14-04-16

“NAAKT, MET EEN ERECTIE, DE HITLERGROET UITBRENGEN”

David V..jpgantwerpen,cultuur, criminaliteit,neonazi's,blood and honourIn Antwerpen is nogmaals aangetoond dat de werkelijkheid wel eens de verbeelding overtreft. Er zijn van de stripalbums van Suske & Wiske wel eens erotische parodieën verschenen, zoals De Glunderende Gluurder, maar nu blijkt dat de man die de rol van Suske speelde in de musical De Geur van Avontuur (vanaf 4’25” in deze video) pornografisch materiaal met kinderen op zijn computer had, pochte hoe zijn zoontje hem masturbeerde en hoe hij zijn petekind masturbeerde, én zich ophield in neonazistische milieus op het internet.

Na zijn rol als Suske in 1994 speelde David V. (foto 1, 48 j.) nog in tal van andere musicals zodat er zelfs een voorstelling kwam over al de musicals waarin David V. meespeelde. Daarnaast had hij ook nog gastrollen in televisieseries zoals FC De Kampioenen en Wittekerke, en leende hij zijn stem voor meerdere animatiefilms (De Leeuwenkoning, Asterix en Obelix tegen Caesar…). David V. was ook leraar aan de kunsthumaniora in Wilrijk (Antwerpen), en daar ging het mis. Tijdens een les op 5 juni vorig jaar gaf hij zijn iPhone aan zijn studenten die een muziekfragment moesten opzoeken. Maar de leerlingen botsten op enkele compromitterende foto’s. Foto’s waarop hun leerkracht naakt te zien was (tot daar aan toe), maar ook foto’s van een naakt 14-jarig kind en foto’s van een man die een kind van 10 jaar bevredigde.

De politie verrichtte een huiszoeking bij de leraar/acteur. “Tijdens die huiszoeking werd duidelijk”, zo meldt Gazet van Antwerpen, “dat hij niet alleen kinderpornografisch materiaal op zijn computer had staan en verspreidde, hij pochte ook over zijn pedoseksuele ervaringen. Zo schreef hij over hoe zijn zoontje hem masturbeerde en hoe hij zijn petekind (5 j.) masturbeerde.” V. “hield zich ook op in neonazistische milieus op het internet. Onder de naam Naked Driver uitte hij (in chatsessies met neonazi’s, nvdr.) zijn haat tegen Joden en zwarten (“niggers”, nvdr.). Zijn vrienden op het internet begroette hij steevast met ‘Heil Hitler’.” Alhoewel V. “zelf Joodse voorouders heeft, familie verloor in de concentratiekampen en daarover een musical maakte, had hij het toch erg op Joden gemunt. Hij filmde zelfs hoe hij in de brievenbus van een Joods gezin urineerde.” Volgens Het Laatste Nieuws werden in zijn huis ook nog hakenkruisen en nazivlaggen gevonden, en sympathiseerde V. met Blood and Honour.

Psychiatrisch onderzoek wees uit dat V. zeer begaafd maar ook zeer narcistisch is, dat hij met een identiteitsprobleem kampt en over macht fantaseert. Procureur Tamara Muylle vorderde dinsdag bij de rechtbank in Antwerpen een celstraf van dertig maanden, deels voorwaardelijk, een boete van 3.000 euro en de ontzetting uit zijn burgerrechten. V. verklaarde dat hij “gewoon een rolletje speelde”. Dat hij mensen op het internet wilde laten geloven dat hij zich inliet met kinderporno en neonazisme. “Ik werd niet opgewonden van de foto’s zelf, wel van het feit dat ik de mensen kon overtuigen”, verklaarde hij aan de politie. “Als ik echt neonazisme wilde verspreiden zou ik toch niet naakt, met een erectie, de Hitlergroet uitvoeren voor een hakenkruisvlag (zoals te zien is op één van de foto’s die op zijn computer werd teruggevonden, nvdr.). Dan zou ik in dat milieu direct buiten liggen.”

Wij hebben laatst nog aan het licht gebracht hoe Autonome Nationalisten dollen met het portret van Adolf Hitler (1, 2), maar waar neonazi’s nog allemaal op kicken willen we niet weten. Voor de rechtbank verklaarde V. dat hij tien jaar geleden de Amerikaanse film The Believer had gezien. Een film over Dan Burros die opgroeit in de joodse geloofsleer, maar zich daarvan afkeert en aansluit bij een Amerikaanse groep neonazi’s en bij de Ku Klux Klan. Naar  V. vertelde wilde hij over een gelijkaardig verhaal een eigen productie opzetten. “Het kan best dat hij zich beroepsmatig wilde inleven in een personage, maar hij trok die door naar zijn privéleven en alles kreeg een seksuele connotatie”, vindt de openbare aanklager. De uitspraak van de rechtbank volgt op 2 mei.

Gisterenmorgen, nadat Gazet van Antwerpen en de Antwerpse editie van Het Laatste Nieuws verslag uitbrachten van de rechtbankzitting dinsdag, verwijderde David V. zijn persoonlijke website van het internet. Zijn Facebookpagina staat nog steeds online, maar daar houdt hij het proper met vooral vrienden uit het culturele milieu. Wiske is alleszins zeer bedroefd (foto 2).

10-04-16

ENJOY YOURSELF (AF EN TOE)

Jools Holland.jpgEven iets anders, alhoewel we gisteren al geëindigd zijn met “Wij klagen niet.

Vrijdagavond in Borgerhout. Om 19u15 staat al een lange rij mensen te wachten aan De Roma alhoewel de deuren pas om 19u45 open gaan en het concert zoals altijd pas om 20u30 begint. Jools Holland & his Rhythm & Blues Orchestra maken zich klaar voor wat een stomend concert zal worden. Jools Holland (foto) is vooral bekend van de BBC-programma’s die hij presenteert met de crème de la crème van zangers en muzikanten wereldwijd, maar Jools Holland is zelf ook een zanger en vooral een begenadigd pianist.

In de rij staat onder andere een vrouw waarvan we de leeftijd inschatten ergens tussen de tachtig en negentig jaar. Haar dochter en schoonzoon hebben haar meegenomen naar het concert met Jools Holland. Haar man gaat er fel op achteruit, en om zichzelf wat levensvreugde in te blazen legt ze regelmatig het plaatje Enjoy Yourself in de versie van Jools Holland in de cd-speler. Oorspronkelijk een nummer van Prince Buster. Omwille van die Enjoy Yourself van Jools Holland hebben dochter en schoonzoon haar meegenomen naar De Roma. Een ander familielid let intussen op haar man.

Met veertien muzikanten op het podium (naast Jools Holland een snedige gitarist, een drummer, een basgitarist, vijf saxofonisten, drie trombone- en twee trompetspelers) en vijf gastzanger(e)s(sen), waaronder de fantastische Ruby Turner, wordt het een memorabel concert. En het tweede bisnummer is toch wel Enjoy Yourself, met Pauline Black en Arthur ‘Gaps’ Hendrickson van The Selecter voor de zang. Een half uur tevoren hebben die twee De Roma al doen recht veren met onder andere hun versies van Train To Skaville, Too Much Pressure en On My Radio.

We weten niet of de vrouw van tussen de tachtig en negentig jaar ook is recht gestaan en wat danspassen heeft gezet, maar het moet haar ongetwijfeld plezier gedaan hebben Enjoy Yourself nu ook eens live te kunnen horen. Fijn zo.

Er is véél om ons kwaad over te maken. Maar er zijn ook lichtpunten. Mohamed Abrini en andere terroristen en hun handlangers die opgepakt zijn. De N-VA die in de jongste peiling van 32,4 % van de stemmen op 25 mei 2014 naar 25,6 % dondert voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers (van 31,9 % naar 25,3 % voor het Vlaams Parlement). Dat het Vlaams Belang stijgt (van 5,8 % naar 12,4 % federaal, van 5,9 % naar 12,9 % Vlaams) nemen we er dan maar bij – liever twee verdeelde concurrerende partijen dan één machtige). De Panama Papers die bovengehaald worden (de inhoud maakt ons natuurlijk wél boos, en ook dat onderzoeksjournalisten dit achterhalen en niet de overheid)…

En er is nog meer plezant nieuws. Dat mag ook wel eens. Stuur ons jouw top-3 van positief nieuws en we verloten drie exemplaren van Revue Lanoye onder de inzenders. Mail ons met de ‘Contacteer me’-knop rechtsboven deze blog. Vergeet niet je naam en adres te vermelden.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, borgerhout, terrorisme, n-va, sociaal, vb |  Facebook | | |  Print

27-03-16

“GEEN MAAGDEN, GEEN LEPELS VAN GOUD”

Goede Vrijdag-wake - Antwerpen 25 maart 2016.JPGWe kunnen niet zeggen dat de redactie van deze blog religieus geïnspireerd is. Pasen associëren we met de chocoladen eitjes die dan plots weer te koop zijn of bij de koffie liggen die we op café bestellen. We leggen niet zozeer een link met de Verrijzenis van de Heer. Sommigen onder de redactieleden hebben in hun kindertijd nog wel de zegeningen van een priester gekregen. Eén iemand heeft nog verkleed mee opgestapt in een processie, tot misdienaar heeft niemand het gebracht. En toen de jaren van verstand kwamen, hebben ze de kerk adieu gezegd.

Maar voor wie troost vindt in zijn geloof, à la bonheur. Jaren geleden, toen het Mechelse jeugdhuis ROJM nog Rzoezie heette, vertelde men ons daar dat men het meeste last had met de Marokkaanse jongeren die hun geloof afvallig waren maar ook geen plaats vonden in de Westerse wereld. Wie tussen twee stoelen viel. Met moslims die leefden volgens hun geloof had men geen problemen. Vrijdagavond, vóór de wake opzij van het stadhuis in Antwerpen begon, waren opzij van de kathedraal een honderdtal mensen verzameld die met zang, meditatie, gebed en kruisen aandacht vroegen voor het geweld overal ter wereld (foto). Niet alleen in Brussel en Parijs, ook in Syrië en Egypte, en Congo en elders. Chapeau voor deze mensen, want sommigen willen alleen jammeren om de bomaanslagen bij ons.

Na de terreurdaden op 13 november vorig jaar in Parijs schreef Bart Peeters Hemel, en vorige week, na de bomaanslagen op 22 maart in Zaventem en Brussel, zong hij Hemel nog eens. “Je vindt er geen maagden, / geen lepels van goud. / Die heilige schriften / zijn verwarrend en oud. / Er staat nergens geschreven / dat elke zot, / mag misbruiken en moorden, / in naam van God. / Want God is liefde / en zeker geen haat, / geen reden voor misbruik, / of een nepkalifaat. / Het staat in de Bijbel / en in de Koran: / zonder liefde kan de hemel niet bestaan. (…)” Het nummer is intussen al vele malen gecoverd, en ook vertaald naar zowel het Engels als het Arabisch.

“Ik heb veel moslimvrienden”, vertelt Bart Peeters dit weekend in Het Laatste Nieuws. “Die voelen zich vandaag even geraakt als wij ons voelen. Die herkennen zich in Hemel even hard als wij ons daarin herkennen. Omdat het gaat over misbruik van godsdienst door een bende gebrainwashte criminele zotten.” “Iedereen ziet al een poos hoe gevaarlijk het is als sommige idioten zich de zelfverklaarde vertegenwoordigers van God op aarde noemen”, vult Bart Peeters aan in Het Nieuwsblad. “Dat geldt overigens voor elke godsdienst, ook de katholieke. Die is in het recente verleden – denk maar aan de Golf oorlog – ook misbruikt voor haat en oorlog, net zoals de islam nu.”

Na een opsomming van initiatieven die (jonge) moslims de voorbije dagen namen om duidelijk te maken dat ze tegen terreur zijn, zoals onder andere in dit filmpje, besluit Gazet van Antwerpen dit weekend: “Wie als politicus nu nog de zin ‘de moslims moeten zich eens distantiëren’ in de mond durft nemen, toont vooral dat hij of zij van kwade wil is”. Hopelijk heeft Koen Metsu (N-VA) het gelezen. Of het de Vlaams Belang’ers, al dan niet vermomd als “burgerbeweging” Pegida, tot inkeer gaat brengen, durven wij betwijfelen. Sommigen voelen zich alleen maar sterk als ze oorlog kunnen stoken, en verdeeldheid kunnen zaaien. Een kwalijke karaktertrek die echter niet alleen voor Vlaams Belang’ers is voorbehouden.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, islam, cultuur, terrorisme |  Facebook | | |  Print

05-03-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Beke feminist.jpgOmdat het gisteren Wilders-dag was, de citaten van de week een dagje later dan gewoonlijk.

“Binnenkort valt de factuur voor de vergrijzing in de bus. Hoe gaan we die betalen? Caroline Copers: ‘Door meer mensen aan het werk te helpen. Maar wel in kwalitatieve jobs, niet in precaire statuten en dagcontracten.’ Zuhal Demir: ‘Kijk eens, we zijn het zowaar eens!’ Caroline Copers: ‘Maar, daarenboven moet een rechtvaardige fiscaliteit komen. We moeten de vermogens nog meer aanspreken, want met de Kaaimantaks gaan we er niet geraken.’ Zuhal Demir: ‘Daar zijn we het dan weer minder over eens.’ (lacht)In een discussie met Caroline Copers (ABVV) toont Zuhal Demir (N-VA) dat zij en haar partij vooral voor de rijken rijden. (De Tijd, 27 februari 2016)

“Natuurlijk zijn er ook budgettaire beperkingen. Maar je botst toch vooral op de ideologische grens van de huidige politieke consensus binnen de Vlaamse meerderheid. Die ideologie is volgens mij te ver doorgeschoten naar de absolute responsabilisering van het individu. Terwijl ik vind dat de samenleving, en dan zeker ‘de onderkant’, via onderwijs en welzijnswerk tot op zekere hoogte maakbaar is en dat je op die manier een heleboel jongeren kunt recupereren.” Radicaliseringsexpert Bilal Benyaich in een van zijn laatste interviews. Sinds dinsdag is hij aan de slag als diplomaat. Volgens Benyaich zijn er niet alleen vijfhonderd Syrië-strijders maar tienduizenden Belgische jongeren die geloven dat geweld à la Al Qaida, IS of Al Nusra geoorloofd is om een utopische heilstaat te verwezenlijken. “Jongeren (die we) aan het verliezen (zijn) omdat we ze niet socialiseren via de klassieke structuren als onderwijs, het gewone welzijnswerk en de jeugdhulp, de arbeidsmarkt en moskeeën van goede wil. Meestal grijpen we pas in als het al te laat is.” (De Morgen, 27 februari 2016)

“Hoe meer geld we steken in cultuur en hoe minder in religie: des te beter.” Bilal Benyaich groeide op in een relatief arm mijnwerkersgezin met drie zussen en een broer. Twee zussen dragen een hoofddoek, de derde niet. Bilal zelf vervelde van praktiserend moslim tot overtuigd atheïst. Een bewijs te meer dat je de ‘moslims’ niet over één kam mag scheren. (dS Weekblad, 27 februari 2016)

“Vrijwilligers. Er is geen politicus die hen niet in de bloemetjes wil zetten, als grote voorbeelden van de warme samenleving. Soms wordt duidelijk dat hun nijvere werk buiten de uren enkel wordt geapprecieerd als het politiek recupereerbaar is, met een fotograaf erbij. Mensen die asielzoekers of illegalen proberen te helpen uit overtuiging krijgen een stigma opgeplakt. Naïef tot oliedom bijvoorbeeld, zoals de Brugse SP.A-burgemeester Landuyt tegenwoordig omgaat met iedereen die een hand probeert te helpen.” Van vorige week zaterdag tot morgen is het de ‘Week van de Vrijwilliger’, maar politici zien vrijwilligers niet altijd even graag. (Het Nieuwsblad, 29 februari 2016)

“Jan Jambon na een bezoek aan Marokko: ‘Misschien moeten we vingerafdrukken van alle Belgen nemen’, na een bezoek aan Israël: ‘Misschien moeten we een muur bouwen rond Vlaanderen?’, na een bezoek aan Saudi-Arabië: ‘Misschien moeten we de doodstraf invoeren?’ Lees ook: Marc Reynebeau over vingerafdrukken en onze veiligheid . (Facebook, 1 maart 2016)

“Beke noemt zich voorzitter van de meest feministische partij (in Knack). Wil hij dan wel eens stante pede zijn partijgenoot Kris Peeters tot de orde roepen die vindt dat deeltijdse uurroosters maar één dag op voorhand moeten bekend gemaakt worden! En wil hij dan eens wat luider te keer gaan tegen de minister van pensioenen die met zijn hervormingen de vrouwen zwaar discrimineert! En heeft zijn partij er niet mee voor gezorgd dat de kinderopvang duurder wordt? En zo kunnen we nog wel even doorgaan...” Marijke Persoone reageert op CD&V-voorzitter Wouter Beke die deze week de cover van Knack haalt in een opvallend T-shirt (foto). (Facebook, 2 maart 2016)

“Mensen uit extreemlinkse hoek doorzochten zelfs het Archief en Documentatiecentrum voor het Vlaams-nationalisme in de hoop informatie te vinden die mij kon schaden. Dat was een heel erg vervelende periode.” Jan Jambon over wat hij niet meer zou doen: ‘5. De collaboratie goedpraten’ (zie zijn uitspraak in La Libre BelgiqueDe mensen die collaboreerden met de Duitsers hadden hun redenen”, nvdr.). Jan Jambon werd hierna betrapt op een leugen over PVDA’er Kris Merckx om zijn betrokkenheid (= de betrokkenheid van Jan Jambon, nvdr.) bij een lezing met Jean-Marie Le Pen te verdoezelen en bleek ook betrokken te zijn bij de organisatie van een lezing van de Britse negationist David Irving. Ja, dezelfde David Irving wiens lezing vorige week in Antwerpen na een spoedactie afgelast werd. (Knack, 2 maart 2016)

“Op het vlak van de vluchtelingenproblematiek heeft men het vaak over ‘illegalen’, een ‘tsunami’ of een ‘virus’. Het debat dat nu over vluchtelingen gevoerd wordt, herinnert aan de late jaren 30, toen Hitler opwierp dat Duitsland al genoeg Joden had en de Europese landen opriep om een bepaald percentage op te nemen. Door de huiverachtige reactie van de Europese landen – ‘we zitten al vol’ – voelde Hitler zich in zijn theorie gesterkt, zodat de Jodenvervolging verder escaleerde. Het huidig debat vertoont parallellen met vroeger. Vóór WO II wilde Europa het probleem van de Jodenvervolging ook niet erkennen.” Guy Cassiers naar aanleiding van de opvoering van De Welwillenden die het leven bekijkt vanuit het perspectief van SS-Obersturmbannführer Max Aue. (Gazet van Antwerpen, 4 maart 2016 – Lees ook de longread die naar aanleiding van De Welwillenden verscheen.)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, demir, syrië, cultuur, sociaal, jambon, beke, vrouwen, vluchtelingen |  Facebook | | |  Print

03-03-16

’T PALLIETERKE IN DE BIBLIOTHEEK OF NIET ?

Kurt Vermeiren.jpgOp donderdag laten we onze krantenwinkel een centje bijverdienen. Naast onze dagelijkse portie van 800 gram kranten kopen wij dan immers ook ’t Pallieterke. Niet omdat het zo’n plezant blad is, het is meer verplichte kost wil je als AFF/Verzet het wereldje van het Vlaams-nationalisme volgen. Vlaams-nationalisten willen dat ’t Pallieterke ook in de bibliotheken te vinden is, maar sommige bibliothecarissen schatten de prioriteiten bij het aankoopbeleid anders in. In Schoten stelde zich de vraag of een gemeenteraad of schepencollege de bibliothecaris met aandrang kan verzoeken om 't Pallieterke  in huis te halen en ter beschikking te stellen voor eventuele lezers.

In Schoten is er ruzie over ’t Pallieterke al dan niet in de plaatselijke bibliotheek van in de tijd dat Marie-Rose Morel nog leefde en Kurt Vermeiren (foto, SP.A) schepen voor cultuur was. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 is de CD&V in Schoten niet meer de grootste partij, maar de N-VA die sinds 2013 samen met de CD&V en Open VLD de bestuursmeerderheid vormt in deze randgemeente van Antwerpen. CD&V-burgemeester Harrie Hendrickx moest als burgemeester plaats ruimen voor Maarten De Veuster (N-VA), zijn schoonzoon. De SP.A belandde in de oppositie.

Op 28 juli vorig jaar besliste het nieuwe schepencollege om “de bibliothecaris te verzoeken om het tijdschrift ’t Pallieterke op te nemen in de lijst van tijdschriften van de bibliotheek en de terbeschikkingstelling ervan nauwgezet te controleren”. De SP.A-fractie in de Schotense gemeenteraad legde hiervoor klacht neer bij provinciegouverneur Cathy Berx.

In het collectiebeleidsplan van de bibliotheek, eerder goedgekeurd in de Schotense gemeenteraad staat dat de bibliothecaris zich niet mag laten leiden door commerciële, levensbeschouwelijke of politieke invloeden. Mocht de bibliothecaris zich laten leiden door de wens van het schepencollege zou de bibliothecaris ageren in strijd met artikel 4 van de Cultuurpact dat stelt dat men zich moet “onthouden (…) van enigerlei vorm van discriminatie, uitsluiting, beperking of voorkeur om ideologische of filosofische redenen”.

De SP.A-fractie verduidelijkte in haar klacht dat het haar niet ging om ’t Pallieterke op zich. “Onze verontwaardiging zou even groot zijn indien door de politiek een ‘links’ blad of enige andere publicatie aan de bibliotheek zou worden opgedrongen. De geschiedenis heeft ons geleerd wat de gevolgen kunnen zijn indien politici bepalen welke boeken of publicaties hun burgers ter beschikking krijgen en welke niet.”

Gouverneur Cathy Berx was het eens met de zienswijze vanuit de SP.A-fractie en schorste het collegebesluit van 28 juli 2015, maar het Schotense schepencollege ging hiertegen in beroep bij Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Liesbeth Homans (N-VA). Begin vorige maand bereikte het zes bladzijden tellend antwoord Schoten.

“De stelling van het college van burgemeester en schepenen dat de verzoeken die aan de bibliothecaris werden gericht als louter vrijblijvend moeten worden beschouwd en geen inmenging betekenen (…) is niet correct”, wordt in een ministerieel besluit gesteld. “Het is immers onmiskenbaar zo dat wanneer een werkgever, in casu het gemeentebestuur, een verzoek richt tot één van zijn werknemers, in casu de bibliothecaris, dit verzoek druk legt op de bibliothecaris om in een bepaalde zin te handelen (…). Het feit dat de bibliothecaris tot op heden nog niet is ingegaan op het verzoek van de gemeenteraad (er is namelijk al een gemeenteraadsbesluit van 2008 om ’t Pallieterke in de bib ter beschikking te stellen, nvdr.) en het college van burgemeester en schepenen, doet geen afbreuk aan deze vaststelling.”

“Bovendien wordt de bibliothecaris niet alleen verzocht om ’t Pallieterke ter beschikking te stellen in de bibliotheek, maar wordt de bibliothecaris tevens verzocht om de terbeschikkingstelling ervan nauwgezet te controleren. Deze toevoeging versterkt het verzoek van het college van burgemeester en schepenen in belangrijke mate.” Ook andere argumenten van het schepencollege, zoals het “streven naar een zo volledig en veelzijdig mogelijk aanbod en hierbij rekening (…) houden met de vraag van de leners (…) doet geen afbreuk aan de verplichting die rust op het bestuur om de bibliothecaris in volle onafhankelijkheid haar werk te laten doen”.

Het collegebesluit van 28 juli 2015 om de bibliothecaris aan te zetten ’t Pallieterke ter beschikking te stellen en de terbeschikkingstelling “nauwgezet te controleren” werd dan ook bij ministerieel besluit vernietigd. In principe is hiertegen nog beroep mogelijk bij de Raad van State, maar het Schotense schepencollege lijkt te beseffen dat het sop de kool niet waard is en beperkte zich alsnog tot een akte nemen van het ministerieel besluit zonder er verdere actie aan te koppelen. Als er iets interessant in ’t Pallieterke staat, zal je het hier wel vernemen.

’T PALLIETERKE IN DE BIBLIOTHEEK OF NIET ?

Kurt Vermeiren.jpgOp donderdag laten we onze krantenwinkel een centje bijverdienen. Naast onze dagelijkse portie van 800 gram kranten kopen wij dan immers ook ’t Pallieterke. Niet omdat het zo’n plezant blad is, het is meer verplichte kost wil je als AFF/Verzet het wereldje van het Vlaams-nationalisme volgen. Vlaams-nationalisten willen dat ’t Pallieterke ook in de bibliotheken te vinden is, maar sommige bibliothecarissen schatten de prioriteiten bij het aankoopbeleid anders in. In Schoten stelde zich de vraag of een gemeenteraad of schepencollege de bibliothecaris met aandrang kan verzoeken om 't Pallieterke  in huis te halen en ter beschikking te stellen voor eventuele lezers.

In Schoten is er ruzie over ’t Pallieterke al dan niet in de plaatselijke bibliotheek van in de tijd dat Marie-Rose Morel nog leefde en Kurt Vermeiren (foto, SP.A) schepen voor cultuur was. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 is de CD&V in Schoten niet meer de grootste partij, maar de N-VA die sinds 2013 samen met de CD&V en Open VLD de bestuursmeerderheid vormt in deze randgemeente van Antwerpen. CD&V-burgemeester Harrie Hendrickx moest als burgemeester plaats ruimen voor Maarten De Veuster (N-VA), zijn schoonzoon. De SP.A belandde in de oppositie.

Op 28 juli vorig jaar besliste het nieuwe schepencollege om “de bibliothecaris te verzoeken om het tijdschrift ’t Pallieterke op te nemen in de lijst van tijdschriften van de bibliotheek en de terbeschikkingstelling ervan nauwgezet te controleren”. De SP.A-fractie in de Schotense gemeenteraad legde hiervoor klacht neer bij provinciegouverneur Cathy Berx.

In het collectiebeleidsplan van de bibliotheek, eerder goedgekeurd in de Schotense gemeenteraad staat dat de bibliothecaris zich niet mag laten leiden door commerciële, levensbeschouwelijke of politieke invloeden. Mocht de bibliothecaris zich laten leiden door de wens van het schepencollege zou de bibliothecaris ageren in strijd met artikel 4 van de Cultuurpact dat stelt dat men zich moet “onthouden (…) van enigerlei vorm van discriminatie, uitsluiting, beperking of voorkeur om ideologische of filosofische redenen”.

De SP.A-fractie verduidelijkte in haar klacht dat het haar niet ging om ’t Pallieterke op zich. “Onze verontwaardiging zou even groot zijn indien door de politiek een ‘links’ blad of enige andere publicatie aan de bibliotheek zou worden opgedrongen. De geschiedenis heeft ons geleerd wat de gevolgen kunnen zijn indien politici bepalen welke boeken of publicaties hun burgers ter beschikking krijgen en welke niet.”

Gouverneur Cathy Berx was het eens met de zienswijze vanuit de SP.A-fractie en schorste het collegebesluit van 28 juli 2015, maar het Schotense schepencollege ging hiertegen in beroep bij Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Liesbeth Homans (N-VA). Begin vorige maand bereikte het zes bladzijden tellend antwoord Schoten.

“De stelling van het college van burgemeester en schepenen dat de verzoeken die aan de bibliothecaris werden gericht als louter vrijblijvend moeten worden beschouwd en geen inmenging betekenen (…) is niet correct”, wordt in een ministerieel besluit gesteld. “Het is immers onmiskenbaar zo dat wanneer een werkgever, in casu het gemeentebestuur, een verzoek richt tot één van zijn werknemers, in casu de bibliothecaris, dit verzoek druk legt op de bibliothecaris om in een bepaalde zin te handelen (…). Het feit dat de bibliothecaris tot op heden nog niet is ingegaan op het verzoek van de gemeenteraad (er is namelijk al een gemeenteraadsbesluit van 2008 om ’t Pallieterke in de bib ter beschikking te stellen, nvdr.) en het college van burgemeester en schepenen, doet geen afbreuk aan deze vaststelling.”

“Bovendien wordt de bibliothecaris niet alleen verzocht om ’t Pallieterke ter beschikking te stellen in de bibliotheek, maar wordt de bibliothecaris tevens verzocht om de terbeschikkingstelling ervan nauwgezet te controleren. Deze toevoeging versterkt het verzoek van het college van burgemeester en schepenen in belangrijke mate.” Ook andere argumenten van het schepencollege, zoals het “streven naar een zo volledig en veelzijdig mogelijk aanbod en hierbij rekening (…) houden met de vraag van de leners (…) doet geen afbreuk aan de verplichting die rust op het bestuur om de bibliothecaris in volle onafhankelijkheid haar werk te laten doen”.

Het collegebesluit van 28 juli 2015 om de bibliothecaris aan te zetten ’t Pallieterke ter beschikking te stellen en de terbeschikkingstelling “nauwgezet te controleren” werd dan ook bij ministerieel besluit vernietigd. In principe is hiertegen nog beroep mogelijk bij de Raad van State, maar het Schotense schepencollege lijkt te beseffen dat het sop de kool niet waard is en beperkte zich alsnog tot een akte nemen van het ministerieel besluit zonder er verdere actie aan te koppelen. Als er iets interessant in ’t Pallieterke staat, zal je het hier wel vernemen.

29-01-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Maarten Inghels.JPGAntwerpen heeft dan toch een nieuwe stadsdichter: Maarten Inghels (foto). Na een Open Brief in Knack zeurde cultuurschepen Philip Heylen: “Ik dacht: ‘Hier gaan we weer. Een Open Brief. Een pamflet. Aan de Burgemeester. Over soldaten die marcheren en paraderen in de stad. Over het gevaar dat schuilt in de politicus, die zich buigt over de schouder van de dichter. Over de Vlaamse Beweging, de ‘zangfeestjes hier en daar’, een onafhankelijk Vlaanderen, en geen blad voor de mond. (…) Wat had ik verlangd dat het morgen op Gedichtendag – zonder opgeklopte rel – voor één keer niet over de polemiek of de politiek zou gaan, maar over de poëzie pur sang.” Maar wat is er meer “poëzie pur sang” als Maarten Inghels in zijn Open Brief over de soldaten in het straatbeeld in Antwerpen schrijft: “(…) en ze dragen niet eens de correcte schutkleur: boerentorengrijs”. Toen Philip Heylen de Knack van deze week opensloeg, moet hij gedacht hebben: “Oei, oei, oei. Als Bart (De Wever, nvdr.) dit ziet… Ik zal hem voor zijn, ik zal al reageren vooraleer hij mij daarover kan aanspreken.” “Goed begonnen, is half gewonnen”, liet iemand uit het boekenvak zich ontvallen bij de officiële aanstelling van Maarten Inghels gisterenmiddag op het Antwerps stadhuis. De Open Brieven en de commotie er rond zorgden voor onbetaalbare publiciteit.

“Ik weet dat mensen zeggen: wat moet Zele (20.000 inwoners, nvdr.) in godsnaam met een deradicaliseringsambtenaar? Ja kijk, wij hadden een goed dossier. Wij hebben hier in Zele nog niemand weten vertrekken naar Syrië, dat is juist, en tot nu toe ook niemand zien radicaliseren. Maar we denken wel dat voorkomen nog altijd beter is dan genezen.” Zou het kunnen dat het geld dat Liesbeth Homans uitgeeft voor ‘deradicalisering’ niet echt efficiënt wordt ingezet? Ook Menen bijvoorbeeld kreeg een bedrag buiten proportie voor ‘deradicalisering’, terwijl ze daar veel meer last hebben van grenscriminaliteit. (De Morgen, 23 januari 2016)

“Aan mij moet je bijvoorbeeld niet vragen om een wettekst te schrijven, de kwaliteit zou er nog meer op achteruitgaan.” Peter De Roover, de nieuwe fractieleider van de N-VA in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, is alvast niet gekozen omwille van zijn vaktechnische kennis van hoe je goede wetgeving moet maken. (De Morgen, 23 januari 2016)

“Bij Audi komen vooral Vlaamse werknemers aan de kost, en toch betalen de drie gewesten, ook het Brusselse van Vervoort, elk een derde van de subsidies waarmee de fabrikant zijn personeel opleidt. Dat is dus een netto financiële transfer van Brussel en Wallonië naar Vlaanderen.” Weer een ongemakkelijke waarheid als men opnieuw begint te janken over de miljardentransfers tussen de drie gewesten in ons land. (dS Weekblad, 23 januari 2015)

“Ik durf wel bijna te voorspellen wat uw besluit zal zijn van deze expeditie Robinson: het heeft een zware indruk op u gemaakt , maar de aanpak van uw partijgenoot Theo Francken is helaas de enige goeie.” Louis Van Dievel is dan wel op pensioen als VRT-journalist, vanuit Heide blijft hij de politiek observeren en becommentariëren. Voorbije zaterdag in een brief aan Zuhal Demir. (Radio 1, 23 januari 2016)

“De antropoloog Scott Atran van de universiteit van Michigan sprak met strijders van onder meer Al Qaida en IS, en merkte dat ze hun kennis over het geloof ontlenen aan propaganda. Dat ze de Koran en de Hadith nauwelijks kenden, niets wisten over de vroegere kaliefen. Nogal wat Europese Syrië-gangers bleken kort voor hun vertrek via internet nog even Islam for Dummies te hebben besteld.” En nog uit een artikel over de hersenen van een terrorist: “Als hij lone wolves in de gevangenis vroeg naar het keerpunt in hun leven, het moment waarop ze besloten het pad van de terreur op te gaan, hoorde hij weinig over religieuze of politieke vergezichten – of het nu rechts-extremisten of islamisten waren. ‘Het zijn vaak emoties waardoor de knop omgaat. Een vernederende ervaring, zich slachtoffer voelen. Het gaat om heel persoonlijke, diepe gevoelens. En daar wordt een verhaal bij gezocht.’” (De Morgen, 25 januari 2016)

“Als ik Abou Jahjah zie verdrinken kan ik er met plezier naar staan kijken. Uiteraard zal ik niet nalaten onmiddellijk de hulpdiensten te verwittigen… per brief !!” Voorpost’er Peter Sysmans laat zich nog eens gaan. (Facebook, 25 januari 2016)

“Zo fier als een gieter was hij, burgemeester Bart De Wever, toen hij bekendmaakte dat de criminaliteit in zijn stad de afgelopen twee jaar met liefst 12 procent gedaald was. Indrukwekkende cijfers, maar geen uitzonderlijke, want ook onder zijn voorganger zakten de cijfers al behoorlijk snel. Het is zelfs geen Antwerps fenomeen: in de rest van België daalden de cijfers eveneens met 12 procent het voorbije jaar, en bij uitbreiding staan ze in zowat alle Europese en Noord-Amerikaanse steden op het laagste niveau sinds de eeuwwisseling.” Yves Desmet zet in zijn eerste bijdrage voor Humo meteen de puntjes op de i. (Humo, 26 januari 2016)

“Minister Mouzalas is geen carrièrepoliticus, maar een gedreven man met idealen. Die heeft het hart op de tong. Ik twijfel er geen ogenblik aan dat tijdens die bewuste Europese vergadering een aantal dingen zijn gezegd, die voor hem moreel onaanvaardbaar waren. Er zijn trouwens beelden van een boze Mouzalas die opstapt tijdens die vergadering. Dat hij specifiek de Belgische delegatie vermeldt, wijst er dus ongetwijfeld op dat Francken een aantal zware dingen heeft gezegd. Waarom zou hij anders spontaan tijdens dat bewuste BBC-interview hem als voorbeeld hebben genomen." Theo Francken ontkent dat hij in een tafelgesprek zei: “Drijf vluchtelingen in zee, het kan me niet schelen dat ze verdrinken.” VRT-correspondent en auteur Bruno Tersago veegt de Griekse minister Ioannis Mouzalas echter niet weg als een onbetrouwbaar iemand. (De Wereld Morgen, 28 januari 2016)

28-01-16

GEDICHTENDAG 2016

vluchtelingen,cultuurVoor Gedichtendag dit jaar kozen wij voor een gedicht van de in Nairobi geboren en in Londen opgegroeide Warshan Shire (28 j.).

Met onze excuses dat haar gedicht in het Engels is, maar er zijn twee redenen waarom haar gedicht belangrijk is. 1. Omdat er te veel over vluchtelingen wordt gesproken en te weinig met vluchtelingen. Warshan Shire ging vaak luisteren naar de levensverhalen van de vluchtelingen, ze kent hun passies en leed door en door. 2. Het is een gedicht waaruit The New York Times in juni vorig jaar citeerde voor haar editoriaal. Een eer die niet veel dichters te beurt viel.

Als poëzie de zeden kan verzachten, lees: Home. Alleen in Antwerpen lijkt de zalvende kracht van gedichten niet te werken. Daar struikelt de ene politicus na de andere al over de nieuwe stadsdichter die vandaag aangesteld wordt.

 

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vluchtelingen, cultuur, antwerpen |  Facebook | | |  Print

22-01-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Emerson Henge.jpgMocht iemand zich afvragen hoe het concert van In Memoriam voorbije zaterdag in het Museumtheater in Sint-Niklaas is verlopen: om het in de termen van de organisatoren te zeggen, “het was meer dan geslaagd!” Buiten bleef alles schijnbaar rustig; binnen was het herriemuziek zoals ze nog nooit hebben gehoord in Sint-Niklaas. De opgestoken duim van de concertganger op de foto hiernaast, helemaal vanuit Charleroi naar Sint-Niklaas gereisd, spreekt boekdelen. Naast de aanblik van nog meer concertgangers hebben we deze week onthouden…

“Is er een onderzoeker van hetzelfde kaliber bezig met de deradicalisering van de autochtone neofascistisch denkende jeugd van eigen bodem? Ik geef les in het beroepsonderwijs en zie regelmatig op gsm's Duitse hakenkruisen verschijnen. Deze jongeren zijn in de lessen, als het over het thema vluchtelingen gaat, bijzonder driest in het roepen en tieren van hun mening. We moeten hen behoorlijk afremmen, desnoods verwijderen uit de klas, om nog een fatsoenlijk klasgesprek te kunnen hebben, waar rustig verschillende meningen aan bod kunnen komen.” Reactie na het lezen van een artikel over Montasser AlDe’emeh een week nadat hij opgepakt werd. (Facebook, 16 januari 2016)

“Willen ze de grenzen dicht? De islam verbieden? Ons allemaal uitwijzen. (…) Hoe moet dat dan gebeuren? Maar nee, dat restje gêne om die laatste stap te verwoorden, hebben ze nog. Het kan ook lafheid zijn. (…) Als met die moslims dan toch niets aan te vangen valt, zeg dan dat ze weg moeten. En hoe.” De Nederlandse journaliste Hassnae Bouazza denkt heel anders over de islam(ofobie) dan haar broer, auteur Hafid Bouazza. Nog eentje voor Sam Van Rooy: “Totaal belachelijk dat idee van islamisering. Mensen zien halal beenhouwerijen en vrezen dat de moslims het overnemen. Terwijl dat gewoon marktwerking is. Vraag en aanbod, zoals er nu ook veggieburgers zijn. Zielig dat mensen daar zo druk over doen. Ga een film zien, denk ik dan. Of bedrijf de liefde. Doe lekker normaal.” (De Standaard, 16 januari 2016)

“De oplossingen van de populisten klinken goed, maar ze kloppen niet. Het populisme leeft bij gratie van het crescendo. Het kan alleen maar erger, de bedreiging moet worden aangewakkerd. (…) Een golf kan niet oneindig blijven stijgen. De enige climax waarop een crescendo kan uitdraaien, is vernietiging. Wilders herkende zijn schaduw niet in Anders Breivik, terwijl Breivik Wilders citeerde als voorbeeld.” Aldus Tommy Wieringa die drie jaar geleden met Dit zijn de namen een pakkend boek schreef over de vluchtelingen, nu op toneel gebracht door NTGent. (dS Weekblad, 16 januari 2016)

“Ik weet natuurlijk niet wat de heer Boudry verstaat onder ‘zware straffen’.” In een dubbelgesprek mat Dyab Abou Jahjah beweerde de Gentse professor Wijsbegeerte en Moraalwetenschap Maarten Boudry: “In het Westen wordt een vrouw die verkracht is ernstig genomen”, en “de dader ernstig gestraft”. In België zijn er dagelijks een 8-tal aangiftes van verkrachting. Onderzoek wijst uit dat amper 10 % van alle slachtoffers aangifte doet. Van circa 3.000 aangiftes per jaar eindigen slechts 120 (4 %) in een veroordeling, en daarvan slechts 30 (1 %) in een effectieve gevangenisstraf. Echt ernstig wordt verkrachting dus niet genomen, de nieuwe moraalridders, als de daders een andere huidskleur zouden hebben, ten spijt. (De Morgen, 18 januari 2016 – Lees ook: Frank Van Massenhove)

“Meer dan ooit, Pegida weg ermee.” De Autonome Nationalisten zagen dat bij een Pegida-betoging in het Nederlandse Apeldoorn organisator Edwin ‘Utrecht’ toeliet dat een Israëlische vlag werd meegedragen. “Het is dus heel doorzichtig dat Pegida Nederland meedoet aan de politieke agenda uit Tel Aviv, nl. de Europeanen hun identiteit moet ontnomen worden en ze moeten achter de vlag van Israël lopen.” De Autonome Nationalisten zullen dan ook niet meer deelnemen aan bijeenkomsten waar Edwin ‘Utrecht’ spreker is, zoals de volgende HoGeSa (Hooligans gegen Salafisme) bijeenkomst in Duitsland. (Blog Autonome Nationalisten, 18 januari 2016)

“Tijdens de eerste helft van januari haalde Bart De Wever slag om slinger het nieuws. Achtereenvolgens vond hij dat een aantal randgemeenten maar beter spontaan met Antwerpen konden fuseren, dat de spoorlijnen Antwerpen-Charleroi en Oostende-Luik in Brussel zouden moeten worden doorgeknipt, dat met de gebeurtenissen in Keulen 'de geest helemaal uit de fles is (zoals ik altijd heb gezegd)', dat uitspraken in het VRT-programma De Afspraak andermaal 'om te kotsen' waren, en dat er voor besparingen alleen nog in de sociale zekerheid veel geld te halen valt. En passant herinnerde hij eraan dat hij, door het Verdrag van Genève op de helling te zetten en te spelen met de idee van een Patriot Act, een pan-Europese voortrekker was van de nieuwe veiligheidsgedachte. Allemaal in twee weken tijd.” Maar overvloed schaadt. “Vroeger was De Wever ook alomtegenwoordig in de media, maar met één belangrijk verschil: toen zette hij de toon van het debat, zijn uitspraken bepaalden de maat der dingen waarnaar de anderen zich moesten richten. Sinds enige tijd doet De Wever niet veel meer dan het debat 'vullen': hij komt in het nieuws en voor de anderen goed en wel konden reageren, zit hij alweer met een ander thema in het journaal - en dan nóg eens. Het is een politieke variant van de horror vacui: meer dan dat hij de agenda bepaalt, vult De Wever de beschikbare ruimte.” (Knack, 20 januari 2016)

“Kort voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 had hij de Vlaamse Beweging morsdood verklaard. 'De enige bijdrage die de Vlaamse Beweging vandaag nog kan leveren aan een onafhankelijk Vlaanderen is ophouden te bestaan', zo noteerde De Morgen uit zijn mond. De Wevers ster stond toen aan het zenit. (…) Maar in 2016 hijst De Wever de Vlaamse Beweging weer op het schild. Hij ontvangt haar leiders en gaat - zogezegd - prompt in op haar eisen. Waarop de Vlaamse Beweging reageert zoals ze dat altijd heeft gedaan wanneer aan haar eisen wordt toegegeven: ze klaagt dat het niet genoeg is.” Tragiek bij het Vlaams-nationalisme. Bij ’t Pallieterke zien ze ook meer problemen dan oplossingen. Titel op de voorpagina deze week: De N-VA werkt zichzelf in nesten. Titel binnenin, blz. 11: Vlaams Belang worstelt met eigen profiel. (Knack, 20 januari 2016 / ’t Pallieterke, 21 januari 2016 – Lees ook: Dave Sinardet)

“Oproepen tot haat tegen groepen mensen past niet in onze waarden. En als we van asielzoekers verwachten dat ze onze normen en waarden respecteren, dan ook van multinationals.” Het Interfederaal Gelijkekansencentrum kreeg in 2014 900 meldingen van cyberhaat, 40 % meer dan het jaar voordien. Voor dit jaar wordt opnieuw een stijging verwacht. "De cijfers stijgen significant, maar de berichten zelf worden ook veel harder." Het Centrum wil dat Facebook de daad bij het woord voegt als het zegt racisme en discriminatie te willen bannen. In de praktijk is het niet vanzelfsprekend. “Elk filmpje met een blote tepel gaat meteen in de ban, maar van een bericht waarin geroepen wordt dat alle Joden of moslims aan het gas moeten, zien ze soms het probleem niet.” (De Morgen, 21 januari 2016)

11-01-16

IN MEMORIAM: ‘ROCK IDENTITAIRE FRANÇAIS’ IN SINT-NIKLAAS

In Memoriam - concertfoto.jpgNadat op 6 december 2014 de Duitse Rudolf Hess-aanhanger Frank Rennicke er een concert gaf, mogen ze zich aanstaande vrijdag 16 januari in Sint-Niklaas verwachten aan het muziekgeweld van de Franse identitaire rockgroep In Memoriam. Het concert in het Museumtheater van Sint-Niklaas wordt ingericht door ‘Identiteit, Muziek & Cultuur’ (IDMC, waar onder andere Rob Verreycken en Bert Deckers achter schuil gaan). Alle tickets zijn de deur uit, maar in de zaal is slechts plaats voor een 120-tal mensen.

In Memoriam is geen gelegenheidsgroep naar aanleiding van het overlijden van David Bowie, maar werd in 1995 opgericht door Julien Beuzard naar aanleiding van de dood van Sébastien Deyzieu op 9 mei 1994. De avond ervoor wordt in Parijs door een aantal rechtsextremistische groeperingen betoogd tegen het Amerikaanse imperialisme. Organisatoren zijn onder andere de Groupe Union Défense (GUD), een gewelddadige extreemrechtse studentenvereniging, en de Jeunesses Nationalistes Révolutionnaires (JNR), een groep skinheads geleid door Serge ‘Batskin’ Ayoub.

Achtervolgd door de Franse politie loopt de 22-jarige Sébastien Deyzieu een huis binnen maar maakt er een dodelijke val. Tot op vandaag wordt zijn dood jaarlijks herdacht door extreemrechtse tot neonazistische groupuscules in Parijs. Bij de eerste herdenking werd de groep In Memoriam opgericht. In Memoriam speelt muziek in het RIF-genre (Rock Identitaire Français), al ligt In Memoriam overhoop met de meeste andere groepen uit het RIF-genre. Wat dat muzikaal betekent, kan je hier beluisteren.

Voor het lied La colonne ging men ten rade bij een lied van de Hitlerjugend uit 1933, Es dröhnet der Marsch der Kolonne. In een in 2002 gepubliceerd interview ontkent In Memoriam-zanger Xavier Schleiter evenwel die oorsprong. “Het is geen militaire mars maar eerder een traditioneel lied”, zegt Schleiter. ”Ik denk dat het geschreven is door een scout”, voegt zanger-gitarist Julien Beuzard er aan toe. Tja. De Hitlerjugend en de scouts hadden het dragen van een korte broek gemeen, maar vanaf dan loopt de vergelijking toch mank.

Op een scoutsfeestje zal je doorgaans ook geen mensen vinden die per se de Hitlergroet willen brengen. Op een concert van In Memoriam kan dat wel eens anders zijn. Het ging zover dat voor de opname van een In Memoriam-concert op dvd, op 9 november 2002 in Parijs, het publiek vooraf expliciet wordt gevraagd om “misplaatste gebaren zoals bijvoorbeeld een (schuin) gestrekte arm” achterwege te laten. De dvd is uiteindelijk niet verschenen omdat de zaaleigenaar geen toestemming gaf voor het in de dvd laten zien van zijn zaal.

Groepsleden van In Memoriam zijn herhaaldelijk verkiezingskandidaat voor het Front national (FN) en de FN-afsplitsing van Bruno Mégret Mouvement national républicain (MNR). Bruno Mégret spant zich in om op 7 november 1998 in Vitrolles, waar hij en nadien zijn echtgenote burgemeester is, een concert met In Memoriam in te richten. Geen kosten zijn daarvoor teveel. De publiciteit kan niet wijd genoeg verspreid worden in Frankrijk. Er dagen evenwel maar een driehonderdtal toeschouwers op. Een ticket voor het concert kostte 50 Franse frank (7,62 euro). Omgerekend naar het aantal toeschouwers kostte het inrichten van het concert evenwel 500 Franse frank (76,2 euro) per persoon.

De ambitie van In Memoriam is niet beperkt tot Frankrijk. Op 25 en 26 april 1999 speelt de groep in het belegerde Belgrado om de nationalistische-fascistische milities in Servië te ondersteunen. Een ander ‘memorabel’ concert vindt plaats op 11 oktober 2000 in Parijs. Protest van antifascisten doet de organisatoren uitwijken naar een andere zaal, maar daarmee verliest de inrichtende groep extreemrechtsen hun ‘terreinvoordeel’. Het komt tot een fysieke confrontatie tussen de GUD-studenten en de Mouvement National de la Jeunesse (MNJ), de jongerenbeweging van Bruno Mégrets MNR. De politie moet tussenbeide komen en profiteert van de gelegenheid om een identiteitscontrole te doen bij alle tweehonderd aanwezigen.

Een ander concert, op 8 maart 2002 in Brouderoff, vlakbij Sarrebourg, kent een tragische nasleep. De concertzaal is naar gewoonte gevuld met skinheads uit Oost-Frankrijk. Op weg naar huis vallen vijf van hen een inwoner van Sarrebourg van Turkse origine aan, waarbij een revolver wordt bovengehaald. Twee van de skinheads verschijnen voor de rechtbank van Metz. De ene wordt tot een jaar effectieve gevangenisstraf veroordeeld, de andere tot drie maanden van hetzelfde. Eén van hen was lid van het neonazistische Lotheringen Korps. Gelukkig split In Memoriam nog datzelfde jaar 2002. De groep heeft in de voorgaande jaren vijf cd’s en/of mini-cd’s opgenomen.

In 2014 komen leden van In Memoriam terug bijeen en nemen ze een nieuwe cd op. Er volgen ook enkele concerten. Om te beginnen bij het Italiaanse CasaPound. CasaPound zegt van zichzelf dat zij de erfgenamen van het fascisme willen zijn. En als men AFF/Verzet niet wil geloven: ook Voorpost wijst erop dat CasaPound zichzelf “fascistisch” noemt. Een groep die als eerste concert na haar reünie voor fascisten gaat spelen, dat is de groep die Rob Verreycken en Bert Deckers nu naar Sint-Niklaas halen.

00:06 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verreycken, deckers, sint-niklaas, cultuur |  Facebook | | |  Print

19-12-15

EEN STANDBEELD VOOR GEORGE VAN CAUWENBERGH

antwerpen, cultuur, actieantwerpen, cultuur, actieVandaag wordt in Antwerpen een standbeeld ingehuldigd voor de acht jaar geleden overleden George Van Cauwenbergh (foto 1), Antwerpens bekendste stadsgids maar ook een overtuigd antifascist.

George Van Cauwenbergh komt uit een rode familie en was lange tijd actief bij de (B)SP(.A). Voormalig Antwerps burgemeester Bob Cools was zijn dikste vriend bij de partaai. Meer faam en eer haalde Van Cauwenbergh echter als stadsgids. Van zijn boek Gids voor oud Antwerpen, waarin hij zeven stadswandelingen beschrijft, werden bij verschijnen 60 000 exemplaren verkocht. Later volgden nog vele herdrukken, en nog talloze andere boeken over Antwerpen. George Van Cauwenbergh was een begenadigd verteller, en zijn boeken schreef hij onder andere om zijn woede en teleurstelling kwijt te geraken over de afbraak van monumenten zoals de Hippodroom en het Tolhuis.

George Van Cauwenbergh was ook een overtuigd antifascist. Tijdens de bezetting, als hij als jongeling een aantal kwajongensstreken uithaalt om de aanhangers van de Nieuwe Orde een hak te zetten. En later. In 1994 stak hij een antifascistische stadswandeling in elkaar op verzoek van het Anti-Fascistisch Front (AFF). Een traject dat onder leiding van George Van Cauwenbergh een eerste keer gewandeld werd op 1 oktober 1994 bij gelegenheid van een Trefdag antifascisme, naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van het AFF. Later werd de antifascistische stadswandeling nog verschillende keren overgedaan.

In 2007, het jaar waarin George Van Cauwenbergh zou overlijden, publiceerde deze blog een geactualiseerde versie van de antifascistische stadswandeling in Antwerpen. Met verhalen over de Handelsbeurs op de Meir, de Feldkommandatur aan Antwerpens voornaamste winkelstraat, Filip Dewinter op de Meir, de Stadsfeestzaal, de Ancienne Belgique opzij van de Meir, de Antwerpse dierentuin en het Stadspark.

Het standbeeld voor George Van Cauwenbergh dat vandaag ingehuldigd wordt staat op de Willem Ogierplaats, met zicht op de Schelde en Het Steen. Het is een combinatie van een plattegrond van Antwerpen, een venster en een beeltenis van George Van Cauwenbergh die de wereld gidst door Antwerpen (foto). Het standbeeld leent zich tot ‘portretfotografie’ (foto), en een standbeeld dat zich tot meer leent dan louter ernaar kijken, is altijd een pluspunt.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

04-12-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Electrabel-cartoon.pngMaud Vanhauwaert, die getipt wordt als volgende Antwerpse stadsdichter, vroeg deze week in een filmpje om met zijn allen eens te willen stilstaan, figuurlijk én letterlijk, bij de problemen in onze samenleving. Bij verkrachtingen bijvoorbeeld (in België zijn er drie verkrachtingen per dag), of bij de vluchtelingen wereldwijd (één seconde voor elk van de zestig miljoen vluchtelingen stilstaan, zou inhouden twee jaar stilstaan). Voor veel mensen wordt het teveel. We horen van alsmaar meer mensen dat ze zich daarom afsluiten van het nieuws. Het wordt teveel voor Corneel (en een pak andere mensen). Maar laat ons toch maar allemaal Biekes worden (zie verder).

“Toen ik in de KVS werkte, zat iedereen daar in de zaal: Nederlandstaligen en Franstaligen, nieuwe en oude Belgen, vrouwen met en zonder hoofddoek. On s’en foutait. Dat is wat we nu nodig hebben: échte ontmoetingen. Waarom heeft men in een gemeente als Molenbeek in de jaren tachtig niet volop theaters geopend? Waarom heeft men zich daar niet veel meer bezighouden met de jeugd?” Acteur, regisseur, stand-upcomedian (en zeven jaar lang het lief van Hooverphonic-zangeres Geike Arnaert) Sam Touzani vertelt verstandige zaken. (De Standaard, 28 november 2015)

“De Brusselse vervoersmaatschappij moet in deze zaak op eieren lopen, want radicalisering is geen motief voor ontslag, net zomin als een buitenlandse reis.” Toch ontsloeg de MIVB vijf werknemers omdat ze als extremistische moslimactivisten een gevaar zouden vormen. (De Tijd, 28 november 2015)

“‘Jongeren zijn niet op zoek naar extreme vormen van de islam, maar wel naar alternatieven. En die vinden ze niet’, zegt hij. ‘De overheid heeft immers te laat ingezet op de nodige omkadering en betoelaging van de islam in ons land. Daardoor ligt het speelveld nog altijd open voor externe financiers. Niet alleen uit Saudi-Arabië (…) maar ook uit Turkije.’” Aldus professor Jo Van Steenbergen (UGent, specialist islamkunde). Vrijdagavond, op een debatavond in Antwerpen, zei jihadexpert Montasser AlDe’emeh hetzelfde. Verslag van de avond met Montasser AlDe’emeh en journalist Pieter Stockmans volgt hier. (De Standaard, 28 november 2015)

“Terwijl Parijs de klimaatmars verbiedt, is de grote kerstmarkt op de Champs-Elysées, die vorig jaar een slordige vijftien miljoen bezoekers lokte, gewoon weer open. En terwijl er in Oostende onvoldoende manschappen zijn om een manifestatie te beveiligen, is er blijkbaar wel voldoende capaciteit om de Brusselse en andere kerstmarkten van terreur te vrijwaren. Zijn mensen die massaal glühwein hijsen écht zoveel makkelijker te beveiligen dan klimaatbetogers? Is veiligheidsbeleid niet zo politiek neutraal als we willen geloven?” Terechte vragen van Barbara Debusschere (De Morgen online, 28 november 2015)

“Hoe raar is een land dat enkel in rustige tijden bestuurd wordt door democratisch aangestelde ministers en in tijden van terreur plotseling in handen komt van anonieme topambtenaren.” In een weekendinterview pleitte Patrick Dewael (Open VLD) ervoor om inzake anti-terreurmaatregelen enkel de adviezen van de specialisten te volgen. Het geklungel van de regering-Michel indachtig zou men daartoe geneigd zijn, maar echt logisch is het niet. (De Morgen, 29 november 2015)

“Want to help the Islamic State recruit? Treat all Muslims as potential terrorists.” Misschien eens laten lezen aan de politie in Brussel, Kortrijk, Antwerpen, Wijnegem/Mortsel… (The Washington Post, 30 november 2015)

“De aanslagen in Parijs en de bijna hysterische reacties van media en politiek. Zo leggen de terroristen, meer dan met hun kalasjnikovs en hun bomgordels de zwakte van ons systeem bloot: het kortetermijndenken en het onmiddellijke winstbejag.” Jörgen Oosterwaal over het nieuws dat hem recent bang of boos maakte. Sinds deze week hoofdredacteur af bij Knack en opnieuw hoofdredacteur van Humo. (Knack, 2 december 2015)

“Talloze burgers, middenveldorganisaties en vrijwilligers doen elke dag hun stinkende best om van deze samenleving een leefbaar geheel te maken. Intussen maken onze bestuurders er een onwaarschijnlijke knoeiboel van. Wie moet zich hier eigenlijk schamen? Ik voel me alvast in mijn gezicht gespuwd als burger van deze samenleving, als vrijwilliger, als moeder van twee opgroeiende kinderen, wanneer ik vaststel dat men de euvele moed heeft om midden in een klimaattop, terwijl de hele wereld met ons lacht, een miljoenenakkoord te sluiten met Electrabel en laconiek beslist om kerncentrales langer open te houden. Misschien is het tijd om te stoppen met katjes en fossielen posten op Twitter en Facebook, hoe geestig dat soort acties ook mogen zijn. Misschien is het tijd om te stoppen met slikken wat niet te slikken valt en eens luid en duidelijk te zeggen dat we het zat zijn. Misschien is het tijd om massaal op straat te komen tot men ons manu militari verwijdert.” Bieke Purnelle is de toestand spuugzat. (De Morgen online, 2 december 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, cultuur, jeugd, brussel, actie, islam, terreur, media |  Facebook | | |  Print

22-11-15

STOP ONVERANTWOORDE BEPERKING DEMOCRATISCHE VRIJHEDEN

Bart De Wever - Terreurdreiging 5.jpgAl een hele week worden de kranten gevuld met bladzijden en bladzijden foto’s en artikels na de terreurdaden in Parijs. Radio en televisie lassen om dezelfde reden extra uitzendingen in. En nu is ook nog eens terreurdreiging niveau 4 afgekondigd voor het Brusselse Gewest. Met weer eens extra radio- en televisie-uitzendingen over hetzelfde thema als gevolg, vaak maar het herkauwen van wat een uur eerder al is gezegd. Natuurlijk is de terreurdreiging ernstig te nemen, en is het te hopen dat de terroristen vlug zullen ontdekken dat dat van die 72 maagden die hen na hun dood opwachten een fabeltje is. Maar wordt van de situatie ook geen misbruik gemaakt om onze democratische vrijheden en rechten uit te hollen?

Het begon maandagavond. Voorpost’er Luc Vermeulen vertelde op de Pegida-bijeenkomst in Antwerpen dat de voor het einde van de maand voorziene vakbondsbetoging in Antwerpen (tegen de asociale regeringsmaatregelen, foto) niet toegelaten zal worden omwille van de terreurdreiging. De mededeling lokte spontaan applaus uit bij de aanwezige Vlaams Belang’ers en andere Pegida’ers. We hebben geen bevestiging noch ontkenning gekregen dat de betoging inderdaad om die reden niet toegelaten zou worden door de Antwerpse politie en burgemeester (foto). De vraag verviel op het Antwerps stadhuis omdat ‘s anderendaags, dinsdag, het ABVV zelf besliste om gezien de omstandigheden alle publieke manifestaties en concentraties op te schorten.

Ook dinsdag verscheen in De Tijd een bijdrage van de Gentse politicoloog Nicolas Bouteca. Hij besloot zijn opiniestuk met: “De aanslagen zijn een opportuniteit om dossiers in gang te zetten, maar tegelijk duwen ze belangrijke problemen naar achteren. Zo begint eind deze maand in Parijs een klimaatconferentie die velen als historisch omschrijven. Het klimaat is ook een terrorist van formaat geworden. Een stillere killer weliswaar, die je niet ter verantwoording kunt roepen. Maar wellicht een die in nog veel grotere mate het leven op deze planeet bedreigt.” Intussen zijn alle in Parijs geplande betogingen verboden, waar honderdduizenden mensen voor verwacht werden. De klimaattop met de (te beveiligen) wereldleiders zal wel doorgaan, maar zonder druk van onderuit dreigt de klimaattop een flop te worden.

Hart boven Hard plant voor vandaag een aantal stille wakes voor de slachtoffers van terreurdaden in Frankrijk maar ook elders in de wereld. Naast in steden zoals Antwerpen en Gent, zou men ook in kleinere plaatsen en gemeenten zoals Heide en Merchtem wakes houden. Merchtem, gemeente met een 15.000 inwoners, is allicht het bekendst omwille van haar burgemeester Eddie De Block (Open VLD), broer van de Maggie De Block. Alhoewel die laatste zich wel eens heeft laten ontvallen dat het in Merchtem net als in Brussel gevaarlijk kan zijn, is er voor Merchtem nooit gevaar geweest voor terreurdreiging of zo. Desondanks besliste burgemeester Eddie De Block om de stille wake van Hart boven Hard te verbieden met als argument dat Merchtem op 13 km van Molenbeek ligt. Zou men vanuit Molenbeek of waar dan ook echt de weg zoeken naar de wake in Merchtem om de aanwezigen daar overhoop te schieten?

Vrijdagavond, nog vóór terreurdreigingsniveau 4 voor het Brusselse Gewest afgekondigd werd, werd door PS-burgemeester van Sint-Gillis Charles Picqué beslist een debatavond over Syrië te verbieden. Het verbod berust op geen enkele dreiging of risico voor het verstoren van de openbare orde, maar was louter gebaseerd op het thema van de avond. De conferentie van de ‘Vorming Leon Lesoil’ en de SAP-LCR wou de barbarij van het Syrisch regime en IS bespreken, net als de volksopstand in Syrië en de solidariteit met de democratische en antikapitalistische stromingen in het land. In een reactie zeggen de organisatoren terecht: “De Belgische staat, de regering en de lokale autoriteiten willen de bevolking momenteel bang thuis houden en haar beletten te debatteren of op straat te komen. Het antwoord op de terreur van Islamitische Staat kan voor ons niet het inperken van democratische rechten en vrijheden zijn.”

Activist Peter Terryn roept alvast op tot een gedachtewisseling na de wake deze namiddag om 14.00 uur op de Groenplaats in Antwerpen: “Als zowel de terroristen als de regering paniek zaaien, angst in de harten planten, de strategie van de spanning toepassen en de shockdoctrine in de praktijk brengen, als men bewust de polarisatie opvoert en daarbij onze vrijheden en rechten beknot en daarmee precies doet waar IS op aanstuurt, dan is het tijd om samen te komen, los van bestaande structuren en in alle openheid na te denken, van gedachten te wisselen en onze eigen strategie uit te stippelen.”

En nog dit. Woensdagavond waren we met een aantal AFF’ers en SAF’ers in de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Een aantal voor De Vaginamonologen 2.0, anderen voor de première van de tweede cd van Veston. Voor de deur van de Arenbergschouwburg stonden maar liefst vier politieagenten. Aan de UGC-filmzalen stonden op hetzelfde ogenblik vier para’s met machinegeweren. Enzovoort, enzoverder. Hoeveel gaat die beveiliging ons niet kosten? Zou het kunnen dat sommigen er een perfide genoegen in hebben dat binnenkort weer bespaard moet worden op cultuur en sociale uitgaven om de al dan niet verantwoorde kosten voor beveiliging te compenseren?

29-10-15

BRITSE REGGAEGROEP UB40. OOK VLAAMS BELANG’ER(S) FAN

cultuur, herentalsVanavond speelt de Britse reggaegroep UB40 in een uitverkochte zaal De Roma in Borgerhout. Zowel muzikaal als naar afkomst van de leden is het een multiculturele groep, en toch zag een AFF-verslaggever op een Vlaams Blok-meeting in 1993 een Vlaams Blok’er met een jasje waarop een groot logo van UB40.

 

Het verhaal (verschenen in AFF-Info/Verzet jg. 13, nr. 1, blz. 16-18 maar hier ingekort): “Vrijdag 19 november 1993 zijn we aanwezig als Filip Dewinter, Francis Van den Eynde en John Spinnewyn zouden spreken op een Vlaams Blok-avond in Herentals. Gespreksthema is – hou u vast – ‘Verdraagzaamheid moet en kan’. Als de vos de passie predikt, letten de kippen in het hok best op, en een 150-tal Herentalse jongeren zijn dan ook geruggesteund door enkele Blokbusters present bij een tegenmanifestatie. Bij de confrontatie met het Vlaams Blok vallen rake klappen. Een tegenbetoger moet in een ziekenhuis opgenomen worden. Echt spannend wordt het pas als we ons met de Vlaams Blok-meute naar binnen begeven.

 

Plaats van het gebeuren is taveerne-restaurant De Boerderij, een vrij chique bedoening. Iets na acht uur begeeft de wacht van het Vlaams Blok zich naar binnen. Niet naar het zaaltje op de eerste verdieping waar senator Wim Verreycken mistroostig op hen wacht. Eerst moeten de kelen gelaafd worden. Het zijn overwegend jongeren van rond de twintig. Iedereen kent iedereen, of toch bijna. Een jongeman vertelt hoe hij in Diksmuide bijna 'één van de onzen' een peer in het gezicht heeft gegeven. De tegenbetogers waren ook in ’t zwart, 'zoals wij’ en vandaar de bijna-vergissing. (…) Om tien na acht worden we aangemaand naar het bovenzaaltje te trekken. Voorpost-man Luc Vermeulen blijft de wacht houden; NSV’er Rob Verreycken blijft ook beneden ronddolen.

 

(…) In totaal een tachtigtal mensen in de zaal. Vooral veel jongeren. Twintigers, soms echter nog maar 14 à 15 jaar. Niet bepaald de fijnst geklede lieden, maar voor het overige van alle soorten: van skinheads tot wat vroeger als’ langharig werkschuw tuig’ werd omschreven. (…) Het aangekondigde triumviraat is er niet. Weerhouden in het parlement wegens de bespreking van het Globaal Plan. Als excuus klinkt dat natuurlijk goed. Het geeft de Vlaams Blok-verkozenen een grandeur meer dan ze verdienen. Wie gekomen is voor een uiteenzetting over verdraagzaamheid komt ook al bedrogen uit. Veel meer dan een verwijzing naar de ‘onverdraagzamen’ die buiten gemanifesteerd hebben, krijgen we niet te horen. In de plaats krijgen we een uiteenzetting te horen over de pijlers waarop het Vlaams Blok-programma steunt. Ook interessant natuurlijk.

 

‘Het Vlaams Blok-programma mag op een groeiende aanhang rekenen’, weet Verreycken. Verwijzend naar opiniepeilingen die hij niet met naam noemt, begint Verreycken te dromen van 44 % stemmen. Want met 44 % van de stemmen heb je een absolute meerderheid in zetels volgens het stelsel D’Hondt. (…) Als eerste pijler wordt het nationalisme genoemd. (Het Vlaams Blok komt op voor een onafhankelijk Vlaanderen. Wat hebben we immers aan België verloren? Wim Verreycken: ‘Welke meerwaarde geeft België aan uw werklust?’ Als tweede pijler noemt Verreycken ‘het verzet tegen de multiculturele ‘melting pot’ die men ons wil opleggen’.) Een dertigtal aanwezigen verlaten dan evenwel al de zaal. Een half uur luisteren naar hun voorman lijkt hen meer dan genoeg.

 

(…) De derde pijler die het Vlaams Blok naar eigen zeggen rechthoudt, is de ethiek. (…) In het bovenzaaltje zitten nog geen veertig toehoorders meer. Het gestommel beneden neemt alsmaar toe. Eén held roept luidkeels: ‘V.M.O.’. (…) Af en toe komt iemand van beneden naar boven om polshoogte te nemen. Eentje heeft warempel een jasje aan met het logo van de multi-etnische Britse reggaegroep UB40. (…) (Er volgt een vragenronde, en als die niet genoeg vragen oplevert begint Wim Verreycken dan maar de Vlaams Blok-strategie voor Brussel uit te leggen. ‘Zeer interessant’ natuurlijk voor het Herentals-Antwerps publiek.) Verreycken bedankt tot slot de aanwezige ‘kameraden’.

 

(…) Beneden wordt nog wat nagepraat en iets na middernacht mag de kastelein het licht uitdoen. Het Vlaams Blok had bij hem een zaaltje gehuurd voor een besloten vergadering. Dat het wat anders is geworden, is natuurlijk geen goede reclame voor zijn zaak en een tweede meeting aldaar zal allicht niet kunnen. Zo kunnen we toch nog tevreden huiswaarts keren.”

 

Als we mensen mogen geloven die er vorig jaar bij waren als UB40 in Vorst Nationaal optrad, zullen we na het concert vanavond eveneens tevreden naar huis mogen keren. Zullen er vanavond Vlaams Belang'ers zijn tussen de meer dan 1.000 mensen in De Roma? Het zal allicht moeilijk uit te maken zijn. Omgekeerd valt een UB40-fan te midden een zootje Vlaams Blok’ers harder op. Het leerde onze verslaggever alleszins dat je nooit op het uiterlijke van iemand, zijn of haar kledij, kan afgaan om een politieke overtuiging te veronderstellen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, herentals, verreycken |  Facebook | | |  Print

28-10-15

LUK LEMMENS (N-VA): WIE NEEMT DE DEBUUTPRIJS OVER ?

Luk Lemmens.jpgZaterdag opent de Boekenbeurs haar deuren voor het grote publiek. Vrijdagavond is er een preopening voor een select publiek, waar de Debuutprijs 2015 zal toegekend worden aan Lara Taveirne voor haar roman De kinderen van Calais. De Debuutprijs is een initiatief van de provincie Antwerpen, en Luk Lemmens, eerste gedeputeerde van de provincie Antwerpen, zal die prijs uitreiken.

 

Luk Lemmens (foto) is een aimabel man, al heeft hij wel teveel in de kringen van de IJzerwake vertoeft en was hij onder andere regisseur van de IJzerwake editie 2004 waar een bloemenhulde gebracht werd aan VNV-leider Staf De Clercq. Als N-VA’er zit hij tegenwoordig tussen hamer en aambeeld. Nu hij eerste gedeputeerde van de provincie Antwerpen is ontdekt hij pas echt hoeveel goed werk verricht wordt door de provincie en haar personeelsleden. Maar zijn partij wil de provincies afschaffen. Omdat de CD&V dat niet wil is er een compromis gesloten bij het opmaken van het bestuursakkoord voor de Vlaamse regering: de provincies verliezen hun persoonsgebonden bevoegdheden, en blijven enkel nog actief voor grondgebonden bevoegdheden.

 

Eén van die persoonsgebonden bevoegdheden, die uit de handen van de provincies glippen, is cultuur. De provincies mogen zich er niet meer om bekommeren vanaf 2017, maar wie gaat het dan nog wel doen? Neem nu het uitmuntend cultureel centrum De Warande in Turnhout. De stad Turnhout kan de werking niet op haar eentje financieren, en het zou trouwens onfair zijn want nogal wat bezoekers en gebruikers van De Warande komen uit de wijde regio rond Turnhout. Voorheen steunde de provincie deels De Warande, laatst nam ze de hele financiering over… maar voortaan moet de provincie er haar handen vanaf houden. De Warande terug naar de stad Turnhout? Maar die kan die lasten niet dragen. Wat dan wel?

 

Zelfs voor een N-VA-publiek wilde bevoegd Vlaams minister Liesbeth Homans twee weken geleden niet zeggen hoe het dan wel zal gaan. En het beheren van De Warande vanuit de cenakels aan het Martelarenplein in Brussel lijkt ons toch ook niet ‘dicht bij de mensen’ of ‘met de vinger op de pols’. Er is dus reden tot ongerustheid. Zelfs Luk Lemmens, de laatste Volksunie-man in de Antwerpse gemeenteraad, N-VA’er vanaf de eerste uren van de partij, eerste gedeputeerde van de provincie Antwerpen én als gedeputeerde bevoegd voor cultuur, weet niet hoe het verder zal gaan met een aantal cultuurdossiers. Vandaar dat hij op de persconferentie waar het programma van de 79ste Boekenbeurs bekendgemaakt werd alvast een noodkreet uitbracht over de Debuutprijs.

 

Luk Lemmens: “De Debuutprijs is één van de vele, relatief kleine, culturele initiatieven van de provincie Antwerpen. Ook in de andere Vlaamse provincies zijn er heel wat gelijkaardige initiatieven. Het zijn zaken die de provincies niet langer zullen kunnen doen vanaf 2017, omdat we niet langer bevoegd zullen zijn voor persoonsgebonden bevoegdheden. Ik wil hier niet het pleidooi voor de provincies doen, maar wel het belang benadrukken van deze en gelijkaardige initiatieven. Het zijn projecten die historisch of toevallig vanuit de provinciale besturen zijn gegroeid, die nu dreigen verloren te gaan. Ik ben er mij goed bewust van dat de Debuutprijs ook zonder de provincies kan blijven bestaan, maar dan dienen andere instanties wel hun verantwoordelijkheid te nemen.”

 

Luk Lemmens vervolgde: “Daarom wil ik hier de gelegenheid aangrijpen om te benadrukken dat de provinciale hervormingen niet ten koste mogen gaan van goede culturele initiatieven zoals deze Debuutprijs. Voor mij doet het er weinig toe of hier een gedeputeerde of een minister deze prijs uitreikt, maar ik geef wel om het voortbestaan van deze prijs. Daarom willen wij er bij de provincie Antwerpen op toezien dat de provinciale hervormingen in de eerste plaats een bestuurlijke hervorming wordt, en geen inhoudelijke.”

 

Eén jaar voor de provincie niet langer een Debuutprijs voor literatuur mag uitreiken, weet men nog altijd niet hoe het ermee verder moet. Gaat de stad Antwerpen dit overnemen? Zorgt Vlaams minister voor cultuur Sven Gatz – die ook moet besparen – voortaan voor de Debuutprijs? Rekent men op het bedrijfsleven om de Debuutprijs uit te reiken? Of wordt de Debuutprijs gedumpt alhoewel de prijs een aanmoediging is voor beginnende auteurs én de boekenverkoop van nieuwe auteurs?

 

Men zegt wel eens ‘regeren is vooruitzien’. Bij de N-VA is regeren vooral afbreken. Wat er in de plaats komt, zelfs Luk Lemmens weet het nog niet.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, boeken, lemmens |  Facebook | | |  Print

19-10-15

LIESBETH HOMANS VOOR EIGEN VOLK

Liesbeth Homans - Witte achtergrond.jpgIn januari trokken wij naar het dorpje K. in de Antwerpse Kempen. We wilden wel eens horen wat Kamerlid Peter De Roover er zou vertellen op de nieuwjaarsreceptie van de plaatselijke N-VA-afdeling. Vorige vrijdag waren we opnieuw in K. De plaatselijke N-VA-afdeling had nu Liesbeth Homans te gast. Vlaams viceminister-president en Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, Inburgering, Wonen, Gelijke Kansen en Armoedebestrijding

 

Werd Peter De Roover onthaald in de voormalige parochiezaal van K., voor Liesbeth Homans is een zaal gereserveerd in het chique Keienhof. Er dagen een honderdtal mensen op, iets minder dan op de nieuwjaarsreceptie. De jongeren die er toen nog waren, zijn er nu niet meer. Liesbeth Homans is stipt op tijd. Als ze ziet dat de plaatselijke N-VA-voorzitter wacht tot het ‘academisch kwartiertje’ voorbij is, mengt la Homans zich tussen de mensen aan de toog waar ze vlug in gesprek geraakt met Dirk Van Peel, CD&V-schepen voor sociaal beleid in K., vader van N-VA-parlementslid Valerie Van Peel en comedian Michael Van Peel.

 

De plaatselijke N-VA-voorzitter leidt Liesbeth Homans in als de vrouw die bij de laatste verkiezingen meer voorkeurstemmen behaalde dan toenmalig Vlaams minister-president Kris Peeters (Liesbeth Homans: “En sindsdien heeft Kris Peeters nog altijd niet met mij gesproken of mij een hand gegeven.”). De plaatselijke voorzitter weet dat Liesbeth Homans recht door zee gaat, kortom “een vrouw met ballen” is. 

 

Het eerste wat uit Homans’ mond rolt, is de vraag of er CD&V’ers in de zaal zijn. “Dat vraag ik altijd.” Dirk Van Peel steekt zijn hand op. Later op de avond zal Homans vragen of er mensen van nog andere partijen in de zaal zijn “want ik kan geen complimenten geven als ik niet weet dat ze hier aanwezig zijn”. Vermits wij partijloos zijn, steken we onze hand niet op. De minister zegt te zullen spreken over haar bevoegdheden, maar niet allemaal. Ter inleiding wijst ze erop dat met de zesde staatshervorming vele bevoegdheden naar Vlaanderen zijn overgekomen, maar slechts 86 % van de daaraan verbonden middelen.

 

Er moest dus 1,4 miljoen euro bespaard worden op een totaalbudget van 38 miljoen euro. In de eerste plaats gebeurde dat door besparingen op de eigen werking van de Vlaamse overheid, slechts in tweede instantie door meer kosten aan te rekenen. De waterfactuur zal volgens Liesbeth Homans per gezin gemiddeld van 456 euro naar 541 euro stijgen, maar voor de laagste inkomens is er een correctie van 114 euro. “Terwijl dat met de socialisten in de vorige legislatuur slechts 100 euro was. Wij zijn niet socialistisch, wel sociaal.”

 

Als minister van Binnenlands Bestuur is Homans het voorbije jaar onder andere bezig geweest met de afslanking van de provincies: enkel nog grondgebonden bevoegdheden, geen persoonsgebonden zaken meer. Wat dat inhoudt voor bijvoorbeeld het cultureel centrum De Warande in Turnhout? Als de stad Turnhout dat niet wil (versta: niet kan, nvdr.) overnemen, zal er een andere oplossing gezocht worden. In welke richting daarvoor gedacht wordt, zegt Homans niet. Volgende bevoegdheid: Wonen. Van bewoners van sociale woningen zal gevraagd worden om een minimumniveau van Nederlands te leren. Zo niet zal men beboet worden. “Maar niet dat ze een boek van Tom Lanoye moeten lezen, ik zou dat zelf ook niet willen lezen.”

 

Inburgering dan. Ook hier verwacht Liesbeth Homans resultaten, niet zomaar al dan niet lessen Nederlandse taal en maatschappelijke oriëntatie volgen. Indien geen voldoende resultaten volgen er boetes. “Sommigen hebben mij uitgemaakt voor de ‘Thatcher van Vlaanderen’. Ik vind dat niet erg. Als ik hetzelfde palmares als haar kan voorleggen, vind ik dat goed.” Over de vluchtelingenkwestie duidt Liesbeth Homans dat federaal en Vlaams  iedereen zijn rol heeft. “Theo moet instaan voor het beperken (van het aantal asielzoekers, nvdr.); Vlaanderen moet zorgen voor het inburgeren.”

 

Wat later keert Liesbeth Homans terug naar haar bevoegdheid als minister van Binnenlands Bestuur door de benoeming van een burgemeester in de Vlaamse (maar voor 80 % door Franstaligen bewoonde, nvdr.) gemeente Linkebeek uitvoerig te bespreken.

 

Na driekwart uur zit Homans' toespraak er op. Haar bevoegdheden Gelijke Kansen en Armoedebestrijding: zijn niet aan bod gekomen. Armoede is zijdelings aangeraakt met de correcties voor de allerlaagste inkomens en uitkeringen. Maar het specifiek armoedebeleid (haar 1-euromaaltijden enzomeer), daar rept ze niet over. De kwestie Linkebeek (gemeente met 4.800 inwoners) ligt bij Liesbeth Homans in een hogere schuif dan Gelijke Kansen en Armoedebestrijding.

 

Tijdens de pauze kunnen vragen op een papiertje geschreven worden. Welke vraag wilt u stellen aan viceminister-president Homans? Tien vragen worden na de pauze aan Liesbeth Homans voorgelegd, waaronder de vraag of het niet beter is de zelfredzaamheid te bevorderen in plaats van financiële steun te verlenen. Het biedt Liesbeth Homans de kans om te verwijzen naar de voorstellen van het Netwerk tegen Armoede. Homans gaat alleen in op hun vraag om meer sociale woningen die ze te hoog gegrepen vindt. Liesbeth Homans geeft nog mee: “Het Netwerk tegen Armoede zijn niet mijn vrienden, om het optimistisch te stellen.”

 

Op naar de volgende N-VA-avond in de buurt? In buurgemeente K. is er aanstaande vrijdag een “kippenfestijn”’ met Johan Van Overtveldt, een paar dagen later komt Theo Francken in S. voor een politieke babbel over “de huidige asielcrisis”, en op het einde van volgende week is er in B. een Catalaanse avond met “paëlla zoveel u maar wil” en de Antwerpse schepen Rob Van de Velde die zal spreken over de “stadsontwikkeling Barcelona - Antwerpen”. Liesbeth Homans spreekt ad rem, en had vrijdagavond een guitige blik. Maar echt gezellig vonden we het toch niet. Zou het met Johan Van Overtveldt & Co beter zijn?

18-09-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Ben Weyts - Schotse kledij.jpgGuy Mortier tijdens Jan Mulder vermoedelijk 70, zaterdagavond in het Rivierenhof in Deurne: “Ik zou nu een diepzinnige uitspraak van Ben Weyts willen citeren, maar ik heb er geen gevonden.” En Ben Weyts zelf? Die was in aangepast ornaat op een Schots weekend in Alden Biezen, deelgemeente van Bilzen (foto). Het is natuurlijk beter dan op bezoek gaan bij een oud-VMO-leider, maar of Vlaanderen daar op zit te wachten?

 

“Ooit was ze de brandstichter, de dierenrechtenterrorist, de meest beruchte bad girl van het land. Deze week is Anja Hermans (35) afgestudeerd als criminologe, met grote onderscheiding.” Vrienden konden het allemaal volgen via Facebook, maar Anja Hermans haalde nu ook de kranten met haar “Master of Science in de criminologische wetenschappen, met grote onderscheiding” aan de Universiteit Gent. Ze gaat er nog een jaartje KU Leuven bij doen en hoopt later “een kennis- en adviescentrum rond radicalisering en extremisme uit de grond (te) stampen. Met wetenschappers, met hulpverleners, met mensen die zelf in het milieu hebben gezeten. Met programma’s om hen uit dat gewelddadige extremisme te halen, of dat nu extreemlinks, extreemrechts of religieus fundamentalisme is”. (Gazet van Antwerpen / Het Nieuwsblad, 12 september 2015)

 

“Ik ontmoette gisteren (…) tijdens Open Monumentendag een erkend Irakees vluchteling. Hij is hier al een tijdje, leert volop Nederlands en heeft werk Hij had aan zijn Antwerpse buurman gevraagd om mee te gaan. Hij wil zijn stad verder leren kennen en bezocht gisteren vele historische gebouwen. 'Jullie hebben er tenminste nog veel, bij ons zijn vele gewoon kapot geschoten.’" “Deze gast probeert er iets van te maken, toont interesse in zijn nieuwe stad, gaat ervoor. (…) Kijk en leer elke mens en elk talent kennen en (h)erkennen. Samen. Awel, aan die gast van gisteren: welkom in België, welkom in Antwerpen.” (Facebook, 14 september 2015)

 

“Het scheelde niet veel of overal ter rechterzijde in Europa braken spontane vreugdedansen uit. Is de instroom van vluchtelingen uit conflictgebied dan opgedroogd? Heerst er weer vrede in Syrië? Verdrinken er geen kinderen meer in de Middellandse Zee? Toch niet. Reden voor de feestvreugde is het feit dat bondskanselier Angela Merkel moet inbinden op het gastvrij onthaal van oorlogsvluchtelingen.” “Zelfs Duitsland, met zijn onuitputtelijke economische draagkracht en historisch moreel besef, kan deze humanitaire crisis niet alleen keren. De hoop op een solidaire Europese reactie is verwelkt. Je moet verdraaid cynisch zijn om daar vrolijk van te worden.” (De Morgen, 15 september 2015)

 

“Democratie impliceert dat je als overheid kunt omgaan met mondige burgers die jouw beleid evalueren en je zelfs stimuleren om het aan te passen aan de snel veranderende maatschappij. Trouwens: alle grote maatschappelijke veranderingen zijn vanuit de basis gegroeid, of dacht je dat politici het vrouwenstemrecht en de betaalde vakantie uitgevonden hebben?” En een op dreef zijnde Paul Schyvens (De Roma, Borgerhout) vervolgt: “Democratie impliceert ook dat iedereen zijn mond mag opentrekken: als de overheid morgen eist dat wie haar geld ontvangt ook zwijgplicht krijgt, dan wil ik dat debat met plezier voeren. Want volgens mij krijgt de bedrijfswereld óók bakken subsidies, en hun vertegenwoordigers spuien voortdurend meningen en suggesties in de kranten en journaals.” (Humo, 15 september 2015)

 

“Wanneer iemand in media en politiek erg geviseerd wordt, nationaal of internationaal als paria behandeld wordt, dan wekt dit mijn interesse en zelfs mijn sympathie. Of het nu om Jean-Marie Le Pen, Poetin of Assad gaat. Steunend op mijn levenservaring voel ik dan de drang om met die mensen te gaan praten. Graag zie ik de dingen ook met mijn eigen ogen. Op het terrein. Het is gebruikelijk dat je tijdens zo’n bezoek ontvangen wordt door mensen op jouw niveau.” Filip Dewinter over waarom hij in maart ontvangen werd door de Syrische president Bashar al-Assad. By the way, als Dewinter zoveel interesse en zelfs sympathie heeft voor wie als een paria behandeld wordt, gaat hij binnenkort dan ook op bezoek bij Jeremy Corbyn, de nieuwe partijvoorzitter van Labour? (’t Pallieterke, 16 september 2015)

 

“In wezen ligt wat Corbyn voorstelt niet ver van wat historische sociaaldemocratische leiders als pakweg Joop den Uyl of Olof Palme voorstonden. Maar het probleem van de Corbyn-bashers ligt elders. Door zijn sereen, bescheiden anti-austeritydiscours wars van elke wolligheid, glamour of hufterigheid raakte Corbyn de gevoelige snaar. Corbyn verplaatste met zijn discours de socialistische linies en de Labour-elite stond buitenspel.” Vincent Scheltiens over de ‘weg van de Derde Weg’ van Jeremy Corbyn (De Standaard, 16 september 2015)

 

“Vandaag start de Week van de Mobiliteit. Kies voor fiets of trein in plaats van de auto, da's #duurzaam en #gezond @week_mobiliteit” CD&V-voorzitter Wouter Beke wil enthousiasmeren voor de Week van de Mobiliteit, maar is het niet de federale regering mét de CD&V die de wegen laat vol rijden met voor vier miljard euro fiscale vrijstelling voor bedrijfswagens, is het niet diezelfde federale regering mét de CD&V die het presteert dat het aantal klachten over de NMBS stijgt, is het niet de Vlaamse regering mét de CD&V die een aantal busverbindingen heeft laten schrappen en de prijs van de De Lijn-abonnementen heeft laten verhogen, is het niet het Antwerps stadsbestuur mét de CD&V die met haar jongste verkeerscampagne alleen de fietsers en voetgangers viseert, en niet de automobilisten aanspreekt op hun verantwoordelijkheid? De twee gezichten van de CD&V: enerzijds de Week van de Mobiliteit promoten, anderzijds duurzame mobiliteit tegenwerken. (Twitter, 16 september 2015)

 

“Leedvermaak. Die Vlaamse schapenboeren die op het islamkarretje gesprongen zijn, en nu het deksel op de neus krijgen. Net goed. #onverdoofd.” De moslims zouden dit jaar minder schapen slachten bij het Offerfeest, met alle gevolgen vandien voor de Vlamingen die schapen verkopen. Op het Vlaams Belang moeten ze niet rekenen. Voormalig Vlaams Belang-parlementslid Wim Van Dijck komt niet altijd op voor het Eigen Volk. (Twitter, 17 september 2015)

12-09-15

LIED TEGEN NEONAZI’S NR. 1 DOWNLOADS IN DUITSLAND

Die Artze.jpg“Jouw geweld is een stille schreeuw om liefde / Je hebt nooit geleerd je uit te drukken / En je vriendin heeft nooit tijd voor je” Zo gaat het refrein van Schrei nach Liebe, een nummer van de Berlijnse punkband Die Ärtze (foto) uit 1993.

 

In Schrei nach Liebe wordt spottend van leer getrokken tegen een jonge fascist die bang is van intimiteit en zijn frustratie dan maar omzet in zinloos geweld. In 1993 was het een vlijmscherpe aanklacht tegen een golf van neonazigeweld tegen immigranten. Nu Duitsland opgeschrikt wordt door een reeks extreemrechtse aanslagen tegen asielcentra klinkt het opnieuw actueel.

 

Als protest tegen de huidige golf van racisme in Duitsland startte Gerhard Torges, een 46-jarige muziekleraar, een campagne om het nummer terug onder de aandacht te brengen. Met succes. Gisteren stond  Schrei nach Liebe tweeëntwintig jaar na zijn release bovenaan de lijst gedownloade nummers in Duitsland. Geen enkel nummer werd dit jaar meer gedownload binnen één week.

 

Uiteraard is Die Ärtze opgetogen met het succes. Op hun website kondigt Die Ärtze aan dat ze de opbrengst zullen schenken aan Pro Asyl, een mensenrechtenorganisatie die zich om vluchtelingen bekommert. Schrei nach Liebe van Die Ärtze werd in 2004 gecoverd door het Scala-zangkoor van de broers Steven en Stijn Kolacny, maar hun video is minder beklijvend dan het origineel.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: duitsland, racisme, vluchtelingen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

11-09-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Jan Peumans.jpgJan Peumans (foto) lanceerde woensdag in De Standaard een oproep naar zijn partijgenoten: “Zwijg! Dat lijkt mij veel beter. Denk allemaal maar eens twee keer na voor je iets zegt.” Een boodschap voor Bart De Wever, Theo Francken en anderen. Het zal misschien verbazen, maar van ons moeten ze niet zwijgen. Anders denken, praten en handelen is nog meer toe te juichen. Alleen is dat bij de N-VA als vragen aan een vierkant dat het een cirkel wordt. Moeilijk tot onmogelijk dus.

 

“Met deze spreidstand hoopt de N-VA de radicale vleugel te sussen, alleen stel ik me dan wel wat vragen bij hun Helfie-campagne. ‘We gaan vooruit en laten niemand in de steek’, tweette De Wever bij de lancering. Wie gaan ze niet in de steek laten? De xenofobe Vlaming die zich nog steeds in een Eburonen-stam waant die hij moet verdedigen tegen de Hunnen? De zeldzame Vlaamse vrijheidsstrijder die droomt van een nieuwe Guldensporenslag? Of gaan ze even mee met hun tijd en proberen ze de échte sukkelaars niet in de steek te laten? Als de N-VA vooruitgang wil, doet ze er goed aan om geen energie meer te steken in kiezers die in het verleden leven. Laat de dinosauriërs onder de Vlamingen waar ze thuishoren. Ergens op sterk water, in een museum.” Jeroen Denaeghel over de spreidstand bij de N-VA: het asielbeleid van Theo Francken dat door sommigen als te menselijk wordt gepercipieerd, waarna Bart De Wever in Terzake een en ander gaat bijstellen, Antwerps OCMW-voorzitter Fons Duchateau het bordje ‘volzet’ bovenhaalt… (P-magazine, 4 september 2015)

 

“Stel, u woont in een buurt waar meerdere huizen staan. Op zekere nacht breekt er brand uit in een huis dat — laten we zeggen — vijftig meter van u vandaan ligt. Er is geen acuut gevaar voor u en de uwen. U kent uw buren nauwelijks en al zeker díe buren niet. Wat doet u? (…) Gaat u ervan uit: wie er vlak naast woont moet maar eerst ingrijpen, die heeft er het meeste belang bij?” Frank Van Laeken over de vraag of wij nu de vluchtelingen moeten helpen. (Blog Frank Van Laeken, 5 september 2015)

 

“We mogen de racisten dankbaar zijn. Zij zijn het die de kentering mee op gang hebben gebracht met hun bruine braaksel op sociale media van een niveau waar IS trots op zou zijn. Zij hebben ons wakkergeschud, door ons eraan te herinneren wat voor mensen we vooral niét willen zijn.” Michael Van Peel weet wat mee de reden is voor zoveel solidariteit met de vluchtelingen in ons land. (De Morgen, 5 september 2015)

 

“Bart De Wever brengt het zonder twijfel allemaal veel properder dan Filip Dewinter tijdens zijn gloriedagen, maar de recente uitspraken van de N-VA-voorzitter worden gekenmerkt door hetzelfde gebrek aan respect voor de fundamenten van de westerse samenleving (die hij net beweert met hand en tand te verdedigen). Ook zijn anti-establishment houding – wetenschappers en economen moet je niet geloven, in tegenstelling tot wat ik aan mijn water voel – komt zo uit het VB-leerboek. Het voorstel voor een afzonderlijk statuut voor vluchtelingen kwam overigens ook al quasi copy-paste uit het oude 70-puntenplan van het VB. Het fundamentele verschil met Filip Dewinter is dat Bart De Wever vandaag door zijn interviewers geen strobreed in de weg wordt gelegd.” Apache publiceerde ook correcties op de cijfers de Bart De Wever vorig weekend in Het Laatste Nieuws aanhaalde. (Apache, 7 september 2015)

 

“Politici die voor zichzelf beslissen zich niet door schuldgevoel te laten leiden, moeten later niet komen klagen over het gebrek aan burgerzin of het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel van burgers voor hun persoonlijke situatie (ziekte, werk). Waarom zouden die burgers op dat moment niet ook antwoorden met de mantra: ‘We laten ons geen schuldgevoel aanpraten’?” “Ik laat me geen schuldgevoel aanpraten”, zei Bart De Wever vorig weekend in Het Laatste Nieuws. Ignaas Devisch dient hem van antwoord. (De Standaard, 8 september 2015)

 

“The man who has been tripped, kicked by Petra Lázlo, Oszama Al-Ghabad, has escaped from an IS prison. He has been tortured by the IS. He has escaped with his son. In Syria he was working as a soccer coach. He ran from torture, found aggression." Over de vluchteling die ‘pootje lap’ werd gedaan door een journaliste van een televisiezender die aanleunt bij het extreemrechtse Jobbik. Overigens is in Syrië niet alleen Islamitische Staat (IS) een probleem. Tussen januari en juli dit jaar vielen in Syrië 1.131 doden door de terreur van IS, en maakten het leger van president Assad en pro-regeringsmilities 7.894 slachtoffers. (Hongaarse website, 9 september 2015 – cijfers over de slachtoffers in Syrië uit De Standaard, 8 september 2015)

 

“Mijn foutste kledingstuk zijn oude grote Duitse laarzen waar bepaalde tekens in gegraveerd zijn. Die laarzen herinneren aan een niet zo prettige periode van de geschiedenis. (…) Ze stralen onaangenaam gezag uit. Maar ik gooi ze niet weg, want je weet nooit wanneer onaangenaam gezag weer eens van pas kan komen.” Het verbaast ons niets van cabaretier, en nu ook zanger, Hans Teeuwen. (De Morgen, 9 september 2015)

 

“In Vlaenderenistan is het hele jaar door herfst: met al die N-VA-eikeltjes.” Tweet van Esther Bachman (@implosionblue, 10 september 2015).

30-08-15

5 EN 6 SEPTEMBER: ‘DJEMAA EL FNA’ IN BORGERHOUT

Djemaa El Fna.jpgWie al eens in Marrakech was, heeft ongetwijfeld goede herinneringen aan Djemaa El Fna. Een immens plein dat ’s avonds volzet is met ontelbare marktkramen en eettenten, waartussen straatartiesten – van muzikanten tot slangenbezweerders en anderen – voor animatie zorgen. Probeer er overigens al in de vooravond te zijn: vanuit de eerste verdieping bij een van de restaurants aan Djemaa El Fna heb je een prachtig zicht op het ondergaan van de zon.

 

De Djemaa El Fna-sfeer wil men volgend weekend, zaterdag 5 september (van 16.00 tot 23.00 uur) en zondag 6 september (van 12.00 tot 20.00 uur), aan Spoor Oost in Borgerhout oproepen. Marokkaanse restaurants zoals El Warda, Fez, O’Tagine en Zahia’s Cuisine verhuizen hun keuken naar Borgerhout. Eetkramen vullen aan. Aziatische wok, Tibetaanse momo's en Afrikaanse beignets maken van het eetplein een wereldkeuken.

 

Zang van Simo El Maknasi en Mohand Oulad Cheikh op het plein, en zaterdagavond Samir Bout op het podium, zorgen voor Marokkaanse muzikale omlijsting. In de Berbertent worden verhalen verteld en is er poëzie. Straatartiesten lijken nog niet geëngageerd voor deze eerste editie van Djemaa Em Fna, maar misschien duiken wel een paar politici op die de hen vertrouwde slangenkuil meebrengen. De toegang is gratis.

 

Antwerpenaren gaan natuurlijk best met de fiets of met het openbaar vervoer naar Spoor Oost. Halte Hof Ter Lo voor tram 10 en de buslijnen 410 tot en met 413. Halte Schijnpoort voor de trams 2, 3, 5 en 6, en de bussen 19 en 23. Voor wie met de trein komt: aan het Centraal Station tram 10 richting Wijnegem nemen, en aan halte Hof Ter Lo afstappen (= eerste halte als de tram de Turnhoutsebaan verlaat en de Singel oversteekt). Voor wie met de auto komt: Spoor Oost ligt achter muziekcentrum Trix.

 

Voor de laatste berichten over Djemaa El Fna kan je terecht op deze Facebookpagina.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, borgerhout, cultuur |  Facebook | | |  Print

05-08-15

DE PURITEINEN VAN DE N-VA

damme,n-vadamme,n-vaKunstfotograaf Luc Maes (foto 1) heeft toestemming gekregen om, in het kader van een kunstproject, in september een aantal naaktfoto’s van vrouwen te nemen in het stadhuis van Damme (foto 2). De plaatselijke N-VA-afdeling vindt dat het CD&V-bestuur van Damme hiermee “haar ware gelaat van totale miskenning van normen en waarden” toont.

Damme is een schattig stadje tussen Brugge en Knokke-Heist. Met de deelgemeenten Oostkerke, Hoeke, Lapscheure, Moerkerke, Sijsele en Vivenkapelle erbij telt Damme een 11.000 inwoners. De CD&V heeft er met burgemeester Joachim Coens een ruime politieke meerderheid met 17 gemeenteraadzetels op de 21. Enige oppositiepartij is de N-VA, met 4 zetels in de Damse gemeenteraad. Damme heeft heel wat toeristische troeven. Het middeleeuwse stadhuis van Damme is een mooi voorbeeld van Brabantse gotiek. De Damse Vaart heeft al meerdere schilders bekoord. Damme wil zich profileren als boekendorp, en huldigt Tijl Uilenspiegel met een naar hem vernoemd museum en andere activiteiten.

 

Niet slecht zou je denken, en dan moet het kunstproject Madammen in Damme nog komen. Luc Maes, die twee jaar geleden reeds in Damme exposeerde met esthetische naaktfotografie, wil in het kader van dit kunstproject een aantal naaktmodellen fotograferen in het prachtige interieur van het Damse stadhuis. “Het kader is uniek”, vertelt Luc Maes in Het Laatste Nieuws. “Je krijgt niet altijd de kans om in een historisch gebouw als het stadhuis naaktportretten te maken. Het zal ongetwijfeld voor een mooi resultaat zorgen. De naaktfoto’s worden op canvas gezet en zullen eind mei, begin juni volgend jaar geëxposeerd worden tijdens Madammen in Damme. Dan komt er kunst, waaronder ook beeldende kunst, op verschillende locaties in de stad.”

 

Meer dan tien ervaren naaktmodellen hebben hun medewerking toegezegd aan het project van Luc Maes. Overigens geen inwoners van Damme. “We hebben er geen probleem mee”, zegt waarnemend burgemeester Marc Mus (CD&V). “De foto-opnames worden gemaakt buiten de publieke openingsuren van het stadhuis. Het wordt zeker geen geval van openbare zedenschennis.” De N-VA is daar niet van overtuigd. Gemeenteraadslid Luc Millecam: “Ik denk dat Tijl Uilenspiegel, die toch van geen kleintje vervaard is, zich omdraait in zijn graf. En ook Jacob van Maerlant (andere historische figuur verbonden met de geschiedenis van Damme, nvdr.) fronst zijn wenkbrauwen. De Damse CD&V toont hier haar ware gelaat van totale miskenning van normen en waarden.”

 

Vermits wij toch een entarte blog zijn, laten we hier graag kennismaken met eerdere naaktfotografie van Luc Maes. Appetijtelijker en tegelijk stijlvoller werk dan de foto’s van Zuhal Demir, voor P-magazine gefotografeerd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers mét instemming van de N-VA-communicatiedienst en parlementsvoorzitter Siegfried Bracke. Voor commercie buigt de N-VA, voor kunst past de N-VA.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: damme, cultuur, n-va |  Facebook | | |  Print

19-06-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

The Selecter - Subculture.jpgHet is wel eens anders, maar deze keer beginnen en eindigen we ons weekoverzicht in citaten met goed nieuws.

 

“In de jaren zeventig overleefde ze nog een aanslag van extreemrechts op linkse advocaten waarbij vijf doden viel.” Intussen is Manuela Carmena met het verkiezingssucces van Ahora Madrid, een gloednieuwe lijst rond de partij Podemos, in een bestuursmeerderheid met de sociaaldemocratische PSOE, de nieuwe burgemeester van Madrid. (De Standaard, 13 juni 2015)

 

“Ik ben woensdagnacht de sfeer gaan proeven in Flaming Saddles, de beste gay bar van Manhattan – gay tourism is belangrijk voor Antwerpen. De cowboys dansten daar op tafel. Stel dat ik in een vlaag van overmoed mee op die tafel spring, enkel gehuld in een stetson, een lasso en een onderbroek, dan circuleert die foto gegarandeerd drie seconden later op Facebook en Twitter. Dat waag ik dus niet.” Wat Bart De Wever in New York vertelde was al gênant genoeg. Ook gênant: het vliegtuigticket van de journalist die dit noteerde in de Verenigde Staten werd betaald vanuit de Antwerpse stadskas – zie Apache. Welke baat de Antwerpse belastingbetaler heeft met de personality show rond Bart De Wever in New York is ons een raadsel. Is het overdreven om te spreken over: misbruik van belastinggeld? (Het Laatste Nieuws, 13 juni 2015)

 

“Heel onlangs is er hier een Duitse studie verschenen waaruit bleek dat de lagere inkomens in Griekenland de voorbije jaren hun belastingdruk zagen toenemen met zomaar eventjes 337 procent. De hogere inkomens moesten in diezelfde periode welgeteld 9 procent meer belastingen ophoesten.” Aldus Bruno Tersago wiens boek Groeten uit Griekenland dinsdag wordt voorgesteld in boekhandel De Groene Waterman. Zie ook Jelle Versieren, Filip De Bodt, Ruud Goossens, Marc Reynebeau en Jeffrey Sachs. (De Morgen, 13 juni 2015)

 

“Het psychologische lijden van tienduizenden jongeren en ouderen na een aaneenschakeling van racistische incidenten (…) is de dode hoek van deze maatschappij. Zolang we dat niet inzien, kunnen we niet eens beginnen aan het collectieve genezingsproces.” Rachida Aziz over de impact van racistische gebaren en andere uitlatingen. (De Standaard, 13 juni 2015)

 

“Met de keuze voor ‘radicaal socialistisch’ komt Crombez niet zomaar weg: wat is dat dan precies, socialistisch? Alvast een huis met veel kamers.” John Crombez wil als nieuwe SP.A-voorzitter niet zeggen dat zijn partij linkser wordt. Wél ‘radicaal socialistisch’. Qué? (De Morgen, 15 juni 2015)

 

“Zo verdedigde hij het gratis openbaar vervoer voor 65-plussers. Dat halsstarrig vasthouden aan een gedateerd standpunt maakt hem kwetsbaar.” De Standaard maakt de rekening van Joris Vandenbroucke, nieuwe SP.A-fractieleider in het Vlaams Parlement. Dat “gedateerd standpunt” is anders het enige juiste. Waarom zouden onze gepensioneerden – de pensioenen in België zijn bij de laagste in Europa – ook nog eens voor hun busvervoer moeten betalen? Rijke gepensioneerden nemen de bus niet, het zijn enkel de gewone gepensioneerden die méér moeten betalen én ook nog eens aankijken tegen een verminderde dienstverlening van De Lijn (afschaffen van belbussen zonder goed alternatief, afschaffen van vroege en late busverbindingen in het weekend, afschaffen van nachtbussen…). (De Standaard, 17 juni 2015)

 

“Officieel heet dat transitie: de moeizame overgang van een autoritair, communistisch systeem – met in Joegoslavië nog een bloederige burgeroorlog erbovenop – naar een democratisch, kapitalistisch land. Wel, geloof me: die zogenaamde transitie is niet meer dan een rookgordijn om onze aandacht weg te trekken van de grootschalige plundering in die landen, van de massale privatiseringen en collectieve verarming. Het is een misverstand dat de mensen die ons land plunderen goed opgeleide bankiers zijn, of door de wol geverfde consultants. Het zijn zelfs geen ervaren bankrovers. Het zijn gewoon vrachtwagenchauffeurs, huurmoordenaars of pooiers. Het is dat soort mensen dat in mijn geboorteland aan de vleespotten zit.” Dubravka Ugresic, auteur van Europa in sepia, is pessimistisch gestemd. Overigens niet alleen over Kroatië. (De Morgen, 17 juni 2015)

 

“Tekstueel laat Black zich inspireren door dichteres May Angelou, de gebeurtenissen in Gaza, racistisch politiegeweld en andere vormen van sociaal onrecht. Zware thema’s die verteerbaar worden gemaakt door de lichtvoetige ritmes van ska, reggae en rocksteady.” Na het antifascistische Big In The Body, Small In The Mind (terug te vinden op de cd Made In Britain) brengen Pauline Black en The Selecter nu blijkbaar met Subculture een hele cd met politieke én plezante muziek (foto). (De Standaard, 17 juni 2015)

29-05-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Bart De Wever - Kindervriend opent Sinksenfoor 2015.jpgKindervriend Bart De Wever opende vorige zaterdag de Sinksenfoor in Antwerpen (foto), maar was er nog ander nieuws? Jazeker.

 

“Door die onderlinge profilering is bijvoorbeeld het debat over de nood aan een taks shift kunnen uitgroeien tot de toetssteen van het federale regeringswerk. Dat was bij aanvang helemaal de bedoeling niet. Lees je het amper zeven maanden oude regeerakkoord er op na, dan komt die taks shift maar zijdelings, letterlijk tussen haakjes, ter sprake.” Maar ook de vakbonden komt de verdienste toe de taks shift op de agenda te zetten. “’De straat’ heeft, middels massaal herfstprotest, de verdeeldheid aan de regeringstafels toch maar mooi weten uit te buiten. Het bewijst dat democratisch protest en inspraak wel degelijk tot voortschrijdend inzicht kunnen leiden.” (De Morgen, 23 mei 2015)

 

“Deze regering lijdt aan dezelfde onderlinge frustratie en inconsistentie als haar voorgangers. Ze toont dezelfde traagheid en schroom om ambitieuze hervormingen door te voeren. Ze vult met andere kleuren maar op dezelfde brutale manier de te begeven bestuursmandaten in.” Op sommige vlakken blijft het hetzelfde als bij voorgaande regeringen. Zie ook: hoe Bart De Wever niet wil raken aan het systeem voor de bedrijfsauto’s. (De Morgen, 23 mei 2015)

 

“Ergens leefde sinds 25 mei 2014 het gevoel dat we getuige waren geweest van een meer inhoudelijke campagne, waarbij het ging over de centen van de mensen en de sociaal-economische uitdagingen. Maar wat blijkt? Slechts één op vier kiezers stemt op zijn favoriete politicus op grond van diens standpunten, het gevoerde beleid of diens verwezenlijkingen. Het persoonlijk contact met die politicus, zij het louter tijdens de lokale pensenkermis, is over alle respondenten bekeken zo goed als even belangrijk.” (Het Nieuwsblad, 23 mei 2015)

 

“Katholiek België viert Pinksteren en dat vergt twee dagen. De Belg zou te veel vakantie hebben maar op paas- en pinkstermaandag, met Allerheiligen, Onze-Lieve-Heer- en Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart moeten we op onze krent zitten.” Patrick Humblet pleit voor een andere invulling van de ‘feestdagen’. (De Standaard, 23 mei 2015)

 

“Volgens mij ligt het aan het feit dat ze niets te verliezen hebben. Ik begrijp die logica wel. Bezit maakt kwetsbaar. Het zet je leven onder druk. Terwijl: als je weinig hebt, dan zie je wel weer. Dan ben je solidair. Ik heb dat ook gezien in Afrika.” Fotograaf Stefan Vanfleteren over waarom hij zich altijd welkom heeft gevoeld in Charleroi, waar mensen arm en ongezond hun dagen slijten maar toch een warm gevoel hebben. De foto’s van Stefan Vanfleteren vind je in het fotoboek Charleroi, il est clair que le gris est noir en tot 6 december in het Fotomuseum van Charleroi. (De Tijd, 23 mei 2015)

 

“Meer nog dan de Griekse broer, die in een bedelpositie tegenover Europa staat, kunnen Podemos en co. in Spanje op lokaal vlak met concrete ingrepen illustreren dat er wél een alternatief is voor de erg bittere cocktail van corruptie, graaicultuur en het harde Europese saneringsbeleid die van te veel mensen tweederangsburgers maakt.” De verkiezingen vorige zondag in Spanje wekken de hoop op een betere samenleving, maar het blijft natuurlijk afwachten wat de coalitiebesprekingen zullen opleveren. (De Morgen, 26 mei 2015)

 

“Waar het stakingsrecht en het recht op vrije meningsuiting verschillen, is dat de uitwassen van het tweede veel beter getolereerd lijken te worden. Nochtans zijn die niet min: van brute belediging tot racisme.”  'Het stakingsrecht is fundamenteel maar niet absoluut', klinkt het. Dit doet denken aan de debatten over vrijheid van meningsuiting, schrijft Simon Demeulemeester. Dat lijkt een even moeilijk af te lijnen begrip. Voor de een zo absoluut mogelijk, voor de ander best in te perken in naam van het fatsoen, respect voor de ander of andere eerzame maar volstrekt arbitraire criteria. Voor uitwassen van stakingen is men minder tolerant dan voor uitwassen van de vrijheid van meningsuiting. Tussen haakjes: de Open VLD is historisch voor een zo groot mogelijke vrijheid van meningsuiting, maar historisch ook voor een zoveel mogelijke inperking van het stakingsrecht. Niet echt rechtlijnig, toch. (Knack online, 28 mei 2015)

 

“Toen professor Etienne Vermeersch voor mij stond, riep ik tegen Jos dat hij die ene van de voetbal was. Ik dacht dat hij ooit trainer was van Anderlecht.” Voor het tv-programma Iedereen Beroemd ontvingen ‘Jos en Jacqueline uit Baal’ elke week een Bekende Vlaming in hun living. Alleen Etienne Vermeersch hadden ze niet meteen herkend. De bekendheid van de man die in 2008 in Knack nog uitgeroepen werd tot “invloedrijkste Vlaamse intellectueel” is relatief. (Het Nieuwsblad, 28 mei 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, de wever, sociaal, 25 mei, cultuur, spanje, media |  Facebook | | |  Print

22-05-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Revue Ravage - Josse De Pauw.jpgVandaag krijg je bij aankoop van De Standaard een 72 blzn. dik boekje met de integrale tekst van Revue Ravage. Dood van een politicus. Toneelstuk van Tom Lanoye over een man die al (te) lang voorzitter is van een politieke partij en zich vastklampt aan die positie al is zijn houdbaarheidsdatum voorbij. Omdat het gesitueerd is in een socialistische partij ziet iedereen parallellen met de positie van Bruno Tobback, maar het verhaal is universeel. We zagen een opvoering van Revue Ravage en herkenden minstens drie keer situaties bij extreemrechts. Josse De Pauw als ‘Joris Van Gils’ (foto) is ook Gerolf Annemans die zijn partij naar een voorspelde nederlaag leidt. De vader wiens vrees is dat zijn zoon ‘Sven’ populairder dan hem zou zijn, is Jean-Marie Le Pen die asgrauw uitslaat als hij ziet dat Marine Le Pen meer stemmen dan hij ooit haalt. Zoon Sven, vertolkt door Nico Sturm, is met zijn vlotheid van praten en zijn fysionomie Tom Van Grieken. We zijn benieuwd of het op papier evengoed pakt als op de toneelbühne.

 

“We vragen de mensen om langer te werken, maar er moet ook werk zijn en de mensen moeten het ook nog aankunnen. Je bureaustoel wat aanpassen of het bureau verhogen, zal niet volstaan. Er is nu eenmaal een probleem van burn-out, van mensen die zich op korte periode te pletter werken.” Minister Kris Peeters beseft dat hij er nog niet is met de verhoging van de pensioenleeftijd enzomeer. (Het Nieuwsblad, 16 mei 2015)

 

“Ze zijn opgevoed in de rotsvaste overtuiging dat wie hard werkt, er wel komt. De ‘American Dream’, weet je wel. Maar ze wroeten en ploeteren dag en nacht en toch geraken ze niet hogerop. Hogerop? Velen verdienen niet eens genoeg om hun gezin te onderhouden, laat staan dat ze het geld zouden kunnen bijeen schrapen om hun kinderen te laten studeren.” Het gaat niet goed met de Amerikaanse arbeiders en lagere bedienden. “Ze gaan braaf ter kerke en geloven dat de Bijbel het bij het rechte eind heeft over homo’s, abortus, zelfredzaamheid (en klimaatverandering)”, maar dat helpt ook niet. (De Standaard, 16 mei 2015)

 

"Zodra er in Parijs of Verviers iets gebeurt, staan de schijnwerpers op die idioten die alles willen kapotslaan, hun eigen leven nog het eerst. Het is een mécanique méchante. We moeten altijd aantonen dat we van deze samenleving houden, maar de samenleving houdt niet altijd van ons.” Mounir ben Ahmed, imam van de Al Imane moskee in Mons, zoals hij het samenleven ervaart. Een moskeeganger vult aan: “Heb je, zoals mijn vader, vijftien jaar in de mijnen gewerkt en er sillicose aan overgehouden, komt er een minister (bedoeld wordt: staatssecretaris Theo Francken, nvdr.) zeggen dat je geen meerwaarde hebt. En maar beleefd blijven.” (dS Weekblad, 16 mei 2015)

 

“Wie interviews met Geeraerts aandachtig leest, beseft dat hij niet zozeer hield van Congolezen, wel van zijn superieure positie tegenover Congolezen in Belgisch Congo.” “Het zou mooi zijn als Geeraerts’ overlijden een aanleiding zou zijn om het maatschappelijke debat aan te gaan en om, bijna zestig jaar na de onafhankelijkheid van Congo, de kennis over het land en de invloed van de koloniale beeldvorming op mensen van Afrikaanse origine in België in al zijn facetten te verdiepen.” Aldus Bambi Ceuppens in een opiniebijdrage geschreven met toestemming van de drie kinderen van Jef Geeraerts. (De Standaard, 18 mei 2015)

 

“Yves Desmet praat met vijftien kopstukken van de SP.A en noemt dat de onderbuik van de partij. Wel, hij had beter met de echte onderbuik gesproken, dan had hij misschien kunnen vaststellen dat de socialistische beweging meer is dan de clash tussen anonieme superego's. Maar ja, vanuit het salon is het iets comfortabeler werken, dan van op een drassig patattenveld, waar mensen, soms tegen beter weten in, ploeteren voor een betere samenleving.” Marc Le Bruyn, voorzitter van SP.A in Ranst, reageert op de artikelenreeks Verbleekt Rood in De Morgen. (Facebook, 19 mei 2015)

 

“Als ik in Marokko ben, dan haal ik de Nederlandse en Belgische Marokkanen er zo uit. De Belgische Marokkaan staat braaf aan te schuiven in de wachtrij. De Nederlander wringt zich naar voor en maakt ruzie. Integratie in Nederland is eerder assimilatie. Ik voel toch iets meer voor hoe het er in Antwerpen of Brussel aan toegaat. Hier heerst er een vorm van ingehouden respect voor de verscheidene groepen in de samenleving.” De Nederlands-Marokkaanse auteur en essayist Abdelkader Benali vergelijkt. Wat hij ‘respect’ noemt, zullen anderen ‘onverschilligheid’ of ‘segregatie’ noemen, maar assimilatie is blijkbaar ook niet zaligmakend. (Gazet van Antwerpen, 21 mei 2015)

 

“In elk interview bezweren die excellenties dat het kibbelen slechts perceptie is. Maar zodra de lucht boven hun hoofden lijkt uitgeklaard, komt het volgende onweer al opzetten. En vervolgens begint het gedonder in alle geweld opnieuw.” Nieuwsmanager Peter Mijlemans over het gekibbel in en, met dank aan Liesbeth Homans, tussen de regering-Bourgeois en -Michel. "Mochten de spelers van AA Gent elkaar zo tegen de schenen schoppen uit eigenbelang, dan had kampioen spelen er niet echt in gezeten. De ploeg zou zich moeten redden hebben van degradatie." (Het Nieuwsblad, 21 mei 2015)

 

“Jullie hebben één geluk. Om een hoopje ongeregeld, krapuul, gedrogeerden en andere gangsters bijeen te krijgen (hoop en al enkele honderden) is veel gemakkelijker dan om mensen bijeen te krijgen die het serieus menen met de maatschappij. Tienduizenden mensen durven niet buiten komen waaronder vele gepensioneerden omdat die troep van jullie de straten onveilig maken. Spijtig genoeg ook duizenden mensen met een gezin die een serieuze job uitoefenen en schrik hebben om hun werk te verliezen wanneer ze betogen tegen jullie gangsters. Houzee Pegida! Laat recht zegevieren." Een Pegida-aanhanger legt uit waarom Pegida in Heist-op-den-Berg maar 30 à 40 mensen verzamelde, en Heist Bloeit 250 mensen. (E-mail aan de redactie van AFF/Verzet, 21 mei 2015)  

15-05-15

‘ARKPRIJS VAN HET VRIJE WOORD’ VOOR FIKRY EL AZZOUZI

Fikry El Azzouzi.jpgWoensdagavond werd in Antwerpen de 65ste Arkprijs van het Vrije Woord uitgereikt aan de Marokkaans-Vlaamse schrijver Fikry El Azzouzi (foto, 36 j.). Hij krijgt de prijs voor zijn roman Drarrie in de nacht en zijn toneelstuk Reizen Jihad.

 

De jury van de Arkprijs vindt dat Fikry El Azzouzi een moedige stem laat horen in de Nederlandstalige literatuur. “Met een behendige pen en snijdende humor schetst hij het beeld van een generatie jongeren die zingeving en identiteit zoekt in onze samenleving. Fikry El Azzouzi gooit een wereld open die dichtbij is maar helaas voor velen onbekend.”

 

Bij gelegenheid van de prijsuitreiking werd een boekje (95 blzn.) uitgegeven met daarin, op één na, alle toespraken bij de uitreiking van de 65ste Arkprijs van het Vrije Woord, meer over Fikry El Azzouzi en bedenkingen bij het Vrije Woord, onder andere naar aanleiding van de aanslag op Charlie Hebdo.

 

Wij hebben drie exemplaren van het boekje te geef, aan te vragen met de ‘Contacteer me’-knop rechtsboven deze blog.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, cultuur |  Facebook | | |  Print

18-04-15

‘CRIPPLE BASTARDS’ NIET WELKOM

Cripple Bastards.jpgCripple Bastards is een Italiaanse punkgroep, een topgroep in het grindcore-genre – heel snelle, agressieve punk. De groep bestaat sinds 1988, heeft al talloze keren de wereld rond getoerd  en  tientallen platen uitgebracht. Maar op een punkfestival in Maldegem (Oost-Vlaanderen) volgende week zaterdag 25 april zijn ze niet welkom.

 

Cripple Bastards is berucht wegens haar seksistische teksten en de sympathie die zanger Giulio uitdraagt voor het extreemrechts gedachtengoed in Servië. Giulio ‘Giulio the Bastard’ leeft in Italië maar is geboren en opgegroeid in Servië. Hij is trots een Chetnik te zijn en draagt dan ook vaak een T-shirt met het logo van de Chetniks (foto van Cripple Bastards, met zanger Giulio in het midden).

 

De Chetniks zijn een gewelddadige nationalistische militie die nog steeds actief is in Servië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog collaboreerden ze met de Duitse nazi’s en de Italiaanse fascisten. Ze knapten de vuile werkjes op: het vermoorden van Roma’s, Joden en andersdenkenden. Dorpen die bekend stonden als antifascistisch werden etnisch gezuiverd. Bij de Balkanoorlog in de jaren negentig leefde de militie terug op en pleegde ze een genocide tegenover de Albanese bevolking in Kroatië, Bosnië en Kosovo. Tegenwoordig zijn de Chetniks terug actief. De nieuwe garde heeft connecties met Blood and Honour en munt het vooral op linksdenkenden en homo’s (video van een aanval op homo’s, video met een beknopte geschiedenis van de Chetniks).

 

In punkmiddens is het not done rechts gedachtegoed te steunen, laat staan radicaal fascisme te tolereren. Maar vaak kent men de sympathie van Cripple Bastards-zanger Giulio voor de Chetniks niet en/of is niet bekend waar de Chetniks voor staan. Nadat de organisatoren van Grof Grief 9 in Maldegem hiervan ingelicht werden, besloten ze om het optreden van Cripple Bastards af te zeggen. Om de goede vrede te bewaren, om te vermijden dat andere groepen zouden weigeren het podium te delen met Cripple Bastards. De punk en hardcore scene is en zal heel gevoelig blijven voor enige vorm van fascisme.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maldegem, cultuur, servië, actie |  Facebook | | |  Print

05-04-15

VLAANDEREN

Vlaanderen.jpgAan het einde van De burgemeester van Vlaanderen, het waarschijnlijk laatste toneelstuk dat De Zwarte Komedie mag spelen in haar zaaltje aan de Leguit in Antwerpen, wordt uitgelegd waarom de acteurs van Vlaanderen houden én het recht opeisen om kritiek te mogen hebben op datzelfde Vlaanderen. Op tekst van Erik Strieleman, naar Kurt Tucholsky.

 

De acteurs van De Zwarte Komedie zijn het gaandeweg hun manifest gaan noemen. Anderen zullen in de tekst herkennen hoe ze van het eigene van ons land houden, maar absoluut niet van de Vlaams-nationalistische stroming die meent namens heel Vlaanderen te spreken alhoewel ze maar een derde van de stemmen kon vergaren.

 

Op de dag dat De Ronde van Vlaanderen wordt gereden, daarom deze tekst.

 

“We hebben nu al een paar keer “nee” gezegd vanavond.

Nee gezegd, en gelachen met wat ons tegensteekt.

Nee uit medelijden en nee uit boosheid en nee uit hartstocht.

Nee.

 

Nu zeggen we ja.

Ja tegen Vlaanderen en ja tegen het Vlaamse landschap.

Daar houden wij van.

En de zogenaamde Vlaamse staat moet zwijgen wanneer wij van ons Vlaamse land houden.

 

Waarom houden wij van ons Vlaamse land en niet van een ander land… er zijn er zoveel mooie.

Dat is zo. Maar ons hart klopt daar niet. We kunnen dat land bewonderen, er eerbied voor hebben, er de schoonheid van erkennen

Maar het blijft een ander land

Met een andere taal

Ons land is ons land

En voor ieder van ons is het anders

De ene houdt van het Heuvelland

Met de weiden en de bossen en de hellingen, die men ginds bergen noemt

Waar je soms nog even niets kunt horen, alleen de geluiden van de stille natuur.

Met beekjes en kanaaltjes die nergens naar toe lijken te leiden

En met de geur van zoete koeken in de kleine bakkerij

De schoonheid daarvan is al vaak bezongen

In foute liedjes en slechte boeken

Maar ze bestaat wel degelijk

En wie daarvan houdt, voelt dat zijn hart daar klopt

Dat heeft niks te maken met vlaggen

Of strijdliederen

Er is alleen

Dat oprechte gevoel

 

Natuurlijk is ons land ook Niet Mooi

Maar van de puisten en etterbuilen in ons landschap

Geschapen door kromme architecten

Kijken we gewillig weg

Omdat we de schoonheid willen zien van

Oude hoeven en schuren of de protserige kasteeltjes

 

We weten ook wel dat die gebouwd zijn door uitgebuite ambachtslui

Die zelf in piepkleine krotten woonden

Maar bij het zien van zo’n stenen bonbonnière

Is het ook even van ons, in ons.

 

Mijn land is het land van de Schelde

Van de kaaien en de kranen en de sleepboten

Die morrende mastodonten

Traag door de smalle vaargeul loodsen

Het land van het water en de dokken

En het volk dat daar laadt en lost en lost en laadt.

En van de roodverlichte straatjes

Waar Madrzeija, Roza en Habima hun warme waar aanbieden

Aan eenzame mannen, die spelen dat zij daar per toeval zijn.

In de bruine kroegen met bollekes en fluitjes

Waar je snel – voor één avond- vrienden voor het leven maakt

Daar klopt mijn hart, ook als ik er niet ben

Al die schoonheid is van ons – omdat we ervan houden.

 

En, precies omdat we ervan houden, mogen we het haten

En mogen we kritiek hebben op al wat er lelijk is of het lelijk maakt

Want de fanatieke nationalisten,

zure ouderlingen,

agressieve weggebruikers,

klagende kruideniers,

oneerlijke ondernemers en

leugenachtige bestuurders

hebben niet het alleenrecht op liefde voor ons land.

 

Ook linkse intellectuelen

Bakfietsbezitters

Theaterbezoekers

Muzikanten, videotheekhouders en nachtwinkeliers

Dierenvrienden en bloemenliefhebbers mogen van hun land, ons land houden.

 

Als ze dat willen mogen ze zelfs de Vlaamse Leeuw zingen

Geen van onze symbolen

De mooie noch de lelijke

En zeker niet het V-teken

Behoren de Vlaams nationalisten toe

Zoals zij de macht opeisen, alsof zij het monopolie hebben op de geschiedenis en de taal, zo eisen wij, met veel meer recht,

Zo eisen wij ons deel van het land op

 

Wij allen, die hier geboren zijn,

Wij die onze taal beter spreken en schrijven dan die nationale ezels,

Met precies hetzelfde recht eisen wij

Heuvels en dalen

Rivieren en havens en al de rest voor ons op

 

Men heeft rekening met ons te houden

Als men over Vlaanderen spreekt

Met ons:

Socialisten, communisten, echte liberalen

Vrijzinnigen, pacifisten

Voorstanders van de vrijheid

Uit alle rangen en standen.

 

Men moet ook aan ons denken

Als men 'Vlaanderen' denkt

 

Denk niet dat Vlaanderen alleen uit de Vlaams-nationalisten bestaat

Vlaanderen is gespleten

En een deel daarvan zijn wij

 

En alle tegenstellingen ten spijt is voor ons

Een ding heilig en onaantastbaar

Zonder vlaggen

Zonder fanfares

Zonder sentimentaliteit

Zonder getrokken zwaarden:

 

De stille liefde voor ons land

 

(De stille liefde voor ons theater)”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaanderen, cultuur, actie |  Facebook | | |  Print

14-03-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Ben Weyts en Bart De Wever in de tram.jpgDeze week werd in Antwerpen een nieuw traject voor tram 8 onder de grond uitgeprobeerd. Een metrokoker die dertig jaar ongebruikt onder de Turnhoutsebaan ligt, wordt nu eindelijk in gebruik genomen. Vlaams minister voor Mobiliteit Ben Weyts had de tijd om hiervoor van Brussel naar Antwerpen af te zakken, en samen met Antwerps burgemeester Bart De Wever een proefrit te doen. Veel liefde voor het openbaar vervoer straalde er niet van af, zo te zien aan hun blikken (foto).

 

“Dewinter weer serieus aan 't kakken. (…) Raar dat hij nog altijd graag rondhangt binnen de militante milieus en graag een pint gaat (ging, jammer genoeg gesloten nu) drinken in De Beest, wat in Vlaanderen het bekendste verzamelpunt is voor Nationaalsocialisten, hun kinderen en kleinkinderen.” Autonome Nationalist Yves De Wispeleir heeft kritiek op Filip Dewinter omdat Dewinter zich distantieert van de neonazi’s bij de Pegida-betoging in Antwerpen, en noemt het nu gesloten café De Leeuw van Vlaanderen de belangrijkste verzamelplaats van nazi’s en hun afstammelingen. (Facebook, 6 maart 2015)

 

“Zijn vader werd op jonge leeftijd (50 j.) bruggepensioneerde, maar toen waren het andere tijden. Er heerste een grote jeugdwerkloosheid en er moest plaatsgemaakt worden, wist Bart Tommelein ons te vertellen.” Werd vroeger ingezet op jongeren aan het werk te krijgen, tegenwoordig focust men alleen nog op het langer aan het werk houden van ouderen terwijl de jongeren werkloos blijven. Het wordt er niet beter op. (De Wereld Morgen, 6 maart 2015)

 

“Ik had gehoopt dat het orkest een symfonie zou spelen, geen kakafonie. Alle verwezenlijkingen van de regering-Michel raken ondergesneeuwd door dat eeuwig gekibbel, doorgaans over dingen die er niet toe doen. Dat is mijn grote frustratie.” Welke “dingen die er niet toe doen” hij bedoelt, verduidelijkt Bart De Wever niet in de krant. Bij VTM Nieuws noemde hij de huurprijzen als voorbeeld. Bart De Wever verdedigt fervent het indexeren van de huurprijzen (en niet indexeren van de lonen, wedden en uitkeringen). Dus toch iets wat er toe doet?! (Het Laatste Nieuws, 7 maart 2015)

“Te jong, te oud, geen diploma, te veel diploma’s, allochtoon, geen relevante ervaring, pech gehad in het leven, te lang niet gewerkt … élke kandidaat die niet aan het (vaak onterechte) ideaalbeeld voldoet, heeft het bij ons gewoon veel moeilijker. We praten over 55-plussers, maar zelfs veertigers hebben het al moeilijk op de arbeidsmarkt. Dat is een arbeidsmarktprobleem, maar zeker ook een probleem van vooroordelen bij de werkgevers, want tenslotte : zijn mensen zónder kreukje eigenlijk wel interessante mensen?” Langer werken? Maar wie willen ‘werkgevers’ nog aanwerven? (deredactie.be, 7 maart 2015)

"We leven in een land waar vrouwen hun schoonheid kunnen tonen. Zuhal is een Koerdische. Op dit moment vechten Koerden tegen barbaren die vinden dat vrouwen volledig bedekt moeten zijn en ter beschikking moeten staan van de lusten van een man. Zuhal Demir maakt een statement van vrijheid. En dat is belangrijker dan de vraag of het al dan niet gepast is." Bart De Wever over Zuhal Demir in P-magazine. Geef toe: zo had nog niemand het bezien. (VTM Nieuws, 8 maart 2015)

 

“Zou Jan Jambon veel volk hebben kunnen deradicaliseren op het #ANZ?” Bart De Wever en Jan Jambon (samen met andere N-VA’ers als Ben Weyts, Steven Vandeput en Siegfried Bracke) op het Algemeen Nederlands Zangfeest. Zouden ze het volk daar gederadicaliseerd hebben of deden ze gewoon mee met de meute? (Twitter, 8 maart 2015)

 

“De stelling van de N-VA dat uiteindelijk steeds parlement en regering het laatste woord moeten hebben, als emanatie van de wil van de kiezer in een nationale democratie, blijkt vrij rekbaar. In de Griekse kwestie is de stem van de Griekse kiezer ondergeschikt aan de logica van de trojka - die zo niet meer mag heten - en uiteindelijk van de markt. Les arguments sont faits pour s'en servir.” Dave Sinardet over wisselende posities in de machtsstrijd.  (De Tijd, 11 maart 2015)

 

“Welke vrijheid geef je eigenlijk aan inwoners van een gemeente als die gemeente vrij haar bibliotheek mag sluiten?” Met een Vlaams-nationalist als Vlaams minister-president en liberalen die af willen van verplichtingen, moeten gemeenten niet langer bibliotheken voorzien voor hun inwoners. Inclusief de kinderen die in bibliotheken de lust om te lezen meekrijgen. Wie vindt die ‘meer vrijheid’ een vooruitgang? (Twitter, 12 maart 2015)

27-02-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Café De Leeuw van Vlaanderen - Theo en Sandy Neel en Stijn Calle.jpgIn café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen zijn ze volop bezig “den boel” leeg te maken en op te kuisen. De sluitingsdag, vorige zondag, bracht naar schatting niet meer dan een honderdtal mensen op de been. Opvallende aanwezigen waren Filip Dewinter, Tom Van Grieken en Wouter Jambon, zoon van (foto: de drie nog levende beheerders van de vzw Vlaams Huis Herman Van den Reeck die het café laatst uitbaatte, met van links naar rechts: Theo Neel, Sandy Neel en Stijn Calle).

 

(Op de melodie van Barend Servet, Waar moet dat heen?) "Waar moet dat heen? / Hoe zal dat gaan? / Waar komt die rotzooi toch vandaan? / Laten u de N-VA begaan? / Of trekt u zich daar niets van aan?" Refrein uit één van de liederen, naast scherpe maar tegelijk ook grappige teksten, in De burgemeester van Vlaanderen. Avondvullende satire van De Zwarte Komedie over de N-VA, Bart De Wever en Liesbeth Homans. Nog in het theaterzaaltje aan de Leguit in Antwerpen vanavond en morgen. (De Zwarte Komedie, première 20 februari 2015)

 

“Iedereen moet beseffen dat Facebook geen vzw is, maar winst wil maken.” Nu hij staatssecretaris voor Privacy is, waarschuwt Open VLD’er Bart Tommelein voor de kwalijke gevolgen van het kapitalisme. (dS Weekblad, 21 februari 2015)

 

“Reden genoeg om het debat ook in De Zevende Dag te voeren, dachten we, maar toch zal u het zondag niet zien. Dat komt precies omdat dit debat zo snel emotioneel wordt en vooral omdat de regering er verdeeld over is. CD&V wil de huurprijs bevriezen via dezelfde teksten die ook de lonen bevriezen, maar de reacties bij de andere regeringspartijen gaan van lauw tot volstrekt tegen. Ze komen dus niet.” In De Zevende Dag wordt alleen maar gedebatteerd over waar de politieke partijen over willen debatteren. Dus niet over de indexsprong voor de lonen maar het blijvend indexeren van huurprijzen. (deredactie.be, 21 februari 2015)

 

“De grote meerderheid keert zich radicaal tegen de gruwel van IS, en vreest dat gewone moslims nu nog langer met de bijwerkingen zullen blijven kampen dan na 9/11. Tegelijk leeft bij de oudere generatie een zeker schuldbewust zijn. Hadden ze het beter moeten doen? Ze arriveerden hier om hard te werken, kregen de vuile jobkes, zonder steun van de overheid, en haalden dan maar imams uit Marokko. Alleen snappen jongeren hun Arabisch niet meer. Er is nood aan jonge en charismatische imams en straathoekwerkers die goed Nederlands spreken, maar intussen schaft men het straathoekwerk juist af, terwijl extra repressie weinig zal helpen.” Fikry El Azzouzi over de Syriëstrijders. Zie ook zijn Reizen Jihad in Monty en ’t Arsenaal, en Michael Bijnens’ Valley of Saints in Bronks en ook nog eens in ‘t Arsenaal. (De Standaard, 21 februari 2015)

 

“Als het Nederlands weer de voertaal wordt, hoor ik twee gepensioneerde Beest-gangers plots over de Joden zingen, uit volle borst. Ik begrijp waarom neonazi’s hier ook wel eens graag verzamelen bliezen. Plots galmt de afsluiter in mijn oor: ‘Weldra zal de oven branden’. Volgens Dewinter moet dat soort dingen vooral ‘niet verkeerd geïnterpreteerd worden’. ‘Het is folklore’, bezweert hij mij. ‘Ik zing zulke dingen zelf niet mee, dat hebt u wel gezien. Maar het heeft geen extreemrechtse connotatie. Die foute liedjes maken nu eenmaal deel uit van het repertoire. Je moet dit café bekijken als een museum van de rechts-conservatieve Vlaamse Beweging. Ik word er zelf nostalgisch van.” Bij de sluiting van café De Leeuw van Vlaanderen klinken nog eenmaal Vlaamse liederen (over ‘de blauwvoet’, maar ook over de vakbond en de Franskiljons), waarna overgeschakeld wordt naar Duits repertoire. Wat daarna volgt, is zo mogelijk nog fouter. (De Standaard, 23 februari 2015)

 

“Het probleem met discriminatie is dat wie wordt gediscrimineerd, het meestal niet weet en het nog minder vaak kan bewijzen. Het was dankzij een klokkenluider dat uitzendkantoor Adecco deze week voor discriminatie werd veroordeeld, veertien jaar nadat een medewerker naar buiten bracht dat het interimkantoor de code Blanc Bleu Belge gebruikte voor 'autochtone' medewerkers. Ook hier klonk toen het verweer: de klant vraagt het. Net daarom zijn praktijktesten nodig, zegt onder meer pedagoog Orhan Agirdag (Universiteit Amsterdam). ‘De antidiscriminatiewet is een goede wet. Maar het ontbreekt aan handhaving. Als er nooit een straf volgt, blijven mensen het doodnormaal vinden om te discrimineren. Het wordt zelfs gesubsidieerd.’” Minister Philippe Muyters vindt – na het bekend worden van discriminatie bij poetshulp via dienstencheques – het niet opportuun praktijktesten in te voeren tegen discriminatie; zijn N-VA-collega Liesbeth Homans roept op om klacht in te dienen. Maar als de betrokkenen niet weten dat ze gediscrimineerd worden of het niet kunnen bewijzen… Dan kan weer betwist en/of gerelativeerd worden dat er racisme is. (De Morgen, 25 februari 2015)

 

“Wat gebeurt met de gedeelde informatie? Amerikaanse en Britse antiterreurwetten worden nu al misbruikt om journalisten of bezoekers van de WikiLeaks-website te bespieden, om geheime processen te voeren of om een klokkenluider aan te pakken die wanpraktijken van banken uitbrengt.” Internationale data-uitwisseling in het kader van de terreurbestrijding: het is niet omdat iets technologisch kan, dat het zonder meer een goed idee is. (De Standaard, 25 januari 2015)

 

“Maandag las ik in De Standaard dat uw zoon aanwezig was bij de sluiting van café De Leeuw van Vlaanderen – een gelegenheid waarbij ten aanzien van de Joodse medemens onder meer werd gezongen dat ‘de ovens’ weldra zullen ‘branden’. Voor een man die verantwoordelijk is voor de deradicalisering van Vlaamse jongeren doet zich hier een opportuniteit voor: u kunt thuis al een beetje oefenen.” Brief aan minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon. (Knack, 25 februari 2015)

14-02-15

ANTWERPOCALYPS

Antwerpocalyps - Centraal Station - Stadsfeestzaal - Museum Schone Kunsten - Groenplaats.jpgEven iets anders. De volgende dagen zal deze blog trouwens nog meer afwijken van het gebruikelijke.

 

Hoe zou Antwerpen eruit zien als de economie helemaal platligt, er geen autoriteit meer is en er totale anarchie heerst? Met die vragen ging Duffels illustrator Jonas Van de Vyver aan de slag voor zijn opmerkelijk eindproject in 2010 aan de St-Lucas Hogeschool. Op de foto hiernaast van links naar rechts en dan in wijzerzin: het Centraal Station,  de Stadsfeestzaal aan de Meir, de Groenplaats en het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen-Zuid.

 

Deze en nog zes andere prenten uit dezelfde reeks zijn vanaf nu tot en met dinsdag 31 maart te zien in de tentoonstellingsruimte van Mekanik Strip in Antwerpen (gesloten op zondag en maandag). Meer beelden en een interview met de tekenaar: hier. Op de tentoonstelling hangen ook twee prenten die de reeks Antwerpocalyps niet hebben gehaald, maar daarom niet minder fascinerend zijn.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende