29-04-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Pegida - Antwerpen 23 april 2016 - Kristof De Smet - Aryan Strikeforce ter.jpgVlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken nam deze week afstand van Pegida Vlaanderen (zie het voorlaatste citaat hieronder). We begrijpen hem wel. De neonazi’s die afkomen op de Pegida-manifestaties zijn een probleem, waar Pegida niet tegen op wil treden (illustratie hiernaast, van onze collega’s van RésistanceS). Anderzijds zijn pakweg negentig procent van de Pegida-betogers mensen actief bij het Vlaams Belang en negenennegentig procent kiezers van het Vlaams Belang. Afstand nemen van partijleden en kiezers, en zélf ook naar Pegida-manifestaties gaan: er zijn weinig partijvoorzitters die zoveel pirouettes maken.

“Na 7 maanden Labour-voorzitterschap is Corbyn erin geslaagd David Cameron voorbij te steken in opiniepeilingen met 36% steun. Een pak meer dan de 15 % die de sp.a – na twee jaar oppositie – nog steeds niet weet te overstijgen. De reden is eenvoudig. Wanneer je ‘naar boven stampt’ en geloofwaardig en consequent links bent, dan neemt het xenofobe segment van je achterban je humaan vluchtelingenstandpunt er gewoon bij. En vooral, je neemt de angsten weg door een perspectief van sociale vooruitgang aan te bieden waar de 99% beter van wordt.” Stephen Bouquin reageert op de stellingen van Mark Elchardus en haalt daarbij meerdere stellingen van Elchardus onderuit (over de islam als zogenaamd grootste levensbeschouwelijke groep, over de integratie (met daarbij de vraag hoe de rijken langs de Leie en in Sint-Maartens-Latem zich integreren), het ‘overspoeld’ worden door vluchtelingen en wat dit kost versus hoeveel geld de Europese Centrale Bank pompt in de financiële sector…). (Apache, 22 april 2016)

“Alleen romantische nationalisten en racisten ergeren zich aan de veelheid van meningen en tendensen binnen een ingebeelde ‘gemeenschap’. De nationalisten hebben daar een probleem mee omdat het hun Utopia ondermijnt, de racisten hebben daar een probleem mee omdat het hun ‘één pot nat’-retoriek onderuithaalt.” Moslims zijn even verdeeld als de christenen, en de Arabieren zijn net zo verdeeld als de Vlamingen… en dat is een goede zaak vindt Dyab Abou Jahjah. “Het is juist omdat we allemaal individuele burgers zijn dat we geen afstand moeten nemen van misdaden die andere individuen plegen, zelfs als het om een broer of een zus gaat. Daarom ben ik niet verantwoordelijk voor de daden van Najim Laachraoui en daarom is een blanke Europeaan niet verantwoordelijk voor de daden van Hans Van Themsche of Anders Breivik.” (De Standaard, 22 april 2016)

“Er wordt vandaag afgerekend met mei '68, dat is juist. Onder meer door de N-VA. Maar ze spreken zichzelf wel constant tegen. In de verklaring die staatssecretaris Theo Francken door alle nieuwkomers wil laten ondertekenen, staat onder meer dat wij hier seksuele vrijheid kennen. Dat staat niet als zodanig in onze grondwet, hoor. Dat is een verdienste van mei '68. Het zou intellectueel eerlijk zijn om dat tenminste toe te geven.” Yasmine Kherbache heeft het wel gehad met de gespleten tong van de N-VA. (De Morgen, 23 april 2016)

“Dat uitgerekend een sociaaldemocraat met een indrukwekkende staat van dienst als Mark Elchardus de Jambon-kreet onderschreef, toont aan dat grenzen van debat en vertoog in beweging zijn. Als het over rechten en vrijheden, integratie en moslims gaan, doet het nauwgezet signaleren van feiten er steeds minder toe. ‘Hoeveel, waar en wanneer’, zo verklaarde Jambon in het VRT-journaal van vorige maandag, ‘is niet relevant. Ik moet niets bewijzen.’ Geef toe, grensverleggend en hondsbrutaal. ‘Rechts heeft de ideeënstrijd, althans tijdelijk, gewonnen. De culturele hegemonie van de conservatieve visie is onbetwistbaar.’ Woorden van Paul Magnette, de kroonprins van de Parti Socialiste, in zijn kakelvers boek Onsterfelijk links. Bij de N-VA denken ze daar anders over. Voor hen is de ideeënoorlog pas begonnen. Voor één keer zijn ze het daar eens met de soixante-huitards: Ce n’est qu’un début, continuons le combat. Paul Goossens over de slag om ideeën. (De Standaard, 23 april 2016)

“Die rechtse genadeloosheid sluit aan bij een andere vaststelling, die we niet onder de mat mogen blijven vegen. Dat de toon op Twitter rauw kan zijn, is bekend. Maar dat significante N-VA'ers zoals (algemeen secretaris) Louis Ide en (Vlaams parlementslid) Annick De Ridder zich soms tot scheldpartijen laten verleiden (‘Links gelul!’ ‘Braaksel!’ ‘Hersenscheet!’), is treurig - bij kopstukken van andere partijen zul je dat niet gauw zien.” Joël De Ceulaer na een andere vaststelling na Liesbeth Homans’ toespraak op de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren: “Als u het mij vraagt, mag Liesbeth Homans blij zijn dat ze geen socialiste is. Beeld u even in dat haar partij vandaag in de oppositie zat en pakweg Ingrid Lieten op vergelijkbare wijze die prijsuitreiking had voltrokken - zij zou véél harder neergesabeld zijn. De N-VA is, geheel conform de eigen ideologie, een stuk genadelozer dan links als het gaat over individuele misstappen. Zoals de allochtone burger het volgens Homans niet verdient om gepamperd te worden, zo verdient ook een gezagsdrager het volgens haar wellicht niet om met veel empathie in bescherming te worden genomen bij een misser. Behalve dan, blijkbaar, als zij zélf die gezagsdrager is.” (De Morgen, 26 april 2016)

“Er zijn zoveel symptomen dat massa’s mensen, vooral jongeren, een andere, rechtvaardiger wereld willen en zich tegen ‘het systeem’ afzetten. Maar voorlopig is het globale beeld somber; het is vooral uiterst-rechts dat van dat anti-systeemgevoel profiteert.” Het is niet alleen in Oostenrijk dat het er politiek gezien niet goed uit ziet. (Uitpers, 26 april 2016)

“‘Mocht Pegida een satelliet zijn van Vlaams Belang, ik doekte de organisatie onmiddellijk op.’ Tom Van Grieken reageert beslist. De Vlaams Belang-voorzitter heeft geen probleem met de politieke boodschap. ‘Maar Pegida vormt niet altijd de beste reclame. Vlaams Belang stopte tien jaar geleden met straatmanifestaties. Ze trekken niet altijd het juiste volk. En dat creëert een fout beeld.’” Filip Dewinter denkt daar anders over. “‘Ik ga niet flauw doen. Pegida en Vlaams Belang zijn niet hetzelfde, maar op vlak van personen, publiek en standpunten zijn er heel wat raakpunten,’ bekent Filip Dewinter.” (De Standaard, 26 april 2016)

“Op veel minder publieke steun of zelfs maar aandacht kunnen andere lieden rekenen, die nochtans net zo goed gebruikmaken van de vrije meningsuiting – enfin, het gaat in hun geval niet eens om meningen, maar louter om het verspreiden van informatie die van algemeen belang is.” De Duitse satiricus Jan Böhmermann en de Nederlands-Turkse columniste Ebru Umar kunnen op onze onvoorwaardelijke steun rekenen. Ze hebben het immers aan de stok met onze geliefde schietschijf van het moment, de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Antoine Deltour en Edouard Perrin, die het nu aan de rechter mogen uitleggen voor LuxLeaks en daar aanzienlijke gevangenisstraffen voor riskeren, krijgen véél minder steun van media en publiek. (De Standaard, 28 april 2016).

16-02-16

NIET ELKE EX-POLITICA GAAT HET SLECHT

Het verhaal in Het Nieuwsblad vorige week donderdag, en ’s anderendaags in andere kranten, over ex-Kamerlid Minneke De Ridder (N-VA) die uit haar appartement is gezet omdat ze haar huur niet meer kan betalen, lokte via Facebook duizenden lezers naar een oud AFF-artikel Racistische grap van een gebuisd N-VA-Kamerlid. Ook gisteren nog werd dat artikel massaal gelezen.

Politicologen werden om hun menig gevraagd over het geval-De Ridder. Dave Sinardet bijvoorbeeld: “Voor veel partijen zijn de parlementsleden al te vaak stemvee. Ze moeten zich plooien naar de partijtucht en op het juiste moment op het juiste stemknopje duwen in het parlement. Wat meer begeleiding zou op zijn plaats zijn. Tijdens hun mandaat, maar ook erna. Voor sommigen hebben ze een vangnet klaar, met postjes op een kabinet of bij de studiedienst. Maar dat is hier duidelijk niet gebeurd.”

Minneke de Ridder heeft een aantal kwaliteiten (‘fuiven als de beesten’, selfies maken…), maar aan politiek inzicht hebben we bij haar nooit meer ontdekt dan haar hondstrouw zijn aan de N-VA. Bovendien kréég Minneke De Ridder begeleiding. Ze had lange tijd een relatie met een van de belangrijkste figuren binnen de Vlaamse Beweging. Wat kan je beter hebben als je Vlaamsgezind bent? Maar ook dat eindigde in een puinhoop. Er zijn echter ook andere verhalen van ex politica's. Aisha Van Zele schopte het niet tot parlementslid. Gemeenteraadslid in Lokeren was het hoogste dat ze bereikte. En dan nog bij het Vlaams Belang. Maar het vergaat haar intussen beter.

In 2006 is Aisha Van Zele 21 jaar jong (foto, links Aisha Van Zele in 2006) als ze zich aansluit bij de Open VLD in haar thuisstad Lokeren. Op 11 mei 2006 schiet Hans Van Temsche in Antwerpen de Malinese oppas Olematou Niangadou en de tweejarige Luna Drowart dood. Hans Van Temsche heeft familiale banden met het Vlaams Belang en aanverwante organisaties (vader was een Voorpost-militant, tante is VB-parlementslid, grootvader was een Oostfronter). Open VLD’er Mathias De Clercq schrijft na de moordende raid van Hans Van Temsche: “Het Vlaams Belang kan er geen afstand van nemen en wil dat ook niet. Daarvoor zitten de leiders te vast in de collaboratieretoriek van het verleden. Daarvoor zijn ze te afhankelijk van de vele schimmige randorganisaties die ze als hun natuurlijke kweekvijver beschouwen. Daarvoor jeuken hun vuisten teveel.” Aisha Van Zele kan hier niet mee leven en… stapt over naar het Vlaams Belang.

“Aisha was gefascineerd door Filip Dewinter”, vertelde Vlaams Belang’er Werner Marginet daarover vorige week in Het Nieuwsblad. “Ze wou hem graag ontmoeten en bijgevolg zijn we met z’n drieën gaan eten. Ze twijfelde wegens haar huidskleur (ze is een geadopteerde afkomstig uit Sri Lanka, nvdr.) om op te komen bij de gemeenteraadsverkiezingen datzelfde jaar. Maar uiteindelijk gaat ze toch op de lijst staan, en wordt ze verkozen (vanop de vierde plaats op de lijst, nvdr.)". Aan De Standaard vertelt Aisha Van Zele vlak na haar verkiezing: “Als jonge vrouw durf ik hier na 22 uur niet alleen door sommige straten te lopen. In die risicobuurten zouden ze beter een avondklok invoeren. Jongeren onder de zestien mogen op dat tijdstip niet meer buitenkomen zonder begeleiding.”

“Het was een heel sympathiek meisje”, zegt Werner Marginet, “maar the sky was toen al the limit voor haar. De gemeenteraad was te klein voor haar en het ging haar niet snel genoeg.” Na een jaar zocht ze toenadering tot Lijst Dedecker die toen op zijn hoogtepunt zat. Zelf gaf Aisha Van Zele in die tijd een andere uitleg. Aisha Van Zele toen: “"Het Vlaams Belang is niet meer de partij die het was en zou moeten zijn in vergelijking met een jaar geleden. Het extremisme intern is weer merkbaar en als kleurlinge ondervond ik meer en meer weerstand.” Als voorbeeld hiervan citeert ze toenmalig Kamerlid (en huidig hoofdredacteur van het Vlaams Belang-maandblad, nvdr.) Filip De Man die letterlijk zei: “Als een kat in een viswinkel bevalt, zijn de jongen dan vissen?” (Filip Dewinter gebruikt deze beeldspraak trouwens ook, nvdr.).

In de gemeenteraad van Lokeren wordt Aisha Van Zele niet meer veel gezien. Ze verdwijnt definitief uit het politiek leven, maar dezer dagen is ze elke week weer te zien op televisie. Op Vier loopt immers het derde seizoen van The Sky is the Limit, elke dinsdag om 20u35. Een reeks over rijke lui in Vlaanderen, van reportagemaker Peter Boeckx. Een man die in 2005 naam maakte met Vlaamse Choc, een RTBF-reportage over Filip Dewinter en het Vlaams Blok (video). Zijn jongste project, The Sky is the Limit, is al aan zijn derde seizoen toe. Eén van de nieuwe figuren in het programma is Philip Cracco (53 j.), die na de verkoop van zijn uitzendkantoor Accent een geschat vermogen van tachtig miljoen euro heeft. Recent heeft hij het uurwerkenmerk Rodania opgekocht, en volgend jaar hoopt hij met een raket eventjes de ruimte ingeschoten te worden. Tegenwoordig heeft hij een kast van een villa in Brugge, waar – zoals in de eerste aflevering van dit seizoen van The Sky is the Limit te zien is – hij het verjaardagsfeest organiseerde voor zijn 23 jaar jongere Aisha Van Zele (foto: rechts Aisha Van Zele anno 2016).

“Ze werkte een tijdje voor mij. Ik vond haar enorm knap, maar zat toen in een relatie. Daarna verloor ik haar uit het oog. Tot ik haar op een receptie tegenkwam…”, vertelde Philip Cracco over zijn relatie met Aisha Van Zele aan Het Laatste Nieuws. Aisha Van Zele bewijst alleszins dat een mens het nog ver kan brengen in het leven, als je maar het Vlaams Belang achter je laat. Aisha Van Zele wil echter niet meer herinnerd worden aan haar politiek verleden. “Ik wil niet dat daar nog over gesproken wordt", was de afgemeten reactie toen Het Nieuwsblad haar daarover contacteerde.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de ridder, van zele, media, marginet, dewinter, de man, cracco |  Facebook | | |  Print

23-03-15

“MAAR IK HEB NIETS GEZEGD”

Men zegt dat de N-VA meer veranderd is dan dat de partij België heeft veranderd. Voor een deel is dat misschien waar. Maar is de N-VA echt een partij als een andere? Wordt over de N-VA niet teveel gezwegen, vanuit het idee dat het alternatief – het VB – nog erger is? Joël De Ceulaer vond voor zijn Lastpost in Knack (foto) inspiratie bij het beroemde gedicht van Martin Niemöller Toen de nazi’s de communisten arresteerden.

 

Joël De Ceulaer (in Knack, 11 maart 2015): “Eerst reden ze met bestelwagentjes vol nepgeld naar Wallonië, om onze Franstalige medeburgers af te schilderen als uitvreters, en ik heb niets gezegd. Ik ben per slot van rekening geen Franstalige medeburger en bovendien was het maar een ludieke actie. We mogen toch nog eens lachen, zeker.

 

“Toen maakten ze een Franstalige krant verdacht, door columns en foto’s en uitspraken totaal uit hun context te rukken, en ik heb niets gezegd. Wat heb ik per slot van rekening te maken met een Franstalige krant. Toen ik las dat niemand van de partij zelfs maar de telefoon opnam voor die journalisten, besloot ik om daar niet van wakker te liggen.

 

“Toen organiseerden ze na een verkiezingsoverwinning een mars op het stadhuis die leek te suggereren dat ze zich graag eens van bestuursvorm zouden vergissen, en ik heb niets gezegd. Het was eens iets anders dan die klassieke, saaie en serene machtsoverdracht die de democratie normaal gesproken kenmerkt. En bovendien: als mensen de benen eens willen strekken, moet dat zeker kunnen.

 

“Toen zei de schepen voor Inburgering en Diversiteit van een belangrijke Vlaamse stad dat racisme relatief is, en ik heb niets gezegd. Ik ben nu eenmaal geen vreemdeling, dus verwacht niet van mij dat ik het ga opnemen voor die lui. Er bestaat trouwens veel omgekeerd racisme. Dat ze dáár eerst eens iets aan doen.

 

“Toen een weekblad een interview zonder antwoorden met hem had gepubliceerd, viel de voorzitter een journalist persoonlijk keihard aan, terwijl hij de hoofdredacteur tegen de muur had moeten spijkeren, maar ik heb niets gezegd. Het herinnerde mij aan mijn schooltijd en hoe het altijd een hoogdag was als iemand gepest werd op de speelplaats.

 

“Toen maakten ze een jonge senatrice openlijk verdacht, zonder de laster concreet te maken, zodat iedereen meteen het ergste kon denken, en ik heb niets gezegd. Ik ben tenslotte geen jonge senatrice, en wie weet wat had ze allemaal uitgespookt. Je zult het maar opnemen voor iemand van wie later blijkt dat ze iets ernstigs heeft mispeuterd. Het vermoeden van onschuld is héél mooi. In theorie.

 

“Toen begonnen ze de collaboratie te vergoelijken en de economische meerwaarde van hele bevolkingsgroepen in twijfel te trekken, en ik heb niets gezegd. Ik was nog niet eens geboren toen die oorlog was afgelopen en van economie heb ik ook al geen verstand, dus waar zou ik mij in godsnaam mee bemoeien?

 

“Toen viel het mij ineens op dat de sterksten onder ons constant werden bejubeld en dat de zwaksten het altijd weer moesten ontgelden, maar ik heb niets gezegd. Niet dat ik zelf bij de sterksten hoor, bijlange niet, maar ik vind wel dat die zwakkelingen beter hun best moeten doen, want voor profiteurs betaal ik geen belastingen.

 

“Toen riep een vertegenwoordigster des volks op tot het boycotten van een krant die een scherpe column publiceert van een nieuwe Belg, en ik heb niets gezegd. Ook toen een staatssecretaris diezelfde nieuwe Belg openlijk beschuldigde van strafbare feiten, heb ik niets gezegd. Even bekroop mij een wrang gevoel, omdat ik terugdacht aan die jonge senatrice, maar veiligheidshalve schudde ik dat gevoel snel van mij af.

 

“Toen begon ik stilaan in de gaten te krijgen dat men de Joodse gemeenschap met meer egards behandelt dan de islamitische gemeenschap, maar ik heb niets gezegd. Ik zou niet willen dat iemand mij beschuldigt van antisemitisme of denkt dat ik sympathie heb voor die bende terroristen in het Midden-Oosten.

 

“Toen vorderde een burgemeester het leger op, wat hij eerder al had willen doen om een aantal foorkramers mores te leren, en begon hij bovendien expliciet te speculeren over een mogelijke terroristische aanslag op zijn stad, en ik heb niets gezegd. Stel je maar eens voor dat je daar kritiek op hebt en hij krijgt gelijk, dan zul je ze nogal horen.

 

“Toen haalde diezelfde burgemeester in het zondagse middagnieuws op de commerciële omroep nog eens volslagen ongepast uit naar een krant waarin zijn partij zo nu en dan weleens kritisch wordt bekeken, en ik heb niets gezegd. Waarom zou ik? Sinds wanneer mag een politicus geen kritiek meer hebben op de pers, misschien?

 

“Nee, ik zwijg. De dag dat ze het op mij gemunt hebben, geef ik wel een seintje. Ik mag dan toch op u rekenen, hoop ik?”

 

De linken die in de tekst gelegd werden, zijn uiteraard alleen de verantwoordelijkheid van AFF/Verzet. Volgens ‘fanmail’ die Joël de Ceulaer intussen ontving, is bovenstaande Lastpost “een stuk vuilspuwerij en nestbevuiling, ja zelfs grove leugens”. “Grove leugens”, zelfs kleine leugens, hebben we er nochtans niet in gevonden. “Vuilspuwerij en nestbevuiling” is er alleen maar als je meent dat men geen zucht kritiek mag hebben nu Vlaams-nationalisten de trom roeren in ons land.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, media, antwerpen, homans, de wever, geybels, jambon, francken, de ridder |  Facebook | | |  Print

11-03-15

OELEWAPPER ANNICK DE RIDDER

Vakbondsmilitanten verzamelen vandaag in Brussel. Tot de actie was al beslist nog vóór de regering-Michel meende zonodig het moeizaam bekomen evenwicht tussen de bekommernissen van werkgevers en werknemers over het Stelsel Werkloosheid met (bedrijfs)Toeslag (SWT) te doen kantelen. “Hun bijsturingen zijn volgens mij veeleer tot stand gekomen op basis van een grote dosis politieke ijdelheid, dan door groot politiek inzicht”, merkte ACV-voorzitter Marc Leemans op.

 

De actie vandaag gaat dus over meer, maar is ook beperkt. Bij vele vakbondscentrales worden enkel de hoofddelegees in Brussel verwacht. Hopelijk is het de start van een nieuw actieplan dat over het hele land uitgerold wordt. Naast het per se beschikbaar houden voor de arbeidsmarkt van ouderen, terwijl tienduizenden jongeren werkloos moeten toezien, wordt in het pamflet van het gemeenschappelijk vakbondsfront ‘neen’ gezegd tegen oneerlijke fiscaliteit, de indexsprong, besparingen in de overheidssector, de afbouw van de sociale zekerheid en een blind bezuinigingsbeleid. Allemaal zaken waar de regering-Michel weinig sociale plannen mee heeft (meer info op de webpagina’s van het ABVV en ACV, bij de ACLVB is de te vinden informatie maar mager).

 

Wie net als de regering-Michel geen last heeft van teveel ijdelheid, is Annick De Ridder (foto). “Wat een asociale, archaïsche en kortzichtige club oelewappers is dat ABVV van Rudy De Leeuw toch”, twitterde ze nadat het ABVV 'neen' zei tegen de bijsturingen van de regering-Michel over het SWT. Een tweet van Annick De Ridder die ze beëindigde met: “Sorry, dat moest er even uit :)”. Bij Annick De Ridder moet er regelmatig veel uit.

 

Annick De Ridder (36 j.) begon haar politieke carrière als districtsraadslid in Antwerpen. Voor de Open VLD. We herinneren het ons nog: leuk snoetje, het had één van de aantrekkelijke vrouwen bij Agalev kunnen zijn. Tot ze haar mond opendeed, natuurlijk. Een volbloed blauwe. In 2004 werd ze Vlaams volksvertegenwoordiger, in 2007 gemeenteraadslid in Antwerpen. Toen haar haring niet meer braadde zoals ze het wou bij de Open VLD, stapte ze op uit de Antwerpse gemeenteraad en ging ze werken voor de donkerblauwe havenbaas Fernand Huts. In het Vlaams parlement bleef ze wel zetelen. Einde 2013 stapte Annick De Ridder over naar de N-VA die haar in Antwerpen meer carrièremogelijkheden bood dan de Open VLD.

 

Als iets haar niet zint, roept Annickske op tot een boycot. Om Nederland te dwingen tot meer spoed bij de uitdieping van de Westerschelde, riep ze op tot een boycot van de Zeeuwse mossel. Er is daar geen mossel minder voor gegeten in Antwerpen en verre omstreken, maar Annick De Ridder haalde er wel de krantenkoppen mee. Nog niet zolang geleden riep Annick De Ridder de lezers van De Standaard op om hun abonnement op te zeggen. De reden? De krant publiceert een column van Dyab Abou Jahjah, en het kookte over bij Annickske toen Dyab Abou Jahjah opriep tot verzet tegen de regering. “Pas als een regering haar volk vreest, bestaat een gezonde democratie. En als we ervoor gaan, samen, dan kunnen we die regering op straat doen vallen.” We verdenken de De Standaard-lezers niet van veel straatrumoer, maar hun abonnement opzeggen deden ze niet. Meer zelfs, het aantal abonnees van de krant is nog verder gestegen na de oproep van Annick De Ridder.

 

Annick De Ridder twittert sneller dan ze nadenkt. Na de dodelijke aanslagen begin dit jaar in Parijs twitterde ze dat ze hoopt dat de lijken van de daders zo ‘verwerkt’ worden dat voor de overblijvende gekken komaf wordt gemaakt met de utopie van het martelaarschap en bijhorende maagden. Een niet echt fijnzinnige tweet. Met hetzelfde aplomb verzette Annick De Ridder zich tegen de Vrouwendag vorige zondag. Voluit geschreven was haar tweet: “Ik vier #Vrouwendag niet. Ik ben voor gelijke rechten, natuurlijk. Maar voel mij in Vlaanderen weliswaar geen bedreigde diersoort. Laat ons er #Mensendag van maken.” Thema's genoeg om rond te werken op Vrouwendag. Om maar iets te noemen: vrouwen verdienen, in de door Annick De Ridder zo geliefde privésector in ons land, gemiddeld nog altijd 21 % minder dan mannen. Maar dat laat Annick De Ridder blijkbaar koud.

 

Als er iemand een oelewapper is, is het wel Annick De Ridder.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, de ridder, vrouwen |  Facebook | | |  Print

11-12-14

TAALFOUTEN EN TOLERANTIE BIJ DE N-VA

Nadat Dyab Abou Jahjah begin deze week actie voerde aan het kabinet van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken en Theo Francken vervolgens in een e-mail aan Newsmonkey in weinig fraaie bewoordingen de vermeende persoonlijke levensloop van Dyab Abou Jahjah bovenhaalde, repliceerde Dyab Abou Jahjah in een tweet: “De leugens dat Theo Francken over mij vertelt zijn ontkracht door de rechter. Dus strafbaar laster en eerroof. Plus machtsmisbruik.”

 

Meteen twitterde N-VA-parlementslid Annick De Ridder (foto, ex-Open VLD): “@Aboujahjah Leugens DIE, bedoel je waarschijnlijk. Pikt zeker, zo  openlijk aan uw pijnlijke misbruiken van ons systeem herinnerd te worden?” Een tweet die in Twitterland niet onopgemerkt bleef. Knack-journalist en taalliefhebber Joël De Ceulaer reageerde meteen in twee tweets. “Grappig: @AnnickDeRidder wijst @Aboujahjah terecht voor een taalfout met een tweet waarin zich een… taalfout schuilhoudt”, twitterde Joël De Ceulaer eerst. Om vervolgens het Antwerpse parlementslid te verduidelijken: “@AnnickDeRidder U gebruikt ‘je’ én ‘uw’ – dat is inconsequent en kan worden beschouwd als een taalfout. En dat voor een native speaker.” Annick De Ridder heeft haar gewraakte tweet intussen verwijderd, maar de tweet is nog altijd terug te vinden op de Twitteraccount van… Dyab Abou Jahjah.

 

Ook De Standaard-journalist Ruud Goossens, deze week opinieschrijver bij dS Avond, stoorde zich aan de tweet van Annick De Ridder – al wil hij niet teveel belang hechten aan Annick De Ridder. “Maar deze keer had ze ons te stekken. Omdat haar opmerking zo exemplarisch is voor de nieuwe omgang met nieuwkomers die sommige N-VA’ers propageren. Blijkbaar volstaat het niet langer dat ze een inspanning leveren om Nederlands te leren. Blijkbaar is het niet voldoende dat ze, weliswaar met een paar taalfouten, alle talkshows van deze regio al eens hebben volgepraat. Blijkbaar moeten ze dat – zoals al die N-VA’ers, dat is geweten – ook in foutloos Nederlands kunnen. Als ze tenminste niet meteen geridiculiseerd willen worden.”

 

Ruud Goossens vindt het opmerkelijk dat wij anderzijds blijk geven “van véél tolerantie. Over de intolerantie die onze staatssecretaris van Asiel en Migratie in het verleden tentoonspreidde. Of over het toch wel opmerkelijke verleden van de excellentie die het departement Binnenlandse Zaken nu bestiert. De man die als bestuurslid van een aangebrande debatclub ooit negationisten naar Antwerpen uitnodigde. Daar malen we niet al te lang om. We stellen ons tevreden met obligate excuses. Bij nieuwkomers ligt dat anders. Die moeten, zoals destijds de ‘wijven’ van het socialistisch parlementslid Louis Major, toch vooral niet te veel complimenten maken.”

 

Een tweet die Annick De Ridder intussen niet verwijderd heeft, is van maandag: “Wil #rudydeleeuw beleid voeren, moet hij meedoen aan verkiezingen. Deze meerderheid (gevormd na verkiezingen!) gaat door met broodnodige veranderingen." Het glijdt als water bij een eend van Annick De Ridder af als Toon Wassenberg (SP.A) repliceerde: “@AnnickDeRidder Moet wie spreekt namens VOKA, Unizo, Gezinsbond, Natuurpunt, 11.11.11, Testaankoop, VAB… dan ook zwijgen tot aan de verkiezingen?”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de ridder, francken, jambon |  Facebook | | |  Print

19-11-14

N-VA TILT NIET ZWAAR AAN RACISTISCHE GRAP EX-KAMERLID

Ons artikel over Minneke De Ridder, N-VA-Kamerlid tussen 2010 en 2014 en nog altijd N-VA-kiezer (foto), die op haar Facebook een verknipte folder van Zeeman plaatste, waarbij een Afrikaans jongetje vergeleken wordt met een aap die voor 5,99 euro te koop wordt aangeboden, mag dan wel de ronde doen op sociale media. Bij de N-VA tilt men er niet zwaar aan.

 

Om een reactie gevraagd door Apache zegt N-VA-woordvoerder Joachim Pohlman: “Het is ongepast. Maar wie Minneke kent weet dat het niet met verkeerde intenties is gebeurd. We gaan haar eens bellen.” Nou, moe. Een Zeeman-folder versnijden zodanig dat een Afrikaans jongetje dat een pluchen aap en beer aanprijst, voorgesteld wordt alsof hij de aap is… dat zou “niet met verkeerde intenties” gebeurd zijn?

 

Minneke De Ridder voerde intussen ter verdediging aan dat niet zij die folder verknipt heeft en zij de foto ervan niet als eerste gepost heeft. Alsof dat een goed excuus is. Ze zag de verknipte folder bij een Vlaams Belang’er. Het maakt de zaak er alleen maar erger op. Als er geen lichtje gaat branden als men iets bij een Vlaams Belang’er ziet. Het zegt veel over de N-VA. Meer nog dan over de N-VA-basis over de N-VA-top die er geen probleem in ziet.

 

“Ik vind dat je met zowat alles moet kunnen lachen”, schrijft Minneke De Ridder nog. “Toch zijn er mensen die mijn gevoel voor humor niet delen en daarom heb ik die post ook weer snel weggehaald.” Dat “snel” klopt wel niet. Pas na ons artikel maandag heeft ze haar vorige week woensdag geposte verknipte folder verwijderd.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de ridder, racisme, n-va, pohlman |  Facebook | | |  Print

17-11-14

RACISTISCHE GRAP VAN GEBUISD N-VA-KAMERLID

Herinnert iemand zich nog Minneke De Ridder? Het zal niet zijn van haar prestaties als parlementslid. In de Kamer van Volksvertegenwoordigers hebben ze haar tussen 2010 en 2014 meer niet dan wel gezien. Minneke De Ridder was  één van de babes waarmee de N-VA in 2010 parlementszetels veroverde: Kim Geybels, Minneke De Ridder, Nadia Sminate

 

Minneke De Ridder kreeg het Vlaams-nationalisme met de paplepel ingegoten. Haar grootvader was jarenlang Volksunie-burgemeester in Nijlen en nam als 78-jarige nog de handel in Vlaamse leeuwenvlaggen over van Ivan ‘Vlaanderen Vlagt’ Mertens. Moeder is N-VA-gemeenteraadslid in Ranst. In 2006 hielp Minneke De Ridder de kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen op te vullen en richtte ze ‘Jong N-VA Ranst’ op. Bij de parlementsverkiezingen in 2010 kreeg ze van de N-VA de achtste plaats op de Kamerlijst toegewezen (foto 1). Met 9.404 stemmen werd Minneke De Ridder verkozen. In de Kamer van Volksvertegenwoordigers kreeg ze een zitje vlak naast Vlaams Belang’er Tanguy Veys.

 

Heeft het haar afwezigheid in de Kamer beïnvloed? Het zal niet alleen dat geweest zijn. In ieder geval was ze er máánden afwezig. Volgens toenmalig N-VA-fractieleider Jan Jambon wegens ziekte. Wat Minneke De Ridder niet belette op hetzelfde ogenblik in Mexico te verblijven. Als ze wel eens in de Kamer was, bakte ze er ook niets van. “Ze doet haar best en studeert uren op dossiers, maar krijgt die niet doorgrond”, zei een partijgenoot aan De Standaard. Bij de jongste verkiezingen was er voor Minneke De Ridder geen plaats meer op de N-VA-lijsten. Minneke De Ridder bleef wel actief bij de Vlaamse Volksbeweging (VVB). Een week geleden was ze nog met Bart De Valck en de VVB in Catalonië om het verloop van het referendum daar te volgen.

 

Terug thuis amuseerde ze zich vorige week met de reclameblaadjes met aanbiedingen voor Sinterklaas. Woensdag postte ze op haar Facebookpagina één van die aanbiedingen: “Aap of beer…”, waarbij die aap een Afrikaans kindje is (foto 2). Jolijt op Facebook: eenenveertig mensen vonden dit leuk, drie deelden de foto op Facebook en een twintigtal keren werd positief commentaar geleverd op de foto. Iemand kwam er evenwel achter dat Minneke De Ridder een folder van Zeeman verknipt had: dit is de originele foto.

 

Minneke De Ridder wordt volgende maand 34 jaar. Te oud dus om nog in het boek van Sinterklaas opgenomen te worden. Anders zou de Sint vorige zaterdag ook niet gezegd hebben dat er alleen maar brave kinderen zijn. Minneke De Ridder is nog altijd een overtuigd N-VA-stemmer, getuige de selfie die ze op 25 mei nam. Volgens Liesbeth Homans is racisme een relatief begrip, en partijvoorzitter Bart De Wever trad dit onlangs nog bij in een interview op de Nederlandse televisie. Hoe Minneke De Ridder een Afrikaans jongetje voorstelt als een aap, is alleszins puur en onversneden racisme.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: racisme, de ridder, n-va, vvb |  Facebook | | |  Print

15-12-13

DE BLAUWE KONIJNEN VAN DE N-VA

De voorbije dagen verschenen twee sterke opiniebijdragen over de witte, excuseer, de blauwe konijnen Johan Van Overtveldt, Annick De Ridder (foto 1) en Lorin Parys (foto 2) die de N-VA vervoegden. In De Tijd kregen de drie dit weekend de kans om te repliceren, maar na de obligate praatjes vielen ze door de mand.

 

Drie weken geleden stapte opiniemaker en ex-hoofdredacteur van Trends Johan Van Overtveldt (58 j.) binnen bij de N-VA. De Antwerpse Annick De Ridder (34 j.), Vlaams parlementslid voor de Open VLD, volgde. De voorbije week maakte ook Lorin Parys (37 j.), tot vorig jaar voorzitter van de Open VLD in Leuven, de oversteek. Bij Knack online herinnert Koen Hostyn fijntjes aan een persmededeling van de N-VA uit 2002.  De toenmalige VLD haalde een reeks politici van de pas uiteengevallen Volksunie binnen: Sven Gatz, Patrik Vankrunkelsven, Vincent Van Quickenborne... De N-VA, die de hele erfenis van de Vlaams nationalistische stamboom voor zich opeiste, reageerde met een zuur persbericht: “Het oordeel van de kiezer over overlopers en overnemers zal vernietigend zijn (…).” Als de N-VA het al zelf zegt. Het zijn overigens niet de ex-VU'ers die de N-VA terugwint, maar diepblauwen die de N-VA nu binnenhaalt.

 

Koen Hostyn: “ Veel blauwer dan Van Overtveldt vind je ze niet in onze contreien. Vorig jaar schreef hij nog het boek Red de Vrije Markt. De Terugkeer van Milton Friedman. Een verdediging, in volle crisis, van de bankenpraktijken en de speculatie die juist tot de ontploffing van de crisis hebben geleid. Kort daarna liepen ook Annick De Ridder en Lorin Parys, twee jonge high potentials van Open VLD, over. (…) De geloofsbrieven van het duo tonen hoe vooral het koude, bijtende liberale programma van de N-VA hen charmeert. Oordeelt u zelf. Lorin Parys, die zopas op zijn website O'Leary van Ryanair aanprees als een na te volgen voorbeeld van innovatie, verdiende vorig jaar via zijn managementvennootschap Red Snapper, een bedrag dat geen geheim is voor wie de balans inkijkt. Daarop betaalde hij netjes 33% belastingen. En toch jammert hij nu over ‘een land waarin je meer dan de helft van je loon aan belastingen betaalt’. (…) Ryanair is een hardliner. Een andere miljardair, Fernand Huts van KatoenNatie, is dat ook. Voor hem ging Annick De Ridder vanaf 2011 consultancy-opdrachten uitvoeren.”

 

Paul Goossens sluit in De Standaard daarbij aan: “Ze staan op de loonlijst van grofgebekte en puissant rijke zakenmannen. Lieden die ervan uitgaan dat bijna alles te koop is en dat de zakenman altijd het beslissende woord moet uitspreken, ook in een democratie. De Ridder had en heeft het volle vertrouwen van Fernand Huts, de tsaar van de Antwerpse haven, terwijl Parys erg close was en is met Bart ‘Uplace’ Verhaeghe, financier van denktank Itinera en groter dan god in Club Brugge. (…) Dat die hyperliberale nieuwkomers tegen minimumlonen, indexkoppeling en solide sociale uitkeringen zijn, ligt voor de hand. Of de goedgelovige achterban van de N-VA zich daar goed bewust van is, kan betwijfeld worden. Er zijn er nog altijd die geloven dat de N-VA een bedaarde centrumpartij is waar het brave verkavelingsnationalisme geëerd en beoefend wordt. (…) Het is een scherm dat ingrijpende wijzigingen in de sociale machtsverhoudingen, het overleg en de besluitvorming moet verhullen. De manier waarop Van Overtveldt, De Ridder en Parys de goegemeente proberen te overtuigen dat ze ook tot de Vlaams-nationale kerk behoren, klinkt even fake als de praatjes van Silvio Berlusconi over de mooie katholieke moraal.”

 

Als de drie blauwe konijnen geïnterviewd worden voor De Tijd dit weekend zijn daarbij twee (!) woordvoerders én N-VA-communicatiespecialist Pol Van Den Driessche aanwezig. De Tijd: “Onze gesprekspartners zijn gebrieft, lastige vragen werden op voorhand ingeoefend. Straks volgt allicht een debriefing. Geen ideale omstandigheden voor een open en ongedwongen gesprek.”

 

Annick ‘Ik ben altijd een overtuigde Vlaming geweest’ De Ridder jammert: “Al jaren stemt de meerderheid van de Vlamingen centrumrechts. En toch krijgt de Vlaming niet het beleid waarop hij gestemd heeft omdat een Franstalige minderheid, de PS, alles blokkeert.” Maar, merkt De Tijd op, dat Uplace er nog niet staat en het mobiliteitsprobleem in Antwerpen nog niet is opgelost, heeft toch niets met de Franstaligen te maken? Deze dossiers blokkeren op Vlaams niveau. Lorin Parys verdedigt hierop nogmaals het “schitterend project” Uplace (een supergroot shopping centrum in Machelen dat de middenstand in Leuven en elders gaat doodknijpen en massale mobiliteitsproblemen gaat veroorzaken, nvdr.) maar Lorin Parys moet dan toch wat gas terugnemen: “Lost het confederalisme alles onmiddellijk op? Natuurlijk niet.”

 

Volgens aangeefster Annick De Ridder moeten de “sociaal-economische herstelregering” hand in hand gaan met het confederalisme. Om te vermijden “dat de PS die (sociaal-economische) maatregelen in de daaropvolgende legislatuur niet in een, twee, drie kan terugdraaien”. Maar, merkt De Tijd op, dan gaan we toch gegarandeerd opnieuw naar een scenario waar we 541 dagen moeten wachten op een nieuwe regering. Is men daar dan niet bang voor? Johan Van Overtveldt: “Toch wel”. Gevraagd hoe het dan moet, herhaalt Van Overveldt nogmaals de noodzaak om de loonkosten te doen dalen enzomeer. Maar hoe het ene programmapunt met het andere programmapunt van de N-VA verbinden, daar krijgen we geen antwoord op. Eerst de kiezer ertoe bewegen massaal voor de N-VA te stemmen, het pijnlijk ontwaken is voor daarna.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, van overtveldt, de ridder, parys |  Facebook | | |  Print

27-03-11

“NOOIT GEDACHT DAT HET EEN VERKIESBARE PLAATS ZOU ZIJN”

Tanguy Veys zoekt permanent de aandacht op. Morgen is hij jarig: stuur hem een kaartje (mail hem, facebook hem, twitter hem...). Kwestie dat hij niet meer moet doen wat hij de voorbije week nodig vond. Toen wij de eerste aflevering publiceerden van ons reeksje over Tanguy Veys’ vrienden, mailde Veys het AFF/Verzet-artikel naar Brabosh die het artikel ook op zijn blog plaatste. Brabosh is net als Veys een grote Israël-vriend, maar leeft in onmin met Michael Freilich. Toen Michael Freilich vervolgens zijn editoriaal over Tanguy Veys in het jongste nummer van Joods Actueel online zette, mailde Veys dit editoriaal naar heel zijn adressenbestand. Toen de tweede aflevering van ons reeksje over Tanguy Veys’ vrienden verscheen, zette Veys het AFF/Verzet-artikel nog vlugger op zijn Facebook dan AFF/Verzet het op haar Facebook plaatste.

 

Maar in sommige situaties krijgt Veys niet de aandacht die hij wel zou willen. In de Kamer van Volksvertegenwoordigers bijvoorbeeld. Zijn buurvrouw in het Belgisch parlement is Minneke De Ridder. Minneke De Ridder, hier wel eens geportretteerd omwille van haar antecedenten. Maar Minneke is niet veel in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, en nog minder als buurvrouw van Tanguy Veys. Sinds 23 december vorig jaar heeft ze zich niet meer vertoond in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, meent Tanguy Veys zich te herinneren. Het laatste bericht op haar website dateert van 17 december en haar gsm bleef de voorbije week onbeantwoord. Alarmerend genoeg, zo vond Tanguy Veys, om hierover een journalist van Het Laatste Nieuws te verwittigen.

 

“Minneke heeft ziekteverlof”, legde N-VA-fractieleider Jan Jambon uit in Het Laatste Nieuws. “Ze was eerst een maand buiten strijd en dat is met een maand verlengd. In principe keert ze na Pasen terug.” Naar verluidt zou de 29-jarige styliste moeilijk haar draai vinden in het parlement. “Ze stond dan ook op de negende plaats op de Antwerpse lijst”, zegt Jambon. “Toen we de lijst opstelden hadden we nooit gedacht dat het een verkiesbare plaats zou zijn.” Jambon vergist zich licht: Minneke De Ridder stond niet op de negende maar op de achtste plaats op de Antwerpse N-VA-lijst. Blijft: dat men bij de N-VA niet verwacht had dat ze Kamerlid zou worden. Minneke De Ridder is een goede vriendin van Kim Geybels. Die dook na haar gedwongen ontslag uit de Senaat en de N-VA even onder bij Minneke. Het was zowat het enige waarmee Minneke De Ridder de pers haalde sinds haar eedaflegging als Kamerlid (foto).

 

Minneke is nu in Mexico "om de batterijen op te laden". Hopelijk is ze gezond en wel terug tegen volgende zondag. Grootvader Lode Van Dessel heeft nog een stapel Vlaamse Leeuwenvlaggen liggen om mee te gaan zwaaien langs het parcours van de Ronde van Vlaanderen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veys, de ridder, n-va |  Facebook | | |  Print