Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Dit is een van de zwartste dagen uit de geschiedenis van de partij”, zei Bruno Valkeniers tijdens de VB-partijraad zaterdag 18 juni, toen de zaak van de Belfortploeg behandeld werd. Of hij het meent, weten wij niet. Maar het zijn alleszins droevige dagen voor de VB-partijvoorzitter. De website van de Belfortploeg – waarvan gevraagd wordt dat die van het internet wordt gehaald – wordt meer gelezen dan de VB-top graag heeft. Zelfs Bart Debie volgt het nog allemaal.

In het artikeltje Toch iemand tevreden (2) wijst de Belfortploeg op een link die Sandy Neel op haar Facebook-pagina legde naar een artikel met als titel Ontbinding Belfortploeg moet deze maand nog een feit zijn, met daarbij een foto van vier van de vijf Belfortploegleden. De Belfortploeg merkt op: “Neel, VB-personeelslid en vooral Dewinter-getrouwe uit de Antwerpse Neel-clan, maakt zich vrolijk met commentaren als ‘of hoe ge beter niet op een foto kunt staan’ en ‘ik vind vooral “ontbinding” goe gekozen bij deze foto’. Ongetwijfeld doet Neel daarmee wat haar grootroerganger van haar verwacht, nl. kritische stemmen beschimpen, maar of deze stijl ook in overeenstemming is met de visienota van Bruno Valkeniers? Die visietekst – die de Belfortploeg volmondig kon onderschrijven – stelde onder meer ‘(…) wel moeten we de manier, de stijl en de taal waarop we communiceren permanent evalueren (…)’ (blz. 1 van de visietekst); ‘maximaliseren van communicatie (intern en extern: stijl, discours)’ (blz. 3 van de visietekst) en ‘in heel deze middelpuntzoekende beweging is uiteraard stijlbesef cruciaal’ (blz. 6 van de visietekst).”

Van de slotparagraaf bij dit artikel bestaan er twee versies. Nu staat er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest. Als partijmedewerkster haalde ze al de media met enkele sinistere zaken, maar ook toen werd ze door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Oorspronkelijk stond er: “Enig ‘stijlbesef’ is Neel altijd al vreemd geweest, getuige daarvan haar ‘Vind ik leuk’-reactie toen Bart Debie in november vorig jaar in een weerzinwekkend bericht op Facebook een toast uitbracht op de nakende dood van Marie-Rose Morel. Maar Sandy Neel, die ook daarvoor als partijmedewerkster al de media had gehaald met enkele sinistere zaken, werd ook die keer door Valkeniers en Dewinter niet verontrust.” Je kan de oorspronkelijke versie van de slotparagraaf bij dit artikel trouwens nog terugvinden met Google Cache. Maar waarom verdween de verwijzing naar Bart Debie (foto 1, op de foto samen met de chauffeur-bodyguard van Filip Dewinter) ?

Bart Debie zag de oorspronkelijke paragraaf en liet zijn advocate Lut Wille een mail sturen naar de Belfortploegleden Kristina Colen, Francis Van den Eynde en Geert De Jaeger (foto 2). Wille verwees naar wat er over Bart Debie stond op de website van de Belfortploeg en merkte op: “U wordt aangemaand dit onmiddellijk te doen verwijderen. Dit is pure laster en eerroof, temeer dit volledig onwaar is. (…) Indien de vermelding inzake mijn cliënt niet onmiddellijk wordt verwijderd zal er een strafrechtelijke klacht met burgerlijke partijstelling worden neergelegd lastens u allen die beweren op te komen voor de Belfortgroep.” ’t Is overigens de Belfortploeg, maar een mens kan niet alles weten. Bij de Belfortploeg zijn het niet de moeilijkste mensen, en de verwijzing naar Bart Debie werd dan ook verwijderd. De essentie van het verhaal bleef: het niet terechtwijzen van Sandy Neel. Sandy Neel heeft trouwens ergere zaken gedaan dan de ‘Vind ik leuk’-knop indrukken na een Facebook-commentaar van Bart Debie.

Bij de Belfortploeg bereidt men zich intussen voor op een toekomst na het VB. Op de blog van Kristina Colen werd alle lay-out die verwijst naar het Vlaams Belang weggehaald.

Filip Dewinter zei het hier eerder al: “Het was geen goed jaar” voor het VB. Dat blijkt ook uit de jaaroverzichten. Dewinter zelf geraakt niet verder dan de 35^ste plaats in de Top-100 van 2010 bij Het Laatste Nieuws. In het buitenland schittert zijn ster nog een beetje. Daar mag hij uitleggen hoe jaloers hij is op de Nederlandse politiek.

In eigen land zijn het de ex-VB’ers die de jaaroverzichten halen. Bart Debie haalt zelfs de cover van Knack deze week. Bart Debie die in een tekening van Kim Duchateau bij het VB buiten gesjot wordt terwijl hij een fles champagne ontkurkt (foto 1). En Marie-Rose Morel (foto 2), in 2008 op de 93^ste plaats in de Top-100 van Belgen van het Jaar voor de Het Laatste Nieuws-lezers, in 2009 al 10^de in die Top-100, is dit jaar 3^de in diezelfde Top-100. En het is niet het enige moment waaruit het meeleven met Marie-Rose Morel blijkt. Een Koppen-reportage met Marie-Rose Morel eind november haalde zes maal meer kijkers dan een met veel tromgeroffel aangekondigd televisiedebat met onder andere Gerolf Annemans. In Het Laatste Nieuws zegt Marie-Rose Morel de doodsangst voorbij te zijn, nog altijd licht aan het einde van de tunnel te zien. In Dag Allemaal, eerder deze week, laat ze wel de mogelijkheid van euthanasie open. Marie-Rose Morel: “Dat is ieders recht, ook het mijne.”

Tegenwoordig gaat ze tweemaal per week naar Keulen voor een behandeling. Vaak is het Frank Vanhecke die haar brengt, maar ook Koen Dillen springt bij. Marie-Rose Morel: “Frank en Koen zijn goede compagnons de route, heel rustig. Koen kan zich nog zenuwachtig maken in de file, maar Frank is stoïcijns. Die zet een muziekje op.” Vanaf volgende week publiceert Dag Allemaal fragmenten uit het kinderboek dat Marie-Rose Morel (38 j.) schrijft samen met haar zoontjes Alexander (6 j.) en Marnix (4 j.). Haar weigering om nog op een VB-lijst te staan, haar opstappen bij het VB, haar strijdlust om voor het leven te blijven vechten, maken haar tot één van de vrouwen van het jaar. Al is ze bij een aantal van haar politieke denkbeelden gebleven, getuige haar aanwezigheid bij de presentatie van een anti-vakbondsboek.

Maar ons hart is geen moordkuil, en we wensen Marie-Rose Morel dan ook nog veel sterkte toe de volgende jaren.

De stelende VB’er die plots al twee jaar geen VB’er blijkt te zijn, Antwerps gemeenteraadslid en OCMW-raadslid George Ver Eecke, is dan toch uit de VB-fractie gezet. Op de gemeenteraadszitting maandagavond was er evenwel niets van te merken. Burgemeester Patrick Janssens vroeg niet apart naar het stemgedrag van de ‘fractie-Ver Eecke’.

Overigens kunnen we ons niet herinneren dat burgemeester Janssens ook apart om het stemgedrag van de LDD-fractie vroeg. Jurgen Verstrepen (foto 1) was er nochtans. De Antwerpse kopman van Lijst Dedecker had tijdens de gemeenteraadszitting echter meer belangstelling voor zijn Blackberry en zijn laptop dan voor het debat over de leefbaarheid van de wijk 2060. Vandaar misschien. In een filmpje van Gazet van Antwerpen maandagavond opgenomen tijdens de gemeenteraadszitting zegt Jurgen Verstrepen anders wel dat hij in 2011 meer zijn mening gaat geven, nog meer zijn gedacht gaat zeggen, en tegen een aantal mensen soms gaat zeggen: ‘Fuck you’. Gerolf Annemans (foto 2) zegt in hetzelfde filmpje in 2011 zeker niet minder te gaan provoceren. Annemans denkt dat het een goed voornemen is om te blijven provoceren.

En hoe is het met de man die door zijn gedwongen opstappen in de Antwerpse gemeenteraad plaats maakte voor George Ver Eecke, Bart Debie (foto 3)? Goed, goed. Op 8 december twitterde hij: “Laatste VB-rommel op de vuilnis. Meer plaats voor koude champagne in mijn bureau!”. Voorbije maandag liet Debie de wereld weten dat hij (nog eens) een nieuw handelsvennootschap opricht. Intussen houdt hij zijn kritisch oog wel gericht op het VB. Toen bekend geraakte dat ‘tentsletje’ het Woord van het Jaar was, repliceerde Debie op zijn Facebook-pagina: “Het is zoeens iets anders dan fractieslons he :-)”. Twee personen vonden dit leuk.

Dag Allemaal pakt deze week uit met een grabbel uit de Facebook- en Twitterberichten van Bart Debie. Niet dat Dag Allemaal de voorbije maanden op vinkenslag lag om de berichten van Debie te inventariseren. Een VB-partijmedewerker voor wie het allemaal veel te grof werd, hield het bij.

Volgens Bart Debie (foto: Bart Debie met zijn advocate Lut Wille) was zijn “Leg de champagne maar al koud” geen reactie op het paginagroot artikel die dag in Het Nieuwsblad over de verslechterde gezondheidstoestand van Marie-Rose Morel, en zijn “It’s a beautiful day” was evenmin een reactie op het bekend worden van het terug opduiken van de kanker bij Marie-Rose Morel. Debie was naar eigen zeggen in Algarve, Portugal. Ver van de Belgische actualiteit, onder een stralende zon. Maar wat blijkt nu? Daags nadat hij zijn “It’s a beautiful day” op 2 augustus 2010 twitterde, twitterde Bart Debie "@WWienen en ikke juist dat persbericht verzonden. Hopelijk krijgt het wat aandacht en is het niet enkel gekanker..” Ook geschreven onder de zon van Algarve, zonder te weten wat in Vlaanderen het nieuws haalde?

Wat Dag Allemaal niet belicht, is dat Debie ook overhoop lag met de ‘manager’ van het VB (= Bruno Valkeniers). We signaleerden eerder al Debies “Geef mijn portie maar aan fikkie” nadat Bruno Valkeniers ontkende wat televisiebeelden bevestigden over het bezoek van Europarlementslid Philip Claeys aan een omstreden begraafplaats in Japan. In een andere tweet zei Debie: “Management bij Vlaams Belang? Laat me niet lachen. Tijd voor een nieuwe uitdaging?” Men zou dat kunnen interpreteren als dat Bruno Valkeniers volgens Debie aan een nieuwe uitdaging toe is; waarschijnlijker is het dat Debie voor zichzelf een nieuwe uitdaging zag. Even later begon hij immers een boek over veiligheid te schrijven en de website klaar te maken waarin hij zichzelf voor alles en nog wat te huur stelt.

Overigens had Debie nog minder vriendelijker omschrijvingen voor de ‘manager’ en zijn medewerkers. Zo beëindigde Bart Debie een Facebook-notitie waarin hij Marie-Rose Morel hekelde omdat ze in “de boekskes” stond met details over haar vechtscheiding en de verkoop van haar huis, met: “(en nu ga ik van de stasi weer onder mijn voeten…)”. De Stasi was het ministerie van Staatsveiligheid van de de Duitse Democratische Republiek (DDR), het Oost-Duitsland van Erich Honecker. Nadat Debie een andere keer zei zich te bezinnen over zijn professionele toekomst en Facebook-vrienden vroegen wat hij dan van plan was, schreef Debie: “Ik ga hier op dit publiek forum niet over uitweiden. De Stasi bij ons op ’t werk leest immers mee.”

Na zo’n uitlatingen verbaast het toch niet dat het VB de eerste de beste kans aangrijpt om Bart Debie buiten te gooien. Te meer Debie publiek zijn werk als perswoordvoerder afbrak. Na het versturen van een VB-persbericht twitterde Bart Debie op 6 oktober 2010: “Aan de journalisten: sorry als u geen snars begrijpt van het door mij verzonden persbericht. Ik ook niet, maar moest het versturen :-)” Maar het is toch nog goed geëindigd voor Debie. Vorige vrijdag, daags na zijn ontslag bij het VB, twitterde Bart Debie: “Ontwaakt in een VB-loze wereld. Valt goed mee eigenlijk. Goedemorgen!”

Toen Bart Debie in 2007 veroordeeld werd voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal (foto 1), zag het VB daar geen reden in om Bart Debie te ontslaan als VB-personeelslid. Toen Debie ook in beroep veroordeeld werd, en daar bovenop nog veroordeeld werd voor racisme, werd hij evenmin aan de kant gezet. Men wist dus welk vlees men in de kuip had met Bart Debie. Het zegt echter evenveel over Debie als over de mensen die Debie aanwierven en in dienst hielden. Intussen is de vader van Marie-Rose Morel er ook achter gekomen. In Het Nieuwsblad zei Chris Morel gisteren: “Ik heb in mijn leven met verschillende partijen samengewerkt. Maar nergens anders ben ik zulke schurken tegengekomen als bij Vlaams Belang.”

“Als ik de klok kon terugdraaien, zou ik ons Rose in 2004 toch veel harder hebben afgeraden om zich bij die partij aan te sluiten”, zegt vader Morel. De sarcastische opmerkingen die de laatste dagen over zijn dochter zijn gemaakt, doen hem naar eigen zeggen maar weinig. “We weten ondertussen tot wat sommigen in die partij in staat zijn”, zegt hij verwijzend naar de clan Dewinter. “Hij (= Dewinter, nvdr.) dacht dat mijn dochter zijn zoveelste puppet on a string zou worden, een handpop die in ruil voor aanzien en geld blindelings naar hem zou luisteren. Maar zo is Rose niet. Toegegeven, ze heeft zich misschien ook wat vergaloppeerd. Maar dat gebeurde mede omdat ze ook doorkreeg wat Dewinter zich allemaal permitteerde binnen die partij. Dewinter heeft die partij jarenlang bestolen. Hij besliste in zijn eentje over de financiële kant. En voor wie het nog niet beseft: het lot van het Vlaamse volk interesseert Dewinter en zijn kornuiten dus geen fluit.” Het is vader Morel opgevallen dat Dewinter zegt dat Debie zijn vriend blijft. Chris Morel: “Dat vind ik straf, maar ik ben ervan overtuigd dat Dewinter binnenkort wel ontmaskerd wordt. En met wat ik weet, ben ik ervan overtuigd dat de geschiedenisboeken voor hem niet mals zullen zijn.”

“Natuurlijk heeft het VB niet het monopolie op grof zijn: dat bewijst de actualiteit elke dag”, schreef Het Laatste Nieuws-columniste Hilde Sabbe ook al gisteren. “Maar we mogen toch niet vergeten dat deze partij aanzienlijk heeft bijgedragen tot de verruwing in de samenleving. ‘De zaken niet langer verbloemen’, heette dat dan. Of: ‘De dingen bij hun naam noemen.’ Maar het kwam meestal neer op een groteske vereenvoudiging, een ontstellend gebrek aan nuance, en regelrechte kwaadwilligheid, paniekzaaierij en oproepen tot haat. Want laten we eerlijk zijn: Filip Dewinter mag nu nog zo hard roepen dat Debie met zijn uitspraak over de schreef is gegaan, hij heeft wel de toon gezet, indertijd. Ik wil de grofheden uit de vroegere Vlaams Blok-propaganda hier niet herhalen, maar het kon niet bot genoeg zijn. Daarom is de verontwaardiging van voorzitter Valkeniers en zijn openlijke afkeuring van Debie op zijn minst hypocriet te noemen – wat je Debie dan weer niet kan verwijten. Het is goed dat het ons nog eens in herinnering wordt gebracht, waartoe ‘ontmenselijken’ kan leiden, of het nu om een allochtone man of een blanke vrouw gaat. En wat Marie-Rose betreft: ik hoop even vurig als iedereen op een mirakel waardoor ze herstelt. En als het kan, dan ook op een tweede mirakel, waardoor ze geneest van haar denkbeelden (…).”

Politiek commentator van Het Nieuwsblad Liesbeth Van Impe wees er donderdag al op: “Laat het VB alstublieft niet al te verrast doen over de brutaliteit van Debie. Ook als Antwerps politiecommissaris verlegde hij namelijk al grenzen. (…) Een paar uiterst smakeloze opmerkingen over een doodzieke vrouw, die ooit een politieke tegenstander was, blijken nu de doodsteek voor Debie. Al zou hij niet de eerste zijn bij het VB die na een gênante uitschuiver toch weer een weg naar binnen vindt via de achterdeur. Als je een partij mag beoordelen aan wie ze in bescherming neemt, dan heeft het VB er allesbehalve een vlekkeloos parcours opzitten.” Liesbeth Van Impe noemt hem niet met naam, maar heeft iemand nog gehoord wat er met de ook in hoger beroep voor negationisme veroordeelde Roeland Raes is gebeurd? Heeft het VB hem uit de partij gezet? Natuurlijk niet. Vorige zaterdag 20 november nam Roeland Raes in Oostakker nog deel aan de jaarlijkse regionale kaderdag van het Vlaams Belang regio Gent-Eeklo. Nu ja, deelnemen… Blijkbaar had Raes moeite om zijn ogen open te houden, of was het boeiende lectuur die zijn aandacht trok (foto 2)?

Het kan waar zijn dat de betwiste uitspraken van Bart Debie, zijn partner Valérie Seyns, de nieuwe madame van de ex-man van Marie-Rose Morel, Julie Kegels, en de al eens meer in opspraak gekomen Sandy Neel sloegen op een vergunning-die-op-komst-is. Maar de hatelijkheden van Debie jegens Marie-Rose Morel vormen al een lange geschiedenis, en nog erger is dat het VB Debie in dienst heeft gehouden spijts al zijn veroordelingen. Hetzelfde trouwens met het VB-lidmaatschap van Roeland Raes. Was het VB geen partij die mee de wet tegen het negationisme goedgekeurd heeft? Toch!

’s Morgens had Bruno Valkeniers in een radio-interview nog in het midden gelaten wat de uitkomst zou zijn van de zaak-Debie, Debie en zijn partner Valérie Seyns die zich op Facebook blijkbaar verheugden over de verder verzwakte gezondheid van Marie-Rose Morel. De zaak zou onderzocht worden en op het partijbureau aanstaande maandag besproken worden. ’s Namiddags viel echter al de beslissing: Bart Debie werd gisteren met onmiddellijke ingang ontslagen als VB-personeelslid – hij was perswoordvoerder van de VB-fractie in het Vlaams Parlement – en Debie en Seyns mogen zich ook niet langer VB-lid noemen. Bij de motivatie voor het ontslag zegt het VB dat het “op geen enkel moment enige dubbelzinnigheid wil en kan tolereren" en wijst het VB ook op "het ontbreken van elk draagvlak in de partij” om Bart Debie nog in dienst te houden. Debie werkte al langer op de zenuwen van de partijtop en had zijn sortie al voorbereid.

Bart Debie werd als VB-personeelslid aangenomen toen hij in een moeilijk parket geraakte als Antwerps politiecommissaris. Bart ‘Penalty’ Debie werd in april 2007 door de rechtbank van eerste aanleg in Antwerpen veroordeeld voor buitensporig politiegeweld, het vervalsen van processen-verbaal en het verduisteren van bewijsmateriaal. Het onderzoek ging in maart 2003 van start nadat een Turkse familie door Debie en zijn politieagenten bijzonder hardhandig was aangepakt. Filip Dewinter zei dat men in beroep zou gaan tegen de uitspraak, en hij desnoods uit eigen zak Debie een wedde zou geven. Dat laatste is natuurlijk niet gebeurd, het was het VB die Debies wedde betaalde. In beroep in januari 2008 werd de Debie ook nog veroordeeld voor racisme en werd zijn straf verzwaard. Debie werd veroordeeld tot vier jaar celstraf waarvan drie jaar met uitstel, een boete van 1 250 euro en verlies van zijn burgerrechten voor vijf jaar. Bijgevolg zou hij zijn mandaat als gemeenteraadslid in Antwerpen moeten opgeven. In mei 2008 werd het arrest in Antwerpen bevestigd door het hof van cassatie in Brussel.

Het VB lanceerde in februari 2008 een criminaliteitswebsite. Een idee van en uitgewerkt door Bart Debie, maar Debie kreeg er spreekverbod over. Dewinter moest met de pluimen aan de haal gaan. Maar veel eer was er niet mee te halen: de website van de Antwerpse politie meldde meer gevallen van criminaliteit dan de criminaliteitswebsite van het VB. Debie, hij beloofde meer dan hij gaf. Iedereen die naar aanleiding van de 0110-concerten een dEUS-plaat in het VB-secretariaat in de vuilnisbak zou gooien, zou een gratis pint van Debie krijgen; bij de kinderkribben zou Debie gratis paaseieren uitdelen omdat het Antwerpse stadsbestuur kerstbomen uit schoolgebouwen zou houden… Het werd telkens noppes. Debie zette graag de bloemetjes buiten. In een Antwerpse dancing won hij daarbij warempel een diamant die hij zou schenken aan zijn nieuwe verloofde, Valérie Seyns. Eén week tevoren had hij in Gazet van Antwerpen nog gesproken over zijn echtgenote alsof er niets aan de hand was. Debie was verder een ijverige blogger – maar wat wil je als je een grote fantasie hebt: Debie dacht dat redactieleden van Knack voor de AFF-blog schrijven. Het werd even spannend hoe het mandaat van Debie als Antwerps gemeenteraadslid zou beëindigd worden: ingevolge het arrest of… Het werd dat laatste: Debie verhuisde naar Sint-Jans-Molenbeek (Brussel) en kon bijgevolg daarom niet meer in de Antwerpse gemeenteraad zetelen.

Na de slechte verkiezingsresultaten voor het VB op 7 juni 2009 stopte Debie met bloggen, om er drie maanden later opnieuw mee te beginnen.  “Opiniestukken over actualiteit, meningen, vraagstukken, etc… het zal allemaal aan bod komen. Mijn eigen kijk, mijn eigen ongezouten mening… te nemen of te laten. (…) Spread the word: Over & Out is terug!”, schreef Debie. Waarna een venijnig artikel over Marie-Rose Morel volgde. Debie werd opgedragen om onmiddellijk te stoppen met zijn politieke bedenkingen publiek te spuien, en veranderde zijn politieke blog in een blog over “welness, sport, reizen, gastronomie…” Debie werd een fervente Facebook’er. Zo meldde hij daar dat hij de fairtrade koffie in het Vlaams Parlement niet lust. Allemaal zeer interessant. Debie was ook even de ster in VB-filmpjes over veiligheid, maar ‘vergat’ daarbij te zeggen dat pepperspray en messen verboden wapens zijn om zich mee te verdedigen. Anderzijds zei Debie – op zijn Facebook, waarna het opgepikt werd in De Standaard – dat het VB-idee van zerotolerantie voor criminaliteit niet haalbaar is. Debie werd daarop door Bruno Valkeniers het zwijgen opgelegd over veiligheidsthema’s. Debie was nochtans ervaringsdeskundige. Zo klaagde hij over de enkelband die hij mocht dragen in plaats van de gevangenisstraf die in Antwerpen was uitgesproken.

Debie spreekt vlot Duits – beter dan Dewinter – en legde als eerste contact met de geestesgenoten van Pro Köln en andere Duitse initiatiefnemers van acties tegen de islam. Deze zomer werd Debie in Berlijn (foto, achter hem de chauffeur/lijfwacht van Filip Dewinter, Koen Spitaels) betrapt op homohaat terwijl Debie eerder zei niet tegen het homohuwelijk te zijn. Debie plooide zich wel eens naar wat zijn toehoorders graag horen, maar met de VB-top lag dat toch anders. De manke communicatie van Bruno Valkeniers over de trip van Philip Claeys en Koen Dillen naar Japan deze zomer werd zo door Debie op de korrel genomen. “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die het tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie!”, twitterde Debie. Valérie Seyns, na de verkiezingen in 2009 werkloos geworden als Brussels parlementslid, vond werk in een fitnesszaak / schoonheidssalon in Dilbeek, en langsom begon Bart Debie zich meer en meer met de zaken daar bezig te houden. In het Vlaams Parlement was Debie al de fanatiekste gebruiker van de fitnessruimte. In september 2010 lanceerde Debie zich als een man die voor zowat alles in te huren is: als spreker voor lezingen, voor zelfverdedigingscursussen, voor VIP-begeleiding, voor coaching…

Het VB-partijbestuur bekrachtigde intussen de beslissing van VB-voorzitter Bruno Valkeniers om Bart Debie met onmiddellijke ingang te ontslaan, en Debie en Valérie Seyns niet langer als VB-lid te behouden.

In het kamp-Vanhecke reageerde men gisteren opgelucht over het ontslag van Bart Debie (foto 1) en haalde men meteen uit naar Filip Dewinter. “Het zegt veel over Dewinter die zo’n primitieve klootzakken binnenhaalt”, schreef iemand op Facebook.

Wim Van Osselaer (foto 2), VB-medewerker en Antwerps gemeenteraadslid, reageerde gepikeerd: “Niet veralgemenen, hé. Als medewerker van Filip Dewinter kan ik je verzekeren dat veel goede mensen voor Filip werken. Ik ben hier echt niet goed van.” Het is inderdaad du jamais vu: Dewinter die één van zijn pionnen moet laten vallen. “Hoe men in de partij Morel behandeld heeft, zit me al veel langer dwars”, schreef iemand in antwoord op de reactie van Wim Van Osselaer. “Dat zo’n Debie dan nog beschermd wordt, vind ik niet te verteren. En dan die platte vis-uitleg over die bouwvergunning. ZUM KOTZEN.” Maar Debie heeft ook zijn fans bij het VB.

Nadat Bart Debie – via zijn Blackberry – op zijn Facebook-pagina schreef “Bart Debie verneemt zijn ontslag. Ok VB, we zien elkaar in de rechtbank.” reageerden zijn fans met:

    - “Alé, menen die dat nu echt!”

    - “huh?”

    - “U ontslag?????????”

    - “schandalig!”

    - "waarom start je gewoon ni je eigen partij?"

    - “?????????”

    - "amai, ze doen een Kim Geybelsje met u blijkbaar.”

    - “Hoe? Don’t like !!!!”

    - “:-(“

    - “Wel gek ik ken er die voor een pak meer en die onbetwistbaar waren zijn mogen blijven.”

    - “Het VB schiet zich hierbij mooi in eigen voet. Echt idioot ! Ik wens je veel succes Bart en denk eraan ‘ieder nadeel heeft zijn voordeel’!”

    - (…)

    - “Gelukkig heb ik mijn lidkaart nog net niet vernieuwd. Ik wacht nog even af hoe dit verder loopt.”

    - (...)

    - “het oorlogje spelen gaat voort binnen de partij!!!!! Ze zijn goed bezig!!! Misschien tijd om een andere partij op te richten!!!! Met Vlamingen die WEL overeen komen !!!”

    - ...

Als men met Bart Debie een nieuwe partij zou oprichten, zal alvast iemand aangeworven moeten worden die behoorlijk Nederlands kan schrijven.

Wie het alvast niet erg zal vinden dat het voor vandaag geplande artikel over Blood and Honour Vlaanderen naar later is verschoven, is Marie-Rose Morel. Op 5 november 2007 schreef Marie-Rose Morel op haar blog: “Die van het AFF hebben (…) nog een gezonde dosis humor en een levendige site! Al neemt hun obsessie voor skinheads de laatste tijd rare vormen aan.” Intussen is Morels fysieke toestand de voorbije dagen sterk verslechterd. Zelf autorijden mag niet meer. Bij haar ex-partij zijn de poppetjes weer aan het dansen. En Morel vindt sterkte in het voorbeeld van… François Mitterand.

Zelf zagen we Marie-Rose Morel op 1 november nog op de Boekenbeurs in Antwerpen. Ze zat er monter en opgewekt bij. Er kwamen dan ook voortdurend mensen langs om haar kankerdagboek te laten signeren (foto). Ook Lex Moolenaar, commentator van Gazet van Antwerpen, zag Morel daar en hij schreef achteraf in zijn krant: “Morel voelt zich goed en ik lieg niet als ik zeg dat ze er beter uitziet dan ooit. Ook geestelijk is ze heel goed bij de pinken, want hoewel de politiek haar naar eigen zeggen niet meer interesseert, is ze nog verbazend goed op de hoogte van de interne gang van zaken bij de partij die haar de voorbije jaren enorm heeft teleurgesteld.” Het was dan ook schrikken toen we maandag in Morels wekelijkse column in Het Laatste Nieuws lazen dat de kankercellen opgerukt zijn tot in haar hoofd. “Op de plek waar slechts weinig antikankerproducten kunnen doordringen, voelen de tumoren zich blijkbaar veilig en onaantastbaar. Officieel bevind ik me nu in het stadium van de laatste weken.” Het was vanop een inderhaast toch nog geboekte cruise tussen Mexico en Miami dat Morel dit doorstuurde.

Gisteren nam Het Nieuwsblad het nieuws over, aangevuld met commentaar uit de naaste omgeving van Marie-Rose Morel. Uitgerekend gisteren vroeg Valérie Seyns, madame Bart De Bie, op haar Facebook-pagina zich af “of het einde nu werkelijk in zicht is. Laat ons hopen!” Bart De Bie antwoordde: “Leg de champagne maar al koud!” Volgens Bart Debie sloeg dit op het eindelijk verkrijgen van een vergunning voor een nieuwe handelszaak; Frank Vanhecke had het eerder geïnterpreteerd als een reactie op het artikel over Marie-Rose Morel in Het Nieuwsblad. Dat Julie Kegels, de babysitster van Marie-Rose Morel die nu samenwoont met Morels ex-man Christian Schellemans, een ‘Ik vind dit leuk’ postte als reactie op de Facebook-notitie van Valérie Seyns, zal ook wel meegespeeld hebben bij de interpretatie van Frank Vanhecke. Gevraagd om een reactie zei Frank Vanhecke aan Apache: “Die mensen zijn alle opvoeding en schaamte voorbij. Ik blijf geen dag langer lid van een partij die deze mensen aan boord houdt. Maandag op het partijbestuur moet er beslist worden.” Zoals het in een deurenkomedie past, is er ook nog eens discussie over het al dan niet aanpassen van sommige uitlatingen op Facebook. En wordt er gedreigd met juridische gevolgen. Bart Debie vraagt Frank Vanhecke om tegenover de media (!) toe te geven dat alles op een misverstand berust, zoniet gaat Debie er vanuit dat Vanhecke Bart Debie, Valérie Seyns en haar handelszaak "opzettelijk wil beschadigen". Frank Vanhecke merkt op dat Bart Debie de dag dat bekend werd dat Marie-Rose Morel opnieuw kanker had op zijn Facebook-pagina reeds schreef: "It's a beautiful day".

Het strafste vinden we echter nog de bekentenis van Marie-Rose Morel maandag dat de voormalige socialistische Franse president François Mitterand “constant bij mij” is. Marie-Rose Morel: “Deze dagen is François Mitterand constant bij mij. Toen ook hij in 1982 nog zes weken kreeg van zijn artsen, stamelde hij: ‘Je suis foutu’ – het binnentreden in de dodencel ontwricht elke mens. Maar enkele uren later besliste Mitterand dat zijn tijd nog niet gekomen was. 14 jaar later is hij overleden. Ik heb zijn ‘force tranquille’ deze dagen nodig. Een schaduwkrijger aan mijn zijde.” In de rust van haar kajuit, met een aantal vrienden om haar heen, de warme zon en de eindeloos mooie horizon in zicht, heeft Marie-Rose Morel “bijzonder ingrijpende beslissingen” genomen. “Beslissingen die het scenario van mijn dood tot in de puntjes voorbereiden. Geloof me, het zal voorlopig niet aan de orde zijn, maar het geeft wel rust. Ik voel dat mijn nieuw uitgestippelde koers de juiste is. En ik denk dat Mitterand me gelijk zou geven.” Met de dood voor ogen trekt Marie-Rose Morel zich op aan het voorbeeld van de bekendste Franse socialist.

Morgen zendt het VRT-programma Koppen een reportage uit over alternatieve geneeswijzen, met Marie-Rose Morel in een glansrol. Als daar maar geen vraag uit voortvloeit om ook een reportage te maken over Valérie Seyns' fitnesszaak en beautyproducten!

Het is een publiek geheim dat Bart Debie niet gelukkig is met de gang van zaken in het VB. Toen de Japan-uitstap van Europarlementslid Philip Claeys en de krampachtige communicatie van Bruno Valkeniers hierover bekendgeraakte, twitterde Debie: “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie!” Nog altijd perswoordvoerder van de VB-fractie in het Vlaams Parlement, bouwt Bart Debie intussen een tweede professionele loopbaan uit: je kan hem voortaan inhuren voor lezingen, zelfverdedigingscursussen, VIP-begeleiding, coaching…

Bart Debie is een regelmatige gebruiker van de fitnessruimte in het Vlaams parlementsgebouw. Sinds zijn partner Valérie Seyns niet langer verkozen is als Brussels parlementslid en ze een job vond bij een wellness & beauty-salon in Dilbeek, werd Debie ook in de fitnessruimte daar gesignaleerd. De voorbije zomer zette Bart Debie zich aan het schrijven van een boek over veiligheid. Het zou zijn tweede boek worden, al is zijn eerste boek – ‘het ware verhaal achter zijn veroordeling als Antwerps politiecommissaris’ – nooit verschenen. Daarna begon hij aan het updaten van zijn persoonlijke website. Bart Debie startte in 2005 met een eigen blog, maar alhoewel hij veel fantasie heeft – ooit verdacht hij de Knack-redactie ervan voor het AFF te werken – geraakte Bart Debie daar uitgepraat. In september 2009 startte hij opnieuw met het vullen van zijn blog met een dagelijkse portie gal. Maar vlugger dan hij herstart was, moest Bart Debie van zijn werkgever – het VB – inbinden. De politieke inhoud werd vervangen door een blog met praatjes over goede wijn en fijne logeeradressen. Ook dat stopte na een tijdje, en nu prijst Bart Debie op hetzelfde adres zijn veelzijdigheid.

“Bart Debie is een veelgevraagd en getalenteerd spreker in binnen- en buitenland”, zo luidt het. "Ontdek via de Lezingen-pagina hoe u Bart als spreker kan boeken om voor u, uw vereniging of uw bedrijf uiterst interessante lezingen en spreekbeurten te geven met betrekking tot de thema’s criminaliteit en veiligheid.”  “Samen met een ervaren expert in zelfverdediging en geweldbeheersing organiseert Bart Debie ook (praktijk)lessen in zelfverdediging.” Op de Verdedig Jezelf-pagina wordt die ervaren expert gepresenteerd als “Koen Spitaels, een meervoudig kampioen Kyokushin Karate, huidig Belgisch bondscoach en expert in Wing Tsun en Eskrima.” Koen Spitaels (op de foto hiernaast (r.) samen met Bart Debie (l.)) is echter beter bekend als lijfwacht van Filip Dewinter en Benno Barnard. Bart Debie mikt voor het aanbieden van die cursus zelfverdediging niet alleen op individuele lesvolgers, ook werkgevers kunnen er hun voordeel mee doen. "Als werkgever kan u dit cadeau doen als een aangename en nuttige incentive voor uw personeel."

“Bart Debie”, zo luidt het verder nog, “heeft ook ruime ervaring met het werken als begeleider / steward / chauffeur van VIP’s in binnen- en buitenland. Samen met een hele ploeg professionals zorgt hij ervoor dat uw verplaatsing, optreden, feest of receptie in de beste omstandigheden plaats vindt. Kijk hiervoor snel verder op de VIP Begeleiding-pagina.” “Last but not least is Bart ook een fervent, ervaren en getrainde coach. Of het op sportief vlak is waar hij u als personal coach kan begeleiden naar meer kracht, de ideale conditie of het ideale gewicht, of op mentaal/professioneel vlak, Bart Debie zal u door zijn enorm netwerk, kennis, ervaring en onoverwonnen motivatie leiden naar meer succes.” Bart Debie verwijst hiervoor naar zijn Coaching-pagina, en nog is hij niet uitgepraat. “Bart is iemand die enorm veel belang hecht aan zijn gezondheid en fysieke paraatheid. Via zijn bedrijf Fit Solutions zorgt Bart Debie ook voor uw gezondheid. Bezoek de site van Fit Solutions en start ‘your way to a healthy lifestyle’. Menig VB’er zal zich afvragen waarom dat laatste in het Engels moet, maar kom.

Het is daarenboven niet het enige Engels op de website. Bart Debie doet immers ook aan "Consulting". "Dankzij zijn uitgebreid netwerk en praktijkervaring is Bart Debie de geknipte man om u te adviseren. U kan bij hem terecht voor juridisch advies, advies omtrent uw rechten en plichten, advies over politieoptredens (...)." Bart Debie helpt u "desnoods" met het opstellen van alle mogelijke brieven, mails en/of invullen van documenten. Onthou ook: "Heeft u een nieuwsfeit, product, dienst of aspect van uw bedrijf waar u graag enige media-aandacht rond wil? Bart Debie beschikt over een bijzonder uitgebreid netwerk aan journalisten en mediamensen allerhande." Op de Crimenews-pagina tenslotte zal je regelmatig een opmerkelijk nieuwsfeit over criminaliteit en veiligheid vinden. Bart Debie staat “volledig ‘at your service’.” Een sluikse verwijzing naar Pim Fortuyn moest er blijkbaar bij. Verwijzingen naar het VB zijn er niet. De foto van Bart Debie op de Lezingen-pagina toont Bart Debie aan het spreekgestoelte op een bijeenkomst van het VB-Antwerpen, maar alle verwijzingen naar het VB zijn netjes weggesneden van de foto.

Prijzen vermeldt Debie niet. Daarvoor moet je hem contacteren. Een (fictieve) geïnteresseerde uit het Limburgse Kortessem vernam dat Bart Debie een tweehonderd euro, verplaatsingsonkosten inbegrepen, vraagt voor een lezing. Indien men een factuur wenst, kan dat maar moet rekening gehouden worden met een toeslag van 21 % btw. De facturatie verloopt dan via de firma Concept Solutions. Met of zonder factuur, Bart Debie is soepel in die dingen.

Het is moeilijk voor iedereen goed te doen. Maar als voorzitter van een partij moet je alleszins betrachten om voor zoveel mogelijk partijleden goed te doen. Minstens toch geen tegenstand te krijgen vanuit bepaalde groepen in je partij. Bruno Valkeniers lukt het niet.

Koen Dillen loopt er sinds de jongste verkiezingen ongelukkig bij, vertelde laatst de voorzitter van het VB-Schoten. Het belette Koen Dillen niet om mee op stap te gaan in Japan. In ’t Pallieterke blijft Koen Dillen ook vrolijk verder doen. Onder zijn nom de plume Guitry besprak hij er de voorbije drie weken de figuur van de Fransman Dominique Strauss-Kahn (DSK), nu nog in Washington werkend als managing director van het International Muntfonds (IMF), maar mogelijk in 2012 kandidaat van de Parti Socialiste (PS) bij de Franse presidentsverkiezingen. Een allesbehalve socialistische kandidaat, maar dat is een ander verhaal. In de aflevering van vorige dinsdag was Koen Dillen beland bij de presidentsverkiezingen in 2002. Koen Dillen: “Het was een smadelijke afgang voor de socialistische kandidaat (Lionel Jospin, nvdr.) die meteen, met veel panache en grandeur, zijn afscheid van de politiek aankondigde.” En dan: “Sommige partijvoorzitters van Vlaamse partijen, die twee keer op een jaar tijd verkiezingen verliezen, zouden daar beter eens een voorbeeld aan nemen.”

We hebben het even opgezocht: er zijn twee partijen die bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2009 en de federale verkiezingen in 2010 een nederlaag leden, maar er is maar één partij die twee keer op een jaar tijd de verkiezingen verloor waarvan de voorzitter telkens bleef zitten. Bij partijen als de CD&V en de SP.A is een exacte vergelijking van de verkiezingsuitslagen niet mogelijk wegens al dan niet kartelvorming met respectievelijk de N-VA en Spirit zaliger. De Open VLD verloor zowel in 2009 als in 2010 de verkiezingen, maar in 2009 ruimde Open VLD-voorzitter Bart Somers plaats voor interimaris Guy Verhofstadt en dan Alexander De Croo. Blijft over: het VB waar voorzitter Bruno Valkeniers (foto) aanbleef spijts de nederlagen bij de verkiezingen in 2009 en 2010 (1, 2). Koen Dillen had dus evengoed kunnen schrijven: “Bruno Valkeniers, die twee keer op een jaar tijd verkiezingen verloor, zou daar beter eens een voorbeeld aan nemen.” Maar literair klinkt dat natuurlijk minder mooi dan “Sommige partijvoorzitters van Vlaamse partijen, die…” Wie de boodschap moest begrijpen, heeft het echter wel begrepen.

Twee dagen eerder was er Bart Debie die reageerde op de avonturen van Philip Claeys in Japan en Bruno Valkeniers die ontkende wat deze blog aan de hand van Euronews-beelden bewees: dat Philip Claeys in gezelschap van Jean-Marie Le Pen wél de omstreden begraafplaats van Yasukini bezocht. Bart Debie twitterde: “Partijkopstukken die het niet kunnen laten, voorzitter die ontkent, nieuwsbeelden die tegendeel aantonen, geef mijn portie maar aan fikkie !” Terwijl Koen Dillen tot de Marie-Rose Morel-vrienden mag gerekend worden, is Bart Debie dat allerminst. Hij behoort tot de Dewinter-clan en stelde zich bijvoorbeeld kandidaat als VB-afgevaardigde voor de Raad van Bestuur van de VRT zodra hij vernam dat Marie-Rose Morel haar oog op dat mandaat had laten vallen. Pro- en contra Morel, een groter verschil is er niet binnen het VB, maar men is het erover eens dat Bruno Valkeniers gebuisd is als partijvoorzitter. Koen Dillen en Bart Debie zijn VB-militanten met naam, het zijn echter niet de machthebbers binnen de partij. Zolang Bruno Valkeniers braaf doet wat Filip Dewinter en Gerolf Annemans willen, mag Bruno Valkeniers aanblijven als VB-voorzitter. Gisteren was Bruno Valkeniers alweer zijn zongebrande zelve op de IJzerwake in Steenstrate.

Het is de dag van ‘de linkse taal in een rechts verhaal’. Vanmorgen kon je hier de reactie van het N-SA op de islamofobie aangewakkerd door het VB lezen. Geen nieuw standpunt, maar prettig om lezen. Deze namiddag was er de door CD&V-parlementslid Johan Sauwens opgezette Actie Scherpenheuvel om de onder de schandalen van kindermisbruik gebukt gaande priesters een hart onder de riem te steken. Een 1 200 mensen namen eraan deel (foto 1). VB-senator Anke Van dermeersch (foto 2) reageerde verbolgen, maar haar protest vond nergens gehoor.

Anke Van dermeersch: “Vooreerst is deze (Scherpenheuvel-) actie erg misplaatst omwille van de impliciete erkenning van zowel kindermisbruik als schuldig hulpverzuim door geestelijken en de miskenning van hun slachtoffers. Bovendien is de actie zeer opmerkelijk gezien de ‘zogenaamde’ scheiding van Kerk en staat in dit land. Ons land kent momenteel geen éénduidige scheiding van Kerk en Staat, maar er is ook geen sprake van eenheid tussen beide. Een parlementslid is per definitie niet neutraal, maar tot op vandaag heerst er in het parlement een relatief religieuze neutraliteit. De burgerlijke overheid mag zich volgens de grondwet niet mengen in religieuze aangelegenheden en dit resulteert in de praktijk tot een welwillende neutraliteit. Aan dit broze evenwicht raken om de Kerk te verdedigen terwijl die door de eeuwen heen bewezen heeft dat ze zeer goed voor zichzelf kan opkomen.

Zo werd de erkenning en financiering door de staat van de katholieke godsdienst geïnstitutionaliseerd terwijl dit oorspronkelijk een systeem van toelagen voor de bezoldiging van de bedienaren van de katholieke kerk was. Het aantal kerkgangers daalt gestaag, maar niet de financiering van de Kerk. Deze financieel religieuze graaipotcultuur ontstond ten tijde van de Franse Revolutie in de Franse Staat als compensatie voor de nationalisering van de kerkgoederen. Het Napoleontische regime en vervolgens de Nederlandse overheid zette dit stelsel verder in onze contreien en vanaf 1830, ten slotte, voegde de Belgische Staat, die voor de katholieke eredienst als rechtvaardigingsgrond de compensatieoverweging behield, er een sociale rechtvaardiging op grond van het maatschappelijke nut van de erediensten aan toe, wat toeliet het systeem van de financiering van de bedienaren uit te breiden.

Aldus heeft subsidiëring van de erkende erediensten en de niet-confessionele gemeenschap geleidelijk een totaal andere betekenis gekregen dan die van een compensatie voor geleden onrecht. Bijgevolg is de verdere erkenning en financiering van deze en andere godsdiensten zoals de islam een historische vergissing en een ondermijning van de al niet perfecte scheiding van Kerk en Staat. De vraag stelt zich hoe lang moet er een compensatie voor nationalisering betaald worden ? Is 221 jaar niet al meer dan honderd jaar geldverspilling te veel ? Hoog tijd dus dat er een einde gesteld wordt aan de financiering van de bedienaren van erediensten in het algemeen. De Kerk heeft geen riem onder het hart nodig en al zeker niet van politici die het hart niet hebben om de waarheid onder ogen te zien en de discussie over de echte scheiding van Kerk en staat aan te gaan.”

Bovenstaand standpunt verscheen op 8 augustus op de website van Anke Van dermeersch, maar het haalde de media niet. Anke Van dermeersch verzocht Bart Debie om haar reactie als persbericht te versturen, maar die had daar blijkbaar weinig zin in. Vandaar dat wij dan maar de mening van Anke Van dermeersch verder verspreiden. Als bij het VB iets goed gebeurt, dan zeggen wij het ook. Terwijl VB-senator Anke Van dermeersch uitdrukkelijk tegen de manifestatie in Scherpenheuvel was, nam VB-Kamerlid Tanguy Veys deel aan de samenkomst in Scherpenheuvel.

Zoals hier aangekondigd reisden zaterdag 17 juli Filip Dewinter en Bart Debie naar Berlijn voor een bijeenkomst van Pro Deutschland. Bart Debie verspreidde er een persmededeling over: Linkse betogers gebruiken geweld om Dewinter en Debie toegang tot Berlijns stadhuis te ontzeggen. Dat Debie zelf als politieagent veroordeeld is voor overmatig gebruik van geweld brengt hij niet in herinnering.

Bart Debie: “Afgelopen weekend vond in de Duitse hoofdstad Berlijn een partijmeeting plaats van de Duitse burgerbeweging Pro-Deutschland. Als eregasten en sprekers waren onder andere Filip Dewinter en Bart Debie van het Vlaams Belang uitgenodigd. De meeting verliep niet zonder slag of stoot. Te meer daar de Duitse organisatoren van Pro-Deutschland al een week voor de meeting via de Duitse rechtbank de toelating hadden moeten afdwingen om de meeting te laten door gaan in het stadhuis Schöneberg in Berlijn. Op de dag van de meeting – zaterdag 17 juli 2010 – verzamelden voor dat stadhuis een 1000-tal linkse tegenbetogers. Tot de tegenbetoging was onder andere opgeroepen door de partij SPD, waarvan de burgemeester deel uitmaakt. De massaal aanwezige politie moest al van in het begin hard optreden en peperspray inzetten tegen de tegenbetogers, waarvan er enkele werden gearresteerd. Toen Filip Dewinter en Bart Debie arriveerden liep het haast helemaal uit de hand en werd er onder andere met verfeieren en stenen gegooid. Met veel trek en duwwerk en onder zware politiebewaking werden Dewinter en Debie het stadhuis binnengeleid.

In zijn toespraak benadrukte Dewinter dat ook Duitsland gebukt gaat onder een sterke islamisering en dat onze steden kreunen onder de gevolgen van de immigratie: gettovorming, verpaupering, verloedering en criminaliteit gaan hand in hand. “De miljarden euro’s die besteed werden aan allerhande integratieprojecten bleken kosten op het sterfhuis”, aldus Filip Dewinter. Verder drukte hij namens het Vlaams Belang zijn steun uit voor Pro-Deutschland bij de komende verkiezingen in 2011. Bart Debie haalde in zijn toespraak zwaar uit naar de Berlijnse SPD-burgemeester die ervoor zorgde dat zijn linkse gewelddadige activisten de vrijheid van meningsuiting in de kiem probeerde te smoren. Hij feliciteerde zijn ex-collega’s van de Duitse politie die onder deze moeilijke omstandigheden kalm en beheerst bleven. De integrale toespraak van Filip Dewinter kan u hier bekijken. De toespraak van Bart Debie kan u hier bekijken. Over de meeting en de tegenbetoging verschenen in meerdere Duitse kranten en tv-stations berichten.”

Het leverde het Vlaams Belang een artikeltje op in Gazet van Antwerpen. En natuurlijk op de nationale website van het VB. Maar met dat laatste artikel was Bart Debie niet gelukkig. Op Facebook jammerde hij: “Bart Debie stelt vast dat zijn ‘collega’s’ van de redactie op Madou 10 vakkundig censureren. Volgens hen was enkel Dewinter aan het woord in Berlijn. Straffe kost…” Maar er is meer. (Foto’s: 1: Pro Deutschland-voorzitter Manfred Rouhs verlaat even de conferentiezaal om te gsm’en. 2: Lijfwacht en privé-chauffeur van Dewinter Koen Spitaels en Bart Debie bekijken de gebeurtenissen buiten.)

AFF/Verzet was ook in Berlijn en stelde daar toch wel een paar andere zaken vast dan Bart Debie.

Debie is ongewild grappig als hij spreekt van “een 1000-tal linkse tegenbetogers” die verzameld waren rond het stadhuis waar de bijeenkomst van Pro Deutschland zou plaatsvinden. Overigens was het niet hét stadhuis van Berlijn, het Rathaus van Schöneberg is eerder te vergelijken met één van de Antwerpse districtshuizen. Een duizendtal tegenbetogers, waar haalt Debie het? Zijn vrienden van de politie – die hij altijd door dik en dun steunt – spreken van “meer dan 300”. 1 000 is natuurlijk “meer dan 300”, maar dat is natuurlijk niet wat de politie bedoelde met “meer dan 300”. De organisatoren spraken, volgens de Berliner Kurier, over een 800-tal manifestanten. Het moet Debie wit voor de ogen gezien hebben om dan te spreken van een 1000-tal tegenbetogers… te meer omdat meer dan 90 % van de demonstranten niets gezien heeft van het incident waarover Debie klaagt, dat zich aan één van de zijkanten van het Rathaus afspeelde. Toen Dewinter er samen met de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann opdook werd het gezelschap op gejoel onthaald. De politie moest voor hen een weg banen en was nogal direct in haar aanpak. Een zitstaking werd gebroken, vijf tot acht demonstranten werden peperspray in het gezicht gespoten en afgevoerd.  That’s all. Verder was het een aangename namiddag, toch in het zonnetje buiten het Rathaus. (Foto 1: Pro Deutschland-kopstukken tussen twee groene hagen op weg naar het Rathaus. Als laatste: Lars Seidensticker, 'landesgeschäftsführer' van Pro Duitsland.)

Is er discussie over het aantal tegenbetogers, over het aantal deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst is er weinig discussie. En nochtans verzwijgt Debie het in zijn persmededeling. Tot aan de komst van een bus van Pro Köln, ruim een uur na de start van de Pro Deutschland-bijeenkomst en met overigens slechts een handvol mensen aan boord, waren er welgeteld eenenveertig deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst. Eenenveertig. Waarvan – tot tevredenheid van de organisatoren van de tegenmanifestatie – slechts enkele Berlijners.

Bij de tegenbetogers overigens niet enkel Duitse antifascistische autonomen maar het brede scala van linkse partijen en bewegingen: van Die Grünen over de sociaaldemocraten van de SPD en links daarvan Die Linke, tot andere antifascisten. Geen enkele groep die de overhand had. Aan het Rathaus had het plaatselijk bestuur een spandoek gehangen waarin het duidelijk maakte dat het voor democratie en tolerantie is, en tegen racisme, extremisme en geweld (foto 2). Sprekers en muzikanten verduidelijkten de hele namiddag dat dit bijgevolg betekent: geen tolerantie voor nazi’s (foto 3). Die Grünen deelden ballonnen uit met de opdruk Kein Platz für Nazis, bij de SPD kon je gratis de cd Nazis aus dem Takt bringen krijgen, en anderen hadden grappige affiches tegen de nazi’s in aanbieding. Een linkse actiegroep parodieerde de nazi’s

Zelf zouden we Dewinter en Debie niet als nazi’s bestempelen, maar laten we de Duitse uitvinders van het woord maar de betekenis eraan geven die zij willen. Bart Debie liet zich in zijn toespraak in Berlijn anders wel langs zijn 'alleraardigste' kant zien. Voor Debie – en het is niet dat Dewinter er anders over denkt – zijn niet alle vreemden misdadigers, maar zijn alle misdadigers toevallig wel vreemdelingen. Debie’s “Laat ons ze uitburgeren. Niet meer pogen ze te inburgeren, maar eenvoudig terugsturen” werd op applaus onthaald bij Pro Deutschland. Voor de politie had Debie niets dan lof. “Omdat ze het waarschijnlijk niet gemakkelijk heeft om te werken onder leiding van een linkse “schwule” (= homo, ‘nicht’, janet) burgemeester.” Een uitspraak die nazinderde in de Duitse pers (bekijk de slotseconden van deze video) en tot commentaar leidde in Nederland.

De anti-homo praat van Debie is opmerkelijk. Toen hij nog Antwerps politieagent was, was zijn politiechef én boezemvriend een man die zich outte als homo, en ook in het Antwerpse uitgangsleven leerde Debie homo’s appreciëren. Anders dan zijn partij zei Debie niet tegen het homohuwelijk te zijn. Waarop hij natuurlijk werd teruggefloten. Met alle ontslagen die er in de VB-personeelsrangen zijn gevallen de voorbije weken, en om zich populair te maken bij zijn Duitse vrienden, vervalt Debie nu in de gebruikelijke VB-taal over homo’s. (Wordt vervolgd. Later deze week de derde aflevering van dit verslag vanuit Berlijn.)

Het zijn toch onvoorstelbare klungelaars aan de top van het VB. Dan hebben ze eens een veiligheidsspecialist in huis, Bart Debie (foto). Die er wel eens te hard tegenaan gaat. Die dezer dagen heel het land afrijdt voor de Veilig Ouder Worden-campagne van het VB. Gisterennamiddag in het kader van die campagne nog een lezing gaf in een naar zijn smaak veel te klein zaaltje in Kontich. Die intussen wel beseft dat hij niet de hele waarheid in pacht heeft, maar wie heeft dat wel? Die even de voeten op de grond houdt bij het opbod aan maatregelen die men suggereert voor de problemen in het Brusselse. Die daarmee de pers haalt. Een genuanceerd standpunt bij het VB is immers nieuws. Et voilà: Bart Debie moet van Bruno Valkeniers voortaan zwijgen over het veiligheidsstandpunt van zijn partij. 

Auteur-columnist Tom Naegels vond het ook één van de opmerkelijkste nieuwsfeiten van de voorbije week. Tom Naegels (gisteren in De Standaard): “Met al die verhalen over Brussel achter de kiezen, krijg ik bijna het gevoel dat ik in de provincie woon. Wat voor een Antwerpenaar, het moet gezegd, een betrekkelijk onwennige ervaring is. Een mens zou er jaloers van worden: amper enkele jaren geleden waren wíj de iconische grootstad, waar bij ieder incident de voltallige Vlaamse pers neerstreek, klaar om elke rondslingerende spuit, elke ingeslagen ruit, elke balorige tiener in het vizier te nemen. En kijk nu: onze criminaliteit stijgt met negen procent, en er kraait geen haan naar. Vertel vandaag dat je in Borgerhout woont, en het maakt evenveel indruk als Lummen of Waarschoot. Nee, in Kuregem, in Molenbeek, dáár word je gesac-jackt, dáár kun je de oorlogswapens zo op de markt kopen, dáár schelden ze je uit voor vuile Belg. 't Is gek hoeveel ik herken in de discussies over Brussel. Los van het feit dat de situatie in een aantal wijken daar een pak ernstiger is dan wat wij ooit gekend hebben, zie je precies dezelfde dynamiek ontstaan, inclusief het zwaaien met 'objectieve' criminaliteitscijfers die niet gestegen zijn, het opsommen van alle leuke kanten van de stad, het aanhalen van haar onderfinanciering, het verwijzen naar Johannesburg en New York waar véél ergere dingen gebeuren, de getuigenissen van inwoners die nog nooit iets meegemaakt hebben, de minachting voor 'dorps', 'bekrompen', 'arm' Vlaanderen dat zijn steden altijd al gehaat heeft, de ergernis over de pers die alleen opdaagt als er negatief nieuws te rapen valt, de verbijstering ook, omdat je je eigen stad niet herkent in de vele verhalen die erover verteld worden - en aan de andere kant de overdrijvingen, de oorlogsretoriek, de eindeloze reeks getuigenissen over overvallen en beledigingen op straat, en de bittere verwijten aan al wie lijkt te minimaliseren, zelfs al gaat het enkel om een gematigder woordgebruik. En daartussenin, geklemd tussen hamer en aambeeld, de frustratie van hen die een genuanceerd verhaal willen vertellen.

Omdat de ironie nooit de wereld uit zal zijn, behoort tot die laatste sinds kort ook Bart Debie. Je moet het ze nageven, die Belangers: tot op het laatst blijven ze anti-establishment. Is het establishment laks voor criminelen, dan pleit het Belang voor zero tolerance. Pleit ondertussen iederéén voor zero tolerance, dan zeggen ze bij het Belang: 'Jamaar ho, mensen: we moeten nu niet aan opbod doen.' 'De voorstellen kunnen niet straf genoeg zijn', schuddebolt Debie, ooit bijgenaamd 'Bartje Penalty' omdat hij als Antwerps commissaris het woord 'strafschop' wel erg letterlijk nam. 'We moeten redelijk blijven. Nultolerantie kan niet als bedoeling hebben om het gros van de brave Brusselaars - van welke origine ook - lastig te vallen.' Toen vielen wij helemaal uit onze stoel. Van welke origine ook! Een Belanger die erkent dat a) het gros van de Brusselaars braaf is, terwijl b) het gros van de Brusselaars Frans spreekt en c) op de socialisten stemt, en bovendien d) daaraan expliciet 'van welke origine ook' toevoegt. En dat komt van een man die zijn burgerrechten is kwijtgespeeld na een veroordeling wegen racisme. Al moeten we eerlijk zijn: De Standaard heeft daarin, bij het uitschrijven van het interview, een beetje vals gespeeld. Als je Debies oorspronkelijke opiniestuk leest, dan staat daar: 'Men zal moeten beginnen met het bepalen en benoemen van de aan te pakken doelgroep... Laat het ons maar meteen zeggen: de doelgroep bestaat vooral uit allochtonen.' Wat Debie bedoelde was dus: beperk de doelgroep van zero tolerance tot hen die overlast bezorgen, namelijk allochtonen, zodat de brave Brusselaars, van welke origine ook zolang het maar geen allochtonen zijn, niet lastiggevallen worden. Niettemin is het een opvallende omkering van tien of twintig jaar geleden: waar vroeger iedereen zijn standpunt matigde, soms op het minimaliserende af, omdat het Belang marktleider was in straffe taal, is het nu het VB zelf dat zijn standpunt moet aanpassen aan de mainstream, om ergens het verschil te kunnen maken: gaan we straffer, of tonen we ons net meer genuanceerd? Zelfs in een dossier dat voor het volle pond tot zijn corebusiness behoort. Wetende dat het Blok in Antwerpen de problemen weliswaar op de agenda heeft gezet, maar tegelijk ook hun oplossing fel bemoeilijkt, is dat voor Brussel een hoopgevende vaststelling.”

Het verhaal is nog een beetje straffer dan Tom Naegels schetst. In het originele opiniestuk van Bart Debie staat niet dat nultolerantie niet als bedoeling kan hebben dat het gros van de brave Brusselaars “-  van welke origine ook - “ daarmee lastig wordt gevallen. Neen, er staat dat het niet de bedoeling kan zijn dat de oudere Brusselaars “- n'importe quelle origine - “… Toen Debie zich laatst onder handen liet nemen in een welnesscenter in Dilbeek (“Dilbeek, waar Vlamingen thuis zijn”) liet Debie zich ontvallen: “Viviane, tu as des mains en or.” Debie wordt nog een echte Brusseleir.

Bart Debie (links op de foto hiernaast) mag van zijn werkgever niet langer een politieke blog bijhouden, en met wat hij op Facebook schrijft is hij voorzichtig geworden. Maar deze week moest de gewezen politiecommissaris zijn hart toch luchten over de zero-tolerantie waar nu zowat iedereen langs Vlaamse kant voor pleit.

Bart Debie (aan zijn Facebook-vrienden): “(…) Zij die - ook in mijn eigen partij - nu luid staan te roepen dat we overal en altijd het zero-tolerantieprincipe in de praktijk moeten brengen wil ik toch even met de voetjes op de grond zetten. In de huidige situatie is het ONMOGELIJK om dat principe in de praktijk te brengen. In de letterlijke betekenis van het woord wil dit zeggen dat men ELK misdrijf zal vaststellen, verbaliseren en voor een rechtbank zal brengen die er dan ook nog eens een gepaste strafuitvoering aan moet geven. Het hapert aan elke aspect van de vorige zin. Dat wil zeggen dat de Brusselse agenten alles moeten verbaliseren, gaande van de kleinste verkeersinbreuk, elk papiertje of sigarettenpeuk die op de grond wordt gegooid, tot elke scholier die spijbelt, alle feiten van wapenbezit, drughandel en drugbezit, elke kruimeldiefstal tot en met grote georganiseerde criminaliteit, etc. En dan spreek ik nog niet over de enorme sociaal-rechtelijke inbreuken die we in de talrijke Brusselse nachtwinkels en supermarkten tegen komen. Hebben de luide roepers al eens nagedacht wat voor een enorm bataljon aan agenten daarvoor nodig is ? De politie die nu al verzuipt in de administratie kan dat ook administratief niet aan. En dan spreken we niet over de onderbemande parketten. Maar stel nu nog dat de politie - vraag me niet hoe - er in zou slagen om dat verwezenlijken, dan schort het wel op het niveau van de rechtbanken. Té weinig rechters, té weinig kamers, té weinig cellen voor minder- en meerderjarigen en zelfs de nepmaatregel met de enkelbanden werkt niet meer omdat de voorraad al lang op is. De straffeloosheid zal dus gewoon blijven bestaan, spijts al dat werk van de politiediensten.

Uiteraard is het toepassen van zero-tolerantie wél mogelijk. Maar men zal moeten beginnen met het bepalen en benoemen van de aan te pakken doelgroep. Het kan immers niet de bedoeling zijn dat de oudere Brusselaars - n'importe quelle origine - die elke dag moeten overleven in deze stad ook het slachtoffer worden van de zero-tolerantie. Daar wringt meteen weer het schoentje. Laat het ons maar meteen zeggen : de doelgroep bestaat vooral uit allochtonen. Maar dat krijgen de politiek correcte dames en heren beleidsmakers in dit land niet over de lippen. En eens de doelgroep bepaald is zal men moeten bepalen bij welke misdrijven men het zero-tolerantieprincipe zal willen toepassen. Het is om hoger vermelde redenen ONMOGELIJK om alles te vervolgen. Kies dus de misdrijven die het meest acuut problematisch zijn, aangevuld met de aanpak van de misdrijven waar je de criminelen het meest pijn doet : in de geldbeugel. Gebruik de kaalplukwetten en neem die luxewagens in beslag, leg beslag op woningen en bankrekeningen. En ouders die niet willen meewerken om hun kinderen in toom te houden mogen gerust even fluiten naar het kindergeld. Als de politiek en de Belgische justitie willen kunnen ze dit snel in de praktijk brengen. Kortom, pas zero-tolerantie toe, maar hou het voor diegene die het goed menen ook leefbaar alstublieft. En zelfs dan nog is zero-tolerantie slechts beperkt in de tijd vol te houden. Ik spreek uit ervaring dat dit een nooit geziene personeelscapaciteit vergt. Per definitie is het enkel en alleen daarom al slechts tijdelijk houdbaar.”

Bart Debie: “Ik geef niet snel professor Brice De Ruyver gelijk, maar in deze heb ik eerder aan den lijve ondervonden dat men de gevolgen van zero-tolerantie goed moet inschatten. Ik herhaal nogmaals dat men - ook in eigen partij - goed moet beseffen wat men predikt.” Voornaamste prediker voor die zero-tolerantie in Debie’s partij is de hoofdvogel daar: Filip Dewinter (rechts op de foto hierboven). Dewinter wil niet alleen in Anderlecht maar meteen ook in heel Antwerpen de invoering van de zero-tolerantie. Bart Debie is de veiligheidsadviseur van het VB. Aan De Standaard zei hij gisteren: "Ik heb mijn aanbevelingen en bedenkingen aan de partij overgemaakt. Bij de meeste partijgenoten vallen die goed. Maar ik weet dat de partijleiding doorgaans haar eigen mening heeft en daar moeilijk van af te brengen is." "Wat niet wil zeggen dat ik de waarheid in pacht heb", voegde hij er veiligheidshalve nog wel aan toe. Voor partijvoorzitter Bruno Valkeniers was dit er over. Bart Debie (vandaag in Gazet van Antwerpen): "De voorzitter heeft mij opgedragen om geen commentaar meer te geven op het veiligheidsbeleid. Ik wilde gewoon enige nuance brengen in het debat en het standpunt van het Vlaams Belang. Het is voor mij nu onduidelijk of ik eigenlijk nog de veiligheidsadviseur ben van de partij." Debie zou door Valkeniers gevraagd zijn om publiekelijk terug te komen op zijn mening, maar dat was voor de ex-politiecommissaris een brug te ver. Hij wou hierover aan Gazet van Antwerpen niets kwijt. Bart Debie: "Ik mag niets meer zeggen van de voorzitter en ik ben een trouwe werknemer."

Marie-Rose Morel is geen bestuurslid van de VRT geworden. Het werden twee mensen met een veel langere staat van dienst bij het VB die de partij gaan vertegenwoordigen bij de openbare omroep. Vooreerst Hilde De Lobel, voormalig Vlaams volksvertegenwoordigster, voor de kandidatenlijst voor de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2004 opzij gezet om… nieuwkomers als Marie-Rose Morel en Jurgen Verstrepen een plaatsje te geven op de VB-banken in het Vlaams parlement. De Lobel kwam daarna nog even terug in het Vlaams parlement nadat Rob Verreycken het er te bont maakte. Intussen is ze in Antwerpen VB-districtsraadslid. De voornaamste verdienste van Hilde De Lobel is dat ze in de Antwerpse wijk Seefhoek woont, en verder overal te hulp springt waar het VB haar vraagt. In november was ze nog de VB-spreekster van dienst bij het protest tegen de eerstesteenlegging voor een nieuwe moskee in Keulen.

Ook Eric Deleu (foto), de tweede VB-vertegenwoordiger in de Raad van Bestuur van de VRT, heeft ook al eens de duimen moeten leggen voor Marie-Rose Morel. Eric Deleu is het eerste gemeenteraadslid van het VB. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 1982 stapte hij als fractieleider van een tweekoppige VB-delegatie het Antwerpse stadhuis binnen. Nu is Eric Deleu VB-gemeenteraadslid in Aartselaar. Belangrijker bij deze voor de buitenwacht minder bekende VB’er is dat hij tot het old boys-netwerk van het VB behoort. Uit een graffiti in een Belgisch café in Kaapstad (zie de eerste foto in onze ‘Galerij der dwazen’ in de rechterkolom van deze blog)  blijkt dat Eric Deleu wel eens op reis was in Zuid-Afrika in gezelschap van Filip Dewinter en (jawel) Frank Vanhecke. Al jaar en dag verzorgt hij met zijn reclamebureau ARB de verkiezingscampagnes van het VB, ook al blijkt dat niet uit de portfolio van het bedrijf. Maar daar staan nog wel meer bedrijven niet op waar ARB voor werkt(e). Voor het VB ging Eric Deleu eigenhandig bij Dille & Kamille de bezem kopen waarmee het VB de Grote kuis-campagne voor de Europese verkiezingen in 1994 voerde, en de Orde op zaken-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen datzelfde jaar. Tien jaar later, in 2004, mocht Eric Deleu VB-afgevaardigde worden in de Raad van Bestuur van de VRT in opvolging van Werner Marginet, die Vlaams parlementslid was geworden. In 2005 werd Eric Deleu opnieuw door het VB uitgestuurd naar de Raad van Bestuur van de VRT.

Met de komst van Marie-Rose Morel liep het even mis met de zakelijke contacten tussen Deleu en het VB. Net voor de federale verkiezingen op 10 juni 2007 moest Deleu’s reclamebureau het voor een contract met het VB afleggen tegen een reclamebureau uit… Schoten. Consternatie bij Vlaams Belang. Volgens Marie-Rose Morel, die een dik jaar tevoren in Schoten was gaan wonen, was er een verschil van 25 % tussen de prijs van Deleus reclamebureau en het Schotense reclamebureau. Aan De Standaard bevestigde Deleu dat het missen van het contract “inderdaad een verrassing van formaat” was. Maar de zaak werd vlug rechtgetrokken, begin juli 2007 was het bij het VB weer als vanouds. Volgens Filip Dewinter was er niets aan de hand. Filip Dewinter: “We schreven een offerte uit en dat Schotens bureau was het goedkoopst. Nadien schreven we een nieuwe offerte uit en deed Eric Deleu wat beter zijn best.” Zo regelt men dat bij het VB. Het regelen van een vergoeding voor een beeld van de huisbeeldhouwer van Adolf Hitler dat Deleu vorig jaar meenam uit een Duits museum nam meer tijd in beslag. Zowel Hilde De Lobel als Eric Deleu hebben dus al eens een stap opzij moeten zetten voor Marie-Rose Morel, en nu is het Morel die hen moet laten passeren. Bij een verdeling van mandaten maakt een partijvoorzitter trouwens altijd meer ongelukkigen dan gelukkigen.

Ook Bart Debie had zijn zinnen gezet op een mandaat als VB’er in de Raad van Bestuur van de VRT, maar hij stond niet eens op de shortlist van vier kandidaten voor twee mandaten die Bruno Valkeniers had doorgestuurd naar minister Ingrid Lieten. De voorbije dagen liet Bart Debie zich tegenover zijn Facebook-vrienden ontvallen dat hij zich bezint over zijn professionele toekomst. Meer wilde hij er niet over kwijt. Bart Debie: “Tja. Ik ga hier op dit publiek forum niet over uitweiden. De Stasi  bij ons op ’t werk leest immers mee.”

Van Knokke tot Lanaken, Bart Debie (foto 1) rijdt dezer dagen het hele land af voor de ‘veiligheidspreventienamiddagen’ die het VB voor senioren inricht. Bijeenkomsten waar gratis koffie en taart aangeboden wordt. Een mens zou alleen al daarom naar die infonamiddagen gaan.

De voorbije, uitzonderlijk warme, zomer werd Bart Debie herhaaldelijk in Antwerpen gesignaleerd. Zat hij niet op het terras van café Berlin, in de schaduw van de politietoren aan de Oudaan, dan was hij locaties aan het zoeken voor een filmpje met preventietips dat op de infonamiddagen voor senioren getoond wordt. Niet gemakkelijk! Aan welke bankautomaat gaan we opnames maken? Aan welke tramhalte? Er zijn er zoveel in Antwerpen! Uiteindelijk werd het de tramhalte aan het Schijnpoort, op een steenworp van het Sportpaleis. Het filmpje dat opgenomen werd, met VB-medewerker Bert Deckers als regisseur, begint redelijk schokkend voor wie er onvoorbereid naartoe zou kijken. We bevinden ons aan het Stuivenbergplein in Antwerpen-Noord, een dame wandelt over het voetpad met een handtas in haar hand, een dief gaat met die handtas aan de haal, en dan zien we Bart Debie stoïcijns op datzelfde voetpad staan. Debie, die als bijna-dagelijks bezoeker van de fitnessruimte van het Vlaams Parlement niet van stramme benen kan verdacht worden, loopt niet achter de dief aan! Uiteindelijk blijkt het echter slechts een enscenering te zijn. We zien de dame en dief nog herhaaldelijk terug in penibele omstandigheden. En Bart Debie, natuurlijk.

Na amper een halve minuut waarschuwt Bart Debie ons ook voor het "vals veiligheidsgevoel". Bart Debie: “Let ook op voor het vals veiligheidsgevoel. Men raadt u misschien wel eens aan om een mes of een busje pepperspray mee te nemen, maar let op: enkel geoefende mensen kunnen daarmee omgaan, en de kans is groot dat de potentiële dieven die tegen u zal gebruiken.” Daarmee maken Debie, Deckers en al wie nog verantwoordelijk is voor het vertonen van dit filmpje een zware fout. Want de hoofdboodschap is natuurlijk dat messen in bepaalde gevallen en busje pepperspray altijd… verboden wapens zijn. In een filmpje van 4,5 minuten kan natuurlijk niet alles uitgelegd worden, maar politiemensen zeggen ons dat de hoofdboodschap toch moet zijn dat het verboden wapens zijn, en niet dat je getraind moet zijn om met die verboden wapens te kunnen omgaan. In het VB-foldertje met 32 preventietips (foto 2) dat Bart Debie schreef ter aankondiging van de veiligheidspreventienamiddagen van het VB, wordt wel uitgelegd dat “een mes, een spuitbus pepperspray of traangas. Soms raadt men u ook aan om een busje haarlak als ‘bewapening’ te gebruiken” dikwijls bij wet verboden is, en men zich daarmee strafbaar maakt wegens verboden wapendracht, maar in het VB-filmpje wordt daarover niet gerept. En blijft een beeld en gesproken woord niet langer hangen dan een te lezen tekst?

Voor het overige wordt de VB-veiligheidscampagne vooral ervaren als een marketingstunt van de partij. Lex Moolenaar schreef in Gazet van Antwerpen: “De ouderen vormen een groeiende groep in de samenleving, die voor het VB veel potentiële stemmen bevat. En die kan de partij goed gebruiken, nu de lange reeks verkiezingsoverwinningen is stopgezet. Logisch dus dat voor de lancering van het seniorenplan de hele état major van het VB naar de Grote Markt was afgezakt: niet alleen dewinter, maar ook Valkeniers én ondervoorzitter Marijke Dillen. De boodschap was helder: de interne kwesties zijn voorbij, het nieuwe partijbestuur gaat aan de slag. Helaas voor het VB zit de partij na een eeuwigheid nog steeds op alle beleidsniveau in de oppositie. Dat beseft ook de kiezer. Hoe lang blijft het interessant om naar verhalen over seniorenplannen te luisteren als je weet dat die toch nooit zullen worden uitgevoerd? En als je hebt gelezen dat het partijbestuur zelf het woord ‘beleidspartij’ uit de visietekst van Bruno Valkeniers heeft geschrapt?” Lex Moolenaar merkt overigens ook op dat de het VB-plan voor “méér seniorenveiligheid” (extra verlichte en bewaakte parkeerplaatsen voor senioren op openbare parkings, voldoende politiepatrouilles zodat de aanrijtijden bij een oproep minimaal zijn, waar veel senioren wonen extra bewakingscamera’s die effectief opgevolgd worden, politiesteunpunten in seniorencentra, premie voor senioren die willen investeren in veiligheidsmaatregelen thuis…) nogal kost. “Maar een berekening van de kostprijs heeft Dewinter niet gemaakt. Het is gemakkelijk om ideeën te lanceren als je in de oppositie zit.”

De voorbije week pakten enkele kranten uit met een reportage over de nieuwe postercampagne voor Oxfam Fairtrade. Een campagne om eerlijke handel te bevorderen. Deze keer gelukkig geen Jean-Luc Dehaene naakt in een wijnton, maar ook geen Dina Tersago op een bed van chocoladesnoepjes. Wel onder andere Delphine Boël die Libertea promoot, Helmut Lotti die de aandacht vestigt op eerlijk gemaakte wijn uit Zuid-Afrika of Goedele Liekens die goede chocolademelk aanprijst.

Fotografe Lieve Blancquart bezocht de fairtradeprojecten waarvoor Bekende Vlamingen en Belgen promotie maken. Lieve Blancquart (in De Standaard): “Iedereen kent intussen Fairtrade wel als merk, maar wat het betekent te velde is veel minder bekend. Voor een suikerboer in Paraguay, een wijnboer in Zuid-Afrika of een theekweker in Sri Lanka maakt Fairtrade het verschil tussen niemand of iemand zijn.” “De boeren krijgen er aandelen in het bedrijf waarvoor ze leveren of worden lid van een coöperatieve, waardoor ze een gegarandeerd minimuminkomen hebben, ook als het weer de oogsten vernielt. De teelt is vaak veel intensiever omdat ze biologisch werken, maar ook gezonder voor hen, want er wordt niet gespoten met verdelgingsmiddelen zoals de multinationals doen. En zo leveren ze een mooi product af, dat door ons gewaardeerd wordt.” Vanaf 1 december is in alle Vlaamse wereldwinkels hierover trouwens een fraai fotoboek en een dvd te koop.

Intussen kopen meer en meer mensen fairtradeproducten, en ook overheidsdiensten schaffen ze aan. Bij de Vlaamse ambtenarij, de Vlaamse ministeriële kabinetten en het Vlaams parlement drinkt men al sinds 2001 koffie van het Max Havelaarkeurmerk. “Omdat de Vlaamse overheid in het label Max Havelaar een belangrijk ontwikkelingsinstrument ziet om producenten in het Zuiden een minimuminkomen te waarborgen”, werd laatst nog medegedeeld. In 2006 werd zo 28 ton koffie aangekocht door de Vlaamse administratie, naast 17 400 grote en 10 700 kleine flesjes fruitsap, en 3 200 flessen wijn. Maar niet iedereen apprecieert dit. Bart Debie, perswoordvoerder van de VB-fractie in het Vlaams parlement, installeerde eind vorige maand in zijn bureau in het Vlaams parlement een Senseo-koffietoestel dat hij van een collega cadeau had gekregen. Bart Debie liet zijn Facebook-vrienden meteen delen in de vreugde: “Eindelijk bye bye brol Fair-Trade koffie van het parlement.” Bij de medewerkers van de andere partijen in het Vlaams parlement hebben we geen klachten opgevangen, laat staan dat ze de fairtrade koffie "brol" zouden noemen.

We schreven hier zondag terloops dat Bart Debie (foto 1, ex-politiecommissaris, veroordeeld voor racisme, overdadig geweld, schriftvervalsing en diefstal; ex-Antwerps gemeenteraadslid; VB-veiligheidsadviseur en persverantwoordelijke van de VB-fractie in het Vlaams parlement) na bijna drie maanden stilte terug aan het bloggen was geslagen. Na de verkiezingen op 7 juni schreef hij ’s anderendaags nog “een korte reactie na de verkiezingsuitslag” and that was it. Vorige week maandag, 21 september, nam hij de draad terug op. De affaire met Morel en de houding van Bruno Valkeniers zat hem te hoog.

Onder de kop De ‘doorstart’ van deze blog schreef hij: “De verkiezingen liggen nu al wel even achter ons. Het was lange tijd stil op deze blog en dat had zo zijn redenen. Tijd voor een ‘doorstart’, zoals men dat hier in de politiek al wel eens noemt. Naast een nieuwe layout (sic) (waar nog aan gewerkt kan worden) zullen er dus opnieuw dagelijks artikels op deze blog verschijnen. Opiniestukken over actualiteit, meningen, vraagstukken, etc… het zal allemaal aan bod komen. Mijn eigen kijk, mijn eigen ongezouten mening… te nemùen of te laten. (…) Zodus… spread the word: Over & Out is terug!” Waarna dan een lang artikel volgde over de affaire Morel. Het was die dag de ‘internationale dag van de vrede’ en Debie had op zijn Facebook gevraagd of iemand “deze melding op een briefje onder de deur van het partijbestuur wou schuiven. Eigenlijk was dit als grap bedoeld, of toch niet helemaal.” Waarna Bart Debie Staf Neel, Bruno Valkeniers en Marie-Rose Morel de mantel uitveegde.

We hebben niet de kans gekregen de “spread the word” te doen over de doorstart van Over & Out, want ’s anderendaags was Debies blog al veranderd in Sol omnibus lucet (de zon schijnt voor iedereen), een blog over “welness, sport, reizen, gastronomie…” Op de oude blog plaatste Debie donderdag nog een afscheidsbericht: “(…) Ik geef de strijd op. Deze politieke blog zal ophouden te bestaan. Ik wil voorkomen dat ik door het ene of het andere partijbestuurslid in een bepaald ‘kamp’ wordt gestoken. Ik ben werknemer van en voor het Vlaams Belang. Voor iedereen dus. Ik zou hier pagina’s kunnen vullen over wat er fout loopt in onze organisatie, maar ik ga dat bewust niet doen. Het is niet aan mij om conclusies te trekken. Maar misschien kan dit een signaal zijn. Ik ben een trouwe werknemer en een loyale Vlaams-nationalist. De strijd van David tegen Goliath ben ik echter beu. Ik stop met deze blog, maar zal mijn taak binnen de partij naar best vermogen verder zetten. Rest er mij de vele lezers, militanten, aanhangers en geïnteresseerden te danken voor de steun en de aandacht. Ook de politieke tegenstander wil ik danken voor de aandacht voor deze blog.”

Nouja, ’t was graag gedaan. We hebben Debies analyses altijd graag gelezen; dat hij zijn dochtertje in zijn blog opvoerde en het ook nodig vond slechts in een zwembroek gekleed te poseren aan een zwembad in Zuid-Frankrijk vonden we daarentegen niet nodig. Debie kondigde na zijn veroordeling als ex-politiecommissaris een boek aan over wat er allemaal echt zou gebeurd zijn, maar daar hebben we nog niets van gezien. Meer dan een paar keer gaan praten over “de waarheid” bij de Vlaams Belang Jongeren hebben we niet gezien. Fans van Debie moet echter niet treuren: dit najaar schittert Debie in filmpjes die de voorbije zomer opgenomen zijn in het kader van een campagne die het VB bij senioren plant over de veiligheid. Voor de na zijn veroordeling naar Sint-Jans-Molenbeek verhuisde Debie was het de kans om nog een paar keer iets te gaan drinken in het café Berlin, behalve een trendy bar ook een vaste stek voor een aantal politieagenten in de schaduw van de politiekantoren aan de Oudaan in Antwerpen. Ja ja. Dat waren nogal eens tijden, toen. (Foto 2: Het laatste bericht op Over & Out, het eerste bericht verscheen op 24 mei 2005. Klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding.)

Gisteren kwam de partijraad van het Vlaams Belang bijeen, statutair het hoogste gezagsorgaan binnen de partij. Een honderdtal mensen zijn uitverkoren om hierin te zetelen: alle parlementairen, de vertegenwoordigers van regio’s, de fractieleiders in de provincieraden, een vertegenwoordiger van de Vlaams Belang Jongeren en een aantal gecoöpteerde leden. Dat er stof was voor discussie zal niemand ontkennen.

“Het klikfonds werkt niet meer”, schreef Bart Brinckman gisteren nog in De Standaard. “Vroeger was het leven simpel. De Belang-kiezer was als een klikfonds. Nieuwe verkiezingen legden steevast een laagje op het resultaat van de vorige. De partij koesterde haar monopolie aan de rechterzijde. Met Lijst Dedecker en de N-VA zwemmen alvast andere snoeken in de vijver. Geen enkele partij is nog zeker van haar achterban. Ook Vlaams Belang valt onder die harde wet.” Hoe moet het verder? Discussie an sich is niet gemakkelijk bij het VB. Terug Bart Brinckman: “De komende maanden worden erg moeilijk voor Valkeniers, al was het maar dat hij moet opboksen tegen de perceptie dat hij er alleen zit bij de gratie van Filip Dewinter en Gerolf Annemans. Hij wil het debat erg discreet houden. Zelfs dat wordt een hachelijke opgave. Veel ervaring kan Vlaams Belang op het vlak van interne democratie niet voorleggen. Meer zelfs, zo’n aanpak werd vroeger als het begin van het einde opgevat.” “Het Vlaams Belang zweet uit al zijn poriën. De voorbije week vuurde Filip Dewinter een drietrapsraket af in de richting van voorzitter Bruno Valkeniers. Die staat erbij en kijkt ernaar”, analyseerde daags tevoren al Tom Cochez op Knack Online. “Muiterij tegen Bruno Valkeniers”, waarbij Tom Cochez verwees naar Staf Neel die (in opdracht van Dewinter, zo schreef ook Gazet van Antwerpen) de positie van Marie-Rose Morel in vraag stelde; Bart Debie die na bijna drie maanden stilte zijn blog terug leven inblies om Valkeniers en Morel aan te vallen; en Dewinter zelf die de Antwerpse imam Nordine Taouil omschreef als “de pooier van Allah”, niet meteen de manier van “mensen overtuigen met kwaliteit, stijl en nuchtere argumenten” die Bruno Valkeniers als “een nieuwe start, een nieuwe uitdaging” voor het VB zag.

“Op het moment dat ik schrijf is het partijbestuur nog steeds bezig. Of dat goed nieuws is weet ik niet. Er staan belangrijke hervormingen op til en ik hoop dat men het dan ook daarover zal hebben (en niet alleen over de kwestie Staf Neel versus Marie-Rose Morel, nvdr.). Misschien dat op deze internationale dag van de vrede de geesten wat gerijpt zullen zijn?”, schreef Bart Debie maandag 21 september op zijn blog. ’s Anderendaags was het verdwenen van zijn blog, en meer zelfs: zijn hele politieke blog was opgedoekt en vervangen door een blog over “welness, sport, reizen, gastronomie…”. Meer daarover woensdag op deze blog. Tot die “belangrijke hervormingen” waar Bart Debie het maandag nog over had op zijn blog is het gisteren niet gekomen op de VB-partijraad. Partijvoorzitter Bruno Valkeniers legde de partijraad de drie thema’s voor die hij nodig acht om te bespreken. In de eerste plaats moet de partij verjongen en vernieuwen. Dat dient zich door te zetten in de bestuursorganen, onder meer in het licht van de volgende verkiezingen. Een tweede luik van de hervormingen ziet Valkeniers in de organisatie, structuur en verantwoordelijkheden binnen de partij. “Daarover worden volgende maand knopen doorgehakt”, wist partijwoordvoerder Joris Van Hauthem na afloop van de partijraad. Het derde luik omvat de bedrijfscultuur, taalstijl en deontologie. Ook daarover valt er concreet pas volgende maand een beslissing. Marie-Rose Morel had eerder al concrete suggesties gedaan voor de partijvernieuwing, terwijl Dewinter zei verder te kiezen voor de “escalatie- en confrontatiestrategie”. De strijd tussen die twee en hun respectievelijke supporters gaat dus nog minstens een maand verder. Volgens Marie-Rose Morel was het op de partijraad gisteren "plezant" en waren er lekkere koffiekoeken. 

Foto’s: Respectievelijk Marie-Rose Morel op het Europa-congres waar ze laaiend enthousiast onthaald werd door de aanwezige VB'ers, Bruno Valkeniers op dezelfde partijbijeenkomst en Filip Dewinter die zich klaar houdt voor een volgend televisieoptreden. En neen: het is geen snorretje dat men bij Dewinter aan 't schilderen is.

Het VB heeft op haar website bekendgemaakt wie verkozen is om in de 21-koppige VB-fractie in het Vlaams Parlement te zetelen, maar daarmee weten we nog niet wie er effectief gaat zetelen. Bij de 21 verkozenen zijn er immers zes die nu al een zitje hebben in de Kamer van Volksvertegenwoordigers of de Senaat, en dan is er nog Frank Vanhecke die allicht niet de West-Vlaamse kleuren gaat verdedigen in het Vlaams Parlement maar naar het Europees Parlement trekt.

Het Antwerpse VB-gemeenteraadslid Wim Wienen (foto 1), voordien VB-gemeenteraadslid in Gent, laat op zijn blog weten dat hij “in een andere hoedanigheid” bij het VB actief zal zijn. Allicht bedoelt hij dat hij Vlaams volksvertegenwoordiger wordt. Vermits hij echter slechts derde opvolger is op de Antwerpse VB-lijst, en het een uitgemaakte zaak was dat Jan Penris en Marleen Van Den Eynde als opvolgers terug zouden keren naar het Vlaams parlement, betekent het dat van de Antwerpse VB-lijst drie verkozenen voor het Vlaams Parlement hun mandaat niet opnemen. Gerolf Annemans en Bruno Valkeniers zouden dan terugkeren naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers, en Anke Van dermeersch naar de Senaat. Tijdens de kiescampagne had Anke Van dermeersch (foto 2) nochtans bij hoog en laag beweerd dat ze effectief zou gaan zetelen in het Vlaams Parlement. Toen De Standaard, net als deze blog, suggereerde dat Van dermeersch hoewel kandidaat voor het Vlaams Parlement in de Senaat zou blijven, vroeg ze om dit te corrigeren. Ze zou wél in het Vlaams Parlement gaan zetelen, en ook in haar filmpje voor 'De Minuut' van De Standaard maakte ze dat duidelijk (zie: http://www.youtube.com/watch?v=o_ZJGKJjczU). Maar niet dus.

Wim Van Dijck bijvoorbeeld zal er niet meer bij zijn. Niet dat het een groot verlies is voor het Vlaams Parlement. In het rapport over de Vlaamse parlementsleden van De Standaard kreeg hij een 1 op 10,  bij De Morgen kreeg hij even weinig punten. In die laatste krant was het commentaar: “Studentikoos op extreem rechtse wijze en dus bij tijden vrij ranzig. Kan vaak als excuus aanvoeren dat hij een pintje te veel ophad. Werd  door Dewinter ladderzat naar huis gestuurd om hem uit het zicht van de camera’s te houden.” In NSV-kringen wordt Wim Van Dijck anders op handen gedragen als oud-NSV-lid en auteur van de boekjes Hier komt het oud Sint-Jorisgild, 30 jaar NSV, deel 1 en deel 2 (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6773721). Hilde De Lobel verdwijnt ook uit het Vlaams Parlement. “Ligt erg goed in de partij, behoort tot het meubilair”, noteerde De Standaard weinig flatterend in haar rapport. De Lobel stond op de vijfde plaats van de Antwerpse VB-lijst, maar geraakte niet bij de zeven VB-verkozenen in Antwerpen voor het Vlaams Parlement. En staat niet op de opvolgerslijst. In de Antwerpse gemeenteraad, waar De Lobel ook al eens zetelde, verdedigde ze het bedekken van een schilderij van twee kussende mannen omdat dit een aanstootgevend tafereel zou zijn (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7032653). Bij het VB is haar voornaamste rol nog in de Antwerpse wijk Seefhoek te wonen, en verder het onderhouden van contacten met de Franse ‘identitairen’ waarvan ze het uitdelen van soep mét varkensvlees voor daklozen leerde (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060211). Uit het Brussels Parlement verdwijnt onder andere Valérie Seyns – vooral bekend als de nieuwe verloofde van Bart Debie (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5936022). Seyns voerde in Brussel campagne met een tweetalige folder waarop ze zich hulde in een boerka (foto 3), wat blijkbaar niet zo’n goed idee was.

Naast de Van Dijcks, De Lobels en andere Seyns’en die niet langer een parlementair mandaat hebben, zijn er ook en vooral nog de gefnuikte ambities. VBJ-voorzitter Hans Verreyt bijvoorbeeld, in De Standaard anders nog opgevoerd als beloftevolle jongere (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7000284), zal geen Vlaams volksvertegenwoordiger worden. Tim Willekens, zesde op de Antwerpse VB-lijst (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7005786), wordt ook al geen Vlaams volksvertegenwoordiger. Verreyt en Willekens staan weliswaar nog op de VB-personeelslijst, maar ook daar is er geen jobzekerheid meer. Het VB heeft momenteel 160 personeelsleden in dienst, maar daarvan zullen een aantal ontslagen moeten worden omwille van de 14 parlementsleden die het VB in totaal verliest (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7049404). Het is nog niet duidelijk wat de gevolgen zijn voor het aantal medewerkers die het VB krijgt vanuit de betaalrol bij het Europees en het Brussels Parlement, maar voor het Vlaams Parlement zijn het er al 10,5 minder. Het VB kan natuurlijk nog wel haar dotaties aanspreken om mensen in dienst te houden, maar de partij heeft de gewoonte om haar dotaties haast integraal uit te geven aan propaganda. Het VB zag zondag haar kiezersaanhang terugvallen van 981 000 naar 614 000, meer dan een derde minder. Dat scheelt het VB 856 000 euro per jaar aan Vlaamse overheidsdotaties. Over vijf jaar, de duur van de nieuwe legislatuur, is dat 4,2 miljoen euro minder. 

Zoals te verwachten legt het VB de schuld voor haar achteruitgang zondag bij ‘de anderen’, alsof het opgezet spel zou zijn dat Bart De Wever keer na keer kon doorgaan in ‘De Slimste Mens ter Wereld’. En de ene keer verdedigt Dewinter (foto) de harde taal die hij gesproken heeft. Volgens hem zou het VB anders (nog) meer stemmen verloren hebben. Een andere keer ontkent hij dan weer radicaal en agressief te zijn geweest. “Vindt u? Ik beloof u dat ik een volgende keer eens een radicale campagne zal voeren”, zei Dewinter aan De Standaard. Het hoofd koel houden was er zondag nog niet bij. Maar het VB is nog niet uitgeteld. Naast de verliescijfers zijn er de scores die het VB nog wel haalt. AFF/Verzet brengt beide cijfers. Het VB heeft in Vlaanderen 15,28 % behaald, wat een verlies van 8,86 % is. Maar waar scoort het VB beter en waar slechter, en waar gaat het VB meer en waar minder achteruit?

In de provincie Antwerpen bekomt het VB met Filip Dewinter nog 19,2 % van de stemmen, een verlies van 10,8 %. In het kieskanton Antwerpen (= stad Antwerpen + Zwijndrecht) is het VB het sterkste, maar moet Filip Dewinter ook één van de hoogste verliescijfers in de provincie optekenen. Kieskanton Antwerpen: 22,9 (- 11,9); Arendonk: 14,4 (-7,4); Boom: 22,7 (- 11,3); Brecht (18,4 (- 9,3), Duffel: 16,8 (- 11,3); Heist-op-den-Berg: 17,3 (- 9,8); Herentals: 16,1 (- 8,9); Hoogstraten: 14,6 (- 6,9); Kapellen: 22,5 (- 11,9); Kontich: 16,8 (- 11,7); Lier: 18,9 (- 10,6); Mechelen: 18,7 (- 12,5); Mol: 16,3 (- 8,7); Puurs: 14,5 (- 9,8); Turnhout: 16,9 (- 8,7); Westerlo: 18,4 (- 10,0); Zandhoven: 19,6 (- 13,2). In Vlaams-Brabant haalt het VB, alle TAK-acties en KVHV-Mars’en op Brussel ten spijt, nog maar 12,6 %, een verlies van 9,0 %. Kieskanton Aarschot: 14,6 (- 10,0); Asse: 14,1 (- 9,2); Diest: 15,4 (- 9,9); Glabbeek: 9,7 (- 10,3); Haacht: 12,8 (- 10,1); Halle: 12,2 (- 8,6); Landen: 11,5 (- 8,8); Lennik: 15,2 (- 7,9); Leuven: 9,9 (- 8,1) Meise: 14,0 (- 9,2); Tienen: 12,4 (- 9,0); Vilvoorde: 16,0 (- 10,4); Zaventem: 8,4 (- 7,5); Zoutleeuw: 14,3 (- 9,4).

Het VB komt in Limburg uit op 15,2 %, een verlies van 7,1 %. Kieskanton Beringen: 19,3 (- 8,8); Bilzen: 14,8 (- 8,1); Borgloon: 12,5 (- 7,7); Bree: 12,5 (- 4,8); Genk: 16,3 (- 6,6); Hasselt: 14,0 (- 7,0); Herk-de-Stad: 13,7 (- 8,3); Maaseik: 17,2 (- 4,7); Maasmechelen: 16,6 (- 4,7); Neerpelt: 13,8 (- 6,7); Peer: 17,0 (- 7,5); Riemst: 10,2 (- 8,1); Sint-Truiden: 13,0 (- 10,1); Tongeren: 13,0 (- 5,4); Voeren: 13,2 (- 7,3). In Oost-Vlaanderen haalt het VB, spijts of dankzij de tomeloze inzet van Tanguy Veys, nog slechts 15,4 %, een verlies van 7,4 %. Kieskanton Aalst: 20,2 (- 6,8); Assenede: 13,2 (- 7,2); Beveren: 21,4 (- 10,8); Brakel: 12,5 (- 5,8); Deinze: 11,0 (- 7,5); Dendermonde: 17,7 (- 7,8); Destelbergen: 3,1 (- 7,9); Eeklo: 12,5 (- 5,7); Evergem: 14,8 (- 6,4); Gent: 13,7 (- 8,2); Geraardsbergen: 17,4 (- 7,4); Hamme: 17,8 (- 7,5); Herzele: 15,9 (- 7,1); Horebeke: 9,5 (- 4,7); Kaprijke: 9,5 (- 5,7); Kruishoutem: 9,9 (- 6,3); Lochristi: 13,5 (- 7,4); Lokeren: 16,5 (- 9,1); Merelbeke: 10,7 (-7,8); Nazareth: 8,0 (- 7,4); Nevele: 9,4 (- 6,4); Ninove: 22,7 (- 3,9); Oudenaarde: 10,4 (- 5,5); Ronse: 20,0 (- 9,1); Sint-Gillis-Waas: 19,2 (- 7,4); Sint-Niklaas: 19,1 (- 9,3); Temse: 19,5 (- 10,2); Waarschoot: 11,9 (- 6,5); Wetteren: 13,7 (- 5,1); Zele: 16,0 (- 7,9); Zomergem: 12,2 (- 6,9); Zottegem: 20,9 (- 6,2).

In West-Vlaanderen, de thuisbasis van Frank Vanhecke, haalt het VB nog maar 11,9 %, een verlies van 8,4 %. Kieskanton Avelgem: 11,9 (- 8,4); Brugge: 12,4 (- 8,3); Diksmuide: 10,7 (- 7,6); Gistel: 10,0 (- 8,7); Harelbeke: 12,6 (- 8,8); Hooglede: 9,5 (- 6,8); Ieper: 11,1 (- 6,9); Izegem: 13,5 (- 7,0); Kortrijk: 12,2 (- 8,2); Lichtervelde: 8,1 (- 5,3); Menen: 12,8 (- 8,6); Mesen: 10,5 (- 6,1); Meulebeke: 12,6 (- 8,2); Nieuwpoort: 12,1 (- 11,4); Oostende: 13,3 (- 10,1); Oostrozebeke: 14,2 (- 9,3); Poperinge: 10,5 (- 8,0); Roeselare: 12,3 (- 8,4); Ruiselede: 10,7 (- 7,8); Tielt: 9,7 (- 6,4); Torhout: 9,1 (- 8,1); Veurne: 8,2 (- 10,0); Vleteren: 12,4 (- 6,4); Wervik: 13,4 (- 8,9); Zonnebeke: 10,5 (- 8,5). In Brussel gaat het VB het meest achteruit. Het haalt er weliswaar nog 17,7 %, maar dat is een achteruitgang van 16,4 %. Kieskanton Anderlecht: 24,5 (- 18,5); Brussel: 15,2 (- 14,5); Elsene: 12,3 (- 12,6); Schaarbeek: 17,5 (- 17,6); Sint-Gillis: 11,1 (- 12,4); Sint-Jans-Molenbeek: 20,7 (- 18,6); Sint-Joost-Ten-Node: 13,4 (- 13,9); Ukkel: 16,1 (- 17,5).

De grootste achteruitgang voor het VB in het hele kiesgebied is dus opgetekend in Sint-Jans-Molenbeek (- 18,6 %). Het lijkt wel dat Bart Debie het aantrekt. Toen hij nog in Borgerhout woonde, was Borgerhout de plaats waar het VB het hardst achteruitging (bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006: - 5 %, elders in het land ging het VB meestal nog vooruit). Nu Debie in Sint-Jans-Molenbeek woont, is Sint-Jans-Molenbeek de gemeente geworden waar het VB het meest achteruitgaat.

Omdat in Dag Allemaal ook niet elke week een interview kan staan met Marie-Rose Morel, tipte het VB Bart Debie voor een interview in deze laatste week voor de stembusslag op 7 juni. Wie beter kan het thema criminaliteit aanbrengen dan Bart Debie? Nog steeds VB-personeelslid, werkzaam in het Vlaams Parlement waar hij tussendoor de fitnessruimte voor de Vlaamse parlemenstleden mag gebruiken, maar omwille van zijn wandaden als Antwerps politiecommissaris veroordeeld voor het mishandelen van arrestanten, vervalsen van pv’s, verduisteren van bewijsmateriaal en aanzetten tot racisme. Een hele boterham waarvoor hij voor vijf jaar ontzet werd uit zijn burgerlijke en politieke rechten – en dus zondag niet mág gaan stemmen – en veroordeeld werd tot vier jaar cel waarvan een jaar effectief. Dat laatste werd omgezet in drie maanden onder elektronisch toezicht.

Debie showt zijn enkelband voor het elektronisch toezicht deze week in Dag Allemaal (foto). Het moet een hele opluchting zijn niet effectief achter de tralies te moeten, merkt Dag Allemaal op. “Was het maar waar”, zucht Debie. Tot nu toe zat hij twee dagen in de gevangenis van Vorst, en tweemaal was het in een veel te kleine, overbevolkte gevangeniscel. Debie: “Maar goed, het zijn vooral de pesterijen met m’n enkelband die me de keel uithangen. Ik heb elf maanden moeten wachten op mijn enkelband. Daardoor hebben Valérie (Seyns, tweede op de VB-lijst voor het Vlaams Parlement en zesde op de VB-lijst voor het Brussels Parlement, nvdr.) en ik ons huwelijk al moeten uitstellen. Bovendien ben ik al aan mijn derde enkelband toe. Altijd schort er wel iets. De tweede zijn ze zelfs opnieuw moeten komen losmaken omdat hij iemand anders toebehoorde. En dan heb ik het nog niet over de problemen met het ontvangsttoestel. Ons huis is vrij groot, met zes verdiepingen, en dat toestel reikt zover niet. Ik kon dus in mijn eigen huis niet gaan en staan waar ik wilde. Ondertussen hebben ze dat min of meer aangepast. Maar met het controlecentrum loopt het nog steeds mank. Onlangs kreeg ik een brief van Justitie waarin stond dat ze de minuten dat ik – zogezegd – afwezig was, van mijn toegekende vrije tijd willen aftrekken. Wel, dat pik ik niet. En als ze doorzetten, ga ik naar de rechter in kort geding. Want ik was wél thuis, alleen zit er niemand om het fatsoenlijk te controleren.”

Debie klaagt verder nog dat als men ’s nachts onregelmatigheden vaststelt, men hem daar pas ’s morgens over opbelt. En blijkbaar gebeurt dat regelmatig. Debie: “Bijna dagelijks word ik pas in de voormiddag gebeld met mededelingen als…” Verder vindt Debie het vreemd dat het volstaat dat hij maandelijks zijn uurrooster doorgeeft. Debie: “Maar wat niemand mij vraagt, is waar ik tijdens die werk- en vrijetijdsuren precies zit. Laat staan dat het gecontroleerd wordt. Waarom steken ze geen gps in die enkelband?” Debie vergeet er een camera bij te vragen zodat men ook kan zíen wat hij tijdens die werk- en vrijetijdsuren uitvoert. Want kan dat niet meer het probleem zijn dan waar hij het doet? Volgens de woordvoerder van minister van Justitie Stefaan De Clerck maakt het niet veel uit als mensen ’s nachts de afspraken niet respecteren, dit meteen of pas de volgende ochtend vastgesteld wordt. “Wat telt is dat het wordt opgevolgd en dat er sancties kunnen volgen.” Overigens komt niet iedereen in aanmerking voor elektronisch toezicht. Seksuele delinquenten en niet-Belgen komen niet in aanmerking voor elektronisch toezicht, wat meteen ook een gedeeltelijke verklaring is voor het overmatig aandeel van vreemdelingen bij de gevangenisbevolking – maar dat zegt het VB die die oververtegenwoordiging zo vaak aanklaagt er nooit bij.

Bart Debie voert intussen volop campagne voor zijn nieuw lief, Valérie Seyns. Anke Van dermeersch achterna (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5701785) heeft Valérie Seyns zich voor haar verkiezingsfolder gehuld in een boerka, en ze is ook niet te beroerd om zich op haar folder zowel in het Nederlands als in het Frans te presenteren. Vorige zondag ging Bart Debie de folder eigenhandig bussen in Sint-Jans-Molenbeek. Hij heeft er een grondige haat aan overgehouden voor brievenbussen met ‘klepkes’.

De prijzen worden slechts aan de meet uitgedeeld en nu het hele jaar 2008 voorbij is, willen we graag drie prijzen uitreiken.

De prijs van running joke 2008 gaat naar Bart Debie (foto 1). In januari in het nieuws omdat het hof van beroep Debie’s veroordeling bevestigde, en zijn straf verzwaard heeft. Het hof veroordeelde Debie voor racisme, diefstal, schriftvervalsing en overmatig geweldgebruik als politieagent. In februari haalt Debie het nieuws met zijn criminaliteitswebsite, maar al vlug blijkt dat die website niet zoveel om het lijf heeft. In mei bevestigt het hof van cassatie de uitspraak van het hof van beroep in de zaak-Debie. “Veroordeling? Fuck You”, zegt Debie en hij zet de bloemetjes buiten in een tent in de Antwerpse rosse buurt. Met één van de flessen champagne die hij bestelt, wint hij een diamant die hij prompt schenkt aan zijn nieuw lief. In augustus vergast Debie ons op vakantiefoto’s aan de Franse Azurenkust. Eind september verhuist Debie van Antwerpen naar Brussel. Hij wordt opgeroepen zijn straf uit te zitten in de gevangenis, maar schrikt van de wantoestanden in de gevangenis van Vorst en vraagt een enkelband te mogen dragen. Het belette Debie niet voorbije maandag samen met enkele parlementsleden de dienst luchtsteun van de federale politie te bezoeken. In december verdedigde Bruno Valkeniers dat Bart Debie op de loonlijst van het VB staat. “Iedereen verdient een tweede kans, dus ook hij”, zegt Valkeniers.

Dé trend van het jaar 2008 is het verdwijnen van extreemrechtse websites of websitepagina’s nadat betrokkenen in opspraak zijn gekomen. Oude websites en -fora van het VNJ verdwijnen nadat er contacten met neonazi’s en andere zaken die men liever verzwijgt op ontdekt worden (foto 2); de Netlog-pagina's van Robert Q. verdwijnen enkele dagen nadat hij even is opgepakt als één van de organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen; de MySpace-pagina's van Chris Moorkens ondergaan om dezelfde reden hetzelfde lot; de Facebook-pagina's van Moorkens' spitsbroeder Zzz worden verwijderd; de verwijzingen naar Luc Van Keerberghen op VB-websites verdwijnen nadat de voormalige voorzitter van het VB-Machelen samen met  FN-voorzitter Michel Delacroix al zingend gefilmd werd; de Facebook-pagina's van VB-volksvertegenwoordiger Pieter Huybrechts verdwijnen van het internet, Huybrechts die liever alle Facebook-pagina's opdoekt dan enkel Blood and Honour-vriend Wim Biront te verwijderen zoals gevraagd door de VB-top; de MySpace-pagina's van Club Valhalla in Rijkevorsel, plaats voor afterparty's van Blood and Honour Vlaanderen en andere concerten en fuiven, ondergaan hetzelfde lot… Jammer natuurlijk voor de samenstellers van de Encyclopedie van de Vlaamse Beweging en andere historici, maar voor het overige kunnen we enkel zeggen: doe zo voort! Parallel hiermee wordt minder gepost op semi-gesloten internetfora van Blood and Honour Vlaanderen en meer gemaild. Zo werd ons verslag van het Blood and Honour Vlaanderen / Combat 18-concert op 29 november (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6574349/de-beginjaren-van-blood-and-honour-vlaanderen) vele malen bekeken op basis van een link vermeld in een e-mail.

Tenslotte de prijs voor leukste uitspraak over het AFF in 2008. Frank Vanhecke probeerde die prijs in laatste instantie nog weg te kapen met zijn uitspraak “We moeten die jongens van het AFF immers regelmatig wat ergernis voederen, anders blijven ze maar zagen over de zoveelste bijeenkomst van een paar tientallen kale knikkers.” Maar het is nog niet helemaal wat we zochten. Neen, onze prijs gaat naar Eddy Hermy van het onovertroffen Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Hermy schreef over het AFF (en collega Yelloman): "De jacht die deze kloothommels voeren op mensen van Blood and Honour..." De kloothommels van het AFF gaan de volgende dagen eens rondneuzen bij De Slegte om te zoeken naar een gepast geschenk. Het verzameld werk van Leo Trotski (foto 3, zie: http://www.marxists.org/nederlands/trotski/index.htm) lijkt ons een geschikt cadeau gezien een andere grappige uitspraak van Eddy Hermy (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5800715/eddy-hermy-parlementsleden-geheim-lid-van-tro).

Alhoewel Bruno Valkeniers (foto 1) bestuurslid is van het Wies Moens-vormingsinstituut staat op zijn nieuwjaarskaartje geen verwijzing naar Wies Moens, één van de oprichters van het fascistische Verbond van Dietse Nationaal-Solidaristen (Verdinaso) en ter dood veroordeelde collaborateur. Neen. Valkeniers is niet zo zot als Bert Deckers die op zijn nieuwjaarskaartje meent te moeten pronken met Joris Van Severen, nog een oprichter van het Verdinaso (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6568731/het-ene-nieuwjaarskaartje-is-niet-het-andere). Bruno Valkeniers heeft ook geen woord over voor de Joelfeesten waaraan een aantal VB’ers de voorbije dagen deelnamen, Valkeniers laat dit heidens gebruik over aan de folklore. Voor hem is het een eenvoudig: “Zalig Kerstfeest en een Gelukkig en Strijdbaar 2009”, in een ondergesneeuwd Vlaams landschap. Waar een ster is blijven stilstaan boven de kerktoren, en waar een sneeuwman beduusd kijkt naar een door een laagje sneeuw afgedekt VB-logo (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding).

“Ik amuseer me goed in deze job”, lachte de 53-jarige Antwerpse ex-havenbaas wanneer Gazet van Antwerpen hem drie weken geleden vroeg of hij nog geen spijt heeft van zijn carrièrewending. “Stevige concurrentie van LDD en N-VA, verhalen over feesten waar nazi-liedjes worden gezongen, een schamele score van 14 procent in de peilingen, het feuilleton rond Marie-Rose Morel en Frank Vanhecke: in de eerste negen maanden van zijn voorzitterschap heeft Bruno Valkeniers een royale portie rampspoed over zich heen gehad”, vatte Gazet van Antwerpen de situatie anders samen. De krant weet overigens ook dat Valkeniers vergeleken wordt met de spitsen van voetbalclub Germinal Beerschot: “Hij ziet geen kansen en als er zich toch een aandient, dan trapt hij die naast.” Valkeniers kan niet anders dan hartelijk lachen met die laatste vergelijking, en dan herhalen wat hij al een tijd zegt in alle mogelijke interviews: “Ik laat anderen graag scoren. De tijd dat ik mezelf meer ga profileren als uithangbord van de partij komt nog wel.”

Wat denkt de voorzitter intussen van de concurrentie die hij van LDD en N-VA krijgt? Bruno Valkeniers: “Ik vind Jean-Marie Dedecker een toffe knol, maar hij gaat door de mand vallen. Dat bewijzen de interne twisten bij LDD en de discussies over het boek van Jurgen Verstrepen nu al. Met N-VA voel ik me meer verwant, al geloof ik niet in een stap-voor-stap-strategie om de Vlaamse onafhankelijkheid te realiseren.  (…) In de media zegt Bart De Wever dat hij niks wil weten van het VB. Ik neem daar akte van (glimlacht raadselachtig). En ik kijk vol vertrouwen uit naar de verkiezingen.” Op welk percentage hij mikt, wil Valkeniers echter niet kwijt. “Mijn objectief is de Vlaamse onafhankelijkheid. Ik kijk verder dan deze verkiezingen”, antwoordt Valkeniers. Over de soap met Marie-Rose Morel geeft Valkeniers toe: “Op een paar momenten heeft zij zelf de behoefte gevoeld om daarvan (haar vechtscheiding, red.) iets te delen met enkele journalisten. Zelf had ik dat niet gedaan, maar ik begrijp haar wel.”

En wat met de VB’ers met nazi-sympathieën? Bruno Valkeniers: “Als er bewijzen zijn, dan zetten we zulke mensen meteen uit de partij. Het VB is geen racistische partij, en het zingen van racistische liederen of enige vorm van betrokkenheid bij organisaties zoals Blood and Honour is voor mij onduldbaar. Maar als we alle Vlaamse politici moeten vervolgen die ooit een Duits liedje hebben gezongen, dan is er nog veel werk aan de winkel.” Valkeniers moet natuurlijk niet de gangen van alle Vlaamse politici nagaan. De VB-politici zou volstaan, en hij zou al kunnen beginnen met navragen welke Duitse liedjes op de NJSV-avond vrijdag 19 december gezongen werden, in café De Leeuw van Vlaanderen, onder leiding van Antwerps VB-gemeenteraadslid Geert Brouwers en VB-parlementslid Pieter Huybrechts. “Ik waarschuw onze leden wel voor wat ze bijvoorbeeld doen op Facebook en andere communities op het internet. Iedereen heeft het recht zijn vrienden zelf te kiezen, maar wij treden op tegen alle activiteiten die niet door de beugel kunnen”, vervolgt Valkeniers. Vandaar dat genoemde Pieter Huybrechts na het bekend worden van zijn aangebrande vrienden op Facebook (zie: http://yelloman1.blogspot.com/2008/10/neonazi-heeft-op-facebook-heel-wat.html) intussen van Facebook is verdwenen, en verstek gaf voor de debatavond over solidarisme die het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) op 28 november in een Antwerps café inrichtte?

Toch staat Bart Debie nog steeds op uw loonlijst, merkt Gazet van Antwerpen op. Bruno Valkeniers: “Bart Debie is veroordeeld voor feiten die lang voor zijn tijd bij het VB hebben plaatsgevonden. Iedereen verdient een tweede kans, dus ook hij.” Dat is de beste: het VB als plaats waar voor racisme, diefstal, schriftvervalsing en geweld veroordeelden, terecht kunnen voor ‘een tweede kans’. Bij Debie is overigens op kerstdag voor de vierde keer ingebroken in zijn nieuwe Brusselse woonst. Als de daders gepakt worden, en mocht de rechter een alternatieve straf overwegen, kunnen ze allicht terecht bij het VB als plaats waar ze die alternatieve straf kunnen uitzweten.

De Antwerpse socialist Lode Craeybeckx, burgemeester van de Scheldestad tussen 1947 en 1976, lanceerde op een meeting in 1954 de slogan ‘Antwerpen laat Brussel niet los’. Op die meeting werd gepleit voor een definitieve wettelijke regeling van de taalgrensproblematiek, de stopzetting van de Brusselse expansie en de bescherming van de taalrechten van de Brusselse Vlamingen. Bart Debie voegt nu de daad bij het woord. Hij is in Brussel, meer bepaald Sint-Jans-Molenbeek, gaan wonen.

Natuurlijk is Lode Craeybeckx’ oproep niet de reden van Debies verhuis. De reden is dat de aarde in Antwerpen te heet werd onder zijn voeten en hij een nieuw lief heeft,Valérie Seyns (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080604). Valérie Seyns is Brussels parlementslid en VB-fractieleidster in de gemeenteraad van Sint-Jans-Molenbeek. Dat laatste klinkt wel gewichtiger dan het is. De gemeenteraad van Sint-Jans-Molenbeek, geleid door PS-burgemeester Philippe Moureaux, telt 41 leden. Slechts twee daarvan zijn VB’ers. Het aantal verkozen allochtonen waarmee Debies nieuwe madam geconfronteerd wordt in de gemeenteraad overtreft het aantal waar Debie tegenaan moest kijken in Antwerpen. Met zijn verhuis naar Sint-Jans-Molenbeek kan Debie nu zonder blikken of blozen vertellen dat hij niet uit de Antwerpse gemeenteraad is verdwenen wegens zijn veroordeling voor racisme, schriftvervalsing, overmatig geweld en verduisteren van bewijsmateriaal (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5913598/bikkelhard-politieoptreden-tegen-allochtonen) en de procedure die als gevolg daarvan is opgestart (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080918), maar omdat hij verhuisd is naar het Brusselse en daarom ambtshalve niet langer kan zetelen in de Antwerpse gemeenteraad.

Debie (foto 1) zegt zijn Antwerpse (ex-) collega’s te blijven adviseren, en nu ook de Brusselse partijwerking mee gestalte te geven. “De speeltuin is groter geworden en ik ben mij geweldig aan het amuseren”, luidt het op zijn blog. Debie heeft nog geen reactie gegeven op de nochtans in de pers al gesignaleerde opkuis van zijn blog. De thema’s die hij er behandelt, en de toon die hij er aanslaat, blijven dezelfde maar alle verwijzingen naar het VB zijn verdwenen uit de lay-out van zijn blog (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). En het gaat verder dan dat. Terwijl hij vroeger nog wel eens sportief op zijn blog stond te prijken (jeans, T-shirt), laat Debie zich nu er afbeelden met een wit hemd en een witte cravate. Heeft het te maken met dat in Brussel meer zieltjes te winnen zijn bij het Franstalig publiek dan bij Vlamingen, en verwijzingen naar het Vlaams Belang bij die Franstaligen niet goed lin de markt liggen (zie: http://www.resistances.be/expopac.html)? Debie zal het misschien ontkennen, maar wat is dan wel de reden voor die opsmuk?

Na kritiek in de pers dat de eind februari gelanceerde criminaliteitswebsite van het VB nog slechts oud nieuws bevat (zie: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=GN1UR769) werd de website vlug geactualiseerd door Bart Debie (foto 1: Bart Debie bij de lancering van zijn criminaliteitswebsite), maar intussen is het alweer van 7 augustus geleden dat er nog een bericht op gepost is. Het kan natuurlijk ook zijn dat de criminaliteit zich in deze vakantiemaanden verplaatst. Naar het zuiden van Frankrijk bijvoorbeeld, meer bepaald de streek rond het mondaine Cannes. Alleszins presenteert uitgeverij EPO dinsdag een nieuw boek over je rechten als slachtoffer van misdrijven (foto 2) en is een website met dezelfde naam als het boek on line gezet.

Welke zijn mijn rechten als slachtoffer van een misdrijf? Om het antwoord op deze vraag te vinden, moet je als slachtoffer vaak een hele zoektocht ondernemen: je loopt van de ene dienst naar de andere, leest talrijke folders en eventueel zelfs een moeilijk juridisch handboek. Wanneer je bezig bent met de verwerking van een schokkende gebeurtenis, is die zoektocht een hele opgave. En een uitweg vinden uit de doolhof van het strafrecht is niet zo evident. Daarom hebben een aantal deskundigen de hoofden bij elkaar gestoken. Ze stelden zich de vraag: "Welke informatie hebben slachtoffers nodig om hun zoektocht te vergemakkelijken?" En ze spraken iemand aan die ervaring heeft binnen slachtofferhulp. Ils Wouters werkt sedert 2001 bij slachtofferhulp als juriste en hulpverlener. Zij kon antwoorden geven op deze vragen en maakte een handig werkinstrument voor slachtoffers.

Je rechten als slachtoffer brengt alle nuttige informatie voor slachtoffers samen in één handig boek. Het is een leidraad voor slachtoffers van misdrijven en verkeersongevallen, voor hun nabestaanden en voor getuigen. Het boek geeft op een eenvoudige manier uitleg over ingewikkelde juridische procedures, en dit zo praktisch mogelijk, met veel voorbeelden en nuttige tips, en met adressen van diensten die hulp kunnen bieden. Je rechten als slachtoffer is een levensecht boek, met getuigenissen van slachtoffers en gebaseerd op de ervaringen van hulpverleners. Het richt zich in de eerste plaats tot slachtoffers, maar het is ook een handig instrument voor iedereen die in contact komt met slachtoffers: juristen, politieagenten, maatschappelijk werkers, justitieassistenten, hulpverleners, enz. Naast alle juridische aspecten komen in dit boek ook de psychosociale aspecten van het slachtofferschap aan bod, zoals het verwerkingsproces. Een boek dus dat het slachtoffer volwaardig recht doet.

• Meer over het boek en de website: http://www.jerechtenalsslachtoffer.be.

Anke Van dermeersch is bevallen van een zoon, en Bart Debie is terug in gang geschoten na kritiek dat op zijn websites nog maar weinig nieuw verscheen.

Miss België 1991 en VB-boegbeeld Anke Van dermeersch (foto 1) is woensdag uit een kraaminrichting naar huis gekeerd met haar tweede kindje. Stef is geboren op 31 juli, de warmste dag van het jaar. “En dat heb ik geweten”, zegt de fiere mama. Stef woog bij de geboorte 3,88 kilogram, was 50,5 centimeter groot en is kerngezond. Van dermeersch (35) heeft ook nog een dochtertje van drie jaar, Silke.

VB-veiligheidsadviseur en voorlopig nog gemeenteraadslid Bart Debie (foto 2) vraagt burgemeester Patrick Janssens om, naar Duits voorbeeld, veilige beha’s voor de Antwerpse vrouwelijke politieagenten. Die beha’s zijn niet kogelvrij, maar passen wel onder een kogelvrije vest. Omdat ze geen metalen of plastic onderdelen hebben, leveren ze bij vechtpartijen of andere accidenten minder letsel op. Op de website van Bart Debie dringt iemand aan op een gelijkaardige bescherming voor de mannelijke politieagenten, maar dan voor hun geslachtsdeel. Het VB kaart de beha-kwestie aan op de gemeenteraadszitting in september. Wie dit zal doen, is nog niet bekend. Diezelfde gemeenteraadszitting zal allicht vaststellen dat nu de veroordeling van Bart Debie definitief is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5913598/bikkelhard-politieoptreden-tegen-allochtonen), Debie niet langer in de gemeenteraad kan zetelen.

In Mortsel werd maandagavond een jongen van 14 met een zuiders uiterlijke – hij heeft Spaanse roots – in elkaar geklopt door een groepje jongeren van rond de 18. Ze riepen hem  “Vuile makak” toe. De 14-jarige werd vooral in zijn gezicht geraakt. De man die hem het hardst aanpakte zei dat hij voor het Vlaams Belang was en dat hij alle vreemdelingen buiten wilde. Een bericht hierover stond gisteren in Gazet van Antwerpen. Een buurtonderzoek door de krant leverde geen getuigen van het incident op. Op de criminaliteitswebsite van Bart Debie verscheen gisteren een berichtje over inbrekers die op pad zijn, maar niet bijvoorbeeld een oproep om getuigen van het racistisch geweld in Mortsel.

Gisterenmorgen waren we nog op meer dan 7 000 km van België. In de late namiddag waren we terug in ons geliefde stadje A., waar ons echter weer eens opviel hoe vuil het erbij ligt. Alleen was er gisteren blijkbaar wél begrip om. Vele stadsambtenaren staakten, zoals het gemeente- en OCMW-personeel elders in Vlaanderen om een loonsverhoging staakte. De laatste loonsverhoging voor die mensen dateert blijkbaar van 1994, en de Antwerpenaar toonde opvallend veel begrip voor de actie (zie: http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/mediatheek/1.330057).

Maar amper een stap op het voetpad op weg naar huis gezet, stootten we op een folder waarin geroepen wordt: Kleef de Leeuw!, met verder een sticker die we op ons broek, boekentas, fiets en wat allemaal nog niet zouden moeten kleven. Met VL vooruit! luidt het nog, en daaronder twee heren in maatpak, Philip Dewinter en Bruno Valkeniers, die er niet op gekleed zijn om de straat te keren. Maar hun troep bezaait wel het voetpad. Ze verliezen meteen hun geloofwaardigheid als ze nog eens klagen over de vuile straten. Eigen Vuil Eerst! weg, en kom dan nog eens klagen.

Maar de VL-manie stopt er nog niet mee. Op de VB-website is een fotowedstrijd gelanceerd waarmee “creatieve, originele of gewoon grappige (vakantie)foto’s van Leeuwenvlaggen in binnen- en buitenland” aan de redactie kunnen bezorgd worden. De beste inzendingen worden bekroond, maar men zegt er niet bij met wat. Hopelijk niet met een VL-pennen of -ritssluitingen, want die hebben we al in overvloed (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5813292/bestel-de-gratis-leeuwenvlaggen-vlbalpennen). Overigens weten we niet of het nog de moeite loont om wat in te sturen, naar verluidt zou foto 1 alvast één van dé kanshebbers zijn om met de hoofdprijs te gaan lopen (klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). De foto van Leif Hoste die in 2004 van de overwinning werd gehouden omdat in Parijs-Roubaix een leeuwenvlag zijn versnellingsapparaat onklaar maakte, is waarschijnlijk geen prijswinnaar.

Terug in het stadje A. dus, waar de burgemeester aankijkt tegen maar 28 % die de Lange Wapperbrug een goed idee vindt, en 41 % die zijn Walk and don’t look back-uitspraak (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5923390/walk-and-dont-look-back-of) dom tot erg dom vindt. Waarop de burgemeester dan maar Pfft zegt, en alle schuld legt bij de bouwheer Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel (BAM) die slecht communiceert terwijl dat soort van publiek private constructies anders altijd als het nec plus ultra wordt voorgesteld om de problemen in deze moderne tijden op te lossen. Morgen, donderdag 26 juni om 14 uur, 16u30, 19 uur en 21u15 doen alleszins de tegenstanders hun verhaal in De Roma in Borgerhout (zie: http://ademloos.be, en: http://wappersong.be). Ze hebben dan wel geen vijf miljoen euro om te communiceren zoals de BAM (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/-voor-5-miljoen-euro-lucht-/site72-section24-article18979.html), maar wel onze sympathie.

Natuurlijk hebben we ook even geïnformeerd naar Bart Debie, na een vierde fles champagne winnaar van een diamant en gelukkige in de liefde (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5932875/dit-feest-kan-niet-meer-stuk-veroordeling-fuc en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080604), maar wel in scheiding van zijn vorige eega (foto 2). Debie gooit nu ook al foto’s van zijn dochterje op zijn website (zie: http://bartdebie.typepad.com/over_out/2008/06/de-trotse-papa.html), wat Koen Calliauw dreef tot enkele lezenswaardige beschouwingen over zijn ‘Bart Debie syndroom’ (zie: http://luisinpels.wordpress.com/2008/06/22/bart-debie-prostitueert-dochter). En bij de PvdA hebben ze inhoudelijk sterk gereageerd op ons luchtig maar terecht artikel over het VB dat de PvdA achterna loopt (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5948886/vlaams-belang-loopt-pvda-achterna en http://www.indymedia.be/nl/node/28012).

Niet dat we eraan getwijfeld hebben, maar ook zonder de AFF-chef weblog in het land was dit een leuk land.