22-05-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vandaag krijg je bij aankoop van De Standaard een 72 blzn. dik boekje met de integrale tekst van Revue Ravage. Dood van een politicus. Toneelstuk van Tom Lanoye over een man die al (te) lang voorzitter is van een politieke partij en zich vastklampt aan die positie al is zijn houdbaarheidsdatum voorbij. Omdat het gesitueerd is in een socialistische partij ziet iedereen parallellen met de positie van Bruno Tobback, maar het verhaal is universeel. We zagen een opvoering van Revue Ravage en herkenden minstens drie keer situaties bij extreemrechts. Josse De Pauw als ‘Joris Van Gils’ (foto) is ook Gerolf Annemans die zijn partij naar een voorspelde nederlaag leidt. De vader wiens vrees is dat zijn zoon ‘Sven’ populairder dan hem zou zijn, is Jean-Marie Le Pen die asgrauw uitslaat als hij ziet dat Marine Le Pen meer stemmen dan hij ooit haalt. Zoon Sven, vertolkt door Nico Sturm, is met zijn vlotheid van praten en zijn fysionomie Tom Van Grieken. We zijn benieuwd of het op papier evengoed pakt als op de toneelbühne.

 

“We vragen de mensen om langer te werken, maar er moet ook werk zijn en de mensen moeten het ook nog aankunnen. Je bureaustoel wat aanpassen of het bureau verhogen, zal niet volstaan. Er is nu eenmaal een probleem van burn-out, van mensen die zich op korte periode te pletter werken.” Minister Kris Peeters beseft dat hij er nog niet is met de verhoging van de pensioenleeftijd enzomeer. (Het Nieuwsblad, 16 mei 2015)

 

“Ze zijn opgevoed in de rotsvaste overtuiging dat wie hard werkt, er wel komt. De ‘American Dream’, weet je wel. Maar ze wroeten en ploeteren dag en nacht en toch geraken ze niet hogerop. Hogerop? Velen verdienen niet eens genoeg om hun gezin te onderhouden, laat staan dat ze het geld zouden kunnen bijeen schrapen om hun kinderen te laten studeren.” Het gaat niet goed met de Amerikaanse arbeiders en lagere bedienden. “Ze gaan braaf ter kerke en geloven dat de Bijbel het bij het rechte eind heeft over homo’s, abortus, zelfredzaamheid (en klimaatverandering)”, maar dat helpt ook niet. (De Standaard, 16 mei 2015)

 

"Zodra er in Parijs of Verviers iets gebeurt, staan de schijnwerpers op die idioten die alles willen kapotslaan, hun eigen leven nog het eerst. Het is een mécanique méchante. We moeten altijd aantonen dat we van deze samenleving houden, maar de samenleving houdt niet altijd van ons.” Mounir ben Ahmed, imam van de Al Imane moskee in Mons, zoals hij het samenleven ervaart. Een moskeeganger vult aan: “Heb je, zoals mijn vader, vijftien jaar in de mijnen gewerkt en er sillicose aan overgehouden, komt er een minister (bedoeld wordt: staatssecretaris Theo Francken, nvdr.) zeggen dat je geen meerwaarde hebt. En maar beleefd blijven.” (dS Weekblad, 16 mei 2015)

 

“Wie interviews met Geeraerts aandachtig leest, beseft dat hij niet zozeer hield van Congolezen, wel van zijn superieure positie tegenover Congolezen in Belgisch Congo.” “Het zou mooi zijn als Geeraerts’ overlijden een aanleiding zou zijn om het maatschappelijke debat aan te gaan en om, bijna zestig jaar na de onafhankelijkheid van Congo, de kennis over het land en de invloed van de koloniale beeldvorming op mensen van Afrikaanse origine in België in al zijn facetten te verdiepen.” Aldus Bambi Ceuppens in een opiniebijdrage geschreven met toestemming van de drie kinderen van Jef Geeraerts. (De Standaard, 18 mei 2015)

 

“Yves Desmet praat met vijftien kopstukken van de SP.A en noemt dat de onderbuik van de partij. Wel, hij had beter met de echte onderbuik gesproken, dan had hij misschien kunnen vaststellen dat de socialistische beweging meer is dan de clash tussen anonieme superego's. Maar ja, vanuit het salon is het iets comfortabeler werken, dan van op een drassig patattenveld, waar mensen, soms tegen beter weten in, ploeteren voor een betere samenleving.” Marc Le Bruyn, voorzitter van SP.A in Ranst, reageert op de artikelenreeks Verbleekt Rood in De Morgen. (Facebook, 19 mei 2015)

 

“Als ik in Marokko ben, dan haal ik de Nederlandse en Belgische Marokkanen er zo uit. De Belgische Marokkaan staat braaf aan te schuiven in de wachtrij. De Nederlander wringt zich naar voor en maakt ruzie. Integratie in Nederland is eerder assimilatie. Ik voel toch iets meer voor hoe het er in Antwerpen of Brussel aan toegaat. Hier heerst er een vorm van ingehouden respect voor de verscheidene groepen in de samenleving.” De Nederlands-Marokkaanse auteur en essayist Abdelkader Benali vergelijkt. Wat hij ‘respect’ noemt, zullen anderen ‘onverschilligheid’ of ‘segregatie’ noemen, maar assimilatie is blijkbaar ook niet zaligmakend. (Gazet van Antwerpen, 21 mei 2015)

 

“In elk interview bezweren die excellenties dat het kibbelen slechts perceptie is. Maar zodra de lucht boven hun hoofden lijkt uitgeklaard, komt het volgende onweer al opzetten. En vervolgens begint het gedonder in alle geweld opnieuw.” Nieuwsmanager Peter Mijlemans over het gekibbel in en, met dank aan Liesbeth Homans, tussen de regering-Bourgeois en -Michel. "Mochten de spelers van AA Gent elkaar zo tegen de schenen schoppen uit eigenbelang, dan had kampioen spelen er niet echt in gezeten. De ploeg zou zich moeten redden hebben van degradatie." (Het Nieuwsblad, 21 mei 2015)

 

“Jullie hebben één geluk. Om een hoopje ongeregeld, krapuul, gedrogeerden en andere gangsters bijeen te krijgen (hoop en al enkele honderden) is veel gemakkelijker dan om mensen bijeen te krijgen die het serieus menen met de maatschappij. Tienduizenden mensen durven niet buiten komen waaronder vele gepensioneerden omdat die troep van jullie de straten onveilig maken. Spijtig genoeg ook duizenden mensen met een gezin die een serieuze job uitoefenen en schrik hebben om hun werk te verliezen wanneer ze betogen tegen jullie gangsters. Houzee Pegida! Laat recht zegevieren." Een Pegida-aanhanger legt uit waarom Pegida in Heist-op-den-Berg maar 30 à 40 mensen verzamelde, en Heist Bloeit 250 mensen. (E-mail aan de redactie van AFF/Verzet, 21 mei 2015)  

23-11-14

N-VA VERWIJST DIVERSITEITSCAMPAGNE NAAR PRULLENMAND

De titel N-VA razend na verwijt fascisme sprak blijkbaar aan. Donderdag was het de kop van het meest gelezen artikel bij Gazet van Antwerpen online. Wat was er aan de hand in Heist-op-den-Berg? Wij zochten en vonden de aanleiding voor de woordenwisseling.

 

Op de gemeenteraadszitting van 14 oktober in Heist-op-den-Berg werd de campagne Ik ben Heistenaar, jij ook? voorgesteld. Heist-op-den-Berg is een gemeente in de Antwerpse Zuiderkempen met een 42.000 inwoners, gelegen in het midden tussen de steden Mechelen, Lier, Herentals en Aarschot. Ook in Heist-op-den-Berg komen mensen uit alle continenten wonen en in een fraaie brochure stellen respectievelijk iemand afkomstig uit Afghanistan, de Filipijnen, Kameroen, Niger, Palestina, Roemenië, Sri Lanka, Soedan en Thailand zich voor. Hoe ze in Heist-op-den-Berg zijn beland, wat hen daar het meest verrast heeft, wat hun droom is, wat hun favoriete plekje in Heist-op-den-Berg is, wat ze graag eten… Een mooie brochure, zowel naar inhoud als lay-out (foto 1). De N-VA-gemeenteraadsfractie, die in Heist-op-den-Berg in de oppositie zit, vindt het echter maar niets. De N-VA betwijfelt of het doeltreffendheid is. Wat een beter idee zou zijn, is echter niet duidelijk.

 

14 oktober is ook de dag waarop wij een artikel publiceerden over de aanwezigheid van Vlaams minister Ben Weyts en federaal staatssecretaris Theo Francken op een feestje voor oud-VMO-leider Bob Maes. Deze week zei Theo Francken in VTM Nieuws zich voortaan “terughoudend” op te stellen voor dergelijke feestjes, al wil hij niet bevestigen voortaan afwezig te blijven. Maar die dinsdag 14 oktober was er van enige terughoudendheid nog niets te zien en was er in de Kamer van Volksvertegenwoordigers een tumult als nooit tevoren over de aanwezigheid van Theo Francken op een feestje voor Bob Maes en de verklaring van minister en vice-premier Jan Jambon in La Libre Belgique dat de collaborateurs “hun redenen” hadden. Terug thuis na de woelige dag in het parlement wachtte Kamerlid David Geerts (SP.A) nog een gemeenteraadszitting. In Heist-op-den-Berg is Geerts schepen. Zijn partijgenote Kelly Van Tendeloo stelde er als schepen voor diversiteit de campagne Ik ben Heistenaar, jij ook? voor.

 

“David Geerts heeft toen geroepen dat we fascisten waren”, zegt N-VA-gemeenteraadslid Jan Moons in Het Nieuwsblad. “Op die manier heeft hij ons en alle slachtoffers van het fascisme gruwelijk beledigd.” David Geerts nuanceert in dezelfde krant: “Na het punt over de diversiteitscampagne suggereerde N-VA dat elke socialist achter DJ Jos zou staan (de deejay die in opdracht van de Landense SP.A-burgemeester  zigeuners moest wegjagen, nvdr.). Ik heb dan in dezelfde trant geantwoord dat dan ook elke N-VA’er naar VMO-feestjes gaat. Ik heb inderdaad het woord fascisten gebruikt, maar dat sloeg op die feestjes.” Na er eerst in een brief aan het college over geklaagd te hebben, bracht de N-VA voorbije dinsdag 18 november de zaak ter sprake in de gemeenteraad. De N-VA wil excuses, en dat het schepencollege zich distantieert van de uitspraken van David Geerts.

 

Burgemeester Luc Vleugels (CD&V) wilde op de gemeenteraadszitting dinsdagavond niet op de kwestie ingaan, maar beloofde dat er alsnog schriftelijk geantwoord zal worden op de brief van de N-VA. Toen schepen David Geerts toelichting gaf bij een ander agendapunt stapte de elfkoppige N-VA-gemeenteraadsfractie op. “Zo willen we aangeven dat we hem (David Geerts, nvdr.) niet langer respecteren”, klonk het in de gang. Men zou ook kunnen zeggen: het gekwetst ego heeft voorrang op het bestuur van de gemeente. David Geerts laat zich er niet door intimideren en herinnert aan de aanleiding tot het incident: “Sommigen kunnen het blijkbaar niet laten om te klagen over een kleurling op een affiche. Het is mijn recht om dan te zeggen wat ik daar van denk. Ik zal dat blijven doen telkens als ze tweedracht proberen te zaaien in Heist.”

 

Goed gezegd, David. Foto 2: De N-VA-gemeenteraadsfractie op café dinsdagavond. Echt gelukkig zien de gemeenteraadsleden er niet uit. Misschien toch eens bij zichzelf uitzoeken waarom ze in de verdomd hoek staan?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: heist-op-den-berg, n-va, diversiteit, actie |  Facebook | | |  Print

13-09-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Pairi Daiza is bekroond als Beste dierentuin van België en Nederland 2013 en toch vindt Zuhal Demir (Antwerps districts’burgemeester’ en N-VA-parlementslid) dat het niet kan dat twee panda’s in de buurt van Elio Di Rupo’s woonplaats Bergen te zien zullen zijn, en niet in Antwerpen. Of hoe de ene N-VA’er de andere, partijvoorzitter en Antwerps burgemeester Bart De Wever, deze week wilde overtroeven in media-aandacht en bravoure. Eén van de twee panda's werd er meteen moedeloos van (foto).

 

“Eerst werd gezegd dat hij begin 2014 zou stoppen als partijvoorzitter, nu is dat al uitgesteld naar november. Dat betekent dat hij al bijna een derde van zijn termijn als burgemeester een dubbele functie zal hebben vervuld. En wellicht wordt dat nog langer, want ik kan me niet voorstellen dat zijn partij de onderhandelingen met Elio Di Rupo enkel zal laten voeren door huidig ondervoorzitter Ben Weyts. En die onderhandelingen kunnen lang duren, zoals we weten.” Politicoloog Dave Sinardet waarschuwt dat de Antwerpenaren nog enige tijd zullen moeten wachten op een fulltime burgemeester. (Gazet van Antwerpen, 7 september 2013)

 

“Sinds 2003 loopt hij elke twee tot drie weken de ganse lengte van de straat af, en telt hij hoeveel (geschreven) talen er zichtbaar in het straatbeeld te zien zijn – op affiches, etalages, geparkeerde auto’s, vuilniszakken zelfs. ‘Ik telde er nooit minder dan elf en maximaal 24.’ Nederlands, Frans en Engels uiteraard. Arabisch en Turks (Berchem stond lang bekend als een Turkse buurt), maar ook Pools, Russisch, Thai, Farsi, Urdu, Hindi, Albanees, Portugees, Tamil, Japans, Armeens… ja zelfs Latijn (op de kerk).” Jan Blommaert heeft een nieuw, academisch boek uit over de superdiversiteit in de Driekoningenstraat en omgeving in Berchem. De acties van Voorpost voor een Vlaams Vlaanderen hebben hun doel niet bereikt. (dS Weekblad, 7 september 2013)

 

“De laatste moet de vlag naar Brussel terugbrengen.” Reactie van een AFF-bloglezer nadat bij de N-VA in Turnhout de voorzitter, de ondervoorzitter, de secretaris, de communicatieverantwoordelijke, drie schepenen en nog eens drie gemeenteraadsleden geschorst zijn door het nationaal bestuur van de N-VA. (E-mail, 7 september 2013)

 

“Wat met de voedingsbodem van radicalisme? Komt er ook een manifest voor beleidsmakers tegen islamofobie, werkloosheid en discriminatie?” Saïd El Kaouakibi vindt dat zonder de echte voedingsbodem van radicalisme aan te pakken de brochure Beheersen van moslimradicalisering. Handleiding voor beleid en praktijk weinig zoden aan de dijk brengt. (Gazet van Antwerpen, 10 september 2013)

 

“In Humo zegt Zuhal Demir (N-VA): ‘Tweehonderdduizend illegalen die de taal niet spreken, geen werk hebben en die ten laste zijn van het OCMW: onze samenleving kan dat niet aan.’ Welnu, als districtsburgemeester in Antwerpen zou zij toch mogen weten dat illegalen helemaal géén recht hebben op een OCMW-uitkering, alleen al omdat ze illegaal zijn! Dergelijke beweringen zijn pure desinformatie en stemmingmakerij, en worden door sommige mensen maar al te gemakkelijk geslikt. Het Vlaams Belang is dan niet veraf!” Lezersbrief van Paul Van den Berghe uit Gent. (Humo, 10 september 2013)

 

“Het park is verzorgd en de dieren hebben er meer ruimte dan in de Antwerpse Zoo. Daarom ben ik blij met de beslissing van Di Rupo – wat ook zijn eigen achterliggende beweegreden moge zijn. Volgens zijn kabinet is het trouwens de Chinese overheid die de keuze maakt. Dat de N-VA de premier over de panda’s wil interpelleren, is daarom ronduit beschamend. Elke stok om ‘de Walen’ mee te slaan is voor deze partij welkom, ook een bamboestok.” Schrijfster Ann De Craemer vindt het een verdedigbaar idee om twee panda’s uit China in Pairi Daiza te verwelkomen. Ann De Craemer vindt het belangrijker dat Elio Di Rupo de schending van mensenrechten in China aankaart. “Maar daarover zal de N-VA hem vast niet interpelleren.” (dS Avond, 10 september 2013)

 

(afgemeten) Wij zeggen samen niks.” PVDA-voorzitter Peter Mertens nadat Gerolf Annemans de SP.A afbrandt. Gerolf Annemans: “Mocht ik links zijn, dan zou ik me ook niet meer thuis voelen bij de SP.A. Tegen dat zogenaamd socialistisch beleid van die partij zeg ik samen met u: ‘neen’.” (Knack, 11 september 2013)

 

“De grootste drogreden is niet wat De Wever zegt maar hoe hij het zegt. Wat hem zo’n dodelijke debater maakt is zijn verongelijkte en cynische toon, die suggereert dat wat hij zegt toch de logica zelve is, dat ieder mens met een beetje gezond verstand toch moet inzien dat hij gelijk heeft en dat het godgeklaagd is dat iemand probeert hem tegen te spreken. (...) Tegen die toon kan geen enkel rationeel betoog opboksen. Als zijn argumenten worden ontkracht reageert De Wever daar niet op, hij trekt zijn mondhoek op, verlegt de aandacht en suggereert daarmee dat zijn gesprekspartner een onuitstaanbare muggenzifter is, die liever over details dan over de essentie discussieert, ook al zijn die details de essentie. Zijn succes in peilingen en op internetfora suggereert dat voor vele mensen de perceptie die hij creëert veel meer indruk maakt dan de kwaliteit van zijn argumenten.” Stefan van den Broeck ontleedt de discussietechniek van Bart De Wever. (Apache, 12 september 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, de wever, boeken, diversiteit, n-va, aalst, demir, antwerpen, annemans |  Facebook | | |  Print

31-05-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Excuses dat de citaten deze week wat langer zijn dan anders, maar soms zit in 140 woorden meer schranderheid dan in 140 lettertekens.

 

“Bij het nationalisme worden zowel door Vlaams Belang als door N-VA gelijkaardige manieren van denken en spreken gehanteerd. De N-VA is wel minder radicaal, dus in die zin ook minder problematisch, maar tegelijk net daardoor ook moeilijker om tegenin te gaan. Maar het blijft wel een erg nationalistische partij. Conservatisme delen ze ook. Ik denk zelfs dat een Bart De Wever zich misschien nog explicieter positioneert binnen dat conservatieve discours dan een Filip De Winter. Populisme delen de twee partijen tot op zekere hoogte ook. Denk maar aan de manier waarop zowel het Vlaams Belang als de N-VA kritiek vanuit de culturele wereld afdoet als kritiek van een soort wereldvreemde politiek correcte elite. In dat populisme is het Vlaams Belang radicaler, met een zeer sterke wij-tegen-iedereen retoriek die de N-VA toch minder heeft. De N-VA profileert zich minder als ‘de enige echte vertegenwoordiger van het gewone volk’. Kijk maar hoe ze het klaar spelen om in de Vlaamse regering te zitten, en zich nog steeds te profileren als een soort buitenstaander.” Benjamin De Cleen onderzocht de belangrijkste elementen van de retoriek van het Vlaams Belang (nationalisme, conservatisme, populisme en autoritarisme) en vergeleek het met het discours van andere partijen. (KifKif, 24 mei 2013)

 

Barbara Pas wordt sinds vandaag op Twitter gevolgd door Hot Marijke…” Vlaams Belang-ondervoorzitster Barbara Pas zag tot haar verbazing dat ze op Twitter gevolgd wordt door Vlaanderens bekendste prostituee. Hot Marijke stelde Barbara Pas gerust: “Filip kent mij wel!”  (Facebook en Twitter, 25 mei 2013)

 

“Opmerkelijk is dat projecten die niet inzetten op diversiteit er soms het meest succesvol in zijn.” Volgens socioloog Stijn Oosterlynck is een sociale mix van de bevolking niet het middel om wijken met succes uit hun achterstelling te halen. Mik op gemeenschappelijke noden. De kringloopwinkels bereiken zowel studenten als alternatieve middenklasse gezinnen, armen als migranten op zoek naar goedkope meubelen. Stadslandbouwprojecten bereiken ook een divers publiek. Mensen met diverse achtergronden leren elkaar daar kennen door hun gemeenschappelijke interesse voor tuinieren. Achterstandswijken verander je niet door er een sociale mix te importeren, maar door te investeren in onderwijs, huisvesting, vrije tijd en jobs. (Gazet van Antwerpen, 25 mei 2013)

 

“Johan Sauwens werd in de pers hard aangepakt omdat hij naar een bijeenkomst van oud-Oostfronters was geweest. Daar hebben ze hem echt gepakt. Ik heb altijd gedacht dat Steve Stevaert (SP.A) daarachter zat. Sauwens wilde de ambtenarij hervormen om politieke benoemingen te kunnen afbouwen, en dat was niet naar de zin van Stevaert. Toen Sauwens naar dat feest van het Sint-Maartensfonds ging, zei hij dat openlijk tegen alle collega’s. Ik herinner het me nog, omdat we op weekend waren, en Johan vroeger vertrok. De volgende dag stond het in de krant. De pers heeft zich toen laten misbruiken door de politiek, net zoals bij de Visa-crisis destijds in Antwerpen.” Mieke Vogels werpt een nieuw licht op de zaak-Sauwens uit 2001. Het was anders wel bij het Vlaams Blok dat journalisten een filmpje over Johan Sauwens bij het Sint-Maartensfonds konden bekijken. (De Standaard, 25 mei 2013)

 

“’Wij willen geen homohuwelijk, wij willen werk’, zo klonk het gisteren in de Parijse straten. Die slogan is eerder stompzinnig. Hij suggereert dat het ene iets met het andere te maken heeft. Mocht het Élysée zijn tijd niet verdoen met een trivialiteit als, ik zeg maar, de gelijkwaardigheid van iedere burger optimaliseren, ongeacht sekse of geaardheid, dan waren we nu al lang uit de crisis geklauterd.” Filosofe Alicja Gescinska over de slogan van betogers het voorbije weekend in Parijs. (dS AVOND, 27 mei 2013)

 

“Aalst, eind 2014. De lokale bevolking herleeft. Er komt eindelijk een algemene richtlijn die levensbeschouwelijke kentekens achter het loket verbiedt. Weg is die alomtegenwoordige sluier bij de dienst bevolking. Weg zijn de T-shirts die allerlei obediënties opdringen terwijl je je rijbewijs laat hernieuwen. Een goede zaak, want het was niet meer te houden met al die vooringenomen bedienden in het stadhuis – doordrongen van de eeuwenoude ambtenarentraditie om zich immer kleurrijk uit te drukken.” Was het al maar 2014 als de Neutraal-Vlaamse Alliantie (N-VA) een verbod op alle uiterlijke kentekens voor ambtenaren heeft kunnen doordrukken met een bestuursakkoord voor de Vlaamse regering, liefst ook nog de Belgische regering. (De Standaard, 29 mei 2013)

 

“Als een jonge, hoogsensitieve moslim zo’n bedreiging zou uiten, schreeuwden we moord en brand.” Als foorkramers dreigen dat de zes klagers over de Sinksenfoor in Antwerpen “maar beter een oogje openhouden ’s nachts” is er niemand die daar aan tilt. Mochten moslims dit gezegd hebben… bevolking, politici en media zouden over elkaar struikelen bij het uiten van hun verontwaardiging. (Gazet van Antwerpen, 30 mei 2013)

 

“Jeugdhuisfederatie Formaat krijgt meer en meer signalen dat het lokale jeugdbeleid in vele steden en gemeenten wordt afgebouwd. Jeugdcentrum Wollewei in Turnhout (foto), nota bene het eerste jeugdcentrum en nog steeds een model voor Vlaanderen, staat in de uitverkoop. Diverse steden en gemeenten besparen op werkingstoelagen en personeelssubsidies van jeugdverenigingen en de bemanning van de lokale jeugddiensten. Een jeugdbeleid voeren is keuzes maken. We lazen eerder dat het GAS-systeem ons als samenleving centen kost (inzetten GAS-ambtenaren, administratie, procedures). Er is dus wel degelijk geld voor ‘nieuw beleid’. De besparingen op een positief en offensief jeugdbeleid zijn dus niet zomaar af te schrijven als een onoverkomelijk gevolg van de economische crisis. Nee, deze besparingen zijn een duidelijke keuze voor een ander soort samenleving.” Tom Willox, directeur van Formaat Jeugdhuiswerk Vlaanderen, ziet welke keuzes het beleid maakt. (De Morgen, 30 mei 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, vb, n-va, pas, diversiteit, collaboratie, holebi, jeugd |  Facebook | | |  Print

19-05-07

Het cordon sanitaire gelegitimeerd.

In zijn boek  Pluche pleit Karel De Gucht voor meer  public intellectuals. Karel De Gucht: “De term is een beetje misleidend: niet het intellectuele gehalte is belangrijk, wel het feit dat er mensen opstaan met een uitgesproken mening over politieke en maatschappelijke problemen, waar ze voor durven vechten zonder partijpolitiek, en dus verdacht, te zijn.” In  Gazet van Antwerpen worden vandaag twee zo’n  public intellectuals aan het woord gelaten: de auteurs Tom Lanoye (foto 1) en Tom Naegels (foto 2). Niet dat ze een vrijbrief krijgen. Eén van de interviewers was erbij als vorige zaterdag Tom Naegels in debat ging met Patrick Janssens in het Zuiderpershuis, en legt nog eens alle argumenten voor die Janssens toen uit de kast haalde. Waarom volgens Janssens een hoofddoekenverbod moet voor stadsambtenaren die aan hun loket of balie visueel in contact komen met de Antwerpenaren.

Patrick Janssens verdedigt het neutraliteitsprincipe met het argument dat een functionaris van voetbalclub Antwerp, die subsidies komt aanvragen aan het loket, ook zijn vertrouwen kwijt is als daar een poster van Germinal Beerschot hangt. Tom Naegels: “Die vergelijking klopt niet. Zo’n poster is een relevant symbool aan een sportloket, maar een hoofddoek is dat niet. Die zegt niets over de visie van de draagster op het uitoefenen van haar job. Een hoofddoek zegt zelfs niets over haar visie op de islam, want die is voor elke moslim anders. Tom Lanoye: “Dat je een sticker van een politieke partij verbiedt bij ambtenaren, daar kan ik inkomen. Je wil geen vermoeden van politieke benoemingen creëren. Maar een hoofddoek of een keppel is niet per se een symbool van fundamentalisme of politieke voorkeur. Het gevolg van dat reglement is dat een loketbeambte nu ook geen hiv-speldje meer mag dragen. Ik heb daar een probleem mee, want voor mij heeft de stad ook een opvoedende taak. Een stad is geen bank, de burgers zijn geen klanten. Het stadsbestuur moet de diversiteit zichtbaar maken en een voorbeeld zijn voor de werkgevers in de regio. Dit reglement geeft private werkgevers een perfecte legitimering om personeel te weigeren of weg te moffelen vanwege een symbool.”

Burgemeester Janssens vraagt zich af wat Tom Lanoye zou zeggen als twee homo’s willen trouwen en aan het loket worden bediend door een extreme katholiek die tegen het homohuwelijk is en zich ook zo uit. Lanoye: “Bij ons word je in de echt verbonden door een schepen, dacht ik. En als die zich zo zou uitlaten tegen mij, dan dien ik een klacht in. Als hij of zij een kruisje draagt, een keppel of een hoofddoek en verder niets van zich laat horen, dan heb ik daar geen probleem mee. (…) Ik blijf dankbaar dat de SP.A een imam in haar parlementaire rangen had die voor het homohuwelijk heeft gestemd. Ik blijf verbaasd dat ze daar zelf zo weinig mee uitpakt. Als bewijs van geslaagde integratie kan dat toch tellen?” Naegels: “Als we willen dat moslims meer openstaan voor homo’s en gelijke rechten voor de vrouw, dan moeten wij ook meer ontspannen omgaan met de islam en de diversiteit binnen die gemeenschap zichtbaar maken. Want die is even groot als in de Katholieke Kerk. Heel veel progressieve priesters denken ook totaal anders dan de paus.”

Gooien Lanoye en Naegels met hun protest tegen het kledingreglement geen olie op het vuur? Lanoye: “Moeten we er dan over zwijgen? De moslimgemeenschap voelt zich aangevallen door het reglement er is erdoor verkrampt. Er is nu een tiental vrouwelijke ambtenaren op een andere plaats gezet, zonder dat er één klacht was tegen hun functioneren. Dat is achterstelling, uitsluiting. Mijn vraag is: wat doet dat met die vrouwen en met alle andere jonge moslima’s? Ze worden er alleen maar fanatieker van. Je ziet nu meer hoofddoeken dan vroeger. Is dat winst?” In De Standaard  worden dit weekend burgers van Deurne tot op ’t Zuid in Antwerpen gepolst naar hun politieke voorkeur, en dan blijkt dat de hoofddoekenkwestie inderdaad veel kwaad bloed heeft gezet bij allochtonen. Nogal wat allochtonen die bij de gemeenteraadsverkiezingen SP.A hebben gestemd, overwegen nu Groen! te gaan stemmen. Al blijft er bij de allochtonen ook politieke diversiteit te bestaan, wat het VB ook moge beweren. In de Stuivenbergwijk ontmoet de De Standaard-reporter ene Yildiz, een 37-jarige Koerd die al zijn heel leven socialist heeft gestemd en nu overweegt VLD te stemmen. De reden? Zijn portemonnee. De man is kruidenier en kant zich tegen het verplicht sluitingsuur ’s avonds. Vandaar. Maar terug naar Gazet van Antwerpen, waar naast andere thema’s ook het VB aan bod komt.

Is het VB op de terugweg na 8 oktober? Naegels: “Ik vind dat niet zo relevant. Veel belangrijker is de vraag hoe open en relaxed we durven zijn in onze omgang met andere tradities en religies, in het bijzonder de islam. Het VB is maar een onderdeel van dat debat. Maar 8 oktober heeft de meerderheid in Antwerpen wel duidelijk versterkt. De twijfel die vroeger heerste bij nogal wat liberalen is verdwenen.” Lanoye: “Het resultaat van 8 oktober kan een keerpunt zijn. Het is in elk geval een legitimering van het cordon sanitaire. Als het VB na twintig jaar verkiezingen (Lanoye vergist zich, het VB nam voor het eerst deel aan verkiezingen in 1978 en doet dus al bijna dertig jaar mee aan het electoraal circus - AFF/Verzet)  nog niet aan de macht is, dan kan dat onmogelijk alleen de schuld zijn van de anderen. Het VB heeft als grootste partij lang gepretendeerd dat het de meerderheid vertegenwoordigde, maar het is nu duidelijk: de meerderheid van de Antwerpenaren wil het VB niet. En nu kruipt het met zijn pathetische kreet ‘SOS democratie’ in een nest van zelfmedelijden. Voor mij niet gelaten, maar de VB-kiezers moeten toch eens nadenken: wat heeft twintig jaar VB opgeleverd? Het is niet langer de grootste partij, en zijn stamboekstier (foto 3) is verslagen door Janssens met de voorkeurstemmen. Janssens heeft een plebisciet gekregen zoals Paul Van Zeeland in de jaren dertig, mede dankzij een geniale campagne. Zijn oneliner ’t Stad is van iedereen  is de eerste die zich kan meten met Eigen volk eerst.

11:09 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Tags: cordon sanitaire, antwerpen, diversiteit |  Facebook | | |  Print