vorig weekend was de hele week de talk of the town in de (sociale) media. Niet in het minst natuurlijk met de knullige N-VA-filmpjes waar de nodige parodieën op gemaakt werden: van het louter ludieke Menstruatie preventief aanpakken en Meer frituren, tot het meer politieke Deporteren zonder pardon en Echte verandering begint bij jezelf… En dan was er nog de hilarische reportage in het VIER-programma De Ideale Wereld over de gele kabouter met het V-teken. Dat de N-VA geen beeldje van Karl Marx (foto) als gadget neemt, begrijpen we. Maar het gebruik van de gele kabouter met het V-teken door een rechts-nationalistische partij valt niet in goede aarde bij ontwerper Ottmar Hörl. Daarenboven is het V-teken, waar Ben Weyts mee afkwam, oorspronkelijk een teken van verzet tegen de bezetting van de nazi’s – bewust gekozen als beginletter van een woord belangrijk voor Nederlands- én Franstaligen Belgen (zie laatste citaat hieronder). Het zal de N-VA-kiezer worst wezen, maar qua misbruik van symboliek door een partij die geleid wordt door een historicus kan dat tellen.

 

“Thuis was het Woodstock.” Neen, Marine Le Pen bedoelt daarmee niet dat vader en moeder Le Pen thuis als hippies leefden en marihuana rokend luisterden naar de muziek van Joan Baez en Jimi Hendrix. Marine Le Pen bedoelt: “Ze (= vader en moeder Le Pen) gingen zonder ons op vakantie en ’s avonds gingen ze stappen. We aten in de keuken, onze vader en moeder vroegen nooit naar ons huiswerk en waren ook nooit geïnteresseerd in de cijfers die we op school haalden.” (dS Weekend, 1 februari 2014)

 

“Er is inderdaad een loonkloof en een loonhandicap, zij het een andere dan die waarover politici en werkgevers het hebben. De inkomensongelijkheid neemt toe, de groep mensen die uitgesloten worden groeit maandelijks. De geschiedenis leert dat een dergelijke maatschappij haar eigen graf delft. Vaak genoeg op een zeer agressieve manier.” Paul Verhaeghe naar aanleiding van het boek Wegwerpmens, over en van Tuur Viane die van de ene naar de andere interimjob moet hoppen. Lees ook: De VDAB-dienstverlening vermarkt, en daar wordt de werkzoekende niet beter van. (De Morgen, 1 februari 2014)

 

“Bolkestein op congres van partij die onafhankelijke Vlaamse staat wil: "Romantiek is als vergif in de politiek. Bovenal is realisme nodig." Politicoloog Dave Sinardet vindt het een frappante tegenstelling dat VVD-coryfee Frits Bolkestein op het N-VA-congres een federaal Europa afdoet als onhaalbare romantiek van gevaarlijke idealisten, terwijl je toch ook precies hetzelfde kan zeggen van het streven naar een onafhankelijk Vlaanderen. (Twitter, 2 februari 2014)

 

“Laat ik al meteen zeggen: ik zou nooit voor het Vlaams Belang optreden.” Urbanus trad het voorbije weekend op op het partijcongres van de N-VA, na de toespraak van Ben Weyts en vóór de Messiaanse toespraak van Bart De Wever. Maar voor het Vlaams Belang wil hij nooit optreden. (Gazet van Antwerpen, 3 februari 2013)

 

“Wat mij vandaag vooral opviel in GVA was de foto van N-VA met op de eerste rij Bart De Wever met zijn echtgenote. Sorry maar dat mens ziet er alles behalve gelukkig uit. Alhoewel dat ze er eens mocht bijzijn. Steekt ze schril af tegen al die andere lachende gezichten.” Paula De Brie heeft oog voor de echtgenote van Bart De Wever. Hier de foto in kwestie uit Gazet van Antwerpen, met Veerle Hegge, de echtgenote van, tussen Geert Bourgeois en Bart De Wever. (Facebook, 3 februari 2014)

 

“De vele amendementen blinken vooral uit in juridische, taalkundige en economische spitsvondigheden. (…) De N-VA is uitgegroeid van een meer 'volkse' Volksunie tot een partij die alsmaar meer duurbetaalde advocaten, economisten, fiscalisten en managers kan bekoren. De taal van de N-VA wordt alsmaar meer een 'managerstaal'. En ook hier geldt: the medium is the message. De N-VA spreekt niet in naam van 'de Vlaming', maar spreekt alsmaar meer in naam van de Vlaamse elite.” Koen Hostyn analyseerde de amendementen die voor het N-VA-congres vorig weekend ingediend werden: hoe sociaal waren die, binnen welke krijtlijnen konden amendementen ingediend worden, wat haalde de eindmeet en wat deed de partijleiding eerder met sociale eisen? (Knack online, 4 februari 2014)

 

“Met dit soort harde aanpak en een batterij aan juridische en politionele maatregelen wordt iedereen langzaam maar zeker in een strak gareel gehouden. En dan is de politiek verwonderd als uit het VRIND-onderzoek van de Vlaamse overheid blijkt dat 70 procent van de burgers het compleet nutteloos acht om te protesteren tegen wetgeving die als onrechtvaardig of onjuist wordt ervaren? Dergelijke gevallen voeden een algemene maatschappelijke desinteresse en je m'en foutisme bij burgers. Het veroorzaakt wantrouwen tegenover elkaar en - vooral - tegenover politici en politieke instellingen.” Het ministerie van Defensie, zeg maar: CD&V-minister Pieter De Crem, vindt het nodig Vredesactie te vervolgen voor een vreedzame actie in 2008 tegen de Belgische aanwezigheid in Afghanistan.” (De Morgen, 5 februari 2014)

 

“Het V-teken dankt zijn wereldwijde populariteit in de eerste plaats aan Winston Churchill, maar die had zijn inspiratie gehaald bij Victor de Laveleye, de Belgische liberaal die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit Londen de Franstalige Belgische uitzendingen van de BBC verzorgde. Op 14 januari 1941 riep hij de Belgische bevolking op de letter V op alle mogelijke plaatsen aan te brengen als teken van verzet tegen de Duitse bezetter. Bewust had hij een letter gekozen die voor beide taalgroepen van het land een mobiliserende betekenis kon hebben: de Franstaligen konden ze verbinden met Victoire, de Nederlandstaligen met Vrijheid. De Belgen die deze letter gedurende de daaropvolgende weken, maanden en jaren op muren kalkten of elkaar met dit teken groetten, deden dit zonder twijfel uit gehechtheid aan hun democratische vaderland. Het gebruik dat de N-VA van het teken maakt, is dus een omkering van de betekenis die er aanvankelijk aan werd gegeven. Een V die voor ‘Vlaanderen’ en ‘Verandering’ staat, werft op een tegelijk verhullende en onmiskenbare wijze strijders voor de definitieve aanval op datzelfde België dat De Laveleye juist wilde versterken.” Historicus Marnix Beyen wijst op de oorsprong van het V-teken. (De Standaard, 6 februari 2014)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, le pen, sociaal, n-va, cordon sanitaire, actie |  Facebook | | |  Print

18-01-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Van een samenscholingsverbod naar aanleiding van een sms die niemand gezien heeft tot de hoofdredacteur van een krant die veroordeeld wordt tot het betalen van een schadevergoeding aan iemand die hij niet vernoemd heeft, voor uitspraken die hij niet heeft gedaan. Dit is Vlaanderen 2012, waar ook nog het doorbreken van het cordon sanitaire in Denderleeuw naschokte, en de Antwerpenaren op zoek moeten naar een nieuwe stadsslogan.  

 

“De partij schoof eerst de kwestie Brussel door naar haar congres van begin 2014, probeerde vervolgens de publieke opinie te sussen met de melding dat zij geen afscheiding maar ‘slechts’ confederalisme wil en gaf vorig weekend aan dat ze dit confederaal project pas in de loop van 2013 gaat invullen. Daarmee geeft de N-VA zelf toe dat ze tot nu toe gebakken lucht heeft verkocht. Sterker nog: al maanden propageert de partij een recept voor de zogenaamde ‘Belgische ziekte’, maar nu blijkt dat het hele medicijn nog ontwikkeld moet worden.” De N-VA wil België ontmantelen, maar weet bij God niet hoe. De Vooruitgroep heeft tien vragen waarop de N-VA nog nooit een antwoord heeft gegeven. (De Morgen, 11 januari 2013)

 

“Jullie lijden aan een soort van bewustzijnsvernauwing, jullie zijn extreem gefocust. Draagt De Wever een nieuw pak, Het Laatste Nieuws brengt het paginagroot. Doet hij een boude uitspraak, in De Morgen en De Standaard verschijnen vier pagina’s met opinie. De politieke tegenstander gedraagt zich even geobsedeerd. Ik begrijp het niet: het maakt hem alleen sterker. Hebben jullie echt geen andere onderwerpen? Europa bijvoorbeeld, of verdienen jullie daar geen geld mee?” Zelfs voormalig partijwoordvoerder Jeroen Overmeer, intussen kabinetschef van Vlaams minister Geert Bourgeois, heeft zijn bedenkingen bij de Bart De Wever-hype in de media. (dS Weekblad, 12 januari 2013)

 

“Gedoogsteun aan het eind van het cordon

Doet de doodgewaande demon weer verrijzen

De partners in dit sanitair pardon

Staan met bruine vingers naar elkaar te wijzen.”

Filip Van den Abeele becommentarieert de actualiteit met een poëtische toets. (De Standaard, 12 januari 2013)

 

“Het moment is belangrijk. Vlaams Belang is in crisis en zoekt een uitweg uit zijn isolement. Over de rol van het cordon in die ommekeer kan worden getwist, maar dat is niet de essentie. Die is: aantonen dat de zorgen van de kiezers kunnen worden beantwoord, zonder een aanpak van haat, discriminatie en uitsluiting. Daar ligt de grens. Denderleeuw is een mijlpaal. De leegloop dwingt Vlaams Belang tot gewetensonderzoek. Dit is dus niet het moment om de druk te verminderen.” De Standaard-hoofdredacteur Bart Sturtewagen legt uit waarom dit het moment niet is om het cordon sanitaire los te laten. (De Standaard, 12 januari 2013)

 

“Zoals de aaibaarheidsfactor van een tandeloos roofdier hoger is, is ook de kans groter dat een partij waarvan de electorale klauwen afgebot zijn, op de schoot wordt gekoesterd. En dus mag ze een beetje meespelen. Daarnaast is ook de oversteek van voormalige Vlaams Belang-tenoren naar de N-VA betekenisvol. Die operatie leidde niet alleen tot de politieke rehabilitatie van extreemrechtse individuen, maar baande ook hier en daar de weg voor de achterblijvers. Als een coauteur van het beruchte racistische 70-puntenplan een schepenambt kan opnemen in een centrumstad, waarom zou de goegemeente zich dan druk maken over drie (tot voor een paar weken) illustere onbekende Vlaams Belang-raadsleden in een kleine buurgemeente.” Politicoloog Johan Ackaert legt uit waarom dit het moment is waarom het cordon sanitaire toch wordt losgelaten. (De Standaard, 15 januari 2013)

 

“Ja, ik doe daar afstand van. Vorige week heeft ook Gerolf Annemans nog eens duidelijk afstand van dat plan genomen. Ik moet opletten, of ik ben nog de enige van wie ze denken dat ik erachter sta. (lacht) Ik heb daar in het begin blijkbaar niet goed over gecommuniceerd. Achteraf zei Ben Weyts me dat je bij dat soort zaken geen nuance in de discussie moet proberen te brengen. En hij had gelijk. Het had geen zin om uit te leggen dat sommige punten uit dat plan ondertussen in het beleid zijn opgenomen. Dat is ook niet meer aan mij.” Karim Van Overmeire overdrijft als hij zegt dat Gerolf Annemans “nog eens duidelijk afstand” heeft genomen van het zeventigpuntenplan. Zoals wij al schreven: om strategische redenen neemt Annemans nu afstand van het racistisch zeventigpuntenplan, maar voor de rest vind hij dat het “een historische rol” vervuld heeft en “de moeite waard” was. Dat is zoveel als zeggen dat het zeventigpuntenplan een goed idee was. (Knack, 16 januari 2013)

 

“Het veranderen van slogan bij een machtswissel is een courante praktijk. (…) Een nieuwe baas, een nieuwe slogan. Denk maar aan Napoleon. Toen die keizer werd, was het eerste wat hij deed de Marseillaise afschaffen.” Zoals bekend is de Marseillaise intussen opnieuw het Frans volkslied. Yves Leterme kent de Marseillaise zelfs beter dan het Belgisch volkslied. Voormalige reclameman Guillaume Van der Stighelen weet ook: “De slogan ’t Stad is van iedereen (…) krijgt nu een heel sterke emotionele lading en zal daardoor veel langer en dieper in ons collectief geheugen gaan zitten. En het is moeilijk, zo niet onmogelijk, om zoiets weer uit dat collectieve geheugen te wissen.” (Gazet van Antwerpen, 16 januari 2013) (Illustratie hierboven naar een idee van Robert Schalbroeck uit Wilrijk, in een lezersbrief voorbije maandag in Gazet van Antwerpen)

17-01-13

CD&V'ER NIET BESTRAFT VOOR STEMAFSPRAAK MET VB'ER

Nadat in minstens achttien Vlaamse gemeenten het VB meer mandaten in de OCMW-raad en politieraad kreeg dan waar het strikt genomen recht op heeft (1, 2), volgde een tweede ronde bevoordeling van het VB. Met VB’ers die door OCMW-raadsleden naar OCMW-comités afgevaardigd werden waar ze op eigen kracht niet in zouden geraakt zijn. Het gebeurde alvast in Hemiksem (VB’ster Agnes Salden, met steun van de N-VA en Open VLD), in Temse (VB’er Rony Rombaut, met vermoedelijk steun van de N-VA) en Oostende (VB’er Patrick Deschuytter, met steun van CD&V’er Bart Plasschaert).

 

Consternatie alom toen VB’er Patrick Deschuytter (foto 1) vorige week drie extra mandaten kreeg in diverse comités van de Oostendse OCMW-raad. Dat had hij te danken aan CD&V’er Bart Plasschaert (foto 2) die voorafgaand aan de stemming zelf nog op zoek was naar stemmen om in enkele comités terecht te komen. Gezien bij gelijkheid van aantal stemmen de jongste kandidaat voorrang krijgt, was Plasschaert niet zeker van een stek. Hij riep OCMW-raadsleden op om voor hem te stemmen, zijn twaalf jaar ervaring als OCMW-raadslid zou belangrijker zijn dan steun aan “piepjonge mandatarissen die gedwee de instructies volgen”.

Naar eigen zeggen weet Plasschaert niet wie vanuit de oppositie in Oostende voor hem zou gestemd hebben, en over de stem meer die VB’er Patrick Deschuytter tot driemaal toe kreeg, zwijgt Plasschaert. Oostende wordt bestuurd door een coalitie SP.A / Open VLD / CD&V. Open VLD liet weten niet meer te kunnen samenwerken met Bart Plasschaert, en vroeg Plasschaert  “de eer aan zichzelf” te houden en onmiddellijk op te stappen.  In principe zou Plasschaert maar drie jaar zetelen en zich voor de laatste drie jaar laten vervangen. Voor het geval Plasschaert niet zelf wilde opstappen, vroeg Open VLD aan de CD&V  de "juiste conclusies" te trekken.

Voor de CD&V-Oostende is de zaak nu eenmaal gelopen zoals ze gelopen is, en moet nu gefocust worden op de correcte uitvoering van het bestuursakkoord. Lezers van deze blog kennen Patrick Deschuytter als een man die beloofde een VB-tatoeage te laten zetten als het VB haar zeven gemeenteraadszetels van zes jaar geleden zou behouden. Het VB zakte echter terug van 7 naar 3 gemeenteraadszetels. Geen tatoeage dus, maar gelukkig voor Deschuytter is er een knuppel bij de CD&V die hem belangrijker wil maken dan hij is. En de CD&V-Oostende en -nationaal laat betijen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostende, hemiksem, temse, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

13-01-13

DE POKERFACE VAN HET VLAAMS BELANG

“Wij moeten naar voor komen als nette, correcte, betrouwbare mensen. Denderleeuw kan daarin als een eerste fase worden beschouwd. Het bewijs ook dat we nog steeds meespelen”, zei Gerolf Annemans gisteren in Gazet van Antwerpen en het is waar ook. Door dorpspolitiek in de meest letterlijke en figuurlijke zin van het woord was het Vlaams Belang weer even het middelpunt van de belangstelling. Of VB’ers op slag “nette, correcte, betrouwbare mensen” worden, is nog wat anders.

 

De drang om “genormaliseerd” te worden, is groot bij de intussen 54-jarige Annemans (links op foto 1, niet echt veel veranderd sinds Karel Dillen (m.) nog leefde). Gevraagd naar hoe hij tegenover het zeventigpuntenplan staat, zegt Gerolf Annemans in Gazet van Antwerpen: “Sta ik er nog achter? Neen. Dus neem ik er ook afstand van. Beschouw het als een signaal dat wij willen genormaliseerd worden. Maar ik val het plan niet af, ik verloochen het niet. Het heeft een historische rol vervuld. En hoeveel last we er ook mee gehad hebben, achteraf bekeken was het misschien wel de moeite waard. Vlaanderen had een debat nodig. Dat debat is er nu. Dus is de provocatie niet meer nodig. Het plan is geklasseerd.” Dat laatste is geen nieuws. Ook Filip Dewinter heeft het zeventigpuntenplan geklasseerd, al weet hij het feilloos terug te vinden in zijn living waar hij het bewaart “voor de toekomst”.

 

Gerolf Annemans neemt nu afstand van het racistisch zeventigpuntenplan, maar zegt er in één adem bij dat het een “historische rol” vervuld heeft en “de moeite waard” was. Dat is zoveel als zeggen dat het zeventigpuntenplan een goed idee was. De vraag werd niet gesteld of Gerolf Annemans intussen de veroordeling van zijn partij voor racisme door het Hof van Beroep in Gent, bevestigd door het Hof van Cassatie in Brussel, aanvaard heeft. Of “de namen van die rechters” nog altijd “in het geheugen van deze jurist gegrift” staan? En wat hij denkt over de uitspraak van Filip Dewinter, nog maar tijdens de jongste verkiezingscampagne, dat vele vreemdelingen met een mes tussen de pampers geboren worden. Wat Annemans ervan denkt anders dan dat elke vogel zingt zoals hij gebekt is?

 

Gevraagd naar wat al die jaren het verschil is geweest tussen hemzelf en Filip Dewinter herbevestigt Gerolf Annemans dat ze twee handen op één buik zijn. Gerolf Annemans: “Wij waren een goede combinatie van verschillende karakters, van anders opereren en formuleren. Wij reflecteerden twee imago’s van één politieke realiteit. Daardoor konden wij zowel radicale als gematigde kiezers aantrekken. Op ons hoogtepunt tot 24 procent. Maar een strijd tussen Dewinter en Annemans is er nooit geweest. Integendeel. Wij waren en zijn strijdmakkers.” En die strijdmakker beëindigde gisteren zijn toespraak op de nieuwjaarsreceptie van het VB-Antwerpen nog altijd met Eigen Volk Eerst!. Hardnekkige gewoonten gaan er niet vlug uit. Typische humor ook niet. Filip Dewinter: “Het kan geen toeval zijn dat er slechts enkele letters verschil is tussen PVDA en NSDAP.”

 

Wij hebben de PVDA anders nooit zien koketteren met de Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei van Adolf Hitler. Integendeel. Communisten waren de motor in het verzet tegen het nazisme en verzetstrijders uit de jaren veertig vind je nu onder andere op de PVDA-lijsten. In het maandblad van het Vlaams Blok werd wél een voorstel gepubliceerd om de propaganda-afdeling van de partij om te dopen tot “Nationaal Secretariaat Dienst Algemene Propaganda”, afgekort NSDAP.

 

Het Laatste Nieuws schreef vrijdag: “Als het cordon in Denderleeuw is gebroken en elders steeds luider kraakt, dan is het omdat veel lokale VB'ers in het rechtse Vlaanderen van vandaag door alsmaar meer politici en Vlamingen niet langer als pestlijders worden aangevoeld, laat staan als varkens. Onlogisch is dat niet, want veel CD&V- en vooral N-VA-kiezers van vandaag stemden ooit voor het Blok. In 2004 stemde één Vlaming op de vier voor het VB. Nu is dat nog één op twaalf. Het is geen toeval dat het kleinere Vlaams Belang van nu meer kans maakt om het cordon te breken dan het grotere VB van toen.” Maar dat betekent nog niet dat ze bij het VB van mening veranderd zijn. Van tactiek, dat kan. Maar van mening? Zoals Het Laatste Nieuws donderdag bij haar verslag van de stemming in Denderleeuw, als onderschrift bij een foto van plaatselijk VB-kopman Kristof Slagmulder, schreef: Kristof Slagmulder (l.) demonstreerde tijdens de stemmingen zijn beste pokerface (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, dewinter, slagmulder, cordon sanitaire, denderleeuw |  Facebook | | |  Print

11-01-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Na een keertje overslaan omwille van ons jaaroverzicht zijn we er terug met de citaten van de week. Een vreemde week waarin drie Vlaams Belang-gemeenteraadsleden in een dorpje van ocharme negentienduizend inwoners even het middelpunt van de media- en politieke aandacht waren (foto: v.l.n. r. Christel De Bruecker, Kristof Slagmulder en Danny Bourgeois).

 

“Het cordon is getrokken rond deze partij (= het Vlaams Belang), niet omdat ze extreem-rechts is maar omdat ze weigert te vertrekken van de gelijkheid van mensen en omdat ze veroordeeld is voor racisme. Daar gaat het om. Zolang ze van die standpunten niet duidelijk, structureel en geloofwaardig afstand neemt, moet het cordon blijven. En het moet ook herhaald worden dat het daarover gaat. Het volstaat niet dat een lokale afdeling zegt dat zij de centrale partijleiding daarin ‘niet helemaal volgt’ of zo. Als ze niet openlijk breekt met die partij en die standpunten niet openlijk afzweert, kan er niet worden samengewerkt. Ook niet over peanuts.” Nu het Vlaams Belang electoraal nog maar weinig voorstelt, is er meer neiging om met die partij deals af te sluiten voor een mandaat hier of daar. De Standaard-commentator Guy Tegenbos is tegen. (De Standaard, 5 januari 2013)

 

“Voila, nu is het dus definitief beslist: ik geef nooit nog een eurocent uit aan De Standaard. Dat was de laatste krant die ik soms nog kocht. Opgeruimd staat netjes.” Na het lezen van het Guy Tegenbos’ standpunt over het cordon sanitaire besluit Rob Verreycken nooit meer een krant te kopen. (Facebook, 5 januari 2012)

 

“Een partij die gelijkheid niet als democratische waarde erkent, hoort achter een schutkring. In zijn beginjaren was het Vlaams Belang bestuurlijk nog acceptabel. Omdat de partij, afgesplitst van de toenmalige Volksunie, initieel een communautair ongenoegen uitte. Maar Filip Dewinter en zijn vreemdelingenstandpunt sloten onherroepelijk de deur van bestuursdeelname. Ik denk niet dat Gerolf Annemans dat tij zal keren.” Politicoloog Herwig Reynaert weerlegt een in Vlaams Belang-kringen populaire misvatting als zou er een cordon sanitaire rond het Vlaams Belang zijn omdat de partij de onafhankelijkheid van Vlaanderen nastreeft. (De Standaard, 5 januari 2013)

 

Tant que cette personne n’a jamais tenu ou maintenu des propos anti-démocratiques ou occupé des fonctions très importantes au sein de ce mouvement, il n’y a aucun problème.Siegfried Bracke legt aan LaLibre.be de voorwaarden uit om als VB’er welkom te zijn bij de N-VA. Karim Overmeire schreef mee aan de tweede versie van het zeventigpuntenplan en was jarenlang lid van het VB-partijbureau. Jurgen Ceder was hoofd van de juridische dienst van het Vlaams Blok/Belang en VB-fractieleider in de Senaat. Hoeveel meer racistisch en hoger kan je nog in de VB-hiërarchie geraakt zijn om niet aanvaard te worden bij de N-VA? (LaLibre.be, 5 januari 2013)

 

“Ik vind het ook vreemd om zien dat heel wat van de nieuwe N-VA-gezichten zo vriendelijk omgaan met Filip Dewinter. Ik heb in zes jaar geen woord tegen die man gezegd.” SP.A’ster Maya Detiège als haar gevraagd wordt welke indruk de Antwerpse gemeenteraad en de nieuwe bestuursmeerderheid op haar maakt. (Gazet van Antwerpen, 7 januari 2012)

 

“Er woonde toen één vreemdeling in Brugge, de Tunesiër van om de hoek, een brave schoenmaker. En daar protesteerde hij tegen. Dat vond ik totaal belachelijk.” TV-presentator Chris Dusauchoit zat op de lagere school in Brugge samen met Filip Dewinter in de klas, en zag dat Dewinter toen al een uitgesproken mening had. Als Dewinter later actief wordt in een aantal rechtse organisaties verbeterde het er niet op. (Dag Allemaal, 8 januari 2012)

 

“De syndicalisten en linkse betogers mochten geen slogans roepen en zelfs geen toespraak houden. De reden? ‘Politieke uitspraken zouden extreemrechts teveel provoceren.’ Dat de Voorposters ondertussen ‘Linkse ratten, rol uw matten’ scandeerden, vormde echter geen probleem. Is dit wat de gedoogsteun van extreemrechts in Denderleeuw betekent? In ruil voor drie stemmen in de gemeenteraad wordt extreemrechts op straat gedoogd en wordt links monddood gemaakt? Wordt ook sociale strijd in Denderleeuw straks verboden omdat dit extreemrechts kan ‘provoceren’? De megafoons van de vakbondsleden en linkse militanten werden in beslag genomen. Een secretaris van de BBTK die met een megafoon tot kalmte opriep, werd zelf aangepakt door de politie. De secretaris riep op tot kalmte toen een groepje skinheads provocerend met een spandoek tussen de linkse betogers kwam staan. Toen een delegatie VB’ers uit Blankenberge (!) racistische praat verkocht, werd er niet tegen opgetreden. Een syndicalist die op het strafbare karakter van de uitspraken wees, werd door de politie het zwijgen opgelegd.” De gevolgen van de gedoogsteun waren woensdagavond ook al buiten de gemeenteraadszaal van Denderleeuw te merken. (Blokbuster, 10 januari 2012)

 

“Het cordon sanitaire is pas echt geschiedenis als de mandatarissen van het Vlaams Belang uitvoerende mandaten kunnen opnemen in verhouding tot hun electorale sterkte en de lokale politieke verhoudingen, zonder een hetze van media, vakbonden en van de nationale partijbureaus.” Er is nog een weg af te leggen vooraleer ze bij het Vlaams Belang echt tevreden zijn. Overigens staat identiek datzelfde zinnetje ook op de website van RechtsActueel. Niet als een citaat van het Vlaams Belang, maar als een eigen schrijfsel. De website is vernieuwd, de banden met het Vlaams Belang zijn gebleven. (Vlaams Belang- en RechtsActueel-website, 10 januari 2013)

10-01-13

"OP DEN DUUR VERGEET IEDEREEN HET, BEHALVE HET VLAAMS BELANG"

Quentin Tarantino is een Amerikaanse filmregisseur die bekend staat omwille van zijn zeer expliciete geweldscènes. Is het toeval dat Knack-redacteur Ann Peuteman aan een film van Tarantino denkt wanneer ze deze week in haar voorwoord voor Knack de jongste tribulatie met het Vlaams Belang bespreekt?

 

Ann Peuteman: “Ze dachten dat ze voorgoed van haar af waren. Nadat ze was neergeschoten, had ze jarenlang in coma gelegen. Dus hoefden haar tegenstrevers zich geen zorgen meer te maken. Dachten ze. Tot ze dan toch nog ontwaakte en hen totaal verraste. Dat is snel samengevat de plot van Kill Bill van Quentin Tarantino. En dat is bijlange niet de enige film waarin een verslagen personage uiteindelijk toch niet uitgeschakeld blijkt. Want als honderd jaar Hollywood ons één ding heeft geleerd, is het wel dat je in alle omstandigheden alert moet blijven. Nu is het best begrijpelijk dat beroepspolitici niet veel tijd hebben om naar de film te gaan. Vandaar wellicht dat de meesten niet op de hoogte zijn van die Hollywoodwet, en nog al te vaak geloven dat hun tegenstrevers definitief van het toneel verdwenen zijn. Dus laten ze hun waakzaamheid soms nietsvermoedend varen terwijl de concurrentie zich opmaakt voor de tweede ronde.

Dat is meteen de reden waarom steeds meer politici, zoals afgelopen week nog de bijna voormalige christen-democraat Rik Torfs, het cordon sanitaire publiekelijk verwerpen. Waarom nog moeite doen om een schutskring te onderhouden rond een partij die dezer dagen wel erg weinig stemmen behaalt? Waarom een strategie in stand houden die toch niet werkt? Daarbij vergeten ze – zoals geestelijke vader Jos Geysels maar blijft roepen – wat de oorspronkelijke bedoeling van het cordon was: een partij die het gelijkheidsbeginsel niet respecteert verhinderen om aan het beleid deel te nemen. Punt.

Dat het Vlaams Belang destijds groot zou zijn geworden dankzij dat cordon is vaak beweerd maar nooit bewezen. Wel hebben tegenstanders ontegensprekelijk een punt als ze wijzen op de frustratie van Vlaams-nationalistische kiezers die hun stem keer op keer verloren zagen gaan. In die zin heeft Torfs gelijk als hij zegt dat Bart De Wever in wezen een kind van het cordon is. Maar ook dat is – wat sommigen daar ook van mogen denken – geen reden om het neer te halen.

Bij het Vlaams Belang zelf weten ze ondertussen wel wat een goeie film is. Natuurlijk hebben ze de pest in dat ze bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen maar zo’n 8 procent van de stemmen behaalden, maar tegelijkertijd beseffen ze dat we nog niet aan de aftiteling toe zijn. Met andere woorden: het is niet uitgesloten dat de partij straks alsnog overeind krabbelt, in alle stilte aansterkt en dan weer een volwaardig, zij het wat bescheidener rol gaat spelen. Al moet partijvoorzitter Gerolf Annemans dan eerst nog een paar stalletjes uitmesten, zijn rekruten in het gareel krijgen en de boodschap van zijn partij stileren. Beetje Vlaamser dan de N-VA, beetje socialer ook. Want zijn betrachting is natuurlijk wel om klaar te staan op het moment dat Bart De Wever van zijn sokkel valt.

En nee, het is niet uitgesloten dat het cordon sanitaire tegen die tijd aan het uitdoven is. Dat begint dan met  een beetje gedoogsteun her en der, verdoken samenwerking om iemand benoemd te krijgen bij het OCMW of in de politieraad. De eerste lokale afdeling die daadwerkelijk met het VB in een coalitie stapt, zal natuurlijk wel op haar donder krijgen van de moederpartij. Niemand wil de geschiedenis ingaan als de partijvoorzitter die het cordon sanitaire heeft doorbroken. Maar de recente gebeurtenissen in Aalst, waar de plaatselijke SP.A tegen de zin van de nationale partijleiding in een coalitie is gestapt met de N-VA van voormalig Vlaams Belanger Karim Van Overmeire, tonen aan dat sommige afdelingen vandaag al niet meer echt onder de indruk zijn van reprimandes uit Brussel.
Het is dus niet zo vergezocht dat het VB op een bepaald moment ergens in een meerderheid zal worden gehesen. En op den duur zal iedereen dan vergeten waarom er ooit een cordon heeft bestaan. Iedereen, behalve het Vlaams Belang zelf.”

 

Foto 1: Protest bij de gemeenteraadszitting gisterenavond in Denderleeuw waar de N-VA en CD&V rekenden op steun van de driekoppige Vlaams Belang-fractie, en die steun ook kreeg, om haar schepenen en de voorzitter van de gemeenteraad verkozen te krijgen. Eerder kregen ze ook al de steun van het Vlaams Belang voor de verkiezing van de voorzitter van de OCMW-raad. Foto 2: VB’er Kristof Slagmulder, in de gemeenteraad in keurig maatpak, hier als Voorpost-militant protesterend tegen de Denderleeuwse nationale ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, aalst, denderleeuw, slagmulder |  Facebook | | |  Print

09-01-13

NIET ALLEEN DENDERLEEUW. OOK GERAARDSBERGEN

Vanavond dreigt door een stemming in de gemeenteraad het lot van Denderleeuw, Oost-Vlaamse gemeente met een 19.000 inwoners, in handen gelegd te worden van de driekoppige Vlaams Belang-fractie. Die zou de voorgestelde schepenen van N-VA en CD&V (partijen goed voor elf gemeente-raadszetels) aan de nodige meerderheid helpen, tegen de SP.A en Open VLD in (ook goed voor elf gemeenteraadszetels). Denderleeuw is niet de enige gemeente waar men onzorgvuldig omgaat met het Vlaams Belang.

 

Als de partijen er niet uit geraken, zou men in Denderleeuw de stem van de kiezers kunnen volgen en de populairste stemmentrekkers bijeenzetten. Dat zou dan de SP.A, CD&V en Open VLD bijeenbrengen voor een bestuursmeerderheid. Maar daar wil de CD&V blijkbaar niet van weten. SP.A-burgemeester Jo Fonck is, volgens een interview in De Morgen, bereid zijn burgemeesterssjerp af te staan voor steun aan een coalitie N-VA/CD&V mét SP.A, maar dat is niet voldoende voor de plaatselijke N-VA en CD&V. In Het Laatste Nieuws zegt N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts: “Wij gaan niet besturen met VB. Maar wij kunnen die mensen (VB-personeelslid en Voorpost’er Kristof Slagmulder en zijn twee partijgenoten, nvdr.) toch moeilijk verbieden om op onze kandidaten te stemmen.” Hypocrieter en kortzichtiger kan je niet zijn. Kristof Slagmulder heeft al aangekondigd de beleidsmaatregelen van de N-VA- en CD&V-schepenen aan de nodige meerderheid te helpen in zoverre ze in overeenstemming zijn met het VB-programma. Overigens was N-VA-voorzitter Bart De Wever op het nieuwjaarsbal van de N-VA vorige zaterdag minder hypocriet. Kritiek over het doorbreken van het cordon sanitaire? “Allemaal niet aantrekken.”

 

Intussen gaat men in een andere Oost-Vlaamse gemeente, in Geraardsbergen, met ruim 32.000 inwoners, ook al bijzonder onzorgvuldig om met het Vlaams Belang. We somden maandag al 17 gemeenten op waar afspraken gemaakt zijn tussen N-VA, CD&V en/of Open VLD enerzijds en het VB anderzijds. Afspraken over mandaten in de OCMW- en politieraden. Geraardsbergen is nu al de 18de gemeente waar zo’n afspraken gemaakt werden. Het enige VB-gemeenteraadslid in Geraardsbergen, Stéphan Bouriau (foto 1), kreeg er een zitje in de politieraad met steun van de Open VLD in ruil voor steun aan de Open VLD bij andere gelegenheden. “Waarom ook niet?”, zegt Stéphan Bouriau in Het Laatste Nieuws. “Ik heb inderdaad aan Open VLD beloofd om mijn stemmen voor het OCMW aan hen te geven. Zij beloofden mij dan hun stemmen voor de politieraad. In ruil mogen ze op mijn steun rekenen in de gemeenteraad.”

 

Aan oppositiepartij SP.A wil Bourlau zijn steun niet geven. “Waarom zou ik mijn stemmen aan de socialisten geven? Die zitten constant op mijn kap.” De N-VA wil hij evenmin steunen. “Die kwamen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen hun kandidaten bij onze partijleden ronselen.” Met maar 17 gemeenteraadsleden op 31 heeft de Open VLD/CD&V-bestuursmeerderheid maar een krappe meerderheid. Er mag dan nooit iemand van de meerderheid afwezig zijn of dissident gedrag gaan vertonen. En dan is de steun van het Vlaams Belang mooi (nou ja) meegenomen. Open VLD-voorzitter Laurent Rens (foto 2): “Uiteraard heeft dat meegespeeld in onze beslissing. Maar wat is er fout aan om met een verkozene van een rechtse partij te praten? Hun standpunten sluiten veel nauwer aan bij de onze dan die van andere partijen. Trouwens, bij ons bestaat het cordon sanitaire niet. De PS heeft dat indertijd uitgevonden om de opgang van rechts te stuiten. Maar ondertussen zijn die tijden wel veranderd.”

 

De PS die het cordon sanitaire zou uitgevonden hebben. Dat is nieuw. Gwendolyn Rutten moet dringend eens kadervorming opzetten bij de Open VLD, of anders haar politiek personeel wat selectiever kiezen. De PS is nooit betrokken geweest bij het cordon sanitaire. Of bepaalt de PS nu ook al wat in het Vlaams Parlement (destijds nog: Vlaamse Raad) afgesproken werd? Overigens heeft de VB-steun voor de Open VLD in de OCMW-raad van Geraardsbergen niet geholpen door… dissidentie of onbekwaamheid bij de Open VLD-gemeenteraadsleden. Bij de stemming voor de OCMW-raad heeft Open VLD’ster Caroline De Padt immers niet voldoende stemmen gekregen om in de OCMW-raad te kunnen zetelen. De verhoopte bijkomende zetel voor de Open VLD ging zo verloren ten gunste van een bijkomende zetel voor de oppositie in de OCMW-raad. In de gemeenteraad kan Caroline De Padt ook al niet zetelen omdat haar vader en burgemeester Guido De Padt er al zetelt.

 

Eigen schuld, dikke bult. Maar dat kan het onbegrip en de schande voor stemafspraken tussen de Open VLD en het VB in Geraardsbergen niet goed maken.

08-01-13

BORGERHOUT: PROGRESSIEVE BESTUURSMEERDERHEID GESTART

Hoe het met Bartje op het stadhuis is, vertellen we morgen of een van de volgende dagen. Gisteren werden in Antwerpen de eerste drie districtsraden geïnstalleerd, met als allereerste het district Borgerhout. Het enige district waar de N-VA niet mee in de bestuursmeerderheid zit, maar daarentegen een progressieve meerderheid het roer krijgt.

 

De districten zijn de negen voormalige gemeenten die op 1 januari 1983 fusioneerden tot de huidige stad Antwerpen. Met in heel Antwerpen slechts 55 gemeenteraadsleden, de burgemeester en schepenen inbegrepen, en een bevolking van bijna 500.000 inwoners, was het nodig om op districtsniveau een politiek orgaan te behouden om van de kloof tussen de politiek en de burgers niet helemaal een ravijn te maken. Tot 2000 zetelden in de districtsraden afgevaardigden van de partijen die in het Antwerps stadhuis een gemeenteraadszetel bemachtigd hadden. Vanaf 2000 werden de districtsraadsleden rechtstreeks verkozen, en zetelen ze ook in de districtsraden volgens de plaatselijke politieke krachtsverhoudingen. De districten hebben enkele beperkte bevoegdheden, en vooral een klein budget (slechts 2 % van de stadsbegroting). Vóór de verkiezingen wordt altijd gezworen dat de districten meer bevoegdheden moeten krijgen, na de verkiezingen wordt het enkel maar peanuts. Met de N-VA is het nu niet anders.

 

Nochtans zetelt de N-VA in de bestuursmeerderheid in acht van de negen districten. Maar het hemd is nader dan de rok, en als puntje bij paaltje komt behouden de stadhuisbestuurders het merendeel van hun macht. Alleen in Borgerhout zetelt de N-VA niet in het districtscollege, terwijl opiniepeilingen tot tweemaal toe een absolute meerderheid voor de N-VA beloofden. Het moet zijn dat de opiniepeilers toch niet een echt representatief staal van de bevolking kunnen bevragen, want de verkiezingsuitslag leverde in Borgerhout 36,1 % van de stemmen en 9 zetels op voor de gezamenlijke lijst van Groen en SP.A; slechts 25,5 % en 7 zetels voor de N-VA; 17,1 % en 4 zetels voor de PVDA; 9,2 % en 2 verkozenen voor het VB (komend van 8 zetels); 7,8 % en 2 zetels voor de CD&V; en 4,4 % en 1 zetel voor Open VLD. Borgerhout was het allereerste district in Antwerpen waar een bestuursakkoord bereikt werd. Het enige district ook met een progressieve meerderheid van Groen (met districts’burgemeester’ Marij Preneel), SP.A (met onder andere de oudere maar kwieke Roger Koreman), PVDA (met schepen Zohra Othman), en de tweede op de CD&V-lijst (voormalig straathoekwerker en Borgerhouts districtsraadslid Luc Moerkerke).

 

Het was met zichtbare tegenzin dat de N-VA gisteren als eerste op de districtsraadsbanken plaatsnam. Met op een oudgediende na een nieuwe ploeg dachten ze ineens Borgerhout met een verpletterend stemmenaantal te besturen, maar het pakte anders uit. Het chagrijn was niet in te tomen, want gisterenavond was het alleen maar de installatievergadering – het bestuursakkoord wordt binnen veertien dagen besproken – maar toch moest er al een klaagzang af over de nieuwe bestuursploeg en het nieuwe bestuursakkoord. N-VA-lijsttrekker Alain Herremans, voormalig voorzitter van de handelaarsvereniging van de Turnhoutsebaan, hekelde meteen dat de “extremistische” PVDA in de bestuursmeerderheid is opgenomen en sprak over handelaarsonvriendelijke uitlatingen van enkele districtscollegeleden. De enige bevolkingsgroep waar Herremans in zijn maidenspeech over sprak waren de handelaars. CD&V’ster Nahima Lanjri haalde haar gal boven over haar ex-partijgenoot nu districtsschepen en vatte meteen al de bespreking van het bestuursakkoord aan. De N-VA’er en CD&V’ster kregen applaus vanop de eerste rij van de publieksbanken die volledig bezet was door… VB’ers.

 

Zohra Othman, met 2.194 voorkeurstemmen overigens de grootste stemmentrekker in het district, wees erop dat de verwenste bestuursmeerderheid wel degelijk democratisch verkozen is, op basis van een sociaal programma. Els Delanoeije (SP.A) betreurde de karikaturen die van sommige districtscollegeleden gemaakt worden, en het intentieproces dat gemaakt wordt nog vóór de eerste bestuurstekst is voorgelegd. Maar iedereen zei dat het belang van de Borgerhoutenaar voorop zou staan. Komt het dan toch nog goed? We betwijfelen het, maar de bestuursmeerderheid toonde van meet af haar goede wil. Overal elders vindt de installatievergadering van de districtsraad om 20.00 uur plaats. In Borgerhout werd de installatievergadering met een uur vervroegd… om N-VA’er Alain Herremans in staat te stellen om 20.00 uur de installatievergadering van de OCMW-raad bij te wonen. Herremans is Borgerhouts districtsraadslid én Antwerps OCMW-raadslid, en had al een agendaprobleem.

 

Zoals te horen en te zien in het VRT-verslag (vanaf 1’43” in deze video) zei Alain Herremans: “Het standpunt van N-VA met betrekking tot samenwerking met extremistische partijen van links of rechts is bekend.” Dat de N-VA’er applaus kreeg van de aanwezige VB’ers zal dan wel desondanks hemzelf zijn. Dat de N-VA in Denderleeuw rekent op de steun van het VB om samen met de CD&V aan de macht te komen, is blijkbaar ook van een andere orde dan de afkeer van de N-VA voor de PVDA. (Foto: Het nieuwe districtscollege van Borgerhout en de nieuwe voorzitster van de districtsraad, derde van rechts)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borgerhout, antwerpen, n-va, cordon sanitaire, herremans |  Facebook | | |  Print

CORDON SANITAIRE DOORBROKEN: "ALLEMAAL NIET AANTREKKEN"

Wij hebben het cordon sanitaire doorbroken.JPGAllemaal niet aantrekken.JPGEen beeld zegt soms meer dan woorden.

 

Gisteren wezen we hier op de akkoorden tussen de N-VA (CD&V en Open VLD) en het VB voor postjes in de OCMW- en politieraad hier en daar. Zaterdagavond was Terzake op het nieuwjaarsbal van de N-VA in Antwerpen, en daar klampte een vrouw haar partijvoorzitter aan met: “Nu hebben wij het cordon sanitaire doorbroken omdat…” De vrouw is nog niet uitgesproken of Bart De Wever trekt al een gezicht van “Och wat…” en antwoordt: “Allemaal niet aantrekken.” Op weg naar de macht zijn voor de N-VA en Bart De Wever alle middelen goed.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, n-va, de wever |  Facebook | | |  Print

07-01-13

DEALS MET VB NEMEN TOE. MEER VOOR POLITIE- DAN OCMW-RAAD

Zes jaar geleden, op 6 januari 2007, telde De Standaard tien gemeenten waar voor de verdeling van mandaten in de OCMW- en politieraden afspraken met het Vlaams Belang gemaakt of vermoed werden. Nu komt dezelfde krant op 4 januari 2013 uit op vijftien gemeenten. In de dagen na het artikel van 6 januari 2007 geraakten nog enkele stemafspraken met het Vlaams Belang bekend. Maar ook nu blijft het niet bij die laatste stand van zaken. AFF/Verzet vond alvast nog twee gemeenten met stemafspraken met het Vlaams Belang: Geel en Schilde.

 

Wat was er loos in 2007? In Bocholt behaalde de CD&V een extra OCMW-zetel met de hulp van het VB. In Dilbeek was er eenzelfde scenario. In Essen werd VB-gemeenteraadslid Veerle De Waal verkozen in de politieraad, waarvoor ze twee stemmen van andere partijen kreeg. Bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen stond Veerle De Waal overigens op een gezamenlijke lijst van de N-VA en een plaatselijke partij, maar de N-VA wil niet bekendmaken of Veerle De Waal al dan niet als N-VA’ster op de lijst stond. In Geraardsbergen werd N-VA’er Julien Borremans in de OCMW-raad verkozen met behulp van VB-stemmen. In 2010 is Julien Borremans geschrapt als N-VA-lid nadat hij ging spreken op een VB-colloquium datzelfde jaar.

 

In Izegem geraken enkele N-VA’ers met behulp van VB-stemmen verkozen in de OCMW-raad. In Kapelle-op-den-Bos werd samenwerking tussen het VB en Groen! vermoed voor de verkiezing van de OCMW-raad. In Keerbergen geraakte VB’er Geert Jacobs verkozen in de OCMW-raad met behulp van stemmen van andere partijen. In Laakdal wordt gesproken over een stemafspraak tussen de VLD en het VB voor de OCMW-raad. In Machelen wordt vermoed dat de CD&V stemmen kreeg van het VB voor de verkiezing van de politieraadsleden. In Ninove kreeg het VB een extra zetel in de OCMW-raad met de hulp van anderen. Bij deze tien gevallen is het soms quasi zeker dat er een deal was, andere keren blijft het bij vermoedens en beschuldigingen.

 

De nu opgelijste gevallen, op basis van De Standaard en ons eigen onderzoek, zijn de volgende. In Bilzen werd VB-Kamerlid Annick Ponthier met de hulp van de CD&V verkozen in de politieraad. In Brugge behaalde Open VLD een extra zitje in de OCMW-raad met de steun van het VB. In Buggenhout was er gemeenschappelijke voordrachtsakte van CD&V en VB voor de OCMW-raad, waarbij de vierde kandidaat de laatste drie jaar door een VB’er zou opgevolgd worden. Er werden echter onvoldoende stemmen voor vergaard. In Eeklo kreeg VB’er Filip Lecompte minstens van twee mandatarissen van andere partijen steun voor een zitje in de politieraad, allicht onder andere van de N-VA. In Geel werd VB'er Ivan Wartel naar de politieraad afgevaardigd met steun van de N-VA, mogelijk ook van de Open VLD. Na de stemming vertelde Ivan Wartel dat voor de steun die hij gekregen had een afspraak was gemaakt met N-VA-schepen Marleen Verboven. Vooraf waren er al geruchten over, maar hiermee geconfronteerd deed men bij de N-VA alsof men van niets wist.

 

In Ham kreeg de Open VLD voor zowel de OCMW-raad als de politieraad steun van het VB. In Heusden-Zolder zou de Open VLD het VB aan een zitje in de OCMW-raad geholpen hebben. In Kortrijk kreeg VB’er Maarten Seynaeve een extra stem voor een plaats in de politieraad, het is niet bekend van wie. In Lanaken maakten CD&V, N-VA en VB een afspraak om elk voor twee jaar een OCMW-raadslid te kunnen krijgen. In Lebbeke werd VB’er Gunther Buggenhout in de politieraad gestemd met steun van de N-VA, terwijl het VB op haar beurt de N-VA steunde voor een extra zitje in de OCMW-raad. In Liedekerke was er voor de politieraad een gezamenlijke lijst van Open VLD en VB, gesteund door de N-VA. De twee eerstgenoemde partijen steunden op hun beurt de N-VA voor een extra zitje in de OCMW-raad. In Lint bezetten CD&V en VB elk voor drie jaar een extra zetel in de OCMW-raad. De eerste drie jaar is de zetel voor het VB. In Schilde kreeg VB’er Henri Dreesen een OCMW-zetel met behulp van de N-VA. Op haar eentje kon Marijke Dillen, als enig overblijvend VB-gemeenteraadslid in Schilde, niet voldoende stemmen leveren om haar partijgenoot af te vaardigen naar de OCMW-raad. Mogelijk was ook de CD&V betrokken bij de deal. Alleszins was de CD&V zichtbaar niet verbaasd met de uitslag van de stemming voor de OCMW-raad. N-VA en CD&V vormen samen de nieuwe bestuursmeerderheid in Schilde.

 

In Steenokkerzeel spraken de CD&V en het VB af om een mandaat in de OCMW-raad te delen. Het VB krijgt het mandaat de laatste drie jaar, en heeft ook in de politieraad steun gekregen van de CD&V voor een mandaat dat het op eigen kracht niet had gekregen. In Tienen kreeg VB’er Johny Van Stiphout voor de politieraad steun van minstens vier andere gemeenteraadsleden… waardoor hij volgens een VB-persbericht “met voorsprong de hoogste score van alle nieuwe politieraadsleden” kreeg. In Westerlo wordt het VB ervan verdacht een extra Open VLD’er in de OCMW-raad gesteund te hebben. In Zandhoven kreeg VB’er Paul “Inbrekers worden onherroepelijk neergeschoten” Stulens steun van de N-VA voor een zitje in de politieraad. In een mail aan onze redactie zegt Paul Stulens overigens de commotie over het doorbreken van het zogenaamde cordon sanitaire niet te begrijpen. "Hoe kan men nu iets doorbreken dat niet bestaat? In Zandhoven kennen we dit alvast niet."

 

Ook hier weer is het niet altijd even duidelijk van wie en hoe de extra stemmen er gekomen zijn. De verontwaardiging over de deal is soms oprecht en vrij van enig eigenbelang (bijvoorbeeld Groen-gemeenteraadslid Wim Van Kets die de deal in Schilde aanklaagt, en Groen-gemeenteraadslid Jeroen Dillen de afspraak in Geel). De verontwaardiging is andere keren niet vrij van enig eigenbelang (was er geen extra zetel naar het VB of een door het VB gesteunde partij gegaan, zou de zetel toe zijn gekomen aan de bestuursmeerderheid). In nog andere gevallen wordt geen schande geroepen over ‘het doorbreken van het cordon sanitaire’ maar vindt iedereen het normaal dat het VB ook vertegenwoordigd is in de politieraad (Mortsel bijvoorbeeld).

 

Er is nog nergens een inhoudelijk akkoord gesloten met het Vlaams Belang. In Denderleeuw bestaat de kans dat de bestuursmeerderheid moet rekenen op gedoogsteun van het Vlaams Belang, en dát schurkt wel al dicht aan bij het doorbreken van het cordon sanitaire. Waarom er nu blijkbaar meer deals zijn met het VB is niet duidelijk. Door het spel van de verkiezingen kan het zijn dat er nu meer nood is aan steun bij derden om een mandaat in de OCMW- of politieraad niet over te laten aan de bestuursmeerderheid. Dat het VB zowel electoraal als qua politieke invloed nog nauwelijks iets voorstelt, kan ook een rol spelen in de onzorgvuldige contacten met die partij. 

 

Twee zaken zijn wel duidelijk: bij de (vermeende) deals zijn zowel de CD&V als de N-VA en Open VLD betrokken. Niet SP.A en Groen. En twee: VB’ers geraken met steun van anderen meer in de politieraad dan in de OCMW-raad verkozen. Dat Gerolf Annemans zijn partij meer in sociale richting wil oriënteren, is nog niet tot iedereen doorgedrongen.

04-01-13

“RECHTEN VAN DE MENS IN PARTIJSTATUTEN = DWAZE WET”

Sinds Rik Torfs woensdag meer oog had voor de neveneffecten van het cordon sanitaire (de N-VA die groot is geworden uit frustratie van Vlaams-nationalisten en een status quo bij de traditionele partijen) en minder oog had voor het effect van het cordon sanitaire (het weghouden van de macht van een racistische partij) is de discussie over het cordon sanitaire niet gestopt. Het stemgedrag bij de installatie van enkele nieuwe gemeenteraden, OCMW-raden en politieraden, is daar niet vreemd aan. Het is daarbij hoog tijd voor meer zindelijkheid over het cordon sanitaire.

 

Twee berichten uit Het Laatste Nieuws gisteren, ze staan naast elkaar in de krant: “Voor Zandhovens burgemeester Luc Van Hove (CD&V) werd in zijn gemeenteraad het cordon sanitaire doorbroken. ‘N-VA was met Groen overeengekomen dat naast CD&V en N-VA ook Groen een zetel kreeg in de OCMW-raad. Dit kwam tot uiting na de stemming met vijf zetels voor CD&V, drie voor N-VA en één voor Groen. Maar voor de politieraad stemden N-VA-leden ook voor Vlaams Belang zodat naast CD&V en N-VA ook één zetel vanuit Zandhoven in de politieraad naar Vlaams Belang gaat’, vertelt Van Hove.” En dan over Mortsel, met ex-burgemeester Ingrid Pira (Groen). Na een vermeende onregelmatigheid bij de stemming over de OCMW-raad schrijft Het Laatste Nieuws: “Het resultaat was dat Vlaams Belang inderdaad niet in het OCMW zetelt. Voor de politieraad gaven N-VA en Groen elk hun tweede zetel af zodat alle Mortselse partijen in deze raad zetelen.”

 

We begrijpen uit die laatste zin dat ook het Vlaams Belang voortaan vertegenwoordigd is in de Minos-politieraad. Mortsel mag zeven leden afvaardigen naar die politieraad, en per toeval telt Mortsel zeven verschillende partijen in de gemeenteraad. In het eerste geval spreekt men van het doorbreken van het cordon sanitaire, in het andere geval komt het vermaledijde woord niet ter sprake. Wat is het nu? Is er een bestuursakkoord of andere inhoudelijke politieke samenwerking afgesloten met het Vlaams Belang? Neen. Het eerste verschil is dat men er in Zandhoven voor koos om het Vlaams Belang buiten de politieraad te houden en in Mortsel om de partij een plaats te geven in de politieraad. Voor beide keuzes zijn er pro's en contra's. 

 

Waar we de verontwaardiging van de burgemeester van Zandhoven delen is dat de N-VA voor de politieraad liever dan voor Groen voor Vlaams Belang stemde. Wat N-VA-lijsttrekker Geert Van Laer bedekt toegeeft, al sluit hij niet uit – de stemming is geheim – dat ook CD&V’ers voor Vlaams Belang stemden. In Liederkerke was het nog erger: daar was er een gezamenlijke lijst Open VLD - Vlaams Belang voor de politieraad, met steun van de N-VA die op haar beurt van de twee eerstgenoemde partijen steun kreeg voor een OCMW-zetel. Een doorbreken van het cordon sanitaire willen we dat niet noemen. Tenzij er politieke afspraken zouden bestaan over de invulling van de verkregen mandaten in de politieraad en OCMW-raad. Alsnog houden we het erop dat zowel de N-VA als de Open VLD in Liederkerke de meest vreemde bondgenootschappen willen aangaan voor het verkrijgen van een mandaat.

 

In Buggenhout hebben dan weer CD&V en Vlaams Belang een gezamenlijke voordrachtsakte voor de OCMW-raad ingediend waarbij de vierde kandidaat van de lijst de laatste drie jaar van de legislatuur opgevolgd zou worden door een Vlaams Belang’er. Volgens De Standaard haalden CD&V en VB daarvoor echter onvoldoende stemmen. Dan toch een CD&V’er die tot het inzicht kwam dat je een asociale partij beter niet meer geeft dan strikt wettelijk moet? Het brengt ons tot de kern van de zaak: kan er gemarchandeerd worden met het Vlaams Belang? Is het cordon sanitaire niet achterhaald? Het antwoord is tweemaal neen. Na een inleidend filmpje (video, let op 1’52” op toenmalig partijvoorzitter Frank Vanhecke: “Wij veranderen van naam, maar niet van streken. Wij veranderen van naam, maar niet van programma.”) was er gisteren een debat over het cordon sanitaire bij Terzake, debat tussen Rik Torfs en Gerolf Annemans (video).

 

Als Rik Torfs aangeeft dat het Vlaams Belang onvoldoende aangetoond heeft dat de partij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) accepteert en alle racisme afzweert, antwoordt Gerolf Annemans (8’27”): “Dat EVRM staat in onze statuten (…) omdat de wet ons daartoe verplicht, en iedereen daartoe verplicht, een dwaze wet.” Er is nog niets veranderd sinds Filip Dewinter in De Zevende Dag van 6 juni 1992 zei: “De rechten van het eigen volk gaan voor op de rechten van de mens” en daarbij tot tweemaal toe stotterde bij het uitspreken van de vier woorden “rechten van de mens”.

 

Op de vraag van moderator Kathleen Cools of zijn partij veranderd is, antwoordt Gerolf Annemans (10’20”): “Mijn partij is altijd wat ze geweest is”, en dat klopt. We zagen hierboven al dat Frank Vanhecke bij de naamsverandering van Vlaams Blok naar Vlaams Belang zei dat de naam veranderde maar niet de streken noch het programma. Bij het ledencongres dat de aanstelling van Gerolf Annemans als nieuwe partijvoorzitter bevestigde, bevestigde Gerolf Annemans op zijn beurt: “Aan de idealen van onze partij verandert niets.”

 

Na de opmerking van Rik Torfs (12’05”) dat Gerolf Annemans eens op papier moet zetten dat zijn partij de waarden van het pluralisme, van de mensenrechten en de democratische rechtstaat onderschrijft, en elke vorm van racisme afzweert, zei Annemans dat dit op de website van het Vlaams Belang staat, bij de Grondbeginselen. In de paragraaf over vrijheid staat inderdaad een verwijzing naar het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, maar met wat Annemans een paar minuten eerder in Terzake zei weten we dat het erin staat omdat “een dwaze wet” hen ertoe verplicht. Het woord racisme staat niet in de tekst, laat staan een afwijzen van racisme.

 

Bij het Vlaams Belang is men er trouwens nog altijd niet van overtuigd dat de partij terecht veroordeeld is voor racisme, spijts hiervoor geprocedeerd werd tot bij de hoogste gerechtelijke instanties in ons land en de arresten breedvoerig geargumenteerd zijn. Pour la petite histoire nog dit: de VB’er die in Zandhoven met de hulp van de N-VA in de politieraad is gestemd, is Paul Stulens. Een man die de voorbije zomer nog de pers haalde met zijn bewakingsbord waarop de boodschap: “Waarschuwing: beveiligde eigendom. Inbrekers worden onherroepelijk neergeschoten.” Een man die door de politie moet gewezen worden op de wetten van het land, in plaats van dat hij de politie aanstuurt.

02-01-13

CORDON SANITAIRE ROND RACISTISCHE PARTIJ MOET BLIJVEN

Als het brandt, moet er geblust worden. De eerste week van januari is in principe een week waarin de redactie van AFF/Verzet verlof neemt, terwijl intussen de nieuwjaarsgroeten en het jaaroverzicht van het voorbije jaar gepubliceerd worden. Maar CD&V-senator en professor kerkelijk recht Rik Torfs besliste er anders over.

 

Bij een ochtendbabbel op de RTBF-radio zei Rik Torfs (foto) dat hij het cordon sanitaire lange tijd verdedigd heeft, maar moest vaststellen dat er twee erg negatieve gevolgen uit voortvloeien. Zo heeft het cordon geleid tot heel wat frustraties van de nationalisten in Vlaanderen. Ze werden uitgesloten en dat verklaart deels het gigantisch succes van Bart De Wever, aldus Torfs. Bovendien heeft het geleid tot een volledig status quo binnen de traditionele Vlaamse partijen. Volgens Torfs kan De Wever dan ook worden beschouwd als een kind van het cordon sanitaire. “Zonder het cordon sanitaire, zou hij nooit hebben gestaan waar hij nu staat, omdat de nationalisten beter vertegenwoordigd zouden zijn en omdat de traditionele partijen als gevolg zich beter hadden moeten organiseren” Torfs bepleit het geleidelijk afschaffen van het cordon sanitaire. “Het moet stap voor stap worden vergeten, omdat het een groot deel van de Vlamingen stigmatiseert.” Het leidde meteen tot een aantal instemmende tweets van Vlaams Belang’ers. Wat het Belga-bericht dat de online kranten en andere media haalde niet vermeldde, is dat Rik Torfs ook zei (zie onze link hierboven bij ‘ochtenbabbel op de RTBF-radio’): “Dit gezegd zijnde, ik ben helemaal geen aanhanger van samenwerking met het Vlaams Belang.” Een belangrijke toevoeging om verkeerde besluiten te vermijden.

 

In zijn analyse van de gemeenteraadsverkiezingen verwees politicoloog Marc Swyngedouw ook al naar het cordon sanitaire: “In zekere zin is de Stadslijst het slachtoffer geworden van het succesvolle cordon sanitaire. N-VA bood immers een alternatief naast het Vlaams Belang dat ongehinderd door het cordon sanitaire maar toch voldoende het anti-immigrantenregister bespeelde. Het eens zo trouw Vlaams-Belang electoraat wisselde blijkbaar zonder al te veel moeite van partijjas. Daarenboven kan het haast niet anders of een deel van de centrum-rechtse kiezers die in 2006 de kant van Janssens kozen tegen Dewinter, in 2012 naar De Wever en N-VA zijn overgestapt.” Met die analyse hebben we niet de minste moeite. Dat lijkt ons de nagel op de kop slaan. Anders is het als Rik Torfs over het cordon sanitaire begint. Dat heeft wel eens meer tot begripsvervuiling geleid. Zaterdag 27 augustus 2011 kopte Gazet van Antwerpen breeduit N-VA heeft het cordon doorbroken. Er was toen nog geen sprake van situaties zoals in Denderleeuw nu waar N-VA en CD&V stiekem rekenen op steun van het Vlaams Belang. Neen, de kop in Gazet van Antwerpen in 2011 had enkel te maken met een uitspraak van Rik Torfs niet gehinderd door kennis van zaken.

 

We zullen het hier dan nog maar eens herhalen: het cordon sanitaire is een engagement om geen politieke samenwerking op te zetten met het Vlaams Blok/Belang. Omdat het Vlaams Blok/Belang mensen wil uitstoten, de veelzijdigheid van de samenleving wil reduceren tot het ‘eigen volk’. Dat het cordon sanitaire het Vlaams Blok/Belang groot heeft gemaakt, maar nu ook de reden is waarom het Vlaams Belang afkalft, wordt door zowat iedereen binnen die partij beaamt. Dat door het cordon sanitaire een partij als de SP.A al eens meer aan de macht is geweest dan zonder cordon sanitaire rond het Vlaams Blok/Belang, wordt bewezen door de actualiteit waarbij de groot geworden N-VA waar mogelijk de SP.A buiten kiepert. Maar het cordon sanitaire is bovenal een ethische opstelling om niet samen met extreem-rechts (versta: een racistische partij) te besturen, het cordon sanitaire mag niet gereduceerd worden tot een politiek-strategische maatregel. Discussies over het cordon sanitaire moeten dan ook de vraag centraal stellen of het ethisch verantwoord is om samen te werken met extreem-rechtse partij, in casu een partij waarvan het zeventigpuntenplan als racistisch werd ingeschat en later het hele doen en laten van de partij als racistisch veroordeeld werd door de rechtbank.

 

Dat de N-VA zoveel succes heeft, wordt door een aantal mensen als niet plezant ervaren. Wij vinden dat niet plezant, en een aantal politici blijkbaar nog minder. Maar tot nader order is de N-VA nog altijd een democratische partij. Typisch enerzijds, anderzijds bepleit Rik Torfs (zie hoger) het geleidelijk afschaffen van het cordon sanitaire, maar is hij (zie ook hoger) geen voorstander van samenwerking met het Vlaams Belang. Mag er even duidelijkheid komen in de politiek? En: Er zijn betere argumenten om de N-VA te bekampen dan het oprakelen van het cordon sanitaire rond een voor racisme veroordeelde partij.

17:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, torfs |  Facebook | | |  Print

27-12-12

DENDERLEEUW DEMOCRATISCH

De voorbije dagen werd in de pers gewag gemaakt van het barsten van het cordon sanitaire in Denderleeuw (De Morgen, 22 december 2012), minstens dat er verdeeldheid is tussen CD&V en N-VA over steun van het Vlaams Belang (De Standaard, 24 december 2012). Het is onduidelijk wat er nog zal en vooral kan gebeuren.

Denderleeuw wordt alsnog bestuurd door een bestuursmeerderheid van SP.A en CD&V/N-VA. Op 14 oktober behield de SP.A met uittredend burgemeester Jo Fonck haar 8 gemeenteraadszetels, en gaat de SP.A er in percentage zelfs nog iets op vooruit (van 28,8 naar 30 % van de stemmen). Tweede grootste werd de N-VA met 24,9 % en 7 gemeenteraadszetels. Daarna volgden de CD&V (18,1 % en 4 zetels), Open VLD/Plus (14,4 % en 3 zetels) en het VB (12,7 % en 3 zetels). Zes jaar geleden behaalde het VB in Denderleeuw nog 17,8 % en 4 gemeenteraadszetels. VB-lijsttrekker is Kristof Slagmulder, VB-personeelslid sinds 2007 en Voorpost-militant (foto 1).

SP.A en Open VLD/Plus sluiten op de verkiezingsavond meteen een akkoord, maar hebben samen maar 11 van de 25 gemeenteraadszetels. De SP.A rekent erop coalitiepartner CD&V mee in de nieuwe bestuursmeerderheid op te kunnen nemen, maar de CD&V haakt haar boot vast aan de N-VA. Samen hebben CD&V en N-VA ook 11 zetels. Een patstelling dus, en provinciegouverneur André Denys riep alle partijen bij zich. Elke partij bleef bij zijn voorkeurscoalitie, en daarmee zou de beslissende stem voor het bestuur in handen komen van de kleinste fractie in de gemeenteraad, het VB. Het VB wil gedoogsteun geven aan een N-VA/CD&V-minderheidscollege, maar die steun wel punt voor punt bekijken in de gemeenteraad.

Hiermee komt er niet echt een doorbreken van het cordon sanitaire (van het doorbreken van het cordon sanitaire is er slechts sprake als er een politieke samenwerking wordt opgezet met het VB), maar gezond is de situatie natuurlijk niet als men voor een bestuursmeerderheid afhankelijk is van de goodwill van het VB. “Niemand wenst dat”, zegt Jan De Nul (CD&V), “maar dat is de situatie eenmaal”. N-VA-lijsttrekster Erna Scheerlinck (foto 2) heeft minder reserves tegen VB-gedoogsteun. “Er valt iets voor te zeggen. Tenslotte komen we in de grote dossiers voor negentig procent overeen”, zegt Erna Scheerlinck. Hugo De Bruecker, gewezen voorzitter van de N-VA in Denderleeuw, wil nog een stap verder gaan en pleitte ervoor het VB te betrekken bij de coalitievorming. “Waarom ze geen kans geven een uitvoerend mandaat te bekleden?”

Voor de N-VA-top in Brussel is het opnemen van het VB in de plaatselijke bestuursmeerderheid geen optie, en zich afhankelijk laten maken van de VB-gedoogsteun vindt men ook geen optie. Intussen dringt de tijd. Op 24 december moest uiterlijk de voordrachtsakte voor het schepencollege ingediend worden. Dat is niet gebeurd, en dus zal de installatievergadering van de nieuwe gemeenteraad op 2 januari weinig anders kunnen doen dan de nieuwe gemeenteraadsleden installeren. Veertien dagen later moet de gemeenteraad opnieuw bijeenkomen en bij stemming uitmaken wie de nieuwe schepenen in Denderleeuw worden. De drie VB’ers zouden dan de beslissende stem hebben. Zij zouden voor de N-VA en CD&V kiezen.

Volgens de ene bron willen SP.A en Open VLD/Plus verder samengaan. Volgens een andere bron wil men bij Open VLD/Plus uit de patstelling geraken en is men daarvoor gaan praten met de N-VA om dan samen een N-VA / CD&V / Open VLD/Plus-bestuursmeerderheid te vormen. Probleem is evenwel dat de drie Open VLD/Plus-verkozenen al een voordrachtsakte voor SP.A-burgemeester Jo Fonck hebben getekend, en een gemeenteraadslid mag maar eenmaal een voordrachtsakte tekenen. Als de drie Open VLD/Plus-verkozenen nu dus ook een voordrachtsakte voor de N-VA zouden tekenen, zouden ze niet meer kunnen zetelen als gemeenteraadslid en hun plaatsen in de gemeenteraad moeten afstaan aan de drie eerstvolgende opvolgers.

SP.A-burgemeester Jo Fonck behaalde met 2.128 voorkeurstemmen veruit de beste persoonlijke score. Hij wordt in voorkeurstemmen gevolgd door de CD&V-lijsttrekker (1.407 voorkeurstemmen), de Open VLD/Plus-lijsttrekker (1.036 voorkeurstemmen) en twee SP.A-partijgenoten (respectievelijk 1.005 en 954 voorkeurstemmen).  Kristof Slagmulder kreeg 690 voorkeurstemmen en N-VA-lijsttrekster Erna Scheerlinck zelfs nog iets minder: 685 voorkeurstemmen. De logica bij een patstelling tussen de partijen zou dan ook zijn dat de grootste voorkeurstemmentrekkers het best de wil van de Denderleeuwse bevolking weerspiegelen, en met hun partijen samen de nieuwe bestuursploeg zouden vormen. Maar helaas is in de politiek de logica dikwijls ver zoek.

Het gisteren opgestart Facebook-initiatief Denderleeuw Democratisch spreekt zich niet uit voor de ene of andere coalitie, maar vraagt de politici in Denderleeuw een oplossing te zoeken waarbij men niet afhankelijk is van het VB. Een initiatief dat alle steun verdient en dan ook hopelijk vaak geliked wordt door Facebook’ers. Filip De Bodt uit het naburige Herzele legt op de website van ’t Uilekot uit waarom de eventuele scheidsrechter pikzwart is.

05-11-12

EEN CORDON SANITAIRE ROND DE PVDA+ ?

In een opiniebijdrage die gisteren op de website van Joods Actueel verscheen, en ijverig aan de pers gemeld werd, roept Joods Actueel-hoofdredacteur Michael Freilich (foto 1) op voor een cordon sanitaire rond de PVDA. Naar analogie van het cordon sanitaire tegen het VB. Het is echter als appelen met citroenen vergelijken.

Michael Freilich is verbolgen over een interview met  PVDA-lijsttrekster in Borgerhout Zohra Othman (foto 2) dat vrijdag in Gazet van Antwerpen verscheen, volgens Freilich zonder  de nodige “kritische vragen en kanttekeningen daarin, laat staan van enige duiding”. Duiding was er anders wel maar in zijn editoriaal diezelfde dag legde senior writer Lex Moolenaar in de krant uit waarom er geen cordon sanitaire is rond de PVDA. Lex Moolenaar: “Ook al zijn er grote ideologische verschillen tussen sp.a, Groen en PVDA, blijkbaar is er op lokaal vlak meer dat die partijen bindt dan wat hen verdeelt. Als dat kan leiden tot een bestuursakkoord dat wordt gedragen door een democratisch verkozen meerderheid, dan zie ik geen enkel probleem. De PVDA is allang niet meer de dogmatisch-linkse partij die ze was toen ze in 2003 samen met de AEL van Dyab Abou Jahjah naar de kiezer trok als Resist. De voorbije jaren heeft voorzitter Peter Mertens grondig de bezem gehaald door het programma en de huisstijl. De communisten van weleer zijn vuurrode socialisten geworden, met een links-populistisch discours dat doet denken aan dat van de Socialistische Partij in Nederland. Waarom zou er voor zo’n partij geen plaats mogen zijn in ons politieke landschap?”

Voor Michael Freilich is dat allemaal van geen tel. Volgens Michael Freilich is Zohra Othman “de grondlegster van de samenwerking tussen Arabische extremisten en communisten in ons land en staat (ze) al jaar en dag op de bres voor alles wat onze democratische samenleving afwijst. Zij gaf trouwens samen met Abou Jahjah een pamflet uit bij EPO waarbij de sympathie voor zelfmoordterroristen nooit veraf was.” Een ander probleem: “In het verleden vroeg Othman in een brief aan de Joodse gemeenschap of die zich eens eindelijk zouden distantiëren van het moorddadige regime in Israël.” Na Othmans binnen- en buitenlandse verplaatsingen getraceerd te hebben besluit Michael Freilich met: “Als we consequent zijn en de boodschap willen uitsturen dat extremistische partijen geen plaats hebben in onze maatschappij, dan zouden we er ook best aan doen om ook deze oproerkraaiers uit te sluiten van deelname aan de macht. Het waren vooral de partijen Groen en sp.a die er als de kippen bij waren om het cordon tegen het Vlaams Belang in te voeren en te blijven handhaven. Ik reken er dan ook op dat ze over dezelfde rechtlijnigheid beschikken ten aanzien van de PVDA, een partij die onze democratische waarden evenmin hoog in het vaandel draagt, getuige hun steun aan dictatoriale regimes in Cuba, Noord-Korea en elders.”

 

Michael Freilich vergist zich. Over de steun van de PVDA aan wie dan ook spreken we ons niet uit. We volgen de PVDA slechts op afstand, en de PVDA is trouwens groot genoeg om zichzelf te verdedigen. Het cordon sanitaire tegen het VB, waar Freilich naar verwijst, kennen we wel. Elke vergelijking loopt mank. Een cordon sanitaire tegen de PVDA omwille van steun aan buitenlandse regimes en partijen? Het cordon sanitaire tegen het VB is nooit afgesproken omwille van de contacten van het VB met om het even welk regime of welke buitenlandse partij ook. Ook al is de goegemeente niet gelukkig met de buitenlandse vrienden van het VB. Een cordon sanitaire tegen de PVDA omdat het een extremistische partij is? Het cordon sanitaire tegen het VB is nooit afgesproken omdat het VB een extremistische partij is. Extremisme is niet strafbaar, en als extremisme niet meer zou kunnen zou men bijvoorbeeld ook GAIA en vele anderen moeten vervolgen. Waarom is er dan wel een cordon sanitaire afgesproken tegen het VB? Omdat het VB een racistische partij is, wat toen de resolutie hierover in de Vlaamse Raad op 19 november 1992 werd goedgekeurd enkele maanden tevoren nog was gebleken met het zeventigpuntenplan dat op een VB-colloquium op 6 juni 1992 werd voorgesteld. Wat later door een rechtbank bevestigd werd. Racisme is strafbaar, in tegenstelling tot extremisme. En is de PVDA racistisch? Geenszins. De PVDA loopt voorop in de strijd tegen het racisme.

 

Het is het goed recht van de hoofdredacteur van Joods Actueel om op te roepen de PVDA niet op te nemen in de bestuursmeerderheid van het Antwerpse district Borgerhout. Al zien we niet goed in wat dit met de core business van Joods Actueel te maken heeft. Maar morele chantage richting SP.A en Groen omwille van een vergelijking die mank loopt, waarbij nog eens een loopje wordt genomen met de betekenis van het ‘cordon sanitaire’. Dat niet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, borgerhout, antwerpen |  Facebook | | |  Print

19-10-12

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Tot gisteren waren we nog niet bekomen van de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen. De cijfers dansten nog voor onze ogen, de beelden van de triomfmars van de nieuwe keizer van Antwerpen, de verzoenende taal en dan weer de bitsige uitspraken van Bart De Wever (foto)… Maar dan kwam de coup de théâtre  met de coalitievoorstellen van Patrick Janssens die het al dan niet tegemoet komen aan de programmapunten van Groen (en de vasthoudendheid dan wel compromisbereidheid van Groen) centraal stellen voor de coalitievorming. Er zijn weer boeiende dagen in het vooruitzicht, maar nu eerst een terugblik.

“In de eerste plaats het cordon sanitaire, de overeenkomst tussen alle democratische partijen dat ze nooit coalities zouden aangaan met een partij die haar racistische programma boven de universele verklaring voor de rechten van de mens stelde. In eerste instantie was dat een morele verbintenis, geen strategische. Want in de eerste jaren werkte het cordon zelfs contraproductief. (…) Maar op termijn bleek het wel een productieve strategische keuze. Door het Belang 20 jaar op de zijlijn te stationeren, werd ook voor de rabiate fan duidelijk dat een stem voor de partij in wezen niet meer was dan een stem voor steriliteit, omdat ze nooit ofte nimmer een werkelijke impact op de besluitvorming zou hebben.” Yves Desmet weet hoe Der Untergang voor het VB begon. Hij vergeet wel te zeggen dat intussen alle andere partijen verrechtst zijn, in plaats van gewoon het cordon sanitaire toe te passen en gewoon christendemocraat, socialist, liberaal… te blijven. (De Morgen, 15 oktober 2012)

“De Wever is dus geslaagd in zijn missie om het Vlaams-nationalisme uit dat donkerbruin kamp te bevrijden. Maar het is ook een bijzonder zware opdracht om die kiezers aan boord te houden. In verkiezingsonderzoek zien we heel duidelijk dat wie voor Vlaams Belang stemde vaak gedreven werd door rancune, racisme, wantrouwen, onbehagen en onveiligheid. Dat is een bijzondere explosieve mix van emoties, en De Wever zal hemel en aarde moeten bewegen om op basis daarvan toch iets constructiefs op te bouwen.” Volgens professor Marc Hooghe moet Bart De Wever niet alleen de nationale krachtsverhoudingen veranderen, maar ook hemel en aarde bewegen om zijn nieuwe kiezers tevreden te houden. (De Standaard, 15 oktober 2012)

“De kunstwereld moet stoppen met die angsthazerij. Verdomme! Het is flauw om De Wever nu af te schilderen als fascist. Dat is niet zo. We zouden blij moeten zijn dat de impact van Vlaams Belang zo sterk is afgenomen. Waarom die angst? Misschien worden hier en daar wat subsidies geschrapt... Dat is toch veel minder erg dan mensen die hun job of hun huis verliezen?” Nigel Williams maakt het onderscheid tussen de dingen. (De Standaard, 16 oktober 2012)

 

Het vorige stadsbestuur wilde de Antwerpenaar weer fier maken op zijn stad. Dat leek hen gelukt, tot ons weer calimero-complexen werden aangepraat.” Suzanne Van Well, oma van Luna Drowart, slachtoffer van Hans Van Themsche, kan de nieuwe burgemeester niet smaken. Zelf hoorden wij ook véél Antwerpenaren die kwaad zijn op Bart De Wever omdat hij zijn tijd weer wil besteden aan nationale thema’s in plaats van zich voor 100 % in te zetten voor en in Antwerpen. (De Morgen, 17 oktober 2012)

 

“Een alibi-gesprek, want hij heeft al gezegd dat hij toch niet met ons wil besturen. We zullen het dan maar hebben over voetbal of over de temperatuur van het water in de Schelde, zeker?” Filip Dewinter over zijn gesprek met Bart De Wever in het kader van diens informatieronde. In Villa Vanthilt zei Filip Dewinter dat hij in de Schelde zou springen als Bart De Wever burgemeester zou worden maar het Vlaams Belang slechts tien percent van de stemmen zou halen. Een gesprek over de temperatuur van het water in de Schelde is dan ook niet zonder belang. (Gazet van Antwerpen, 17 oktober 2012)

 

“De limieten van de centrumkoers zijn bereikt. De sp.a heeft teveel haar eieren in de mand van de middenklasse gelegd, maar naar de lagere sociale klassen komt de sp.a teveel over als een hardvochtige partij. Dat verklaart mee de zeer hoge scores van de PVDA+ in Borgerhout (17,1 procent) en Hoboken (16,4 procent), twee Antwerpse districten met een hoge concentratie kansarme en allochtone bevolkingsgroepen.” Algemeen secretaris van het Vlaams ABVV Caroline Copers legt de vinger op de wonde. Ze pleit ervoor dat de sp.a niet in een rechts bestuur met Bart De Wever stapt. (De Morgen, 17 oktober 2012)

 

“Zondag en maandag liepen de koude rillingen echter over mijn rug bij de taal én lichaamstaal van Bart. Het deed mij denken aan een periode uit de vorige eeuw die ik gelukkig enkel uit de geschiedenisles ken! Ik verwachtte een stralende De Wever die na zijn eclatante overwinning met een brede glimlach een positief project voor Antwerpen zou voorstellen. Met verbijstering zag ik echter een verbitterde en hautaine voorzitter van de N-VA, die met een uiterst giftige en rancuneuze toespraak revanche wilde nemen op iedereen die niet voor de N-VA had gestemd of België niet wil opblazen.” Lezersbrief van Eric Willems, oud-schoolgenoot van Bart De Wever. (Het Laatste Nieuws, 18 oktober 2012)

“In elk scenario is dat een eis van ons.” Patrick Janssens wil dat Bart De Wever in elk geval burgemeester wordt, zijn verantwoordelijkheid niet ontloopt en bewijst wat hij waard is als burgemeester. (ATV, 18 oktober 2012)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, cordon sanitaire, de wever, antwerpen, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

14-10-12

'THE DAY BEFORE' IN TIEN CITATEN

Tussen het ernstige verkiezingsnieuws door zou je vandaag op de VRT-televisie een paar grappige filmpjes zien met stand-up comedian Nigel Williams (foto 1). Maar de opnames zijn stilgelegd en afgevoerd nadat bekend werd dat Nigel Williams PVDA+ zou stemmen. De stemoproep van een aantal Bekende Vlamingen pro PVDA+ waren een ludiek antwoord op de affichecampagne van Patrick Janssens in 2006. Na de outing voor ‘Patrick’ werden mensen als Erik Van Looy of Gene Bervoets (foto 2) daarentegen niet van het VRT-televisiescherm geband. Vandaag dus geen Nigel Williams op het VRT-televisiescherm, maar allicht wel op Twitter (@nigelstwits). En er zijn ook nog de citaten die ernstig bedoeld zijn, maar soms – niet altijd – ongewild grappig zijn.

 

“Ik moest wel even wennen aan het feit dat ook het hoofd van CD&V’er Marc Van Peel op mijn raam hing, maar ik vind het wel knap dat die twee partijen voor deze verkiezingen een verbond zijn aangegaan. Samen kunnen ze een positief verhaal realiseren, dat hebben ze al bewezen. Dat is voor mij een belangrijk verschil met de andere partijen, die alleen focussen op de problemen.” Gert Renders woont aan het Sint-Jansplein in Antwerpen en heeft een grote Stadslijst-affiche aan zijn raam gehangen. Hij is nochtans geen SP.A-lid en stemt doorgaans Groen. (Gazet van Antwerpen, 13 oktober 2012)

 

“Ze mogen dan wel wat sympathie hebben voor hun aardige buurman, toch zal hun stem zondag niet naar Patrick Janssens gaan. Ook niet naar De Wever. Zeker niet De Wever.” Luis Hens en Marta Camino zijn de naaste buren van Patrick Janssens. Ze verhuisden vorig jaar van het zuiden van Spanje naar de Cuylitsstraat in Antwerpen. Ze stemmen vandaag Groen “voor de visie van die partij op de Antwerpse ring”. (De Nieuwe Gazet, 13 oktober 2012)

 

“Een consequent linkse partij, die heel fris bezig is en die ik – naar het voorbeeld van de SP in Nederland – een stevige basis toewens.” Zanger en muzikant Daan stemt PVDA+. Bart De Wever ergert zich overigens in meerdere zaterdagkranten aan de steun die naar de PVDA+, en niet naar de N-VA, gaat. “Als hij op campagne een PVDA-tuinbord opmerkt, schiet hij (= Bart De Wever) uit zijn sloffen. ‘Die gasten slagen erin om twintig BV’s voor hun kar te spannen, je moet eens weten hoeveel volk heeft geweigerd om onze slotmeeting te presenteren. De sfeer in dat culturele wereldje blijft werkelijk ongezien.’” (Citaten respectievelijk uit Het Laatste Nieuws en De Standaard, 13 oktober 2012)

 

“Onlangs trokken een paar Afrikanen mij mee naar een zaaltje waar een Ghanees trouwfeest aan de gang was. Ik heb daar een geïmproviseerde speech moeten geven. Geen idee of ze mij begrepen hebben – ik begreep hen niet, alleszins – maar na afloop vielen ze mij om de hals: ‘Bart, we need the force of change!’ Ons motto.” Bart De Wever is misschien niet populair bij het "culturele wereldje", hij wordt wel enthousiast onthaald bij sommige Afrikanen. (Het Laatste Nieuws, 13 oktober 2012)

 

“Antwerpen zou er in 2018 nog beter moeten uitzien. De heraanleg van de Scheldekaaien en van het centrum van Deurne, de ontwikkeling van het Eilandje, noem maar op: er zit nog veel in de pijplijn dat hoe dan ook zal doorgaan, ongeacht de coalitie. Iets anders is ons sociaal beleid: zoiets valt makkelijker af te breken dan iets van steen of asfalt.” Patrick Janssens antwoordt op de vraag wat met Bart De Wever als burgemeester tegen 2018 dreigt kapot te gaan. Janssens weet dat een bestuursmeerderheid niet zelden met de pluimen gaat lopen van wat de voorgangers in gang hebben gezet, maar eigen accenten komen er natuurlijk ook. (Het Laatste Nieuws, 13 oktober 2012)

 

“Moet ik nu echt op mijn knieën gaan zitten voor hem? Hij heeft Vlaanderen niet bevrijd van het Blok, dat heeft het cordon sanitaire gedaan en de verkiezingsoverwinning van Patrick Janssens. Toen was het echt gedaan met Dewinter, hij en zijn partij hebben zich nooit meer van die klap hersteld. De Wever draagt daar nu wel de vruchten van, maar hij is niet verantwoordelijk voor de implosie van het Belang. Hij, de drakendoder van het Belang? De man die meer dan vijftig zwarte konijnen op zijn lijsten heeft gezet, waarvan geen enkele al heeft moeten erkennen dat hij zich heeft vergist?” Tom Lanoye is het niet eens met zij die vinden dat Bart De Wever Vlaanderen bevrijd heeft van het Vlaams Blok/Belang. Bart De Wever bevestigt: “Eigenlijk heb ik mijn carrière aan hem (= Patrick Janssens) te danken. Zijn overwinning in 2006 maakte de aanhang van Dewinter rijp om door mij te worden geplukt.” (Citaten respectievelijk uit De Morgen en De Standaard, 13 oktober 2012)

 

“De vreugde bij de SP.A om de laatste campagneactie van Vlaams Belang (een folder met kussende kandidaat-burgemeesters) bewees de voorbije week opnieuw dat de Belang-kiezer de volgende burgemeester bepaalt. Als de N-VA de partij helemaal leegzuigt, richting tien procent, mag Janssens het vergeten. Trekt Vlaams Belang zich op aan de twintigprocentgrens, dan bijt De Wever in het zand.” De verkiezingsuitslag zal hoe dan ook bij verschillende partijen met gemengde gevoelens onthaald worden. (De Standaard, 13 oktober 2012)

 

“Spannend is het wel. Het is bijna een Grieks drama. Het is de strijd van Achilles tegen Hector. Een van de twee wordt dood aan de kar van de andere meegesleept. Prachtig, tenzij je diegene bent die wordt meegesleept.” Bart De Wever ziet meteen een historische vergelijking voor het burgemeestersduel in Antwerpen. (Het Nieuwsblad, 13 oktober 2012)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, media, antwerpen, cordon sanitaire, de wever, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

25-04-12

DEWINTER: LIEVER VERDER MET DE MINDERE GODEN

Interviews voor weekbladen die om druktechnische redenen pas een paar dagen later verschijnen dan wanneer je je ziel hebt blootgelegd. Het is een merde voor sommige politici. Neem nu Filip Dewinter die het voorbije weekend en maandag er alles voor over had – desgevallend zou hij zelfs opzij stappen als lijsttrekker – opdat de N-VA in Antwerpen toch maar samen met het VB zou besturen. In een gisteren verschenen interview in P-magazine betreurt Dewinter dat hij ooit pogingen heeft ondernomen om het cordon sanitaire te doorbreken.

 

Filip Dewinter: “In 2004 heb ik mensen als Jurgen Verstrepen en Marie-Rose Morel zelf binnengehaald om de partij te verbreden en het cordon sanitaire te breken. Het vreemde is dat Frank daar in het begin veel kritischer tegenover stond dan ik. In het begin moest ik hem ervan overtuigen om die mensen een kans te geven. Maar na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 zag ik in dat die verbredingsoperatie de foute strategie was om het cordon te breken. Het was naïef om ons programma af te zwakken, want de traditionele partijen zouden het ons nooit gegund hebben. Niet dat ze zo’n afkeer hebben van onze standpunten - dat is maar toneel. Ze willen vooral de macht niet delen. De komst van de nieuwkomers viel ook slecht bij mensen die al jaren hun strepen hadden verdiend in de partij en ook hoopten op hun kans. Zij hadden de tocht door de woestijn gemaakt en de kamelen op hun rug gedragen, terwijl anderen met de draagstoel en de waaier naar de oase werden geleid, om daar even te komen zeggen hoe het moest. Dat gaf spanningen. Ik heb daar veel uit geleerd. Voortaan geef ik liever de kans aan een mindere god uit eigen rangen dan aan een nieuwkomer waarvan je niet weet wat je eraan hebt.”

 

Het was een foute strategie om te proberen het cordon sanitaire van zich af te schudden. Waarom Bart De Wever dan stalken om het VB als bestuurspartner, desnoods als gedoogpartner, te klinken aan de N-VA? En: liever een kans geven aan een mindere god uit eigen rangen dan aan een nieuwkomer. Maar welke nieuwkomer zou nog naar het VB willen gaan? Intussen blijft het VB zitten met “mindere goden”. We begrijpen nu waarom Tom Van Grieken van zijn nieuw Vlaams Belang Jongeren-bestuur nog niet meer heeft willen vrijgeven dan foto’s van de bestuursleden.

 

Op de cover van P-magazine (foto 1) wordt Dewinter geciteerd met: “Ja, ik heb fouten gemaakt tegenover Frank en Marie-Rose”. Dat gaat over de persoonlijke relatie. Dewinter gaat geen initiatief nemen om de sfeer tussen hem en zijn jeugdvriend op te klaren, maar ooit zullen ze wel eens praten met elkaar. Filip Dewinter: “Frank en zijn entourage (foto 2) delen uiteindelijk dezelfde idealen als ikzelf. Ooit zullen we toch alle krachten moeten bundelen om voor de Vlaamse onafhankelijkheid te gaan. Dan hebben we niet meer de luxe om mekaar in de haren te zitten omwille van wat er jaren geleden is gebeurd. Het enige wat ik hem verwijt is dat hij heeft opgeroepen om voor N-VA te stemmen. Dát is iets dat er bij mij niet in kan. Wrong or right: my country! Hij heeft onze partij mee opgericht, hij is er jaren mee opgestaan en gaan slapen, ideologisch vertellen wij hetzelfde verhaal. Al de rest is vergeten en vergeven, maar daar wil ik met hem ooit eens een hartig woordje over praten.”

 

Je mag van Dewinter alles zeggen (Filip Dewinter ook nog in P-magazine deze week: "Intussen ben ik gewoon geraakt aan die beledigingen. Eens je een imago hebt, raak je daar toch niet meer vanaf. Het heeft dus geen zin om er krampachtig tegenin te gaan. Ik beleef hoe langer hoe meer pret aan mijn rol van het grote zwarte monster."), maar je mag niet oproepen om te stemmen voor de partij waar Dewinter graag zijn kar aan vasthaakt.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dewinter, vanhecke, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

07-03-12

GEEN VERSCHILLENDE DEMOCRATIEËN, ANDERE STRATEGIEËN

Het opstappen van Olivier Deleuze (foto 1) bij Reyers Laat, omdat Deleuze niet in gezelschap van VB’er Reddy De Mey wenste te zitten, bleef gisteren nog nazinderen (foto 2: Oostendenaar Reddy De Mey (l.) op de eerste rij bij een betoging tegen de bouw van een moskee in Lier, 5 juni 2001.)

 

Nadat nieuwbakken covoorzitter van Ecolo Olivier Deleuze bevraagd was, zou Lieven Van Gils herinneringen ophalen over de scheepsramp met de Herald of Free Enterprise in Zeebrugge, precies 25 jaar geleden. De eerste VRT-journalist die ter plaatse was, Stefan Blommaert,  is momenteel in het buitenland. En is er niet om bekend dat hij als eerste in Zeebrugge was. De man die we ons nog wél herinneren van de ramp met de Herald of Free Enterprise, Tuur Van Wallendael, is helaas overleden. Zo kwam Reyers Laat automatisch uit bij gewezen VRT-journalist Reddy De Mey. Reddy De Mey stond op het zinkend schip om verslag uit te brengen. Later klampte hij zich vast aan een ander zinkend schip: het VB.

 

In de documentaire Vlaamse Choc kan je zien hoe Reddy De Mey zijn diensten aan Filip Dewinter aanbiedt. Reddy De Mey vraagt zijn naam als medewerker echter niet publiek te maken omdat hij nog tot 1 juli op prepensioen is bij de VRT (Vlaamse Choc, op 34’00”). Later datzelfde jaar 2004 wordt Reddy De Mey als ‘onafhankelijke’ door het VB naar de Commissie voor Overheidscommunicatie gestuurd. Nadien afficheert het VB Reddy De Mey voluit op haar kieslijsten. Bij de federale verkiezingen op 13 juni 2010 staat Reddy De Mey nog als voorlaatste op de (opvolgers)lijst voor de Senaat. Hij behaalt daar 9.119 stemmen, waarmee hij in de middenmoot zit qua aantal voorkeurstemmen.

 

Eerlijk gezegd verbaasde het ons dat Olivier Deleuze Reddy De Mey als VB’er herkende; het verbaasde ons niet dat Deleuze vervolgens ernaar handelde. “Ik wens niet te debatteren in een plaats waar er vertegenwoordigers zijn van wat ik beschouw als ondemocratische partijen”, verdedigde Deleuze zijn motivering om de gesprekstafel te verlaten zodra Reddy De Mey zou aanschuiven. Het gesprek ging dan wel gaan over de Herald of Free Enterprise, en Deleuze moest daarover niet debatteren met De Mey. Maar Deleuze bleef bij zijn voornemen. “Een partij die ondemocratisch is, is iets bizars, iets abnormaals, en dat moet niet iets banaals worden.” En toen stapte Olivier Deleuze op.

 

“Een vorm van radicalisme waar ik moeilijk bijkan. Reddy is een journalist die in Vlaanderen zijn strepen heeft verdiend.”, zei Guy Vanhengel (Open VLD) die mee aan tafel zat. “Ik vind het vooral niet democratisch om niet aan tafel te willen zitten met iemand van een partij waar ook mensen voor stemmen”, zei Liesbeth Homans. Niemand wees erop dat in Franstalig België een zeer strenge code gehanteerd wordt ten overstaan van extreemrechts: geen fatsoenlijk mens wil zich ermee associëren. De code de bonne conduite dateert van april 1999 en wordt door iedereen nageleefd. Ook bijvoorbeeld door de Franstalige liberalen, zoals bleek uit de Terzake-uitzending gisteren. En blijkbaar wordt het ook door het Vlaams publiek geapprecieerd, althans het publiek dat in de studio van Reyers Laat zat, dat applaudisseerde voor Olivier Deleuze toen die de studio verliet. Geen boe-geroep.

 

Na een tweet van AFF_Verzet waarin we wezen op een andere cultuur voor omgang met extreemrechts in Franstalig België, haalde Karl Drabbe van Uitgeverij Pelckmans de “twee democratieën” van Bart De Wever boven. Nou moe, is er in Wallonië een ander kiesstelsel dan in Vlaanderen? Wij dachten het niet. Toch eens opzoeken wat de betekenis is van ‘democratie’, Karl. Er is een andere manier van omgaan met extreemrechts. Dat wel. En natuurlijk is de code de bonne conduite niet de enige reden dat extreemrechts in Franstalig België geen vergelijkbare resultaten haalt als in Vlaanderen. Verdeeld over vijf groupuscules, op weg om nog minder stemmen te halen. Maar de code heeft de zaak zeker geen kwaad gedaan, en in Vlaanderen is het toch ook mee door het volgehouden cordon sanitaire dat het VB en haar kiezers de achteruitgang aan het zoeken zijn. En is dat geen goede zaak?

 

Zouden Vlaamse antifascisten de gesprekstafel verlaten hebben als Reddy De Mey kwam aanschuiven? Allicht niet. Men moet het niet zo zot maken als Mieke Vogels die ooit onder het oog van de televisiecamera’s op de Antwerpse Grote Markt Gerolf Annemans een hand gaf én feliciteerde met de goede kiesuitslag van het VB. Annemans beleefheidshalve een hand geven volstaat. In Vlaanderen is er ook geen cordon médiatique zoals in Franstalig België – het VB kreeg zaterdag, zondag en gisteren het woord bij de VRT, en gisteren ook nog een groot interview met Anke Van dermeersch in Gazet van AntwerpenDe omgangsvormen zijn in Vlaanderen anders, maar respect voor de benadering door de Franstalige landgenoten / buren (schrappen wat men het liefst hoort, landgenoten of buren).

 

En nog dit. Gerolf Annemans zei gisteren in Terzake: “Zet in de plaats van Reddy De Mey een jood, een moslim, of een homo… dan begrijpt iedereen dat dat discriminatie, een vorm van racisme, is.” Dé jood, dé moslim, dé homo… is niet veroordeeld voor racisme. Hét Vlaams Blok – waarvan Reddy De Mey de kieslijsten bevolkt – is wél veroordeeld voor racisme. Appelen zijn niet met citroenen te vergelijken. Het Vlaams Belang is weinig anders dan de voortzetting van het voor racisme veroordeelde Vlaams Blok. Is het trouwens Gerolf Annemans niet die na de naamsverandering van het VB zei dat “het programma vuil genoeg moet blijven”? Het is dan ook beledigend om “een jood, een moslim, of een homo” in te wisselen met een boegbeeld – weze het een boegbeeldje – van het Vlaams Blok/Belang.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, cordon sanitaire, media, annemans, de mey |  Facebook | | |  Print

14-02-12

“BART, GAAI MOET DA GAEN DOÈN.” MAAR GEEN COALITIE MET VB

“Bart, gaai moet da gaen doèn.” Hoe meer hij op markten en elders in Antwerpen vertoeft, hoe meer Bart De Wever naar eigen zeggen aangesproken wordt om te gaan voor het burgermeesterschap van Antwerpen. “De socialisten zitten hier al sinds 1921 in het stadsbestuur, sinds 1934 leveren ze ononderbroken de burgemeester (Bart De Wever vergeet gemakshalve de katholieke en Nieuwe Orde-gezinde oorlogsburgemeester Leo Delwaide, nvdr.). Er is nu een mooie kans. Komt die kans nog terug? Ik speel serieus met de gedachte om het (= kandidaat-burgemeester zijn, nvdr.) te doen.” Aldus Bart De Wever op zijn ronde van de districten in Antwerpen, gisterenavond in Borgerhout.

 

Een honderdtal mensen waren opgedaagd. Vooral ouderen, enkele jongeren. Bij hen ook een jongeman met rastakapsel, maar sinds we op een Vlaams Blok-meeting ooit iemand zagen rondlopen met een jasje van de multiculturele Britse reggaegroep UB 40 weten we dat we niet altijd op uiterlijke kenmerken mogen voortgaan om iemands gedachten te raden. De prijs van de demagogie ging gisterenavond naar N-VA-volksvertegenwoordigster Zuhal Demir die vragen van het publiek over federale materies mocht beantwoorden en niet verder kwam dan het cliché dat de regering-Di Rupo een belastingsregering en geen besparingsregering is. En neen, als het dan toch ging over inkomsten voor de regering: het kwam niet bij haar op om te spreken over de Tax Freedom Day voor grote ondernemingen en vennootschappen. De prijs van de beste schouwgarnituur ging naar Patrick Paredaens, N-VA-districtsraadslid in Borgerhout. De enige Borgerhoutenaar op het podium om vragen van het publiek te beantwoorden; het enige panellid… dat van de moderator geen vraag kreeg om te beantwoorden. De N-VA’ers uit de districten Antwerpen en Deurne wisten alle antwoorden op de Borgerhoutse vragen.

 

Was de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn de laatste vraag van de avond, de voorlaatste vraag vanuit het publiek was ook interessant: overweegt de N-VA op districtsniveau een coalitie met het VB? Bart De Wever noemde het cordon sanitaire een netelige kwestie. Principieel is hij geen voorstander van het uitsluiten van een partij. Maar als je realistisch bent, zie je de deur voor een coalitievorming met het VB zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant op slot. Langs de buitenkant omwille van de te verwachten reactie (Bart De Wever: “Ik zie al een journalist die nu zijn pen aan het pakken is.”). Langs de binnenkant omwille van de houding van het VB. Bart De Wever: “Ik word door hen uitgemaakt voor een ‘linkse lakei’, een ‘pannenkoek’, ik heb geen ruggengraat en wat nog allemaal niet…  en tezelfdertijd zegt men dat men de hand naar mij uitsteekt?! Ik zie met welke affiches men binnenkort wil uitpakken. Is dat nodig? Ik zie geen mogelijkheid van coalitievorming. Niemand wil meedoen, en ik zie het zelf ook niet zitten. Het is niet aan de orde op dit moment.” En toen kwam de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn, en werden we uitgenodigd nog iets te drinken. 

 

Het laatste zinnetje van Bart De Wever laat de mogelijkheid open dat coalitievorming met het VB later nog wél eens aan de orde kan komen, maar zo te horen is die kans er pas als Filip Dewinter verhuisd is naar Namibië.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, n-va, de wever, cordon sanitaire, 14 oktober |  Facebook | | |  Print

30-08-11

RIK TORFS: OM MEE TE LACHEN OF OM TE HUILEN ?

Hoeveel onzin kan een krant verdragen? Gazet van Antwerpen kopte zaterdag op haar voorpagina (foto 1) en binnenin de krant over de volle breedte van het blad “N-VA heeft het cordon doorbroken”. Een uitspraak van Rik Torfs. We weten niet in welke discipline Rik Torfs het beste is: als professor kerkelijk recht of als grapjas op televisie (foto 2). Alleszins niet als politiek analist.

 

Op de vaststelling U kan niet ontkennen dat het discours van de N-VA erg aanslaat antwoordt de CD&V-senator: “Dat is het gevolg van het cordon sanitaire. Ik ben daar altijd voorstander van geweest, maar ik moet nu toegeven dat dat een vergissing was. Het cordon is doorbroken. Niet door het Vlaams Belang, maar door de N-VA. En dat heeft geleid tot een enorm revanchegevoel bij een groot deel van de bevolking. Maar goed, zo’n gevoel blijft niet duren.” Voor de goede orde: het cordon sanitaire is een engagement om geen politieke samenwerking op te zetten met het VB. Omdat het VB mensen wil uitstoten, de veelzijdigheid van de samenleving wil reduceren tot het ‘eigen volk’. De enige goede vreemdeling is voor Filip Dewinter een vreemdeling die voor het VB stemt.

 

“Het cordon is doorbroken”, zegt Rik Torfs. Hoezo? Is er ergens een politieke samenwerking opgezet tussen het VB en de N-VA? Toch niet. Uitlatingen van VB’ers en N-VA’ers liggen soms akelig dicht bijeen, maar er zijn toch ook nog grote verschillen. Rik Torfs was naar eigen zeggen altijd voorstander van het cordon sanitaire, maar moet nu toegeven dat dit een vergissing is. Hoezo? Nu vindt hij dat we wel kunnen samenwerken met partijen die mensen willen uitsluiten? De politiek haalt blijkbaar het slechtste in een mens naar boven. En hoe had dat dan praktisch gelopen? De CD&V die zegt: “Bedankt voor het aanbod maar wij staan onze plaats in de bestuursmeerderheid af aan het VB”? Of houdt Rik Torfs zich niet aan wat met het cordon sanitaire wordt bedoeld, en wil hij zeggen dat mensen nu N-VA stemmen omdat het VB nooit aan de macht geraakt(e)?

 

Ongetwijfeld hebben een aantal mensen N-VA gestemd omdat ze het hopeloze van een VB-stem inzien. Maar moest het VB dan maar macht gegeven worden om haar programma te realiseren, om te vermijden dat de N-VA groot zou worden? Het is van de Franse president François Mitterand  (PS) geleden dat we nog zulke perverse redeneringen gehoord hebben. Of het zo is weten we niet, maar Mitterand werd wel eens verweten het Franse Front national (FN) kansen te bieden om zo klassiek rechts te verzwakken. Het is voor de betrokken partijen natuurlijk vervelend dat de N-VA sterk wordt ten koste van de CD&V , Open VLD en VB, maar ligt dat niet eerder aan het niet langer geloofwaardig overkomen van CD&V, Open VLD en VB dan aan het mythische cordon sanitaire?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

23-08-11

IJZERWAKE: EENDRACHT MAAKT MACHT

Cordon sanitaire dreigt voor N-VA en Roep om Vlaams-nationaal front luider dan ooit op IJzerwake waren de twee titels die de toespraken op de IJzerwake dit jaar (foto) het best samenvatten.

 

De toespraken van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit en van gelegenheidsspreker Johan Sanctorum waren gelijklopend. We nemen als leidraad dan maar de toespraak van de kleurrijkste van de twee. Na een inleiding over de blauwvoet – vogel waar vaak naar gerefereerd wordt in de Vlaams-nationalistische romantiek maar die geen inheemse vogel is, de echte Blauwvoet leeft op de Galapagos-eilanden – zei gelegenheidsspreker Johan Sanctorum over de Vlaams-nationalistische beweging: “‘Verraad’ is er het eeuwige sleutelwoord. Wantrouwen de stereotiepe houding. Roddel en achterklap de vaste nerveuze tics. Het schisma en de afscheuring de onvermijdelijke consequenties. Zodanig dat onze échte tegenstrever, het Belgische establishment, zijn plezier haast niet op kan. Dat, beste vrienden, is de vloek van de Vlaamse beweging, die wij van ons af moeten schudden. De oude, kleinstedelijke rivaliteit tussen Aalst en Dendermonde, Gent en Antwerpen, Steenstrate en Kaaskerke, (…) het Madouplein en de Koningsstraat (waar respectievelijk de hoofdzetels van het VB en de N-VA zijn gevestigd, nvdr.) – allemaal dorpskerktorens waaronder het kleine grote gelijk gecelebreerd wordt.

 

Het fameuze ‘cordon sanitaire’, ons in 1989 opgedrongen om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen, zogezegd in naam van de democratie, heeft het schisma als het ware een institutioneel karakter gegeven: ongezien in het democratische Europa. De kiezer die vanaf toen nog stemde voor die onafhankelijkheidspartij, was niet alleen een slechte Belg, maar ook een verdorven Vlaming, één die niet meer meetelde in de resultaten en de statistieken. (…) De partij die nu de fakkel heeft overgenomen, moet zich echter geen illusies maken: ook zij zal in een cordon terecht komen, al is het misschien een fluwelen cordon, namelijk dat van de ‘politieke irrelevantie’. Ook voor deze partij is er geen goede kant aan het Belgisch verhaal. Springt ze mee in het federale bad, dan is het om gepacificeerd te worden. Gaat ze aan de zijlijn staan, dan bewijst ze haar gebrek aan burgerzin. Het Wetstraattheater loopt hoe-dan-ook gewoon verder, op hoogdringende aanbeveling van de ratingbureaus, en onder het motto: ‘Liever een Belgische komedie dan een Griekse tragedie’. De enige uitweg uit dit dilemma, is op zoek te gaan naar een meerderheid die de Vlaamse onafhankelijkheid per volksraadpleging zal afdwingen. Daarom zeg ik nu tot alle Vlaamsgezinde krachten: stop het gekrakeel! Stop de stammentwisten en de clanoorlogen! Wij kunnen de twijfelaars niet overtuigen, als we zelf onderling verdeeld zijn.

 

Het Vlaams-nationalisme zal pas een democratische meerderheid verwerven, wanneer de Vlaams-nationale gelederen gesloten worden. (…) De twee partijen, die onze onafhankelijkheid als hoofdpunt in hun programma hebben, N-VA en Vlaams Belang, zijn het aan de Vlaamse beweging, aan ons, aan de kiezer, verplicht om elkaar te vinden en de hand te reiken. De broederstrijd moet stoppen, hij speelt alleen in het voordeel van de tegenstander. (…) Een Forza Flandria, in de vorm van een Vlaams-radikaal kartel dat zich bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 aan de kiezer presenteert, zou een echte bom betekenen onder de Belgische constructie. Misschien moeten we voor één keer eens een Belgische spreuk tot de onze maken: ‘Eendracht maakt macht’. Ik nodig bij deze de twee republikeinse formaties uit om een gebaar te stellen dat het Ancien Régime in zware verlegenheid kan brengen: de strategische oprichting van een V-front.  De partij of de partijvoorzitter die dàn de uitgestoken hand weigert, draagt een zware historische verantwoordelijkheid. Het Belgische momentum is voorbij, maar het Vlaamse moet nog komen. (…)

De vadsige vredesduiven van de CD&V zullen, als het erop aankomt, altijd voor een Pax Belgica kiezen – het zit in hun genen. (…) Laten we, beste vrienden, niet te veel moeite doen om de tsjeven te bekeren. Laten we hen zelf in een cordon plaatsen van de politieke betekenisloosheid. Laten we ons koelbloedig en vastberaden concentreren op de uitbouw van een Vlaams-radicale meerderheid – een electoraal breekpunt dat door een alliantie van de twee republikeinse partijen moet geforceerd worden.” Johan Sanctorum waarschuwt de N-VA ervoor in een cordon “van de ‘politieke irrelevantie’” terecht te komen, maar wil zelf de CD&V in zo’n cordon plaatsen. Het ene cordon is verwerpelijk, maar het andere moet?! Stop dan met klagen over het cordon sanitaire.

Sanctorum maakt een tweede denkfout als hij het cordon sanitaire linkt aan  de wil om “om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen”. In hoofde van de initiatiefnemers voor het cordon sanitaire is daar nooit sprake van geweest. Lees er maar het dossier van Charta 91 op na. De aanleiding was het zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Blok, dat manifest in strijd is met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Het vervolg is de blijvende wil om Vlaanderen uit te zuiveren tot het ‘eigen volk’, in plaats van rekening te houden met de bestaande veelzijdigheid. De staatsvorm waarbinnen de keuze gemaakt wordt voor ofwel de eigen volk eerst-politiek, of het rekening houden met de veelzijdigheid, is niet het punt van discussie. Daarenboven hebben de huidige Vlaamse partijleiders nooit opgeroepen de N-VA uit te sluiten voor regeringsonderhandelingen. De N-VA plaatste zichzelf aan de kant.

Of de N-VA nu front moet vormen met het VB? Na alle scheldpartijen die de N-VA van VB-kant kreeg. Het is in eerste instantie aan de N-VA om daarop te antwoorden. De N-VA die als een olifant door het Vlaamse politieke landschap dondert, neemt zij het VB op sleeptouw?

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ijzerwake, sanctorum, cordon sanitaire, vlaanderen, vb, n-va |  Facebook | | |  Print

04-07-11

CORDON SANITAIRE NOG STEEDS ACTUEEL

Bij de stemming van het kiesdecreet voor de gemeente- en provincieraadsverkiezingen woensdagnacht in het Vlaams Parlement leverde het VB de ontbrekende stemmen om het decreet goedgekeurd te krijgen. “Het cordon sanitaire is doorbroken”, zei Filip Dewinter (foto). “Is het cordon sanitaire doorbroken?”, vroegen de media zich af. “Het cordon sanitaire is niet doorbroken”, zeiden politici van de meerderheidspartijen. Zelfs de politici van de N-VA die, anders dan de collega’s van SP.A en CD&V, principiële bezwaren hebben tegen een cordon sanitaire.

“We hebben de kiesdrempel eruit gehaald, de provincieraden worden afgeslankt, het cordon is doorbroken met de steun van de SP.A én we hebben de meerderheid uit elkaar gespeeld. Dat is 4-0 voor het Vlaams Belang”, glunderde Dewinter. Een reconstructie van de chaotische stemming in het Vlaams Parlement leert dat om 02.07 uur de invoering van een kiesdrempel voor provinciale verkiezingen een tweederde meerderheid haalt door de onthouding van de Open VLD. Een misser voor het VB. Een tweede amendement voor de invoering van een provinciale kiesdrempel haalt de nodige tweederde meerderheid niet door de tegenstemmen van de Open VLD.

De Open VLD is wél voor kiesdrempels maar niet voor het hele kiesdecreet. Waarom dan over die kiesdrempels de eerste keer zich onthouden en de tweede keer tegen stemmen, is iets dat enkel beroepspolitici begrijpen. Door de tegenstem van de Open VLD haalde de kiesdrempel uiteindelijk niet de vereiste tweederde meerderheid. Het VB stemde vervolgens mee met de meerderheid om het aantal provincieraadsleden te verminderen, en keurde dan het decreet in haar geheel goed.

Is nu het cordon sanitaire gebroken? Neen. Zonder de steun van het VB zou het decreet niet zijn goedgekeurd. Maar geen enkele meerderheidspartij heeft ooit een akkoord gesloten met het VB voor de goedkeuring van het kiesdecreet. Vlaams volksvertegenwoordiger en VB-perswoordvoerder Joris Van Hauthem bevestigde dit op een ogenblik dat Filip Dewinter nog niet tot bij de pers was geraakt. Filip Dewinter moest dit vervolgens ook wel toegeven, maar sprak dan van “op zijn minst op een latente manier werd er op onze stemmen gerekend”. Om nog wat later te spreken over de “4-0 voor het Vlaams Belang”. Praat om zijn partij belangrijker te maken dan ze is.

Een “latente manier” om op de VB-stemmen te rekenen was er niet, want het VB wilde aanvankelijk tegen het kiesdecreet stemmen. Pas toen het VB zag dat de meerderheidspartijen in de knoei geraakten door de Open VLD die tegen haar eigen partijprogramma stemde, veranderde het VB het geweer van schouder. Mochten vervolgens de meerderheidspartijen tegen hun eigen decreet stemmen omdat het VB er voor zou stemmen, het zou maar al te gek zijn.

Het positieve aan het verhaal is dan ook vooral dat men zich ongerust maakte dat het cordon sanitaire doorbroken was. Al is de wedijver en het wantrouwen tussen de politieke partijen de reden, het belang dat men aan het cordon sanitair hecht is blijkbaar nog groot. Dat we dit tweeëntwintig jaar na het afsluiten van het eerste cordon sanitaire-akkoord nog mogen meemaken. Het stemt ons tevreden.

00:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cordon sanitaire, dewinter |  Facebook | | |  Print

24-03-11

TANGUY VEYS’ VRIENDEN (2)

Om Michael Freilich (Joods Actueel) nog eens te citeren: “Tanguy Veys, die voor het Vlaams Belang in de Kamer van volksvertegenwoordigers zetelt (…) treedt meer en meer op de voorgrond als de grootste vriend van de staat Israël. Zo woonde hij (…) van op de eerste rij het Israël-steunconcert bij in Antwerpen. Met deze aanwezigheid was Veys een heel eind van huis, in zijn thuisstad Gent zal hij hiermee niet bijster veel stemmen rapen.” Eerder wezen we er al op dat Veys’ steun aan de Joodse gemeenschap hem wel eens kritiek oplevert in de Vlaamse Beweging. Maar als zijn steun aan de Joodse gemeenschap echt moet afgewogen worden aan de steun aan de gitzwarte achterban van het VB, wint die laatste het.

 

In Joods Actueel werd in februari, over twee bladzijden gespreid, het amnestievoorstel besproken dat het VB eind vorig jaar nog eens neerlegde in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en in januari door een meerderheid van de Kamerleden verworpen werd. Het wetsvoorstel – ingediend door Alexandra Colen, Gerolf Annemans, Bert Schoofs en Peter Logghe – wil de “uitwissing van alle gevolgen voor de toekomst van veroordelingen en sancties wegens tijdens de periode van 10 mei 1940 tot 8 mei 1945 gestelde vermeende daden van incivisme”. Volgens het wetsvoorstel zou een commissie opgericht moeten worden “belast met de schadeloosstelling van de door de naoorlogse repressie getroffen personen of hun nabestaanden voor de ten gevolge van deze veroordelingen en sancties geleden financiële schade”.  Volgens het wetsvoorstel “vormt de bestraffing van de al dan niet vermeende collaborateurs na de Tweede Wereldoorlog één van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van de Belgische Staat”. Niet de collaboratie met de nazi’s is een probleem, wel de bestraffing van de collaboratie.

 

Joods Actueel belde VB-voorzitter Bruno Valkeniers op om hem te wijzen op de consequenties van het voorstel, “namelijk dat de personen die effectief zwaar gecollaboreerd hebben en mensen hebben verklikt, hierdoor amnestie zouden krijgen”. Maar Bruno Valkeniers was kordaat: “Wij zijn in geen geval van plan om dat te wijzigen.” Het Forum der Joodse Organisaties wees er onder andere op dat sinds 1961 een wet bestaat voor diegenen die spijt betuigden voor hun daden, namelijk de wet-Vermeylen. “Het huidige wetsvoorstel is dus bedoeld voor diegenen die volharden in het vergoelijken van hun daden.” Het Forum der Joodse Organisaties is dan ook vierkant tegen het VB-wetsvoorstel en herinnert eraan dat “amnestie gelijk is aan amnesie, en wie vergeet, gedoemd te herhalen is”. Alle Franstalige partijen, SP.A en Groen! blokkeerden de vraag om het VB-wetsvoorstel in de Kamer van volksvertegenwoordigers te bespreken. N-VA, CD&V en Open VLD wilden het voorstel wel “in overweging nemen”, zonder er noodzakelijk mee akkoord te gaan.

 

Joods Actueel vroeg alle Vlaamse tenoren om een reactie. In quotes werd het goed samengevat. Jean-Marie Dedecker (LDD): “Amnestie heeft niets met Joods zijn te maken, dat heeft met menselijkheid te maken.” Wouter Devriendt (Groen!): “Collaboratie is misdadigheid die velen, vooral Joden, met hun leven bekochten.” Dirk Vandermaelen (SP.A): “In geen geval mogen de gruwelen van het naziregime op deze manier gebanaliseerd worden.” Jan Jambon (N-VA): “Je kunt niet rond de misdadigers heen maar ook niet rond onschuldige veroordeelden.” Herman Decroo (Open VLD): “Amnestie is het achteraf goedpraten van verwerpelijk gedrag, dat is ranzig en onbespreekbaar.” Raf Terwingen (CD&V): “Voorstel is volkomen onaanvaardbaar.” Groen!, SP.A, Open VLD en CD&V zouden het wetsvoorstel niet goedkeuren. De LDD zou het amnestievoorstel goedkeuren, en de N-VA allicht ook. Jan Jambon (N-VA): “De wet-Vermeylen biedt geen oplossing voor mensen die onterecht gestraft werden want die moeten geen vergeving vragen. (…) Het zou zalvend zijn voor de maatschappij als deze problematiek eindelijk afgerond werd.” De houding van de N-VA verbaast niet.

 

Maar eerst moest dus nog gestemd worden over de vraag of het VB-wetsvoorstel principieel kan besproken worden, en LDD, N-VA, Open VLD, CD&V en uiteraard het VB zelf vonden dus van wel. Dat was in de Kamer van Volksvertegenwoordigers op 25 januari 2011 goed voor 57 stemmen. Tegen waren 68 Kamerleden. We hebben ook eens de stemming in detail bekeken, want wat deed de vriend van de Joodse gemeenschap Tanguy Veys. We hadden niet gehoord dat hij tegen stemde, maar was hij misschien om strategische redenen afwezig bij de stemming? Neen. Tanguy Veys stemde mee het bespreekbaar maken van het amnestievoorstel, waar de Joodse gemeenschap – terecht – kwaad om is.

 

“Zijn band met het VB blijft iets om steeds in het achterhoofd te houden”, schreef Freilich over Tanguy Veys in zijn voorwoord bij Joods Actueel deze maand. Het moet niet in ons achterhoofd gehouden worden, het mag gerust geafficheerd worden dat 'vriend' Veys lid blijft van een partij die vindt dat dé zwarte bladzijde uit onze geschiedenis de bestraffing is van de al dan niet vermeende collaboratie met de nazi’s. (Foto: De voor negationisme veroordeelde Roeland Raes (l.) en Tanguy Veys (r.) samen op bezoek bij het VB-Eeklo.)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veys, amnestie, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

21-03-11

TANGUY VEYS’ VRIENDEN (1)

Het editoriaal van Joods Actueel deze maand (foto 1) is gewijd aan de zaak-Tanguy Veys, door AFF/Verzet aangekaart nadat we op de Facebook-pagina van VB-Kamerlid Tanguy Veys (foto 2) een foto opmerkten van Veys op een Steun aan Israël-avond… zij-aan-zij met Michael Freilich dansend. Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel, die anders wél kritisch is over het VB.

 

AFF/Verzet wordt niet met naam vernoemd in het voorwoord, maar de verwijzingen naar dit artikel zijn talrijk. De titel is weggevallen in de gedrukte versie, maar in de digitale inhoudsopgave is de titel van het voorwoord: Tanguy Veys als paard van Troije? Wij schreven eerder: “Denkt men echt dat hij (= Tanguy Veys, nvdr.) het Paard van Troije is die de beschaving gaat brengen binnen het VB?” Michael Freilich schrijft: “In sommige kringen wordt Tanguy Veys omschreven als een Filip Dewinterboy…” Wij schreven: “Veys is een Dewinter-boy.” Freilich blijft afstand houden van het VB als partij. “Maar wat dan met individuele mandatarissen?”, vraagt hij zich af.

 

Michael Freilich in zijn voorwoord: “Het is zonneklaar dat iemand als Veys, die niet tot de partijtop behoort, ook niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor de partijlijn. ‘En is het geen goed idee”, zeggen sommigen, “om deze elementen te steunen in de hoop dat zij het in de toekomst voor het zeggen hebben’? Het blijft dus een moeilijke oefening, temeer omdat als het op de islam aankomt, Veys volledig op één lijn zit met Dewinter, met uitspraken die soms balanceren op het randje tussen racisme en gerechtvaardigde ideologiekritiek. Conclusie voor mij: Het VB is de PVV van Wilders niet en Veys leunt veel sterker aan bij de tweede partij dan bij de eerste. Een cordon sanitair, dat is er jaren tegen het Vlaams Belang maar niet tegen de PVV, die de gedoogpartner is van het Nederlandse kabinet. Een gedoogbeleid ten opzichte van mensen als Veys is dan ook mijn voorstel. Geen heilige maar ook geen persona non grata van maken. Zijn steun aan Israël is hartverwarmend, maar zijn band met het VB blijft iets om steeds in het achterhoofd te houden.”

 

Vanwaar het idee dat Tanguy Veys meer PVV dan VB is, is ons een raadsel. We volgen zijn doen en laten nochtans al van toen hij nationaal secretaris was van de Vlaams Belang Jongeren. Het is niet nodig iemand te laten doctoreren op Tanguy Veys, neem het maar van ons aan: het VB is zijn biotoop met alles erop en eraan. Michael Freilich beschouwt Tanguy Veys niet als een heilige, maar blijkbaar toch als een VB’er waar zaken mee te doen zijn. Laat ons duidelijk zijn: de enige goede VB’er, is een VB’er die de partijstandpunten afzweert en opstapt bij het VB. Wij kennen ook wel VB'ers die sympathieker zijn dan anderen, maar zolang ze VB-lid blijven, legitimeren zij het optreden van die andere VB'ers en het VB als partij. En of de PVV zoveel beter is dan het VB? De voormalige Antwerpse stadsdichter, nu Nederlands Dichter des Vaderlands, Ramsey Nasr zal allicht niet op veel sympathie van Freilich kunnen rekenen omwille van Nasrs pro-Palestijnse standpunten. Maar er zit toch wel iets van waarheid in Nasrs Mijn nieuw Vaderland-gedicht waarin Nasr laat verstaan dat het ergste is “een fascist die u en mij zolang gedoogt –  zolang als hij beslist.”

 

Bij Clint is het commentaar: “Voor Joods Actueel is de PVV van Wilders een partij waar gepraat mee kan worden, terwijl het Vlaams Belang verdient nog steeds zijn cordon sanitaire, maar Tanguy Veys is de uitzondering op de regel. Deze mag gedoogd worden en is geen persona non grata. Een cordon sanitaire dat op een gatenkaas begint te lijken, dat hadden we niet van Joods Actueel verwacht.”

00:12 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veys, dewinter, wilders, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

22-02-11

WELKE TOEKOMST VOOR HET VB EN HET CORDON SANITAIRE ?

Emoties zijn niet altijd een goede raadgever. Naar aanleiding van de begrafenis van Marie-Rose Morel werden een aantal voorspellingen en wensen geuit, waar wij toch enige twijfels over hebben.

 

Rik Van Cauwelaert (foto 1) besloot vorige week een artikel in Knack over de begrafenis van Marie-Rose Morel met: “Tegen die emotionalisering (na het bekendmaken van haar ziekte en familieleven, nvdr.) had haar gewezen partij geen zinnig weerwoord. Met het binnenhalen van Morel – al was dat niet de bedoeling – heeft Vlaams Belang de eigen neergang bespoedigd. Vorige zaterdag kondigde een opiniepeiling een nieuw fors verlies aan voor Vlaams Belang. Het mag duidelijk zijn dat afgelopen zaterdag in Antwerpen niet alleen Marie-Rose Morel maar ook haar gewezen partij Vlaams Belang werd begraven.” Het VB over en out ? Dat lijkt ons toch voorbarig. In de enquête waar Rik Van Cauwelaert naar verwijst (van de krantengroep L’Avenir) verliest het VB 1,1 %, en komt het toch nog uit op 11,5 %. CD&V en Open VLD verliezen een pak meer, respectievelijk 4,7 % (om te stranden op 12,9 %) en 2,4 % (om uit te komen op 11,3 %). Zo slecht is dat dan toch niet voor het VB. Iedereen verliest aan de N-VA-tsunami, op SP.A en Groen! na die lichte winst boeken volgens deze opiniepeiling. Zelfs een aantal VB-kaderleden zouden N-VA stemmen, maar allicht hebben de N-VA-stemmen meer te maken met het geloof dat de N-VA voor Vlaanderen meer kan realiseren dan het steriel gedoe van het VB. Eerder is het dat, dan dat men omwille van Marie-Rose Morel voor de N-VA zou stemmen. In en rond de kathedraal zagen we bij de begrafenisplechtigheid daarenboven een aantal Dewinter-volgelingen. Aangegrepen door het menselijk drama, maar daarom niet politiek van kamp veranderd binnen het VB. Een oudere dame had nog een Vlaams Blok-speldje op haar jas. Die zien we evenmin gauw N-VA stemmen. Er blijft bij het VB, letterlijk en figuurlijk, een harde kern.

 

Jean-Pierre Rondas (foto 2 - producer bij de radiozender Klara, op enkele dagen van zijn pensionering) stuurde een opiniebijdrage naar De Morgen. Volgens Jean-Pierre Rondas heerst er in Vlaanderen over het cordon sanitaire “een latent onbehagen en zelfs schaamte, ook als het de laatste tijd de krantenkoppen niet meer haalt. De uitvaart van Marie-Rose Morel heeft de mogelijkheid van het doorbreken van het cordon op dramatische wijze opgevoerd.” Hoezo? Terwijl Marie-Rose Morel expliciet niet wilde dat Filip Dewinter, Gerolf Annemans en Bruno Valkeniers bij haar begrafenisplechtigheid aanwezig zouden zijn, zouden de Vlaamse politieke partijen nu mogelijk wél bestuursakkoorden kunnen sluiten met de partij van Dewinter, Annemans en Valkeniers? Geef toe dat het een vreemde redenering is. Het wordt natuurlijk minder vreemd als we nog eens kijken naar de titel boven Rondas’ opiniebijdrage in De Morgen van 16 februari 2011: Heer, vergeef ons dat cordon. Rondas wil af van het cordon sanitaire. Punt. Desnoods gebruikt hij er de kromste redeneringen voor. Goed dat Jos Geysels in De Morgen gisteren nog eens op een heldere manier uitlegde wat het cordon sanitaire is, en waarom het wenselijk is (zie hieronder: Er zijn goede redenen voor een cordon sanitaire).

 

Politici, ze laten zich niet altijd leiden door de hooggestemde idealen die ze zeggen aan te hangen. Wat voor hen telt, is in de eerste plaats: is het VB mathematisch nodig voor een bestuursmeerderheid. Indien niet, waarom zich dan in een avontuur met het VB storten? Maar als ze enige geloofwaardigheid willen behouden – op termijn hun enig politiek kapitaal – laten democratische Vlaams-nationalisten, christen-democraten, liberalen… zich leiden door de zuivere principes van het cordon sanitaire.  

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: morel, vb, n-va, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print

ER ZIJN GOEDE REDENEN VOOR EEN CORDON SANITAIRE

“’Tijd voor een nieuw geluid’. Zo eindigt Jean-Pierre Rondas zijn betoog over de 'uitvaart' van het cordon sanitaire bij de begrafenis van Marie-Rose Morel. Zo nieuw is zijn geluid echter niet. Het is een weliswaar scherp verwoord pleidooi tegen het cordon, maar met voorspellingen, argumenten en insinuaties die al talloze keren werden geformuleerd. En meestal op basis van een verkeerde definitie of omschrijving van het cordon. Misschien is het daarom nuttig een aantal feiten op een rijtje te zetten”, aldus Jos Geysels (foto – Agalev, Groen!, Minister van Staat en samen met Hugo Gijsels initiatiefnemer van het cordon sanitaire).

Jos Geysels (in De Morgen, 21 februari 2011): “Op 10 mei 1989 ondertekenden de voorzitters van de toenmalige CVP (Herman Van Rompuy), SP (Frank Vandenbroucke), PVV (Annemie Neyts), algemeen secretaris van de VU (Paul Van Grembergen) en ondergetekende een protocol waarbij ze zich ertoe verbonden ‘geen politieke akkoorden af te sluiten of afspraken te maken met het Vlaams Blok, noch in het kader van democratisch verkozen organen op gemeentelijk, provinciaal, gewestelijk, nationaal en Europees niveau, noch in het kader van verkiezingen voor de genoemde niveaus’. De tekst was kort. En de motivatie was even duidelijk: het Vlaams Blok miskent in haar programma en politieke praktijk de fundamentele democratische uitgangspunten en mensenrechten. Het cordon is dus een uitspraak over de grondbeginselen van de politieke democratie, over het respecteren van fundamentele grondrechten als vrijheid en gelijkheid. Niets meer, niets minder.

Democratie is een georganiseerd meningsverschil, een politieke ruimte waar partijen elkaar 'bestrijden' op basis van hun programma en de daarmee verbonden argumentaties, stellingen en voorstellen. Democratie veronderstelt ideologische diversiteit en een politieke strijd. Dat maakt haar levendig en kwetsbaar. Maar dit impliceert wel het aanvaarden van fundamentele grondbeginselen, zoals het gelijkheidsprincipe en het non-discriminatiebeginsel. Volgens de ondertekenaars viel het Vlaams Blok onder dit democratische minimum. Ten gronde is deze uitspraak dus een principieel statement en geen strategisch manoeuvre. Het is ook een afspraak waarbij bestuursakkoorden met deze partij worden uitgesloten. Niets meer, niets minder.

Deze afspraak bevat dus geen cordon médiatique of een inperking van de vrije meningsuiting. Het bepaalt niet dat het debat met extreem rechts niet gevoerd moet worden. Op geen enkele wijze wordt de werking van het (nu) Vlaams Belang en haar vertegenwoordigers in de democratische instellingen en andere organisaties (zoals in de raad van bestuur van de VRT of het Antwerps havenbestuur) aan banden gelegd. Voor die werking ontvangt het overheidsdotaties. Waar zit hier de "moreel-politieke degeneratie" waar Jean-Pierre Rondas het over heeft?

Het cordon is een vrijwillige afspraak tussen democratische partijen, geen wettelijke regeling of een afdwingbare norm. Wat daar ondemocratisch aan zou zijn is mij (en Ignaas Devisch in zijn repliek) een raadsel. Het is opvallend in de geschiedenis van de discussies over het cordon dat er dikwijls heel ruime interpretaties en onjuiste definities aan deze afspraak werden gegeven, terwijl de inhoud van de uitspraak veel minder aan bod kwam. Deze ruime interpretaties vielen in de politieke discussie meestal samen met strategische en tactische manoeuvres, vooral in (pre-)electorale periodes.

‘Daardoor worden de redenen waarom niet met extreem rechts wordt samengewerkt niet alleen verzwegen, maar ook onderuitgehaald. Het politieke spel (...) doet niets af aan de ideologische onderbouw die (...) overweegt: dat je niets met racisme wil te maken hebben’, schreef Karel De Gucht in zijn boek Pluche. Over de banalisering van extreem-rechts. De motivatie verdween meer en meer naar de achtergrond terwijl de afspraak met grof geschut werd beschoten. De ideologische onderbouw voor het cordon kwam onder druk te staan in een sfeer van banalisering en normalisering van racistische ideeën. Een proces dat nog altijd bezig is. Ten onrechte.

Vijftien jaar (!) na de eerste versie van het cordon kregen we een andere, duidelijke uitspraak van het Hof van Beroep in Gent. De rechtbank veroordeelde drie vzw's van het Vlaams Blok omdat ‘vreemdelingen op onweerlegbare en systematische wijze als zondebok worden bestempeld’ en ze ‘wetens en willens hebben aangezet tot haat tegen bepaalde bevolkingsgroepen. Niet enkel omwille van hun nationaliteit, maar ook omwille van hun etnische afstamming, hun godsdienst en zelfs hun gewoonten en hun kledij’. Volgens het Hof ‘is dit aanzetten tot rassenhaat, en niet het uitoefenen van de vrijheid van meningsuiting’.

Is het dan ‘schandalig’ dat democratische partijen beslissen om met een dergelijke partij geen bestuursakkoorden te maken? Is het dan ‘zondig’ dat ze geen meerderheid willen vormen met een partij die voor structureel racisme en discriminatie veroordeeld is? In een democratie is de confrontatie van ideeën en meningen essentieel. In de politiek moet je soepel zijn, flexibel en bereid zijn om compromissen te sluiten. Maar even belangrijk is dat democraten ondanks al hun meningsverschillen over één zaak niet van mening verschillen, namelijk dat we best niet slordig omspringen met de fundamenten van die democratie. Inzake racisme kun je niet soepel zijn, over vreemdelingenhaat sluit je geen compromissen.

 

Het kan best zijn, zoals Jean-Pierre Rondas schrijft, dat er de volgende jaren een grootscheepse hertekening van het partijenlandschap komt. Dat vereist nieuwe analyses en inzichten. Er zullen winnaars en verliezers zijn. Maar de democratie kan het zich niet veroorloven bij die laatste groep te behoren.”

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, cordon sanitaire |  Facebook | | |  Print