Anti-Fascistisch Front / Verzet

Staat men bij het VB altijd met getrokken messen naar mekaar? Neen. Nationaal partijsecretaris Guy D’haeseleer en Rob Verreycken staan lijnrecht tegenover elkaar in de zaak van de Belfortploeg, desondanks richten ze samen de ‘vakbond’ VSV op. Voorzitter van de VB-partijraad Filip De Man en diezelfde Rob Verreycken staan ook al lijnrecht tegenover elkaar in de zaak van de Belfortploeg, ze staan echter zij aan zij in de verachting voor de affiche en het programma van de IJzerbedevaart dit jaar. 

Die affiche! Met het vredesteken van de hippies uit de jaren zestig! En dan dat programma! Bij RechtsActueel verwoorden ze het zo: “Dit jaar is het symbool op de affiche het hippie-vredesteken uit de jaren ’60. Verjongend! Vorig jaar was het een punker uit de jaren ’70, goede bronnen fluisteren dat volgend jaar een Amerikaanse jukebox uit de jaren ’50 wordt afgebeeld. De Mis is afgevoerd en vervangen door een ‘interlevensbeschouwelijk bezinningsmoment’. Ingewijden kondigen ons een vrolijke Griekse sirtaki aan, uitgevoerd door een dominee, priester, rabbi, mullah, hindoe-aanbidder en wicca-beoefenaar, maar naar verluidt is de kusjesdans ook nog een optie. Vernieuwende jonge artiesten komen er natuurlijk ook, namelijk Willem Vermandere.” Waarna nóg humor volgt onder het peil van ’t Pallieterke.

Eerlijk gezegd: het programma van de IJzerbedevaart is geen swingend programma. Maar dat is het programma van de IJzerwake evenmin. Maar is het niet ontroerend hoe eendrachtig Filip De Man en Rob Verreycken er weer staan? Filip De Man: “Na meer dan tien jaar opschuiven naar links, is de IJzerbedevaart eindelijk aangekomen waar hij thuishoort: bij mei ’68. Het kan niet beter gesymboliseerd worden dan met het overbekende hippieteken van destijds. Tussen haakjes: eigenlijk gaat het om de ‘dodenrune’ van de Germanen, maar de blowende hippies waren zich daar niet van bewust. De linksen van het Bedevaartcomité blijkbaar ook niet. Of willen ze met hun affiche aangeven dat het om de laatste bedevaart gaat?” En Rob Verreycken: “Allen daarheen? NOT”. Rechtse nationalisten houden niet van hippies, maar die brengen dan ook een boodschap van love and peace.

Bij 't Pallieterke zal men tevreden zijn over zoveel eensgezindheid bij VB'ers.

Filip De Man (foto 1)  is dan wel gepromoveerd tot voorzitter van het VB-partijraad – in theorie de hoogste partij-instantie –, een diplomaat is hij niet. De velen die het VB verlieten en daarbij de nationale media haalden schold hij uit voor rotte vis. Maar Filip De Man slaagt er evenmin in de VB-gemeenteraadsfractie in zijn thuisstad Vilvoorde bijeen te houden.

Francis Van den Eynde, Johan Demol, Luc Sevenhans, Francis Wouters… Filip De Man: “Bijna altijd ziet men hetzelfde fenomeen: wie om de een of andere reden ontevreden is, verbergt zijn hoogstpersoonlijke frustratie achter een rookgordijn van kritiek op de ‘foute’ ideologische of strategische lijn van de partij. Dat oogt natuurlijk beter dan aan lief / vrouw / familie / vrienden / kennissen te moeten toegeven dat de nationale partijraad andere kandidaten beter vindt om een parlementair mandaat te bekleden.” Filip De Man is naast federaal parlementslid ook VB-fractieleider in de gemeenteraad van Vilvoorde. Met 21,9 % van de stemmen mocht het VB na de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 acht plaatsen op de gemeenteraadsbanken in Vilvoorde innemen. Enkel de VB’ers Filip De Man en Marie Verdoodt zitten nog steeds op die gemeenteraadsbanken.

Pas gaven Kay Crabbé en Reno Méchant nog hun ontslag als VB-gemeenteraadslid. Eddy Van Calsteren, Goede Van Haelst en Jurgen Duysse gaven eerder al hun ontslag als VB-gemeenteraadslid. Kay Crabbé (zelf gemeenteraadslid geworden als opvolgster van) en Reno Méchant worden nu opgevolgd door Emmy Barbery en Jean-Claude Segers, respectievelijk negende en tiende opvolger op de Vilvoordse VB-lijst. Twee voormalige VB-gemeenteraadsleden zetelen intussen als onafhankelijke in Vilvoorde: Roland Van Goethem (foto 2) en Daisy Vander Elst. Roland Van Goethem was van 1999 tot 2009 Vlaams parlementslid, en is sinds 1995 in Vilvoorde gemeenteraadslid voor achtereenvolgens het Vlaams Blok en het Vlaams Belang. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 stond hij in Vilvoorde als tweede, vlak na Filip De Man, op de VB-lijst.

Op 22 maart 2011  verscheen in Het Nieuwsblad een lezersbrief van Roland Van Goethem. Van Goethem reageerde hierin op uitlatingen van Frank Vanhecke. Roland Van Goethem: “Volgens Vanhecke is de N-VA geloofwaardiger dan het Vlaams Belang en voor radicale Vlamingen de enige nuttige stem. Ik denk dat Frank gelijk heeft, alhoewel het ooit anders was.” En verder: “Nadat Jean-Marie Le Pen een stap opzij had gezet kon het FN (het Front national, nvdr.) een goed resultaat neerzetten bij de regionale verkiezingen in Frankrijk. Misschien een hint voor Dewinter & Co in aanloop naar de volgende verkiezingen?” Bij een toelichting op zijn lezersbrief zei Roland Van Goethem: “Ik pleit inderdaad voor een nieuwe wind aan het nationaal partijbestuur. De mensen die er nu zitten, hebben de partij in de opiniepeilingen doen zakken tot 10 procent, een gevolg van het te grote ego van partijkopstukken.”

Zijn lezersbrief was geen sollicitatiebrief voor een plaatsje bij de N-VA. In de gemeenteraad ging Roland Van Goethem wel zetelen als onafhankelijke. Eind mei verscheen hij op een persconferentie samen met de Vilvoordse gemeenteraadsleden Alain Van Hende (ex-Open VLD) en Anneliese Simoens en Evelien Jacobs (beiden ex-CD&V). De flamboyante Anneliese Simoens is zelfs schepen maar na een conflict bij de CD&V werden haar al haar bevoegdheden als schepen ontnomen. De vier onafhankelijke gemeenteraadsleden zouden samen onder een nieuwe partijnaam deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar. Roland Van Goethem: “Meer en meer ontpopt het Vlaams Belang zich tot een one isue partij die enkel en alleen gefocust is op de islam. Vruchteloos zoek ik in het huidige Vlaams Belang naar duidelijke sociaal-economische standpunten.”

Op de VB-partijraad van 18 juni is nu wel beslist om in het najaar een sociaal-economisch congres in te richten, maar is het 'momentum' niet voorbij dat mensen nog interesse hebben in wat ook het VB op sociaal-economische vlak zou voorstellen?

De VB-partijraad die vandaag oordeelt over het lot van de Belfortploeg van Francis van den Eynde telt een honderdtal leden: leden van het VB-partijbestuur, VB-parlementsleden, regionale verantwoordelijken, VB-fractieleiders in de provincieraden, een vertegenwoordig(st)er van de Vlaams Belang Jongeren en een aantal gecoöpteerde leden. Hier hun namen.

Onder hen dus ook nogal wat VB-personeelsleden (Andy Bonnyns, Dimitri Hoegaerts, Marc Joris, Raf Liedts, Jan Mortelmans…). Niet als VB-personeelslid, maar als vertegenwoordiger van… Op een uitzondering na (Rob Verreycken, Koen Dillen) spreken ze met het kunnen behouden van hun job bij het VB in het achterhoofd. Hetzelfde met de VB-parlementsleden. De verkiesbare plaatsen voor het Vlaams parlement worden verdeeld door Filip Dewinter; de verkiesbare plaatsen voor het federale parlement moeten de goedkeuring krijgen van Gerolf Annemans. Je loopt dus ernstig risico voor het behoud van je zetel in één van de parlementen als je tegen Dewinter en/of Annemans ingaat.

Frank Vanhecke komt niet naar de VB-partijraad vandaag. Sinds niet Marie-Rose Morel maar Eric Deleu en Hilde De Lobel door het VB afgevaardigd werden voor de Raad van Bestuur bij de VRT, betaalt Frank Vanhecke geen partijafdrachten meer -– en bijgevolg mag hij niet meer deelnemen aan de werkzaamheden van het VB-partijraad, als hij het nog zou willen. Anderzijds zou ook Filip Dewinter niet aanwezig zijn op de partijraad vandaag. “Ik zit in Italië, als gastspreker op een manifestatie van de Lega Nord”, zei Dewinter aan Humo. “Dat ligt al heel lang vast. Daar kan ik niet onderuit.” Volgens de agenda op de website van de Lega Nord is vandaag enkel de inhuldiging van een nieuw partijlokaal van de Lega Nord gepland in een gemeente met nog geen 15 000 inwoners. Morgen, zondag, is er wel een groter evenement van de Lega Nord.

Een bijzonder geval tenslotte is de voorzitter van de VB-partijraad, Filip De Man (foto). Altijd al een bijzonder geval geweest, maar nu zeker. Op zijn blog schreef hij over Francis Van den Eynde: “Il a raté sa sortie.” Enige vooringenomenheid is Filip De Man niet vreemd en de ‘Commissie voor Verzoening en Tucht’ vindt  dan ook “het deontologisch opportuun dat de partijraadsvoorzitter, tijdens de behandeling door de partijraad van het uitgebrachte advies, vervangen wordt om de vergadering voor te zitten en dat hij zich tijdens de bespreking discreet en sereen opstelt.” De ‘Ad Hoc Commissie voor Verzoening en Tucht inzake de leden van de Belfortploeg’, zoals de commissie voluit heet, schreef dan wel het van haar verwachte advies over de Belfortploeg. Ze kon echter niet anders dan ook een tik uitdelen aan Filip De Man.

Zoals hier aangekondigd presenteerde het VB gisteren haar volgende campagne “om het immigratieprobleem aan te pakken”. Het VB gaat hierbij nog een stap verder dan bij vorige campagnes en haar programma voor de federale verkiezingen vorig jaar. Het voorstel deugt om allerlei redenen niet.

“De immigratiesluizen naar dit land staan verder open dan ooit”, zei Bruno Valkeniers op een persconferentie. “De situatie is ronduit dramatisch”, vulde Filip Dewinter aan. Filip De Man zei dat er niets in huis komt van allerlei voorstellen om de vreemdelingenwetgeving te verstrengen, maar werd daarin gisteren nog tegengesproken vanuit de Kamer van Volksvertegenwoordigers waar de Kamercommissie naturalisaties strengere criteria goedkeurde om Belg te kunnen worden. Een voorstel overigens waar het VB… tegen stemde. Anke Vander meersch zei op de persconferentie dat het VB voorstander blijft van godsdienstvrijheid maar die godsdienstvrijheid geen vrijgeleide kan zijn voor het invoeren van “gebruiken die gebaseerd zijn op de sharia”. Organisatieverantwoordelijke Filip Dewinter noemde de campagne ‘Blijf van ons land!’ een campagne met “een assertieve boodschap” die zich richt tot de “ongewenste vreemdelingen die hier niet thuishoren”, namelijk de “asielbedriegers, criminele vreemdelingen, illegalen, islamradicalisten en het immigratie-profitariaat” (zie ook de tekst bovenaan de affiche, foto 1).

De campagne wordt gevoerd met affiches (geïnspireerd door een Franse anti-racistische campagne uit de jaren tachtig, foto 2), bijna een miljoen pamfletten en lokale straatacties. Straatacties zoals vandaag bijvoorbeeld in Oostende, tegen de erkenning van een plaatselijke moskee. Er worden ook twee brochures verspreid: Immigratie: Problemen en oplossingen en Immigratie: Financiële en maatschappelijke kostprijs. Zoals er twee brochures met gelijkaardige titels en inhoud verspreid werden bij de voorstelling van het fameuze zeventigpuntenplan in de jaren negentig. Concrete voorstellen bij de nieuwe campagne zijn “een striktere immigratiewetgeving”, “het stopzetten van de subsidiëring van de islam” en “het weigeren van inwoners uit landen die lid zijn van de ‘Organisation of Islamic Countries’ (OIC)”. Wie googelt naar de ‘Organisation of Islamic Countries’ komt uit op de Organisation of The Islamic Conference, een organisatie waarvan 57 voornamelijk moslimlanden lid van zijn. Opgericht in 1969 als reactie op de aanslag op de Al-Aqsamoskee in Jeruzalem door een Australische christenfundamentalist. Wie een inwoner is van een land lid van het OIC mag – toch van Dewinter & Co – ons land niet meer binnen. Een nieuw voorstel van het VB, maar ook een voorstel dat langs alle kanten rammelt.

Een nieuw voorstel van het VB want in hun verkiezingsprogramma voor de federale verkiezingen vorig jaar nog maar staan zesendertig voorstellen over "immigratie en islamisering", van enkel nog Europese vluchtelingen opvangen in Europa tot een verbod voor de “islamitische hoofddoek” bij de overheid, maar nergens is er sprake van “het weigeren van inwoners uit landen die lid zijn van de ‘Organisation of Islamic Countries’ (OIC)”. Het voorstel rammelt ook langs alle kanten. Een beschaafd land biedt bescherming aan mensen die vervolgd worden omwille van hun godsdienstige overtuiging. Het VB discrimineert daarentegen mensen op basis van de godsdienst die overwegend in een land wordt aangehangen. Maar we wisten natuurlijk al dat het VB geen beschaafde partij is. Dat ze echter zó laag zou vallen?! In een aantal van die overwegend islamitische landen worden christenen vervolgd. Maar ook voor hen is er geen plaats als inwoner in ons land zodra het VB-voorstel wet wordt. Een grappig detail is dat in de loop van haar bestaan enkele leden wel eens geschorst werden als OIC-lid: Afghanistan tussen 1980 en 1989, en Egypte tussen 1979 en 1984. Waren de Afghanen en Egyptenaren in die periode wel welkom in Vlaams Belangistan?

Druk-druk-druk. Zo is de sfeer in de verschillende partijhoofdkwartieren samen te vatten. Bij het VB is het niet anders. Filip De Man, federaal volksvertegenwoordiger, lid van het VB-partijbestuur en gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, weet er alles van.

Vorige dinsdag postte hij om 16.14 uur onder het kopje Roetsjbaan op zijn website: “Het is een cliché, maar de laatste dagen zat het VB-parrtijbestuur als op een roetsjbaan. De uren vliegen voorbij: persberichten opstellen, vergaderingen over de nakende verkiezingscampagne, lijstvormingsbesprekingen, zoeken naar drukkers, zalen, campagnewagens, breinstormen (!) over de rode draad in ons electoraal betoog, noem maar op. Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!” De laatste keer dat het VB letterlijk op een roetsjbaan zat, was op de VB-familiedag op 31 maart 2007 in Bobbejaanland. Foto’s herinneren ons aan die zalige dag. Volgens het VB bijna 13 000 mensen (foto 1, bovenaan); op de roetsjbaan vooraan: Frank Vanhecke, Marie-Rose Morel en Filip Dewinter (foto 1, onderaan). Frank Vanhecke weigert intussen nog naar het VB-partijbestuur te gaan; Marie-Rose Morel – de op Filip Dewinter na populairste VB’er – is opzij gezet door de VB-top en is nog slechts VB-gemeenteraadslid in Schoten. “Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!”

Frank Vanhecke is bij verkiezingen, om het even of het voor het Vlaamse of het Belgische parlement was, altijd al lijsttrekker van het VB geweest. Hetzij van de West-Vlaamse lijst, hetzij van de Senaatslijst.  Gaat men zijn stemmenpotentieel opzij laten liggen? En Marie-Rose Morel, om wie de televisiezenders, kranten en ‘bladen’ wedijveren om haar te interviewen, door de VRT regelmatig gevraagd  om een opiniebijdrage, wordt zij uitgespeeld voor de Senaatslijst? Voor de Antwerpse Kamerlijst is er een no paseran, maar voor de Senaatslijst? Daar zou Morel in heel Vlaanderen stemmen kunnen verzamelen voor het VB, en er is weinig twijfel dat Morel stemmen aantrekt die anders niet naar het VB zouden gaan. Wat met Frank Vanhecke? Wat met Marie-Rose Morel? Het antwoord zal niet alleen die twee zelf interesseren. Overigens doet het VB het slecht in de internetpoll van De Standaard. Op de vraag voor welke partij zou u nu stemmen, haalde het VB gisterenmorgen slechts iets meer dan 3 %, gisterenavond zelfs iets minder dan 3 %. De N-VA van Bart De Wever daarentegen iets meer dan 50 %. Natuurlijk weerspiegelt dit niet de reële stemming, het toont wel aan dat het netwerk van VB’ers die hun partij dag en nacht via het internet promoten (nog) niet de “goed geoliede machine” is van weleer.

De vraag van het VB aan Johan Demol en Greet Van Linter om ontslag te nemen als parlementslid wegens onoverbrugbare meningsverschillen met het VB is ook al niet van aard om het beeld van Filip De Man over het VB als “een goed geoliede machine” te bevestigen. Het was nochtans diezelfde Filip De Man die de gewezen politiecommissaris Johan Demol binnenhaalde bij het VB en verder ondersteunde als stemmentrekker voor het VB in Brussel (foto 2: Johan Demol op de omslag van het Vlaams Blok Magazine van oktober 1998). Dat het intussen niet meer botert tussen het VB en Johan Demol en vice versa is al langer duidelijk. Nog iemand die het al enige tijd moeilijk heeft met het VB, maar het pas nu echt bekend maakt, is Bruno Stevenheydens (foto 3), VB-volksvertegenwoordiger uit Beveren. Door vriend en tegenstander erkend als een van de weinige degelijke parlementsleden van het VB. Hij stapt op bij het VB. In zijn afscheidsbrief spreekt Bruno Stevenheydens van “onoverbrugbare meningsverschillen” en een “opeenstapeling van incidenten (…) welke onvoldoende of niet werden rechtgezet, en een duidelijk verschil in politieke visie en stijl”. Voorbeelden hiervan zijn: “Het aanvoeren van een gewezen bokskampioen als nationaal campagnebeeld (…) zonder de afdeling Beveren hierin te raadplegen hoewel een flink aantal van zijn fratsen openlijk geweten waren. (…) Het ontbreken aan enige wil om gezamenlijk een voldragen partijstandpunt in te nemen in het Oosterweeldossier. Het verkiezingsprogramma 2009 (het gebrek aan inspraak) en de nationale bocht inzake de inzet voor het behoud van Doel. (…) Dat er geen oprechte bereidheid is om uit het isolement van het cordon sanitaire te treden.”

Over die gewezen bokskampioen, Jean-Pierre Coopman die prominent op de voorpagina van de eerste VL-krant stond, schrijft Bruno Stevenheydens: “De zogenaamde ‘propere handen’ politiek bleek hierbij eerder een inhoudsloze slogan.” Over het verkiezingsprogramma 2009 en de bocht inzake het behoud van Doel luidt het: “In feite komt het erop neer dat alles beslist wordt vanuit een kleine kern in de Antwerpse fractie en wordt het partijbelang vaak gelijkgesteld met Antwerps (of zelfs haven)belang, zonder echt inspraak vanuit de rest van de partij mogelijk te maken. Een voorbeeld hiervan is de recente poging om een parlementair initiatief van mijzelf over het voorzien van een veiligheidsafstand rond de kerncentrale (waardoor havenuitbreidingen in de onmiddellijke omgeving van de kerncentrale omwille van veiligheidsredenen zijn uitgesloten) te beletten.” Het Vlaams Belang als een goed geoliede machine? Bruno Stevenheydens was 16 jaar lang mandataris voor het VB als gemeenteraadslid in Beveren (wat hij nog steeds is), provincieraadslid in Oost-Vlaanderen (waarvan drie jaar als fractieleider) en federaal volksvertegenwoordiger. Stevenheydens koos er bewust voor om pas nu de redenen voor zijn ontslag publiek te maken. Volksvertegenwoordiger Luc Sevenhans stapte vorig jaar al op als VB. Luc Sevenhans zetelde daarna negen maanden als onafhankelijke in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en stapte dan over naar de N-VA.

Als VB’ers in het parlement vragen stellen, is enig eigen partijbelang natuurlijk niet weg. Filip De Man (foto 1) stelde minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD) een schriftelijke vraag over het screenen van kandidaat-politieagenten op extremistische opvattingen.

Politieagenten mogen geen blijk geven van extremistische ingesteldheid. Dat is één van de achttien persoonlijkheidscriteria die wettelijk zijn vastgelegd. Extremisme kan onder meer tot uiting komen in de discriminatie van mensen op basis van geslacht, levensovertuiging of etnische afkomst. “Deze attitude kan worden vastgesteld tijdens het gesprek met de psycholoog, het gesprek met de selectiecommissie, via een biografische vragenlijst of door het afleggen van groepsproeven. Daarbij dienen onder meer krantenberichten becommentarieerd te worden”, antwoordt Dewael aan De Man. Er zijn geen exacte cijfergegevens beschikbaar over het aantal kandidaat-politieagenten die afgewezen werden wegens racistische of extremistische ingesteldheid, maar het wordt geschat op minder dan 1 procent. Ook bij het leger wordt, na de BBET-affaire en incidenten met Belgische para’s in Somalië, gepeild naar onverdraagzaamheid en extremisme. Met een persoonlijkheidstest met meerkeuzevragen, gevolgd door een interview. Er wordt overigens niet enkel naar rechtse maar ook naar linkse extreme opvattingen gezocht. Of, en desgevallend hoeveel mensen, op basis hiervan geweigerd zijn als kandidaat-beroepsmilitair is niet bekend.

Het doel kan misschien wel nobel zijn, maar is dit wel te verzoenen met de elementaire rechten van een mens? Is niet belangrijker dan wat een politieman of militair denkt, wat hij doet? En wie een beetje slim is faket toch zijn mening bij de sollicitatie. Het doet ons allemaal wat denken aan wat een professor aan de faculteit rechten in Antwerpen ons eens vertelde over zijn leerling Rob Verreycken (foto 2). “Als hij voor mij stond, was hij de perfecte leerling. Maar ik was er geen seconde gerust in als hij zijn rug draaide, wat stak hij dan niet allemaal uit?!”