Anti-Fascistisch Front / Verzet

Zondag zei Bart De Wever dat hij na de gemeenteraadsverkiezingen geen coalitie zal sluiten met het Vlaams Belang. Er was een harde en een zachte lijn bij Vlaams Belang en met Dewinter heeft de harde lijn gewonnen, zei de partijvoorzitter / kandidaat-burgemeester / en-wie-weet-wat-nog-meer. “Als ik het probleem ben, ben ik bereid een stap terug te zetten”, repliceerde Filip Dewinter gisterenochtend.

Bart De Wever (foto 1), in De Zevende Dag: "Hoe zit het met Vlaams Belang? Daar zit je natuurlijk met de figuur van Dewinter. De strijd voor de harde en de zachte lijn is binnen die partij gevoerd: de harde lijn van Dewinter heeft  gewonnen. Dus nu zit je met iemand die mij als een schaduw achtervolgt. Vorige week zei Dewinter dat ik te laf was om op te komen, nu zegt hij dat ik een bedrieger ben. Dat is dan wel de man die met mij wil verkeren. Die man leeft in het cordon, die zit daar graag." Geen samenwerking dus met Filip Dewinter? "Met Filip Dewinter zal dat niet lukken. Ik zeg dat eerlijk en duidelijk", aldus nog Bart De Wever. Filip Dewinter (foto 2) repliceerde gisterenochtend op Radio 1: "Indien het zo is dat mijn persoon het obstakel is om het cordon te doorbreken, wie ben ik? Ik zal en wil niet in de weg staan van het doorbreken van het cordon en het opzijschuiven van de socialisten in Antwerpen." En dus is Dewinter bereid om een stap opzij te zetten en het lijsttrekkerschap over te laten aan iemand anders. Maar Dewinter wil wel eerst duidelijk horen van De Wever dat zijn partij zonder hem wel aanvaardbaar is. "Ik wil gerust de hypothetische vraag stellen aan De Wever: is er een Vlaams Belanglijst in Antwerpen die wel aanvaardbaar is voor hem? Een lijst met  Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers of Anke Vandermeersch?"

Zowel Bart De Wever als Filip Dewinter maken een redeneringsfout. De eerste nog meer dan de tweede. Met “de zachte kant bij Vlaams Belang” bedoelde Bart De Wever Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Maar waren die écht de zachte kant van het Vlaams Belang? Neen. We hebben beiden nooit afstand horen nemen van het VB-programma, alleen tactisch zouden ze het anders aanpakken. Frank Vanhecke bewees dat onlangs nog toen hij schreef dat het illegalenmeldpunt van Dewinter “mijn ding niet” is, maar hij nog meer problemen heeft met wie kritiek heeft op dat meldpunt, inclusief de Orde van Vlaamse advocaten. En Marie-Rose Morel? Het verst dat ze ging in afstand nemen van Filip Dewinter was in een interview in de Nederlandse krant Trouw van 8 december 2009: “Mijn boodschap zou even hard zijn (dat blijkt ook elders in het interview, als ze pleit voor “een hard uitzettingsbeleid, desnoods manu militari”, nvdr.), maar ik zou die (boodschap, nvdr.) niet brengen in slogans. Wel in een power-pointpresentatie, met alle cijfers over de migratie.” De ene lanceert een illegalenmeldpunt, de andere zou powerpointpresentaties brengen, maar de boodschap blijft dezelfde.

Filip Dewinter biedt anderzijds geen echt alternatief door Gerolf Annemans, Anke Van dermeersch en Bruno Valkeniers naar voor te schuiven. Bruno Valkeniers is slechts VB-partijvoorzitter bij gratie van Filip Dewinter. Anke Van dermeersch is nooit meer geweest dan het poppemieke naast Filip Dewinter. Geheel naar haar bijnaam bij het VB, ‘Blonde Bambi’. En Gerolf Annemans legde op 26 oktober 2009 bij Phara uit dat het Vlaams Blok/Belang groot is geworden door het samenspel van de radicale Filip Dewinter en de als gematigde gepercipieerde Gerolf Annemans. Gerolf Annemans: “Ik gebruik dan het beeld van twee kreeften die elkaars scharen vasthouden, en zo zijn wij altijd dezelfde richting uitgegaan op ’t straat.” Filip Dewinter bevestigde twee dagen eerder in Gazet van Antwerpen de rolverdeling. Filip Dewinter: “Ik heb een andere stijl dan Gerolf. Wanneer hij de scapel hanteert, klop ik al eens met de voorhamer. We hebben daar elk ons eigen publiek voor. Maar dat is steeds in goed overleg gebeurd. Wij streden wel voor hetzelfde programma. (…) Er is overigens nooit een conflict geweest tussen zogeheten radicalen en gematigden. Dat is een verzinsel van de media.”

Bart De Wever vergist zich als hij zachten versus harden bij het Vlaams Blok/Belang ziet. Filip Dewinter is hypocriet als hij Gerolf Annemans, Anke Van dermeersch of Bruno Valkeniers als een ‘alternatief’ voor hem naar voor schuift. Dat is meer van hetzelfde, en dat weet Dewinter natuurlijk ook wel.

In Antwerpen is de vraag beantwoord: doet Hij het of doet Hij het niet? En ja, Hij doet het. Bart De Wever is kandidaat-burgemeester in de Metropool. Nu nog minder demagogie en een kritischer pers dan bij de N-VA-meeting in Kapellen de voorbije week.

In Frankrijk wordt vanavond duidelijk wie de twee kanshebbers zijn op een sjerp, wie de twee ultieme kandidaten zijn om Frans president te worden. De socialist François Hollande en huidig president Nicolas Sarkozy maken de meeste kans van de tien kandidaten om door te gaan naar de tweede ronde op 6 mei. Marine Le Pen mag dan nog optimisme uitstralen (foto), de kans is klein dat ze haar doel bereikt: die tweede ronde bij de presidentsverkiezingen te halen.

De verrassing van deze campagne is de goede score van de kandidaat van het Front de Gauche, Jean-Luc Mélenchon. Maar in de laatste twee weken van de campagne, als alle kandidaten evenveel zendtijd krijgen op radio en televisie, kwam de voor het overige volstrekt kansloze kandidaat van de Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA), Philippe Poutou, goed uit de hoek. Wat Mélenchon misschien een aantal duizenden stemmen kan kosten… en zo mogelijk onder het percentage van Marine Le Pen doet eindigen.

De resultaten van de opiniepeilingen zijn bekend, maar met een kwart mensen die nog niet weten voor wie te stemmen, of overwegen niet te gaan stemmen, is het absoluut niet zeker dat de uitslag van opiniepeilingen ook de uitslag van de stembusslag is. Hoogtepunt, en meteen ook dieptepunt, in de campagne was ongetwijfeld het televisiedebat waarin Marine Le Pen weigerde te antwoorden op de pertinente vragen van Jean-Luc Mélenchon over de gelijkheid van mannen en vrouwen. En weigerde te antwoorden, en weigerde... Marine Le Pen in de hoek gedreven.

Wie aandachtig toekijkt zal overigens zien dat zowel bij dit 'debat' als bij een eerder debat, toen Marine Le Pen nog wel wilde antwoorden, Jean-Luc Mélenchon een rode driehoek op zijn jas droeg. Hét antifascistische speldje. Blijkbaar speciaal voor het debat met Le Pen opgestoken, want op andere beelden van Mélenchon zie je het niet.

N-VA-kopstuk Jan Jambon (foto 1) was het voorbije weekend duidelijk: voor de N-VA kan coalitievorming met het VB nergens. Jan Jambon (in De Zondag van 15 april): “Als we dat in één gemeente zouden doen, krijgen we problemen in andere gemeenten. We zullen dus geen akkoorden sluiten met die partij. Vlaams Belang heeft een vijand gemaakt van één bevolkingsgroep, namelijk van iedereen die de islam aanhangt. Wij geloven niet in dat maatschappijbeeld.”

“De harde lijn heeft het gehaald bij Vlaams Belang”, vulde Bat De Wever gisteren aan in De Morgen. “De pleitbezorgers van de verzachting werden aan de deur gewerkt. Zo zet het Vlaams Belang zich onder leiding van Dewinter vast in de steriliteit. Jammer voor zijn kiezers. Dewinter doet trouwens niks anders dan de N-VA aanvallen om daarna de afgewezen deerne uit te hangen.  Dat is een hypocriet spelletje. Meer heb ik daar niet over te zeggen.” Bart De Wever heeft gelijk als hij het VB een “hypocriet spelletje” verwijt. Daarover morgen of later deze week trouwens meer op deze blog. Bart De Wever vergist zich als hij denkt dat Frank Vanhecke en anderen die “aan de deur” werden gezet écht zachten zijn (foto 2: Bart De Wever en Frank Vanhecke bij de begrafeinis van Marie-Rose Morel). Vorige week verwierp Frank Vanhecke op zijn blog de kritiek op het illegalenmeldpunt van Filip Dewinter en veroordeelde hij het standpunt van de Orde van Vlaamse Balies over dat meldpunt.

Frank Vanhecke: “Het (= de klikwebsite van Dewinter, nvdr.) is mijn ding niet; dat soort stunten brengen geen aarde aan de dijk en bevestigen enkel het beeld van de partij die het zelf ook onmogelijk maakt om anderen tot overleg en samenwerking te bewegen. Maar kunnen we a.u.b. redelijk blijven? Het hysterische gehuil van politiek correcte commentatoren die er onmiddellijk de jaren '30 en '40 bijhalen is zielig en heel erg dom. Wie de misdaden van totalitaire regimes in oorlogsomstandigheden vergelijkt met het opstarten van een website van een kleinere oppositiepartij waarop mensen hun klachten kwijt kunnen over illegaliteit, is niet goed snik.”

Frank Vanhecke bekritiseert Filip Dewinter, maar dan meer als persoon. Frank Vanhecke: “Wie er zich toe verlaagt met een ordinaire dubbelgangster van Sarah Palin te poseren en dat paginagroot laat afdrukken in het partijblad alsof het over de échte Sarah Palin gaat, is trouwens tot àlles bereid om nog eens in het nieuws te komen.”  Maar nog erger vindt Vanhecke de reactie van de Orde van Vlaamse Balies: “Dat nu zelfs de Orde der Vlaamse Balies zich ‘werkelijk verbolgen’ noemt over de kliksite heeft mij dan weer verbolgen. Bij mijn weten kwam er nog nooit een dergelijk krasse veroordeling van de Orde der Vlaamse Balies over de de facto straffeloosheid die zovele zware criminelen in dit land genieten.”

Ieder zijn beroep. Zelfs de BBET-verdachten hebben recht op een advocaat. Ook al worden zij gedwongen soms op een lachwekkende manier hun verdediging te voeren. Maar goed, we hebben het begrepen. Frank Vanhecke komt niet overeen met Filip Dewinter, maar heeft nog meer problemen met kritiek op Filip Dewinter van Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding-directeur Jozef De Witte en met gelijkaardige kritiek van de Orde van Vlaamse Balies. Bart De Wever doet er goed aan zich niet te vergissen in ‘pleitbezorgers van de verzachting’ als Frank Vanhecke. Of zit Bart De Wever op dezelfde lijn als Frank Vanhecke: kritiek op Filip Dewinter, maar nog meer kritiek op de critici van Dewinter? Het zou goed zijn als Bart De Wever daar klaarheid over schept.

Dinsdagavond uitgenodigd worden voor Pauw & Witteman (Nederland 1), vrijdagavond voor Terzake (foto 1, Canvas). Het is weinig politici gegeven, maar Filip Dewinter krijgt het. En dan klaagt Dewinter nog dat hij en zijn partij te weinig aan bod komen in de media.

Bij Pauw & Witteman ging het vooral over aambeien; bij Terzake zei Dewinter dat hij wel genoodzaakt is om te stunten, anders komen journalisten niet naar zijn persconferenties. Was het illegalenmeldpunt dan maar om te lachen?, vroeg Satanic Samba Lieven Verstraete. Neen, dat nu ook weer niet. Onmiddellijke aanleiding voor het gesprek met Dewinter was de wandeling van Bart De Wever vrijdagmiddag in de Antwerpse Seefhoek, met meer journalisten dan N-VA-leden in zijn kielzog. Bart De Wever kwam er zijn ‘war on drugs’ voorstellen. Volgens Dewinter kijkt De Wever voor zijn voorstellen over het muurtje bij het Vlaams Belang. “Ik weet niet hoe ik De Wever moet noemen. Is het nu Bart Copycat of Ranx Xerox De Wever?” De Wever zelf zegt één van zijn voorstellen uit Colombia te halen: het geografisch in kaart brengen van waar de criminaliteit plaatsvindt. Maar dat doet men bij de politie in Antwerpen al jááááren. Een ander voorstel van De Wever is camera’s installeren en zo bijvoorbeeld de Franse autonummerplaten oplijsten die niets te zoeken hebben in de Seefhoek. Los van het feit dat die camera’s niet enkel Franse autonummerplaten registeren, is het idee anders wel afkomstig van Antwerps districtsvoorzitter Chris Anseeuw (SP.A), die dit idee lanceerde bij een debat op de regionale televisiezender ATV.

Het beste werd bij Terzake bewaard tot het laatste. Filip Dewinter vraagt niet langer om in een bestuurscoalitie met de N-VA opgenomen te worden, hij wil ook een N-VA/Open VLD-bestuur gedoogsteun geven. Voor Dewinter is elke formule goed om links uit het stadhuis te houden. Dewinter denkt dat De Wever niet zal vallen over het omstreden illegalenmeldpunt om te praten met het VB. “Kijk naar Nederland, naar het meldpunt van Wilders. De coalitiepartners CDA en VVD maken daar geen probleem van.” Dewinter is een beetje onnauwkeurig in zijn formulering. Zoals wel vaker. De CDA- en VVD-ministers maken geen probleem over het meldpunt van Wilders. De CDA-parlementsleden hebben een motie gesteund waardoor het Nederlandse parlement in meerderheid het meldpunt van Wilders veroordeelt. De Nederlands-Britse wetenschapper en auteur Ian Buruma (foto 2) zegt over die gedoogsteun dit weekend in De Standaard: “Als er vroeger een conservatieve regering aan de macht kwam, was dat nog een redelijk fatsoenlijke regering. Daar kun je nu niet meer zeker van zijn. Ik ben heel erg gekant tegen de gedoogconstructie in Nederland, want die houdt in dat de PVV van Geert Wilders heel veel macht krijgt, maar geen enkele verantwoordelijkheid hoeft te dragen.”

Het is zoals Ramsey Nasr in een gedicht liet verstaan: niets ergers dan gedoogd worden door lieden als Wilders en Dewinter.

Een jongensdroom komt uit. Voor het eerst roepen de lezers van Humo Bart De Wever uit tot Lul van het jaar. Vorig jaar moest de N-VA-voorzitter nog de Brugse bisschop Roger Vangheluwe laten voorgaan. De prijsuitreiking volgt op 29 februari in de Ancienne Belgique. Een zaal met een naam om het prijsbeest nog wat te jennen.

Op 9 december 2008 onthulde Bart De Wever aan de Université catholique de Louvain (UCL) dat zijn Vlaams nationalisme slechts een middel is om een zo conservatief, reactionair en rechts mogelijk Vlaanderen te creëren. Dat blijkt onder andere ook uit het boek van Bart De Wever Het kostbare weefsel (Uitgeverij Pelckmans, 2009) waarin nauwelijks gewag wordt gemaakt van de staatshervorming, maar des te meer van de conservatieve visie op enkele thema’s.

Bart De Wever vond zijn inspiratie bij Edmund Burke. Al 200 jaar is Burke een inspiratiebron voor extreemrechts en erger. De Edmund Burke Society in Canada bijvoorbeeld is een gewelddadige conservatieve organisatie. Bart De Wever haalt graag Edmund Burke aan, zoals in: “De voornaamste kritiek van Burke op de Franse Revolutie was de brute omverwerping van de bestaande orde vanuit de illusie een geheel nieuwe samenleving te creëren op basis van de rede. De collectieve zoektocht naar zogezegde vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid zal de mens onvermijdelijk doen eindigen in barbarij en conflict. Echte vrijheid, niet de vrijheid om te doen wat je wil, maar de vrijheid om te doen wat je behoort te doen, is te bereiken via gehoorzaamheid en tradities.”

Burke was ook een notoir tegenstander van de mensenrechten en stelde hier het principe van de rechten van de Engelsen tegenover. Wanneer hij het heeft over arbeiders neemt hij de definitie van de Klassieke Oudheid voor een slaaf over. Burke praat over loonarbeiders en duidt hen aan met de Latijnse uitdrukking instrumentum vocale (= een werktuig met als bijzonderheid dat het praat, maar wel een werktuig).

Loyauteit is in het conservatisme van Burke een sleutelwoord. De onvoorwaardelijke trouw van de leerling aan zijn gildemeester in het ambacht, de onvoorwaardelijke trouw van de pachter aan de herenboer, van de hele maatschappij aan de koning, en van de koning aan God. Peter Mertens stelt dan ook terecht in Hoe durven ze? (EPO, 2011) dat als je de middeleeuwse erfenis in de conservatieve ideologie van de achttiende eeuw naar het tijdperk van het kapitalisme tilt ze een naam krijgt: het corporatisme. Dit is dan ook de voedingsbodem voor de economische visie van Bart De Wever.

De Israëlische historicus Zeev Sternhell schetst in zijn boek De anti-Verlichting haarfijn de evolutie van het conservatisme van de achttiende eeuw tot de dag van vandaag. “De dag dat de mens een individu is geworden met natuurrechten, in plaats van een onderdeel van een gesofistikeerd mechanisme, is volgens de conservatieven het moderne kwaad geboren. De anti-Verlichting streeft naar de restauratie van deze verloren eenheid. Zo wordt de horizon van het individu beperkt door de dwangbuis waarin zijn cultuurgemeenschap hem opsluit. Op 2 maart 2010 stelde Bart De Wever dan ook in De Standaard: “Identiteit is niet vrijblijvend: het geeft ook antwoord op de vraag wie behoort tot het volk en wie niet.”

De Vlaamse identiteit is echter een zeer recent concept. Het is dus niet gemakkelijk om in Leuven, Mechelen, Turnhout, Lommel of Overpelt te komen aandraven met ‘de Vlaamse identiteit’ vermits de Brabantse en Limburgse tradities veel groter zijn en de nieuwe Vlaamse identiteit niet meer dan een derivaat van België zelf is.

“Bart, gaai moet da gaen doèn.” Hoe meer hij op markten en elders in Antwerpen vertoeft, hoe meer Bart De Wever naar eigen zeggen aangesproken wordt om te gaan voor het burgermeesterschap van Antwerpen. “De socialisten zitten hier al sinds 1921 in het stadsbestuur, sinds 1934 leveren ze ononderbroken de burgemeester (Bart De Wever vergeet gemakshalve de katholieke en Nieuwe Orde-gezinde oorlogsburgemeester Leo Delwaide, nvdr.). Er is nu een mooie kans. Komt die kans nog terug? Ik speel serieus met de gedachte om het (= kandidaat-burgemeester zijn, nvdr.) te doen.” Aldus Bart De Wever op zijn ronde van de districten in Antwerpen, gisterenavond in Borgerhout.

Een honderdtal mensen waren opgedaagd. Vooral ouderen, enkele jongeren. Bij hen ook een jongeman met rastakapsel, maar sinds we op een Vlaams Blok-meeting ooit iemand zagen rondlopen met een jasje van de multiculturele Britse reggaegroep UB 40 weten we dat we niet altijd op uiterlijke kenmerken mogen voortgaan om iemands gedachten te raden. De prijs van de demagogie ging gisterenavond naar N-VA-volksvertegenwoordigster Zuhal Demir die vragen van het publiek over federale materies mocht beantwoorden en niet verder kwam dan het cliché dat de regering-Di Rupo een belastingsregering en geen besparingsregering is. En neen, als het dan toch ging over inkomsten voor de regering: het kwam niet bij haar op om te spreken over de Tax Freedom Day voor grote ondernemingen en vennootschappen. De prijs van de beste schouwgarnituur ging naar Patrick Paredaens, N-VA-districtsraadslid in Borgerhout. De enige Borgerhoutenaar op het podium om vragen van het publiek te beantwoorden; het enige panellid… dat van de moderator geen vraag kreeg om te beantwoorden. De N-VA’ers uit de districten Antwerpen en Deurne wisten alle antwoorden op de Borgerhoutse vragen.

Was de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn de laatste vraag van de avond, de voorlaatste vraag vanuit het publiek was ook interessant: overweegt de N-VA op districtsniveau een coalitie met het VB? Bart De Wever noemde het cordon sanitaire een netelige kwestie. Principieel is hij geen voorstander van het uitsluiten van een partij. Maar als je realistisch bent, zie je de deur voor een coalitievorming met het VB zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant op slot. Langs de buitenkant omwille van de te verwachten reactie (Bart De Wever: “Ik zie al een journalist die nu zijn pen aan het pakken is.”). Langs de binnenkant omwille van de houding van het VB. Bart De Wever: “Ik word door hen uitgemaakt voor een ‘linkse lakei’, een ‘pannenkoek’, ik heb geen ruggengraat en wat nog allemaal niet…  en tezelfdertijd zegt men dat men de hand naar mij uitsteekt?! Ik zie met welke affiches men binnenkort wil uitpakken. Is dat nodig? Ik zie geen mogelijkheid van coalitievorming. Niemand wil meedoen, en ik zie het zelf ook niet zitten. Het is niet aan de orde op dit moment.” En toen kwam de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn, en werden we uitgenodigd nog iets te drinken. 

Het laatste zinnetje van Bart De Wever laat de mogelijkheid open dat coalitievorming met het VB later nog wél eens aan de orde kan komen, maar zo te horen is die kans er pas als Filip Dewinter verhuisd is naar Namibië.

Er zijn geen zekerheden. Niet in het leven, en al zeker niet in de politiek. Wat het wordt in Antwerpen zal pas blijken als de stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober geteld zijn en de bestuurscoalitie gevormd is. Maar er zijn wel grote waarschijnlijkheden. De eerste is dat Patrick Janssens liever met de N-VA dan met Groen een bestuurscoalitie wil vormen. Dit weekend jammert Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Als de stadslijst (van Patrick Janssens, nvdr. Ook het VB profileert zich nu als ‘partij van ‘t stad’) en Groen samen een coalitie kunnen vormen, dan staan wij buitenspel.” Reactie van Patrick Janssens: “Nu begin je toch echt wel voorbarige conclusies te trekken.”

Tweede grote waarschijnlijkheid: de N-VA zal in Antwerpen geen coalitie vormen met het VB. Op de vraag van Patrick Janssens (!, niet van Gazet van Antwerpen) of de kiezer rekening moet houden met een coalitie van de N-VA met het VB antwoordt Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Niet met dit VB. Filip Dewinter staat ver buiten de zijlijn en doet nog steeds niets anders dan provoceren. Hij steekt voortdurend een hand uit, maar die grijpt wel recht naar je keel. Nooit heeft hij iets willen doen met de aandelen die hij van de kiezer had gekregen. En Dewinter is nu meer dan ooit het VB. Al wie binnen zijn partij een andere koers wilde varen, is manu militari buitengezet. Wat overblijft, is zijn persoonlijke fanclub, die zijn brood eet en dus zijn woord spreekt… Weet u, ik zit naast Dewinter in het Vlaams Parlement, vooral omdat niemand anders daartoe bereid was. Elke woensdag maken we een praatje en dan valt het me telkens weer op wat voor een aimabele, correcte man hij is. Maar zodra hij de publieke tribune bestijgt, verandert hij in een totaal andere persoon. Ik vind hem een raadselachtige figuur. Geen wolf in een schapenvacht, maar precies het omgekeerde. Die man speelt voortdurend een rol, veilig ingekapseld in het cordon sanitaire. Maar zijn momentum lijkt voorbij, al blijft hij een Kampfschwein en kan hij de N-VA nog altijd pijn doen.”

Intussen heeft het Kampfschwein zijn lijsttrekkers bij de districtsraadsverkiezingen in Antwerpen voorgesteld. De Antwerpse kranten valt het op dat de VB-lijsttrekkers vrouwelijker worden, maar dat is louter toeval. Met de beste wil ter wereld zouden wij niet weten wie men anders lijsttrekker had kunnen maken in Wilrijk, Berchem, Borgerhout en Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Wat valt nog op? Van de negen lijsttrekkers zijn er om te beginnen vier die met grote waarschijnlijkheid niet in hun districtsraad zullen zetelen maar gemeenteraadslid zullen blijven: Gerolf Annemans (51 j., Antwerpen), Anke Van dermeersch (39 j., Wilrijk), Jan Penris (48 j., Merksem) en Wim Wienen (40 j., Hoboken). Ook opvallend: de radicale achterban van het VB wordt gemobiliseerd. In Berchem is Voorpost-militante en echtgenote van Albrecht Cleymans Ineke Cleymans (47 j.)  lijsttrekster, in Borgerhout voormalig VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx (57 j.), en in Berendrecht-Zandvliet-Lillo VBJ’ster Angie Bosmans (28 j.). Blijven nog twee lijsttrekkers over: in Deurne is de lijsttrekker Jan Van Wesembeeck (45 j., boegbeeld van het VB in de Deurnese districtsraad); in Ekeren districtsraadslid Kurt Van Noten (38 j.). Samen met Ineke Cleymans is Kurt Van Noten de minst bekendste lijsttrekker. Hij studeerde voor vertaler-tolk Nederlands/Russisch/Duits en is nu adviseur in het bank- en verzekeringswezen en voorzitter van het VB-Ekeren. Hij was voordien actief als VBJ-regioverantwoordelijke in Kontich en als NSV’er in Antwerpen.

“De verjonging en vervrouwelijking is weloverwogen”, zegt Dewinter. Maar dat geldt vooral voor zijn eigen dochters die hij in de verkiezingsstrijd gooit. Dewinters zwangere en naar Merksem verhuisde oudste dochter Karolien (22 j., tweede van rechts op de foto hierboven) zal in Merksem op de VB-lijst staan. Dewinters tweede oudste dochter An-Sofie (20 j., eerste van rechts op de foto) fungeert als fotomodel bij de VB-campagne. Karolien Dewinter liet eerder al weten dat zij het liefst van de drie dochters op een VB-lijst zou staan. An-Sofie Dewinter paste daarvoor maar wil graag uithangbord voor het VB zijn. Ze werd drie jaar geleden voor het eerst als babe op VB-affiches uitgespeeld. Een idee overigens van… Marie-Rose Morel.

Tot slot van ons jaaroverzicht 2011: de eindejaarsuitspraken die ons het meest zijn bijgebleven.

Bart De Wever (foto 1) werd door de lezers van Het Laatste Nieuws verkozen tot Belg van het jaar 2011. Tweede is de Waalse wielrenner Philippe Gilbert. De Het Laatste Nieuws-lezers kozen wel degelijk de Belgen, niet de Vlamingen, van het jaar. Bart De Wever vertelt wat hem het meest is bijgebleven: “Weet u wat mij is bijgebleven van die eedaflegging (van de nieuwe regering, nvdr.)? Koning Albert die aan Monica De Coninck vraagt om zijn groeten over te brengen aan burgemeester Janssens. Vriendelijke mens, de koning, maar hij is geen fan van ons. Ik hoop maar dat ik hem in september 2012 niet tegenkom op de Antwerpse Grote Markt terwijl hij flyers van Patrick Janssens aan het uitdelen is. U lacht? Een mens schrikt nergens meer van.” De waanvoorstellingen van Bart De Wever overtreffen tegenwoordig die van Filip Dewinter.

Filip Dewinter zakt in De 100 Belgen van het jaar 2011 van de Het Laatste Nieuws-lezers naar de 50^ste plaats. Frank Vanhecke staat in diezelfde Top-100 overigens een eind boven Dewinter, op de 22^ste plaats. Marie-Rose Morel staat, net als het jaar voordien, op de 3^de plaats. In 2005, het jaar waarin deze blog startte en we de populariteit van de VB’ers in de Top-100 van Het Laatste Nieuws zijn beginnen noteren, stond Filip Dewinter nog op de 16^de plaats. In 2010 was Dewinter al gezakt naar de 35^ste plaats. Het Laatste Nieuws vroeg Dewinter of hij dit jaar in een moskee is geweest. Filip Dewinter: “Ja. In Istanbul. In de Blauwe Moskee en in de Aya Sofia. Prachtige bouwwerken die ik – het zal u verbazen – zonder morren op kousenvoeten heb betreden. Uit respect, jazeker. Daar wel. Hier niet.” Dat Dewinter hier geen respect betoont voor moskees hadden we al begrepen.

Thierry Vanroy (foto 2) is, samen met Eddy Hermy, de ideoloog van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). En ook de cameraman, vandaar dat je hem bij acties van het N-SA haast nooit op foto’s of video’s ziet. Hij is dan zelf aan het filmen. Op zijn persoonlijke blog liet hij weten zijn buik vol te hebben van de Vlaamse Beweging. Een fragment: “Elke poging tot debat weglachen, alsof een hersenafstompende oceaan aan vooringenomen sloganeske demagogie geen vragen oproept. Waar zijn jullie mee bezig?! Ja, ik ben woest. (…) Zijn jullie niet beschaamd?! En neen, het is niet stoer wanneer je de aandacht van het Anti-Fascistisch Front trekt! Het is niet radicaal om na een avond zuipen op communistenjacht te gaan! Het is niet nonconformistisch je met buitenlandse bewegingen te associëren door je met hun symboliek te versieren! En het is niet revolutionair om als een stel ordinaire vandalen nachtelijke trektochten met nutteloze stickers, nutteloze affiches en nutteloze graffiti te houden!” Thierry Vanroy heeft – wat dit betreft – gelijk.

Alhoewel er maandagavond een extra gemeenteraadszitting was bijeengeroepen over de Turks-Koerdische rellen in Antwerpen-Noord bleef Bart De Wever, nu nog het enige N-VA-gemeenteraadslid in Antwerpen, afwezig op die gemeenteraadszitting. Bart De Wever is bezig aan een Ronde Van De Districten, en was maandagavond in Berchem waar een vijfhonderdtal mensen voor hem opdaagden.

Naar eigen zeggen zal Bart De Wever (foto) pas bij de kerstkalkoen nadenken over de vraag of hij kandidaat-burgemeester voor Antwerpen is, maar hoe meer men hem vraagt of hij kandidaat is, neemt de neiging toe om inderdaad te gaan voor het burgemeesterschap van Antwerpen (en dus niet meer een prominente rol bij de volgende Vlaamse en federale verkiezingen te spelen). Intussen heeft de N-VA een onderzoeksbureau bij 1 000 Antwerpenaren laten peilen naar hun mening over mobiliteit, veiligheid, migratie en integratie, en stadsontwikkeling. Meteen werd ook gevraagd naar de stemintenties van de Antwerpenaren, en volgens deze peiling zou de N-VA met 30 % van de stemmen met ruime voorsprong de grootste partij van Antwerpen worden, gevolgd door de SP.A (17 %), VB en Groen! (beide 11,5 procent). Volgens dit onderzoek heeft de N-VA nog groeipotentieel: liefst 40 % van de Antwerpenaren zou bereid zijn een stem voor de N-VA te overwegen.

De resultaten van deze peiling liggen in de lijn van een eerdere enquête van Gazet van Antwerpen. Alleen scoorde de SP.A daarin een stuk hoger (26 %), evenals het VB (19 %). De andere resultaten liggen binnen de foutenmarge bij elke enquête. In beide peilingen zegt 13 % van de Antwerpenaren niet te weten op welke partij te zullen stemmen, of niet te willen zeggen op wie ze zullen stemmen. Of het VB nu uitkomt op 11,5 % of 19 % (komend van 33,5 %), duidelijk is dat de N-VA het VB “leegzuigt”. De term is niet van ons, maar is al eerder gebruikt. Volgens de jongste peiling zouden 1/3 van de N-VA-stemmen nog VB-stemmen geweest zijn in 2006, en zou de N-VA 46 % weghalen van al wie ooit VB stemde. Het idee van Filip Dewinter om een Vlaams-rechts front te vormen wordt daarmee helemaal belachelijk. Waarom zou de N-VA front vormen met het VB als de N-VA volop stemmen weghaalt bij het VB, en zo de sterkste partij in Antwerpen wordt. Het VB light.

Ook in Sint-Niklaas werd gepeild naar de stemming. Volgens een enquête die Het Laatste Nieuws kon inzien zou het linkse kartel SP.A - Groen! - S.O.S. 2012 goed zijn voor 36 % van de stemmen (+ 0,5 %). De N-VA zou 26,8 % halen, de CD&V 15 % en het VB 12,8 %. Voor het VB is dat komend van 26,6 % iets meer dan een halvering van het aantal stemmen. Verkiezingen zijn steeds de slotsom van een aantal stemverschuivingen. De SP.A bijvoorbeeld kan stemmen verliezen aan een partij, maar dan weer stemmen winnen bij een andere partij. Opvallend aan de enquête in Sint-Niklaas is dat de SP.A nogal wat stemmen terugwint van het VB. Frans Wymeersch, Rob Verreycken, Ann Spitaels… eat your heart out. Niet alleen verliest het VB in Sint-Niklaas de helft van haar stemmen, veel van die stemmen gaan naar aartsvijand SP.A - Groen! - SOS 2012.

Veel interessante verhalen in de kranten dit weekend. In Antwerpen haalde het VB twee kranten met een lokale actie voor een fietspad waarbij het VB tot haar eigen verbazing steun kreeg van Groen!.

Voor het eerst sinds De Standaard en De Morgen uitpakken met nieuwe magazines hebben we het gevoel weekendkranten te hebben die er toe doen. De Morgen werpt een nieuw licht op de malversaties bij de Hasseltse politie met als leidraad de ledenlijst van de Hasseltse vrijmetselaarsloge La Tolérance. De Standaard reconstrueert hoe de N-VA na de uitschuiver van Bart De Wever vier jaar geleden in de gunst van de Joodse gemeenschap probeert te staan (foto 1). Filip Dewinter en Tanguy Veys mogen nog zo hun best doen, als Open VLD en SP.A stemmen verliezen bij de Joodse gemeenschap in Antwerpen zullen die stemmen naar de N-VA gaan. De Morgen heeft ook een Bart De Wever-verhaal, al lijkt ons de bekendste klant van de frituren ’t Draakske en ’t Kriekske er maar bijgesleept om een onderzoek over de populistische kiezers en het commentaar daarbij van professor Mark Elchardus onder de aandacht te brengen. De Standaard houdt ook nog zowat haar hele voorpagina vrij voor een pleidooi om een echte parlementaire commissie over Dexia op te richten, en belicht verderop in de krant nog meer de Dexia-affaire.

Het Nieuwsblad peilt naar de mening van de Marokkaanse moeders in Borgerhout die een aantal van hun jongens zien ontsporen. Gids voor de journaliste is Fatima Bali die in de krant wordt omschreven als “ex-politica”. In Gazet van Antwerpen zegt Ademloos-voorzitter Wim van Hees dat de keuze tussen Patrick Janssens en Bart De Wever als burgemeester geen echte keuze is. De kiezer krijgt dan twee keer ongeveer hetzelfde. Janssens moet gedwongen worden te kiezen tussen het voortzetten van het huidige conservatieve bestuur en een nieuwe, progressieve coalitie. In dezelfde krant wordt ook geïnventariseerd welke quotes Patrick Janssens zich de voorbije maanden liet ontvallen: nu eens een quote om de linkse kiezers te charmeren, dan eens een quote om het vertrouwen van de rechtse kiezers te winnen. De gemeenteraads- en districtsraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 zijn in zicht.

En wat dan doen als Vlaams Belang? We mochten het vrijdag meemaken dat Filip Dewinter himself, zijn echtgenote die anders enkel naar congressen en recepties meegaat, en enkele partijgenoten waaronder een VB-personeelslid, actie voerden voor de aanleg van een fietspad in Ekeren. De plannen voor het fietspad liggen al zes jaar klaar maar door een aanslepende onteigeningsprocedure ligt het fietspad er nog altijd niet. Filip Dewinter sprong daarom op de bres voor een fietspad in het district waar hijzelf een villatje bewoont. Het Vlaams Belang is en blijft overigens een partij voor de autobezitters. In het jongste mobiliteitsdebat op de regionale televisiezender ATV kloeg Dewinters secondant Jan Penris nog steen en been over de lasten op auto’s en de moeilijkheid ergens met een auto te geraken. Maar pour le besoin des choses wil Dewinter dus ook wel eens actievoeren voor een ontbrekend fietspad.

De actie is ook en vooral de start voor een campagne waarmee gele vestjes gratis worden verdeeld met daarop “Veilig Ekeren!” en de leeuw uit het Vlaams Belang-logo. De actie voor het fietspad komt trouwens ook te laat om nog veel invloed te hebben op de aanleg. Nadat de eerste bouwvergunning door de aanslepende onteigeningsprocedure vervallen is, werd op 30 september – een maand geleden – al een nieuwe bouwvergunning aangevraagd. Maar goed. Filip Dewinter die opkomt voor de fietsers, we zien het graag gebeuren. Ook Rita Van Zeebroeck, buurtbewoonster en lid van het plaatselijk Groen!-bestuur, dacht er zo over en voerde – in groen vestje uiteraard – mee actie met Dewinter (foto 2, met naast Rita Van Zeebroeck achtereenvolgens Filip Dewinters echtgenote, Filip Dewinter en VB-personeelslid en -gemeenteraadslid Wim Van Osselaer. Filip Dewinter overigens op een damesfiets. Geleend van één van zijn dochters?). Voor het VB was de aanwezigheid van een Groen!-militante hét evenement van de dag. In een VB-persmededeling luidt het: “Allicht is de deelname van Groen! aan een actie van het Vlaams Belang een primeur in Vlaanderen. De Groen!-militante stond er overigens op dat haar deelname aan de actie zou worden gecommuniceerd aan de pers.”

Groen!-districtsraadslid Ilse de Schutter zegt in Het Nieuwsblad dat het geen gezamenlijke actie is van Groen! en Vlaams Belang, maar dat haar partij in deze zaak wel de mening deelt van het VB. Als dat toevallig zo eens is, waarom niet. Meteen een tip voor het VB om uit haar isolement te geraken: neem eens meer standpunten in die we niet gewoon zijn van het VB.

Kif Kif heeft haar derde e-boek uitgebracht. Na Terroriste uit Liefde en Links van de Kerk. De linkerzijde en de multiculturele samenleving (intussen aangevuld en als gewoon boek uit onder de titel De heruitvinding van de samenleving), nu een e-boek over het discours van N-VA, de verspreiding van dat discours en de impact ervan op het samenleven.

Het is een open deur intrappen als we zeggen dat Bart De Wever (foto) alomtegenwoordig is in de media. Zowel in de populaire media als in de kwaliteitspers, in amusement- en duidingsprogramma’s op televisie, en op het internet domineert de N-VA-retoriek. Is het niet Bart De Wever, dan zijn er nog altijd Siegfried Bracke en Ben Weyts van wie elke notitie of opmerking uitvergroot wordt in de media. Wie het waagt daarbij kritisch commentaar te geven, krijgt een karrenvracht haatmails in zijn mailbox. In Het Rijpen van de Geesten. De woorden van De Wever en de strijd om uw ziel analyseren Ico Maly, Jan Zienkowski en medewerkers van Kif Kif Mediawatch het politieke project van N-VA en de rol van de media(optredens) daarbij

In het eerste deel van het boek leggen de auteurs uit welke methodologie ze voor hun onderzoek gehanteerd hebben. In deel twee ontrafelen ze concepten als identiteit, natie of democratie zoals gehanteerd door N-VA’ers. Er wordt gewezen op contradicties in het discours, waar men uiterst vaag blijft en waar andere retorische strategieën gehanteerd worden. In het derde deel gaat men op zoek naar de manier waarop de N-VA in haar discours de Vlaamse identiteit en de Vlaamse natie vorm geeft. In het vierde en laatste hoofdstuk wordt geschetst hoe de ideeën en woorden van de N-VA circuleren in de media, zowel in de klassieke als in de nieuwe media.

“Het politiek project van de N-VA is, zoals alle nationalistische projecten, wel degelijk gebaseerd op uitsluiting – in casu van de Walen, moslims – en het (impliciet) bestempelen van andersdenkenden als volksvreemd, vijanden van de Vlaamse identiteit. Het is hoog tijd voor tegengas”, besluiten de auteurs. En nog: “Als we de N-VA laten doen, hebben we meer te verliezen dan België alleen: we dreigen ook allerhande rechten en sociale bescherming te verliezen. Een land waar de rijken het voor het zeggen zullen hebben en de gewone mens opdraait voor het prijskaartje.”

• Download Het Rijpen van de Geesten. De woorden van De Wever en de strijd om uw ziel  hier als pdf-document of als epub.

We houden ons hart vast voor de dag waarop blijkt dat na het opbod met weekendbijlagen van De Standaard en De Morgen, de concurrentie die die twee kranten elkaar, Knack en Humo aandoen, finaal een of meer van die bladen financieel moet inbinden… en we uiteindelijk met minder diversiteit in de pers zullen eindigen. Maar intussen is het natuurlijk interessant te vergelijken.

Naar aanleiding van de cd Keep you close die morgen uitkomt, pakten alle kranten uit met een interview met Tom Barman (foto 1). De ene in de nieuwe weekendbijlage, de andere in de gewone krant. Maar het verschil werd gemaakt door Le Soir. In Le Soir werd de frontman van dEUS bevraagd over de politieke toekomst in Antwerpen. Tom Barman: “Tot wat ik bereid ben om te verhinderen dat Bart De Wever burgemeester van Antwerpen wordt? Daar heb ik nog niet aan gedacht. Misschien is het goed (dat hij burgemeester wordt, nvdr.). Ik ben daar niet automatisch tegen.  (…) De politieke situatie in België is een zeer theoretisch, zeer technisch probleem geworden. En dan zwijg ik. 0110 was emotioneel, tegen extreemrechts. Nu hou ik afstand en luister ik veel naar wat men mij vertelt. De voor en tegen De Wever zijn beide interessant. Ik meng me daar bijgevolg niet in. Ik leer.”

Ter lering en vermaak daarom een anekdote over Bart De Wever (foto 2) uit diezelfde weekendkranten. Humo geeft ons deze week een inzicht over de schrijvers van haatmail naar al wie een ‘verkeerd’ woord zegt over Bart De Wever en Vlaanderen. “Ik heb Bart De Wever nog nooit horen zingen, maar ik ben er van overtuigd dat hij het beter kan dan u” is daarbij het vriendelijkste wat er tussen zit. Bij de N-VA krijgen ze naar verluidt echter ook haatmail. Maar hoeveel? Bart De Wever, het voorbije weekend in Gazet van Antwerpen: “Twintig haatmails per dag, dat is voor mij een gewone werkdag.” De krant zette deze uitspraak als vette kop boven het interview. Maar wat lezen we datzelfde weekend in een gemoedelijk interview ten huize van Bart De Wever in De Morgen? Bart De Wever over het aantal haatmails dat hij krijgt: “Soms krijg je er een dag geen, soms tien.”

“Twintig haatmails per dag, dat is voor mij een gewone werkdag” en “Soms krijg je er een dag geen, soms tien” lijkt ons toch wel tamelijk ver uit elkaar te liggen. Als Bart De Wever in twee gelijktijdig verschijnende interviews niet eens hetzelfde antwoord kan geven over het aantal haatmails dat hij dagelijks krijgt,  hoe kunnen we hem dan vertrouwen over andere zaken?

Anke Van dermeersch mag VB-fractieleidster in de Senaat worden. Filip Dewinter stopt volgend jaar met het VB-fractieleiderschap in het Vlaams Parlement. Zijn ogen zijn alweer gefixeerd op de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, om nadien waarschijnlijk Bruno Valkeniers op te volgen als VB-voorzitter.

Dat laatste is nog niet zeker. Als Filip Dewinter het wil, wordt hij natuurlijk de nieuwe VB-voorzitter. Tom Cochez schreef in juli al dat de kans groot is dat “Filip Dewinter zelf partijvoorzitter wordt. Wellicht is hij ook de enige die in staat is om zijn partij bij de haren uit het moeras te sleuren.” Maar eerst is er nog het moeras genaamd Antwerpen. In Gazet van Antwerpen legt Filip Dewinter vandaag uit waarom hij na twintig jaar afstand doet van het fractieleiderschap in het Vlaams Parlement. Filip Dewinter: “Ik heb al mijn energie nodig voor de strijd met Janssens en De Wever. Zij  willen er een schijnduel van maken, om dan de dag na de verkiezingen in elkaars armen te vallen. Ik wil hen ontmaskeren en De Wever verplichten om kleur te bekennen. Is hij bereid om met het VB een rechtse coalitie te sluiten en de socialisten na tachtig jaar naar de oppositie te sturen?”

“De N-VA heeft zich altijd uitgesproken tegen het cordon sanitaire. En dus zal ik De Wever blijven achtervolgen, desnoods tot in Timboektoe. In de huidige coalitie heeft hij de ruggengraat van een banaan, op geen enkele manier maakt hij het verschil. Hoe kan hij na vijf jaar collaboratie met Janssens geloofwaardig  zijn als uitdager, als hij niet kiest voor een rechtse alliantie? Ik hoop dat hij mijn uitgestoken hand aanneemt en er niet in spuwt.” En wat na de gemeenteraadsverkiezingen? Filip Dewinter: “Hopelijk wordt ik dan burgemeester of schepen, laten we maar even dromen (lacht). Ik blijf ook lid van het Vlaams Parlement. Maar na de verkiezingen wordt ik niet opnieuw Vlaams fractieleider. Mijn opvolger zal de rit uitzitten tot aan de Vlaamse verkiezingen van 2014. Wie het wordt, dat moet de fractie beslissen. Maar iemand als Joris Van Hauthem komt zeker in aanmerking.” Daarmee is het bijna zeker dat het Joris Van Hauthem wordt die Dewinter opvolgt als fractieleider in het Vlaams Parlement. Iemand als bijvoorbeeld Pieter Huybrechts als fractieleider zou trouwens nogal potsierlijk zijn.

Bruno Valkeniers heeft al laten verstaan dat hij geen kandidaat is om zijn mandaat als partijvoorzitter na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 te verlengen. “En dus komt die plaats vrij voor Dewinter, die zo eindelijk ook officieel partijleider wordt en bovendien na twintig jaar aan een nieuwe uitdaging in zijn politieke carrière kan beginnen”, becommentarieert Lex Moolenaar in Gazet van Antwerpen. “Maar om dit scenario in realiteit om te zetten, moet Dewinter wel eerst een behoorlijk resultaat bij de Antwerpse verkiezingen neerzetten, want een groot verlies van het VB betekent ook gezichtsverlies voor Dewinter (…). In 2006 behaalde het VB (in Antwerpen, nvdr.) 33 % van de stemmen. Die prestatie kan hij – na de opmars van de N-VA en met het duel tussen De Wever en Janssens in het vooruitzicht – onmogelijk herhalen. Een score van 15 à 20 procent is wél haalbaar. Het is de vraag hoe een bijna halvering in de grootste stad van Vlaanderen binnen het VB zal worden ontvangen.”

Nog dit. Het is goed dat Filip Dewinter slechts droomt van het burgermeesterschap of een schepenmandaat in de Scheldestad, en zelf moet lachen met het idee dat hij burgemeester of schepen zou kunnen worden. Maar wie wordt dan wel burgemeester of schepen in Antwerpen? Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD) heeft het nog niet toegegeven, maar het staat in de sterren geschreven dat de huidige Antwerpse schepen voor Ruimtelijke Ordening en Sport overstapt naar de N-VA van Bart De Wever. Wordt hij opnieuw schepen? Patrick Janssens (in De Morgen vandaag): “Als ik hoor wie er binnen zijn nieuwe partij al een schepenmandaat is beloofd, denk ik dat de N-VA een absolute meerderheid zal moeten halen.” (Foto: Bart De Wever en Filip Dewinter op de Antwerpse Grote Markt enkele uren na het sluiten van de stemlokalen voor de federale verkiezingen op 13 juni 2010)

“We hebben heel hard geprobeerd om in de federale regering te geraken, maar ik heb niet echt meer het gevoel dat dat zal lukken, dus gaan we daar op dit moment ook geen tijd meer aan verliezen. Wat de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 betreft heb ik nog niets beslist, maar als ik het gevoel heb dat ik dingen kan veranderen in Antwerpen, ga ik dat misschien wel proberen.” Hoe nobel. Bart De Wever antwoordt deze week in Dag Allemaal(foto 1) op vragen van vijf kinderburgemeesters.

Wat daarbij vooral opvalt, is hoe geïrriteerd Bart De Wever geraakt als één van de kinderen aandringt op een oprecht antwoord. We wisten al dat Bart De Wever geen hoge pet op heeft van journalisten van Le Soir en van de RTBF, en ook zangers als Bart Peeters, Milow en Daan irriteren hem als die hun mening geven over het politiek bedrijf en Bart De Wever in het bijzonder. Maar ook kinderen werken hem op de zenuwen.

Daan (12 j., kinderburgemeester van Hasselt): Heel veel mensen zeggen dat jij liever burgemeester van Antwerpen wil worden dan minister. Is dat waar?

Bart De Wever: "Ik weet dat dat vaak wordt gezegd, maar dan toch vooral door mensen die me niet zo graag hebben. ’t Klopt trouwens niet."

Daan: Dus je wil liever minister worden?

Bart De Wever: "Neenee, dan was ik dat al lang geworden. Het enige wat me interesseert is dat ik dingen kan doen, een titel is niet belangrijk. We hebben heel hard geprobeerd om… (hier volgt het citaat dat we in de inleiding reeds gaven)."

Daan: Dat is eigenlijk geen antwoord op mijn vraag, hé.

Bart De Wever: "Klopt, dat hebt gij goed gezien."

Daan: Alle kranten schrijven…

Bart De Wever: "(rolt met de ogen) Een kritische interviewer, amai."

Wat later.

Daan: Welke politicus van een andere partij vertrouw je het meest?

Bart De Wever: "Lap! Jij stelt écht de meest pijnlijke vragen, heb je die zelf bedacht?"

Daan: Ja, en nu wil ik een fatsoenlijk antwoord, meneer De Wever.

(…)

Daan: Wat vind jij je beste eigenschap?

Bart De Wever: "(tegen de anderen) Ik vind dat Daan te veel vragen stelt. (lacht) Pff, moeilijk hoor. Wat is nu de beste eigenschap van mezelf? (zucht) Ik ben sprakeloos, voor het eerst in mijn leven."

Als Arthur (12 j., kinderburgemeester van De Haan) vraagt met welke smurf De Wever zich vergelijkt, is het antwoord: “Soms ben ik Moppersmurf (foto 2) (…). Een andere keer voel ik me dan weer Brilsmurf, en in het beste van mijn gedachten ben ik Grote Smurf. Maar goed, om de een of andere reden is dat laatste me niet gegund.” Gelukkig maar. We beklagen de Antwerpenaren als ze Moppersmurf De Wever als burgemeester zouden krijgen.

Vorige week kon je hier lezen dat de jongerenafdeling van de Schweizerische Volkspartei (SVP) / Union Démocratique du Centre (UDC) voor een campagne tegen de legalisering van drugs een affiche heeft uitgebracht met daarop de pas overleden Amy Winehouse (foto 1). De affiche inspireerde intussen anderen.

De Zwitserse affiche is voorlopig enkel digitaal beschikbaar. Deze week zou beslist worden of de affiche ook gedrukt wordt. Hetzelfde gebeurt met twee Vlaamse versies van die affiche. Eerst is er een affiche die waarschuwt dat islamhaat eindigt met geweld (foto 2). Op de affiche: VB-Kamerlid Tanguy Veys die zich liet fotograferen met het manifest dat hij toegestuurd kreeg van Anders Brehing Breivik. Zoals intussen bekend kreeg partijgenoot Vlaams parlementslid Chris Janssens het manifest eveneens toegestuurd, maar de Limburger voelde minder aandrang dan zijn Gentse collega om ermee uit te pakken. We begrijpen dat. De praat van Filip Dewinter en anderen inspireerde Breivik tot een moorddadige raid op wie hij verantwoordelijk houdt voor de komst van moslims. Dewinter en anderen riepen niet op tot gebruik van geweld, maar hun oorlogstaal tegen de islam zorgde ervoor.

Het VB liet voor haar immigratiecongres op 20 april 2011 al een affiche maken naar een voorbeeld van haar Zwitserse geestesgenoten. Filip Dewinter steekt nu, met een affiche, de hand uit naar Bart De Wever om front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen (foto 3). Nu de strijd tegen drugs in de Seefhoek in Antwerpen is uitgedraaid op een ongeziene solidariteit tussen de allochtone en autochtone bewoners daar, en de roep om een burgerwacht te vormen is omgeslagen in het vormen van een buurtinformatienetwerk (BIN), verandert het VB het geweer van schouder. De partij gaat terug de communautaire toer op. Zondag is er trouwens de traditionele IJzerwake, en dan geeft men de pers maar beter wat anders dan beelden van de groep-Francis Van den Eynde enerzijds en de groep-Dewinter anderzijds op dezelfde IJzerwakeweide. Het VB focust daarom opnieuw op de Vlaamse onafhankelijkheid, overigens nog altijd het eerste punt in het programma van het VB en de statuten van de N-VA. Een onafhankelijk Vlaanderen, maar het moet dan wel een rechts Vlaanderen worden. Zou België niet ‘links’ bestuurd worden, de onafhankelijkheid van Vlaanderen hoefde niet eens voor Dewinter en De Wever.

Of beide affiches, nu enkel digitaal te verkrijgen, ook gedrukt worden hangt af van het commentaar. Reacties kunnen gestuurd worden met de ‘Contacteer me’-knop in de rechterbovenhoek van deze blog. Een grotere versie van de affiches vind je alvast hier en hier.

Op basis van de IP-adressen van ‘Annick Verbauwen’, medewerk(st)er van ’t Pallieterke, en Johan Sanctorum, Vlaams cultuurfilosoof en tekstschrijver voor Bruno Valkeniers, en nog andere gegevens dan die IP-adressen, kwam Apache gisteren tot de conclusie dat ‘Annick Verbauwen’ en Johan Sanctorum één en dezelfde persoon zijn. Johan Sanctorum ontkent, maar wat Apache schrijft is niet onmogelijk.

Het intellectueel niveau van ‘Annick Verbauwen’ is hoger dan dat van de meeste schrijfsels in ’t Pallieterke en Johan Sanctorum wordt ervan verdacht om bijvoorbeeld ook achter de fakefiguur Hilde De Breuckere te schuilen. Op zich is schrijven onder een schuilnaam geen probleem, ware het niet dat ‘Annick Verbauwen’ partij trekt voor een bepaalde strekking binnen het VB, en  tegen een andere strekking is bij het VB. Het is niet voor het eerst en niet voor het laatst bij ’t Pallieterke. Jarenlang was de Gentse correspondent van ’t Pallieterke Jan Borluut die kritisch stond tegenover Tanguy Veys; tegenwoordig is de Gentse correspondent van ’t Pallieterke een anonieme correspondent die heel anders staat tegenover Veys. Een zeldzame keer stelt 't Pallieterke zich op als een neutrale waarnemer. Doorgaans is ’t Pallieterke fan van het VB (‘De Bozen’), en doet het smalend tegenover de N-VA (‘De Niveanen’), maar met 11 juli in het vooruitzicht doet het blad deze week een oproep tot eenheid binnen de Vlaamse Beweging.

’t Pallieterke: “Er was vorige week veel cinema, olé ola, in Gent en in ’t Vlaams Parlement, olé ola. En ’t is altijd hetzelfde lied, olé ola, men gunt elkaar ’t licht in de ogen niet, olé ola! (…) Als het Vlaams Belang steeds minder ernstig wordt genomen, heeft dat alles te maken met de manier waarop die partij zichzelf aan het kruis nagelt. De interne vetes hollen het Belang alsmaar sneller uit. De Gentse Belfortploeg achtte zichzelf sterk genoeg om een paar varkentjes te wassen, maar zal zijn heil nu moeten zoeken in het martelaarschap. Koen Dillen verwijt Bruno Valkeniers een gebrek aan leiderschap, en stapt uit de partij die door zijn vader werd opgebouwd. Anderen zijn hem voorgegaan, anderen zullen hem volgen. Gejubel alom in de gelederen van het ‘anti-fascistisch front’, dat er geregeld in slaagt vers nieuws over de interne troebelen bij het Belang op het internet te gooien – waar zit de bron?” Straffe quote: ’t Pallieterke dat voor 95 % volgeschreven wordt door mensen die anoniem opereren, dat zich afvraagt wie de onbekende bronnen zijn van het ‘anti-fascistisch front’.

't Pallieterke vervolgt: “De Antwerpse fractie denkt dan weer dat ze boven dat alles verheven staat, en dat het tij op een dag zal keren. Maar denk eraan, op het schilderij ‘Parabel van de Blinden’ van Pieter Breugel trekt de één de ander zonder pardon in de gracht (foto 1: fragment uit dat schilderij). Anderzijds is er de hypocrisie bij de N-VA, waar Bart de Wever ‘het monster wil kelen’, maar waar de stem van het Vlaams Belang wel in dank aanvaard wordt om een bijzonder decreet over de organisatie van de lokale verkiezingen in het Vlaams Parlement goedgekeurd te krijgen. Of waar men handenwrijvend de gang van zaken bij het monster volgt, in de hoop zoveel mogelijk Belang-kiezers los te weken voor de komende stembusslag. Natuurlijk zijn de politieke zeden er de laatste tijd niet plots op verzacht, maar voor zover ons bekend gaat het nog altijd om twee Vlaams-nationalistische partijen die als einddoel hebben: een onafhankelijk Vlaanderen. Als de N-VA dat uitgangspunt als een blok aan het been begint te beschouwen, dat men daar dan de eerlijkheid heeft dit openlijk toe te geven. (…)”

“Actiegroepen als TAK en Voorpost blijven verdienstelijk werk leveren, maar mobilisatie is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger (foto 2: Voorpost-persverantwoordelijke Bjorn Roose). In de media komen ze nauwelijks aan het woord (…). Voor de rest is het in de audiovisuele media niets dan brood en spelen: een pompeus huwelijk in piratennest Monaco; oeverloos gekwaak en gedram over zomerfestivals; heroïsche Belgische voetbalprestaties uit het verleden toen we met 4-3 van de Sovjet-Russen wonnen omdat twee buitenspelgoals niet werden afgekeurd; de formidastische ‘Belgische’ opening van de Tour. Wie heeft ooit die zegswijze gelanceerd: we hebben een schoon volk, maar je moet er wel rotsvast in blijven geloven? Hetzelfde geldt voor de Vlaamse Beweging. We blijven er graag rotsvast in geloven, maar we zouden met 11 juli in het vooruitzicht heel graag wat minder schisma zien.”

’t Pallieterke moet niet zo panikeren. We hebben even onze bronnen aangeboord, en vernamen een verhaal van eensgezindheid tussen voor- en tegenstanders van de Belfortploeg. Maar dat verhaal sparen we op tot maandag 11 juli, Feest van de Vlaamse Gemeenschap. Een verhaal van verzoening, dat staat toch schoon op zo’n dag. Niet?

We waren verwittigd, maar het was toch even slikken: in bijna elke krant dit weekend een groot interview met Bart De Wever. ’t Is dat we als webredacteur die interviews allemaal moeten lezen. Iemand moet het doen. (Foto: Elio Di Rupo – zie ook het verhaal hierboven – en Bart De Wever)

Met zijn 35,1 % in de jongste kiespeiling van de VRT/De Standaard is Bart De Wever als voorzitter-paradepaard van de N-VA de kopman van de nu grootste partij in Vlaanderen. Dat is 5,3 % meer dan bij de verkiezingen in juni vorig jaar, maar nog altijd 4,1 % minder dan verkiezingsuitslag van de PS in juni vorig jaar, en 2,1 % dan de score van de PS in de kiespeiling van La Libre/RTL die ook dit weekend bekend werd gemaakt. Straf – of toch niet – dat geen enkele krant de expliciete vergelijking maakt tussen de populariteit van De Wever in Vlaanderen en van Di Rupo in Wallonië. Men valt achterover van de score van De Wever en ziet daarin een reden voor nog meer halstarrigheid, maar Di Rupo is bij zijn kiezers nog populairder en vraagt begrijpelijkerwijze dan ook óók rekening te houden met zijn visie. Overigens is niet alleen de populariteit van De Wevers partij stijgend, na een daling in maart 2011 stijgt ook de populariteit van Di Rupo’s partij.

Het Laatste Nieuws, Gazet van Antwerpen, De Morgen, De Standaard, La Libre… ze interviewden dit weekend allemaal de bekendste klant van de frituren ’t Draakske en ’t Kriekske. Nergens werd echter de nochtans schitterende Open Brief van Knack-redacteur Joël De Ceulaer over de tegenstrijdigheden bij de uitspraken en het gedrag van Bart De Wever aan Bart De Wever voorgelegd voor een reactie. En zelfs De Standaard, die de aanleiding was voor de jongste protestsong van Daan, vroeg niet om een reactie op Landmijn (lees hier the making of). Jammer. Al zal Bart De Wever stiekem misschien wel in zijn nopjes zijn met het protestlied van Daan. De enige medaille die Bart De Wever écht wil bij Humo’s Pop Poll is niet toevallig die van ‘Lul van het jaar’ volgens het Humo-publiek.

In de Open Brief van Knack-redacteur Joël De Ceulaer aan politiek fenomeen Bart De Wever heeft Joël De Ceulaer bakken kritiek op Bart De Wever, maar ook een paar complimenten. Eén van die complimenten is: “U vindt dat u de samenleving een dienst bewezen hebt door het Vlaams Belang eigenlijk irrelevant te maken. En soms hoopt u weleens dat u daarvoor wat meer krediet zou krijgen. Wat mij betreft: bij dezen. Dat krediet komt u toe.”

We sluiten ons aan bij het compliment van Joël De Ceulaer. Als we op een onbewoond eiland zouden aanspoelen met ofwel Bart De Wever ofwel Filip Dewinter, hebben we liever het gezelschap van De Wever dan van Dewinter. Maar we sluiten ons ook aan bij de kritiek van De Ceulaer op De Wever. Regelmatig citeert De Ceulaer de eigen woorden of ideologische keuze van De Wever om erop te wijzen dat De Wever tegenwoordig volledig in tegenstrijd hiermee handelt. Wij vonden hiervan nog een paar voorbeelden in een debat over… politiek fatsoen. Een debat tussen Bart De Wever en Filip Dewinter in de aanloop naar de Vlaamse parlementsverkiezingen op 7 juni 2009. Amper twee jaar geleden.

Bekijk hier de video en geniet (nouja) mee. Bart De Wever vindt dat er meer politiek fatsoen moet komen. Zo vindt hij het ongelofelijk hoe sommigen toetreden tot politieke partijen komend van politieke partijen waarvan je het nooit zou verwachten (na 20 sec.). Wat later (na 40 sec.) klaagt Bart De Wever: “Als vuile manieren beloond worden, dan weet ik het ook niet meer.” Vervolgens komt stand up comedian Filip Dewinter aan het woord. Na 2’30” is het terug de beurt aan Bart De Wever die het onfatsoenlijkste in de politiek vindt: het immobilisme op federaal niveau. Na 3’20 “ neemt De Wever het Dewinter kwalijk dat hij teert op zijn overtuiging en nooit verantwoordelijkheid opneemt. Na 4’40” verwijt De Wever Dewinter het culpabiliseren van een bevolkingsgroep (naar aanleiding van Dewinters uitspraak “Waar is mijn pensioen? In de pocket van Mohammed.”). Na 7’20” wijst De Wever Dewinter erop dat hij met het VB politiek nul resultaat heeft geboekt.

Euh… “Hoe sommigen toetreden tot politieke partijen komend van politieke partijen waarvan je het nooit zou verwachten.” Waarschijnlijk dacht De Wever toen nog niet aan de VB’ers die overstappen naar de N-VA, of toch wel? “Als vuile manieren beloond worden, dan weet ik het ook niet meer”, jammerde Bart De Wever twee jaar geleden. “De Franstaligen zullen niet rusten eer de kabeljauw voor de kust in Oostende Frans spreekt.” en “Na 180 jaar gepluimd te zijn, is het gedaan. Ik wil perfect solidair zijn met de Turken, maar niet meer met de Walen”, zijn maar twee van de uitspraken van nieuwbakken N-VA-lid Vic Van Aelst. Bart De Wever wil er zich niet van distantiëren. Zijn dat dan geen “vuile manieren” én is dat dan niet “het culpabiliseren van een bevolkingsgroep”? En tenslotte: “het immobilisme op federaal niveau”,  "nooit verantwoordelijkheid" opnemen en “politiek nul resultaat”. Doet Bart De Wever tegenwoordig beter?

"Met een Vlaams front moet het mogelijk zijn hervormingen naar Duits model door te duwen”, zei N-VA-voorzitter Bart De Wever (foto 1) dinsdagmiddag tijdens een lunchmeeting met 160 ondernemers in Houthalen-Helchteren. Nochtans zal het Bart De Wever niet ontgaan zijn dat de Duitse undercoverjournalist Günter Wallraff (foto 2) zich het voorbije weekend in De Standaard allerminst opgetogen toonde over die hervormingen. “De sociaal-economische politiek heeft vele Duitsers in de ‘Scheisse’ doen belanden”, zei Günter Wallraff. Vermits Bart De Wever alle kans had om het interview met Wallraff te lezen en De Wever niet dom is, moet hij wel kwaadaardig zijn.

"De sociale hervormingen waren er hard, maar werpen wel hun vruchten af. Dat moet hier ook gebeuren: besparen op de uitgaven en structureel hervormen”, zei De Wever in Limburg. Kunnen die hervormingen niet in België, dan moet het maar in Vlaanderen.  De Wever gaf enkele voorbeelden van wat die hervormingen volgens hem moeten inhouden. "Het beperken van werkloosheidsuitkeringen in de tijd, bijvoorbeeld. Wie nooit heeft bijgedragen aan de sociale zekerheid kan toch geen volwaardig pensioen ontvangen? Het kan evenmin dat het pensioen van iemand die stopt op 56 jaar even hoog is als van iemand die niet vervroegd stopt met werken. Er moet ook een lineaire lastenverlaging voor bedrijven komen in plaats van subsidies. En de notionele interestaftrek moet behouden blijven, want anders wordt de belastingdruk voor onze ondernemingen nog extremer. Rijkdom verdelen vind ik goed, maar dan moeten we die rijkdom wel eerst creëren".

Gûnter Wallraff (in De Standaard vorig weekend): “Er worden statistieken geciteerd over de economische groei, over de daling van het aantal werklozen. Maar veel van die statistieken geven maar de halve waarheid of ze worden gemanipuleerd. Een voorbeeld. Men zegt dat de voorbije jaren in Duitsland twee miljoen nieuwe jobs zijn gecreëerd. Dat klopt. Maar men vergeet eraan toe te voegen dat slechts een kwart van die nieuwe arbeidsplaatsen een loon heeft dat voldoende is om van te leven. Er zijn 1,4 miljoen Duitse werknemers die wel werk hebben, maar niet genoeg verdienen om in hun basisonderhoud te voorzien. We spreken hier over jobs waarvoor 5 tot 8 euro per uur wordt betaald. Dan kom je aan een maandloon van zo'n 900 euro per maand.' Dat zijn armen die werken, working poor. En dan heb ik het niet eens over de zogenaamde mini-jobs. Dat zijn klussen en karweien die werklozen verplicht moeten opknappen voor soms maar één euro per uur. Vindt u dat normaal? Het zijn mensen die stickers en kauwgom van verkeerspalen moeten krabben. Zulke mensen beroof je van hun waardigheid.”

“Zonder waardigheid, ben je geen mens. Ik zie te veel landgenoten die hun waardigheid kwijt zijn. Ze doen zwaar werk of héél nuttig werk, maar ze worden er niet voor gewaardeerd. Men geeft hen het gevoel er niet meer bij te horen. Dat zijn niet alleen arbeiders die vuil werk doen in fabrieken, maar ook opvoeders in Kindergärten. Er waren nog nooit zo veel Duitsers met psychische problemen. (sarcastische grijns) Hier en daar roepen sommigen al om hen weg te steken in speciale klinieken. Een vader die maar zes euro per uur verdient, die kan niet eens met zijn zoon of dochter op vakantie. Welk beeld krijgt zo'n kind van zijn ouder? (…) De armoede neemt toe. Erger nog, de armoede wordt structureel, ze gaat sneller over van de ene op de volgende generatie. Ook door het slechte onderwijssysteem in Duitsland. Wat dat betreft worden we stilaan een onderontwikkeld land. Dus wie het tegendeel beweert zoals die mijnheer die u citeert (Open VLD-voorzitter Alexander De Croo, nvdr.) doet gewoon aan propaganda.”

Aldus Günter Wallraff zaterdag. Toch schoof Bart De Wever dinsdagmiddag het Duitse model naar voren als na te streven voorbeeld. Een model dat meer mensen aan het werk zet in onwaardige omstandigheden, en hen niet uit de armoede haalt. Blijkbaar is het dat dat Bart De Wever wil.

Volgende week kan je de drie delen van de Monstertrilogie van Tom Lanoye voor weinig geld kopen samen met de nieuwe Humo. In de Humo van deze week (foto 1): een interview met Tom Lanoye (foto 2). De auteur verwacht voor hemzelf een topjaar op literair gebied, maar hij hééft ook een mening over de politieke actualiteit. Zoals vaak politiek intelligent en snedig geformuleerd, met verrassende vergelijkingen en krachtige metaforen. Hier een paar proevertjes.

Tom Lanoye had aanvankelijk een goed oog in het verkiezingssucces van Bart De Wever, maar dat is gekeerd. Tom Lanoye: “Misschien speelde ook mee dat ik zoals velen altijd had staan applaudisseren wanneer Bart De Wever in debatten Filip Dewinter aftroefde met het argument: ‘Je bent nu twintig jaar bezig, en wat heb je bereikt?’ (…) Intussen kan je zeggen: wat heeft De Wever al bereikt, en wat is in dat opzicht nog het verschil met het Vlaams Belang? Want wat doet De Wever, op een moment dat alle partijen er eindelijk van overtuigd zijn dat een staatshervorming nodig is, en dat er wel degelijk toegevingen zijn aan Franstalige kant? Hij blijft njet zeggen, omdat hij sowieso niet wil meespelen, en de boel wil laten verrotten tot alles vanzelf uiteenvalt. De N-VA (…) organiseert vandaag een golf van antipolitiek, van onverantwoordelijkheid en van cynisme.”

“De Wever wil invloed, maar geen verantwoordelijkheid. (…) Uitvoerende mandaten interesseren hem sowieso niet, en als hij ergens een zetelend mandaat heeft is hij zo weer weg. Na achttien jaar verkiezingen, nog niet één rit uitgereden! Niet één! De Standaard heeft ook uitgezocht wat zijn betekenis is in het parlement, de parlementaire commissies. Nul, hè! Hij schittert in afwezigheid, en daarom heeft hij dus tijd om overal elders te schitteren. Om in ‘De slimste mens’ te zitten, of naar de achtersteven van Nathalie Meskens te gaan kijken bij de uitreiking van de tv-prijzen.”

“Heb je zijn column gelezen na zijn bezoek aan (de Britse conservatieve premier, nvdr.) David Cameron? (…) Waar hebben die twee over gebabbeld?  (…) Je kan bezwaarlijk een boom gaan opzetten over de soevereniteit der volkeren in een Verenigd Koninkrijk dat de Schotten en de Ieren zo grondig heeft onderdrukt. Die andere dada van De Wever dan maar, de scheiding van kerk en staat? Ook niet evident, in een land waar de koningin het hoofd van de kerk is, en de bisschoppen van rechtswege zitting hebben in het Hogerhuis. Waar ze trouwens een regeling voor euthanasie blokkeren.”

Over de Niet in onze naam-avond in de KVS: “Het wás inderdaad een avond waarop één partij kritisch geviseerd werd. En dan? Geeft dat die partij het recht te gaan blèren dat zoiets toch niet mag? Meteen ontstond er een sfeer van intimidatie rond de subsidiëring. Toen de subsidies nog Belgisch waren, heb ik nooit iemand horen zeggen: ‘Jamaar kritiek op onze broodheer België, dat mag niet hoor!’ Terecht, we leven niet meer in wijlen de Sovjet-Unie.”

“De Wever is gevaarlijker dan het Vlaams Belang”, zei laatst Luc Tuymans. “Dat was een domme uitspraak, ze klopt gewoon feitelijk niet. Daarom zou ik ook nooit een cordon sanitaire tegen de N-VA steunen. (…) Maar Luc Tuymans heeft zijn excuses aangeboden, en Bart De Wever zou die beter aanvaarden gezien zijn traditie inzake verontschuldigingen: hij kreeg er van de Joodse gemeenschap in Antwerpen, hij vroeg er zelfs aan Marie-Rose Morel in de Antwerpse kathedraal. Maar je zal zien dat de flaminganten Tuymans over twintig jaar nog met die uitspraak achtervolgen, want dat doen ze veel liever dan het echte debat voeren.”

“Ik was er die avond niet, maar ik heb in een videoboodschap van twaalf minuten uitgelegd waarom ik hun platform ‘Niet in mijn naam’ juist níét ondertekende. (…) Kan de N-VA mij garanderen dat ik op haar volgend congres twaalf minuten lang mijn afwijkende mening ten beste mag geven? Of op het Vlaams Nationaal Zangfeest?”

“Vergelijk het met de intellectuelen die vóór 1914 met allerlei redeneringen ‘bewezen’ dat de Eerste Wereldoorlog onmogelijk kon losbreken, we waren allemaal toch economisch met elkaar verbonden, et cetera. In de geesten der Vlaams-nationalisten is Brussel al lang volledig afgesplitst van de Vlaamse natie. Als er een betoging plaatsvindt, turft de Grote Voorzitter Vlamingen en Brusselaars apart! (…) En dus komt er een splitsing, vrees ik, maar niet omdat ze in de sterren geschreven staat. (…) Die splitsing komt er omdat de N-VA’ers blijven knagen en ondermijnen.”

Meer over de zelfbevrediging van Bart De Wever, het remspoor van Derk-Jan Eppink en het Roger Vangheluwe-gehalte van Siegfried Bracke: deze week in Humo. Toen we Tom eens vroegen waarom hij de opiniebijdrage Stop met de zelfverklaarde onmacht tegenover Blood and Honour niet ondertekend had, zei hij heel spaarzaam om te springen met het ondertekenen van manifesten. Liever mikte hij op interviews over zijn literair werk, om daar dan één ander thema uit de politieke actualiteit goed onderbouwd aan te koppelen. Tom Lanoye deed het deze week weer met verve.

Gaan ze in Gent naar een geanimeerde strijd binnen het VB in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, in Antwerpen kondigt zich een clash aan tussen zetelend burgemeester Patrick Janssens en De Vlaamse Leider, Bart De Wever. Filip Dewinter probeert zijn karretje aan dat van De Wever te hangen, maar verslikte zich vanmorgen toen hij de titels en artikels in Het Nieuwsblad en De Standaard zag. Dewinter schaart zich achter De Wever kopte Het Nieuwsblad op haar voorpagina. “In 2012 trekt Filip Dewinter voor het laatst de Belanglijst in Antwerpen. Voor het burgemeesterschap acht hij zich kansloos. Hij biedt Bart De Wever alle steun aan voor de sjerp”, is de inleiding bij het artikel in De Standaard. (Illustratie: Marec in Het Nieuwsblad vandaag.)

In een mededeling deze namiddag preciseerde Filip Dewinter dat hij nog altijd kandidaat-burgemeester is. Filip Dewinter: “In tegenstelling tot wat De Standaard en Het Nieuwsblad insinueren, is Filip Dewinter wel degelijk burgemeesterkandidaat. Iedereen die een lijst trekt moet de persoonlijke ambitie hebben om burgemeester te worden maar uiteindelijk beslist de kiezer. Mijn persoonlijke ambitie is echter ondergeschikt aan het doel. Het doel is in Antwerpen een echte ommekeer realiseren. Als De Wever de meeste stemmen haalt, dan ben ik bereid hem via gedoogsteun of via deelname aan de coalitie te steunen. Een sterk Vlaams Belang kan wegen op de besluitvorming en het beleid en doen waar we altijd naar gestreefd hebben: een einde maken aan de socialistische republiek der kameraden en van Antwerpen opnieuw een veilige, Vlaamse en welvarende stad maken."

"(…) Ikzelf ben niet langer de gedoodverfde burgemeesterkandidaat en het Vlaams Belang is nu de outsider, de underdog. Een rol die ons beter ligt en die ervoor zorgt dat we niet opnieuw een overwinningsnederlaag boeken. De vorige keren werd ik telkens afgerekend op het feit of ik al dan niet burgemeester werd. Zelfs met 5 000 stemmen extra ‘verloor’ het Vlaams Belang omdat we in de oppositie achterbleven. Nu willen we het verschil maken door als scheidsrechter op te treden. Het is aan Dewever om te beslissen wat hij wil. Als De Wever kiest voor het bestendigen van het cordon sanitaire dan weet de Antwerpenaar welk vlees hij in de kuip heeft. Het handhaven van het cordon zou betekenen dat Janssens en De Wever vier handen op één buik zijn en dat de N-VA een regimepartij is die deel uitmaakt van het politieke establishment net zoals al de rest….”

Bart De Wever is not amused met de steun die hij van Filip Dewinter krijgt. Bart De Wever (in De Standaard/Het Nieuwsblad): “Het verzoek van Filip Dewinter is tactisch goed bekeken maar geen cadeau. Dewinter beseft goed dat iedereen die zich met hem verbindt meteen is verbrand. (…) Zijn rol in Antwerpen is uitgespeeld, maar hij is nog niet dood. Hij houdt nog genoeg aandelen over om een relevante rol te claimen. Dewinter heeft zijn Stalingrad beleefd en staat voor een ellenlange terugtocht. Maar tijdens die afmars kan hij het mij erg lastig maken. Dit had ik kunnen verwachten.”

Filip Dewinter heeft ook een historische vergelijking. Filip Dewinter: “Bart De Wever heeft naar aanleiding van de federale onderhandelingen zijn ‘Moskou’ meegemaakt. Napoleon veroverde Moskou en dacht dat hij gewonnen had, maar de tsaar stak de stad in brand. Napoleon wachtte alleen nog de aftocht door de Russische winter. Hij verloor quasi al zijn troepen en ‘Moskou’ werd voor hem het begin van het einde.” Het worden in Antwerpen in 2012 in alle opzichten historische gemeenteraadsverkiezingen.

“Ik ga daar niet flauw over doen, ik vond het erg als ik niet bij de eerste drie zat”, zegt Filip Dewinter naar aanleiding van de verkiezing tot  Lul van het Jaar of  Ergerlijkste Politicus in Humo’s Pop Poll. Filip Dewinter (gisteren in De Morgen): “Humo is allesbehalve rechts of Vlaamsgezind, dus in plaats van een scheldwoord is zo’n titel een opsteker. Het duidt aan dat je relevant bent. Ik ben intussen al voorbijgestoken door de paus, door Bush, door Dutroux… en nu door Bart De Wever. Tja, men moet zijn plaats kennen in het leven.”

De paus, Bush of Dutroux komen er dit jaar niet meer aan te pas bij de verkiezing van de Lul van het Jaar. En toch is Dewinter nog verder gezakt in die top-10.

De Belgische/Vlaamse katholieke kerk zet nu sterk op met de bisschop Roger Vangheluwe (1), aartsbisschop Léonard (2) en kardinaal Godfried Danneels (7). Op 3., 4., 5. en 8. vinden we achtereenvolgens de politici Bart De Wever, Yves Leterme, Elio Di Rupo en Pieter De Crem. Op 6. en 9. staan de NMBS en televisiepresentator Ben Crabbé. En slechts op 10. vinden we Filip Dewinter. Nog even en hij komt zelfs niet meer in de top-10 voor. Het geeft aan hoe weinig relevant Dewinter is geworden.

Won Dewinter steevast in de categorieën Lul van het Jaar of Ergerlijkste Politicus, desnoods was hij tweede, in 2008 viel Dewinter voor het eerst uit de door hem begeerde top-3. Joël Milquet won de competitie in de categorie Ergerlijkste Politicus. Yves Leterme stond op twee, Bart Dewever op drie. Filip Dewinter strandde op een zucht van een podiumplaats. In de categorie Lul van het Jaar bleef Filip Dewinter datzelfde jaar 2008 steken op de vijfde plaats. Bart De Wever ging hem op de vierde plaats vooraf. Toen al Dewinter voorbijgestoken door De Wever. In 2009 werd het niet beter voor Dewinter. Bart De Wever maakte de rekening in De Standaard: “Filip Dewinter werd zelfs geen Lul van het Jaar meer in Humo's Pop Poll. Op dat moment wist ik dat het voorbij was voor hem.”

Foto 1: Filip Dewinter. Foto 2: Toen Filip Dewinter nog Lul van het Jaar was, de tijd van de bokshandschoenen enzomeer waaraan herinnerd wordt op de tentoonstelling ’30 jaar op de bres’ in het VB-secretariaat in de Van Maerlantstraat in Antwerpen. Nog tot aanstaande vrijdag 4 maart. Helemaal links op de foto, dus ook op de VB-tentoonstelling, twee foto’s van een AFF-betoging in 1990.

De N-VA mag dan wel een conservatieve maar democratische Vlaams-nationalistische partij zijn, leden ervan vertonen toch autoritaire trekjes die men eerder bij het VB verwacht. We wezen hier gisteren op een VB-gemeenteraadslid die vroeg om een portret van een VNV-oorlogsburgemeester een plaats te gunnen in de gemeenteraadszaal, maar een paar kilometers verderop deed een N-VA-gemeenteraadslid net hetzelfde.

Vlaams Parlementslid Lieven Dehandschutter (N-VA) heeft – zo bericht De Morgen dit weekend – een batterij schriftelijke vragen over de KVS afgevuurd naar Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege. Allemaal omdat in de Brusselse schouwburg op 21 januari de thema-avond Niet in onze naam plaatsvond, waar een grote groep kunstenaars zich uitsprak tegen de splitsing van België. De KVS was in een mum van tijd uitverkocht, vele belangstellenden moesten huiswaarts keren omdat er geen zitje meer vrij was. “Ik neem aan dat de artistieke programmatie in vrijheid moet kunnen gebeuren. Wij merken dat er in bepaalde culturele instellingen systematisch een niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen niet vertegenwoordigt wordt. Dat roept vragen op”, zegt Dehandschutter in De Morgen. Een beetje een warrige uitleg. Eerst de vrijheid van de artistieke programmatie verdedigen, maar dan problemen hebben met de keuze. Klagen dat een niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen niet vertegenwoordigt wordt, maar in feite aanklagen dat een andere niet onbelangrijke strekking van de Vlamingen één avond naar haar zin krijgt in de KVS… Nog een stap verder en we zitten terug bij het VB dat in 2005 de sluiting van de KVS vroeg omdat die te weinig Vlaams, te multicultureel en te politiek geïnspireerd zou zijn. In één adem door werden toen in Antwerpen en Gent ook vragen gesteld over de programmatie in Het Toneelhuis en bij het NT Gent.

In Steenokkerzeel vroeg N-VA-gemeenteraadslid Kurt Ryon een paar dagen geleden om Le Soir niet langer ter beschikking te stellen in de plaatselijke bibliotheek. “Lezers die echt een Franstalige krant verkiezen, kunnen nog steeds terecht op het internet.” VB’er Karel Goderis had vorig jaar dezelfde vraag ook al eens gesteld, en onder het bestuur van het Front national (FN) verdwenen kranten als Libération en weekbladen als L’ Evénement du Jeudi uit de plaatselijke bibliotheken. Luc Tuymans noemde deze week Bart De Wever gevaarlijker dan het Vlaams Belang. Luc Tuymans (donderdag 17 februari in De Ochtend) over The flag, een werk met de Vlaamse Leeuw erop: “Dit maakte ik vanuit mijn walging voor het Vlaams Belang, waar toen in Antwerpen één op drie op stemde. Nu zijn we in een nog gevaarlijker stadium beland met de heer Bart De Wever.” “De N-VA is gewoon een eenmanspartij”, zei Tuymans nog. “Dat dertig procent van de Vlamingen op hem gestemd heeft, heeft De Wever te danken aan het feit dat hij integer overkomt. Maar dat is niet moeilijk als je hem vergelijkt met Yves Leterme.” En nog: “Ik ben niet anti-Vlaams en hervormingen in dit land moeten bespreekbaar zijn. Maar ik ben wel tegen dat minderwaardigheidscomplex van de Vlaams-nationalisten dat is blijven hangen sinds de Eerste Wereldoorlog. De Wever is zogezegd een historicus, maar eigenlijk is hij een fucking separatist.”

Wij schakelen Bart De Wever niet gelijk met Filip Dewinter, laat staan dat we BDW erger zouden vinden dan FDW. Bart De Wever rekent het zelf tot zijn grote verdienste dat hij vorig jaar stemmen bij het VB heeft teruggehaald naar het democratisch Vlaams-nationalisme. Nog vóór hij zichzelf daarvoor loofde, wees Antwerps burgemeester Patrick Janssens al op die verdienste. Maar De Wever moet natuurlijk wel opletten het met de N-VA profonde niet dezelfde weg opgaat als met het VB. Dat De Wever zich tijdens de begrafenisplechtigheid verontschuldigde dat de partijpolitiek hem en Morel uit elkaar had gedreven, en zei dat hij Marie-Rose Morel nooit op racisme heeft kunnen betrappen, is niet bemoedigend. De aanvaringen die Morel had met de VB-partijtop gingen over veel, maar niet over het racistisch discours as such. Paul Goossens herinnert er dit weekend in een column in De Standaard nog aan. “In de kathedraal werd de weg naar een generaal pardon geëffend”, besluit Paul Goossens. “Het kan de herverkaveling van de Vlaamse rechterzijde danig versnellen, zodat De Wever kan triomferen en gloriëren als hij in 2012 (bij de gemeenteraads- verkiezingen, nvdr.) zijn afspraak met de geschiedenis heeft. Tegelijkertijd dreigt het Vlaams nationalisme echter in brak water te belanden. Een nationalisme dat uit compassie, eigenbelang of opportunisme gedachtegoed tolereert dat bevolkingsgroepen stigmatiseert, ontspoort. Altijd.”

Het gevaar schuilt echter niet alleen in het in de armen sluiten van VB’ers en VB-stemmers. De Marc Byttebiers, Lieven Dehandschutters en Kurt Ryons van de N-VA zijn ook wel een probleem. Bellum est sua vitia nosse. Het is goed zijn gebreken te kennen.

Vandaag wordt in de kathedraal van Antwerpen afscheid genomen van Marie-Rose Morel. In september vorig jaar, bij de aankondiging van haar wekelijkse column in Het Laatste Nieuws, sprak Marie-Rose Morel al over haar begrafenis.

Marie-Rose Morel rekende erop dat wie haar “bij leven gekoeioneerd heeft, het fatsoen zal opbrengen om weg te blijven van mijn begrafenis.” Wie bedoelde ze? Dewinter? Annemans? Marie-Rose Morel: “Het zou te gemakkelijk zijn om te zeggen dat ik spijt heb van mijn keuze voor het Vlaams Belang. Ik ben er drie maanden geleden uitgestapt, maar ik heb er nog veel vrienden. (…) Ik stel vast dat mijn gevecht binnen die partij niets heeft uitgehaald. En ik stel vast dat ik van alle partijen, van rechts tot links, opbeurende wensen heb ontvangen, behalve van het VB. Ach, het zou hypocriet zijn mochten ze dat nu wél doen. Dewinter en Annemans, en hun emotionele intelligentie is daar überhaupt niet groot genoeg voor.”

Gerolf Annemans hield zich gedeisd (Gerolf Annemans, geciteerd in de extra Story over het overlijden van Marie-Rose Morel: “Het is een stilmakend menselijk drama als dit iemand op die leeftijd treft. Niets van wat gezegd kan worden heeft genoeg belang.”); Filip Dewinter gebruikte daarentegen weer de Grote Woorden. Frank Vanhecke reageerde ontstemd. Frank Vanhecke (in Gazet van Antwerpen): “Het stoort me erg dat ik na haar overlijden Filip Dewinter op radio en tv hoor verklaren dat Marie-Rose een groot talent was. Hij was degene die haar niet meer op zijn lijst wilde, hij heeft haar politieke carrière kapotgemaakt. Daarom vind ik dat hij nu zijn mond zou moeten houden. Zijn reactie is voor de familie en voor mij kwetsend en onnodig. Hij heeft een geweldige kans gemist om te zwijgen."

Frank Vanhecke rekent op veel volk voor de begrafenismis. In de kathedraal zijn er 1 100 zitplaatsen. Bruno Valkeniers, Filip Dewinter en Gerolf Annemans zijn expliciet gevraagd om niet naar de begrafenis te komen. Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans hebben gisteren bevestigd om die reden weg te blijven. Een aantal VB’ers zijn overigens zeer ontstemd over de vraag van Marie-Rose Morel om Bart De Wever een afscheidswoord te laten uitspreken. De meesten zetten zich daar over, maar VB-regiovoorzitter Gent-Eeklo, Gents gemeenteraadslid en voormalig volksvertegenwoordiger Ortwin Depoortere liet weten om die reden niet naar de begrafenis te gaan (sic). Ortwin Depoortere is ook VB-personeelslid. Bij het VB is hij onder andere verantwoordelijk voor de opvolging van de lokale VB-bladen. 

De vraag wie de VB-mol is bij de Amerikaanse ambassade houdt de gemoederen nog steeds bezig. De met het VB bevriende Angeltjes-website heeft een artikel ingetrokken waarin Luc Sevenhans, in navolging van Filip Dewinter en Clint, aangewezen werd als de VB-mol. Volgens Angeltjes zou het verhaal over Luc Sevenhans als VB-mol niet kloppen. Intussen houdt een ander verhaal het VB bij de keel. Letterlijk en figuurlijk.

Bij het VB en aanverwante organisaties vindt men dat De Morgen een “linkse prutskrant” is, maar toch wordt die krant tot de laatste letter uitgeplozen. Gisterenmorgen schrok men zich een hoedje toen men in een klein artikeltje las dat de N-VA haar zinnen heeft gezet op de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 en dat de inzet daarvan voor de N-VA niet meer maar ook niet minder is dan: “De keel van het Vlaams Belang-monster in Antwerpen oversnijden.” Daarenboven zou Bart De Wever gezegd hebben dat hij erover zou waken “dat een eventueel federaal akkoord het monster geen zuurstof geeft.”

“Met zijn uitspraken bewijst Bart De Wever alleszins het belang van het Vlaams Belang als zweeppartij en stok achter de deur in de communautaire onderhandelingen”, proberen Bruno Valkeniers en Filip Dewinter nog in een persmededeling. Maar daarna nemen ze het De Wever kwalijk met zijn “anti-Vlaams Belang-agenda” links in de kaart te spelen. “Wat zijn morbide obsessie jegens onze partij betreft, vergist de N-VA-voorzitter zich andermaal van tegenstander”, luidt het nog. Het VB jankend in de hoek, maar wat vertelde het VB nog maar pas op haar nationale nieuwjaarsreceptie?

Bruno Valkeniers, op 22 januari 2011: “Ik heb in het belang van Vlaanderen éénmaal de hand gereikt aan Bart de Wever, via een open brief, en het antwoord was … oorverdovende stilte. Ik zal het geen tweede keer doen. Ik heb na het geknoei van de afgelopen 7 maanden, definitief besloten om onze eigen weg te gaan. Een weg die nodig en noodzakelijk is en die dringend is en die door niemand anders beter bewandeld wordt dan door onszelf.” De pers kopte dan ook Valkeniers: “Forza Flandria is niet meer aan de orde”. Op de VB-nieuwjaarsreceptie zelf samenwerking met de N-VA afwijzen, en amper een dikke week later verontwaardigd zijn dat de N-VA niet zij-aan-zij met het VB optrekt. Het is als een klein kind dat stoer doet, en daarna pruilt omdat de grotere broer een andere weg wil nemen.

Het is altijd plezant als een ander hetzelfde zegt als wat je zelf zegt. Dinsdag bekritiseerde deze blog het Nieuwe-Vlaamse Establishment. Van Bart De Wever over Ben ‘Laden’ Weyts tot Bruno Valkeniers: ze deden allemaal geringschattend over het aantal Vlaamse betogers vorige zondag, en het signaal van de verkiezingen is het enige dat telt. Gemakkelijkheidshalve vergaten ze dat hun eigen Vlaams-nationalistische betogingen de jongste jaren veel minder volk trokken dan de Vlamingen in de Shame-betoging vorige zondag, en Vlaams-nationalisten betogen en actie voeren in andere tijden en omstandigheden wél een signaal vinden waar naar geluisterd moet worden. Allerslimste Mens Bert Kruismans (foto 1) schreef het vrijdag in een column in De Morgen, en herhaalde het in De Ochtend (Radio 1). In De Morgen verwees Bert Kruismans onder andere naar "de wandelingen in de Voerstreek van de jaren '70" die "als relikwieën vereerd worden" door Vlaams-nationalisten. In De Ochtend: "Als het alleen maar van verkiezingen had afgehangen, was de universiteit van Leuven nooit Nederlandstalig geworden." Allemaal zaken die het Nieuwe-Vlaamse Establishment nu plots vergeten is.

Het is altijd plezant als een artikel effect heeft. Dinsdag pakte Humo uit met een artikel over twee volle pagina’s over een medewerker van de VB-persdienst die een concert inricht met groepen die een fout publiek aantrekken (foto 2: Foienoord, één van de aangekondigde groepen). Ook Het Nieuwsblad bracht het verhaal, en wij vulden aan met meer achtergrondinformatie over de aangekondigde groepen, Yannick D.R. en zijn vrienden. Het concert zou nu afgelast zijn. Met een e-mail en een aangetekende brief heeft het parochiecomité van Mol-Achterbos alleszins de toezegging voor de zaal ingetrokken. Het voorschot voor de huur wordt teruggestort. “De doelstellingen van de organisatoren komen niet overeen met wat een parochiezaal hoort te zijn: een plaatst die mensen samenbrengt en verbindt. Het parochiecomité wil de zaal niet laten misbruiken voor het verspreiden van haatboodschappen en het uiten van extreemrechtse sympathieën.” RechtsActueel jammert: “Yannick draait op voor de honderden euro’s kosten die al gemaakt werden.” RechtsActueel roept nu op om Humo niet meer te kopen. Ai.

Het is altijd plezant als inzichten gedeeld worden. Vrijdagavond kregen de initiatiefnemers van Solidariteit maakt een cultuur groot bij de PVDA-Antwerpen de Franke Teut-prijs. In zijn bedankingswoord wees één van de initiatiefnemers van Solidariteit maakt een cultuur groot erop dat achter het Vlaams nationalisme een conservatieve agenda schuilt. “Als België conservatief zou zijn, zou Bart De Wever geen Vlaams-nationalist zijn.” De Leuvense Eva Brems zegt dit weekend in De Morgen niet anders. “Meer en meer heb ik het gevoel in een N-VA-Vlaanderen te leven waar je je als progressieve mens niet gemakkelijk voelt. Dan gaat het niet alleen over identiteit en nationalisme, maar in het algemeen over een verregaande verrechtsing. Op allerlei vlakken, zelfs in de genderdiscussie. Moet ik daar als parlementair tegenin gaan, of als opiniemaker? Ik denk beide.” Vandaar als reactie op de Vrouwen aan de top-column van Bart De Wever in De Standaard deze repliek.

Het is altijd plezant als het volk dictators wegjaagt. Go Tunesië! Go Egypte! In extreemrechtse Vlaams-nationalistische kringen vreest men evenwel dat de revolte van de Tunesiërs en Egyptenaren zou overspringen naar West-Europa waar we “opgescheept zitten met aanzienlijke etnische minderheden die zich in enclaves hebben gevestigd rond de grootsteden. Dit is een tikkende tijdbom, vooral omdat zij meestal werkloos zijn, profiteren van een uitkering (die de overheid niet meer zal kunnen uitbetalen) en desondanks een hoge levensstandaard erop nahouden. Bovendien zijn zij gesterkt in een sterk cultuur-religieus besef. Als die bom tot een uitbarsting komt, is het hek helemaal van de dam.” Dat men revolteert op een paar duizenden kilometers van hier, tot daar aan toe. Maar als men hier ook rechten en democratie zou opeisen...

Het ABVV gaat mee met de tijdsgeest. Vroeger werden er brochures over het Vlaams Blok, en in 2009 nog over Lijst Dedecker, gemaakt en verspreid. Nu is het de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) die tegen het licht wordt gehouden in de brochure De N-VA anders bekeken.

De N-VA is op korte termijn vanuit het niets uitgegroeid tot de grootste politieke partij in Vlaanderen, van 3,1 % van de stemmen in 2003 naar 27,8 % in 2010. Nooit haalde een nationalistische partij zo’n sterk verkiezingsresultaat. Bovendien krijgt de N-VA veel media-aandacht, niet in het minst partijvoorzitter Bart De Wever. Maar zelden of nooit graven de media onder de oppervlakte en belichten ze het programma van deze nationalistische partij. Men houdt het liever bij quotes van Bart De Wever of Siegfried Bracke. Het ABVV houdt zich bij haar doorlichting tot de corebusiness van de vakbond. Welk sociaal-economisch beleid wil de N-VA doordrukken, wat zouden daarvan de gevolgen zijn voor de werknemers en wat is het standpunt van het ABVV?

We hebben het hem niet gevraagd, maar het lijkt alsof Marc Spruyt de pen vasthield voor deze brochure. In ieder geval werd zijn systematiek gebruikt. Het ABVV vertrekt van teksten van de N-VA zelf, zoals congresteksten en verkiezingsprogramma’s; uitspraken van vooraanstaande N-VA’ers; en beleidsdaden van de N-VA-ministers (hallucinant trouwens wat die al uitgericht hebben zonder dat de Vlamingen dit goed en wel beseffen). Bij elk citaat wordt de bron vermeld. Vervolgens wordt er de visie van het ABVV tegenover geplaatst. Waar nodig worden sommige zaken in een apart kadertje verduidelijkt, zoals wat de Baert-doctrine is: de drie voorwaarden waaraan een staatshervorming moet voldoen voor de N-VA opdat het een stap voorwaarts is op weg naar de Vlaamse onafhankelijkheid.

Er wordt eerst (kort) ingegaan op de separatistische agenda van de N-VA. Het merendeel van de veertig bladzijden tellende brochure gaat over de patronale agenda van de N-VA: meer cadeaus voor de werkgevers, loon- en arbeidsvoorwaarden aan banden leggen, werkzoekenden harder aanpakken, een dubbele splitsing in de sociale zekerheid, minder overheid en meer privé, en wat met de vakbonden? Is dit gekleurd taalgebruik? Helemaal niet als je het programma van de N-VA leest. Het is niet alleen schertsend bedoeld als Bart De Wever zich liet ontvallen: “Voka is mijn echte baas”, en “Als Voka niet tevreden is, ben ik niet tevreden.” Voka is het Vlaams netwerk van ondernemingen in 2004 ontstaan uit de fusie van het Vlaams Economisch Verbond (VEV) en de Kamers van Koophandel.

Een ‘uitleiding’ verduidelijkt de gemeenschappelijke wortels en het gemeenschappelijk programma van de Vlaamse patroonsorganisatie en de N-VA. De N-VA is helemaal niet zo volks als Bart De Wever zich in frituur ’t Draakske en elders voordoet. En het dreigt nog erger te worden. Zoals altijd zijn er leerling-tovenaars die verder willen gaan dan hun voorbeeld, getuige de voorbije week Siegfried Bracke die al denkt aan de splitsing van de RVA in een Vlaamse, Waalse en Brusselse Rijksdienst Voor Arbeidsvoorziening. Iets wat Voka afwijst.

• Download de brochure De N-VA anders bekeken.

Voor Rob Verreycken eindigde 2010 op pijnlijke wijze. Hij moest zijn – het zijn zijn woorden – “kotszakje” bovenhalen.

Rob Verreycken op 30 december 2010 op zijn blog, om onduidelijke redenen Vrijheid en Recht genoemd: “Soms zegt een beeld meer dan 1000 woorden. Bart Peeters, vast gezicht van staatsomroep VRT en presentator van de pro-Belgische Belgavoxconcerten tegen Vlaamse autonomie, muilt Eva Brems, politica van Groen en één van de geiten die het juridische begrip 'mensenrechten' hebben gedegradeerd tot 'al wat de allochtone medemens graag zou hebben' (foto 1). Een betere illustratie van de walgelijke versmelting tussen het politiek-academische rood-groene establishment en de belastinggeldslurpers van de openbare omroep is moeilijk denkbaar.  Kotszakje graag!” Titel boven dit proza was: Belgavox Bart Peeters muilt Mensenrechtengeit Eva Brems: kotszakje graag.

Bij RechtsActueel vonden ze dit zo interessant dat een remake ervan op 5 januari gepubliceerd werd: “In het programma De allerslimste mens ter wereld, gemaakt met belastinggeld, vliegen de fijnzinnige grappen over vagina's en penissen ons vrolijk om de oren. Al wat naam en faam heeft in het politiek-correcte wereldje van mediamakers en politici mag bij tijd en wijlen deelnemen (…).  Bart Peeters, 50-jarige presentator van de staatsomroep VRT en pro-Belgische Belgavoxconcerten tegen Vlaamse autonomie, die zowaar aan het muilen ging met de 40-jarige Eva Brems, politica van Groen die bovendien aan de univ van Gent academiseert over 'mensenrechten'. Volgens ons zijn de politiek en de media in dit land één pot kleffe nat.  Nooit gedacht dat dat zo treffend zou geïllustreerd worden met de meest walgelijke tongkus aller tijden.  Even kotsen graag.”

We proberen maar ons dat kotsen rond Nieuwjaar niet voor te stellen. Zou het ook een nieuwsitem zijn in het buitenland? Bart Peeters die Eva Brems… Toch niet. Alhoewel ze daar inmiddels De allerslimste mens ter wereld ook kennen. “In tijden van crisis concentreert België zich op kwissen”, sneert Associated Press in een bericht dat door alle mogelijke buitenlandse media is overgenomen. The Washington Post, CBS, Forbes, Miami Herald… De eerste opnames van De allerslimste mens ter wereld met Bart De Wever (foto 2) mogen dan wel tijdens het kerstverlof gebeurd zijn, het komt nogal potsierlijk over Bart De Wever in De allerslimste mens ter wereld te horen vertellen dat hij “toch niets beters te doen had” dan deelnemen aan een televisiekwis. Bart De Wever, wiens kennis van vrouwenborsten en nipple slips de Amerikanen ook is opgevallen, wordt door Associated Press vergeleken met keizer Nero die toekeek hoe Rome in vlammen opging. Goede reclame voor Vlaanderen! Natuurlijk is De Wevers deelname aan De allerslimste mens ter wereld op zich geen probleem, wel dat hij het land intussen gijzelt met zijn eigen gelijk.

We zijn het niet altijd eens met Yves Desmet, maar zaterdag schreef hij er een mooie brief aan Bart De Wever over. “Het verdwijnen van de redelijkheid en de bereidheid tot dialoog staat haaks op de grondwaarden van een democratie, en vormt er zelfs een bedreiging voor”, is maar één van de terechte citaten uit die brief. Intussen loopt Siegfried Bracke als een kwispelende hond rond. “Wij hebben oplossingen op zak”, zegt de brak. Maar hij wil niet zeggen welke. “Onze voorzitter zal die te gepasten tijde aan anderen mededelen.” Wel, dát is om kotsmisselijk van te worden. Niet de ‘filmkus’ van Bart Peeters en Eva Brems, maar het ego van Bart De Wever en Siegfried Bracke. Bah!

En nog dit voor wie zich ergert aan de mannensfeer en seksistische opmerkingen in De allerslimste mens ter wereld. Eva Brems zei daarover het voorbije weekend in De Standaard: “Ik snap dat. Ik heb daar ook soms met een dubbel gevoel gezeten. Maar geloof me, wat er écht over was, daar heb ik tegen geprotesteerd en dat is eruit geknipt.” Ook al daarom hoopt de redactie van AFF/Verzet dat de ‘allerslimste mens ter wereld’ een vrouw wordt. Kom op, Linda (De Win, die vanavond aantreedt)!

De gemeenteraadszitting gisterenavond in Antwerpen – waar geen woord werd gezegd over het al dan niet nog tot de VB-fractie behoren van de nochtans aanwezige George Ver Eecke – was er een zonder Bart De Wever (foto 1). De man heeft tegenwoordig nog andere katten te geselen dan Antwerpse, en ook wel belangrijker fora dan de Antwerpse gemeenteraad tot zijn beschikking. Vandaag mag hij in Humo reflecteren over de vier voorbije decennia; vorige zaterdag kreeg hij een paginagroot interview in Het Laatste Nieuws naar aanleiding van zijn veertigste verjaardag vandaag. De Wever was weer eens bijzonder vrolijk bij dat laatste interview. Of wij vrolijk moeten worden van De Wever, is wat anders.

Bart De Wever (in Het Laatste Nieuws): “Als ik de jaren tussen 20 en 30 samenvat, dan denk ik aan mijn studentenleven, aan mijn diploma, mijn eerste job, aan mijn vrouw die ik leerde kennen, mijn eerste kind dat ik heb verwekt. Terwijl: als ik achterom kijk naar het voorbije decennium, mijn tien jaar als politicus zeg maar, dan zie ik altijd weer een vergaderzaal met slappe broodjes. En dan denk ik: ‘Waren dit nu de schoonste jaren van mijn leven?’ (…) Het grootste geluk moet allicht nog komen, ja. Of het grootste ongeluk. Want voor hetzelfde geld gaat je kind op 16 aan de drugs en bezoek je hem met 19 in de gevangenis of het kerkhof. Je hebt dat als ouder niet in de hand. (Zucht) Wat zijn we toch somber, zo vroeg op de ochtend.” De interviewer probeert Bart De Wever op te vrolijken: "Laten we vrolijk afsluiten. Life begins at forty, zong John Lennon ooit." Bart De Wever: “Inderdaad. En twee maanden na zijn 40^ste verjaardag is hij neergeschoten in New York. Vrolijk, zei je?”

Zich vrolijk maken over Bart De Wever, dat is wat anders. En kritiek hebben op De Wever, dat is helemaal een halszaak. Dan riskeer je minstens half Vlaanderen over je heen te krijgen. Op de Boekenbeurs in november was er een debat tussen Tom Naegels en Luckas Vander Taelen. Tom Naegels wees erop dat Luckas Vander Taelen nogal vlug van stapel loopt. "Het is toch niet omdat halal-voedsel voorzien wordt, dat dit moet leiden tot het toestaan van vrouwenbesnijdenis. Zoals N-VA stemmen toch ook niet leidt tot concentratiekampen". Mensen, mensen. Wat een reactie dat dit uitlokte. Alles wat over moslims gezegd werd, zachte, harde of onrealistische maatregelen… het lokte geen reactie uit. Maar de suggestie dat N-VA stemmen toch niet leidt tot concentratiekampen, door driekwart van de zaal begrepen als dat Tom Naegels meent dat N-VA stemmen tot concentratiekampen leidt. Zelfs zeggen dat "N-VA stemmen toch niet leidt tot…" mag niet, want het houdt de suggestie in dat het toch kan dat…

In diezelfde periode leek een relletje in de maak met auteur en columniste Saskia De Coster (foto 2). “Schrijfster Saskia De Coster vergelijkt Bart De Wever met Adolf Hitler”, twitterde Apache. Saskia De Coster corrigeerde in een volgende tweet: “Ik vergelijk BDW niet met Hitler maar de blinde, kritiekloze adoratie valt op.” En daar draaide de begin november verschenen column van Saskia De Coster inderdaad om. Met als gevolg dat de column doodgezwegen werd, en een woordvoerder van Bart De Wever zich er vanaf kon maken met: “Wie is Saskia De Coster?” Eén van de beste jonge Vlaamse auteurs, maar dat was nog niet tot de entourage van Bart De Wever doorgedrongen. Toch is de lectuur van Snor warm aan te bevelen. De actualiteitswaarde van die column zit nog altijd (eh…) snor.