Anti-Fascistisch Front / Verzet

Vrijdag stelde het VB, met zicht op het Antwerps stadhuis, haar campagne ‘Knikker ze buiten’ en haar zwartboek over zes jaar beleid in Antwerpen voor. De tekst van het zwartboek verscheen in de loop van de dag op de website van Filip Dewinter, opgelucht met foto’s van de persconferentie en van hét persmoment voor de fotografen. En toen liep het mis.

Voor het VB is in Antwerpen niets goed. De witte stadsvlucht is niet gestopt, de stad is onveiliger geworden, verpauperd en een haard van moslimextremisme. Het onderwijs is een chaos en het stadsbestuur voert een beleid dat automobilisten pest. Op het gebied van openbare werken is er veel beloofd, maar weinig gerealiseerd. En er is een onverantwoord beleid gevoerd met de aandelen van de Gemeentelijke Holding. Op de persconferentie gaf Filip Dewinter het huidig stadsbestuur een 3 op 10, maar waaraan het stadsbestuur die 3 punten alsnog verdiend heeft, is niet duidelijk voor wie het zwartboek leest. Of het moet zijn voor de ‘look and feel’ die Patrick Janssens introduceerde. “Permanent feestgedruis, een schitterend geregisseerde A-campagne met gratis gadgets, het uitdelen van geld voor straatbarbecues en andere vormen van stadhuispropaganda zijn voor de liefhebbers allicht wel toffe initiatieven.” “Maar”, merkt Dewinter op, “(die toffe initiatieven) hebben als eerste bedoeling uiteraard te camoufleren dat Antwerpen allesbehalve een veilige, een bereikbare en een leefbare stad is.”

Zelf gaat Dewinter overigens ook gadgets uitdelen. De beloofde zakmesjes hebben de Antwerpenaren nog niet gezien, de komende weken gaat het VB wel bij marktbezoeken 50.000 knikkers uitdelen. Omdat knikkers niet echt fotogeniek zijn, werd vrijdag op de Antwerpse Grote Markt een kegelspel gespeeld (foto 1), maar daarover zo dadelijk meer. Eerst nog over de inhoud van het zwartboek. Als “extra” bij het zwartboek, een extra die een kwart van het zwartboek in beslag neemt, wordt opgesomd wat Bart De Wever de voorbije zes jaar allemaal goedkeurde in de Antwerpse gemeenteraad: wijkcirculatieplannen, aankoop van een pand voor hulp aan drugsverslaafden, het parkeerbeleid, het subsidiereglement voor ondersteuning van het samenleven in diversiteit, het OCMW-budget, enzovoort. Allemaal zaken die Dewinter De Wever aanrekent. De Wever was driemaal niet aanwezig in de gemeenteraad toen daar evenveel moskeeën erkend werden voor subsidiëring door de Vlaamse overheid, maar De Wever protesteerde daar niet tegen en ook dat wordt De Wever aangerekend in het zwartboek.

Het verbaast dan ook niet dat de kranten gisteren titelden: Vlaams Belang richt pijlen op Bart De Wever (Het Nieuwsblad), Filip Dewinter: “De Wever is een hypocriet” (Gazet van Antwerpen) (foto 2) en Dewinter: “Ik heb medelijden met Janssens” (Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet). Filip Dewinter: “Geen enkele keer hebben wij De Wever op dissident stemgedrag kunnen betrappen. En wat doet De Wever nu? Die geeft Janssens nu een ezelsstamp. De man die gisteren zijn vriend was, heeft hij nu tot grootste vijand gemaakt. Zo iemand noem ik een ‘tweezak’.” En hoe noem je iemand die oproept om een bestuurscoalitie VB - N-VA te maken, desnoods wil opstappen als VB-lijsttrekker om die coalitie of elke andere rechtse coalitie mogelijk te maken, en  nu zo afgeeft op Bart De Wever?

Maar dan was er het kegelspel. Filip Dewinter – wie anders? – rolde met een bal, die het VB moest voorstellen, naar twee rode, twee oranje, twee blauwe en twee zwarte kegels die respectievelijk de SP.A, de CD&V, Open VLD en N-VA moesten voorstellen. N-VA = zwart. Moest het VB met een zwarte of nog maar een bruine kleur voorgesteld worden, het kot zou te klein zijn voor de verontwaardiging bij het VB. Een groot deel van de huidige Antwerpse VB-gemeenteraadsleden en een overenthousiaste partijmedewerker (Sam Van Rooy, nvdr.) keken toe. En wat presteert Filip Dewinter dan? Eén kegel van de SP.A, één kegel van Open VLD en de twee kegels de CD&V voorstellend vallen om. En welke twee kegels hebben geen last van de VB-bal? De twee kegels die de N-VA voorstellen (foto 1). Tja. Dat kan gebeuren, maar dan uitgerekend die foto als eerste (!) plaatsen op de website van Filip Dewinter? Echt slim is dat niet.

Gisteren, op de internationale dag tegen homofobie, stuurde Filip Dewinter met zijn BlackBerry ons bericht door dat hij zorgde voor de coming-out als homo van politicoloog Dave Sinardet en onrechtstreeks voor het ‘homohuwelijk’. Filip Dewinter: “Waar ik allemaal niet goed voor ben!” Tja. Het was niet zijn bedoeling, maar het gebeurt wel meer dat zijn uitspraken een averechts effect hebben. In een volgende tweet vroeg Dewinter aan Dave Sinardet: "Krijg ik nu de homofobie- of de homofolieprijs?” Wat ons betreft krijgt Dewinter natuurlijk niet de homofolieprijs.

In de persmededeling uit 1995 Vlaams Blok wil geen homohuwelijken op het Antwerps stadhuis waar we gisteren naar verwezen, zei Filip Dewinter “geen voorstander (te zijn) van het toelaten van homohuwelijken, omdat het toelaten van dergelijke huwelijken de indruk wekt dat een homofiele relatie (man-man, vrouw-vrouw) evenwaardig zou zijn aan een heterofiele relatie”. Verder luidt het: “Door homohuwelijken in het Antwerpse toe te laten, wordt het traditionele gezin, dat de hoeksteen van onze samenleving is, op de helling gezet.” en: “Alhoewel het Vlaams Blok respect en begrip kan opbrengen voor de anders geaardheid van een minderheid van de bevolking, is de partij van oordeel dat de uitzondering niet tot de regel moet worden uitgeroepen.” We zijn intussen negen jaar na het openstellen van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht in 2003, en zestien jaar na het openstellen van een samenlevingsregister in 1996, maar we hebben toch niet de indruk dat het intussen de regel is geworden, dat de meerderheid van de bevolking van de gelegenheid geprofiteerd heeft, om relaties met mensen van hetzelfde geslacht aan te gaan.

De geciteerde persmededeling van Filip Dewinter ligt volledig in de lijn van wat Karel Dillen en anderen vóór Dewinter vertelden. Op 13 juni 1990 sprak Karel Dillen in het Europees Parlement over “de waanzin van een metgezel van hetzelfde geslacht”. Propagandaverantwoordelijke Xavier Buisseret, vorige zondag nog gehuldigd, omschreef homo’s in diezelfde maand in het Vlaams Blok-maandblad als een “opeenhoping van abnormale viezigheid en rioolsmeerlapperij”. En Jef Elbers, van 1992 tot en met 1995 VB-vertegenwoordiger in de Raad van Beheer van de BRTN (de huidige VRT), zei in De Zwijger van 12 januari 1983: “Homofilie is geen natuurlijk verschijnsel. Het is een afwijking. We moeten daar een oplossing voor vinden en zorgen dat het niet meer voorvalt.” Maar er was een evolutie in het denken, zelfs bij Karel Dillen. In de Nieuwsbrief van de Vereniging van Vlaams Blok Mandatarissen van 15 maart 1994 zei Karel Dillen dat men eerbied moet hebben “voor de tragiek van dergelijke toestand”, dat homo’s en lesbiennes in het maatschappelijk leven niet benadeeld mogen worden “mits zij hun situatie niet misbruiken in het openbaar leven” en dat “niemand kan ontkennen dat sexueel abnormaal aangelegden waardevolle bijdragen leverden tot kunst- en geestesleven.”

En wat denken ze tegenwoordig bij het VB over holebi’s? In het VB-programma voor de federale verkiezingen in 2010 noch voor de Vlaamse verkiezingen in 2009 vonden we een verwijzing naar homo’s en lesbiennes. In een ‘Wat zegt het Vlaams Belang over…’ op de VB-website luidt het: “Wij hebben niets tegen holebi’s.” Het Vlaams Belang heeft “heel wat andersgeaarde leden” en “ook enkele homoseksuele en lesbische mandatarissen” maar zij “lopen er niet mee te koop”. Ten gronde blijft de houding: homoseksualiteit is geen probleem… zolang men het maar niet publiek toont. “Er zijn grenzen, niet alles moet kunnen.” En: “Homo’s hebben niet minder rechten dan anderen, maar ook niet meer.” Alsof homo’s meer rechten zouden hebben dan heteroseksuelen. Het “wettelijk homohuwelijk” is voor het VB “een brug te ver”. Het VB is ook tegen de kans voor holebi’s om kinderen te adopteren. Het VB vindt haar houding in deze zaken overigens geen discriminatie. Parbleu. Promotie voor een homovriendelijk toerisme wordt in het belachelijke getrokken. De internationale dag tegen homofobie gisteren was geen reden voor een berichtje op de website van het VB. Toen een jaar geleden deining ontstond nadat allochtone jongeren in Brussel een homokoppel hadden aangevallen en geslagen, drong VB-Kamerlid Bert Schoofs bij de minister van Justitie niet aan op maatregelen tegen geweld op homo’s, maar op “specifieke maatregelen tegen religieus geïnspireerd geweld”.

Neen, de homofilieprijs is nog niet meteen voor Dewinter en de zijnen.

In  De Standaard vertelde gisteren politicoloog Dave Sinardet (foto 1) dat hij zijn coming-out als homo te danken heeft aan Filip Dewinter.* Maar Filip Dewinter heeft nog meer gedaan voor de homo’s en lesbiennes: onrechtstreeks is hij er de aanleiding van dat in ons land mensen van hetzelfde geslacht kunnen huwen.

Het verhaal begint op 5 september 1995 als René Los, partner van Tom Lanoye, in Humo zegt dat men op gemeentelijk vlak de discussie rond gelijke rechten voor homo’s kan stimuleren door het openen van een register voor samenwonenden. Zoals in Nederland kan. Anderhalve maand later is ‘het homohuwelijk’ onderwerp van discussie in het VTM-praatprogramma Marlène (genoemd naar presentatrice Marlène de Wouters). Eén van de genodigden is Filip Dewinter. Omdat hij “bekend staat omwille van zijn krachtige uitspraken". Een andere genodigde is Agalev-senator Eddy Boutmans die een wetsvoorstel verdedigt om samenwonenden meer rechtszekerheid te bieden middels op de Burgerlijke Stand te registreren notariële samenlevingscontracten. Daags na de uitzending verspreidt Filip Dewinter een persmededeling onder de titel Vlaams Blok wil geen homohuwelijken op het Antwerps stadhuis.

Aanleiding voor de VB-persmededeling is de reactie van een kijker bij Marlène die vertelde dat de voorbije zomer ergens in Vlaanderen een man gehuwd is met een andere man. Consternatie in de studio. Bij navraag blijkt het te gaan over de inzegening van de relatie tussen die twee mannen door een priester. Eddy Boutmans vertelt daarop dat de Antwerpse schepen voor Burgerlijke Stand, Patsy Sörensen, van plan is iets te organiseren zodra samenlevingscontracten geregistreerd kunnen worden bij de Burgerlijke Stand. Meer dan “van plan” zijn “iets te organiseren” is er op dat ogenblik niet, maar de overtrokken reactie van Filip Dewinter zet de zaak in een stroomversnelling. Overtrokken want er is geen sprake van dat het samenlevingsregister evenwaardig is aan het huwelijk, het biedt alleen een beetje meer rechtszekerheid door het aanzetten een samenlevingscontract bij een notaris af te sluiten. Zo'n samenlevingscontract is immers een van de voorwaarden om in het samenlevingsregister ingeschreven te kunnen worden. Het samenlevingsregister is ook niet enkel iets voor homo’s, het samenlevingsregister en -contract is er evengoed voor mensen van verschillend geslacht die samenleven maar niet kunnen of willen huwen.

Op het kabinet-Sörensen wordt informatie ingewonnen over de regeling in Nederland, wordt contact opgenomen met de federatie van notarissen... Een reglementering voor de registratie bij de Burgerlijke Stand van notariële samenlevingscontracten wordt uitgeschreven. Het Antwerps schepencollege steunt de zaak alhoewel daar toch conservatieve schepenen bij zijn als Hugo Schiltz (VU), Bruno Peeters (CVP) en Leo Delwaide (PVV). Maar iedereen kent wel de problemen na het plots overlijden van iemand met wie men samenwoont: de familie van de overledene die met alles aan de haal gaat en de samenwonende die met lege handen achterblijft. Of nog andere pijnlijke situaties die een aansporing zijn om relaties zoveel als mogelijk juridisch te beschermen. Alleen de toen als progressief bekend staande schepen André Gantman (PVV) wil het spel niet meespelen. Tom Lanoye en René Los zouden op 20 april 1996 de eersten zijn die zich in het samenlevingsregister bij de Burgerlijke Stand laten noteren, maar een paar dagen eerder laten de journalisten Paul Goris en Ingrid Vander Veken zich als allereerste al inschrijven in dat samenlevingsregister.

De ceremonie voor Lanoye en Los vindt plaats in het statige kabinet van schepen Sörensen, gelegen boven de diensten van Bevolking en Burgerlijke Stand in Antwerpen. Niemand heeft er behoefte aan om het feestje te laten plaatsvinden op het stadhuis. Een feestje werd het wel (foto 2), met onder andere live muziek van La Esterella. Gazet van Antwerpen kopte op 20 april 1996 dat het samenlevingsregister een lege doos is. Juridisch is het dat ook. Het notariële samenlevingscontract heeft meer waarde dan de registratie van dat contract bij de Burgerlijke Stand. Maar voor het eerst wordt publiek zichtbaar dat ook homo’s en lesbiennes een duurzame relatie willen en kunnen aangaan. Twee maanden na het Antwerpse samenlevingsregister wordt in het Limburgse Maaseik een samenlevingsregister opengesteld. Hierna volgen nog meer gemeenten. Zeven jaar later wordt in het Belgisch parlement een wet goedgekeurd die het ook voor mensen van hetzelfde geslacht mogelijk maakt te huwen. Op 6 juni 2003 wordt in Kapellen, ten noorden van Antwerpen, het eerste ‘homohuwelijk’ afgesloten, met Marion Huibrechts en Christel Verswyvelen als gelukkigen.

Had Filip Dewinter met zijn persmededeling niet zo overmatig gereageerd, het samenlevingsregister zou niet zo vlug een feit worden en het openstellen van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht evenmin.

* Dave Sinardet: “Wie vandaag gelijkgestemden wil vinden, kan dat via internet, maar destijds was het veel minder evident om je isolement te doorbreken. Ik zocht zelfs tevergeefs in het telefoonboek onder 'homo', 'gay' of 'organisatie'. Ik dank mijn coming-out aan Filip Dewinter. Begin 1995 gaf hij een groot interview aan Humo waarin hij onsympathieke uitspraken deed over homo’s. Een van de organisaties die toen een woedende lezersbrief heeft geschreven, was het Roze Actiefront. Ik heb hen gecontacteerd, en niet veel later heb ik mijn coming-out gedaan. De volgende keer dat ik Filip Dewinter tegenkom, moet ik hem toch eens echt bedanken (lacht).”

In Antwerpen-Noord wordt vandaag Toer de Nord ingericht, met  een kunstroute en livemuziek, theater en acts, mode en design, een gevarieerd aanbod aan eten en drinken, en als afsluiter een vuurspektakel. Van het Sint-Jansplein, de Handelstraat, de Korte Zavelstraat, het De Coninckplein tot de Offerandestraat. Het De Coninckplein… Ja ja, datzelfde oord des verderfs als waar Filip Dewinter (foto) dit jaar zijn 1 mei-feestje inrichtte.

Dewinter kreeg de lachers op zijn hand toen hij in zijn speech zei: “Het Vlaams Belang heeft voor de organisatie van deze 1 mei-manifestatie bewust gekozen voor het De Coninckplein in de Antwerpse Seefhoek. De symboliek ligt niet in de naam van het plein aangezien de enige koning die wij in Antwerpen eren er één is van hoge gisting.” Dat laatste is een verwijzing naar het De Koninck-bier. Eddy Hermy verwees er naar bij zijn 1 mei-speech voor de N-SA later op de dag; ‘t Pallieterke verwees er deze week nog naar. Maar niemand merkte op dat Dewinter de Vlaamse en Antwerpse geschiedenis alweer onrecht aandoet. Het De Coninckplein is niet genoemd naar welke koning ook, maar naar Pieter De Coninck – die samen met Jan Breydel aan de basis lag van de volksopstand die leidde tot de in Vlaamse kringen mythische Guldensporenslag.

Tot 22 maart 1869 werd het De Coninckplein in Antwerpen nog het Solvijnsplein genoemd, maar op 22 maart 1869 werd het plein dus naar onze Vlaamsche Held genoemd. Dat Dewinter niet verwees naar Pieter De Coninck typeert hem helemaal: ofwel wist hij niet dat het De Coninckplein genoemd is naar Pieter De Coninck. Net als Dewinter zelf in Brugge geboren en opgegroeid. Ofwel verzweeg Dewinter het… terwijl hij op andere ogenblikken reclameert dat Antwerpen niet Vlaams genoeg is. Filip Dewinter zal nooit een goede stadsgids worden.

Op diezelfde 1 mei-manifestatie pikten we de Flair- en Libelle-parodieën van het VB mee die deze week voor enig ophef zorgden. “De covers circuleren al een week op het internet, maar journalisten spotten ze pas gisteren”, schreef Het Laatste Nieuws donderdag. En toen ook nog eens de uitgevers van Flair en Libelle dreigden met een rechtszaak bond het Vlaams Belang in. Du jamais vu. Woensdag zei Filip Dewinter nog dat het Vlaams Belang een paar honderdduizend exemplaren van die parodieën, met op de achterzijde reclame voor het Hoer noch slavin-boek (1, 2) van Anke Van dermeersch, zou verspreiden; donderdag trok Dewinter de verspreiding van de covers al in. We hebben Dewinter al standvastiger gezien.

En er was deze week nog meer slecht nieuws voor de VB-propagandastaf. Het boek van Gerolf Annemans O2. De Ordelijke Opdeling van België mag niet langer verspreid worden omdat de cover teveel gelijkenis vertoont met het logo van een Britse firma. Het Vlaams Belang gaat hiertegen in beroep en roept “de tegenpartij op om niet over te gaan tot betekening en het Vlaams Belang niet te verplichten tot het vernietigen van de boeken op basis van een aberrant en overduidelijk politiek gemotiveerd vonnis”. Tevergeefs echter. Tegen 15 uur moesten gisteren alle exemplaren vernietigd worden. Gerolf Annemans haalde dan maar een zaag boven om zijn eigen boek door te zagen (foto 2). VB'ers zien zagen is beter dan ze horen zagen. Maar er is deze week ook goed nieuws voor het VB: het Vlaams Belang blijkt de rijkste Vlaamse partij te zijn. De Tijd schreef gisteren: “De rijkste (Vlaamse, nvdr.) partij is het Vlaams Belang met een balanstotaal van 15,5 miljoen euro. De partij realiseerde vorig jaar een winst van bijna 1 miljoen euro, hoewel ze haar dotatie van de staat met ruim 600.000 euro zag krimpen (als gevolg van de verkiezingsuitslag bij de federale verkiezingen in 2010, nvdr.).”

“Het VB snoeide fors in de kosten door minder uit te geven aan reclame en propaganda. In 2010 was dat nog 4,3 miljoen euro, vorig jaar ‘slechts’ 2,6 miljoen euro. De personeelskosten zijn beperkt tot nog geen 300.000 euro, een tiende van de personeelskosten van CD&V bijvoorbeeld. Voor de volgende verkiezingen kan het VB op beide oren slapen (althans voor wat betreft hun financiële reserves, nvdr.). Er staat nog 1,5 miljoen euro opzij voor verkiezingsuitgaven en daarbovenop heeft de partij nog een spaarpotje van 14 miljoen euro.” Voor dat geld kan het Vlaams Belang nog wel eens het boekje van Gerolf Annemans met een andere cover uitgeven, al zijn dat natuurlijk kosten op het sterfhuis.

“Het is bijzonder jammer dat de 1 mei-toespraak van Bruno Valkeniers uit de nieuwsverslaggeving werd gehouden, want de Vlaams Belang-voorzitter sloeg gisteren nagels met koppen”, jammerde men deze week bij het Vlaams Belang.

Een toespraak die – als het waar is, zeggen we het ook – veelbelovend begon: “De voorbije weken werd uitgebreid de 100ste verjaardag van het zinken van de zogezegd ‘onzinkbare’ Titanic ‘gevierd’. Jawel sommigen zagen in die verjaardag een perfecte aanleiding om feestjes te organiseren.” En van feestjes, daar kennen sommigen bij het VB veel van! Vorige week zaterdag was er een feestje naar aanleiding van een andere bootreis, de tochten met de Red Star Line die vanuit Antwerpen meer dan 2.000.000 Vlamingen en andere migranten naar de Verenigde Staten brachten tussen 1873 en 1934. In één van de gebouwen waar volgend jaar het Red Star Line Museum opent, is tijdelijk een balzaal ingericht waar onder andere feestjes in de sfeer van de jaren twintig van vorige eeuw ingericht worden.

Vorige zaterdag was er het eerste van die feestjes, en wie mochten ze er verwelkomen? Onder andere Staf Wouters (helemaal links op de foto hierboven), VB-gemeenteraadslid in Antwerpen die bijvoorbeeld geen betere omschrijving voor acteur Jan Decleir heeft dan dat Jan Decleir “ne vuile linkse klootzak” is. Voorts: collega Antwerps VB-gemeenteraadslid Nancy Verrijke (tweede van links). Op de valreep dit jaar nog gemeenteraadslid geworden na het opstappen van Hugo Coveliers. Antwerps gemeenteraadslid en senator Anke Van dermeersch was er ook, bij andere gelegenheden zich meer bloot gevend. En (helemaal rechts) Annicq De Neve uit Grobbendonk, de persoonlijke secretaresse van Filip Dewinter. De Grote Baas was er overigens ook, maar omdat hij niet zoals de meeste anderen in aangepaste kledij was, werd Filip Dewinter niet gefotografeerd.

Het VB-gezelschap bracht een toast uit op VB-voorzitter Bruno Valkeniers, of was er toch nog een andere reden om het glas te heffen?

Als Miet Smet, Hilde Crevits en Annemie Turtelboom naakt poseren voor een Kom op tegen kanker-kalender, dan kunnen ze bij het VB niet achterblijven. Het Antwerps VB-programma voor de verkiezingen op 14 oktober is nog niet geschreven, maar de cover van het boekje is al wel bekend (foto 1).

Met Anke Van dermeersch of een lookalike op de cover à la Geertrui Windels, de echtgenote van Herman Van Rompuy die voor de naaktkalender van Kom op tegen kanker ook naakt poseerde met een kind op de arm. Meteen hebben we het voornaamste nieuws dat er te rapen viel op de 1 mei-viering van het VB gisteren gehad. Dat Filip Dewinter in zijn toespraak zei: “Ik ben voorstander van het recht op discriminatie”, niemand van de aanwezige VB'ers die dit verbaasde. Volgens het VB waren er op deze nationale VB-manifestatie op het De Coninckplein in Antwerpen 700 mensen. Elders in Antwerpen stapten intussen duizenden mensen op in de socialistische 1 mei-optocht, socialisten uit de stad en het arrondissement Antwerpen. In Mechelen, Turnhout en nog vele andere plaatsen waren er eveneens rode optochten met elk honderden tot duizenden manifestanten. Dit maar om het aantal mensen dat het VB kon verzamelen voor ‘1 mei’ in perspectief te plaatsen.

Het hoogtepunt bij de toespraak van Filip Dewinter viel vroeg. Dewinter verwees naar de vlaggen met een stralende A die de stadsdiensten aan het De Coninckplein hadden geplaatst… het signaal voor VB-militanten langs beide zijden van het podium om zo’n vlaggenstok met vlag naar beneden te halen, waarna de A-vlaggen met minachting van de vlaggenstok verwijderd werden en vervangen werden door een Antwerpse VB-vlag. Dat men daarvoor de bevestiging van de vlaggen aan hun sokkel had moeten forceren, en dat de A-vlaggen daarna door Dewinter weggegooid werden, geen politieman die in actie kwam. Probeer niet als ‘geveltoerist’ aan het bevlagde Antwerps stadhuis een vlag mee te nemen, of elders zo’n ‘ludieke’ actie te doen, of een peloton Antwerpse politieagenten en een paar politiewagens met loeiende sirene komen je achterna.

Na Dewinter was het de beurt aan Bruno Valkeniers om te speechen. “De zeikerd”, zei de VB’er die naast ons op het De Coninckplein stond. We hebben de man niet gevraagd waarom hij zijn voorzitter zo omschreef, want Bruno Valkeniers was al van wal gestoken met een verhaal over de Titanic, de onverwoestbaar geachte boot die 100 jaar geleden toch zonk. Valkeniers vergeleek alles en iedereen met de Titanic (België, Dexia…). Hij vergat alleen het VB ermee te vergelijken. Intussen speurde de VB-ordedienst naar onheil aan het De Coninckplein. Men was op het ergste voorbereid, met om de anderhalve meter minstens één iemand van de VB-ordedienst. Er werden een paar junkies gesignaleerd – zo omschreef iemand van de VB-ordedienst hen toch – maar ze gaven geen aanleiding tot een opstootje.

Dan maar proberen de ambiance erin te brengen met een paar Vlaamse schlagerzangers. Zes waren er ingehuurd, waaronder één vrouw en als bekendste (nouja) Frank Valentino (echte naam: Franky Verrecas). Toen het VB zes jaar geleden een alternatief programma bood voor de 0110-concerten mocht deze West-Vlaamse schlagerzanger ook al eens opdraven bij het VB. Vóór de toespraak van Filip Dewinter probeerde ene Ivan Segers met Laat het gras maar groeien de sfeer erin te brengen, waarna hij Mooi, ’t leven is mooi aanhief. In de verpauperde buurt aan het De Coninckplein werd het niet meteen met enthousiasme onthaald, en bij aanwezige VB’ers evenmin. Neen, dan was het meer lachen geblazen met de parodieën van Flair en Libelle (foto’s 2 en 3) die in een standje naast de toog op het VB-terrein te vinden waren.

Hier een grotere versie van de parodie-Flair en -Libelle. Fijnzinnig is het allemaal niet, maar dat verwacht je ook niet bij een VB-publiek.

Interviews voor weekbladen die om druktechnische redenen pas een paar dagen later verschijnen dan wanneer je je ziel hebt blootgelegd. Het is een merde voor sommige politici. Neem nu Filip Dewinter die het voorbije weekend en maandag er alles voor over had – desgevallend zou hij zelfs opzij stappen als lijsttrekker – opdat de N-VA in Antwerpen toch maar samen met het VB zou besturen. In een gisteren verschenen interview in P-magazine betreurt Dewinter dat hij ooit pogingen heeft ondernomen om het cordon sanitaire te doorbreken.

Filip Dewinter: “In 2004 heb ik mensen als Jurgen Verstrepen en Marie-Rose Morel zelf binnengehaald om de partij te verbreden en het cordon sanitaire te breken. Het vreemde is dat Frank daar in het begin veel kritischer tegenover stond dan ik. In het begin moest ik hem ervan overtuigen om die mensen een kans te geven. Maar na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 zag ik in dat die verbredingsoperatie de foute strategie was om het cordon te breken. Het was naïef om ons programma af te zwakken, want de traditionele partijen zouden het ons nooit gegund hebben. Niet dat ze zo’n afkeer hebben van onze standpunten - dat is maar toneel. Ze willen vooral de macht niet delen. De komst van de nieuwkomers viel ook slecht bij mensen die al jaren hun strepen hadden verdiend in de partij en ook hoopten op hun kans. Zij hadden de tocht door de woestijn gemaakt en de kamelen op hun rug gedragen, terwijl anderen met de draagstoel en de waaier naar de oase werden geleid, om daar even te komen zeggen hoe het moest. Dat gaf spanningen. Ik heb daar veel uit geleerd. Voortaan geef ik liever de kans aan een mindere god uit eigen rangen dan aan een nieuwkomer waarvan je niet weet wat je eraan hebt.”

Het was een foute strategie om te proberen het cordon sanitaire van zich af te schudden. Waarom Bart De Wever dan stalken om het VB als bestuurspartner, desnoods als gedoogpartner, te klinken aan de N-VA? En: liever een kans geven aan een mindere god uit eigen rangen dan aan een nieuwkomer. Maar welke nieuwkomer zou nog naar het VB willen gaan? Intussen blijft het VB zitten met “mindere goden”. We begrijpen nu waarom Tom Van Grieken van zijn nieuw Vlaams Belang Jongeren-bestuur nog niet meer heeft willen vrijgeven dan foto’s van de bestuursleden.

Op de cover van P-magazine (foto 1) wordt Dewinter geciteerd met: “Ja, ik heb fouten gemaakt tegenover Frank en Marie-Rose”. Dat gaat over de persoonlijke relatie. Dewinter gaat geen initiatief nemen om de sfeer tussen hem en zijn jeugdvriend op te klaren, maar ooit zullen ze wel eens praten met elkaar. Filip Dewinter: “Frank en zijn entourage (foto 2) delen uiteindelijk dezelfde idealen als ikzelf. Ooit zullen we toch alle krachten moeten bundelen om voor de Vlaamse onafhankelijkheid te gaan. Dan hebben we niet meer de luxe om mekaar in de haren te zitten omwille van wat er jaren geleden is gebeurd. Het enige wat ik hem verwijt is dat hij heeft opgeroepen om voor N-VA te stemmen. Dát is iets dat er bij mij niet in kan. Wrong or right: my country! Hij heeft onze partij mee opgericht, hij is er jaren mee opgestaan en gaan slapen, ideologisch vertellen wij hetzelfde verhaal. Al de rest is vergeten en vergeven, maar daar wil ik met hem ooit eens een hartig woordje over praten.”

Je mag van Dewinter alles zeggen (Filip Dewinter ook nog in P-magazine deze week: "Intussen ben ik gewoon geraakt aan die beledigingen. Eens je een imago hebt, raak je daar toch niet meer vanaf. Het heeft dus geen zin om er krampachtig tegenin te gaan. Ik beleef hoe langer hoe meer pret aan mijn rol van het grote zwarte monster."), maar je mag niet oproepen om te stemmen voor de partij waar Dewinter graag zijn kar aan vasthaakt.

Zondag zei Bart De Wever dat hij na de gemeenteraadsverkiezingen geen coalitie zal sluiten met het Vlaams Belang. Er was een harde en een zachte lijn bij Vlaams Belang en met Dewinter heeft de harde lijn gewonnen, zei de partijvoorzitter / kandidaat-burgemeester / en-wie-weet-wat-nog-meer. “Als ik het probleem ben, ben ik bereid een stap terug te zetten”, repliceerde Filip Dewinter gisterenochtend.

Bart De Wever (foto 1), in De Zevende Dag: "Hoe zit het met Vlaams Belang? Daar zit je natuurlijk met de figuur van Dewinter. De strijd voor de harde en de zachte lijn is binnen die partij gevoerd: de harde lijn van Dewinter heeft  gewonnen. Dus nu zit je met iemand die mij als een schaduw achtervolgt. Vorige week zei Dewinter dat ik te laf was om op te komen, nu zegt hij dat ik een bedrieger ben. Dat is dan wel de man die met mij wil verkeren. Die man leeft in het cordon, die zit daar graag." Geen samenwerking dus met Filip Dewinter? "Met Filip Dewinter zal dat niet lukken. Ik zeg dat eerlijk en duidelijk", aldus nog Bart De Wever. Filip Dewinter (foto 2) repliceerde gisterenochtend op Radio 1: "Indien het zo is dat mijn persoon het obstakel is om het cordon te doorbreken, wie ben ik? Ik zal en wil niet in de weg staan van het doorbreken van het cordon en het opzijschuiven van de socialisten in Antwerpen." En dus is Dewinter bereid om een stap opzij te zetten en het lijsttrekkerschap over te laten aan iemand anders. Maar Dewinter wil wel eerst duidelijk horen van De Wever dat zijn partij zonder hem wel aanvaardbaar is. "Ik wil gerust de hypothetische vraag stellen aan De Wever: is er een Vlaams Belanglijst in Antwerpen die wel aanvaardbaar is voor hem? Een lijst met  Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers of Anke Vandermeersch?"

Zowel Bart De Wever als Filip Dewinter maken een redeneringsfout. De eerste nog meer dan de tweede. Met “de zachte kant bij Vlaams Belang” bedoelde Bart De Wever Frank Vanhecke en Marie-Rose Morel. Maar waren die écht de zachte kant van het Vlaams Belang? Neen. We hebben beiden nooit afstand horen nemen van het VB-programma, alleen tactisch zouden ze het anders aanpakken. Frank Vanhecke bewees dat onlangs nog toen hij schreef dat het illegalenmeldpunt van Dewinter “mijn ding niet” is, maar hij nog meer problemen heeft met wie kritiek heeft op dat meldpunt, inclusief de Orde van Vlaamse advocaten. En Marie-Rose Morel? Het verst dat ze ging in afstand nemen van Filip Dewinter was in een interview in de Nederlandse krant Trouw van 8 december 2009: “Mijn boodschap zou even hard zijn (dat blijkt ook elders in het interview, als ze pleit voor “een hard uitzettingsbeleid, desnoods manu militari”, nvdr.), maar ik zou die (boodschap, nvdr.) niet brengen in slogans. Wel in een power-pointpresentatie, met alle cijfers over de migratie.” De ene lanceert een illegalenmeldpunt, de andere zou powerpointpresentaties brengen, maar de boodschap blijft dezelfde.

Filip Dewinter biedt anderzijds geen echt alternatief door Gerolf Annemans, Anke Van dermeersch en Bruno Valkeniers naar voor te schuiven. Bruno Valkeniers is slechts VB-partijvoorzitter bij gratie van Filip Dewinter. Anke Van dermeersch is nooit meer geweest dan het poppemieke naast Filip Dewinter. Geheel naar haar bijnaam bij het VB, ‘Blonde Bambi’. En Gerolf Annemans legde op 26 oktober 2009 bij Phara uit dat het Vlaams Blok/Belang groot is geworden door het samenspel van de radicale Filip Dewinter en de als gematigde gepercipieerde Gerolf Annemans. Gerolf Annemans: “Ik gebruik dan het beeld van twee kreeften die elkaars scharen vasthouden, en zo zijn wij altijd dezelfde richting uitgegaan op ’t straat.” Filip Dewinter bevestigde twee dagen eerder in Gazet van Antwerpen de rolverdeling. Filip Dewinter: “Ik heb een andere stijl dan Gerolf. Wanneer hij de scapel hanteert, klop ik al eens met de voorhamer. We hebben daar elk ons eigen publiek voor. Maar dat is steeds in goed overleg gebeurd. Wij streden wel voor hetzelfde programma. (…) Er is overigens nooit een conflict geweest tussen zogeheten radicalen en gematigden. Dat is een verzinsel van de media.”

Bart De Wever vergist zich als hij zachten versus harden bij het Vlaams Blok/Belang ziet. Filip Dewinter is hypocriet als hij Gerolf Annemans, Anke Van dermeersch of Bruno Valkeniers als een ‘alternatief’ voor hem naar voor schuift. Dat is meer van hetzelfde, en dat weet Dewinter natuurlijk ook wel.

N-VA-kopstuk Jan Jambon (foto 1) was het voorbije weekend duidelijk: voor de N-VA kan coalitievorming met het VB nergens. Jan Jambon (in De Zondag van 15 april): “Als we dat in één gemeente zouden doen, krijgen we problemen in andere gemeenten. We zullen dus geen akkoorden sluiten met die partij. Vlaams Belang heeft een vijand gemaakt van één bevolkingsgroep, namelijk van iedereen die de islam aanhangt. Wij geloven niet in dat maatschappijbeeld.”

“De harde lijn heeft het gehaald bij Vlaams Belang”, vulde Bat De Wever gisteren aan in De Morgen. “De pleitbezorgers van de verzachting werden aan de deur gewerkt. Zo zet het Vlaams Belang zich onder leiding van Dewinter vast in de steriliteit. Jammer voor zijn kiezers. Dewinter doet trouwens niks anders dan de N-VA aanvallen om daarna de afgewezen deerne uit te hangen.  Dat is een hypocriet spelletje. Meer heb ik daar niet over te zeggen.” Bart De Wever heeft gelijk als hij het VB een “hypocriet spelletje” verwijt. Daarover morgen of later deze week trouwens meer op deze blog. Bart De Wever vergist zich als hij denkt dat Frank Vanhecke en anderen die “aan de deur” werden gezet écht zachten zijn (foto 2: Bart De Wever en Frank Vanhecke bij de begrafeinis van Marie-Rose Morel). Vorige week verwierp Frank Vanhecke op zijn blog de kritiek op het illegalenmeldpunt van Filip Dewinter en veroordeelde hij het standpunt van de Orde van Vlaamse Balies over dat meldpunt.

Frank Vanhecke: “Het (= de klikwebsite van Dewinter, nvdr.) is mijn ding niet; dat soort stunten brengen geen aarde aan de dijk en bevestigen enkel het beeld van de partij die het zelf ook onmogelijk maakt om anderen tot overleg en samenwerking te bewegen. Maar kunnen we a.u.b. redelijk blijven? Het hysterische gehuil van politiek correcte commentatoren die er onmiddellijk de jaren '30 en '40 bijhalen is zielig en heel erg dom. Wie de misdaden van totalitaire regimes in oorlogsomstandigheden vergelijkt met het opstarten van een website van een kleinere oppositiepartij waarop mensen hun klachten kwijt kunnen over illegaliteit, is niet goed snik.”

Frank Vanhecke bekritiseert Filip Dewinter, maar dan meer als persoon. Frank Vanhecke: “Wie er zich toe verlaagt met een ordinaire dubbelgangster van Sarah Palin te poseren en dat paginagroot laat afdrukken in het partijblad alsof het over de échte Sarah Palin gaat, is trouwens tot àlles bereid om nog eens in het nieuws te komen.”  Maar nog erger vindt Vanhecke de reactie van de Orde van Vlaamse Balies: “Dat nu zelfs de Orde der Vlaamse Balies zich ‘werkelijk verbolgen’ noemt over de kliksite heeft mij dan weer verbolgen. Bij mijn weten kwam er nog nooit een dergelijk krasse veroordeling van de Orde der Vlaamse Balies over de de facto straffeloosheid die zovele zware criminelen in dit land genieten.”

Ieder zijn beroep. Zelfs de BBET-verdachten hebben recht op een advocaat. Ook al worden zij gedwongen soms op een lachwekkende manier hun verdediging te voeren. Maar goed, we hebben het begrepen. Frank Vanhecke komt niet overeen met Filip Dewinter, maar heeft nog meer problemen met kritiek op Filip Dewinter van Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding-directeur Jozef De Witte en met gelijkaardige kritiek van de Orde van Vlaamse Balies. Bart De Wever doet er goed aan zich niet te vergissen in ‘pleitbezorgers van de verzachting’ als Frank Vanhecke. Of zit Bart De Wever op dezelfde lijn als Frank Vanhecke: kritiek op Filip Dewinter, maar nog meer kritiek op de critici van Dewinter? Het zou goed zijn als Bart De Wever daar klaarheid over schept.

Dinsdagavond uitgenodigd worden voor Pauw & Witteman (Nederland 1), vrijdagavond voor Terzake (foto 1, Canvas). Het is weinig politici gegeven, maar Filip Dewinter krijgt het. En dan klaagt Dewinter nog dat hij en zijn partij te weinig aan bod komen in de media.

Bij Pauw & Witteman ging het vooral over aambeien; bij Terzake zei Dewinter dat hij wel genoodzaakt is om te stunten, anders komen journalisten niet naar zijn persconferenties. Was het illegalenmeldpunt dan maar om te lachen?, vroeg Satanic Samba Lieven Verstraete. Neen, dat nu ook weer niet. Onmiddellijke aanleiding voor het gesprek met Dewinter was de wandeling van Bart De Wever vrijdagmiddag in de Antwerpse Seefhoek, met meer journalisten dan N-VA-leden in zijn kielzog. Bart De Wever kwam er zijn ‘war on drugs’ voorstellen. Volgens Dewinter kijkt De Wever voor zijn voorstellen over het muurtje bij het Vlaams Belang. “Ik weet niet hoe ik De Wever moet noemen. Is het nu Bart Copycat of Ranx Xerox De Wever?” De Wever zelf zegt één van zijn voorstellen uit Colombia te halen: het geografisch in kaart brengen van waar de criminaliteit plaatsvindt. Maar dat doet men bij de politie in Antwerpen al jááááren. Een ander voorstel van De Wever is camera’s installeren en zo bijvoorbeeld de Franse autonummerplaten oplijsten die niets te zoeken hebben in de Seefhoek. Los van het feit dat die camera’s niet enkel Franse autonummerplaten registeren, is het idee anders wel afkomstig van Antwerps districtsvoorzitter Chris Anseeuw (SP.A), die dit idee lanceerde bij een debat op de regionale televisiezender ATV.

Het beste werd bij Terzake bewaard tot het laatste. Filip Dewinter vraagt niet langer om in een bestuurscoalitie met de N-VA opgenomen te worden, hij wil ook een N-VA/Open VLD-bestuur gedoogsteun geven. Voor Dewinter is elke formule goed om links uit het stadhuis te houden. Dewinter denkt dat De Wever niet zal vallen over het omstreden illegalenmeldpunt om te praten met het VB. “Kijk naar Nederland, naar het meldpunt van Wilders. De coalitiepartners CDA en VVD maken daar geen probleem van.” Dewinter is een beetje onnauwkeurig in zijn formulering. Zoals wel vaker. De CDA- en VVD-ministers maken geen probleem over het meldpunt van Wilders. De CDA-parlementsleden hebben een motie gesteund waardoor het Nederlandse parlement in meerderheid het meldpunt van Wilders veroordeelt. De Nederlands-Britse wetenschapper en auteur Ian Buruma (foto 2) zegt over die gedoogsteun dit weekend in De Standaard: “Als er vroeger een conservatieve regering aan de macht kwam, was dat nog een redelijk fatsoenlijke regering. Daar kun je nu niet meer zeker van zijn. Ik ben heel erg gekant tegen de gedoogconstructie in Nederland, want die houdt in dat de PVV van Geert Wilders heel veel macht krijgt, maar geen enkele verantwoordelijkheid hoeft te dragen.”

Het is zoals Ramsey Nasr in een gedicht liet verstaan: niets ergers dan gedoogd worden door lieden als Wilders en Dewinter.

Het Meldpunt Illegaliteit van Filip Dewinter (foto 1) haalde gisteren voor de tweede dag op rij de kranten. Nu omdat de website dinsdagavond en woensdag een aantal keren plat lag. Enkel in Gazet van Antwerpen, en dan nog maar in één zinnetje, lazen we de reactie van de Orde van Vlaamse Balies.

De Orde van Vlaamse Balies, die alle Vlaamse advocaten groepeert, stuurde een mail naar het meldpunt met de vraag om onmiddellijk te stoppen met dit initiatief. De mail, die ondertekend werd door Edgar Boydens (foto 2), voorzitter van de Orde van Vlaamse Balies, is kort maar krachtig. “Beste initiatiefnemers van de website meldpuntillegaliteit.be, De Orde van Vlaamse Balies, die alle Vlaamse advocaten groepeert, is werkelijk verbolgen over de oprichting van de site meldpuntillegaliteit.be. In een rechtsstaat is geen plaats voor publieke elektronische schandpalen. Dit getuigt van een verwerpelijke sensatiedrang. Mogen wij er u ook op wijzen dat de website manifest onwettelijk is. Wij benadrukken dat uitsluitend de overheid mag instaan voor de verzameling van gegevens over onwettelijk gedrag van individuele personen. Wij verzoeken u om onmiddellijk te stoppen met dit initiatief." Gazet van Antwerpen bevestigt: “Artikel 8 van de privacywet verbiedt dit soort inzameling door privépersonen. Er staan boetes op tot 600.000 euro.”

Over de mail en mededeling van de Orde van Vlaamse Balies wordt in de rubriek Nieuws van het Meldpunt noch in andere communicatie van het Vlaams Belang gesproken. De Orde van Vlaamse Balies heeft zich losgerukt uit de Belgische structuren en draagt “Vlaams” prominent in de naam van de vereniging, maar dat volstaat nog niet om tot de vrienden van het Vlaams Belang te behoren.

Terwijl het land nog niet bekomen is van het agressief gedag van Alexandre V.E. die een Brussels controleur van het openbaar vervoer doodsloeg, acht maanden voor de brave man op pensioen kon gaan, lanceert Filip Dewinter een Meldpunt Illegaliteit. First Things First.

Het Meldpunt Illegaliteit is geen nieuw idee. Al in 2004 lanceerde het VB zo’n meldpunt waarvoor gebeld moest worden naar het gsm-nummer 0496/146 546. “Iedereen die informatie heeft over de aanwezigheid van illegalen of weet heeft van illegale praktijken kan bellen naar het mobiele nummer”, luidde het toen. Als de melding al niet was doorgegeven aan de politie, zou het Vlaams Blok dit doen. “Op die manier wil het Vlaams Blok vermijden dat vele klachten en informatie die burgers rechtstreeks aan de politie melden in de doofpot verdwijnen.” Het Vlaams Blok wilde hiermee “het stadsbestuur onder druk zetten om eindelijk werk te maken van een actieve opsporing van illegalen”. Het initiatief voor de actie ging uit van Philippe Van der Sande, die ondertekende als “voorzitter Vlaams Blok kern 2018”. Voor de niet-Antwerpenaren: Van der Sande was niet voorzitter van de 2018de kern van het Vlaams Blok in Antwerpen. 2018 is één van de postnummers in Antwerpen. Van der Sande is overigens ook perswoordvoerder van Filip Dewinter en in zijn betere dagen een overtuigde christene. Na protest uit diverse hoeken meldde het Vlaams Blok dat het aangekondigde Meldpunt slechts een “Uilenspiegelstreek” was.

Met de commotie én de stemmenwinst die het Meldpunt voor Midden- en Oost-Europeanen van Geert Wilders veroorzaakte, zei Filip Dewinter in februari dit jaar ook een meldpunt te overwegen. “Niet over Polen maar over illegalen.” Diezelfde maand overwoog ook het Italiaanse Lega Nord om zo’n meldpunt te openen. Dat meldde tenminste het Lega Nord-Europarlementslid Mario Borghezio die naam maakte toen hij een aantal ideeën van de Noorse massamoordenaar Andreas Breivik onderschreef en zelfs “uitstekend” noemde (foto: Mario Borghezio samen met Filip Dewinter op een Lega Nord-bijeenkomst, 19 juni 2011). Of het meldpunt in Italië er gekomen is, weten we niet. Alleszins hebben ze bij de Lega Nord nu andere problemen. Bij het VB ging men door met het plan. De pers werd door Philippe Van der Sande, deze keer als “perswoordvoerder van Filip Dewinter”, uitgenodigd naar het VB-secretariaat in de Antwerpse Van Maerlantstraat voor een persconferentie. Actieve opsporing van illegalen: als de overheid niets doet, moet het Vlaams Belang het maar zelf doen!, was de kop boven de uitnodiging. Er zou een "opmerkelijk initiatief" bekendgemaakt worden.

Dat initiatief kennen we intussen, nog vóór de persconferentie gisteren al bekendgemaakt in Gazet van Antwerpen en De Ochtend (met Filip Dewinter in de Radio 1-studio  en Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding-directeur Jozef De Witte aan de telefoon). Filip Dewinter heeft geleerd (nouja) van de kritiek in 2004 en noemt zijn meldpunt daarom bewust geen ‘Meldpunt Illegalen’, maar ‘Meldpunt Illegaliteit’. Verwacht echter geen oproep om illegale lozingen en andere milieudelicten te melden, op een half zinnetje na gaat de tekst op de Meldpunt Illegaliteit-website uitsluitend over illegaal verblijvende vreemdelingen. In het  VRT-Journaal verduidelijkte Dewinter verder dat het kan gaan over meldingen van onder andere “drughandel of criminaliteit gepleegd door illegalen”. Drughandel of criminaliteit tout court is niet de bedoeling van de website. Daarvoor lanceerde Dewinter in 2008 samen met Bart Debie een criminaliteitswebsite, maar die website is intussen opgedoekt.

Dewinter let er op om het Meldpunt geen kliklijn te noemen maar spreekt zichzelf tegen: “Meldpuntillegaliteit.be is geen kliksite. (…) Meldingen van clandestien verblijf in ons land van illegalen via meldpuntillegaliteit.be zullen (…) doorgegeven worden aan de bevoegde politie- en justitiediensten.” “Het meldpunt doet sterk denken aan het naziregime van de jaren dertig”, zegt Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding. “Het doet ook denken aan de praktijken van de Stasi in het toenmalige Oost-Duitsland, niet in het minst omdat Vlaams Belang zelf zegt dat ze aan actieve opsporing gaat doen.” (Vandaar als foto 1 hierboven het aangepast logo van de Stasi, nvdr.) “Ik zou niet weten wat er op acht jaar tijd veranderd is”, zegt Jozef De Witte nog verwijzend naar het VB-meldpunt van 2004. “Zowel juristen als de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken hebben meteen gezegd dat het illegaal was.” Jozef De Witte heeft dan ook op de website van Filip Dewinter gemeld dat de website illegaal is en gevraagd om de website op te doeken. Benieuwd of Dewinter dit gaat doorgeven aan de politie.

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding vindt dat “wie hier niet mag zijn, weer moet vertrekken”. Maar het is niet aan politieke partijen om zelf gegevens van mensen te gaan verzamelen. Dat is een taak van politie en justitie. Het Centrum raadt de Belgische beleidsmakers aan te rade te gaan bij Zweden, dat veel meer inzet op actief aangemoedigde vrijwillige terugkeer. “Gesloten centra zijn stukken duurder, veel minder efficiënt en berokkenen veel meer schade aan de grondrechten van mensen.” Intussen is een Facebook-groep geopend over de meldingen op meldpuntillegaliteit.be. Een Antwerpenaar meldde hier dat ene Philip D. van Brugge naar Antwerpen is verhuisd, en om zich Vlaams voor te doen zich nu Filip D. noemt. Zijn zijn papieren wel in orde? Uit een andere bron vernamen we dat op meldpuntillegaliteit.be een “drol zonder papieren” is gemeld. Waarmee men natuurlijk niet illegaal verblijvende mensen wil vergelijken met drollen, maar de absurditeit van de website wil illustreren. Do it.

De website lag gisterenavond wel plat door een stortvloed van onzinmeldingen. Volgens de webmaster van het Vlaams Belang waren er rond 18.00 uur al een 600 reacties binnengekomen. Welke vertelde hij er niet bij.

Filip Dewinter, dezer dagen op verlof in Zeebrugge, volgt vanuit zijn vakantieverblijf natuurlijk nog altijd de politieke actualiteit. Het interview met Tom Van Grieken (zie hierboven), verschenen op de regionale bladzijden van Gazet van Antwerpen, kon op zijn goedkeuring rekenen. ‘Nieuwe spitsen naast Dewinter’ (...) Prima, het werd tijd!, twitterde Dewinter vanuit Zeebrugge.

Van Grieken is niet van plan om met de VBJ binnen het VB een rebelse koers te gaan varen, schreef Gazet van Antwerpen. Tom Van Grieken verduidelijkte: “Wij zijn geen aparte organisatie. Maar ik wil niet zomaar een conservator van de VBJ zijn, het is de bedoeling om actief bij te dragen aan de vernieuwing van de partij. Dat kan bijvoorbeeld door meer te doen met nieuwe media. We moeten onze stijl aanpassen aan die van de jeugd. Al is Filip Dewinter goed mee, ik vind hem een van de betere twitteraars.”

Het is waar: Filip Dewinter is een van de betere twitteraars bij het VB. Gisteren twitterde hij behalve over het Gazet van Antwerpen-interview ook nog over de Vlaamse kust en over Iron Lady Margaret Tatcher. Maar over het onderzoek naar de stemverschuivingen tussen 2007 en 2010, en het stemmenverlies daarbij van het VB aan de N-VA maar ook aan progressieve partijen, en over het het ontslag van Lega Nord-leider Umberto Bossi nadat bekend geraakte dat 200.000 euro partijgeld aan de zoon van Bossi zou zijn gegeven en de Lega Nord-penningmeester banden zou hebben met de maffia… ô wat bleef de BlackBerry van Dewinter nu stil. (Foto: Filip Dewinter met een plaatselijke schone tijdens een Lega Nord-meeting, juni vorig jaar).

1 april, de dag van de grappenmakers. Geen grap is echter zo sterk als het leven zelf. De grappigste quote op wat een Afrikaan aan Dewinter zou vragen toen die laatst opgemerkt werd, was wat die Afrikaan echt vroeg aan Dewinter. En neem nu het protest van vrijdag.

Meer dan drie uur lang stonden VB-militanten in Gent te wachten op premier Elio Di Rupo om hem duidelijk te maken dat de Waalse socialist en Eerste Minister van België niet welkom is in Vlaanderen. Door een verandering in het programma van het bezoek aan Gent stonden de VB-militanten er langer dan ook maar iemand gedacht had. Zijzelf in de eerste plaats. En dan nog kregen ze Di Rupo niet te zien. De VB’ers waren er niet in geslaagd om een plaatsje te veroveren langs de weg waar Di Rupo wél voorbijkwam. Meer dan drie uren wachten en het koude weer deden hun werk. Volgens een VB-bron zakte het aantal VB’ers tijdens het wachten van “meer dan 100” naar “nog 60-tal”. Andere bronnen spreken van minder VB’ers, maar het zieligste van al vinden we dat ook de man rechts op foto 1 nodig was om aan enige getalsterkte te geraken. Inderdaad, Reddy De Mey (67 j.). Gewezen VRT-journalist, in 2004 sollicitant voor een plaatsje bij het VB. Als Filip Dewinter van Antwerpen naar Gent rijdt, dan wil Reddy De Mey ook wel van Oostende naar Gent rijden. Zoals in zijn VRT-dagen had hij zich strategisch goed opgesteld om in beeld te komen: vlak naast Filip Dewinter. In zijn rechterhand een verbodsbord voor Di Rupo, in zijn linkerhand een Vlaamse-Leeuwvlag van het VB,  en aan zijn nek hangt ook nog een rood fluitje. Reddy De Mey had ‘zijn handen vol’ aan het protest tegen Di Rupo. Gelukkig zit de kans erin dat Tanguy Veys Gent verlaat en naar Blankenberge verhuist, zodat Reddy De Mey niet meer op zijn eentje het VB aan de kust moet vertegenwoordigen.

Rond de middag werd ook in Antwerpen geprotesteerd. Deze keer tegen Sharia4Belgium. Volgens Filip Dewinter was het een “spontane actie” naar aanleiding van het verschijnen van Fouad Belkacem in het Antwerpse Justitiepaleis. Het bordje op foto 2 ziet er inderdaad uit alsof het uit spontane volkswoede is geschreven, maar wie is de man die – de benen wijd gespreid – het bordje omhoog houdt? Inderdaad, Albrecht Cleymans. VB-personeelslid, organisatieverantwoordelijke van het VB-Antwerpen en voorzitter van het VB-Berchem. Echtgenoot ook van de VB-lijsttrekster bij de districtsraadsverkiezingen in oktober in Berchem. Het blijft allemaal in de familie. Albrecht Cleymans die het ook al eens aan de stok heeft met fietsers in Antwerpen, mensen die een ‘Straat zonder Haat’-bordje aan hun raam hangen en de Brusselse politie (foto: Albrecht Cleymans in wit jasje die zich verzet tegen de ordehandhaving bij een verboden anti-islambetoging). Een “spontane actie”? Dan toch maar net zo spontaan als dat bij VB-personeelsleden maandelijks hun loon gestort wordt.

Na Filip Dewinter, in 1987 de eerste voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ, toen nog Vlaams Blok Jongeren), Karim Van Overmeire, Jan Huijbrechts, Philip Claeys, Jurgen Branckaert, Frederic Erens, Hans Verreyt en Barbara Pas is voorbije zondag Tom Van Grieken (25 j., foto 1) als nieuwe VBJ-voorzitter aangesteld. Vorige zomer toegevoegd aan het toenmalig bestuur van de Vlaams Belang Jongeren kon hij alvast leren in de pas te lopen.

Als scholier was Tom Van Grieken actief bij het Nationalistisch JongStudentenVerbond (NJSV), ook al een organisatie meer dan twintig jaar geleden opgericht door Filip Dewinter. In de rand van de viering van dertig jaar Nationalistische StudentenVereniging (NSV) in 2006 werd Tom Van Grieken gevierd voor zijn jarenlange inzet bij het NJSV. Tom Van Grieken werd vervolgens actief bij de NSV en VB-gemeenteraadslid in Mortsel. Volgens Blokbuster liet Tom Van Grieken zich opmerken met gewelddadige raids tegen hun militanten in maart en juni 2007. Hijzelf ontkent enige betrokkenheid bij die gewelddaden. Tom Van Grieken studeerde communicatiewetenschappen aan de Plantijn Hogeschool in Antwerpen, waar hij... bij de cursus webdesign een website maakte waarin onder andere een link gelegd werd naar de 0110-concerten, de website van Hand-in-Hand en deze blog van het Anti-Fascistisch Front (AFF). Een website met linken naar zijn ware favorieten zou nogal gênant zijn. Na zijn diploma behaald te hebben ging Tom Van Grieken aan de slag in de reclamesector. Intussen is hij parlementair medewerker voor het Vlaams Belang.

Intussen maakte Tom Van Grieken zich in bepaalde kringen populair door als NSV-praeses een toespraak te houden op de jaarlijkse August Borms-herdenking in 2010. Op 11 juli 2011 werd het VBJ-bestuur uitgebreid met Tom Van Grieken. In een interview dat ’s anderendaags al verscheen op de website van de Vlaams Belang Jongeren loofde Tom Van Grieken het Vlaams Belang: “Het Vlaams Belang heeft op z’n minst het voordeel van de duidelijkheid. Like it or leave it.” Dat laatste werd alvast gedaan door enkele tientallen VB’ers die inderdaad opstapten bij het VB. Tom Van Grieken werd gevraagd of hij “dan niets aan te merken (heeft) op onze partij?” En dan kwam eruit: “Persoonlijk voel ik weinig voor het ‘islam bashen’ en breek me de mond niet open over het te pas en te onpas innemen van buitenlandse standpunten (In die periode was er nogal wat kritiek op de pro Israël-standpunten van Filip Dewinter, nvdr.). De prioriteit van het Vlaams Belang moet bij ons eigen volk liggen.” VBJ moet “weer de speerpunt van het Vlaams Belang worden (…) die geen angst heeft om tegen de stroom in te roeien. De bron vind je trouwens enkel door tegen de stroom in te zwemmen.”

Bij zijn aanstelling zondag zei Tom Van Grieken de komende twee jaar bijzondere aandacht te willen schenken aan drie zaken. Het eerste is nieuwe mensen aantrekken, waarbij hij vooral mensen uit de Vlaamse Beweging in de VBJ-rangen hoopt te sluiten. In de tweede plaats wil Van Grieken ook nieuwe ideeën en andere thema’s aansnijden. Een derde aandachtspunt is het aanwenden van andere technieken. Enerzijds komt dat neer op meer gebruik maken van de nieuwe media. Anderzijds wil hij de vorm van aanpakken herdenken, zonder daarbij de politieke boodschap te veranderen. Tom Van Grieken kijkt daarbij naar de manier van werken van de "moderne ngo’s”. Het blijft allemaal zeer vaag, en alvast op het punt van communicatie faalt hij bij zijn start als VBJ-voorzitter. Het nieuwe VBJ-bestuur is nog altijd niet aan het brede publiek voorgesteld – met Barbara Pas kregen we tenminste snel een filmpje waarin het nieuwe VBJ-bestuur zich voorstelde. Tom Van Grieken zal toch niet worstelen met de vraag hoe hij N-SA’er Thierry Vanroy (foto 2) moet voorstellen als nieuwbakken VBJ-bestuurslid? Thierry Vanroy die nog maar een paar maanden geleden met veel bombarie zijn afscheid van de Vlaamse Beweging aankondigde en bevestigde.

"De boodschap van het Vlaams Belang is niet grijs gedraaid, maar we hebben wel een nieuwe deejay nodig”, stelde Tom Van Grieken zondag ietwat stoutmoedig. En nog straffer: "In 2014 moeten nieuwe gezichten de lijst trekken. Filip Dewinter kan geen spits meer zijn." Filip Dewinter was op dit punt terughoudend. Filip Dewinter: “Wij willen de sleutels van de Ferrari best doorgeven maar wij willen zeker zijn dat er een degelijke chauffeur aan het stuur zit die tevens over een rijbewijs beschikt.” Het VB vergelijken met een Ferrari, dat komt in aanmerking voor de beste grap van 2012.

Een week geleden kon je hier het voornaamste lezen wat op de persconferentie werd verteld waarop het VB-Antwerpen haar campagne voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen voorstelde: Filip Dewinter die het VB nog eens als coalitiepartner van de N-VA voor een ander bestuur in Antwerpen probeerde te slijten, en de gadgets waarmee het VB in Antwerpen de campagne ingaat.

Toen Filip Dewinter voor een persfotograaf even op straat zijn vlag voor Antwerpen toonde, werd hij meteen aangeklampt door een Afrikaan (foto). Wij vroegen wat die Afrikaan gevraagd had aan Filip Dewinter: zowel het grappigste als het juiste antwoord zouden beloond worden met een boekenbon van 20 euro. D.d.P. uit Kessel-Lo verzon: “And from what country are you, sir?” D.d.P mag hiervoor deze week een boekenbon in zijn brievenbus verwachten. En wat vroeg de Afrikaan nu écht? Niemand heeft het geraden of kwam maar in de buurt van het antwoord. Maar het leven is soms grappiger dan men verwacht. De Afrikaan vroeg Filip Dewinter... waar hij moet zijn om zijn verblijfspapieren in orde te maken.

De plaat van Filip Dewinter is grijsgedraaid, en met Bart De Wever die astronomische scores haalt in de opiniepeilingen moet Dewinter de campagne voor de komende gemeenteraadsverkiezingen aanvatten met de moed van de wanhoop. Op een persconferentie dinsdag stelde Dewinter zijn ambities al bij. In 2000 behaalde het VB in Antwerpen 32,95 % van de stemmen. In 2006 ging het VB nog vooruit tot 33,51 % van de stemmen. Maar nu zal Dewinter al blij zijn als hij op 14 oktober dit jaar 20 % van de stemmen behaalt.

Met dat resultaat zit Dewinter naar eigen zeggen op de wip voor de vorming van een nieuwe coalitie. De keuze is dan aan De Wever: ofwel vormt hij een rechtse meerderheid met het VB, ofwel ‘collaboreert’ hij met de socialisten. De aanhalingstekens zijn van ons. Historisch wordt ‘collaboreren’ in verband gebracht met het nazisme, en men kan de Antwerpse socialisten veel verwijten maar toch niet de ideologie en wreedheden van de nazi’s. Dewinter gebruikte het verfoeide werkwoord zonder aanhalingstekens, en zo ook Gazet van Antwerpen-commentator Lex Moolenaar. En zo sluipt de taalvervuiling die Dewinter introduceert geruisloos de massamedia in. Foei.

De kans dat De Wever een coalitie vormt met Dewinter is nihil. Karim Van Overmeire verwoorde het laatst treffend: “Vergelijk het met de mentaliteit van de drenkeling die om hulp roept. Bij de N-VA vraagt men zich af of hij niet opzettelijk in het water is gesprongen. En vooral: wil hij de redder, die de hand reikt, niet mee in het water trekken?” Bart De Wever vroeg zich al eerder af hoe het op hem schelden te combineren is met het toch samen willen besturen. Vorige dinsdag verweet Dewinter De Wever nog maar eens “de rechtse rebel” te spelen, maar eigenlijk een “linkse lakei” te zijn. 

Dewinter voert campagne onder de slogan Ik ben Vlaamse Antwerpenaar en daar ben ik fier op! De stralende A van Patrick Janssens heeft Dewinter in de vuilnisbak gekieperd, en in de plaats heeft hij vlaggen, pins en wat nog allemaal niet met een namaak wapenschild van Antwerpen. Van het echte wapenschild van Antwerpen moet Dewinter afblijven. Dieptepunt bij de VB-gadgets is een pen met een uitrolbare cartoon: aan de ene zijde een cartoon in de Vlaams Blok-traditie van de jaren zeventig van vorige eeuw over hoe Antwerpen eruit ziet; aan de andere zijde een cartoon van de politieke kopstukken in Antwerpen – inclusief een PVDA’er, gehelmd en met een baseballstok in de hand.

Het is de zoveelste campagne voor Dewinter om het Antwerps stadhuis te veroveren, maar deze keer met het vooruitzicht dat het VB in het beste geval op 14 oktober 2012 nog slechts iets meer dan de helft van de stemmen haalt als na de vorige gemeenteraadsverkiezingen. Prettig is anders. Donderdag deed Dewinter ‘de markt’ in Deurne. Voorts staat nog op het programma: onder andere een nationalistische 1 mei-manifestatie, op 1 mei dus, op het De Coninckplein in Antwerpen; de voorstelling van het VB-programma voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen op 26 mei; en een nationale VB-familiedag in de Antwerpse dierentuin op 9 september.

Gelukkig was er bij de persconferentie dinsdag nog even hilariteit. Toen Dewinter ten behoeve van een persfotograaf op straat zijn Antwerpse vlag toonde, werd hij onmiddellijk aangeklampt door een Afrikaan (foto). We verklappen nog niet wat die Afrikaan vroeg aan Dewinter. Laat jouw fantasie even gaan. Wat vroeg die Afrikaan aan Dewinter? Het grappigste antwoord dat naar de ‘Contacteer me’-knop rechtsboven deze blog wordt gestuurd, wordt beloond met een boekenbon van 20 euro. Tussen wie het juiste antwoord stuurt, wordt eveneens een boekenbon van 20 euro verloot. Journalisten en VB-leden komen enkel in aanmerking voor de eerste boekenbon.

Vorige zondag zat Filip Dewinter te blinken op het 75^ste Vlaams Nationaal Zangfeest (foto 1), tussen Vlaamsgezinden van allerlei slag. Van extreme tot traditionele Vlaams-nationalisten. Daags tevoren, zaterdag 10 maart, was Filip Dewinter spreker op een meeting in Parijs (foto 2), ingericht door rechts-extremisten die niet eens Marine Le Pen willen steunen.

De meeting was ingericht door Nationalité citoyenneté identité (NCI), een organisatie opgezet door het Bloc identitaire. Het Franse Bloc identitaire is ontstaan uit de restanten van Unité radicale die in 2002 ontbonden werd nadat één van hun militanten de Franse president Jacques Chirac probeerde te vermoorden. Twee leiders van Unité radicale, onder wie Fabrice Robert, lanceerden daarop de vereniging Les identitaires die in 2003 overging in het Bloc identitaire. Fabrice Robert werd de voorzitter van het Bloc identitaire dat een tweeduizendtal leden zou tellen. Het Bloc identitaire bevindt zich ter extreme rechterzijde in het politieke spectrum, en verdedigt de ‘eigen identiteit’ tegen alles en nog wat. Tegen zowel de ‘Amerikaanse hegemonie’ en het ‘islamitisch imperialisme’, als tegen het ‘Parijse centralisme’ en de ‘intellectuele terreur’. Het Bloc identitaire rekent op de mensen die ter extreme rechterzijde ontgoocheld zijn over boegbeelden als Philippe de Villiers en Jean-Marie Le Pen. Voor de komende Franse presidentsverkiezingen wilde men uitpakken met een eigen kandidaat, Arnaud Gouillon. Men slaagde er evenwel niet in de nodige 500 burgemeesters te vinden die het zich kandidaat stellen wilden ondersteunen. Bij een nationale raadpleging besloten de leden daarop om geen enkele kandidaat bij de komende presidentsverkiezingen te steunen. Dus ook niet Marine Le Pen van het Front national (FN).

Filip Dewinter is “la vedette du jour”. Om 10 uur beginnen de “assises nationales” over “la France en danger”. Een boekenstalletje wordt geopend, een eerste ronde tafelgesprek begint, skinheads staan in voor de beveiliging van de meeting. Filip Dewinter is in de perszaal, waar hij en passant een groep Russische identitairen begroet. Aan een reporter van Rue89/Le Nouvel Observateur legt Dewinter uit dat zijn model een mix is van Marine Le Pen, Heinz-Christian Strache (van het Oostenrijkse FPÖ) en Umberto Bossi (van het Italiaanse Lega Nord). “Maar wij zijn rechtser dan het FN.” Het FN, de FPÖ, de Lega Nord en het Vlaams Belang vormen volgens Dewinter de “harde kern” van wat een Europese extreem-rechtse beweging moet worden. Daartoe wordt in Wenen al eens vergaderd. “Maar we wachten de Franse presidentsverkiezingen af.” Intussen trekt Dewinter van leer tegen de “halalindustrie”. “Dat is geld voor de radicale islam, en misschien ook voor het terrorisme.” Om 12u30 is het tijd voor Filip Dewinter om de zaal toe te spreken. “In Antwerpen is Mohamed de meest gekozen voornaam bij geboorten.” Vlak vóór Dewinter was een spreker van Riposte Laïque aan het woord, een oud-communist en -trotskist. “Wij hebben gezamenlijke vijanden: islamisten en Europa-isten. Het gaat om het overleven van het mooiste land ter wereld, Frankrijk!”

Na een kwartier is de toespraak van Filip Dewinter gedaan en kan iedereen naar het buffet. Een vijfhonderdtal mensen blijven voor de namiddagsessie die begint met een videoboodschap van Oskar Freysinger, van de Zwitserse Volkspartij die een succesvol referendum voor het verbieden van de bouw van minaretten achter de rug heeft en een nieuw referendum plant over de immigratie in Zwitserland. Franse sprekers van allerlei obscure clubjes en extreemrechtse denktanks wisselen elkaar af. Om 16u45 is het de beurt aan de tweede ster van de dag: Jared Taylor, een Amerikaanse verdediger van het blanke ras via zijn magazine American Renaissance. Hij besluit zijn toespraak onder luid applaus met: “Vermijd ten alle prijze het aanbidden van de diversiteit.” In een interview vooraf met Novopress zei Filip Dewinter uit te kijken naar het terugzien van zijn vriend Jared Taylor die hij zeer bewonderd. Dewinter is geabonneerd op American Renaissance en kent het boek White Identity van Jared. Het Southern Poverty Law Center wijst erop dat Taylor zelf om de twee jaar een conferentie inricht waar racistische intellectuelen schouder aan schouder staan met Ku Klux Klan-mensen, neonazi’s en andere blanke racisten. Na de slottoespraak van Fabrice Robert is er in Parijs nog een laatste woord van een spreekster die de vloer veegt met de katholieke geestelijken “die geen ruggengraat meer hebben en de islam aanvaarden”.

Zaterdag was Filip Dewinter in Parijs voor een meeting waar het opkomen voor de eigen identiteit en het afwijzen van de islam centraal stond, meeting ingericht door het Bloc identitaire dat zich rechts van Marine Le Pen positioneert. Het kopstuk van Bloc identitaire die Marine Le Pen wél wil steunen, Philippe Vardon uit Nice, was niet welkom op de meeting van zijn partijgenoten. Zondag, op het Vlaams Nationaal Zangfeest, zag Dewinter Bart De Wever met zijn confederalisme en het VIaams Belang met haar onafhankelijkheidsstreven “een stuk van de weg gezamenlijk afleggen”. Dinsdag reikte Dewinter Bart De Wever de hand om na de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen “voor verandering zonder de socialisten” te zorgen. Dewinter die in eigen land zoete broodjes probeert te bakken met Bart De Wever, maar in Frankrijk de kaart trekt rechts van Marine Le Pen. Dat is Dewinter voluit.

Het maandelijkse Vlaams Belang Magazine is nooit onze favoriete VB-publicatie geweest. Zo zoutloos. Het is omdat iemand het moet doen, want anders lazen we het niet.

Even was het blad leuk met de rubriek Politieke vrienden, maar het is al meer dan een jaar geleden dat die rubriek nog verscheen. Politieke vrienden gaat het Vlaams Belang tegenwoordig zoeken in de Verenigde Staten, en zo trok van 9 tot en met 12 februari een VB-delegatie naar de Conservative Political Action Conference (CPAC). In het Vlaams Belang Magazine vind je deze maand een verslagje met foto’s: Filip Dewinter met Republikeins parlementslid Walter B. Jones; Philip Claeys, Filip Dewinter en Anke Van dermeersch met Republikeins parlementslid Alan West; Filip Dewinter geïnterviewd door een zwarte televisiepresentator en… Filip Dewinter ontmoet Sarah Palin.

Het verhaal over die ontmoeting is al meer dan een maand oud. Op 11 februari twitterde Filip Dewinter: “Met ‘Sarah Palin’ op CPAC in Washington. Zomaar tegen het lijf gelopen.” Die aanhalingstekens rond Sarah Palin waren correct én belangrijk. Filip Dewinter staat er niet op de foto met de echte Sarah Palin, maar met een lookalike. Apache doorprikte de grap van Dewinter en wees erop dat in de Verenigde Staten vaak dubbelgangers rondlopen die, dikwijls voor een klein bedrag, voor een foto willen poseren. Zo ook hier. Op de orginele foto (foto 2) zie je ook nog de promokaartjes die de lookalike vasthoudt om haar voor andere feesten en partijen in te huren.

Filip Dewinter heeft intussen toegegeven dat het inderdaad maar een lookalike is die hij de hand schudt, maar in het Vlaams Belang Magazine wordt het voorgesteld alsof hij op de foto staat met de echte Sarah Palin: Filip Dewinter ontmoet Sarah Palin, zonder aanhalingstekens (foto 1). We willen best geloven dat de gemiddelde Vlaams Belang Magazine-lezer niet Apache of een andere serieuze publicatie leest, maar de redactie van het Vlaams Belang Magazine doet dat wel. Ze weet dus beter.

Het artikel in het Vlaams Belang Magazine is niet ondertekend, maar volgens onze bron is het geschreven door Kurt Ravyts die mee naar de Verenigde Staten was. Hij weet dus maar al te goed hoe de vork aan de steel zit. Mocht Karel Dillen nog leven, hij zou bij het zien van het jongste nummer van het Vlaams Belang Magazine waarschuwen: “Ook al gaat de leugen snel, de waarheid achterhaalt hem wel.” In de digitale versie van het Vlaams Belang Magazine is de foto weggelaten. Bevreesd dat de foute foto via het internet zou opvallen, terwijl de lezers van de papieren versie er toch geen erg in hebben dat ze bij de neus genomen worden?

Merkwaardig verhaal in Gazet van Antwerpen gisteren: Ilse Buyst was tot ze vorig jaar Antwerps VB-gemeenteraadslid werd, beroepshalve druk in de weer om het verblijf van vreemdelingen te regulariseren om humanitaire en medische redenen. Het VB verwerpt regularisaties om humanitaire redenen, en zo mogelijk nog meer om medische redenen. (Foto 1: Ilse Buyst als advocate; foto 2: Ilse Buyst als gemeenteraadslid)

“Bij de dienst Vreemdelingenzaken moeten ze Ilse Buyst inmiddels goed kennen”, schrijft Gazet van Antwerpen. “De 48-jarige advocate heeft er al heel wat dossiers ingediend met aanvragen tot regularisatie op zowel humanitaire als medische gronden. Hoeveel precies, dat kan ze ons niet zeggen. Maar wel: ‘Het waren er veel.’ Waren, want nu ze sinds vorig najaar in de Antwerpse gemeenteraad zetelt als opvolgster van het verhuisde Vlott-raadslid Suzy Lismont, behandelt Ilse Buyst geen regularisatiedossiers meer. ‘Als raadslid mag ik geen dingen doen die kunnen leiden tot belangenconflicten met mijn activiteiten als advocate’, zegt ze. ‘Dus geef ik dergelijke dossiers nu door aan mijn twee medewerkers (…).’"Opmerkelijk is dat Ilse Buyst al sinds januari 2007 zetelde in de Antwerpse districtsraad. Maar voor dat orgaan, dat minder in de schijnwerpers van de media staat, was het argument van de belangenconflicten blijkbaar minder belangrijk.”

De vader van Ilse Buyst stond destijds samen met Karel Dillen aan de wieg stond het Vlaams Blok. Is het niet merkwaardig dat iemand met zo'n stamboom zich specialiseert in vreemdelingenrecht en haar juridische kennis in dienst stelt van vreemdelingen die zich willen laten regulariseren? Ilse Buyst: "Mijn vader (apotheker in Mortsel, nvdr.) maakte ook geen onderscheid tussen zijn klanten", reageert Ilse Buyst. "En als ik een zaak aanneem, dan wil de belangen van mijn cliënt zo goed mogelijk behartigen, wie hij ook is. Ik heb trouwens geen problemen met vreemdelingen, op voorwaarde dat ze zich aanpassen. Ik zeg altijd tegen mijn cliënten dat ze zich moeten inburgeren." Vorig jaar in oktober sprak Buyst nog harde taal, toen ze in een assisenzaak pleitte voor de nabestaanden van een bejaard slachtoffer van een stel Roemeense gangsters. In haar pleidooi zei ze: "De beschuldigden kwamen uit Roemenië naar het land van melk en honing om makkelijk aan geld te raken. Spijtig genoeg niet via sociale uitkeringsfraude, maar door het overvallen van bejaarden, die ze als hun persoonlijke OCMW beschouwden, maar dan zonder die vervelende paperassen."

Vormden haar diensten aan vreemdelingen geen probleem toen ze zes jaar geleden voor het eerst op een VB-lijst ging staan? Buyst: "Ik heb me toen zelf afgevraagd of dat wel kon. Daarom heb ik die vraag ook gesteld. Het antwoord luidde: 'Dat moet je zelf beoordelen'. Als mij te verstaan zou worden gegeven dat ik geen vreemdelingendossiers meer mag behandelen, dan kies ik voor mijn beroep en kom ik niet meer op." Filip Dewinter zegt geen probleem te hebben met de professionele activiteiten van Ilse Buyst, maar heeft toch gevraagd zich terughoudend op te stellen. Filip Dewinter: "Een advocaat wordt geacht iedereen te verdedigen. (…) Ilse doet niets illegaals en ze onderschrijft ons programma, daar gaat het mij om. Het klopt wel dat ik haar heb gevraagd om haar regularisatiewerk af te bouwen en tot een minimum te reduceren. Maar voor de rest houden wij politieke en professionele zaken gescheiden." Het is waar. Toen in de Antwerpse Kempen VB-gemeenteraadslid en tatoeëerster Silvy Van Beers nazi-tatoeages bleek te zetten, verdedigde Bruno Valkeniers die beroepsactiviteiten met: “Er moet bij hen ook brood op de plank komen.”

Het gerucht circuleerde dat Ilse Buyst wilde overstappen naar N-VA. Ilse Buyst: "Ik heb daar inderdaad wel eens over nagedacht, omdat die partij zich toch wat minder bruusk opstelt tegenover vreemdelingen. Toen Bart De Wever nog in Berchem woonde, kwamen we elkaar wel eens tegen in ons gemeenschappelijk stamcafé. Maar een overstap van mensen met een VB-verleden ligt in Antwerpen niet voor de hand. Ik blijf bij het Vlaams Belang en ik hoop op een degelijke plaats op de lijst." Dat laatste wordt natuurlijk moeilijk met een slinkend aantal verkiesbare plaatsen op de VB-lijsten. De kans is groter dat Ilse Buyst vanaf 1 januari 2013 terug persoonlijk de regularisatiedossiers kan behartigen, dan dat ze opnieuw VB-gemeenteraadslid wordt.

Deze namiddag wordt op het Antwerps stadhuis een inburgeringsceremonie voor nieuwkomers georganiseerd. Burgemeester Patrick Janssens (illustratie, vorige zaterdag verschenen in De Standaard Weekblad) zal een honderdtal inburgeraars en hun familie verwelkomen. Mensen uit Marokko, Irak, Oost-Europa, verschillende Afrikaanse landen, en ook mensen uit Latijns-Amerikaanse en Aziatische landen. Ze hebben allemaal in januari en februari hun inburgeringsattest behaald. Een Iraakse vluchteling zal vertellen over zijn vlucht naar België en een koor van inburgeraars zal enkele Nederlandstalige liedjes zingen.

Of Filip Dewinter aanwezig zal zijn, is twijfelachtig. Als gemeenteraadslid heeft hij het recht om bij de inburgeringsceremonie aanwezig te zijn. Niet dat het dan gezelliger wordt, maar het kan. Dewinter zou blij moeten zijn dat al deze mensen bewezen hebben zich in de Antwerpse samenleving te willen en kunnen integreren. Het aantal vreemdelingen groeit overigens verder aan in Antwerpen. De Standaard titelde vorige zaterdag zelfs ietwat voortvarend dat het aantal niet-Belgische kiezers verdubbelt in Antwerpen. Het aantal stemgerechtigde niet-Belgen is verdubbeld tegenover zes jaar geleden, maar of al die stemgerechtigde zich gaan laten inschrijven op de kieslijsten is nog afwachten. Het stadsbestuur plant niet veel meer dan hen een brief te sturen, niet echt een campagne om hen te betrekken bij de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Filip Dewinter maakt zich toch ongerust. Filip Dewinter op zijn website: “In 2006 hebben +/- 3.500 vreemdelingen hun stem uitgebracht. Aangezien het aantal stemgerechtigde vreemdelingen verdubbeld is (…) mogen we ervan uitgaan dat minimum acht- tot tienduizend vreemdelingen zich zullen laten registreren om deel te kunnen nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen. In de praktijk betekent dit dat het vreemdelingenstemmenaantal  alleen al verantwoordelijk is voor drie gemeenteraadszetels. Het Antwerpse Vlaams Belang merkt op dat de vreemdelingenstem alsmaar belangrijker wordt en de doorslag  kan geven voor het vormen van een meerderheid in de Antwerpse gemeenteraad. Het vreemdelingenstemrecht wordt steeds meer een instrument in handen van links. Meer dan ooit ijvert het Vlaams Belang voor het afschaffen van het vreemdelingenstemrecht.”

Een paar uren later, met een journalist aan de lijn, ziet Filip Dewinter al “75 000 zo goed als niet ingeburgerde vreemdelingen” het stedelijk beleid mee bepalen. Van 8 à 10 000 vreemdelingen naar 75 000 vreemdelingen, bij Dewinter kan het allemaal rap gaan. Hoe “zo goed als niet ingeburgerde vreemdelingen” wél de weg naar de bevolkingsdienst vinden om zich daar te laten inschrijven in de kiesregisters en later effectief gaan stemmen, dat moet Dewinter ook eens uitleggen. Volgens Dewinter wordt hiermee de verkiezingsuitslag “vervalst”. Nog volgens Dewinter komt er een “slag om de allochtone stem met onvermijdelijk heel wat opbod tot gevolg. Het Vlaams Belang doet daar niet aan mee en trekt verder resoluut de kaart van de autochtone Antwerpenaar.”

Wat Dewinter in de ene krant vertelt, spreekt hij echter tegen in een andere publicatie. Aan De Standaard Weekblad vertelde hij dat bij de komende gemeenteraadsverkiezingen voor het eerst vreemdelingen op de VB-lijst zullen staan. Filip Dewinter: “We denken aan een Oost-Europese en een Aziatische kandidaat.” Maar geen moslims. “Daar doen wij niet aan mee. Zowat 100 procent van de islamieten huldigt een totaal ander beschavingspatroon.” Hoeveel beschaving er op Filip Dewinter kleeft, is natuurlijk nog een andere vraag. En die “voor het eerst” is ook niet helemaal waar. De eerste twee VB-verkozenen in Antwerpen, Eric Deleu en Piet Mulder, waren respectievelijk iemand met Turkse voorouders en een genaturaliseerde Nederlander.

Vrijdag twitterde Filip Dewinter: “Lancering ‘Vrouwen tegen islamisering’ mag plotseling niet meer in Felixpakhuis. Zogezegd dubbele boeking. Triestig… Vrije meningsuiting?” Een journalist van de Antwerpse redactie van Het Nieuwsblad ging achter het verhaal aan en hoorde dat er meer aan de hand is dan een “dubbel boeking”. Filip Dewinter denkt er ook zo over. Filip Dewinter: “Een en ander heeft waarschijnlijk te maken met een artikel op de site van het antifascistisch blok.” Filip Dewinter verwart het Anti-Fascistisch Front (AFF) met het “antifascistisch blok”, maar dat is te begrijpen. Het woord “blok” maalt voortdurend door het hoofd van Filip Dewinter. In Humo zei hij vorig jaar nog: “Ik praat Belang, maar ik denk nog altijd Blok”.

Het verhaal in Het Nieuwsblad luidt: “Het Vlaams Belang is niet welkom in het Felixpakhuis voor de voorstelling van een boek. ‘Dubbel geboekt’, klinkt het, al gelooft Dewinter daar niets van. Het Felixpakhuis op het Eilandje heeft de voorstelling van een boek van het Vlaams Belang op 6 maart geschrapt. De rechtse partij had voor de lancering van de campagne ‘Vrouwen tegen islamisering’ een zaal gehuurd in het voormalige pakhuis. ‘Samen met die lancering wilden wij het nieuwe boek van Anke Van dermeersch voorstellen’, legt Filip Dewinter uit. ‘Alles was zo goed als geregeld met het Felixpakhuis. De contracten voor de verhuur waren getekend en wij hadden zelfs al een voorschot betaald. En dan plots krijgen wij de mededeling dat we niet meer welkom zijn. De zaal bleek plots dubbel geboekt en voor ons was er geen plaats meer. Heel vreemd toch. Een en ander heeft waarschijnlijk te maken met een artikel op de site van het antifascistisch blok. Ondertussen hebben we een andere zaal gevonden. U begrijpt dat ik daar liever niet te veel over kwijt wil.’"

Het Nieuwsblad vervolgt: "Bij het Felixpakhuis beweert men inderdaad dat het om een dubbele boeking ging. Al speelt er ook een andere reden. ‘Als cultuurhuis staan wij open voor alle culturen’, aldus Ivo De Beer, concessiehouder van het Felixpakhuis. ‘Wij dragen een pluralistische visie uit en de controversiële campagne van het Vlaams Belang past daar niet in. Trouwens, als we van bij het begin hadden geweten dat het Vlaams Belang de zaal had gehuurd, dan hadden we dat meteen geweigerd. Maar zij hebben de zaal geboekt als een vzw uit Brussel die een boek wenste te presenteren. Pas later zijn we erachter gekomen dat het om het Vlaams Belang ging. En toen bleek de zaal inderdaad ook nog eens dubbel geboekt. Uiteraard betalen wij het voorschot terug.’”

Het AFF-artikel waar Filip Dewinter naar verwijst is een aantal keren geforward, en zo geraakte in bredere kring onze kritiek bekend: “Plaats van het gebeuren (van de boekvoorstelling én meeting, nvdr.) is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens ‘dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies’. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?” Zo schreven we inderdaad vrijdag 3 februari.

Filip Dewinter moet niet zeuren. Het Antwerpse stadsbestuur verstrengde de regels voor gebruik door extremistische organisaties van stadslokalen of lokalen door het stadsbestuur in pand gegeven. Het stadsbestuur had daarvoor Filip Dewinter niet nodig, maar Filip Dewinter stond wel op de eerste rij om aan te klagen dat de moslimextremisten van Sharia4Belgium een persconferentie hadden gehouden in een stadslokaal. Waarom zou het anders moeten zijn als de antimoslimextremisten van het Vlaams Belang, het Front National, de Freiheitliche Partei Österreichs, Pro Deutschland en anderen een meeting willen organiseren in zo’n lokaal? Filip Dewinter moet ook niet geheimzinnig doen. In Het Nieuwsblad zegt hij dat hij liever niet teveel kwijt wil over de nieuwe locatie voor de boekvoorstelling en meeting. Anke Van dermeersch twitterde op 12 februari evenwel – toen ze nog in de Verenigde Staten was in gezelschap van Filip Dewinter en een lookalike van Sarah Palin ;-) – “Afspraak 6/3 Felixpakhuis !” en dan onmiddellijk daarna: “Oeps, afspraak 6/3 Elzenveld”.

Waarom er voor het Elzenveld, in heel Antwerpen bekend als OCMW-gebouw, ingebed in een site met andere OCMW-gebouwen, andere regels als voor stadsgebouwen zouden gelden, is niet meteen duidelijk. Het is toch niet omdat het Vlaams Blok er op 6 juni 1992 haar berucht zeventigpuntenplan mocht lanceren, dat nu datzelfde Elzenveld het startpunt mag zijn voor een haatcampagne in het verlengde van dat zeventigpuntenplan? Net zo goed als wij de recente veroordeling van Sharia4Belgium toejuichen, passen wij voor andere extremisten in het moeilijke debat over de islam. Overheidsgebouwen zijn er niet om haatpredikers een forum te geven.

Fouad Belkacem (29 j., rechts op foto 1), leider van het extremistische Sharia4Belgium, is gisteren veroordeeld tot twee jaar celstraf, een boete van 550 euro en een symbolische euro schadevergoeding voor de burgerlijke partijen in de zaak tegen hem. Zijn voorbeeld, de Britse haatprediker Anjem Choudray (44 j., links op foto 1), werd veroordeeld tot één jaar effectieve celstraf.

Fouad Belkacem, die zich ook Abu Imran laat noemen, plaatste daags na het overlijden van Marie-Rose Morel een filmpje op het internet waarin hij Morels kanker duidde als “een straf van Allah, omdat ze lid is van een partij die tegen de islam is”. Belkacem verheugde zich erover dat Morel hard geleden had. Volgens Belkacem, nog steeds in hetzelfde filmpje, mogen Filip Dewinter, Bart De Wever en Geert Wilders zich aan eenzelfde lot verwachten. Belkacem wordt hiervoor 'belaging' van Frank Vanhecke verweten, wat strafbaar is met maximaal twee jaar cel en 1 650 euro boete. ‘Belaging’ is er als je een persoon lastigvalt wiens rust ernstig verstoord wordt. Maar kan iemand veroordeeld worden voor belaging op basis van één feit? Het hof van cassatie oordeelde op 21 februari 2007 dat meerdere feiten nodig zijn, maar de rechtbank in Antwerpen volgde die redenering niet. Zou men in beroep oordelen dat het niet om belaging gaat, blijft het aanzetten tot haat over op basis van de antiracismewetgeving die met maximum één jaar cel kan bestraft worden.

Over de haat die Fouad Belkacem verspreidt kan geen twijfel bestaan. In meerdere filmpjes verwerpt hij de democratie en roept hij op tot de Heilige Oorlog om de westerlingen te bekeren. In een filmpje vroeg hij, in camouflagebroek en met geweerschoten op de achtergrond, aan Allah moslims naar de poort van Brussel te laten oprukken om minister van Defensie Pieter De Crem een lesje te laten leren. Anjem Choudray had in het stedelijk ontmoetingscentrum De Shelter in Borgerhout, dat tot doel heeft om culturen dichter bij elkaar te brengen, allerlei hatelijke uitlatingen gespuid op een persconferentie. Zowat hetzelfde als wat we mogen verwachten als ‘Vrouwen tegen islamisering’ op 6 maart eerstkomend in het Felixpakhuis in Antwerpen haar startmeeting houdt. Een veroordeling voor racisme is niet gangbaar voor  een eenmalige uitspraak, hoe graag ook Joods Actueel dit soms wil. Het misdrijf wordt vooral afgeleid uit het herhaaldelijke waarmee de haat geuit wordt. Ook op dit punt kon er geen twijfel bestaan over Sharia4Belgium.

Het Openbaar Ministerie noemde Fouad Belkacem “de lont in het kruitvat”. “Met zijn wansmakelijk, haatdragend en pseudoreligieus gewauwel zet hij moslims aan tot haat. Het is nu wachten tot een andere dwaas tot de actie overgaat.” Volgens het Openbaar Ministerie is Belkacem “allerminst een goede moslim”. Hij heeft meerdere veroordelingen voor diefstallen, slagen en verwondingen, weerspannigheid, bedreiging en overtreding van de antiracismewet opgelopen. “Zijn strafregister is zeven pagina’s lang.” Rechter Fabienne Nackaerts wilde gisteren een duidelijk signaal geven: “Beide beklaagden streven een heldenstatus na en maken hierbij gebruik van de islam. Ze schuwen welbewust haatdragende en gewelddadige taal niet en bekommeren zich niet om de schade die ze toebrengen aan de personen die ze viseren, aan de hele gemeenschap maar ook aan de gelovige moslims die op een vreedzame manier hun geloof willen beleven in respect met andersdenkenden.”

Er werd één euro morele schadevergoeding toegekend aan Frank Vanhecke als weduwnaar van Marie-Rose Morel, aan Filip Dewinter en aan het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding dat optrad namens zeshonderd klagers onder wie Filip Dewinter. Advocaat Jean-Marie De Meester had zich aanvankelijk burgerlijke partij gesteld als homo, later omdat hij zich als vrijzinnige aangepakt voelde. Om allerlei eerder technische redenen werd hem de morele schadevergoeding niet toegekend. Fouad Belkacem kan nog in verzet gaan tegen het vonnis omdat hij bij de behandeling van zijn zaak afwezig bleef, hij kan nog in beroep gaan en daarna nog in cassatie. En mocht zijn straf behouden blijven, is het nog niet zeker of ze uitgevoerd wordt. Straffen onder de drie jaar worden in de praktijk omgezet in elektronisch toezicht, al heeft de nieuwe minister van Justitie wel de ambitie om straffen onder de drie jaar effectief te laten uitvoeren. Maar Belkacem loopt nog kans op acht maanden cel voor racisme en geweldplegingen uit 2009 en heeft al een veroordeling tot zes maanden cel voor weerspannigheid uit 2011. Twee jaar + acht maanden + zes maanden geeft samen meer dan drie jaar celstraf, die hem dan wel effectief wachten.

Zowel Frank Vanhecke als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding waren tevreden over de uitspraak van de rechtbank gisteren. Niet Filip Dewinter. Filip Dewinter erkent dat Fouad Balkacem “de zwaarst mogelijke straf “ krijgt, maar vindt die straf te licht. Volgens de VB-doctrine zou de in Rumst geboren Belkacem zijn Belgische nationaliteit ontnomen moeten worden, en zou Belkacem 'teruggestuurd' moeten worden naar Marokko. In tegenstelling tot Frank Vanhecke en Jozef De Witte, directeur van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (foto 2), was Filip Dewinter niet aanwezig bij de uitspraak van de rechtbank in Antwerpen. Vlaanderens hoop in bange dagen was onderweg naar de Verenigde Staten waar hij de Engelstalige versie van zijn anti-islamboek Inch Allah? wil promoten. Filip Dewinter gaf daar intussen al een televisie-interview voor The Teaparty.net die uitzendt vanop de Conservative Political Action Conference in Washington.

Toen in maart vorig jaar drie inrichters van neonaziconcerten veroordeeld werden tot drie maanden cel voorwaardelijk reclameerde Dewinter niet over de principieel belangrijke maar al bij al lichte strafmaat voor de drie neonazi's.

Het was me een weekje qua bezoekersaantallen op deze blog. Doorgaans trekken we op maandag de meeste bezoekers, en vorige maandag was er een – zeggen anderen ons toch – best interessant artikel over de film Die Kriegerin. Dinsdag werd over het bezoekersaantal van maandag gegaan: het artikel over “waarnemend VNV-leider Francken” trok extra bezoekers door het op Facebook forwarden ter linker- en ter rechterzijde (onder andere door een parlementair medewerker van het VB). Donderdag werd het weekrecord alweer doorbroken, en hoe. Niet voor ons zowel informatief als amusant artikel over Hongarije. Neen, men was massaal aan het googelen op ‘An-Sofie Dewinter’ en kwam daarbij onder andere uit op dit en dit ouder artikel op deze blog.

Vrijdag ging het googelen naar An-Sofie Dewinter (foto) verder, en kwam men onder andere uit op ons artikel van die dag. Een nieuwe piek qua bezoekersaantallen. De gekte kwam in de buurt van die keer anderhalf jaar geleden dat op enkele Nederlandse websites een foto verscheen van ‘Foxxy Angel’ aka Angela de Vos die in aanwezigheid van honderden discotheekgangers een Afrikaan pijpt. De Nederlanders leerden dat  Angela de Vos op deze blog in onverdachte tijden reeds gesignaleerd werd als rechtsextremiste die zich voor seks aanbood. Dat ze voor een pijpwedstrijd in die Zaandamse discotheek zich niet inhield voor een Afrikaan vond menigeen nogal kras, te meer ze “nogal wat geschiedenislessen (schijnt) gemist te hebben op school”.

De stunt van vader en dochter Dewinter leverde televisiebeelden op bij VTM, overgenomen door De Standaard online, tot bij het Arabische  Alhurra tv. Ook bij Reyers Laat mocht An-Sofie Dewinter langsgaan, wat evenwel niet meer opleverde dan beelden bij het interview dat donderdagochtend in Het Laatste Nieuws stond. De meerwaarde voor de Canvas-kijker hebben we niet gevonden. Of An-Sofie Dewinter écht denkt dat de paar een boerka dragende vrouwen hun kledij nu over de haag gaan gooien? Of ze niet een vrouwbeeld promoot waar de meeste vrouwen in bikini niet toe komen? Waarom de ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne van start moet gaan met een rechts-extremistische meeting in het Sint-Felixpakhuis (!) in Antwerpen? Het werd allemaal niet gevraagd.

An-Sofie Dewinter is ‘hot’, en vrijdagnamiddag verstuurde Philippe Van der Sande, perswoordvoerder van Filip Dewinter, dan ook een uitnodiging voor een “Fotosessie voor de pers”. Zaterdagnamiddag was de nieuwjaarsreceptie van het VB-Merksem gepland en Filip Dewinter zou er aanwezig zijn “met zijn dochters An-Sofie, die geposeerd heeft voor de affiche van ‘Vrouwen tegen islamisering’, en Karolien, die de Merksemse districtsraadslijst van het Vlaams Belang zal duwen.” De geïnteresseerde persfotografen werden gevraagd “om van deze fotosessie gebruik te maken indien ze foto’s willen van An-Sofie en/of Karolien (al dan niet met hun vader)”. Wordt vervolgd in de boekskes en de kranten, websites en televisieprogramma’s die ermee willen concurreren.

Nog maar vorige maandag vonden wij in onze brievenbus een Vlaams Belang-folder over Hoe overleven in een islamitische samenleving?, of daar wordt al het volgend Vlaams Belang-initiatief tegen de ‘islamisering’ aangekondigd. Het Vlaams Belang pakt de komende dagen uit met een jonge vrouw die uitdagend poseert in een open nikab en bikini, de borsten ‘goed gevuld’ (foto). Het fotomodel is… An-Sofie Dewinter, dochter van.

Het is niet de eerste keer dat An-Sofie Dewinter poseert voor een Vlaams Belang-campagne. In december 2007 was ze al eens op een ‘vakbonds’affiche te zien onder de slogan "Baas in eigen hoofd". Maar toen hield ze zedig haar kleren aan. "Poseren vind ik leuk. Maar niet in bikini of lingerie. Dat zal ik nooit doen", noteerde Het Laatste Nieuws toen uit haar mond. Maar het kan verkeren. "Dit gaat mij écht om het statement", zegt An-Sofie Dewinter nu aan Het Laatste Nieuws. Voor een campagne ‘Islam of vrijheid’ werd gezocht voor het grootst mogelijk contrast met een boerka. En dat is naakt. "Maar zover gingen we het nu ook weer niet drijven”, zegt An-Sofie Dewinter. “Dus is het een bikini geworden. Ik herinner me inderdaad nog dat ik ooit gezegd heb dat ik zoiets nooit zou doen. Maar ik wilde het nu per se wel, omdat de campagne naadloos aansluit bij hoe ik over de hele problematiek denk. Als vrouwen moeten we kiezen: vrijheid of islam." Wil iemand eens aan Alexandra Colen vragen wat zij vindt van dergelijke manier van campagne voeren?

De foto van An-Sofie Dewinter past in een campagne van ‘Vrouwen tegen islamisering' die begin volgende maand gelanceerd wordt. An-Sofie Dewinter: "We hadden het er thuis aan tafel over en ik heb mezelf voorgesteld. Ik doe dit graag. Voor het achterliggende idee én om papa te steunen. De risico's en de kritiek schrikken me niet af. Op dat gebied heb ik alles al gehad. Tot doodsbedreigingen toe. Een mens leert daar mee leven." Pour la petite histoire: An-Sofie Dewinter studeert momenteel Marketing aan de Karel de Grote-hogeschool in Antwerpen. De mening van haar vriend heeft ze niet gevraagd voor de fotoshoot. Hij werd pas ingelicht toen alles al ingeblikt was. Naar verluidt vond hij de foto "schoon". An-Sofie Dewinter (20 j.) zegt geen enkele ambitie te koesteren om haar vader (49 j.) in de actieve politiek op te volgen. Ze is ‘gewoon’ lid van de Vlaams Belang Jongeren en van het Vlaams Belang. "Maar ondertussen heb ik geleerd om nooit nooit te zeggen", nuanceert An-Sofie Dewinter nu. "Kijk maar naar mijn dure bikini-eed van enkele jaren geleden."

Dewinters oudste dochter Karolien (23 j.), intussen zes maanden zwanger, zet dit jaar wel haar eerste stappen op het politieke toneel. Ze zal de VB-lijst duwen bij de districtsraadsverkiezingen in Merksem. Dewinters jongste dochter, Veroniek, is nog maar 17 jaar oud. Van haar zijn geen politieke ambities of sidekicks naast haar vader bekend, buiten het telkens weer aan de hand van haar vader meegenomen worden naar de stemlokalen bij verkiezingen. De ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne wordt dinsdag 6 maart op gang getrokken met een meeting en voorstelling van het boek van Anke Van dermeersch Hoer noch slavin. De voormalige Miss België krijgt op de meeting aan haar zijde vertegenwoordigers van rechtsextremistische partijen uit Frankrijk (het FN), Oostenrijk (FPÖ), Duitsland (Pro Deutschland), Groot-Brittanië (waarschijnlijk de BNP) en Zuid-Afrika (mogelijk de Vrijheidspartij).

Plaats van het gebeuren is het Felixpakhuis, schuin tegenover het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Een zaak die tot nu toe een neutraal imago had. Het is een café-restaurant met een zaal die privé uitgebaat wordt, maar huist in een stadsgebouw waarvan de hoofdgebruiker het Stadsarchief is. Hoort zo’n zaak/gebouw niet politieke neutraliteit uit te stralen? Toen Sharia4Belgium twee jaar geleden zonder voorafgaande afspraak in een stadsgebouw in Borgerhout een persconferentie organiseerde, rees daartegen protest vanwege het Vlaams Belang en zei burgemeester Patrick Janssens “dat zulke bijeenkomsten niet kunnen in gebouwen die mede betaald worden door overheidssubsidies”. Geldt dit dan ook niet voor andere extremisten?

Het Laatste Nieuws titelde gisteren op haar voorpagina: Land niet plat. Bij Het Nieuwsblad was het niet anders: Bonden krijgen land niet plat. En ze hebben groot gelijk. Het bewijs? Maandag stopte een postbode behalve de gebruikelijke Aldi-folder ook nog een VB-pamflet Hoe overleven in een islamitische samenleving? in onze brievenbus. (Foto: Illustratie die door VB-Vlaams Parlementslid Chris Janssens verspreid werd. Grotere versie.)

Je kon er gif op nemen: al wie zich de voorbije dagen hysterisch tegen de staking op 30 januari had gekeerd, zou er als de eerste bij zijn om te melden dat de staking geen succes was. Dat de staking niet minder geslaagd is als voorgaande algemene stakingen, niemand van de tegenstanders die het opmerkte. Hun historisch besef gaat niet verder dan de jongste tweet. Poseerde Filip Dewinter bij de staking op donderdag 22 december 2011 nog voor een foto met twee werkwilligen van de reinigingsdienst, deze keer kwam Filip Dewinter niet verder dan het afgezaagde Verlengd weekendje voor de vakbondsmilitanten. Waarom zijn stakingen altijd op maandag of vrijdag? Zo kan ik het ook. Voor vakbondsmilitanten zijn stakingsdagen anders wel dubbele corvee: én geen loon, én voor dag en dauw op om piket te staan. Het is dus wel iets anders dan Dewinter het voorstelt.

De staking maandag ging gepaard met enkele originele acties. Bij een Antwerps bedrijf kon wie toch ging werken met zelfklevers laten weten of men akkoord ging met de regeringsmaatregelen dan wel niet akkoord was maar om allerhande redenen toch ging werken. We zagen slechts één zelfklever akkoord-met-de-regeringsmaatregelen. In een school in Kapellen werden de normale lessen vervangen door lessen… over de staking. De scholieren leerden heel wat bij, zo getuigden ze. Elders werden appels verdeeld aan wie met zijn auto in een filterblokkade terecht kwam. Gerolf Annemans had de pech om in één van die filterblokkades terecht te komen. Blijkbaar in het Antwerpse want Annemans kreeg naar eigen zeggen te horen: “Ga kraag ginnen appel va maa!” (“Gij krijgt geen appel van mij!”). Een ABVV’er had Gerolf Annemans herkend en het VB-kopstuk moest het daarom zonder appel stellen.

En dan waren er nog de militanten van de Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) die in heel het land flitspalenstakingsacties zouden organiseren. Uiteindelijk werd één actie opgezet aan de ring in Lier, wat zorgde voor een Belga-bericht dat overgenomen werd door Knack- en Trends-online en voor een regionale bladzijde van Het Nieuwsblad. Merkwaardig aan dat Belga-bericht is dat daarin sprake is van “een tiental vakbondsleden”, terwijl op alle foto’s die van de actie bekend zijn slechts zes mensen te zien zijn: Willem Vermeulen, Ann Spitaels, Luc Vermeulen, Bert Deckers, Rob Verreycken en Wim De Winter. Die laatste vier zijn allen VB-personeelsleden. In tegenstelling tot de honderdduizenden stakers maandag moesten zij voor hun actie geen loonverlies lijden. Dat is het verschil tussen de echte en de zogenaamde vakbondsmilitanten.

Er zijn geen zekerheden. Niet in het leven, en al zeker niet in de politiek. Wat het wordt in Antwerpen zal pas blijken als de stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober geteld zijn en de bestuurscoalitie gevormd is. Maar er zijn wel grote waarschijnlijkheden. De eerste is dat Patrick Janssens liever met de N-VA dan met Groen een bestuurscoalitie wil vormen. Dit weekend jammert Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Als de stadslijst (van Patrick Janssens, nvdr. Ook het VB profileert zich nu als ‘partij van ‘t stad’) en Groen samen een coalitie kunnen vormen, dan staan wij buitenspel.” Reactie van Patrick Janssens: “Nu begin je toch echt wel voorbarige conclusies te trekken.”

Tweede grote waarschijnlijkheid: de N-VA zal in Antwerpen geen coalitie vormen met het VB. Op de vraag van Patrick Janssens (!, niet van Gazet van Antwerpen) of de kiezer rekening moet houden met een coalitie van de N-VA met het VB antwoordt Bart De Wever in Gazet van Antwerpen: “Niet met dit VB. Filip Dewinter staat ver buiten de zijlijn en doet nog steeds niets anders dan provoceren. Hij steekt voortdurend een hand uit, maar die grijpt wel recht naar je keel. Nooit heeft hij iets willen doen met de aandelen die hij van de kiezer had gekregen. En Dewinter is nu meer dan ooit het VB. Al wie binnen zijn partij een andere koers wilde varen, is manu militari buitengezet. Wat overblijft, is zijn persoonlijke fanclub, die zijn brood eet en dus zijn woord spreekt… Weet u, ik zit naast Dewinter in het Vlaams Parlement, vooral omdat niemand anders daartoe bereid was. Elke woensdag maken we een praatje en dan valt het me telkens weer op wat voor een aimabele, correcte man hij is. Maar zodra hij de publieke tribune bestijgt, verandert hij in een totaal andere persoon. Ik vind hem een raadselachtige figuur. Geen wolf in een schapenvacht, maar precies het omgekeerde. Die man speelt voortdurend een rol, veilig ingekapseld in het cordon sanitaire. Maar zijn momentum lijkt voorbij, al blijft hij een Kampfschwein en kan hij de N-VA nog altijd pijn doen.”

Intussen heeft het Kampfschwein zijn lijsttrekkers bij de districtsraadsverkiezingen in Antwerpen voorgesteld. De Antwerpse kranten valt het op dat de VB-lijsttrekkers vrouwelijker worden, maar dat is louter toeval. Met de beste wil ter wereld zouden wij niet weten wie men anders lijsttrekker had kunnen maken in Wilrijk, Berchem, Borgerhout en Berendrecht-Zandvliet-Lillo. Wat valt nog op? Van de negen lijsttrekkers zijn er om te beginnen vier die met grote waarschijnlijkheid niet in hun districtsraad zullen zetelen maar gemeenteraadslid zullen blijven: Gerolf Annemans (51 j., Antwerpen), Anke Van dermeersch (39 j., Wilrijk), Jan Penris (48 j., Merksem) en Wim Wienen (40 j., Hoboken). Ook opvallend: de radicale achterban van het VB wordt gemobiliseerd. In Berchem is Voorpost-militante en echtgenote van Albrecht Cleymans Ineke Cleymans (47 j.)  lijsttrekster, in Borgerhout voormalig VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx (57 j.), en in Berendrecht-Zandvliet-Lillo VBJ’ster Angie Bosmans (28 j.). Blijven nog twee lijsttrekkers over: in Deurne is de lijsttrekker Jan Van Wesembeeck (45 j., boegbeeld van het VB in de Deurnese districtsraad); in Ekeren districtsraadslid Kurt Van Noten (38 j.). Samen met Ineke Cleymans is Kurt Van Noten de minst bekendste lijsttrekker. Hij studeerde voor vertaler-tolk Nederlands/Russisch/Duits en is nu adviseur in het bank- en verzekeringswezen en voorzitter van het VB-Ekeren. Hij was voordien actief als VBJ-regioverantwoordelijke in Kontich en als NSV’er in Antwerpen.

“De verjonging en vervrouwelijking is weloverwogen”, zegt Dewinter. Maar dat geldt vooral voor zijn eigen dochters die hij in de verkiezingsstrijd gooit. Dewinters zwangere en naar Merksem verhuisde oudste dochter Karolien (22 j., tweede van rechts op de foto hierboven) zal in Merksem op de VB-lijst staan. Dewinters tweede oudste dochter An-Sofie (20 j., eerste van rechts op de foto) fungeert als fotomodel bij de VB-campagne. Karolien Dewinter liet eerder al weten dat zij het liefst van de drie dochters op een VB-lijst zou staan. An-Sofie Dewinter paste daarvoor maar wil graag uithangbord voor het VB zijn. Ze werd drie jaar geleden voor het eerst als babe op VB-affiches uitgespeeld. Een idee overigens van… Marie-Rose Morel.

Vandaag wordt Gerolf Annemans bij de Brusselse handelsrechter verwacht. De Britse telecomholding O2 (foto 1) wil dat Annemans stopt met het gebruik van O2, het logo van zijn boek De Ordelijke Opdeling van België (foto 2). Annemans is verwonderd over het initiatief van de Britten. O2 is immers niet in ons land actief en zijn boek kent – dixit Annemans – “maar een beperkte verspreiding”. De O2-holding heeft drie vzw’s van het VB gedagvaard.

De vzw's Vrijheidsfonds, Algemeen Vlaams Belang en Uitgeverij Egmont zijn nu gedagvaard. Toen er nog geen sprake was van voor de handelsrechtbank gedaagd te worden, jubelde het VB dat er al “ruim 4.000 exemplaren” van het boek verkocht waren. Inclusief de Engelse vertaling. Bij die Engelse vertaling ligt waarschijnlijk de reden dat de Britten pas nu reageren. Eén jaar na het verschijnen van de Vlaamse versie van het boek. Toch blijft het een vreemde zaak: een groot telecombedrijf dat wil verhinderen dat een gelijkaardig maar niet identiek logo gebruikt wordt voor een boekje. Onze pronostiek: Annemans gaat zijn zaak winnen en zal niet – zoals hij nu pathetisch aankondigt – zijn boeken, en ook niet de T-shirts die hij ter promotie heeft laten maken, moeten verbranden.

Maar het kan nog vreemder. Filip Dewinter heeft, samen met enkele inwoners uit de Antwerpse Seefhoek, naar aanleiding van de drugsproblematiek in de Scheldestad, klacht neergelegd tegen burgemeester Patrick Janssens wegens “schuldig verzuim”, met name “het nalaten hulp te verlenen aan personen in gevaar”. Niemand betwist dat er een drugsproblematiek is in Antwerpen (waar trouwens niet, ook in gemeenten in de Kempen en elders is die er), de aanpak kan onbetwistbaar beter, maar er kan ook niet gezegd worden dat met de bestaande middelen niet opgetreden wordt tegen de drugsoverlast. Naast een politionele is dat ook een politieke discussie… en was het niet het VB dat zei dat politieke kwesties politiek moeten uitgevochten worden en niet bij de rechtbank?

De retoriek die Dewinter gebruikte toen het VB voor de rechtbank gedagvaard werd wegens racisme, is Dewinter alweer vergeten. Of geldt niet als hij iemand in het vizier neemt. Onze pronostiek: Dewinter gaat zijn zaak verliezen, zoals de meeste VB-klachten die de media halen als ze ingediend worden maar diezelfde media niet of nauwelijks halen als ze op een sisser uitdraaien.

Maandag liep heel Antwerpen storm voor de worstenbroden en appelbollen op Verloren Maandag. Lange rijen kopers bij de bakkers, bedrijven die hun medewerkers worstenbrood en appelbollen voorschotelden, in een aantal café’s kregen de klanten van hetzelfde, en na de fakkeltocht van het ACV “voor een andere begroting” was er voor de deelnemers eveneens Verloren Maandag-kost.

Verloren Maandag, de eerste maandag na Driekoningen, wordt nu ook door de allochtone Antwerpenaren gevierd. Toch als we de handelaars mogen geloven. Vorig jaar pakte de Vlaamse bakkerij Gosse op ‘t Kiel uit met halal worstenbrood. Geen worsten van varkens- en rundsvlees, maar enkel van rundsvlees. Op vraag van de Marokkaanse klanten omdat ze omwille van hun geloof geen varkensvlees eten. Waren de halal worstenbroden vorig jaar naar verluidt niet echt lekker, met typische kruiden erbij zat de smaak dit jaar wel goed. Dit jaar pakte ook bakkerij Roché in Deurne, van bakker Hassan Aarab (foto 1), uit met halal worstenbrood. Hier waren de worsten een mengeling van runds- en lamsvlees. We kennen de bakkerij van het Deurnese koekje, een koekje dat op de maag ligt van het VB-Deurne. Nu pakte de bakkerij niet alleen uit met halal worstenbrood maar ook met een hostiestempel Dit is na echt Antwerps. Een label dat verzekert dat de lekkernij ambachtelijk en met verse ingrediënten gemaakt werd. De Antwerpse beroepsvereniging van warme bakkers is erg enthousiast over het initiatief en gaat het label nu actief onder haar leden verspreiden. Antwerpens bekendste bakkerij, Bakkerij Goossens in de Korte Gasthuisstraat, doet alvast mee met het initiatief.

Elders in de stad, in de joodse buurt, werden koosjere appelbollen verdeeld. Bakkerij Kleinblatt zorgde voor 250 koosjere appelbollen die verdeeld werden door het Antwerp World Diamond Centre (AWDC). Rechters werden niet gesignaleerd; handelaars, werknemers en buurtbewoners kregen de appelbollen. De AWDC start daarmee met wat een traditie in de buurt moet worden. “Vier evenementen die elk op zich een cultureel gebruik weerspiegelen van de grote religieuze groepen in de diamantgemeenschap”, zegt AWDC-woordvoerster Caroline De Wolf. “Na de christelijk geïnspireerde Verloren Maandag volgen nog het joodse Poerim in maart, het islamitische Suikerfeest in augustus en het hindoeïstische Diwali in november.” Filip Dewinter, die hengelt naar de joodse stemmen maar gruwelt van de multiculturele samenleving, en bij elke gelegenheid uithaalt tegen verkoop van halal voedsel (1, 2…), moest met lede ogen aanzien wat in Antwerpen gebeurt. Hij dook ’s anderendaags, dinsdag, in de drank en twitterde vanuit Brussel dat de Lambik in café A La Bécasse er zo lekker is (foto 2: Filip Dewinter samen met Frank Creyelman (l.) en Wim Wienen).

In het Nederlands betekent A La Bécasse: ‘Bij de houtsnip’. Maar de zaak etaleert enkel haar Franstalige naam. Voor Dewinter en zijn acolieten was het geen probleem om het café binnen te gaan. Na de halal worstenbroden en koosjere appelbollen in Antwerpen was dat het minste van hun zorgen.