Anti-Fascistisch Front / Verzet

Vorige zondag waren er in Berlijn parlements- en districtsverkiezingen. Het Vlaams Belang steunde daarbij Pro Deutschland. Filip Dewinter sprak in Berlijn op de startmeeting van de Pro Deutschland-campagne in juli 2010. Bij het einde van de campagne werden gewezen VB-volksvertegenwoordigster Hilde De Lobel en de voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte namens het VB naar Berlijn gestuurd (foto 1).  “Hopelijk mogen we op 18 september toasten op een klinkende overwinning!”, zo besloot Barbara Bonte op RechtsActueel een verslag.

Sindsdien bleef het bij RechtsActueel stil  over de verkiezingsuitslag in Berlijn, en ook op de website van het VB – waar een artikel stond over Dewinter in Berlijn – hult men zich in stilzwijgen. Niet zonder redenen, zo blijkt. Pro Deutschland kwam bij de parlementsverkiezingen in Berlijn vorige zondag immers niet verder dan 1,2 % van de stemmen (17 829 stemmen). Die Freiheit, een andere extreemrechtse populistische partij die de steun geniet van Geert Wilders, kwam niet verder dan 0,9 % van de stemmen (14 019 stemmen). Het beste, nouja, uiterst rechts van het politieke spectrum scoorde de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) die 2,1 % van de stemmen behaalde (31 243 stemmen, een verlies van een 0,5 %). De NPD, die nochtans met een opvallende affichecampagne uitpakte, kon enkel in drie districten telkens twee verkozenen krijgen (Treptow-Köpenick, Hellersdorf en Lichtenberg – met uitslagen tussen 3,7 en 4,5 % van de stemmen. In 2006 haalde de NPD in diezelfde districten nog 5,3 tot 6,4 % van de stemmen).

Een en ander heeft financiële gevolgen. Het volstond 1 % van de stemmen te halen om een belangrijk deel van de verkiezingsuitgaven te kunnen recupereren. Die Freiheit – die meer dan 100 000 euro heeft uitgegeven voor haar campagne – valt net naast de prijzenpot. De NPD komt ook niet goed uit de campagne omdat om een fractie te vormen in de districten, met alle voordelen vandien, je met minstens drie verkozenen moet zijn en de NPD telkens niet verder komt dan maar twee verkozenen. De positie van NPD-voorzitter Udo Voight (foto 2) staat nu ter discussie. In Berlijn is de liberale FDP overigens voor de vijfde keer op rij uit een deelstaatparlement gestemd. De rechts-populistische praat in de laatste weken van de campagne in Berlijn heeft de partij niet geholpen.

Goed nieuws dus uit Berlijn, en daarom lees je er niets over bij RechtsActueel en het VB. Het belangrijkste is natuurlijk dat Berlijn afstevent op een roodgroene coalitie en dat de Piratenpartij haar intrede doet in het Berlijnse parlement. Maar dat las je al in de reguliere pers. AFF/Verzet heeft ook oog voor de vrienden van Filip Dewinter en Geert Wilders.

Marie-Rose Morel is geen bestuurslid van de VRT geworden. Het werden twee mensen met een veel langere staat van dienst bij het VB die de partij gaan vertegenwoordigen bij de openbare omroep. Vooreerst Hilde De Lobel, voormalig Vlaams volksvertegenwoordigster, voor de kandidatenlijst voor de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2004 opzij gezet om… nieuwkomers als Marie-Rose Morel en Jurgen Verstrepen een plaatsje te geven op de VB-banken in het Vlaams parlement. De Lobel kwam daarna nog even terug in het Vlaams parlement nadat Rob Verreycken het er te bont maakte. Intussen is ze in Antwerpen VB-districtsraadslid. De voornaamste verdienste van Hilde De Lobel is dat ze in de Antwerpse wijk Seefhoek woont, en verder overal te hulp springt waar het VB haar vraagt. In november was ze nog de VB-spreekster van dienst bij het protest tegen de eerstesteenlegging voor een nieuwe moskee in Keulen.

Ook Eric Deleu (foto), de tweede VB-vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT, heeft ook al eens de duimen moeten leggen voor Marie-Rose Morel. Eric Deleu is het eerste gemeenteraadslid van het VB. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 1982 stapte hij als fractieleider van een tweekoppige VB-delegatie het Antwerpse stadhuis binnen. Nu is Eric Deleu VB-gemeenteraadslid in Aartselaar. Belangrijker bij deze voor de buitenwacht minder bekende VB’er is dat hij tot het old boys-netwerk van het VB behoort. Uit een graffiti in een Belgisch café in Kaapstad (zie de eerste foto in onze ‘Galerij der dwazen’ in de rechterkolom van deze blog)  blijkt dat Eric Deleu wel eens op reis was in Zuid-Afrika in gezelschap van Filip Dewinter en (jawel) Frank Vanhecke. Al jaar en dag verzorgt hij met zijn reclamebureau ARB de verkiezingscampagnes van het VB, ook al blijkt dat niet uit de portfolio van het bedrijf. Maar daar staan nog wel meer bedrijven niet op waar ARB voor werkt(e). Voor het VB ging Eric Deleu eigenhandig bij Dille & Kamille de bezem kopen waarmee het VB de Grote kuis-campagne voor de Europese verkiezingen in 1994 voerde, en de Orde op zaken-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen datzelfde jaar. Tien jaar later, in 2004, mocht Eric Deleu VB-afgevaardigde worden in de Raad van Bestuur van de VRT in opvolging van Werner Marginet, die Vlaams parlementslid was geworden. In 2005 werd Eric Deleu opnieuw door het VB uitgestuurd naar de Raad van Bestuur van de VRT.

Met de komst van Marie-Rose Morel liep het even mis met de zakelijke contacten tussen Deleu en het VB. Net voor de federale verkiezingen op 10 juni 2007 moest Deleu’s reclamebureau het voor een contract met het VB afleggen tegen een reclamebureau uit… Schoten. Consternatie bij Vlaams Belang. Volgens Marie-Rose Morel, die een dik jaar tevoren in Schoten was gaan wonen, was er een verschil van 25 % tussen de prijs van Deleus reclamebureau en het Schotense reclamebureau. Aan De Standaard bevestigde Deleu dat het missen van het contract “inderdaad een verrassing van formaat” was. Maar de zaak werd vlug rechtgetrokken, begin juli 2007 was het bij het VB weer als vanouds. Volgens Filip Dewinter was er niets aan de hand. Filip Dewinter: “We schreven een offerte uit en dat Schotens bureau was het goedkoopst. Nadien schreven we een nieuwe offerte uit en deed Eric Deleu wat beter zijn best.” Zo regelt men dat bij het VB. Het regelen van een vergoeding voor een beeld van de huisbeeldhouwer van Adolf Hitler dat Deleu vorig jaar meenam uit een Duits museum nam meer tijd in beslag. Zowel Hilde De Lobel als Eric Deleu hebben dus al eens een stap opzij moeten zetten voor Marie-Rose Morel, en nu is het Morel die hen moet laten passeren. Bij een verdeling van mandaten maakt een partijvoorzitter trouwens altijd meer ongelukkigen dan gelukkigen.

Ook Bart Debie had zijn zinnen gezet op een mandaat als VB’er in de Raad van Bestuur van de VRT, maar hij stond niet eens op de shortlist van vier kandidaten voor twee mandaten die Bruno Valkeniers had doorgestuurd naar minister Ingrid Lieten. De voorbije dagen liet Bart Debie zich tegenover zijn Facebook-vrienden ontvallen dat hij zich bezint over zijn professionele toekomst. Meer wilde hij er niet over kwijt. Bart Debie: “Tja. Ik ga hier op dit publiek forum niet over uitweiden. De Stasi  bij ons op ’t werk leest immers mee.”

Bij  ’t Pallieterke letten ze niet alleen op wat er verteld wordt in de koepelzaal van het Vlaams parlement, op ’t Schoon Verdiep van het Antwerps stadhuis en in andere politieke discussiefora. Wat ook telt, is hoe je gekleed bent. En regelmatig moet  ’t Zwart Moniteurke dan een veeg geven naar VB-mandatarissen.

Deze week hebben er een paar prijs. Om te beginnen Hilde De Lobel, maar daarover zo dadelijk meer. Over Anissa Temsamani (SP.A) en Annick De Ridder (Open VLD) vernemen we in ons favoriet weekblad voor mensen met een goed hart en een slecht karakter dat ze in het Vlaams parlement letterlijk laten blijken dat ze tot de meest sexy politici behoren, voor “een leuke inkijk” zorgen. Aan het andere einde van het verzorgd uiterlijk zit blijkbaar VB’er Jan Penris. ’t Pallieterke  merkt op: “Jan Penris en anderen willen (we) vragen voortaan hun colbertje aan te houden. Een parlement is tenslotte geen café (…). Stijl was toch van die zaken waar Karel Dillen zo van hield!”

Een ander VB-coryfee, Hilde De Lobel (foto 1), had “met het zomerse weer een smaakvol ensemble aangetrokken” maar verknalde het dan weer met het hangertje dat ze aan had. ’t Pallieterke : “Moest daar nu echt zo’n Thorhamertje (…) boven zweven?” Voor wie niet thuis is in de heidense mythologie: Thor (illustratie 2) is de god van de donder, en zijn favoriete bezigheid was het doodslaan van reuzen. Hij staat voor ordeschepper tegenover de chaos. Zijn legendarische hamer (illustratie 3, uit het winkeltje met heidense prullaria van Wim Verreycken), ook wel Mjölnir genoemd, mist nooit zijn doel en wanneer gegooid komt hij automatisch terug naar Thors rechterhand.

Dat soort zaken draagt dus Hilde De Lobel, voor het overige vooral bekend omdat ze wel eens urine vermengde met ammoniak en naar ballorige studenten gooide (waarvan achteraf bleek dat het NSV-studenten waren), soep met spek verdeelde voor de daklozen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060211) en “blasé kletsend en semmelend” het Vlaams parlement betrad bij haar eedaflegging als opvolgster van Rob Verreycken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060426). ’t Pallieterke  merkt over dat Thorhamertje nog op: “Zou ze dat in de Antwerpse gemeenteraad ook dragen?” Het antwoord is negatief… want Hilde De Lobel zetelt in Antwerpen nog slechts in de Antwerpse districtsraad. Maar de volgende opmerking van ’t Pallieterke  is wel terecht: “Goed dat ze niet aan ’t Stad werkt!” Daar zou dat niet toegelaten zijn, maar je moet natuurlijk al thuis zijn in de heidense symboliek om door te hebben wat er rond iemands hals bengelt.

Wim Verreycken als kledijadviseur inhuren bij het Antwerps stadsbestuur lijkt ons anders ook geen goed idee. Etienne Vermeersch evenmin. Die denkt wel álles én béter te weten, maar dat is niet noodzakelijk zo. Misschien dan toch maar mensen niet beoordelen op hun kledij maar op wat ze zeggen en doen?