29-02-16

NOG ALTIJD BEVRIEND MET GENTSE NEONAZI

Het Laatste Nieuws publiceerde vrijdag een artikel onder de kop 6 N-VA-parlementsleden ‘bevriend’ met neonazi (foto 1). Nadat Het Laatste Nieuws hen contacteerde hebben de zes N-VA-parlementsleden zich gedefriend van de man, maar ook de twee genoemde maar niet door de krant gecontacteerde VB’ers deden dit. Andere N-VA’ers en vooral VB’ers blijven intussen schaamteloos bevriend met de man.

“Marc P. maakt geen geheim van zijn overtuiging. Zo poseert hij geregeld voor de hakenkruisvlag die in zijn woonkamer hangt en brengt hij even vaak de Hitlergroet”, signaleert Het Laatste Nieuws. De man laat op zijn Facebookpagina herhaaldelijk zijn sympathie blijken voor Blood and Honour, versie Combat 18 – de gewelddadigste van de twee grootste Blood and Honour-groepen. Hij is ook tuk op wapens. Zijn fotoalbum bevat meerdere beelden van dolken (waarvan eentje waarin ‘Combat 18’ gegraveerd), een boksijzer en andere wapentuig zoals een Duits Lugerpistool. “Op zijn vriendenlijst staan heel wat namen van gekende Vlaamse politici – het merendeel van Vlaams Belang, zoals boegbeeld Filip Dewinter en ondervoorzitster Barbara Pas”, vervolgt Het Laatste Nieuws.

“Maar P. telt ook tal van N-VA’ers in zijn virtuele vriendenkring. Onder hen de Kamerleden Sarah Smeyers en Rob Van de Velde, de Vlaamse parlementsleden Karl Vanlouwe, Karim Van Overmeire en Nadia Sminate en Europees parlementslid Helga Stevens. Die bevinden zich op P.’s vriendenlijst in het bedenkelijke gezelschap van figuren als Tomas Boutens, een man die vijf jaar celstraf kreeg als leider van ‘Bloed, Bodem, Eer en Trouw’. Die neonazigroep smeedde een tiental jaar geleden plannen om politieke moorden te plegen. Gevraagd naar hun relatie met P. antwoorden de N-VA’ers gisteren allemaal hetzelfde: dat ze in principe ieder vriendschapsverzoek op Facebook aanvaarden en niet wisten wat voor iemand P. wel is.”

“We kennen hem absoluut niet en zullen hem onmiddellijk schrappen”, zo zeggen Sarah Smeyers & Co in koor. Een uitleg over het ‘Facebookvriend zijn van’ die aannemelijk is en een gevolgtrekking die al even aannemelijk is. Opvallend is dat Filip Dewinter en Barbara Pas, alhoewel niet gecontacteerd door Het Laatste Nieuws P. eveneens geschrapt hebben als Facebookvriend. Met niet meer dan “Marc P.” als identiteitsgegeven was het een hele klus om de man op te sporen tussen de duizenden Facebookvrienden van Filip Dewinter en Barbara Pas. Het aantal Facebookvrienden van Filip Dewinter is niet te tellen, Barbara Pas heeft iets meer dan 3.200 Facebookvrienden. Maar “Marc P.” werd dus ook bij hen geschrapt als Facebookvriend.

Andere N-VA’ers en VB’ers blijven echter Facebookvriend met P. Ofwel deden ze niet de moeite om na te kijken of P. ook niet met hen bevriend is, ofwel denken ze: zolang mijn naam niet publiek gemaakt wordt is er geen reden om ongerust te zijn, ofwel zijn ze uit overtuiging bevriend met P. Waarom blijven Jurgen Ceder (ex VB, nu N-VA; medewerker ‘t Pallieterke) en Christiaan Janssens (heel actief twitteraar en N-VA-bestuurslid in Herentals en in het arrondissement Turnhout) bevriend met P.? VB-parlementsleden als Anke Van dermeersch en Jan Penris? VB-woelwaters als Tanguy Veys en Rob Verreycken? Al even beruchte VB’ers als Wim Verreycken, Filip De Man en Frank Creyelman? VB'er en Voorpost'er die wel eens instaat voor ordediensten Jimmy Chapelier?

Luc Vermeulen, Bart Vanpachtenbeke, Martin Gyselinck en nog andere Voorpost-militanten? Kopstukken uit de Vlaamse Volksbeweging (VVB) als Bart De Valck en Michel Discart? Woordvoerder van Pegida Vlaanderen Kristof De Smet en van Pegida Sint-Niklaas Hugo Pieters? ‘Journalisten’ als Hector Van Oevelen (’t Pallieterke) en Bert Murrath (’t Scheldt)? Lijst Dedecker’ers als Derk Jan Eppink (ex-Europarlementslid) en Boudewijn Bouckaert (ex-Vlaams parlementslid)? Bekende mensen als Frank Vanhecke en Reddy De Mey?

Ook een na zijn carrière als VRT-journalist en Europees Parlement-medewerker verloren gelopen figuur als Guido Naets vinden we terug in de Facebookvriendenlijst van P. Net zoals Wim De Wit (IJzerwake-voorzitter). Voor een aantal mensen is het vanzelfsprekend dat ze bevriend zijn met P., zoals voor Lieven Vanleuven (Autonome Nationalisten) en Yves DW (ex-Autonome Nationalisten, maar nog altijd hetzelfde ideeëngoed). De aanwezigheid van Vlaamse Verdedigings Liga-oprichters Gunther Vleminx en Jurgen De Cleen verbaast ons evenmin.

Bij deze zijn een aantal mensen verwittigd. Gaan ze hun Facebookvriendenlijst aanpassen? Om hen te helpen: als foto 2 hierboven een fragment van de huidige hoofding van P.’s Facebookpagina. P. is 34 jaar oud en woont in Gent (meer bepaald in Gentbrugge); zijn hond (een stafford, foto 2) heet Walko en zijn poes Dildo; hij is fan van de Britse heavymetal-groep Motörhead maar ook van meerdere groepen uit het Blood and Honour-circuit; is ook fan van RechtsActueel, Identitair Verzet, de Vlaamse Militanten Orde en de Vlaamse Verdedigings Liga; een van zijn favoriete video’s toont meerdere keren skinheads die iemand voor moes slaan en stampen, video die eindigt met de slogan (in het Duits) Liever dood dan rood!. Hij heeft niet alleen swastika-vlaggen in huis hangen maar zich, naast vele andere tatoeages, op zijn rechterbovenbeen een forse swastika laten tatoeëren.

25-02-16

NIEUW: JONG EN VLAAMS (JeV)

Morgen, vrijdag 26 februari, wordt in een Frans restaurant aan de Grote Markt in Antwerpen JeV, de jongerentak van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), boven het doopvont gehouden.

De Vlaamse Volksbeweging (VVB) werd in 1956 opgericht als buitenparlementaire drukkingsgroep door de latere Volksunie-politicus Maurits Coppieters. De latere christendemocratische premier Wilfried Martens ijverde erin voor het federalisme. In de jaren negentig radicaliseerde de VVB onder impuls van Jan Jambon en Peter De Roover. Nu kiest de VVB voor Vlaams separatisme en bepleit het eenheid tussen alle nationalisten van de ‘V-partijen’ (de N-VA, het VB en Lijst Dedecker).

Huidig voorzitter Bart De Valck stamt net als zijn voorganger Guido Moons uit het Taal Aktie Komitee (TAK). Hun voorganger Eric Defoort (2007-2009) trachtte de VVB te verruimen buiten het klassieke Vlaams-nationalisme, maar faalde als gevolg van interne tegenstand. De VVB verliest aanhang en heeft naar eigen zeggen nog 4.500 leden. Volgens Karl Drabbe is ze nog maar “een schim” van wat ze twintig jaar geleden was.

De VVB lukt er niet in de jongeren aan te spreken en wil daar met JeV (= Jong en Vlaams) verandering in brengen. Eerder was het lidmaatschap van de VVB (= 20 euro) al gratis gemaakt tot 25 jaar. De missie van JeV puilt uit van nietszeggendheid. Voorzitter van JeV is Michel Discart (foto), de voorbije jaren ook al jongerenvertegenwoordiger van de VVB, al waren er volgens ’t Pallieterke niet veel jongeren om te vertegenwoordigen.

Er werd naar verluidt een heus jongerenbeleidsplan opgesteld onder impuls van ondervoorzitter Jonas Naeyaert – stafmedewerker en woordvoerder van de VVB, in een recent verleden KVHV-praeses in Gent. JeV wil niet in concurrentie treden met bestaande Vlaams-nationalistische jongerenorganisaties, maar wil een ‘meerwaarde’ creëren door het aanbieden van netwerkmomenten, stages, opleidingen, politiek relevante reizen, infrastructuur en middelen.

Om het minder omfloerst te zeggen: momenten waarop de radicale en marginale groepen als VBJ, KVHV en NSV kunnen inpraten op Jong N-VA.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jev, vvb, de valck, moons, defoort, discart, naeyaert, kvhv |  Facebook | | |  Print

17-01-16

VNJ (VLAAMS NATIONAAL JEUGDVERBOND) NIET RECHTS-RADICAAL?

Maandag mochten een aantal Vlaams-nationalisten op de koffie bij Bart De Wever, waarna de N-VA-voorzitter woensdag een nieuw communautair initiatief aankondigde. De Standaard schetst dit weekend een Who’s who in de Vlaamse Beweging. Pieter Bauwens, hoofdredacteur van doorbraak.be, is het niet eens met hoe het VNJ daarbij omschreven wordt. Ten onrechte.

De verenigingen die hun nood mochten gaan klagen bij Bart De Wever waren het OVV, de VVB, de VGV, het VNZ en de IJzerwake. Behalve die laatste allemaal onbekenden bij het overgrote deel van de Vlamingen, en dus verduidelijkt Marc Reynebeau in De Standaard een en ander. OVV staat voor ‘Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen' en wordt geleid door de 78-jarige Open VLD-burgemeester van Lennik Willy De Waele die ooit alle Belgische vlaggen uit zijn gemeente liet verwijderen en samenwerking met het Vlaams Belang bepleitte. VVB staat voor 'Vlaamse Volksbeweging', met als voorzitter Bart De Valck, zoals zijn voorganger Guido Moons uit het Taal Aktie Komitee (TAK) stammend. VGV staat voor 'Vlaams Geneeskundigenverbond'. VNZ is het letterwoord voor het 'Vlaams en Neutraal Ziekenfonds' van Jürgen Constandt.

Allemaal behoorlijk rechts, en met de IJzerwake van voorzitter Wim De Wit wordt het er niet minder om. De IJzerwake werd in 1995 een eerste keer ingericht als een initiatief van het VNJ, het Vlaams Nationaal Jeugdverbond. In 2003 als alternatief voor de IJzerbedevaart voortgezet door in merendeel Vlaams Belang’ers, zoals de pas overleden Wilfried Aers. De qua opinievorming belangrijkste Vlaams-nationalistische club, de website doorbraak.be, was niet op de visite bij Bart De Wever. Wat misschien de felheid van de reactie achteraf uit die hoek verklaart. De Standaard vergeet doorbraak.be niet en schetst hoofdredacteur Pieter Bauwens als “een godsdienstleraar die in de VVB diverse functies vervulde. Hij maakte zijn politiek debuut in het rechts-radicale en nationalistische Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) en was ‘jeugdspreker’ op de rechts-radicale IJzerwake. Hij is een pleitbezorger van het confessioneel onderwijs.”

Pieter Bauwens reageerde op Facebook: “Beste Marc Reynebeau, het VNJ (…) is niet rechts-radicaal. Niet. Ik kan daarvan getuigen. Typisch voorbeeld van vooringenomen journalistiek, niet gebaseerd op feiten, maar op oude, niet meer gecontroleerde verhalen. Enfin, ’t is altijd iets. Ik kan getuigen dat het VNJ mij, op vele vlakken, (goed) gevormd heeft en vandaag nog altijd een heel goede jeugdbeweging is. Weinig politiek en veel jeugdbeweging.” Onder andere Jean-Pierre Rondas vond dit Facebook-bericht ‘leuk’.

“Doch een pak méér politiek getint dan eender welke andere jeugdbeweging. En dat valt niet te ontkennen”, antwoordt een vrouw die zelf VNJ’ster was. “Je leert er over Vlaanderen en de Vlaamse beweging, maar dat heeft niks met links en rechts te maken”, antwoordt Dirk Verhaert. Zoals Dirk Verhaert, zelf ook ex-VNJ’er, als Vlaams Belang-gemeenteraadslid in Wijnegem en eerste opvolger op de Vlaams Belang-lijst voor het Vlaams Parlement op 25 mei 2014 niet links of rechts is? Rob Verreycken mengt zich in de discussie vooraleer gisterenavond in het Frans te gaan mee kwelen met In Memoriam: “Politiek gezien is ‘links’ in het VNJ altijd in de minderheid geweest, net als in de hele Vlaamse beweging - dat is logisch (…)” En voorts: “Velen in Antwerpen waren (en zijn) zeker radicaal, daar ik niks mis mee. Ik kan getuigen dat Pieter en de meeste Oost-Vlamingen dat dan weer niet waren.”

De ex-VNJ’ster die het VNJ als méér politiek getint dan eender welke andere jeugdbeweging omschreef vervolgt: “Kinderen van 6 die ‘België barst!’ en dergelijke gillen, tussen de liedjes door, vind ik toch wat verregaand. Wisten wij veel. Ik vind dat de puurste vorm van indoctrinatie. (…) Vandaag de dag, als mama van twee kindjes, kijk ik er (…) anders tegenaan. Een jeugdbeweging zou enkel over plezier en spel en vriendschap moeten gaan. Niet over de overtuiging van je ouders.” Pieter Bauwens, wiens kinderen op hun beurt naar het VNJ gaan, is het daar niet mee eens. “Als de overtuiging van de ouders geen rol mag spelen, kan je niet opvoeden.” Zijn kinderen zijn over het VNJ “heel enthousiast". "En ja. Het is nog meer jeugdbeweging dan vroeger.”

De VNJ-activiteiten kunnen lokaal wel eens verschillen in Belsele, Brugge, Deurne, Gent, Hamme, Izegem, Kontich, Mere enzomeer, maar er zijn toch ook activiteiten die gemeenschappelijk zijn. Zoals naar de IJzerwake trekken (foto 1 – VNJ’er brengt een bloemenkrans van het Vlaams Belang naar het IJzerwake-podium in 2015). Geen andere jeugdbeweging zou zich zoiets in het hoofd halen, en terecht. IJzerwake waar, zoals vorig jaar nog, collaborateurs een bloemenhulde krijgen. In 2015: Toon Pauli. En wat met de Oostfrontersherdenking in Stekene, ook een vaste prik in de agenda van het VNJ. Op foto 2 de VNJ-aanwezigheid bij de Oostfrontersherdenking in 2015, met achteraan een aantal neonazi’s van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force (RVF) die goedkeurend toekijken.

De omschrijving van het VNJ als rechts-radicaal is volkomen terecht, wat Pieter Bauwens ook probeert toe te dekken.

02-09-15

IJZERWAKE: VAN 4.500 NAAR 4.000 DEELNEMERS

Na het ‘Heel-Nederlands Congres’ van de Autonome Nationalisten en de ‘Zang- en kameraadschapsavond’ van Voorpost zaterdagavond was het zondag tijd voor de veertiende IJzerwake (affiche). Volgens de inrichters waren er dit jaar 4.000 aanwezigen, wat 500 minder is dan vorig jaar. Aan het weer zal het niet gelegen hebben, het zonnetje blonk boven Steenstrate (bij Ieper).

 

De nacht ervoor had een zwaar onweer op de IJzerwakeweide wel een laag water achtergelaten. Het water drong maar héél langzaam de aarde in. Daar waar de dagen tevoren auto’s hadden gereden, voor de opbouw van het IJzerwakedorp door Voorpost-militanten, had het onweer een spoor van vettige modder achtergelaten. Ondanks het zonnige weer zondag 30 augustus zelf, kon je dus toch niet overal gaan en staan waar je wilde. En dat terwijl de inkomprijs voor de IJzerwake dit jaar was verdubbeld van 5 naar 10 euro. De jaarlijkse geldomhaling, doorgaans voor een ‘goed doel’, was dit jaar bestemd voor de eigen IJzerwake. Toch geen financiële problemen, jongens?

 

Om aan de IJzerwakeweide te geraken moest het vooral oudere publiek een hele voettocht ondernemen. De weide die de vorige jaren als parking kon gebruikt worden, was dit jaar niet beschikbaar. Ook de toegangsweg via een boerderij in de buurt kon niet meer gebruikt worden. De boerderij en de (parking)grond staan te koop, en de eigenaars wilden geen toegang meer verlenen voor gebruik door de IJzerwakegangers.

 

Voor de rest bleef alles hetzelfde op deze veertiende IJzerwake. Er werd begonnen met een mis waarvoor maar liefst vijf priesters opdaagden. De IJzerwakegangers hebben enige Godsvrucht hoognodig. Onder de priesters: Cyriel Moeyaert die er al alle veertien keer bij was en intussen 95 jaar oud is. Koren zijn er ook altijd bij. Door samenvoeging van de leden van vier koren werd het IJzerwakekoor samengesteld dat onder andere een Maria-lied op tekst van Guido Gezelle bracht.

 

Het waren geen gedichten van Herman De Coninck of zo die in Steenstrate werden voorgedragen. Neen, daar ging het van: “Vrienden, heeft ooit één volk / méér verdragen, geleden, gebeden / Arm Vlaanderen! Zo content, zo tevreden, / zo braaf, zo voldaan! En al bijna / vreemdeling in uw eigen steden. / Vlamingen, besef het gevaar, / neem uw toekomst in handen, / ook nu wordt gij bedreigd / in uw voortbestaan. België / wiegt u in slaap, verdooft u / met ‘brood en spelen’ / met voetbal en taart.” Het aanwezige publiek reageerde enthousiast op deze versregels.

 

Gastspreker was deze keer Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) wiens discours al herhaaldelijk op veel instemming is onthaald in Vlaams Belang-kringen. IJzerwakevoorzitter Wim De Wit sneed in zijn toespraak zoveel onderwerpen aan dat ’t Pallieterke noch doorbraak.be het allemaal konden verwerken in hun verslag. Enkele weken tevoren had Wim De Wit nog een zware hartoperatie moeten doorstaan, en waarschijnlijk wilde hij nu eens alles zeggen wat hem nog op de lever lag.

 

Goede raad van Wim De Wit was: “Samenleven en gemeenschap vormen zijn werkwoorden, daar moeten we met zijn allen aan werken. Met achting voor elkaar, met rechten en plichten, en voor mij komen eerst de plichten en dan de rechten!” Volgens meerdere IJzerwakegangers waren de speeches te lang en was er te weinig te zien. Het optreden van het VNJ-muziekkorps (foto hierboven) en een zwaarddans waren zowat het enige dat voor beweging zorgde (foto zwaarddans, met als man met de vlag Voorpost-voorzitter Bart Vanpachtenbeke en derde van rechts plaatselijk Vlaams Belang-voorzitter en Pegida-man in Sint-Niklaas Hugo Pieters).

 

Het is elk jaar weer uitkijken naar welke overledenen met een bloemenhulde herdacht worden. Dit jaar waren dat de in 1915 gefusilleerde Henri Reyns, oud-hoofdredacteur van ’t Pallieterke Leo Custers, de man van de KOSMOS-inlichtingendienst Luc Dieudonné, zanger en voormalig schooldirecteur van onder andere Bart De Wever Gust Teugels, oud-voorzitter van het Sint-Maartensfonds Toon Pauli, voormalig Vlaams Belang-parlementslid Joris Van Hauthem en Suzanne Vermeir, de weduwe van oud-VMO-leider Wim Maes.

 

Vanzelfsprekend moesten nadien alle emoties doorgespoeld worden, en kon er nog materiaal aangekocht worden om het komend strijdjaar door te komen. Voor het eerste zorgden onder andere de voormalige Vlaams Belang-parlementsleden Wim Van Dijck en Johan Deckmyn die in bijberoep sinds 2006 een wijnhandel uitbaten; voor het tweede zorgde onder andere voormalig Vlaams Belang-personeelslid Bert Deckers met zijn Rechtse Rakkers-stand (foto). Ideologie is goed, maar er moet ook iets aan verdiend kunnen worden.

14-10-14

BEN WEYTS EN THEO FRANCKEN OP FEESTJE OUD-VMO-LEIDER

Het voorbije weekend werd in beperkte kring de negentigste verjaardag gevierd van Bob Maes. Onder de aanwezigen onder andere Vlaams minister Ben Weyts, Vlaams parlementslid Karl Vanlouwe en federaal staatssecretaris Theo Francken, allen N-VA (foto 1, van links naar rechts met helemaal rechts Bob Maes). Bob Maes is oprichter van de VMO waarover VB’er Rob Verreycken met veel sympathie een boek schreef (foto 2).

Bob Maes (°1924) is als jongere lid van het fascistische Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) en de al even zwarte Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen. In september 1944 geeft Bob Maes zichzelf aan bij de politie. Hij zit een jaar in voorhechtenis en verliest zijn burgerrechten voor twintig jaar. In 1950 richt Bob Maes de Vlaamse Militanten Organisatie (VMO) op als antwoord op de tegenbetogingen en harde confrontaties als Vlaams-nationalisten (algemeen betiteld als “zwarten”) zich na de Tweede Wereldoorlog opnieuw proberen te organiseren. Van 1958 tot 1963 is de VMO de geüniformeerde ordedienst en plakploeg voor de Volksunie. Het VMO-uniform bestaat uit een grijs hemd, een zwarte das en een zwarte lange broek. De militie houdt intern en door haar uiterlijk machtsvertoon de herinnering levend aan het VNV, de Zwarte Brigade en de Dinaso-militie.

Deze openlijke referentie aan de collaboratie en het nazisme brengt de Volksunie steeds meer in diskrediet. Als de VMO weigert af te zien van geweld en haar uniformen niet wil thuislaten, wordt de samenwerking met de Volksunie in 1963 officieel verbroken. In de praktijk blijft de VMO opdraven als plakploeg en ordedienst van de Volksunie. De VMO is lang niet zo defensief als ze wordt voorgesteld. Na amper vier jaar activiteiten acht de magistratuur het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen voor militievorming. Aanleiding is een plan van de VMO-leiding om met militaire precisie een vaderlandslievende viering in Diksmuide in de pan te hakken. Het plan lekt evenwel uit en enkele honderden VMO’ers en sympathisanten worden preventief opgeleid. Bob Maes blijft twee maanden in voorhechtenis.

Bij een vaandeloverdracht op de Antwerpse Grote Markt in 1968 treden een driehonderdtal VMO-militanten aan, het grootste effectief ooit bereikt. De voornaamste kernen vinden we in Brussel (onder leiding van Bob Maes), Antwerpen (o.l.v. Wim Maes) en Gent (o.l.v. Kamiel Van Damme). Bob Maes ontbindt de VMO in 1971 omdat talloze leden in problemen zitten, en ook om de gerechtelijke politie om de tuin te leiden. Er lopen immers een aantal processen tegen meerdere VMO-leden voor hun aandeel bij de zware rellen op het ereperk in Stekene waar de VMO op 30 juni 1969 een herdenkingsplechtigheid ter ere van de SS-gesneuvelden organiseert. Voorts worden ruim zeventig huiszoekingen verricht naar aanleiding van een confrontatie tussen de VMO en een plakploeg van het FDF waarbij FDF’er Jacques Georgin om het leven komt.

Oud-VMO’ers die het niet eens zijn met de ontbinding richten de organisatie in 1971 terstond opnieuw op, nu onder de naam Vlaamse Militanten Orde en met Bert Eriksson als leider. Bob Maes wordt, in hetzelfde jaar als hij zijn VMO ontbindt, vanop de tweede plaats op de Volkunie-lijst rechtstreeks verkozen tot senator voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij blijft in de Senaat zetelen tot 1985. Van 1972 tot 1986 zetelt hij ook in de gemeenteraad van Zaventem. Na de ontbinding van de Volkunie kiest hij voor de N-VA. Zijn dochter Lieve Maes is vanaf 2010 senator en sinds de verkiezingen op 25 mei 2014 Vlaams parlementslid voor de N-VA.

Op het feestje voor de negentigste verjaardag van Bob Maes in Zaventem, verjaardag die er eigenlijk pas is op 22 oktober, waren nog geen twintig mensen aanwezig. Op vraag van de jarige is er niet meer volk. Maar de aanwezigen zijn niet de minsten met Vlaams minister Ben Weyts die een toespraak houdt, Vlaams parlementslid en IJzerwake-bezoeker Karl Vanlouwe die bloemen overhandigt en federaal staatssecretaris Theo Francken die enthousiast applaudisseert (op de foto hierboven lijkt dat niet zo, maar op andere foto's is dat wel duidelijk te zien). Onder de aanwezigen ook Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), en Guido Naets, voormalig Europa-journalist en -medewerker, intussen helemaal mee met het Vlaams-nationalistisch gedachtegoed. 

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maes, weyts, vanlouwe, francken, verreycken, de valck, naets |  Facebook | | |  Print

16-04-14

VLAAMS BELANG EERT COLLABORATEUR AUGUST BORMS

Bormsherdenking 2014 - Bloemen.JPGBormsherdenking 2014 - Bloemen Vlaams Belang.JPGNaar jaarlijkse traditie is voorbije zondag 13 april in de Sint-Franciscuskerk in Merksem, en op de begraafplaats aan de Van Heybeeckstraat in dezelfde Antwerpse deelgemeente, August Borms herdacht. Tot tweemaal toe ter dood veroordeeld voor collaboratie.

 

August Borms, op 14 april 1978 geboren in Sint-Niklaas, zet zich vanaf 1910 in voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit, en is ook betrokken bij de Vlaamse Beweging in Frans-Vlaanderen waar hij in 1912 propagandatochten organiseert. In 1917 wordt Borms lid van de Raad van Vlaanderen die met de Duitse bezetter onderhandelt over het statuut van Vlaanderen. Van een zelfstandig Vlaanderen komt niets in huis, ook al omdat de Raad na interne twisten tussen separatisten en federalisten  uiteenvalt. Toen al was er een tweespalt binnen de Vlaamse Beweging. Na de oorlog start de Belgische overheid een onderzoek naar de mensen die collaboreerden met de Duitse bezetter. Op 8 februari 1919 wordt August Borms aangehouden en opgesloten in de gevangenis van Vorst. Hij wordt ervan beschuldigd een aanslag gepleegd te hebben tegen de Belgische staatstructuren, met de Duitsers gecollaboreerd te hebben en de oorzaak geweest zijn van de wegvoering en langdurige opsluiting van minstens zeven personen in Duitsland. Op 6 september 1919 veroordeelt het assisenhof in Brussel Borms tot de doodstraf.

 

Een half jaar later wordt zijn doodstraf omgezet in levenslange dwangarbeid. In de gevangenis groeit Borms uit tot een van de iconen van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. Door het overlijden van een liberaal Kamerlid moet in 1928 een tussentijdse verkiezing voor één Kamerzetel georganiseerd worden in Antwerpen. De liberalen schuiven een Nederlandsonkundige kandidaat naar voor. De katholieken en socialisten dragen geen kandidaat voor uit respect voor het overleden liberaal Kamerlid. De Frontpartij stelt op het laatste ogenblik Jef Van Extergem kandidaat, gebruik makend van een anomalie in de wetgeving waardoor iemand die uit zijn politieke rechten ontzet is toch kandidaat kan zijn bij verkiezingen. Er worden ook twee communistische lijsten ingediend, een trotskistische en een stalinistische. De kandidaat van die laatste lijst, de Vlaamse communistische activist Jef Van Extergem, raadde na de kandidatuurstelling van Borms aan… voor Borms te stemmen. Borms wint de verkiezingen met meer dan 80.000 stemmen, dubbel zoveel als zijn liberale tegenkandidaat.

 

De uit zijn politieke rechten ontzette Borms kan niet zetelen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Op 17 januari 1929, twee maanden na de door hem gewonnen verkiezingen, wordt Borms wel vrijgelaten uit de gevangenis. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt wordt Borms op 15 mei 1940 onder militaire bewaking op een trein naar Frankrijk gezet, samen met andere staatsgevaarlijken. Een van de konvooien stopt in het Franse Abbeville waar Front-partijman en Verdinaso-oprichter Joris Van Severen door Franse soldaten wordt neergeschoten, samen met twintig anderen waaronder ook een bekende Rexist en een bekende communist. Borms staat in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog niet meer zo expliciet op de voorgrond in de collaboratie met het Duitse Rijk, maar alleen omdat hij de rivaliteit tussen het Vlaams Nationaal Verbond (VNV) en DeVlag veroordeelde. Borms is voorstander van een administratieve en politieke collaboratie, en steunt de strijd van de Oostfronters door – al terug uit Frankrijk – zijn aanwezigheid bij het vertrek van vrijwilligers voor het Oostfront in 1941 en 1942.

 

In de late zomer van 1944 wijkt Borms uit naar Duitsland. Na een verkeersongeval wordt hij opgenomen in een ziekenhuis in Berlijn. Enkele weken na de val van Berlijn wordt hij bij de Belgische overheid aangegeven door een verpleegster. Op 4 januari 1946 wordt Borms ter dood veroordeeld op basis van zijn verklaringen en aanwezigheid op manifestaties in het raam van de collaboratie met nazi-Duitsland, en zijn voorzitterschap van de ’herstelcommissie’ die veroordeelde  collaborateurs uit de Eerste Wereldoorlog schadevergoeding toekende. Borms zelf ontving 1.050.000 frank (in die tijd !) en een jaarlijks pensioen van 281.000 frank. Borms wordt opnieuw voor collaboratie veroordeeld tot de doodstraf. Nadat het vonnis in hoger beroep bekrachtigd wordt en Borms een genadeverzoek weigert te ondertekenen, wordt Borms op 12 april 1946 terechtgesteld in de rijkswachtkazerne van Etterbeek. Naar aanleiding van Borms’ dood scheef Willem Elschot zijn Bormsgedicht dat in 1993 nog door toenmalig Vlaams Blok-gemeenteraadslid en voorzitter van het Bormshuis Bob Hulstaert werd voorgedragen in de Antwerpse gemeenteraad.

 

Diezelfde Bob Hulstaert (intussen bijna 77 jaar oud) was de spreekstalmeester bij de herdenking van Borms vorige zondag. Het VNJ zorgde voor de muzikale (nouja) noot. Gastspreker was Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) die in de kerkdienst vooraf al meteen kleur bekende. “Ruim dertig jaar geleden stond ik hier als VNJ’er of TAK’er, en dat ik hier nu als spreker de man mag herdenken die voor Vlaanderen zijn eigen leven veil had, is voor mij een grote eer.” Zo weten we weer waar we de voorzitter van de VVB moeten situeren. Aan Borms’ graf (foto 1) zei Bart De Valck: “Vlaams bewegen is een werkwoord. De VVB roept àlle Vlaams-nationalisten op om samen hun schouders te zetten onder wat August Borms propageerde. Ja voor Vlaanderen! Vandaag iederéén Borms!”

 

Het Vlaams Belang toonde alvast haar enthousiasme voor de tweemaal ter dood veroordeelde collaborateur met de aanwezigheid van Vlaams Belang-boegbeeld Filip Dewinter en de Vlaams parlementsleden Jan Penris en Pieter Huybrechts, en het neerleggen van bloemenkransen (foto 2).

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: borms, collaboratie, hulstaert, vnj, de valck, vvb, dewinter, penris, huybrechts |  Facebook | | |  Print