Anti-Fascistisch Front / Verzet

Frank Vanhecke bereidt zich voor op een toekomst als immobiliënhandelaar en geniet intussen van zijn rijkelijke Europese parlementaire wedde en voordelen, maar hoe is het intussen met de andere dissidenten bij het VB?

Karim Van Overmeire, die op 15 juli vorig jaar uit onvrede met de partijstrategie opstapte bij het VB, pakt voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar uit met het weinig originele Aalst Anders en Beter. Intussen blijft hij Vlaams parlementslid. In principe tot 2014. Federaal parlementslid Bruno Stevenheydens meldde op 4 augustus 2009 al aan het VB-partijbestuur om vele redenen ontslag te nemen bij het VB, maar hij hield zijn ontslag nog stil tot de aanloop naar de federale parlementsverkiezingen vorig jaar. Intussen is hij plaatselijk actief bij de N-VA, ook al heeft die partij eenzelfde janusgezicht als het VB als het op het behoud van het dorpje Doel aankomt. Maar hoe is het intussen met de Brusselse parlementsleden Johan Demol en Greet Van Linter? Op 28 april 2010 uit het VB gezet nadat ze in een brief gemeld hadden dat de Vlaams Belang-fractie in het Brusselse parlement vervangen werd door de ‘Vlaamse Democraten in Brussel’.

Johan Demol ging in 1976 aan de slag als lid van de toenmalige rijkswacht. Drie jaar later, in 1979, wordt hij opgenomen in de leiding van het extreemrechtse Front de la Jeunesse. Front de la Jeunesse dat onder andere in 1981 de lokalen van het progressieve blad Pour in brand stak. In 1994 wordt Johan demol politiecommissaris in Schaarbeek, waar hij opvalt door zijn hardhandige methodes bij het aanpakken van de criminaliteit. In 1998 wordt hij ontslagen nadat zijn verleden bij het Front de la Jeunesse bekend werd. Johan Demol wordt dan als stemmentrekker bij het VB binnengehaald (foto 1). Demol trekt in 1999 de VB-lijst voor de Brusselse Hoofdstedelijke Raad en verdubbelt daarmee het zetelaantal van het VB in die Brusselse Hoofdstedelijke Raad. Het VB rekende op het kunnen blokkeren van de werking van de Brusselse instellingen, maar werd net niet groot genoeg om daarin te slagen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 gaat het VB er zelfs op achteruit in Schaarbeek, en nadien ging het verder bergaf voor het VB in Brussel en Johan Demol in het bijzonder.

In juni 2009 legde Johan Demol in Humo – niet geheel onterecht – uit dat het VB in een stramien zit waar het niet meer uitgeraakt. John Demol stapte op uit het VB-partijbestuur, en in april 2010 vroeg het VB op haar beurt Demol om op te stappen uit het Brussels parlement omdat hij er niet meer wilde zetelen als VB’er. Johan Demol bleef echter zitten in het Brussels parlement, en Greet Van Linter vervoegde Demol naar de nieuwe fractie die Demol wilde oprichten. Dominique Lootens bleef als enige VB’er moederziel alleen achter in het Brussels parlement. Demol en Van Linter probeerden de centen en het personeel in te pikken dat verbonden is aan een fractie te kunnen vormen in het parlement, maar wetten en praktische bezwaren staan dat in de weg. Demol huurde daarop Matthias Storme in om een en ander juridisch uit te vlooien, maar voor zover bekend zonder resultaat. Financieel moet Demol zich geen al te grote zorgen maken. Hij is sinds 1999 parlementslid, en dat zal nog wel tot in 2014 duren. Bij zijn ontslag als hoofdcommissaris bij de politie in Schaarbeek verloor Demol zijn pensioenrechten, maar na een omslachtige juridische procedure kreeg hij die rechten terug. De kosten verbonden aan die lange juridische procedure werden gedragen door het VB.

Anders is het met Greet Van Linter (foto 2). Weliswaar als 55-jarige een jaartje ouder dan Demol maar met vijf jaar minder parlementaire anciënniteit heeft ze nog iets nodig na 2014. De regels in de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) zijn blijkbaar soepeler dan bij het Brussels parlement: volgens ’t Pallieterke slaagde Greet Van Linter erin zich te laten erkennen als fractieleidster van de tweekoppige fractie Demol-Van Linter – wat Van Linter alweer een extra centje oplevert. En blijkbaar kan ze nu terug een personeelslid tewerkstellen op kosten van de belastingbetaler, en dat werd de met enig tromgeroffel bij het VB opgestapte medewerker Francis Wouters uit Kapellen (in de provincie Antwerpen, tegen de grens met Nederland). Nu ja, volgens hardnekkige geruchten woont Greet Van Linter meer in Buggenhout (Oost-Vlaanderen) dan in Brussel. Wat belet dan een medewerker uit Kapellen als deskundige voor Brussel aan te werven? Frank Vanhecke zette eerder al Marie-Rose Morel op de loonlijst van het Europees parlement. Financieel moeten de ex-VB'ers zich niet meteen zorgen maken.

In juni 2009 zei Brussels parlementslid en gewezen politiecommissaris Johan Demol (foto 1) in Humo het VB geen toekomst meer heeft. In april dit jaar vroeg het VB Johan Demol en collega Greet Van Linter om op te stappen en plaats te laten voor hun opvolgers op de VB-lijst. Dat Demol en Van Linter in het Brussels parlement een eigen fractie wilden vormen onder de naam ‘Vlaamse Democraten Brussel’ was de druppel die de emmer deed overlopen.

Dominiek Lootens zit nu moederziel alleen als VB’er in het Brussels parlement. Het is van 1989 geleden dat het VB er nog alleen voor staat in het Brussels parlement, toen met een zitje ingenomen door Joris Van Hauthem. Johan Demol en Greet Van Linter dienden een aanvraag in om erkend te worden als nieuwe fractie in het Brussels parlement, maar het huishoudelijk reglement laat niet toe om nieuwe fracties te erkennen in de loop van een bestuursperiode. Bijgevolg lopen Demol en Van Linter een pak geld en ook personeel mis dat verbonden is aan het kunnen vormen van een fractie. Demol en Van Linter veranderden daarom van tactiek: naar eigen zeggen vormen ze geen nieuwe fractie, zijn zij nog steeds de VB-fractie, maar is de VB-fractie van naam veranderd naar ‘Vlaamse Democraten Brussel’. Benieuwd wie daar in trapt. Afgekort is 'Vlaamse Democraten Brussel' overigens VDB, initialen die men in Brussel goed kent.

Johan Demol en Greet Van Linter hebben nu professor en advocaat Matthias Storme (foto 2) onder de arm genomen om hun zaak te bepleiten. Matthias Storme was lid van het bestuur van de N-VA, maar nam daaruit in 2004 ontslag nadat het hem kwalijk werd genomen dat hij zei het bijna een morele plicht te vinden voor het VB te stemmen nadat die partij door een rechtbank veroordeeld was voor racisme. Matthias Storme was ook spreker op de laatste IJzerwake. Als advocaat onderscheidde Storme zich door onder andere de afschaffing van de antidiscriminatiewetten te bepleiten. Of Storme Demol en Van Linter terug aan een fractie en de daaraan verbonden voordelen kan helpen, is echter maar de vraag. Dat Demol nog altijd overhoop ligt met de partij die hem tot boegbeeld maakte om het Brusselse kiespubliek te veroveren, is wel duidelijk.

Druk-druk-druk. Zo is de sfeer in de verschillende partijhoofdkwartieren samen te vatten. Bij het VB is het niet anders. Filip De Man, federaal volksvertegenwoordiger, lid van het VB-partijbestuur en gepromoveerd tot voorzitter van de VB-partijraad, weet er alles van.

Vorige dinsdag postte hij om 16.14 uur onder het kopje Roetsjbaan op zijn website: “Het is een cliché, maar de laatste dagen zat het VB-parrtijbestuur als op een roetsjbaan. De uren vliegen voorbij: persberichten opstellen, vergaderingen over de nakende verkiezingscampagne, lijstvormingsbesprekingen, zoeken naar drukkers, zalen, campagnewagens, breinstormen (!) over de rode draad in ons electoraal betoog, noem maar op. Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!” De laatste keer dat het VB letterlijk op een roetsjbaan zat, was op de VB-familiedag op 31 maart 2007 in Bobbejaanland. Foto’s herinneren ons aan die zalige dag. Volgens het VB bijna 13 000 mensen (foto 1, bovenaan); op de roetsjbaan vooraan: Frank Vanhecke, Marie-Rose Morel en Filip Dewinter (foto 1, onderaan). Frank Vanhecke weigert intussen nog naar het VB-partijbestuur te gaan; Marie-Rose Morel – de op Filip Dewinter na populairste VB’er – is opzij gezet door de VB-top en is nog slechts VB-gemeenteraadslid in Schoten. “Gelukkig is het Vlaams Belang een goed geoliede machine!”

Frank Vanhecke is bij verkiezingen, om het even of het voor het Vlaamse of het Belgische parlement was, altijd al lijsttrekker van het VB geweest. Hetzij van de West-Vlaamse lijst, hetzij van de Senaatslijst.  Gaat men zijn stemmenpotentieel opzij laten liggen? En Marie-Rose Morel, om wie de televisiezenders, kranten en ‘bladen’ wedijveren om haar te interviewen, door de VRT regelmatig gevraagd  om een opiniebijdrage, wordt zij uitgespeeld voor de Senaatslijst? Voor de Antwerpse Kamerlijst is er een no paseran, maar voor de Senaatslijst? Daar zou Morel in heel Vlaanderen stemmen kunnen verzamelen voor het VB, en er is weinig twijfel dat Morel stemmen aantrekt die anders niet naar het VB zouden gaan. Wat met Frank Vanhecke? Wat met Marie-Rose Morel? Het antwoord zal niet alleen die twee zelf interesseren. Overigens doet het VB het slecht in de internetpoll van De Standaard. Op de vraag voor welke partij zou u nu stemmen, haalde het VB gisterenmorgen slechts iets meer dan 3 %, gisterenavond zelfs iets minder dan 3 %. De N-VA van Bart De Wever daarentegen iets meer dan 50 %. Natuurlijk weerspiegelt dit niet de reële stemming, het toont wel aan dat het netwerk van VB’ers die hun partij dag en nacht via het internet promoten (nog) niet de “goed geoliede machine” is van weleer.

De vraag van het VB aan Johan Demol en Greet Van Linter om ontslag te nemen als parlementslid wegens onoverbrugbare meningsverschillen met het VB is ook al niet van aard om het beeld van Filip De Man over het VB als “een goed geoliede machine” te bevestigen. Het was nochtans diezelfde Filip De Man die de gewezen politiecommissaris Johan Demol binnenhaalde bij het VB en verder ondersteunde als stemmentrekker voor het VB in Brussel (foto 2: Johan Demol op de omslag van het Vlaams Blok Magazine van oktober 1998). Dat het intussen niet meer botert tussen het VB en Johan Demol en vice versa is al langer duidelijk. Nog iemand die het al enige tijd moeilijk heeft met het VB, maar het pas nu echt bekend maakt, is Bruno Stevenheydens (foto 3), VB-volksvertegenwoordiger uit Beveren. Door vriend en tegenstander erkend als een van de weinige degelijke parlementsleden van het VB. Hij stapt op bij het VB. In zijn afscheidsbrief spreekt Bruno Stevenheydens van “onoverbrugbare meningsverschillen” en een “opeenstapeling van incidenten (…) welke onvoldoende of niet werden rechtgezet, en een duidelijk verschil in politieke visie en stijl”. Voorbeelden hiervan zijn: “Het aanvoeren van een gewezen bokskampioen als nationaal campagnebeeld (…) zonder de afdeling Beveren hierin te raadplegen hoewel een flink aantal van zijn fratsen openlijk geweten waren. (…) Het ontbreken aan enige wil om gezamenlijk een voldragen partijstandpunt in te nemen in het Oosterweeldossier. Het verkiezingsprogramma 2009 (het gebrek aan inspraak) en de nationale bocht inzake de inzet voor het behoud van Doel. (…) Dat er geen oprechte bereidheid is om uit het isolement van het cordon sanitaire te treden.”

Over die gewezen bokskampioen, Jean-Pierre Coopman die prominent op de voorpagina van de eerste VL-krant stond, schrijft Bruno Stevenheydens: “De zogenaamde ‘propere handen’ politiek bleek hierbij eerder een inhoudsloze slogan.” Over het verkiezingsprogramma 2009 en de bocht inzake het behoud van Doel luidt het: “In feite komt het erop neer dat alles beslist wordt vanuit een kleine kern in de Antwerpse fractie en wordt het partijbelang vaak gelijkgesteld met Antwerps (of zelfs haven)belang, zonder echt inspraak vanuit de rest van de partij mogelijk te maken. Een voorbeeld hiervan is de recente poging om een parlementair initiatief van mijzelf over het voorzien van een veiligheidsafstand rond de kerncentrale (waardoor havenuitbreidingen in de onmiddellijke omgeving van de kerncentrale omwille van veiligheidsredenen zijn uitgesloten) te beletten.” Het Vlaams Belang als een goed geoliede machine? Bruno Stevenheydens was 16 jaar lang mandataris voor het VB als gemeenteraadslid in Beveren (wat hij nog steeds is), provincieraadslid in Oost-Vlaanderen (waarvan drie jaar als fractieleider) en federaal volksvertegenwoordiger. Stevenheydens koos er bewust voor om pas nu de redenen voor zijn ontslag publiek te maken. Volksvertegenwoordiger Luc Sevenhans stapte vorig jaar al op als VB. Luc Sevenhans zetelde daarna negen maanden als onafhankelijke in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en stapte dan over naar de N-VA.

We wezen hier eerder al op het uitgeput geraken van de VB-opvolgerslijst nadat de fractieleider en een ander raadslid opstapten uit de VB-fractie in de districtstraad van Berendrecht-Zandvliet-Lillo, het noordelijkst Antwerps district. Ook in Boom, waar Hans Verreyt VB-fractieleider is, geraakt de opvolgerslijst stilaan uitgeput. In Schaarbeek dreigen er nu ook problemen te komen voor het VB. Was dit echter het enige probleem, VB-voorzitter Bruno Valkeniers zou een gelukkig man zijn.

Nadat Brussels VB-boegbeeld Johan Demol (foto 1) uit onvrede opstapte uit het VB-partijbestuur, nam hij ook ontslag als gemeenteraadslid in Schaarbeek. In het Brussels parlement blijft hij voorlopig zetelen. Moeilijk kan dat daar trouwens niet zijn. Intussen is men in Schaarbeek op zoek naar een opvolger voor Demol in de gemeenteraad. Zijn opvolgster volgens de stembusuitslag, Anne-Marie Vanhauwaert, stuurde al tweemaal haar kat naar de gemeenteraad van Schaarbeek. De gemeente Schaarbeek schrijft nu de tweede opvolger aan. Het VB heeft maar 1 gemeenteraadszetel in Schaarbeek, op in totaal 47 gemeenteraadszetels. En eigenlijk niet eens een VB-lijst, want in 2006 werd er opgekomen onder de naam DEMOL.

Maar de problemen in Schaarbeek zijn natuurlijk niet de eerste zorg van VB-voorzitter Bruno Valkeniers. Vanuit Elsene kwam gisteren de mededeling “Bij deze laat ik u weten dat ik, Erik Arckens, Vlaams volksvertegenwoordiger voor het Vlaams Belang, mijn partij verlaat. Ik wens hierover geen enkele commentaar te leveren.” Erik Arckens (foto 2) was ‘de stille kracht bij het Vlaams Belang in Brussel’. Hij was meer de denker dan de doener. Zijn favoriet terrein was de cultuur. Zo pleitte hij in 2005 voor het intrekken van de subsidies voor de KVS. Volgens Arckens was dit Brussels toneelhuis te elitair, te multicultureel en te politiek geëngageerd. Prompt vonden ze bij het VB ook dat het Toneelhuis in Antwerpen en NTGent te elitair bezig zijn en evengoed beter op droog zaad gezet worden. Erik Arckens wilde gisteren zijn beslissing om zijn partij te verlaten niet toelichten. Anders dan bij Luc Sevenhans die ook al opstapte als VB-parlementslid zal het niet zijn omdat Erik Arckens vindt dat het VB een zachtere koers moet varen. Update. Eén dag later is Erik Arckens terug bij de schaapsstal gebracht. Door Filip Dewinter. Bruno Valkeniers kon Arckens niet bereiken, Dewinter wél. Een reden voor het ontslag uit noch voor de terugkeer naar het VB is medegedeeld.

In Sint-Joost-ten-Node, aan het Madouplein waar het VB haar hoofdzetel heeft, is de laptop van Bruno Valkeniers’ persoonlijke secretaris, Benjamin Moens, gestolen. Waarschijnlijk gaat het niet om een inbraak. “Op de videobeelden hebben we geen bruikbare sporen gevonden”, zegt Bruno Valkeniers. “Er zijn al een hele tijd werkzaamheden aan de gang, dus loopt er veel volk in en uit.” Het zullen toch geen Polen of erger zijn, maar rasechte Vlamingen die bezig zijn met die “werkzaamheden” in het VB-hoofdkwartier?! “De bewuste laptop was de nieuwste en modernste computer in het gebouw. Ik vermoed dat dat veeleer aan de basis heeft gelegen van de keuze. Ik ga hier geen politiek verhaal achter zoeken”, vervolgt Bruno Valkeniers. Feit blijft dat op de gestolen laptop gevoelige informatie staat. Bruno Valkeniers wordt intussen in ’t Pallieterke de wacht aangezegd: “Als zijn voorstellen door de volgende partijraad (zaterdag 28 november) nog eens worden weggestemd, staat hem fatsoenlijkheidshalve maar één ding te doen: ontslag nemen. Wat kan hij anders doen, als hij als partijvoorzitter twee keer gedesavoueerd wordt? Op zijn stoel blijven zitten in de wetenschap dat zijn gezag nul komma nul is?” Het is nochtans niet de gewoonte van 't Pallieterke om kritiek te leveren op Valkeniers

Eén zaak is zeker na het ophefmakend interview met Johan Demol in Humo: in de Madoutoren in Brussel, waar de VB-hoofdzetel is gevestigd, lezen ze Humo. “Vandaag publiceert het linkse weekblad Humo…”, zo begint één van de berichten gisteren op de nationale VB-website.

Maar… het bericht gaat over de enquête bij Marokkanen in België van de Koning Boudewijnstichting (zie: http://www.kbs-frb.be/publication.aspx?id=250236&LangType=2067) waarvan Humo de voornaamste resultaten in primeur publiceert (blz. 10 - 15). Over de eerste bladzijden als je de Humo openslaat, met titels als De maat is vol voor Johan Demol en “Het Vlaams Belang heeft geen toekomst meer”… geen woord op de website van het VB. Aan het persagentschap Belga zei VB-voorzitter Bruno Valkeniers dat hij betreurde dat Demol daags na de verkiezingen ontslag nam uit het partijbestuur, dus nog voor de analyse van de verkiezingsresultaten en de discussie over de toekomst. Volgens Valkeniers zou de analyse van de verkiezingen gebeuren zowel in het partijbestuur als in de partijraad en de provinciale afdelingen. “Op basis hiervan wil ik de vernieuwing in de partij doorvoeren”, zei Valkeniers nog. Hij vindt dat Johan Demol nog een plaats heeft binnen de partij, maar zijn kritiek intern had moeten houden. “In tegenstelling tot wat sommigen beweren, zijn we een democratische partij.”

Dat het VB een democratische partij zou zijn, is anders niet de indruk van Johan Demol. “Als je iets te vertellen hebt, wordt er in het allerbeste geval beleefd naar je geluisterd. Ik zeg wel: in het àllerbeste geval. Daarna gaat men gewoon verder. De partijtop zit zo vastgeroest in de eigen ideeën, en de geesten zijn zo bekrompen dat verandering in het VB compleet onmogelijk is”, zei Demol in Humo. Het probleem is niet dat Demol "te snel" reageerde. De kritiek die Demol na 7 juni uitbracht op de VB-top en de VB-lijn heeft hij ook vóór 7 juni geuit (zie: http://www.brusselnieuws.be/multimedia/video/polspoel-praat-met-johan-demol-vlaams-belang). Aan de basis van het VB hoor je intussen uiteenlopende reacties: van zowel dat Demol geen echte VB’er is, eerder een liberaal (een reactie uit Brussel), als dat “de harde slogans misschien iets genuanceerder zullen moeten klinken” (een reactie uit Antwerpen), maar ook dat het Vlaams Belang terug het Vlaams Blok moet worden (een reactie uit de kuststreek, waarover later deze week meer). En dan is er nog deze bedenking: “Misschien is het goed dat er nu twee maanden vakantie voor de deur staan. Een periode om te bezinnen?” Let op het vraagteken, de spreker is niet zeker dat die bezinning er gaat komen.

De VB-top vergaderde overigens op 12 juni, de vrijdag na de verkiezingen, “in een rustige afspanning in Vlaams-Brabant” over de verkiezingsuitslag, de politiek-strategische opstelling en de financiële planning voor de komende jaren. Het enige wat van dat conclaaf bekend is geraakt, is dat de heren en dames het hebben moeten doen met een broodjesmaaltijd. De tering naar de nering zetten, heet dat.

• Bruno Valkeniers in een telefonische reactie bij Brussel Nieuws: http://www.brusselnieuws.be/artikels/politiek/valckeniers-demol-trok-te-snel-zijn-conclusies. Valkeniers ontwijkt echter elke inhoudelijke reactie op de verkiezingsuitslag en de analyse van Johan Demol.

Tom Cochez heeft zijn medewerking aan De Morgen dan wel opgezegd na de malaise tussen de directie en de redactie (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/7062277, en het blijft daar rommelen: rockredacteur Dirk Steenhaut zou nu eindredacteur moeten worden), Cochez blijft wel journalistiek actief. Vandaag verschijnt in Humo een interview dat hij afnam van Brussels VB-boegbeeld Johan Demol (foto 2).  De omstreden ex-politiecommissaris, bij het VB elf jaar geleden binnengehaald als martelaar/stemmenkanon (foto 1), heeft ontslag genomen uit het VB-partijbestuur en lucht in Humo verder zijn hart na de desastreuze verkiezingsnederlaag op 7 juni.

Het interview stond gisteren al op de website van Humo (zie: http://www.humo.be/tws/top-stories/17984/de-maat-is-vol-voor-johan-demol-vb-kopstuk-in-brussel.html). Hier vier kenschetsende fragmenten. Johan Demol: “Het discours van de partij is volledig voorbijgestreefd, punt. De boodschap moet dringend intelligenter gemaakt worden. Nu nog zeggen: stop de immigratie, dat is totaal achterhaald, en getuigt van weinig realiteitsbesef. Het VB zegt vandaag nog net hetzelfde als dertig jaar geleden, zeker intern. (…) De partij zit vast in een stramien waar ze niet meer uitraakt. Alleen een radicale wijziging aan de top kan dat veranderen, maar dat zal nooit gebeuren. De bereidheid om te veranderen is nihil. Als je iets te vertellen hebt, wordt er in het allerbeste geval beleefd naar je geluisterd. Ik zeg wel: in het àllerbeste geval. Daarna gaat men gewoon verder. De partijtop zit zo vastgeroest in de eigen ideeën, en de geesten zijn zo bekrompen dat verandering in het VB compleet onmogelijk is.”

Met “de partijtop” bedoelt Johan Demol: Filip Dewinter, Frank Vanhecke en Gerolf Annemans. “Ze zijn zonder twijfel verstandig genoeg om in te zien dat de partij moet veranderen om te overleven, maar ze beseffen nog veel beter dat ze hun positie daarmee aan het wankelen zouden brengen. En dus verandert er niks. Daarom hebben ze vorig jaar ook Bruno Valkeniers voorzitter gemaakt, en daarom mag die nu, ondanks de verpletterende verkiezingsnederlaag, gewoon blijven zitten: ze weten dat Valkeniers braaf luistert en dat er niets zal veranderen zolang hij daar zit. Je kan nu al perfect  voorspellen wat er de volgende weken en maanden te gebeuren staat. Ze zullen in conclaaf gaan, en zeggen dat het er al bij al nog niet zo slecht uitziet, en dat het VB nog steeds de tweede partij is in Vlaanderen, en dat er helemaal niets moet veranderen. Maar ze zijn ziende blind! Neem nu Filip Dewinter: veel mensen zijn blij wanneer hij nog eens het woord neemt. Ambiance verzekerd, want Dewinter kan het goed zeggen. Alleen wéét iedereen intussen vooraf wat hij zal zeggen. Hij is verworden tot de Georges Marchais (secretaris-generaal van de Franse communistische partij van 1972 tot maar liefst 1994, nvdr.) van de Vlaamse politiek. Dat is een gigantisch probleem voor de partij, vooral omdat Dewinter geen ander discours kàn houden.”

En over Bart Debie en het veiligheidsdiscours van het VB. “Debie is volgzamer dan ik, en dus mocht hij de veiligheidsspecialist worden. Terwijl ik toch al veel langer meedraai en veel meer stemmen haal. Maar ik zit op het vlak van veiligheidsbeleid niet volledig op de lijn van de partijtop, dus vraagt men mij daar niet voor. Een tijdje geleden ben ik er achter gekomen dat de partij een heuse werkgroep veiligheid en justitie heeft - onder meer Bart Debie en Filip De Man zitten erin. Nu, laat je die mannen doen, dan mogen agenten er straks gewoon met de matrak op los slaan. Kijk, ik vind veiligheid een groot probleem, maar de politie boven de wet stellen, lijkt me geen goede zaak. In een rechtstaat zijn er regels die je moet respecteren. Je kan het systeem beter laten werken, dat wel, maar dat is echt niet hun voornaamste zorg.” Demol acht de kans op kritiek binnen het partijbestuur overigens klein. “Misschien zit er in het partijbestuur links en rechts wel iemand die hetzelfde denkt als ik, maar ze zijn bijzonder dun gezaaid en vooral: ze zullen nooit op durven te staan. Het is natuurlijk ook comfortabel om van de ene verkiezing naar de andere te gaan, zeker te zijn van je zitje en verder geen klap te moeten uitvoeren. Niets is makkelijker dan jaknikken en in de pas lopen. Van het partijbestuur zal de vernieuwing niet komen, dat is een uitgemaakte zaak.”

Alhoewel fragmenten van het interview gisteren verschenen op alle krantenwebsites bleef commentaar op de vele VB-websites en -blogs uit. Filip Dewinter heeft het de voorbije jaren al een paar keer gezegd: als je geschoren wordt, moet je stilzitten. VB-voorzitter Bruno Valkeniers zou pas vandaag uitmaken of hij (publiek) reageert.

• Johan Demol op 7 juni. Op de achtergrond van het filmpje zie je onder andere Brussels VB-parlementslid Dominiek Lootens-Stael en Bart Debie: http://www.brusselnieuws.be/multimedia/video/gesprek-met-johan-demol-vlaams-belang.
• Johan Demol vóór de verkiezingen, onder andere over de moeite die de VB-top heeft om de Brusselse realiteit te herkennen:  http://www.brusselnieuws.be/multimedia/video/polspoel-pra....

Toen burgemeester Patrick Janssens zich bij de Joodse gemeenschap verontschuldigde voor de houding van het Antwerps stadsbestuur bij de Jodenvervolging tijdens het nazi-regime, vond Bart De Wever die excuses misplaatst (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5161071). Later besefte hij dat hij weer eens een kans had gemist om te zwijgen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5168639). Dewever verontschuldigde zich daarop bij de Joodse gemeenschap. Meteen kreeg De Wever voor die verontschuldigingen op zijn kop vanuit radicale-Vlaamse hoek  (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5187504).

Intussen weten we waar De Wever bij de verkiezingen is uitgekomen, en hoeveel aanhang die radicale-Vlaamse club nog heeft. Maar vorige week was het weer van dat: een VB-heerschap vindt het misplaatst dat de Verenigde Staten zich verontschuldigen voor de slavernij. En Frank Vanhecke vindt dat er al genoeg wordt gedaan voor de herinnering aan de Holocaust. Later deze week meer daarover. Johan Demol heeft gelijk: het VB zit vast in een stramien waar ze niet meer uitraakt.