02-09-15

IJZERWAKE: VAN 4.500 NAAR 4.000 DEELNEMERS

Na het ‘Heel-Nederlands Congres’ van de Autonome Nationalisten en de ‘Zang- en kameraadschapsavond’ van Voorpost zaterdagavond was het zondag tijd voor de veertiende IJzerwake (affiche). Volgens de inrichters waren er dit jaar 4.000 aanwezigen, wat 500 minder is dan vorig jaar. Aan het weer zal het niet gelegen hebben, het zonnetje blonk boven Steenstrate (bij Ieper).

 

De nacht ervoor had een zwaar onweer op de IJzerwakeweide wel een laag water achtergelaten. Het water drong maar héél langzaam de aarde in. Daar waar de dagen tevoren auto’s hadden gereden, voor de opbouw van het IJzerwakedorp door Voorpost-militanten, had het onweer een spoor van vettige modder achtergelaten. Ondanks het zonnige weer zondag 30 augustus zelf, kon je dus toch niet overal gaan en staan waar je wilde. En dat terwijl de inkomprijs voor de IJzerwake dit jaar was verdubbeld van 5 naar 10 euro. De jaarlijkse geldomhaling, doorgaans voor een ‘goed doel’, was dit jaar bestemd voor de eigen IJzerwake. Toch geen financiële problemen, jongens?

 

Om aan de IJzerwakeweide te geraken moest het vooral oudere publiek een hele voettocht ondernemen. De weide die de vorige jaren als parking kon gebruikt worden, was dit jaar niet beschikbaar. Ook de toegangsweg via een boerderij in de buurt kon niet meer gebruikt worden. De boerderij en de (parking)grond staan te koop, en de eigenaars wilden geen toegang meer verlenen voor gebruik door de IJzerwakegangers.

 

Voor de rest bleef alles hetzelfde op deze veertiende IJzerwake. Er werd begonnen met een mis waarvoor maar liefst vijf priesters opdaagden. De IJzerwakegangers hebben enige Godsvrucht hoognodig. Onder de priesters: Cyriel Moeyaert die er al alle veertien keer bij was en intussen 95 jaar oud is. Koren zijn er ook altijd bij. Door samenvoeging van de leden van vier koren werd het IJzerwakekoor samengesteld dat onder andere een Maria-lied op tekst van Guido Gezelle bracht.

 

Het waren geen gedichten van Herman De Coninck of zo die in Steenstrate werden voorgedragen. Neen, daar ging het van: “Vrienden, heeft ooit één volk / méér verdragen, geleden, gebeden / Arm Vlaanderen! Zo content, zo tevreden, / zo braaf, zo voldaan! En al bijna / vreemdeling in uw eigen steden. / Vlamingen, besef het gevaar, / neem uw toekomst in handen, / ook nu wordt gij bedreigd / in uw voortbestaan. België / wiegt u in slaap, verdooft u / met ‘brood en spelen’ / met voetbal en taart.” Het aanwezige publiek reageerde enthousiast op deze versregels.

 

Gastspreker was deze keer Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) wiens discours al herhaaldelijk op veel instemming is onthaald in Vlaams Belang-kringen. IJzerwakevoorzitter Wim De Wit sneed in zijn toespraak zoveel onderwerpen aan dat ’t Pallieterke noch doorbraak.be het allemaal konden verwerken in hun verslag. Enkele weken tevoren had Wim De Wit nog een zware hartoperatie moeten doorstaan, en waarschijnlijk wilde hij nu eens alles zeggen wat hem nog op de lever lag.

 

Goede raad van Wim De Wit was: “Samenleven en gemeenschap vormen zijn werkwoorden, daar moeten we met zijn allen aan werken. Met achting voor elkaar, met rechten en plichten, en voor mij komen eerst de plichten en dan de rechten!” Volgens meerdere IJzerwakegangers waren de speeches te lang en was er te weinig te zien. Het optreden van het VNJ-muziekkorps (foto hierboven) en een zwaarddans waren zowat het enige dat voor beweging zorgde (foto zwaarddans, met als man met de vlag Voorpost-voorzitter Bart Vanpachtenbeke en derde van rechts plaatselijk Vlaams Belang-voorzitter en Pegida-man in Sint-Niklaas Hugo Pieters).

 

Het is elk jaar weer uitkijken naar welke overledenen met een bloemenhulde herdacht worden. Dit jaar waren dat de in 1915 gefusilleerde Henri Reyns, oud-hoofdredacteur van ’t Pallieterke Leo Custers, de man van de KOSMOS-inlichtingendienst Luc Dieudonné, zanger en voormalig schooldirecteur van onder andere Bart De Wever Gust Teugels, oud-voorzitter van het Sint-Maartensfonds Toon Pauli, voormalig Vlaams Belang-parlementslid Joris Van Hauthem en Suzanne Vermeir, de weduwe van oud-VMO-leider Wim Maes.

 

Vanzelfsprekend moesten nadien alle emoties doorgespoeld worden, en kon er nog materiaal aangekocht worden om het komend strijdjaar door te komen. Voor het eerste zorgden onder andere de voormalige Vlaams Belang-parlementsleden Wim Van Dijck en Johan Deckmyn die in bijberoep sinds 2006 een wijnhandel uitbaten; voor het tweede zorgde onder andere voormalig Vlaams Belang-personeelslid Bert Deckers met zijn Rechtse Rakkers-stand (foto). Ideologie is goed, maar er moet ook iets aan verdiend kunnen worden.

21-06-15

IN BED MET MARINE LE PEN

De persconferentie om de nieuwe extreemrechtse fractie in het Europees Parlement ‘Europa van de Naties en de Vrijheden’ aan te kondigen, bracht tal van artikels te weeg over de partijen en leden van de nieuwe fractie. Twee opmerkelijke reacties willen we de volgers van deze blog niet onthouden.

 

Marine Le Pen verbindt zich officieel met de Vlaamse nostalgici van het Reich titelt Marcel Sel die er het “Franse ratten, rol uw matten” bijhaalt, Karel Dillen die een negationistisch boek uit het Frans vertaalde in 1951 en datzelfde jaar naar een omstreden congres in Malmö (Zweden) ging, het huldebetoon aan Staf De Clercq op de door het VB georchestreerde IJzerwake in 2004, de in 2008 en 2010 voor negationisme veroordeelde voormalige VB-ondervoorzitter Roeland Raes, de jaarlijkse August Borms-herdenking…

 

Allemaal oude verhalen? Neen. Vorig jaar wezen we nog op de VB-aanwezigheid bij de herdenking van August Borms: Vlaams Belang eert collaborateur August Borms. En Marcel Sel diept nu een tweet boven van Gerolf Annemans dit jaar. Een foto van Gerolf Annemans bij het graf van August Borms, met daarbij als commentaar: “Bormsherdenking Merksem. Vlaams nationalisme herbronnen bij de bron. #lukdieudonne #jorisvanhauthem” (foto 1, foto wat minder hoog gemaakt dan de originele versie). Luk Dieudonné is de eind vorig jaar overleden beheerder van het VB-ledenbestand maar vooral ook oprichter van de KOSMOS-inlichtingendienst; Joris Van Hauthem is bekender als voormalig VB-parlementslid die begin dit jaar overleed.  

 

Gerolf Annemans brengt het hele Vlaams-nationalisme, en bij uitstek het VB, terug naar de geschiedenis van een man die tot tweemaal toe ter dood veroordeeld is voor collaboratie – en de tweede keer daarvoor ook effectief geëxecuteerd is. Een mooie vriend voor Marine Le Pen.

 

Een mooie vriendin, deze keer letterlijk, is dan weer Brigitte Bardot (foto 2). In een interview voor de Russische televisie vertelde de voormalige Franse filmster dat ze in 1992 een korte liefdesaffaire had met Marine Le Pen (Brigitte Bardot was toen 58 jaar, Marine Le Pen 24 jaar, nvdr.). Het was bij de uitreiking van een prijs aan Brigitte Bardot als dierenbeschermster dat ze Marine Le Pen ontmoette. “Onze ogen kruisten elkaar, we brachten de avond samen door en namen een hotelkamer”, vertelde Brigitte Bardot. Alhoewel ze een bewonderaarster is Marine Le Pen heeft Brigitte Bardot haar nadien nog maar weinig lijfelijk ontmoet.

 

Feit is dat Marine Le Pen, eens voorzitster van het Front national (FN), zich meer en meer door homoseksuele kaderleden heeft laten omringen, tot grote ergernis van haar vader terwijl bij de FN-militanten homohaat de bon ton is.

29-11-14

OPRICHTER KOSMOS-INLICHTINGENDIENST OVERLEDEN

Vandaag wordt in het crematorium van Wilrijk afscheid genomen van Luk Dieudonné. Vorige maandag, 24 november, is hij op 59-jarige leeftijd overleden. Luk Dieudonné stond in voor de ledenadministratie bij het Vlaams Belang, was actief met het Bormshuis en de IJzerwake, en de drijvende kracht achter KOSMOS (Kring voor het Onderzoek naar de Socialistische en Marxistische (later: Multiculturele) Ondermijning van onze Samenleving).

 

In zijn tienerjaren is Luk Dieudonné actief in linkse en anarchistische kringen, maar eind jaren zeventig bekeert hij zich tot het extreemrechtse kamp. Hij wordt lid van de Vlaamse Militanten Orde (VMO) en  bestormt op 2 februari 1980, samen met zeven anderen, de linkse boekhandel De Rode Mol in Mechelen. De inboedel wordt kort en klein geslagen, de aanwezigen ondergaan zo mogelijk hetzelfde lot. Dieudonné wordt hiervoor veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf, waarvan de helft effectief. Op het proces verdedigt Dieudonné zich met de stelling  dat “de betichten slechts dat gedaan hebben wat de overheid al lang had moeten doen, namelijk optreden tegen het soort literatuur dat in de linkse boekhandel te koop werd gesteld".

 

Een jaar nadat Dieudonné de gevangenispoort achter zich dichtslaat, ziet hij zijn naam verschijnen in het boek Extreem-rechts en de staat geschreven door Walter De Bock en anderen. Het werkt inspirerend voor Dieudonné. Hij begint op zijn beurt alles te verzamelen “waar ook maar een vleugje ‘links’ aan is”. Vanaf oktober 1982 brengt hij daarvan verslag uit in het Voorpost-blad Revolte, onder de titel De Augiasstal. Twaalf jaar lang verschuilt Dieudonné zich daarvoor achter de pseudoniemen Herakles, die volgens de Griekse mythologie een held was die door de combinatie van enorme kracht en een flinke dosis slimheid machtige daden kon verrichten, en Jan Stalmans, tijdens de bezetting de huisideoloog van het collaboratietijdschrift De Nationaal-Socialist.

 

Vanaf november 1984 krijgt Dieudonné ook een vaste plaats in het maandblad van het Vlaams Blok. Daar heet zijn KOSMOS-rubriek Open Dossier. Dieudonné bedient zich er vaak van oorlogs- en untermenschenjargon. Homo’s zijn voor hem “een stinkend zootje linkse reetkevers”, Tom Lanoye “de zogenaamde auteur”, journalisten “linkse huurlingen van het systeem”, de Vlamingen die aan 11.11.11 deelnemen “naïeve schooiers”, deelnemers aan een antiracistische betoging “het zoveelste samenscholinkje van punkers, leeglopers, beroepsbetogers en volksmisleiders”, en omdat er ook allochtonen deelnemen aan manifestaties van het Anti-Fascistisch Front noemt hij het AFF “het Afrikaans Fascistisch Front”.

 

Dieudonné ficheert alle namen van individuen, brengt ze in verband met organisaties die op hun beurt met andere organisaties gelieerd worden, waardoor hij alle mogelijke en vooral onmogelijke netwerken, samenzweringen en complotten ziet. Filip Dewinter doet beroep op Dieudonné om het hoofdstuk over de ‘pro-gastarbeiderslobby in Vlaanderen’ te schrijven in het boekje Eigen volk eerst. Antwoord op het vreemdelingenprobleem (1989). Op amper negen bladzijden vermeldt Dieudonné, onder het pseudoniem Jan Stalmans, achtendertig “vreemdelingenvrienden’ om dan te besluiten dat die samen met ‘de nieuwe sociale bewegingen’ (de vredesbeweging, actievoerders tegen kernenergie…) “één breed agitatiefront” vormen met als “uiteindelijk doel (…) de ondermijning en de destabilisatie van onze maatschappij.”

 

Ook voor andere VB-publicaties wordt beroep gedaan op Dieudonné: van de brochure Zwartboek progressieve leraars over de nieuwsbrief van de Vereniging van Vlaams Blok Mandatarissen (VVBM) tot het Vlaams Blok Kaderblad. In het najaar van 1998 stoppen de publieke KOSMOS-activiteiten als gevolg van een onderzoek door de Commissie voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer die de naleving van de privacywet uit 1992 controleert. Alle publieke activiteiten worden stopgezet, de KOSMOS-activiteiten zelve worden verdergezet. Nu vooral voor het stofferen van tussenkomsten van Vlaams Blok-mandatarissen. Het KOSMOS-archief is daarvoor (gedeeltelijk) overgebracht naar lokalen… in het Vlaams parlement.

 

Luk Dieudonné blijft tot zijn laatste werkdag het ledenbestand van het Vlaams Belang bijhouden. In Antwerpen is hij even districtsraadslid, maar is hij vooral bekend omwille van het Bormshuis dat een permanente tentoonstelling rond de tot tweemaal toe voor collaboratie ter dood veroordeelde August Borms herbergt, regelmatig tentoonstellingen inricht, en eens in de maand een antiquariaat van extreemrechtse publicaties openstelt. Hier en daar vind je er ook nog restanten (boeken...) uit het KOSMOS-archief. Bij ons laatste bezoek: bijvoorbeeld nog een boek van Jos Vander Velpen.

 

Luk Dieudonné woonde op het gelijkvloers van het Bormshuis. Om het Bormshuis binnen te kunnen, ook tijdens de openingsuren van tentoonstellingen, moet je aanbellen. “We kunnen het ons niet permitteren de deur zomaar open te laten staan”, zei Luk Dieudonné ons eens. Buiten hebben we echter nooit iets gezien van het genre dat De Rode Mol binnenstormde. Publicaties van Luk Dieudonné bij het Bormshuis zijn keurig opgelijst, echtgenote Lidwina van Onckelen weet hoe het moet als bibliotheekmedewerkster van een Antwerpse hogeschool. Luk Dieudonné was ook één van de oprichters van de IJzerwake, IJzerwake waarvoor hij lange tijd penningmeester was.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dieudonné, borms, ijzerwake, dewinter |  Facebook | | |  Print