21-02-16

N-VA-PARTIJRAAD: MIDDENVINGER NAAR BART DE WEVER

Bart De Wever leed gisteren zwaar gezichtsverlies op de partijraad van de N-VA. De grote manitou van de N-VA had de job van penningmeester beloofd aan het Aalsterse parlementslid Sarah Smeyers (foto 1) nadat die ingevolge een door Bart De Wever bedacht compromis naast het fractieleiderschap in de Kamer van Volkvertegenwoordigers had gegrepen. Het liep gisteren echter anders dan verwacht.

Eddy Vermoesen (63 j., foto 2), ondernemer en schepen van Financiën in Aartselaar, werd verkozen tot penningmeester van de N-VA, en niet dus Sarah Smeyers (35 j.) aan wie Bart De Wever die job beloofd had. De job was vrijgekomen nadat Peter De Roover N-VA-fractieleider werd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, in opvolging van Hendrik Vuye die wandelen werd gestuurd. Officieel om het communautaire programma van de N-VA uit te diepen. De penningmeester zetelt meteen ook in het vijfkoppig Dagelijks Bestuur van de N-VA. Al even opmerkelijk als de nieuwe naam is hoe de partijraad gisteren is verlopen.

Er waren drie kandidaten voor de functie van penningmeester, en die mochten zich een voor een voorstellen. Vooreerst was er Rufij Baeke, een 68-jarige huisarts uit Kaprijke waar hij ook N-VA-afdelingsvoorzitter is. “In plaats van zijn eigen kandidatuur te verdedigen, begon Baeke aan een keihard requisitoir tegen zijn provinciegenote Sarah Smeyers”, schrijft de Vlaams-nationalistische website doorbraak.be. “Baeke schilderde Smeyers af als de kandidate, zelfs de handpop van de partijtop, die de functies in de partij in schimmige achterkamertjes zou verdelen, weg van de partijraad in theorie zowat het hoogste orgaan van de N-VA. Na een persoonlijke aanval die de vooraf afgesproken spreektijd ruimschoots overschreed, trok Baeke zijn eigen kandidatuur terug en riep de partijraad op om massaal voor Eddy Vermoesen te kiezen.”

Toen de stemmen geteld werden, bleek dat vijfenzeventig leden van de partijraad voor Vermoesen hadden gestemd, twee meer dan Smeyers achter zich kon verzamelen. En zo gebeurde het dat “Eddy Vermoesen, een sympathiek man zonder vijanden, op een golf van wantrouwen, woede en tegenstemmen gekatapulteerd werd naar het Dagelijks Bestuur, de cockpit van de N-VA.”

“De verkiezing van de nobele onbekende Eddy Vermoesen lijkt misschien wat onschuldige interne keuken, maar er is op de bewuste partijraad wel degelijk iets gebeurd”, gaat doorbraak.be verder. “Dokter Baeke had immers gelijk: Sarah Smeyers was de kandidate van de partijtop. Bart De Wever zelf, die een stemming over het fractievoorzitterschap in de Kamer absoluut wou vermijden, had Smeyers enkele weken geleden persoonlijk beloofd dat zij als nieuwe penningmeester lid mocht worden van het Dagelijkse Bestuur – het échte beslissingscentrum van de partij. Het gezichtsverlies voor de partijtop is na de woelige stemming met andere woorden enorm. De balorige basis steekt een middenvinger op naar de voorzitter.”

Voor Sarah Smeyers is de nederlaag een harde klap. Bij de regeringsvorming in 2014 greep ze naast een post als staatssecretaris, anders dan Theo Francken met wie ze samen een boek over asiel en migratie publiceerde. Ze werd ook geen fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers alhoewel ze dit plenum al kent sinds 2007 terwijl Peter De Roover nog geen twee jaar parlementslid is. De gelegenheid om vrouwen bij de N-VA-top beter te vertegenwoordigen werd ook al gemist. Sarah Smeyers is nu niet eens meer lid van het partijbestuur van N-VA, waarin andere parlementsleden de federale parlementsfractie vertegenwoordigen (ook dat was deel van het grote compromis dat na het opstappen van Hendrik Vuye gesloten werd). Er rest haar naast het Kamerlid zijn enkel nog het voorzitterschap van het OCMW in Aalst.

“Voor Bart De Wever en de rest van de top zal de nederlaag ook lelijk aangekomen zijn”, schrijft doorbraak.be. “In het verleden was de partijraad vaak een slaafs orgaan, dat keer op keer bereid gevonden kon worden om de statuten van de partij aan te passen, zodat De Wever zelf keer op keer herverkozen kon worden als nationaal voorzitter. Nu liggen de kaarten anders. De leden van de partijraad zien het einde van het tijdperk De Wever aankomen, en stilaan wil iedereen zijn of haar eigen postje veiligstellen. Meer dan vroeger ontstaan binnen N-VA, en binnen de partijraad, rivaliserende clans, kleinzerige twisten met alle dolkstoten die daarbij komen kijken. Het gezag van de huidige partijtop, en het vertrouwen van Bart De Wever in Sarah Smeyers, volstaat dan niet meer voor een orgaan dat meer bezig is met zichzelf dan met iets anders. Dat levert dan de gekste resultaten op (…). Voor wie er nog aan zou twijfelen: de voorzittersverkiezingen van volgend jaar zijn ondertussen al begonnen bij N-VA.”

Tot slot sneert doorbraak.be nog: “Met de verkiezing van Eddy Vermoesen wordt de partijtop van N-VA 'versterkt' met nog maar eens een man, nog maar eens uit Antwerpen. Een vrouw aan de top van N-VA, dat was natuurlijk te gek geweest voor dé machopartij van deze tijd.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, smeyers, vermoesen, de roover, vuije, baeke |  Facebook | | |  Print

29-01-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Maarten Inghels.JPGAntwerpen heeft dan toch een nieuwe stadsdichter: Maarten Inghels (foto). Na een Open Brief in Knack zeurde cultuurschepen Philip Heylen: “Ik dacht: ‘Hier gaan we weer. Een Open Brief. Een pamflet. Aan de Burgemeester. Over soldaten die marcheren en paraderen in de stad. Over het gevaar dat schuilt in de politicus, die zich buigt over de schouder van de dichter. Over de Vlaamse Beweging, de ‘zangfeestjes hier en daar’, een onafhankelijk Vlaanderen, en geen blad voor de mond. (…) Wat had ik verlangd dat het morgen op Gedichtendag – zonder opgeklopte rel – voor één keer niet over de polemiek of de politiek zou gaan, maar over de poëzie pur sang.” Maar wat is er meer “poëzie pur sang” als Maarten Inghels in zijn Open Brief over de soldaten in het straatbeeld in Antwerpen schrijft: “(…) en ze dragen niet eens de correcte schutkleur: boerentorengrijs”. Toen Philip Heylen de Knack van deze week opensloeg, moet hij gedacht hebben: “Oei, oei, oei. Als Bart (De Wever, nvdr.) dit ziet… Ik zal hem voor zijn, ik zal al reageren vooraleer hij mij daarover kan aanspreken.” “Goed begonnen, is half gewonnen”, liet iemand uit het boekenvak zich ontvallen bij de officiële aanstelling van Maarten Inghels gisterenmiddag op het Antwerps stadhuis. De Open Brieven en de commotie er rond zorgden voor onbetaalbare publiciteit.

“Ik weet dat mensen zeggen: wat moet Zele (20.000 inwoners, nvdr.) in godsnaam met een deradicaliseringsambtenaar? Ja kijk, wij hadden een goed dossier. Wij hebben hier in Zele nog niemand weten vertrekken naar Syrië, dat is juist, en tot nu toe ook niemand zien radicaliseren. Maar we denken wel dat voorkomen nog altijd beter is dan genezen.” Zou het kunnen dat het geld dat Liesbeth Homans uitgeeft voor ‘deradicalisering’ niet echt efficiënt wordt ingezet? Ook Menen bijvoorbeeld kreeg een bedrag buiten proportie voor ‘deradicalisering’, terwijl ze daar veel meer last hebben van grenscriminaliteit. (De Morgen, 23 januari 2016)

“Aan mij moet je bijvoorbeeld niet vragen om een wettekst te schrijven, de kwaliteit zou er nog meer op achteruitgaan.” Peter De Roover, de nieuwe fractieleider van de N-VA in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, is alvast niet gekozen omwille van zijn vaktechnische kennis van hoe je goede wetgeving moet maken. (De Morgen, 23 januari 2016)

“Bij Audi komen vooral Vlaamse werknemers aan de kost, en toch betalen de drie gewesten, ook het Brusselse van Vervoort, elk een derde van de subsidies waarmee de fabrikant zijn personeel opleidt. Dat is dus een netto financiële transfer van Brussel en Wallonië naar Vlaanderen.” Weer een ongemakkelijke waarheid als men opnieuw begint te janken over de miljardentransfers tussen de drie gewesten in ons land. (dS Weekblad, 23 januari 2015)

“Ik durf wel bijna te voorspellen wat uw besluit zal zijn van deze expeditie Robinson: het heeft een zware indruk op u gemaakt , maar de aanpak van uw partijgenoot Theo Francken is helaas de enige goeie.” Louis Van Dievel is dan wel op pensioen als VRT-journalist, vanuit Heide blijft hij de politiek observeren en becommentariëren. Voorbije zaterdag in een brief aan Zuhal Demir. (Radio 1, 23 januari 2016)

“De antropoloog Scott Atran van de universiteit van Michigan sprak met strijders van onder meer Al Qaida en IS, en merkte dat ze hun kennis over het geloof ontlenen aan propaganda. Dat ze de Koran en de Hadith nauwelijks kenden, niets wisten over de vroegere kaliefen. Nogal wat Europese Syrië-gangers bleken kort voor hun vertrek via internet nog even Islam for Dummies te hebben besteld.” En nog uit een artikel over de hersenen van een terrorist: “Als hij lone wolves in de gevangenis vroeg naar het keerpunt in hun leven, het moment waarop ze besloten het pad van de terreur op te gaan, hoorde hij weinig over religieuze of politieke vergezichten – of het nu rechts-extremisten of islamisten waren. ‘Het zijn vaak emoties waardoor de knop omgaat. Een vernederende ervaring, zich slachtoffer voelen. Het gaat om heel persoonlijke, diepe gevoelens. En daar wordt een verhaal bij gezocht.’” (De Morgen, 25 januari 2016)

“Als ik Abou Jahjah zie verdrinken kan ik er met plezier naar staan kijken. Uiteraard zal ik niet nalaten onmiddellijk de hulpdiensten te verwittigen… per brief !!” Voorpost’er Peter Sysmans laat zich nog eens gaan. (Facebook, 25 januari 2016)

“Zo fier als een gieter was hij, burgemeester Bart De Wever, toen hij bekendmaakte dat de criminaliteit in zijn stad de afgelopen twee jaar met liefst 12 procent gedaald was. Indrukwekkende cijfers, maar geen uitzonderlijke, want ook onder zijn voorganger zakten de cijfers al behoorlijk snel. Het is zelfs geen Antwerps fenomeen: in de rest van België daalden de cijfers eveneens met 12 procent het voorbije jaar, en bij uitbreiding staan ze in zowat alle Europese en Noord-Amerikaanse steden op het laagste niveau sinds de eeuwwisseling.” Yves Desmet zet in zijn eerste bijdrage voor Humo meteen de puntjes op de i. (Humo, 26 januari 2016)

“Minister Mouzalas is geen carrièrepoliticus, maar een gedreven man met idealen. Die heeft het hart op de tong. Ik twijfel er geen ogenblik aan dat tijdens die bewuste Europese vergadering een aantal dingen zijn gezegd, die voor hem moreel onaanvaardbaar waren. Er zijn trouwens beelden van een boze Mouzalas die opstapt tijdens die vergadering. Dat hij specifiek de Belgische delegatie vermeldt, wijst er dus ongetwijfeld op dat Francken een aantal zware dingen heeft gezegd. Waarom zou hij anders spontaan tijdens dat bewuste BBC-interview hem als voorbeeld hebben genomen." Theo Francken ontkent dat hij in een tafelgesprek zei: “Drijf vluchtelingen in zee, het kan me niet schelen dat ze verdrinken.” VRT-correspondent en auteur Bruno Tersago veegt de Griekse minister Ioannis Mouzalas echter niet weg als een onbetrouwbaar iemand. (De Wereld Morgen, 28 januari 2016)

12-10-15

VLUCHTELINGENDEBAT WORDT VERKIEZINGSDEBAT

Vorige week werd aan de Universiteit Antwerpen tweemaal gedebatteerd over de vluchtelingenkwestie. Dinsdagmiddag was er een actualiteitscollege met de professoren Dirk Vanheule, Koen De Feyter en Herwig Verschueren over vragen als wanneer ben je juridisch gezien een asielzoeker, wat vertellen de internationale verdragen en wat houdt dit in qua sociale bescherming? Helder geformuleerd, met ook nog een vragenronde achteraf was dit zeer informatief. Heel anders dan het debat dat het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) de avond voordien inrichtte (foto).

 

Het KVHV-debat was aangekondigd met als sprekers Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken, Groen-gemeenteraadslid en voormalig senator Freya Piryns en last but not least staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken. Er daagde dan ook veel volk op voor het debat. Niet alleen KVHV’ers. Ook moslima’s met een hoofddoek, die vermoedelijk geen KVHV’ers zijn; leden van Jong Groen; hogeschoolstudenten die een attest van aanwezigheid ter ondertekening voorlegden, enzovoort. Alleen… Theo Francken was er niet. Na een driedaags verblijf in Algerije, Marokko en Tunesië was hij opgezadeld met buikgriep. Peter De Roover: “Normaal houdt Theo zich bezig met de instroom, maar nu…” 

 

N-VA-Kamerlid Peter De Roover verving dus Theo Francken, en in een eerste spreekronde legde hij uit dat “Theo het kader invult, en Bart het kader in vraag stelt”. Volgens Peter De Roover zit daar geen tegenspraak in, elk vervult zijn rol. Tom Van Grieken gaf een apocalyptisch beeld  van de vluchtelingenstroom en wees op de verschillen tussen de woorden en de daden van de N-VA-ministers, incluis met voorbeelden die intussen al lang zijn tegengesproken zoals dat maar acht politiemensen, en dan nog enkel tijdens de kantooruren, bezig zijn met het opsporen van ‘illegalen’. Freya ¨Piryns wees erop dat als er ergens een noodtoestand is, het niet in België of Duitsland is, maar in Syrië en Irak is waar een oorlog woedt. Ook komen ‘ze’ niet allemaal naar hier, de overgrote meerderheid blijft in buurlanden als Libanon of Turkije.

 

Na een eerste vraag van moderator Dave Sinardet probeerde Peter De Roover zich te profileren als ‘de gulden middenweg’. “Aan de ene kant (Tom Van Grieken, nvdr.) wordt een apocalyptisch beeld  geschetst over vluchtelingen, aan de andere kant (Freya Piryns, nvdr.) is er een Club Méditerranée-gevoel.” Tom Van Grieken had ook een ‘goeie’ quote bij: “Wij zijn geen hardvochtige mensen”, maar de vluchtelingen moeten maar in Griekenland, Turkije, Roemenië of Hongarije (“als ze daar geraken, want daar voeren ze een goed beleid”) blijven. Freya Piryns weet dat er nog veel te doen is voor mensen in ons land in armoede en/of op zoek naar betaalbare, goede huisvesting, “maar ik ken niemand (van bij ons, nvdr.) die er zo aan toe is om desnoods met kinderen op een gamel bootje weg te vluchten”.

 

De moderator probeerde duidelijkheid te krijgen met vragen als: “Is Aylan een politieke of een economische vluchteling? (Peter De Roover: “In een eerste fase…, in de tweede fase…”, nvdr.) en “Hoever wil de N-VA gaan met een apart statuut (Peter De Roover: “Voorlopig enkel een ander kinderbijslagstelsel…”, nvdr.). Maar het was moeilijk om duidelijkheid te krijgen over het eigen standpunt. Tom Van Grieken sprak meer over het verschil tussen woorden en daden van de N-VA; Peter De Roover daagde Freya Piryns bij herhaling uit te zeggen wat volgens Groen de maximumcapaciteit is van aantal asielzoekers dat ons land aan kan… maar zweeg zelf over wat volgens de N-VA de maximum draagkracht is. Freya Piryns maakte in woorden en lichaamstaal duidelijk het niet eens te zijn met de twee andere sprekers, en hield zich aan de noodzaak van een humanitaire aanpak en respect voor internationaal afgesproken regels.

 

De eerste spreker-vraagsteller vanuit het publiek merkte dan ook terecht op meer naar een verkiezingsdebat dan naar een debat over migratie geluisterd te hebben. De asielzoekers verdienen beter, denken wij dan. We weten niet of iemand het getimed heeft, maar naar ons aanvoelen was Peter De Roover (N-VA) meer dan de helft van zijn spreektijd aan het kappen op Groen, hooguit een kwart van zijn spreektijd bezig over de N-VA, en duidelijk minder dan een kwart in verweer tegen het Vlaams Belang. We wilden wel eens weten waarom, maar uit respect voor de studenten voor wie het debat bedoeld was, lieten we de vragenronde maar aan hen over. Ze stelden trouwens meer vragen vanuit een links dan vanuit een rechts standpunt.

 

Later dachten we: wat zou Peter De Roover antwoorden op onze vraag? Handig debater als hij is, hij is op dat punt een gelijke aan Bart De Wever, zou hij misschien antwoorden: “Groen hult zich in vaagheid, het Vlaams Belang is duidelijker”. Dat kan misschien wel zijn, maar uiteindelijk is het een keuze tussen een welwillend standpunt ten aanzien van mensen in nood en een afwijzend standpunt. Uit de ‘kritiek op’ is het duidelijk waar de N-VA het meest een probleem in ziet.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vluchtelingen, kvhv, antwerpen, van grieken, francken, de roover |  Facebook | | |  Print

21-08-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken was deze week op bezoek in het asielcentrum van Jodoigne, waar een asielzoeker na tien minuten poseren een treffende karikatuur maakte van de staatssecretaris. Het was er plezant. Hopelijk blijft het zo. Of het ook plezant was in citatenland? Lees mee.

 

“Met niets in handen, maar door zijn sluwheid, bruutheid en meedogenloosheid is hij erin geslaagd de anderen uit te rangeren.” Bart De Wever vertelt waarom hij een bewonderaar is van de Romeinse keizer Augustus. (De Tijd, 14 augustus 2015)

 

“Toen ze net in Antwerpen woonde, liep ze een frituur binnen om een pak yoghurt in de vuilnisbak te gooien dat op straat lag. ‘Werd ik me daar toch uitgescholden. Dat ik terug moest naar mijn eigen land!’” De kennismaking met de Antwerpenaren was ontnuchterend voor de Nederlandse actrice Abke Haring. “Ik ben heel beleefd opgevoed, wist niet dat dat bestond.” (dS Weekblad, 14 augustus 2015)

 

“Ik vind dat Dewinter veel noten op zijn zang heeft voor iemand die graag op het schootje gaat zitten van de Syrische president en massamoordenaar Bashar al-Assad, nota bene een van de oorzaken waarom zo veel Syriërs hier asiel vragen.” Theo Francken denkt er het zijne van als Filip Dewinter hem verwijt een te ruimhartig opvangbeleid voor asielzoekers te voeren. (Het Nieuwsblad, 14 augustus 2015)

 

“Wie zich keizer Napoleon waant, wordt opgesloten in een tehuis voor zwakzinnigen, en groeit daar uit tot het archetype van de gek. Wie zich keizer Augustus waant, krijgt een volledige bladzijde in De Tijd, sectie Politiek & Economie.” Karin Dedecker vindt het van de pot gerukt dat Bart De Wever parallellen ziet tussen “zijn eigen persoontje” en “Octavianus Augustus, (adoptief)zoon van de goddelijke Caesar, imperator van de legioenen, en grondlegger van het Romeinse Keizerrijk”. (doorbraak.be, 17 augustus 2015)

 

“Een simpel idee voor Drabbe, Bourgeois, De Roover e.a. Remedie tegen willekeur van bedrijfsleiders, annex uitgevers: sterke vakbonden.” Paul Goossens geeft goede raad bij het ontslag van Karl Drabbe. Maar dat botst natuurlijk met wat de N-VA denkt over vakbonden. Over hetzelfde: de parallel en het verschil met het N-VA-standpunt over arbeidsmobiliteit. (Twitter, 17 augustus 2015 / LSP, 18 augustus 2015)

 

“Meer slachtingen dan ooit, chaos alom, en meer navenant dierenleed… Dat wordt de oogst van Weyts.” ‘Slagerszoon met een brilletje’ Tom Lanoye over de manier waarop Ben Weyts het onverdoofd slachten aanpakt. Jan Blommaert ontdekte een paar dagen eerder een gelijkaardige contradictie bij Theo Francken. “Het is dus niet onwaarschijnlijk dat Theo Francken de annalen zal ingaan als de minister die het meest deed voor asielzoekers en migranten. Dat was wel niet het plan.” Het kan verkeren in N-VA-land. (Humo, 18 augustus 2015 / Facebook, 14 augustus 2015)

 

“‘Ontslag Drabbe is niet politiek geïnspireerd’ Ja zeg. En nu, schreeuwertjes? Dat past niet in jullie kraam, zeker?” Tweet van Charlie Magazine-medewerkster Evelien Chiau die voor De Morgen ook nog een hilarisch stuk schreef over de politie die de sociale media over Pukkelpop screent. Bij doorbraak.be is het intussen stil geworden rond het ontslag van Karl Drabbe bij uitgeverij Pelckmans. Alleen Peter De Roover probeert het nog even: hij vindt het niet geloofwaardig dat iemand na 17 jaar dienst aan de deur wordt gezet voor niet-functioneren naar de verwachting van de bedrijfsleiding. Er zijn anders genoeg mensen die na nog langere dienst, ook met volle inzet, aan de deur worden gezet. Of Karl Drabbe moest ontslagen worden, is nog wat anders. Maar het kapitalisme is meedogenlozer dan de sprookjes die de N-VA ons erover wil laten geloven. (Twitter, 19 augustus 2015)

 

“Het probleem is wel dat het systeem niet aangevallen wordt omdat het onvoldoende sociaal en rechtvaardig is, maar net omdat het te veel herverdeelt, verzorgt, koestert en begeleidt.” Jean-Pierre Rondas noemt het flamingantisme de grootste beweging tegen ‘het systeem’ in België. Gie Goris gelooft hem… omdat het huidig Vlaams-nationalisme de sociale verworvenheden van 185 jaar België onderuit wil halen. (De Morgen online, 19 augustus 2015)

18-07-15

LUC VERMEULEN EN BERT DECKERS: HET ZUUR BREEKT OP

Vorige zaterdag, 11 juli, begonnen Luc Vermeulen en Bert Deckers, twee mannen uit de Antwerpse Kempen, goedgemutst aan hún dag. De Vlaamse Feestdag. Luc Vermeulen nog steeds actief bij Voorpost, en op 11 juli verantwoordelijke voor de ordedienst op het Gulden Sinjoren-feest op het Hendrik Conscienceplein in Antwerpen. Bert Deckers, gewezen Vlaams Belang-personeelslid, hoofdredacteur van RechtsActueel en samen met Rob Verreycken dromend van een VMO-achtige beweging ‘Vlaanderen Identitair’.

 

Maar al bij de koffie liep het mis voor Luc Vermeulen. Wat kopte immers Gazet van Antwerpen op haar voorpagina? Zelfs in de editie voor de Kempen (foto 1)? “11 juli mag geen blank feest zijn”. Een uitspraak van Peter De Roover. De spits van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) tot hij na een gesprek bij hem thuis door Bart De Wever overgehaald werd om de rangen van de N-VA te vervoegen. Daar is hij nu Kamerlid, penningmeester en, niet onbelangrijk, een van de kaartvrienden van Bart De Wever.

 

11 juli is “het feest voor iedereen die in Vlaanderen mee de politieke ruimte wil vormgeven”, argumenteert Peter De Roover in de krant. “In een democratie is het de burger die het beleid bepaalt. In de loop van de geschiedenis hebben we ontdekt dat ook de arbeiders en de vrouwen mede-eigenaars zijn van die democratie. Nu moeten we ronduit durven te stellen dat hetzelfde geldt voor mensen met een andere etnische achtergrond. Wettelijk is dat al zo, maar de tijd is rijp om dat ook in onze geesten te laten rijpen. Als de Vlaamse Beweging consequent wil zijn met zichzelf, dan moeten ze dat doen.”

 

Het was een mokerslag in het gezicht van Luc Vermeulen, die in zijn leven nochtans al veel slagen heeft gekregen maar allicht nog meer heeft gegeven. “Ik voel me persoonlijk meer verbonden met Marokkanen die zich permanent hier hebben gevestigd dan met autochtone Vlamingen die pakweg naar Argentinië zijn getrokken om daar een nieuw leven op te bouwen. Waarom zou een Afrikaan geen Vlaams-nationalist kunnen zijn?”, raaskalde Peter De Roover verder. Maak dat mee. Niet lang daarna tokkelde Luc Vermeulen een epistel bijeen dat hij kwijt kon op het website van zijn vriend Bert Deckers.

 

“Dat was nu echt de 11 juli boodschap waar we op zaten te wachten. Geef toe dat problemen als de onophoudelijke Vlaamse geldstroom naar Wallonië, de verfransing van Vlaams-Brabant, de steeds verder schrijdende islamisering, in het niet verzinken bij de vaststelling dat Marokkanen, Turken, Nigerianen enz. niet massaal onze 11 juli-vieringen bijwonen”, aldus Luc Vermeulen. “Wat Peter De Roover met zijn stelling ’11 juli mag geen blank feest zijn’ doet, is de bewuste Vlaming weer maar eens een schuldbewustzijn aanpraten.”

 

“Ja Peter, de 11 juli-vieringen dat zijn ONZE vieringen, waarbij we naar aanleiding van de herdenking van de Guldensporenslag tevens de strijd herdenken die ONZE voorvaderen geleverd hebben tegen het Belgisch anti-Vlaams regime, en waarbij we de bakens uitzetten voor de verdere strijd naar een onafhankelijk Vlaanderen, maar die eis behoort blijkbaar niet meer tot het programma van de N-VA. (…) Werd er trouwens, Peter, ooit één gekleurde medemens van een Sporenherdenking verwijderd?”

 

Luc Vermeulen vertelt vervolgens dat hij op de 11 juli-viering van de Gulden Sinjoren een ontmoeting had met “een bijzonder donkerbruine vrouw”, en niemand die daar een opmerking over maakte. Een zaak die blijkbaar zonodig moet verteld worden, net als het verhaal over een “erg bruingekleurde vrouw” die maandenlang haar vaste stek had aan de toog van café De Leeuw van Vlaanderen en op één van de VMO-bals nog danste met VMO-leider Bert Eriksson. Het is dus een al héél oud verhaal.

 

Vermeulen heet iedereen welkom – even vergetend dat hij bij de laatste Pegida-bijeenkomst nog waarschuwde voor moslima’s die willen discussiëren met Pegida’ers (foto). De andersgekleurden én Peter De Roover moeten echter wel weten: “De Gulden Sporenvieringen zijn ONZE vieringen met ONZE liederen, ONZE bindteksten, met het optreden van ONZE VNJ-muziekkapel, met ONS Vlaamse Leeuw-bier en ONZE varkensworsten, met ONZE sprekers!”

 

Bert Deckers was ook op de 11 juli-viering van de Gulden Sinjoren en kon daar zijn hartje ophalen aan de toespraak van VVB-voorzitter Bart De Valck. Maar al vlug kwam er een domper op zijn feestvreugde, toen hij de jongste affiche zag van de jongeren van de Vlaamse Volksbeweging (foto 2). Jongerenvoorzitter Michael Discart heeft er een uitleg voor: “Hiermee beogen we een groter bereik. Dit betekent niet dat we bijvoorbeeld een politieke stelling innemen over – zie de affiche – migratie of over rechten en plichten, maar wél dat we willen vernieuwen om, zoals gezegd, sterker door te wegen. De mensen op de affiche zijn wél enthousiast over ons project en zijn nauw betrokken bij wat we trachten te bereiken.”

 

Bert Deckers (foto, bij een actie van Nation en Vlaanderen Identitair vorige maand) geeft de lezers van RechtsActueel mee: “We zien een VVB-affiche met een neger, een andere migrant, een Vlaming en als zure kers op de mislukte taart een Vlaamse leeuwenvlag mét rode klauwen. Proficiat! Dat is het Vlaanderen van morgen volgens de VVB. Peter De Roover en andere N-VA-adepten hebben blijkbaar toch nog meer invloed bij de beleidskeuzes van de VVB dan men zou vermoeden. Vlaanderen moet en zal multicultureel zijn, zonder de Vlaamse strijdvlag, maar met de vlag van de Vlaamse gemeenschap. Onze steun krijgen de VVB-jongeren met deze beeldvorming alvast niet.”

 

Is het echt nodig “een neger” en een Vlaamse Leeuw “mét rode klauwen” op een affiche af te beelden? Bij en met ‘Vlaanderen Identitair’ zal het niet waar zijn. En met Luc Vermeulen eten we alleen nog maar varkensvlees. Eten naar ons evenbeeld, dat is identiteit.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams-nationalisme, de roover, vermeulen, vvb, deckers |  Facebook | | |  Print

01-06-15

NAMEN NOEMEN BIJ ’T PALLIETERKE

Met een sponsoretentje bij de Antwerpse havenbaas Fernand Huts einde april, een ‘Extra feestmagazine 1945-2015’ twee weken geleden als bijlage bij het gewone nummer, een tuinfeest een week geleden, een debat over de Vlaams-radicale pers volgende week en nog andere activiteiten wil het weekblad ’t Pallieterke dezer dagen onderlijnen dat het al zeventig jaar bestaat.

 

’t Pallieterke is ontstaan als een uitloper van een cursiefje dat Bruno de Winter schreef in Het Handelsblad, destijds één van de belangrijkste Antwerpse kranten. Een krant die ook de eerste verhalen van de stripreeks Piet Pinter en Bert Bibber publiceerde, en in 1962 als krantentitel verdween en opging in Het Nieuwsblad. De eerste jaargang van ’t Pallieterke vulde Bruno de Winter op zijn eentje. Bruno de Winter hekelde allerlei politici en toestanden, en nam het op voor de mensen die gebukt gingen onder de naoorlogse ‘repressie’. Na een jaar was de oplage van het blad gestegen tot 48.000 exemplaren.

 

Het blad evolueerde van een ‘licht anarchistisch katholiek flamingantisme’ naar een ‘meer uitgesproken rechts Vlaams-nationalisme’, iets wat na de vroegtijdige dood van Bruno de Winter in 1955 door zijn opvolger Jan Nuyts bestendigd werd. Bij ’t Pallieterke is het echter niet altijd wat het lijkt. Jan Nuyts was dan wel hoofdredacteur geworden van ’t Pallieterke, de hoofdartikels werden in die tijd geschreven door Jan Merckx die toen baas was van Het Handelsblad en later VTM zou oprichten.

 

En zo zijn er velen bij ’t Pallieterke met een dubbele pet. Het volstaat het wekelijks relaas over de activiteiten in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement te lezen om te zien dat daar een journalist of iemand anders aan het werk is die naast zijn officieel werk bijklust met ranzig commentaar voor ‘t Pallieterke. Voor commentaar over de Antwerpse politieke cenakels kan ’t Pallieterke onder andere beroep doen op Staf De Lie, jarenlang journalist voor de Antwerpse editie van Het Nieuwsblad en wegens zijn pensionering nu nog occasioneel medewerker van Het Nieuwsblad.

 

Nog journalisten die voor ’t Pallieterke schreven of schrijven, al dan niet onder schuilnaam, zijn: Louis De Lentdecker (De Standaard), Marc Platel (VRT-radio) en Frans Crols (Trends). Vlaams Blok/Belang-coryfeeën konden zich ook uitleven in ’t Pallieterke: Karel Dillen, Gerolf Annemans, Europarlementslid Koen Dillen… En natuurlijk ook Vlaams Blok/Belang-personeelsleden zoals Paul Beliën (echtgenoot Alexandra Colen en nu werkend voor Geert Wilders) en weinig fijnzinnige lieden zoals zanger-auteur Jef Elbers. Maar ook erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en huidig N-VA-Kamerlid Peter De Roover is één van de pennen van ’t Pallieterke.

 

Vijf jaar geleden werd Karl Van Camp (foto 2) hoofdredacteur van ’t Pallieterke, in opvolging van Leo Custers (ex-redacteur buitenland van Gazet van Antwerpen). Karl Van Camp was tevoren al actief in allerlei Vlaams-nationalistische verenigingen en de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp was ook betrokken bij de fameuze rel van de NSV in Leuven in 1984 waarmee Jurgen Ceder naam maakte. Karl Van Camps eerste job was de digitale poot van ’t Pallieterke uit te werken, en nu probeert hij de gemiddelde leeftijd van de zowat vijftig medewerkers aan het blad te laten dalen.

 

Tegenwoordig heeft ‘t Pallieterke een oplage van 17.000 exemplaren, papier en digitaal samen. “Onze lezers zijn Vlaamsgezind en rechts. Ik mik niet op andere”, zei Karl Van Camp vorige week aan De Standaard in een artikel naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van ’t Pallieterke. “Welwillend maar kritisch ten aanzien van de N-VA”, zegt iemand anders in De Standaard. Als wekelijkse lezer van het blad bemerken we nog altijd een zware sympathie voor het Vlaams Belang. Indicatief is wie present was op het tuinfeest van ’t Pallieterke, zondag 24 mei aan een kasteel in Boechout. ’t Pallieterke zelf rept er met geen woord over in haar jongste nummer, en Rob Verreycken noemt geen namen in zijn verslag voor RechtsActueel.

 

Dan zullen wij maar namen noemen. Het Vlaams Belang was de sterkst vertegenwoordigde politieke partij. Met Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers, Tom Van Grieken… naast oud-parlementsleden zoals Annick Ponthier, Frédéric Erens en Hagen Goyvaerts. De Vlaamse Beweging was er onder andere met Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Wim De Wit (IJzerwake) en Michael Discart (Vlaamse Volksbeweging). De Vlaamse cultuur was present met drie leden van de Antwerpse groep De Strangers die voor een foto gewillig poseerden met Tom Van Grieken.

 

Het tuinfeest was ook de gelegenheid voor een aantalvoormalige Vlaams Blok/Belang’ers om de partijgenoten van weleer terug te zien: Francis Van den Eynde, Bart Laeremans en Karim Van Overmeire. Naast Karim Van Overmeire, intussen N-VA-parlementslid en schepen in Aalst, waren er als N-VA’er onder andere ook Yoleen Van Camp (Kamerlid, geen familie van ’t Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp), Erwin Brentjens (oud-burgemeester van Turnhout) en Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen en parlementslid, in een vorig leven nog boegbeeld van de Antwerpse liberalen. Ludo Van Campenhout, een man die zich op vele markten thuis voelt. De echte toppers van de N-VA schitterden door hun afwezigheid.

31-01-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Een dagje later dan gewoonlijk, maar het nieuws over de sluiting van café De Leeuw van Vlaanderen wilden wij jou graag zo snel als mogelijk mee geven. Er kan niet genoeg goed nieuws zijn op deze blog. Intussen zijn ze in Griekenland al bijna een week na de legendarische verkiezingsuitslag voor Syriza. Het minst dat men kan zeggen is dat het er vooruit gaat: de snelle regeringsvorming, de reactie van de beurzen na het stopzetten van de privatisering… Iedereen heeft zijn manier van kijken naar Syriza-leider en nu eerste-minister van Griekenland Alexis Tsipras (illustratie).

 

“Lol” Ruben Rosiers reageert op het Blokbuster-artikel Italiaanse fascisten slaan linkse activist in coma.Ruben Rosiers is een Mechelenaar, voorheen een actief baasje bij het Nieuw-Solidaristich Alternatief (N-SA) en Identiteit Door Muziek, Vlaams lid van CasaPound, de jongste jaren zich verloren lopend in solidariteitsacties met het Syrische regime en tegenwoordig propaganda voerend voor de homofobe ‘Mars voor het gezin’ in Antwerpen op dezelfde dag in mei als de traditionele Gay Pride door Brussel trekt. (Facebook, 23 januari 2015)

 

“Het is iets te gemakkelijk om te zeggen dat discriminatie en gebrek aan kansen geen excuus kunnen zijn voor radicalisering. Het klopt dat het individu de grootste verantwoordelijkheid heeft. Ik ben de eerste om over rechten en plichten te spreken. Maar bij jongeren die in negatieve omstandigheden opgroeien, kan racisme zeker tot radicalisering of criminaliteit leiden. Dat mogen we toch ook niet ontkennen.” Sihame El Kaouakibi (Let’s Go Urban) ergert zich blauw aan uitspraken van Liesbeth Homans over radicalisering. Socioloog Hugues Lagrange denkt er hetzelfde over in Frankrijk waar premier Valls een lespakket op scholen aankondigt om de Franse normen en waarden in te prenten bij immigranten en hun kinderen. “Je kunt het lespakket wel veranderen, maar jongeren die het slecht doen op school, die gediscrimineerd worden en die gefrustreerd zijn, die geloven die verhalen toch niet.’ (De Tijd, 24 januari 2015 / De Standaard, 29 januari 2015)

 

“De debatten die ik de afgelopen maand gehoord heb op televisie en radio, maar evengoed op café, hebben dezelfde vieze nasmaak als drie jaar geleden. De religieuze factor wordt overbelicht, ten nadele van een volledige gemeenschap.” Reportagemaakster Sofie Peeters ziet hetzelfde fenomeen opduiken als na haar documentaire over seksisme in Brussel Femme de la rue. Zij werd inderdaad vooral lastiggevallen door mannen van Noord-Afrikaanse afkomst, met een grote kans dat zij moslim zijn. Maar hetzelfde probleem is er ook “in landen als Cuba (hoofdzakelijk atheïstisch), Brazilië (hoofdzakelijk katholiek) en India (hoofdzakelijk hindoeïstisch).” (De Standaard, 24 januari 2015)

 

“Ik voel me heel goed. Zeker in vergelijking met de begindagen van de regering, toen ik persoonlijk werd aangevallen door de oppositie. Dat heeft mij getekend.” Jan Jambon zal zich de kritiek nog lang herinneren na zijn “de collaborateurs hadden hun redenen”, zijn verklaringen bij het KVHV-Antwerpen en zijn leugens over de lezing met Jean-Marie Le Pen. (Het Nieuwsblad, 24 januari 2014)

 

“Vreemd toch, de enorme aandacht voor de Eerste Wereldoorlog, terwijl in 2015 in België weinig in het verschiet ligt rond wat zich in 1945 afspeelde. Nochtans was de Tweede Wereldoorlog veel meer dan de Eerste een strijd om de democratie en om de basiswaarden van onze samenleving die gegrondvest is op de mensenrechten.” Een terechte opmerking van Herman Van Goethem, ook sterk in Reyers Laat dinsdag waarin hij onder meer een onderscheid maakte tussen de ideologie van de nazi’s en van de moslims. Twee ideologieën die Pegida Vlaanderen-woordvoerder Wim Van Rooy en het Vlaams Belang op één hoopje gooien. (De Morgen online, 26 februari 2014 / Reyers Laat, 27 februari 2014)

 

“Homans polariseert (…) graag. Daarbij vervalt ze dikwijls in de anekdotiek van extremen – OCMW-trekkers zitten op café of krijgen geld ondanks het bezit van vijf appartementen. Aan de hand van goed gekozen, maar statistisch onbelangrijke voorbeelden – de gewezen Syriëstrijder met recht op een sociale woning – gaat ze het systeem te lijf. Al dan niet bewust haalt ze begrippen door elkaar – bijstand of werkloosheidssteun maakt voor haar geen verschil – om verwarring te zaaien. Na het terrein te hebben platgebrand, kan ze ‘socialer dan de socialisten’ heropbouwen.” Zoals ze Liesbeth Homans in Antwerpen ken(d)en, zo is ze ook in Vlaanderen. Antwerpen als proeftuin voor het Vlaams beleid zoals  Dirk Van Duppen deze week er nog eens op wees. (De Standaard, 27 januari 2015 / De Wereld Morgen, 28 januari 2015)

 

“Toch een goed geschreven stukje.” Een positieve reactie op ons verslag van een N-VA-nieuwjaarsreceptie met Peter De Roover als spreker, AFF-artikel overgenomen op de blog en Facebookpagina van Peter De Roover. Andere reacties op de Facebookpagina van Peter De Roover waren natuurlijk venijniger. “Vergeet niet dat die mannen in de leer zijn geweest bij de Stasi” enzomeer. (Facebook, 28 januari 2014)

 

“De terreurgroep IS verspreidt een video waarin ze Frankrijk en België waarschuwt voor autobommen, explosieven en onthoofdingen. Wat te doen met zo'n dreigement? Au sérieux nemen, dat spreekt vanzelf. Europese inlichtingendiensten zullen de nieuwe informatie moeten analyseren en nagaan of er werkelijk sprake is van een verhoogde terreurdreiging. Maar we mogen ook niet vergeten wat de werkelijke bedoeling is van dit soort video's: angst zaaien. Door te dreigen met pure horror hopen de strijders van Islamitische Staat de samenlevingen in het Westen met vrees te verlammen. Het is dan ook niet verstandig om impulsief te reageren op deze angstbommen die vanuit Irak en Syrië via de sociale media op ons worden afgevuurd. Para's die enkele weken in onze straten patrouilleren en van België wereldnieuws maken: geen goed idee.” Betere ideeën zijn volgens Koen Vidal een efficiënte inlichtingendienst en een ander buitenlandbeleid. (De Morgen, 29 januari 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, griekenland, rosiers, homans, racisme, islam, jambon, de roover, is |  Facebook | | |  Print

26-01-15

SOCIALISTEN OP N-VA-NIEUWJAARSRECEPTIE

Wat wordt zoal verteld op een nieuwjaarsreceptie van de N-VA? Niet op de nationale nieuwjaarsreceptie waar je struikelt over de journalisten, maar op een lokale nieuwjaarsreceptie. AFF/Verzet nam de proef op de som en ging naar de nieuwjaarsreceptie in K., een gemeente in de Kempen met een 18.000 inwoners. We kozen voor deze gemeente omdat federaal volksvertegenwoordiger Peter De Roover er zou spreken (foto). Een man die er prat op gaat veel tijd te steken in het bezoeken van de N-VA-afdelingen, er vaak te gaan spreken en er lang te blijven hangen. Drie dagen later maar dat wisten we toen nog niet werd hij penningmeester van de N-VA. Sindsdien is hij ook lid van het Dagelijks Bestuur van de N-VA waar de politieke en organisatorische lijnen worden uitgezet. De 'cockpit' van de partij, zoals ze het daar noemen.

 

De nieuwjaarsreceptie begint om 20.00 uur, Peter De Roover is aangekondigd als gastspreker om 20u30. Als we om 20u15 de plaatselijke parochiezaal binnenstappen is de zaal al goed gevuld met dik honderd mensen. Er staan nog kerstbomen in de zaal, maar niet met kerstballen en -engeltjes. Met Vlaamse leeuwenvlaggetjes als versiering. Bij het binnenkomen wordt een drankje aangeboden. Op ananassen zijn blokjes kaas en stukjes saucisse geprikt. Als het wat uitloopt voordat de gastspreker er is, laat men soep aanrukken. Er is keuze tussen soep van knolselder en pastinaak, en paprikasoep. Zowel oer-Vlaamse groenten als iets exotischer.

 

De aanwezigen zijn van alle leeftijdsgroepen. Zowel mannen als vrouwen. Ze babbelen er lustig op los in kleine groepjes. De bestuursleden hebben elk een badge met hun naam erop, maar je moet al vlak voor hen staan en met je ogen naar de badge staren om hun naam te kunnen ontcijferen. Niemand doet moeite om met de nieuwkomer die wij zijn een praatje te slaan. Eén man schuimt alle hoge tafeltjes af waar nog niemand staat. Om de chocolaatjes die er liggen zo onopvallend mogelijk mee te nemen, naar zijn jas in de open vestiaire te brengen, en dan aan het volgend hoge tafeltje de volgende voorraad chocolaatjes mee te nemen.

 

Het sprekersgedeelte begint met ruim een half uur vertraging. De plaatselijke N-VA-voorzitter verwelkomt de aanwezigen met een citaat van Caroline Gennez. “Een vroegere conifeer van de SP.A”, legt de voorzitter uit. K. is een landelijke gemeente en de plaatselijke N-VA-voorzitter is waarschijnlijk beter vertrouwd met coniferen dan met coryfeeën. Het voorzitterschap viel Caroline Gennez naar verluidt zo zwaar dat ze het zelfs haar ergste vijanden niet toewenste. “Maar dat geldt natuurlijk niet bij de N-VA.”

 

In K. woont een Vlaams volksvertegenwoordiger en hij mag de gastspreker inleiden. Maar eerst wijst hij naar de unieke coalitie die aan de macht is in ons land. Beter kan niet. En als het hiermee niet lukt, weet onze volksvertegenwoordiger niet hoe het wél zou moeten. “Peter is de man van de zuivere lijn, van de harde lijn”, zo wordt Peter De Roover ingeleid.

 

Na wat gefilosofeer over de betekenis van nieuwjaar citeert Peter De Roover Tobback. “De jonge Tobback.” Die zei als regeringslid dat hij wel wist wat hij moest  doen. Maar als hij dat zou doen, hij niet opnieuw verkozen zou geraken. "Zo zijn we niet bij de N-VA." Wat Peter De Roover er niet bij vertelde, was dat het een uitspraak van Bruno Tobback is over maatregelen die nodig zijn voor een beter milieu, en het is maar de vraag of wat de N-VA inzake milieu voorstelt wel vergaand genoeg is. Het milieuhoofdstuk van de regering-Bourgeois is alleszins een van de zwakste onderdelen van het Vlaams regeerakkoord.

 

Het derde citaat van een socialist dat het publiek op de N-VA-nieuwjaarsreceptie geserveerd wordt, is van PS’er Michel Daerden. Die verzekerde dat de uitbetaling van de pensioenen tot 2015 gegarandeerd is. Tot 2015. Maar wat daarna? “Als er straks nog wat kaas en saucisse overblijft, stop het in een servet en neem het mee naar huis”, raadt Peter De Roover aan. Het ontlokt het eerste lachje in de zaal. Even tevoren zijn anders wel al alle chocolaatjes aan de hoge tafeltjes stiekem meegenomen door één van de genodigden. Als Vlaams minister voor Armoedebestrijding Liesbeth Homans geen soelaas brengt, moet een mens zich op een andere manier uit de slag trekken. Het drukt de pret niet bij de aanwezige N-VA'ers.

 

Eenmaal gaat de zaal helemaal uit de bol. Als Peter De Roover verder borduurt op dat de regeringsploeg een Zweedse coalitie wordt genoemd. “Inderdaad. Het is zoals in een IKEA-winkel. Terwijl wij de meubeltjes in elkaar aan het zetten zijn, ligt de oppositie in het ballenbad.” De zaal giert het uit. En dat zelfbestuur, hoe zit het daarmee? Peter De Roover stelt maar zelf de vraag vooraleer een ander het eventueel zou doen. Het zelfbestuur is er. Vlaanderen heeft de bestuursploeg die het wil. Alleen het decor is niet wat de N-VA wil. “We willen een andere theaterzaal.”

 

Applaus voor Peter De Roover, en dan komen de hapjes eraan. Iets met zalm zien we. Maar dat is niet aan ons besteed. Wijle zijn weg. Op zoek naar een andere theaterzaal, maar niet dezelfde als die de N-VA wil.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, de roover |  Facebook | | |  Print

21-11-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Maandag wordt gestaakt in de provincies Antwerpen, Limburg, Henegouwen en Luxemburg. Premier Michel en burgemeester De Wever zijn er klaar voor (foto).

 

“De laatste keer zag ik hem onder de mooie luifel op de Vogelmarkt. Hij vertelde hoe bezorgd en boos hij was over de aangekondigde besparingen.” Tom Lanoye over zijn laatste ontmoeting met Eric Antonis. De Antwerpse CD&V-schepen voor cultuur Philip Heylen en de Vlaamse Open VLD-minister voor cultuur Sven Gatz probeerden elkaar te overtroeven in lofbetuigingen voor de vorige week overleden Eric Antonis, maar zij en hun partijen verdedigen wel de besparingen waar Eric Antonis zo bezorgd om was. (Het Laatste Nieuws, 15 november 2014)

 

“De forse tariefverhoging (bij De Lijn) moet bijdragen tot de door de regering opgelegde extra besparingen. Van investeren in betere dienstverlening zal geen sprake zijn. Integendeel, we moeten rekenen op verdere aftakeling van de service.” Expert openbaar vervoer Herman Welter over de tariefverhogingen bij De Lijn. (Gazet van Antwerpen, 15 november 2014)

 

“De regering gaat ervan uit dat de bedrijven volgend jaar een groot stuk van de indexsprong in eigen zak steken en zo 850 miljoen euro extra winst gaan maken.” Minister van Financiën Johan Van Overtveldt beloofde 80.000 nieuwe jobs, maar rekent erop dat de vennootschapsbelasting, dankzij de indexsprong die bedrijven als pure winst gaan cashen, volgend jaar met 215 miljoen euro zal toenemen. Met die indexsprong heeft de overheid voorts 1.068 miljoen minder uitgaven voor lonen, werkingsmiddelen en sociale uitkeringen, maar ook 1.282 miljoen euro minder inkomsten uit personenbelasting en sociale bijdragen. (De Standaard, 15 oktober 2014)

 

“Ik dacht dat de N-VA resoluut en principieel het recht op zelfbeschikking van álle volkeren voorstond, of het nu gaat om Schotten, Catalanen, Vlamingen of alle andere inwoners van naties die naar een of andere vorm van autonomie streven. Dat doet die partij ook gewoonlijk consequent, behalve als het om de Palestijnen gaat.” De N-VA wil een resolutie voor erkenning van Palestina niet steunen. Volgens Peter De Roover zou dit het vredesproces in gevaar brengen. Welk vredesproces? Later in de week zei Peter De Roover de Palestijnen wél een eigen staat te gunnen, maar een deugdelijke argumentatie waarom hij het voorstel van resolutie van Dirk Van der Maelen (SP.A) niet wilde steunen, was er nog altijd niet. (De Standaard, 17 november 2014)

 

“Er is geen alternatief voor kinderarbeid. We kunnen dat niet afschaffen, of we verliezen de concurrentie met Engeland.” De grootvader van de intussen tachtigjarige Frans Wuytack kreeg in zijn tijd ook al te horen dat er geen alternatief is voor de sociaaleconomisch organisatie van de arbeid. (Knack, 18 november 2014)

 

“De Vlaamse regering is vooral duidelijk over wat ze wil afbouwen en onduidelijk over wat ze wil opbouwen.” Frank Vandenbroucke over de toekomst van de leerwerkbedrijven, maar zijn uitspraak geldt evengoed voor andere beleidsdomeinen en de nieuwe federale regering. (De Morgen, 19 november 2014)

 

“Enkele weken geleden vond de burgemeester van Kortrijk, Vincent Van Quickenborne, een veel geringere maar historisch solidere ingreep dan weer niet de moeite waard: een nieuwe naam zoeken voor de Cyriel Verschaevelaan in zijn stad, omdat ze is genoemd naar een icoon van een onmenselijk gedachtegoed. Of liever, de burgemeester vond het ethische principe te veel moeite, wegens administratieve overlast.” Zijn partijgenoot Bart Somers vond een naamsverandering van de provincie Antwerpen naar provincie Midden-Brabant opportuun, wat ook de kosten zouden zijn aan verandering van logo’s en briefhoofden. Het laten verdwijnen van de straatnaam Cyriel Verschaeve zou echter te duur zijn. (De Standaard, 19 november 2014) 

 

"Gratis bestaat dus wel voor Karel Van Eetvelt."Gratis openbaar vervoer, gratis een eerste hoeveelheid water en elektriciteit... het kan niet meer. Maar Unizo-baas Karel Van Eetvelt wil wel dat jongeren gratis stage lopen in bedrijven, en niet langer met een vergoeding. (Twitter, 20 november 2014)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, cultuur, sociaal, van overtveldt, de roover, kortrijk |  Facebook | | |  Print

18-11-14

ZWARTE PIET: DE ENE DISCUSSIE VERBERGT EEN ANDERE

Waait de Zwarte Piet-discussie toch over van Nederland naar Vlaanderen?

 

Met anderhalf uur vóór de aankomst van Sinterklaas in Antwerpen het afgeven van een ‘ingebrekestelling’ aan het Antwerps stadhuis, wil Movement X uiterlijk tegen 15 januari 2015 rond de tafel zitten met het Antwerps stadsbestuur over de wijze waarop de intrede van Sinterklaas en de figuur van Zwarte Piet in beeld wordt gebracht. Aan De Standaard verklaarde Dyab Abou Jahjah zaterdag dat het niet de bedoeling is om het Sinterklaasfeest af te schaffen of te verpesten, maar om er een feest voor iedereen van te maken. “Om dat te doen, moet je de beledigende elementen wegwerken. Ik ken kinderen met een donkere huidskleur die huilend thuiskomen van school omdat ze uitgescholden worden voor Zwarte Piet. Traditie is geen argument als dit betekent dat het een racistisch denkkader inhoudt.” Zwarte Piet niet langer zwart schilderen vindt Abou Jahjah een constructief voorstel. “Maar het gaat ook over de oorbellen, de hiërarchie van baas en knecht en het feit dat ze met een slavenschip aankomen.”

 

Bart De Wever liet meteen weten dat het schepencollege niet zou reageren op het afgegeven bezwaarschrift. Nochtans heeft het Antwerps stadsbestuur een grote morele verantwoordelijkheid gezien de logistieke en financiële steun van het Antwerps stadsbestuur om de aankomst van Sinterklaas in Antwerpen te laten plaatsvinden en op televisie te laten uitzenden. Volgens Daniël Walraeve is de Vlaamse Zwarte Piet geen racistisch stereotype meer. Hij is daarentegen een dam tegen racisme. Met dank aan Bart Peeters en vooral Hugo Matthysen, de geestelijke vader van het kinderprogramma Dag Sinterklaas. Walraeve vermeldt het niet, maar Hugo Matthyssen schrijft ook jaarlijks het scenario voor de intrede van Sinterklaas in Antwerpen. Wij hebben de televisie-uitzending van de aankomst van Sinterklaas zaterdag gezien, en over de Zwarte Pieten daar (foto 1) is ons inziens weinig negatief op te merken. Maar niet overal wordt Sinterklaas à la Hugo Matthyssen opgevoerd.

 

Jan De Zutter merkt op dat “iedereen het erover eens (is) dat rauw racisme hier niet speelt. Witte Vlamingen zijn zelfs geschokt bij de gedachte dat hun genegenheid voor Zwarte Piet racistisch zou zijn." Maar Zwarte Piet is wel kwetsend voor zwarte Vlamingen (Natuurlijk ervaart niet elke zwarte Vlaming dat zo: Gazet van Antwerpen vond op de Antwerpse Grote Markt alleen zwarte Vlamingen die geen probleem hebben met Zwarte Piet; De Standaard hoorde in ruimere kring wél klachten over racisme.). Zwarte Vlamingen vragen erkenning voor een verleden waarin witte mensen een niet zo fraaie rol hebben gespeeld. Kan naar deze medeburgers oprecht geluisterd worden? De Sinterklaastraditie lichtjes aanpassen, kan toch niet onze grootste zorg zijn. We hebben het al eeuwen gedaan. “We zijn ver verwijderd van de Germaanse traditie waarin Wodan, gezeten op zijn schimmel Sleipnir over het dak van de wereld draafde, met in zijn ene hand een speer en in zijn andere hand een heilig runenboek.”  We zijn ook ver verwijderd van het verhaal dat verteld werd over de Sint die een stel kinderen uit de klauwen redde van een wrede slager die kinderen in stukken hakte en in een ton verstopte.

 

Aanpassing van het Sinterklaasverhaal, zodat alle kinderen er zich gelukkig in vinden, zou slechts de voortzetting van een traditie zijn. Nefaster zijn zij die zich geroepen voelen om Zwarte Piet te behouden zoals die gecontesteerd wordt. Met het Matthyssen-argument van Daniël Walraeve kunnen wij instemmen, maar Walraeve gebruikt in zijn opiniebijdrage bijna evenveel woorden om Abou Jahjah de mantel uit te vegen. “Is Jahjah gaga?”, vraagt Walraeve suggestief. Wie dat volmondig bijtreedt, is de Voorpost-delegatie die zaterdag aan het Antwerps stadhuis actie voerde. Na verzameld te hebben in café De Leeuw van Vlaanderen op foto 2 op weg naar de Suikerrui: van links naar rechts vooraan ex-parlementslid Pieter Huybrechts, ex-Voorpost-actieleider Luc Vermeulen, de als Zwarte Piet verklede Victor Dieltjens, en huidig VSV-voorzitter Wim De Winter. De boodschap die Pieter Huybrechts op een bord meedroeg was: “Blijf van onze tradities. Vindt ge ze niet goed: verhuis dan!” De aloude Vlaams Blok-slogan Aanpassen of opkrassen dus.

 

Kwalijker dan een aanpassen van het Sinterklaasfeest aan de veranderende wereld, zijn zij die mordicus vasthouden aan het behoud van de klassieke Zwarte Piet en wie het daar niet mee eens is voor gek verklaren of zelfs wil verbannen. Op weg naar een maatschappij waar de enige donkergekleurde mens een donker geschminkte mens is. De tijd dat de Black and White Minstrel Show succes had, is anders al lang voorbij.

02-07-14

DE KRACHT VAN VERANDERING IS ZICHTBAAR

N-VA-parlementsleden krijgen tot viermaal per dag gemeld wat ze mogen vertellen. Over de ronde van informateur Bart De Wever bijvoorbeeld, en zelfs over de Rode Duivels. Interviews met (ex-)journalisten die nu N-VA-parlementslid zijn geworden? De communicatiecel van de N-VA weigert het. Er zou maar eens een verkeerd woord kunnen vallen die de gooi van de N-VA naar de Vlaamse en federale regering zou kunnen bemoeilijken.

 

En terwijl alle foto- en televisiecamera’s op de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn gericht, waar de verkiezing van de voorlopige parlementsvoorzitter geagendeerd is, haalt Bart De Wever zijn favoriet kaartspel uit zijn aktentas en vraagt hij buurman Peter De Roover of hij zin heeft in een spelletje kleurenwies. N-VA-fractieleider Jan Jambon wordt opgetrommeld; nieuweling Peter Buysrogge (uit het Waasland) vervolledigt het kwartet. Het duurt niet meer dan twee minuten vooraleer een foto ervan (foto 1) op een nieuwssite verschijnt. Had iemand anders verwacht?

 

Het gebeurde weliswaar op een ogenblik dat de parlementsleden aan het wachten waren op de afhandeling van een aantal procedures, maar algauw onthouden mensen enkel dat men in het parlement maar wat zit te kleurenwiezen. Het hoeft niet negatief af te stralen op de N-VA-kiezers. Die kunnen denken: “Als Siegfried Bracke geen parlementsvoorzitter kan worden, foert dan met dat parlement.” Niet iedereen heeft hooggestemde verwachtingen van parlementsleden. Maar dat een spelletje kaart spelen niet bijdraagt tot het serieux van het parlementair werk, dat leidt geen twijfel.

 

Al evenmin ernstig is wat N-VA-gemeenteraadslid Guido Meersschaut laatst in de gemeenteraad van Gent uitkraamde: “Minderwaardige jobs bestaan niet, minderwaardige mensen wel”. Als voorbeeld van minderwaardige mensen noemde Meersschaut onder andere mensen die “moedwillig niet willen werken” en “gevangenen”. N-VA-boegbeeld en Gents gemeenteraadslid Siegfried Bracke reageerde niet op Twitter noch op zijn blog, favoriete lectuur van veel journalisten. Alweer een kans gemist om het sociale imago van de N-VA alsnog proberen hoog te houden. Het is niet meer nodig, de verkiezingen zijn voorbij?

 

Geen twee zonder drie, en dan is er een N-VA-gemeenteraadslid in Aarschot. Jos Bruyninckx (foto 2) krijgt de N-VA-instructies over wat vertellen over de Rode Duivels niet, en dan gebeurt het dat hij in de gemeenteraad vraagt of de Belgische driekleur “met daarop reclame voor een Waals bier” wel aan huizen mag hangen volgens het Aarschotse reglement op de reclameborden. "Volgens onze interpretatie van het reglement kan dit niet en moet wie reclame maakt voor een bepaald product en het niet zelf verkoopt vijftig euro betalen", voegde Bruyninckx er aan toe. Gisteren bevestigde professor fiscaal recht Michel Maus in Het Nieuwsblad dat je in voorkomend geval inderdaad 50 euro zou moeten betalen, maar wat voor een pezewever ben je als je als politicus daarover begint te zagen?

 

De kracht van verandering is zichtbaar, maar Vlaanderen wordt er niet beter van.

14-03-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Deze week een korte ‘De week in zeven citaten (en eentje extra)’, maar daarom niet minder to the point.

 

“De Dikke van Dale geeft zes verklaringen voor het begrip ‘censuur’, maar geen een komt overeen met de betekenis die Herman De Bode en Peter De Roover eraan geven (‘De Belgische progressieve censuur’, 5/3). Als ik het mistige en ronkend opiniestukje van beide N-VA-kandidaten goed begrijp… (…).” De N-VA’ers Peter De Roover en Herman De Bode schrijven sneller een opiniebijdrage dan dat ze een woordenboek raadplegen. (De Morgen, 7 maart 2014)

 

“Vanuit een openheid naar het nieuwe thuisland gingen de eerste immigrantes hier vaak westers gekleed: zonder hoofddoek en met een rok op knielengte of lange broek. Later werd vaak weer teruggegrepen naar de traditionele kledij. Daar voelden ze zich veiliger in.” Rachida Lamrabet (foto) schreef met De handen van Fatima een toneelstuk over de eerste generatie Marokkaanse vrouwen die hun man vergezelde naar zijn nieuwe thuisland. Na opvoeringen de voorbije dagen in Mechelen morgen en overmorgen nog te zien in het Cultureel Centrum Berchem. (Gazet van Antwerpen, 7 maart 2014)

 

“Nog niet weg en zijn collega’s zijn hem alweer vergeten. Zonder foto hadden ze hem niet herkend.” Vlaams Belang’er Pieter Huybrechts uit Herentals krijgt na 19 jaar zetelen in het Vlaams Parlement als minst actieve VB’er 342.000 euro mee als vertrekpremie. Over VB-collega Felix Starckx uit Tremelo (ook al aan de haal met 342.000 euro, weliswaar bruto) luidt het: “Zei wel eens iets, maar dan enkel over successierechten. Zijn collega’s zagen hem vooral beaat applaudisseren wanneer Filip Dewinter het woord voerde.” (Het Nieuwsblad, 7 maart 2014)

 

“Politiek moet plezant en wervend zijn. Dat heb ik altijd gevonden. Daarom organiseerden we een Baskische avond met iemand van ginder die kwam spreken, een Baskische omelet op tafel en veel wijn. Dat liep volledig uit de hand, maar zo kwamen er wel mensen die we anders niet hadden bereikt.” N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts over zijn tijd als leider en bezieler van de Vlaams-nationalistische studentenvereniging VNSU. (De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Het Belgisch overheidsbeslag bedraagt bijna 54 procent. Dat wil zeggen dat er makkelijke winsten te boeken zijn. Hoe dan? Ons arbeidsmarktbeleid is bijna dubbel zo duur als dat in onze buurlanden, door de systemen van werkloosheidsvergoeding, brugpensioen, loopbaanonderbreking en tijdskrediet. Die kan je inperken, net als de inschakelingsuitkering (voor werkzoekenden zonder werkervaring, nvdr.). Ook in de gezondheidszorg is er veel vet op de soep.” Ben Weyts nog altijd plezant en wervend? (De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Ik heb nooit de drang gehad om de wereld te veranderen.” Het is maar om te lachen dat Dirk Sterckx Europarlementslid voor de Open VLD werd. (De Standaard, 11 maart 2014)

 

“De achilleshiel van de N-VA is (…) de ideologische ongeschooldheid van haar talloze nieuwverkozenen. Wie gedacht had dat scherpe geesten als voorzitter Bart De Wever, professor Matthias Storme of de recente aanwinst Peter De Roover daar verandering in zou brengen, bleef teleurgesteld achter. Wellicht is de partij te zegedronken om tot die redelijke inspanning te besluiten. Meer dan ooit biedt zij de aanblik van een groepje zwalpende leerling-zeilers die aan de luimen van de ideologische wind overgeleverd zijn.” “Vandaar in het debat tussen onafhankelijkheid en confederalisme haar keuze voor een ‘draagvlak’, d.w.z. het meedraaien met de vermoede opiniewind. Een partij die in haar eigen bestaansreden gelooft, probeert de massa te beînvloeden in plaats van haar achterna te lopen.” Bij ’t Pallieterke gaan ze nog altijd voor de onafhankelijkheid van Vlaanderen, terwijl N-VA-ondervoorzitter Ben Weyts vorige zaterdag nog in De Tijd zei: “Vlaamse onafhankelijkheid is een middel, geen doel op zich. Het hoeft niet per se onafhankelijkheid te zijn. Het kan dat het confederalisme de laatste stap is die nodig is voor de welvaart en het welzijn van zes miljoen Vlamingen.” (’t Pallieterke, 12 maart 2014, De Tijd, 8 maart 2014)

 

“Een nieuw strijdlied zoekt zijn weg… en zal die gemakkelijk vinden in onze contreien.” ABVV-vakbondsvrouw Marina Van den Bulck over Nog Ni Te Laat van Slongs & Halve Neuro. (Facebook, 12 maart 2014)

04-08-13

BEPROEFD RECEPT: ROEPEN OM NIETS. EN VERDACHTMAKINGEN

Het zijn vaak dezelfde opiniemakers die toegang krijgen tot de massamedia, en meestal rechtse opiniemakers. Trends-hoofdredacteur Johan Van Overtveldt bijvoorbeeld. En de hoofdeconoom van het zogenaamd neutrale, in feite een door het bedrijfsleven betaalde neoliberale lobbymachine, Itinera. Ivan Van de Cloot (foto 1). Het hoofdinterview in Knack deze week is een interview met Johan Van Overtveldt én Ivan Van de Cloot.

 

Die laatste vertelt in Knack: “Onlangs reisde een belangrijke Vlaamse handelsmissie naar de Verenigde Staten. Ik was er niet bij, maar achteraf kreeg ik volgend bericht van wat er gezegd is. (neemt een papier en schraapt de keel): ‘Op de exportmissie in Houston vertelde een topminister aan de journalisten dat iedereen die kritiek had gegeven op het ACW één voor één zouden worden aangepakt. En terwijl hij dat vertelde, maakte hij van zijn hand een revolver en schoot hij.’ Ik ken de context van die uitspraak niet. Ik weet niet of de politicus in kwestie iets had gedronken of niet. Ik weet wel dat ik het er ver over vind.” Op die missie waren maar twee ministers, waarvan maar één mannelijke: Vlaams minister-president Kris Peeters. Een man met anders absoluut geen affiniteit met het ACW, wel met de middenstandersorganisatie Unizo.

 

Voor N-VA’er Stephane Rummens (wanneer dit artikeltje online gaat 54.897 tweets, 1.994 twitteraars volgend en zelf gevolgd door 1.828 twitteraars) een passus in Knack goed voor de oproep op Twitter en Facebook: “Wij willen Ivan Van de Cloot en Johan Overtveldt in #TerzakeTV over hun artikel in Knack – Wie nog ?” Het Vlaams Belang bleef niet achter. In een artikel, met als illustratie de foto van een pistool, becommentarieerde het Vlaams Belang die passus in Knack met: “Ongeoorloofd en schokkend, zoveel is duidelijk. Maar echt nieuw is dit soort optreden niet te noemen. Het criminaliseren en intimideren van tegenstanders en taboebrekers behoort immers al jaren tot het arsenaal waarvan de politieke klasse in dit land zich bedient. We kunnen daar een aardig woordje over meespreken…”

 

Maar heeft “hij” dat verteld? Heeft “hij” dat revolvergebaar gemaakt? De Standaard onderzocht de zaak en het besluit van de krant (De Standaard voorbije donderdag) is: “Een zware beschuldiging geuit in het weekblad Knack. Beetje vervelend voor het verhaal van Van de Cloot: geen enkele aanwezige journalist kan zich een dergelijk gesprek herinneren.” Vlaams-nationalist Peter De Roover (foto 2), nog zo’n habitué van de opinierubrieken en televisieprogramma’s als Terzake, contacteerde voor Doorbraak  vijf journalisten en niemand kon bevestigen dat een minister dat zou gezegd hebben. Maar als Kris Peeters het niet gezegd heeft, hij zou het kunnen gezegd hebben, schrijft Peter De Roover. “Opvallend is dat alle vijf onze gespreksgenoten zich kunnen voorstellen dat Peeters zo’n intimiderende bedreiging heeft uitgesproken, hoewel niemand bevestigt dat hij dat in Houston ook daadwerkelijk heeft gedaan.”

 

Dat Kris Peeters niet reageert op de uitspraak van Ivan Van de Cloot heeft volgens Peter De Roover zijn reden: “Als hij nu zwaar op het gaspedaal drukt, zal blijken dat Van de Cloots verhaal niet kan bewezen worden. Maar Peeters loopt dan wel het risico dat andere verhalen bovenkomen die zware krassen trekken op zijn imago van de afgeborstelde mister Proper.” Krijg je niet de bevestiging die je zocht, spui dan maar wat anders evenmin bewezen. Er zal wel iets verdacht blijven hangen. Dat is de mentaliteit van dé intellectueel van de Vlaamse beweging. Onder pseudoniem overigens ook een van de medewerkers van 't Pallieterke.

 

VRT-journaliste Kathleen Cools (Terzake) heeft een boontje voor Peter De Roover. “Kan Kathleen Cools a.u.b. uit de anus van Peter De Roover kruipen?”, reageerde een twitteraar. Wij willen ons niet voorstellen hoe de anus van Peter De Roover eruit ziet. Of die van Ivan Van de Cloot. Maar geef ons minder opiniemakers, en meer feiten. Pas dan kan een goede opinie volgen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vlaanderen, de roover |  Facebook | | |  Print

30-12-12

ZWIJGEN OVER DE N-VA IS GEEN OPTIE

Columnist en ombudsman van De Standaard Tom Naegels wenst op Facebook zichzelf en iedereen voor 2013 “een jaar toe waarin er minder (tot niet meer) geëmmerd, gehuild en geruzied wordt over Bart De Wever”. Wat “emmeren” is, is natuurlijk erg subjectief. Niet meer huilen en ruziën over Bart De Wever, dat is natuurlijk mee afhankelijk van wat Bart De Wever zelf zegt en doet. Als de onder-liggende boodschap is: beter zoveel mogelijk zwijgen over Bart De Wever, dat is natuurlijk geen optie.

 

Om te beginnen omdat Bart De Wever volop ruimte krijgt in Tom Naegels’ eigen krant, De Standaard. Is het niet om een nieuwe koningskwestie aan te snijden, dan is het voor zijn veertiendaagse column ook al is er soms kop noch staart aan te krijgen. En als er in De Standaard geen ruimte meer is voor een column van Bart De Wever, dan is er wel een column van zijn leermeester Theodore Dalrymple. Daarnaast, en belangrijker, is er het verkiezingssucces van de N-VA. De verovering van de stad- en gemeentehuizen is in geen enkel jaaroverzicht te vermijden (foto: De Standaard Weekblad).

 

Het is overigens niet dankbaar om te repliceren op de N-VA en His Masters Voice. Kathleen Cools (Terzake) zegt daarover dit weekend nog in De Morgen: "Als je iemand aanvalt die God in Vlaanderen is, dan berokken je ofwel nog meer schade aan jezelf, ofwel brengt het geen zoden aan de dijk. Rond zulke populaire figuren hangt zo’n grote état de grâce dat mensen geen oren hebben naar de concrete, inhoudelijke argumenten van de tegenpartij.” En het is maar de vraag welke kritiek op de N-VA en Bart De Wever gepubliceerd geraakt: De Standaard publiceerde wel een scheldmail maar niet de doortimmerde repliek van Lieven De Cauter (KU Leuven) op Dewevers column over de waarde van kunst.

 

Maar zwijgen is geen optie. Het doet ons teveel denken aan een vorige burgemeester van Antwerpen die dacht dat door erover te zwijgen “het verschijnsel”, zijnde het Vlaams Blok, wel zou overwaaien. Alleen zou de discussie wat meer mogen gaan over andere onderwerpen dan die de N-VA zelf aandraagt. Zoals Marc Hooghe dit weekend terecht zegt: “De grootste Vlaamse oppositiepartij (…) houdt het liever bij veilige polemische onderwerpen zoals het cultuurbeleid, het koningshuis, of de dictie van onze premier. Het zijn gemakkelijke symboolthema’s die zich bij uitstek lenen tot dagenlange polemieken in de krant. (…) Als armoedeorganisaties schrijven dat ze steeds meer alleenstaande ouders op bezoek krijgen, dan blijft het oorverdovend stil. De strijd tegen armoede leent zich immers niet tot mediagenieke oneliners, je scoort er geen gemakkelijk succesje mee, en daarom laten de politici dat thema gewoon liggen.” Niet toevallig is het N-VA-programma over armoedebestrijding erg pover.

 

Wat zeggen de N-VA’ers en een bevriende opiniemaker wél? We namen de kranten van dit weekend erbij, en surften nog even naar onze Facebook-vrienden.

 

Bart De Wever (in een ‘nieuwjaarsbrief’ in CittA, stadsmagazine van Gazet van Antwerpen, 29 december 2012): “Over enkele dagen maken we een nieuw begin, vol goede moed en dito voornemens. Mijn goed voornemen is alvast om er te zijn voor Antwerpen en voor alle Antwerpenaren.” Voilà. Zeg nu nog eens dat Bart De Wever een polemiserende figuur is die bijdraagt “tot de verruwing van onze samenleving” (dixit Meyrem Almaci). Als De Wever iets goed zegt, citeren we het ook. Maar na de woorden willen we ook nog wel de daden zien.

 

Liesbeth Homans (in Gazet van Antwerpen, 29 december 2012): “Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om te onderstrepen dat ik hem (= Patrick Janssens) geen slechte burgemeester vond. (…) In Antwerpen vond ik Robert Voorhamme een sterke schepen. Hij had er wat mij betreft gerust nog bij mogen zijn, ook al ben ik blij dat we Antwerpen nu eens eindelijk kunnen gaan besturen zonder de socialisten.” Het is dus puur om ideologische redenen dat de socialisten eruit moesten, over de twee belangrijkste socialisten in het vorig stadsbestuur heeft men niets anders dan lof. Is dat wat het beste is voor Antwerpen?

 

Geert Van Cleemput (op Facebook vorige woensdag): “De azijnpisser heeft gelijk.” Geert Van Cleemput is allicht de actiefste N-VA’er op Facebook en geeft in een commentaar Hugo Camps gelijk. Aan dat hij desondanks de cursiefschrijver van De Morgen een azijnpisser noemt, is allicht niet vreemd dat Geert Van Cleemput vooraleer N-VA’er te worden VB’er was. Zoveel jaren later blijft dat zijn sporen nalaten.

 

Peter De Roover (partijloos maar belangrijk als opiniemaker en politiek secretaris van de Vlaamse Volksbeweging, in De Standaard, 29 december 2012): “Het Vlaams-nationalisme is een onderbroek, de rest van het ensemble mag je zelf kiezen. Die onderbroek heb je nodig, anders loop je er nogal onnozel bij, maar iedereen mag een ander pakje dragen.” Tot nu toe hebben we elke dag een propere onderbroek aangetrokken zonder aan het Vlaams-nationalisme te denken, maar vanaf morgen is dat anders.

 

Jan Jambon (in Gazet van Antwerpen, 29 december 2012): “Het was een slecht jaar voor de mensen, een goed jaar voor de N-VA.” Voor de mensen was andersom natuurlijk beter geweest.

 

Vanavond is Bart De Wever te gast in het VRT-televisieprogramma De Laatste Week en morgen publiceert Het Laatste Nieuws een interview met Bart De Wever. Het wordt ons echt niet gemakkelijk gemaakt om geëmmer, gehuil en geruzie te vermijden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, de wever, homans, van cleemput, de roover, jambon, actie |  Facebook | | |  Print