Anti-Fascistisch Front / Verzet

Na de menselijke ketting vorige maandag 13 februari, als protest tegen de herdenking door neonazi’s van de bombardementen op Dresden, betoogden voorbije zaterdag 18 februari opnieuw een 10 000 antifascisten in Dresden. De neonazi’s hadden hún betoging zaterdag afgelast.  

Twee jaar geleden, bij de 65^ste herdenking van de bombardementen op Dresden, waren de neonazi’s in Dresden nog met 5 000 à 8 000. Vorige maandag waren ze met een 1 500-tal. Nu bleven ze thuis. Of weken ze uit naar een bijeenkomst in Gera, in het oosten van de Duitse deelstaat Thüringen. Maar het was maar een beperkt groepje dat daar bijeenkwam. Antifascisten namen in Dresden het zekere voor het onzekere en mobiliseerden toch. Op een meeting zaterdag zei voormalig SPD-voorzitter Hans-Jochen Vogel een sterke voorstander te zijn van het verbieden van de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD). “Het is onaanvaardbaar dat de NPD (die in twee Duitse deelstaten enkele verkozenen heeft, nvdr.) voor hun activiteiten over een juridische bescherming beschikt.” Over de neonazi’s die maandag nog onder bescherming van de politie mochten betogen zei Vogel: “Ze willen niet marcheren om de doden te herdenken, maar om de doden te misbruiken. Dit moet niet getolereerd worden.”

Naar de meeting kwamen een 2 000 mensen. Elders in de stad werden gebedsbijeenkomsten gehouden. En daarna was het tijd om te betogen (foto 1). Zo’n 10 000 mensen stapten op in de betoging (video). Uit Dresden, en ook uit andere delen van Duitsland. Nu de neonazi’s forfait gaven was een minder grote politiemacht op de been. Vorige maandag nog met 4 500 kon men zich nu beperken (nouja) tot 1 600 manschappen. Enkel op het einde van de betoging, tegenover een groepje flessen gooiende jongeren, moesten ze optreden. Vorig jaar waren bij confrontaties tussen neonazi’s en antifascisten nog 100 agenten gewond geraakt. Na de recente revelaties over de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), ook bekend als Die Braune Armee Fraktion, liggen de activiteiten van de neonazi’s in Duitsland erg gevoelig. Het vergemakkelijkte het vormen van een breed front van organisaties dat het antifascistisch protest ondersteunde.

Het is dan ook opletten dat men tegen volgend jaar niet overgaat tot business as usual en het gevaar voor het heropleven van neonazistische activiteiten gaat onderschatten. Aanstaande donderdag is een bijeenkomst gepland met slachtoffers en nabestaanden van de moorden die de NSU de voorbije jaren kon plegen op buitenlanders en een politieagente, deels met medeweten van politiediensten. Bondskanselier Angela Merkel zal de verontschuldigingen van de Duitse staat voor het falend vervolgingsbeleid uitspreken. En daar valt wel wat over te zeggen. Of zoals de betoger op foto 2 zegt: 1945: nazi-pest overwonnen; 2012: politiebescherming voor neo-bruin. Schande, Bondsrepubliek! Belangrijker nog dan de verontschuldigingen zijn de maatregelen die Merkel wil nemen opdat dit niet meer kan gebeuren. In januari werd alvast besloten  tot een parlementair onderzoek over de werking van de veiligheidsdiensten en hun contacten met extreemrechts, en het aanleggen van een gegevensbank van gewelddadige extreemrechtsen.

Maandag werden in Dresden de bombardementen herdacht die deze Duitse stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog troffen. Over het militair nut van de actie met Britse en Amerikaanse bommenwerpers is er discussie. Over het aantal slachtoffers lopen de meningen ook uiteen. Wel is zeker dat het vooral burgers waren die gedood en gewond werden. Van het historisch centrum van de stad bleef zo goed als niets over.

Voor Duitse en andere neonazi’s is het de gelegenheid om jaarlijks het onrecht dat het Duitse volk is aangedaan te herdenken. Over de door het naziregime vele malen grotere aantallen andere doden dan de 25 000 of meer in Dresden zwijgen de neonazi’s. Als ze die andere doden al niet vergoelijken. De herdenking door de neonazi’s heeft dan ook een ranzige geur. Elk jaar protesteert de goegemeente in Dresden tegen de optocht die de neonazi’s in hun stad willen houden, maar elk jaar beschermt een enorme politiemacht de ‘vrijheid van meningsuiting’ van de neonazi’s. Maandag 13 februari betoogden in Dresden een 1 500-tal neonazi’s, die afgeschermd werden door 4 500 politieagenten. Maar daar stond een menselijke ketting van 15 000 mensen tegenover – 3,6 km lang, foto – die als gevolg had dat het betogingsparcours van de neonazi’s toch moest ingekort worden.

Maar voor vandaag, zaterdag 18 februari, wordt opnieuw een horde neonazi’s verwacht. Twee jaar geleden waren er, bij gelegenheid van de 65^ste herdenking van het bombardement in Dresden, naargelang de bron  5 000 à 8 000 neonazi’s. Ze werden urenlang ‘gegijzeld’ aan de treinstations waar ze uitstapten. Nog nooit tevoren waren de neonazi’s zo talrijk, maar ook voor het eerst slaagden antifascisten erin de neonazimars helemaal te verhinderen. Op terugweg naar huis werden de Vlaamse en Nederlandse neonazi’s die in Dresden wilden mee betogen ook nog eens aan een identiteitscontrole onderworpen, waardoor het extra laat werd vooraleer ze terug thuis waren. Wat het vandaag wordt, is natuurlijk nog af te wachten. Van voorgaande confrontaties heeft de politie methodes onthouden om het gsm-verkeer van fascisten en antifascisten massaal af te luisteren.

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

• Trailer van Die Kriegerin.

Terwijl wij ons jaaroverzicht presenteerden stond de wereld natuurlijk niet stil. Bij een congres van internetnerds eind december in Berlijn werd besloten om neonaziwebsites te hacken, om te beginnen een lange lijst Duitse websites. De pas onlangs aan het licht gekomen moordpartijen van de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) speelden allicht een rol bij dit besluit.

Het initiatief gaat uit van een groep die zich Anonymous noemt en eerder al aanvallen ondernam tegen de betaalsystemen MasterCard, Visa en PayPal nadat die betaalsystemen de mogelijkheid blokkeerden om Wikileaks financieel te ondersteunen. Vorige vrijdag geraakte bekend dat Anonymous ook de website van ArcelorMittal gehackt heeft, ArcelorMittal die haar staalfabriek in Luik wil sluiten en er verder om bekend is 0 euro belasting te betalen op een winst van bijna 1,4 miljard euro. Ook de Syrische regering en de Mexicaanse drugskartels waren eerdere mikpunten van Anonymous die geen strak georganiseerde organisatie is, maar een losse-hechte coalitie van hackers.

In een persbericht en video legt Anonymous uit waarom neonazi’s nefast zijn voor deze wereld. Iets wat we hier niet moeten herhalen, of je zou Bert Deckers moeten zijn. Naar analogie met Wikileaks werd Nazi-leaks.net opgericht waar de resultaten van Operatie Blitzkrieg (foto) getoond worden. Een aantal websites werden platgelegd, andere kregen een andere voorpagina, en van nog andere werd een deel van de gegevens ontfutseld. Onder meer van de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) en van het tijdschrift Junge Freiheit werden gegevens van donoren, anonieme medewerkers en andere contacten publiek gemaakt.

Probleem met de publiek gemaakte gegevens is dat elke interpretatie ontbreekt. Zo vind je bij Nazi-leaks.net een lijst van ‘Blood and Honour-gebruikers’. Bij de Vlaamse namen en adressen vinden we onder andere de coördinaten van één van de drie Blood and Honour-organisatoren die vorig jaar in Veurne veroordeeld werd voor het inrichten van neonaziconcerten, overigens Vlaams Belang-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Ook op de 'Blood and Honour-gebruikerslijst': nog een andere kandidaat op de VB-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Of de andere Vlamingen van hetzelfde kaliber zijn, is niet zeker. Voor hetzelfde geld zijn er ook mensen bij die vanuit antifascistische interesse contact zochten met Blood and Honour.

Interessanter lijkt ons daarom de klantenlijst van ISD Records. Een Duits postorderbedrijf genoemd naar Ian Stuart Donaldson, de oprichter van Blood and Honour, en gelinkt aan de Combat 18-vleugel van Blood and Honour. Je kan er uitsluitend cd’s vinden uit het Blood and Honour-circuit, nazistische vlaggen, kentekens van Combat 18 enzomeer. De kans is klein dat je hier iets koopt just for the fun. Bij ISD Records geen Dropkick Murphys of zo. Enkel nazispul. De door Anonymous buitgemaakte en op Nazi-leaks.net gepubliceerde klantenlijst van ISD Records bevat meer dan tweeduizend namen en adressen, en evenveel e-mailadressen. ISD Records heeft klanten in alle uithoeken van de wereld, niet enkel in Duitsland. In Groot-Brittannië en Italië, in Portugal en Zweden, in de Verenigde Staten en in Zuid-Amerika, in Polen en Rusland, in Australië… Noem maar op.

Ook Vlamingen vonden hun weg naar dit neonazistisch postorderbedrijf. Vlamingen uit Aarschot, Schoten, Geraardsbergen (twee verschillende namen/adressen), Vosselaar, Arendonk (het eerste contactadres van Arnoud Kuipers), Oud-Turnhout (één van Kuipers’ andere adressen), Lede, Brasschaat, Leopoldsburg, Koersel (Beringen), Aarschot, Meise (drie verschillende namen/adressen, waaronder de tweede hierboven genoemde VB-kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006), Schilde, Oudenaarde, Maaseik, Booichot (Heist-op-den-Berg), Kapelle-op-den-Bos,  Maasmechelen, Hamme, Deurne (Antwerpen), Duffel, Hechtel-Eksel, Beveren, Herk-de-Stad, Tienen (twee verschillende namen/adressen, waaronder een vrouw die ook al opgemerkt werd bij betogingen van neonazi's zowel in Nederland als in Duitsland), Sint-Niklaas (twee verschillende namen/adressen), Halle, Bree (de hierboven geciteerde Blood and Honour-organisator), Grimbergen, Hasselt, Gent, Leuven (onder de schuilnaam ‘Pal Jas’!), Mechelen, Tessenderlo, Sint-Katelijne-Waver, Temse, Duffel, Sinaai, Mol, Lokeren, Brugge, Opwijk en Lommel.

Het aantal adressen uit Brussel en het Waals landsgedeelte is veel beperkter. Dat de interesse voor het neonazisme groter is in Vlaanderen dan in Franstalig België is al langer bekend, maar het is toch verontrustend dat die belangstelling blijkbaar in alle mogelijke Vlaamse steden en gemeenten huist.

Zaterdag stond in De Standaard een interessant artikel over hoe Duitsland reageert na het bekend worden van de activiteiten van de Nationaalsocialistische Ondergrondse (NSU), ook wel omschreven als Die Braune Armee Fraktion.

Dinsdag werd Ralf Wohlleben aangehouden omdat hij hand- en spandiensten zou verleend hebben aan Uwe Böhnhardt, Uwe Mundlos en Beate Zschäpe. Ralf Wohlleben (foto 1, de man met de zonnebril links bij een NPD-manifestatie in Jena in 2007. In het midden toenmalig NPD-voorzitter Udo Voight) zou de drie NSU’ers eind jaren negentig geholpen hebben onder te duiken, en hun later geld, vuurwapens en munitie  gegeven hebben. Hij wordt nu beschuldigd van medeplichtigheid aan zes van de tien moorden die de NSU op hun kerfstok heeft. Ralf Wohlleben vervulde verschillende functies bij de rechtsnationalistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). Hij was er afdelingsleider, kandidaat bij deelstaatverkiezingen en perswoordvoerder. De arrestatie van Wohlleben heeft de discussie of de NPD verboden moet worden opnieuw doen oplaaien. De NPD neemt met wisselend succes deel aan de verkiezingen (wij waren blij dat het in Berlijn geen succes werd, bij RechtsActueel zijn ze verheugd over de vijf NPD-zetels in de deelstaat  Mecklenburg-Vorpommern). Een poging om de NPD te verbieden strandde in 2003 bij het Grondwettelijk Hof omdat er onder de NPD’ers teveel… informanten van de inlichtingendiensten rondlopen.

De aanwezigheid – en betaling – van die informanten bij extreemrechtse groepen is trouwens nogal kras. Een informant bij de ‘Kameradschaft Jena’ bijvoorbeeld kreeg 200 000 euro. Geld dat besteed werd aan een aantal extreemrechtse acties (!). “Dat geld, vinden velen, kan men beter gebruiken om de bezuinigingen terug te draaien op de subsidies aan organisaties die het rechts-extremisme bestrijden”, schrijft De Standaard. In het De Standaard-artikel wordt ook verwezen naar een enquête vorige week door het weekblad Die Zeit. De ondervraagden menen dat het grootste terroristisch gevaar van extreem-rechts uitgaat. Het ‘islamitisch’ terrorisme komt pas op de tweede plaats. Voor extreem-links terrorisme is slechts één op de twintig ondervraagden bang. Verdere lectuur van de enquête leert dat het verschil in vrees voor extreemrechts- dan wel ‘islamitisch’ terrorisme niet zo groot is (41 % versus 36,6 %), maar na tien jaar 9/11 en alle gedoe er rond van islambashers maakt het de toch nog grotere vrees voor extreemrechts terrorisme nog opmerkelijker. Een grote meerderheid (70 %) vindt extreemrechts een probleem van heel Duitsland, en niet enkel van Oost- of West-Duitsland. 52 % wil de inlichtingendiensten actief laten bij extreemrechts; 30 % is tegen. Bij de politieke partijen zijn overigens de linkse partijen (de sociaal-democraten, de groenen en Die Linke) voorstander van het niet langer werken met betaalde informanten, de (rechtse) CSU-minister van Binnenlandse Zaken wil ze behouden.

NOS-journalist en kenner van extreemrechts in Europa Rinke van den Brink publiceerde woensdag dat twee Nederlanders eerder te gast waren bij het Fest der Völker dat vanaf 2005 ingericht werd door de dinsdag aangehouden Ralf Wohlleben. Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU) was er tweemaal spreker, en Tim Mudde (Voorpost, Radio Rapaille) trad er op met zijn groep Brigade M. In Vlaanderen werd blijkbaar geen gelijkaardig muzikaal talent (nouja) gevonden, maar Vlaanderen mocht in 2006 wel Wolf Kussé afvaardigen als spreker. Wolf Kussé was toen nog actief met Groen Rechts, een jaar later één van de componenten waarmee het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) werd opgericht. Wolf Kussé zelf werd ook lid van het N-SA. De laatste keer dat een spreker van de nu met een verbod bedreigde NPD in Vlaanderen was, was bij datzelfde N-SA. Op haar derde congres, op 30 oktober 2010 in Edegem. Ingo Haller was de NPD’er waarmee de N-SA pronkte, gemeenteraadslid in Dürer en organisator van een manifestatie die jaarlijks honderden neonazi’s bijeenbrengt. Achteraf werd vernomen dat Ingo Haller zelfs voor de NPD toch wat te rechts is.

Overigens doet vandaag de rechtbank in Brugge uitspraak of de door Koppen uitgezonden toespraak van N-SA-voorman Eddy Hermy al dan niet racistisch is. Eddy Hermy hield die toespraak op een zogenaamd jeugdcongres, het tweede congres van het N-SA, op 10 oktober 2009 in Oostkamp. En welke muziekgroepen speelden op dat ‘jeugdcongres’? Onder andere… Brigade M (trouwens ook te zien in de Koppen-reportage) dat, zoals hierboven al gezegd werd, eerder optrad op het door Ralf Wohlleben opgezet Fest der Völker. De wereld is soms klein. De ontmaskering van de NSU heeft de antifascistische strijd in Duitsland intussen een nieuwe impuls gegeven. Voorbije vrijdag kwamen in Jena 50 000 mensen rocken gegen Rechts (foto 2). Eén van de optredende artiesten was Peter Maffay. Bij ons bekend van het zeemzoete Du, in Jena mee op het podium tegen extreemrechts.

Politiek is de slinger de jongste decennia van links naar rechts gegaan. Met het terrorisme hetzelfde. Na de Rote Armee Fraktion zijn ze in Duitsland nu opgeschrikt door de Braune Armee Fraktion. Zondag publiceerden wij de hoofdlijnen van het verhaal. Intussen zijn meer details bekend.

9 september 2000: Enver Simsek (39 j.) uit Schlütern wordt doorzeefd met kogels. Hij verving die dag een collega aan een bloemenkar. 13 juni 2001: Abdurrahim Özüdogru (39 j.) werkt overdag aan de band bij Siemens, ’s avonds is hij aan de slag als kleermaker in Neurenberg Steinbühl. Hij wordt in zijn atelier met twee kogels in het hoofd gedood. 28 juni 2001: Suleiman Tasköprü (31 j.) werkt als groentehandelaar in Hamburg. Hij sterft door drie schoten in het hoofd. 29 augustus 2001: Habil Kilic (38 j.) werkt in een groentewinkel in München-Ramersdorf. Hij wordt vermoord met twee kogels in het hoofd. 25 februari 2004: Yunus Turgut. (35 j.) bezoekt een kebabzaak in Rostock. Hij wordt gedood met kogels weer uit dezelfde revolver. 9 juni 2005: Ismail Yasar (50 j.) heeft een kebabzaak in Neurenberg Scharrer. Nadat twee mannen zijn zaak bezochten, wordt hij vermoord teruggevonden. 15 juni 2005: De Griekse slotenmaker Theodore Bourgarides (41 j.) heeft net zijn zaak in München Westend geopend als hij neergeschoten wordt. 4 april 2006: Mehmet Kubasik (40 j.) wordt aan zijn krantenkiosk aan een drukke weg in Dortmund gedood. 6 april 2006: Halit Yozgat (21 j.) wordt in zijn internetcafé in Kassel neergeschoten.

Tussen al deze moorden is er minstens één verband: er is telkens hetzelfde wapen gebruikt. Wie de landkaart van Duitsland bekijkt, ziet dat het niet om een lokale afrekening gaat, maar de daders het hele land doortrokken. Waarom de daders pas nu gevonden werden? Tot voor kort dachten de autoriteiten dat de moorden gepleegd waren door de Turkse maffia die geld vroeg voor de bescherming van de winkeliers, of dat de moordenaars behoren tot nationalistische splintergroeperingen in Turkije of elders. Aan rechts-extremistische groeperingen werd niet gedacht. Naar verluidt was de politie op het laatst ook wel (terug) op zoek naar Beate Zschäpe (36 j.), Uwe Böhnhardt (34 j.) en Uwe Mundlos (38 j.), maar de politie vond ze niet. Een publiek opsporingsbericht, zoals destijds met de Rote Armee Fraktion, werd niet verspreid. Na een misgelopen bankoverval in Eisenach schieten Böhnhardt en Mundlos wellicht elkaar een kogel door het hoofd, nadat ze de caravan waarin ze vertoefden in brand staken. Hun vriendin Beate Zschäpe geeft zich hierna aan bij de politie, maar niet zonder eerst het huis waar de drie vrienden leefden in Zwickau met een bom vernield te hebben. Om in hun levensonderhoud te voorzien pleegden de drie veertien bankovervallen. In 2007 werd daarbij de 22-jarige politieagente Michelle Kiesewetter neergekogeld. Met een gericht schot in het hoofd, langs achteren neergeschoten. Een collega overleeft een schot in het hoofd maar is levenslang gehandicapt.

Uwe Mundlos is de leider van de drie. Hij tekent graag portretten van nazileiders als Rudolf Hess. Op foto 1 zie je hem op een jaarlijkse herdenkingsmars voor Rudolf Hess in Dresden op 24 januari 1998. Vorig jaar kon die mars voor het eerst halt geroepen worden door het verzet van antifascisten. De overheid beschermt die marsen in het kader van de ‘vrijheid van meningsuiting’. Uwe Böhnhart is de wapenfreak van het drietal. Beate Zschäpe duikt afwisselend met de ene Uwe en dan met de andere Uwe in bed. In de opgeblazen woonst in Zwickau vindt de politie dvd’s waarop de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ liet zien hoe ze de buitenlanders vermoord hebben, hoe een spijkerbom gemaakt werd die in 2004 in een vooral door Turken bewoonde straat in Keulen 22 gewonden maakte… Verder op de dvd’s krantenartikels over hun moorden, ook over de doodgeschoten politieagente, en een huiveringwekkende mix van infantiele en fascistische esthetiek. En dat allemaal op muziek en met het hoofdfiguurtje van de Pink Panther cartoon-serie (!).

Dat neonazi’s geen folklore zijn, zou de politie anders wel kunnen beseffen. Op 26 september 1980 doodde de neonazi Gundolf Köhler zichzelf en twaalf andere mensen op weg naar de Oktoberfeesten in München. Köhler was lid van de paramilitaire groep rechts-extremisten Wehrsportgruppe Hoffmann. Andere voorbeelden zijn de Berlijnse rechts-extremistische Kay Diesner die in 1997 een politieagent doodschoot en de aanhangers van de neonazi Martin Wiese die in 2003 in München een bom wilden leggen aan een synagoge. Maar er is geen precedent in de Duitse naoorlogse geschiedenis van een ondergrondse groep als de ‘Nationalsozialistischer Untergrund’ die fondsen verzamelde met bankovervallen, welbewust buitenlanders vermoordde en er nog mee wilde uitpakken ook. De enige nog in leven, Beate Zschäpe, lost geen woord over de activiteiten van de groep. Maar nu rijst de vraag of de groep bijvoorbeeld ook verantwoordelijk is voor de bomaanslag in 1999 op een tentoonstelling over de oorlogsmisdaden van het Duitse leger, de Wehrmacht, in Saarbrücken. En de vraag waarom de inlichtingendiensten – die nochtans informanten heeft in het rechts-extremistische milieu – niets afwisten van de activiteiten van Zschäpe, Böhnhardt en Mundlos het voorbije decenium?

De drie waren nochtans bekend bij de politie en het gerecht. In 1996 plaatste Böhnhardt op een snelweg bij Jena een pop met een gele Davidster en een bord met de tekst ‘Voorzichtig - Bom’. In de auto van Böhnhardt worden wapens gevonden, en Böhnhardt wordt tot twee jaar en drie maanden cel in een jeugdgevangenis veroordeeld maar ziet de binnenkant van de jeugdgevangenis amper of niet. In 1998 krijgen Mundlos en Zschäpe een huiszoeking, waarbij onder andere wapens, een verboden Duitse oorlogsvlag en een ‘concentratiekamp Monopoly-spel’ gevonden wordt. In een garage in de buurt ontdekken speurders rechts-extremistisch propagandamateriaal en materiaal om bommen te maken. De garage wordt gehuurd door Zschäpe, en volgens buren komen Mundlos en Böhnhardt er regelmatig langs. Vanaf dan houdt de politie een ‘klopjacht’ op de drie neonazi’s. Het resultaat kennen we intussen. Tussen 2000 en 2011 begaan de drie ongestoord een reeks moorden en bankovervallen, en plegen ze tussendoor nog een bomaanslag. Pas als ze zichzelf om het leven brengen, of zichzelf aangeven en de politie een intussen opgeblazen woning doorzoekt, komt aan het licht voor wat ze verantwoordelijk zijn.

“Het is uiterst verontrustend dat geen verband werd gezien tussen een reeks moorden in heel Duitsland en de rechts-extremistische scene”, zegt minister van Binnenlandse Zaken Hans-Peter Friederich (CSU). Dat is wel het minste wat je kan zeggen. Intussen zijn onder het puin van het ontplofte huis in Zwickau identiteitspapieren afkomstig van de geheime dienst gevonden. Documenten die veelal bedoeld zijn voor infiltranten. Is de Duitse geheime dienst, zoals de Thüringse onderzoeksjournalist Sergej Lochthofen beweert, "blind aan het rechteroog"?

In Duitsland is de moord op negen voornamelijk Turkse winkeliers en een politieagente na jaren vruchteloos onderzoek opgehelderd: de daders behoren tot het neonazistisch milieu.

In de periode tussen 2000 en 2006 werden in Neurenberg, München, Rostock, Hamburg, Kassel en Dortmund acht Turkse winkeliers en een Griekse winkelier vermoord. Ze werden allen op klaarlichte dag doodgeschoten. Telkens van dichtbij, in het gezicht. Uiteraard veroorzaakte het onrust en angst bij de landgenoten van de vermoorde winkeliers en andere allochtonen. De moorden gebeurden steeds met hetzelfde wapen. Het wapen is nu teruggevonden in het puin van een uitgebrand huis in Zwickau, in de Duitse deelstaat Saksen (foto 1). Ook twee pistolen die in 2007 werden gestolen bij een aanval op de politie in Heilbronn werden teruggevonden. Bij die aanval kwam een 22-jarige politieagente om het leven. Ze werd in een park door het hoofd geschoten. Een collega werd levensgevaarlijk gewond.

Dinsdag meldde zich bij de politie één van de drie verdachten van deze moordpartijen, een vrouw. De politie was al lang op zoek naar de drie, maar kon ze maar niet vinden. Eerder werden haar twee kompanen, twee mannen, dood teruggevonden in een caravan waar een brand had gewoed (foto 2). Vermoedelijk pleegden de twee zelfmoord. In het huis in Zwickau ontdekte de politie ook vier dvd’s waarop filmopnamen van de moorden op de buitenlandse winkeliers te zien zijn. Uit de dvd’s blijkt ook dat de neonazi’s verantwoordelijk zijn voor een bomaanslag in 2004 in Keulen, in een straat waar vooral Turkse migranten wonen. Tweeëntwintig mensen geraakten gewond door de nagels bij de bom. De dvd’s waren verpakt in enveloppen en bestemd voor media en islamitische culturele centra.

In de dvd zeggen de daders te behoren tot een “nationaalsocialistische ondergrondse”, met als motto “daden in de plaats van woorden”. Vermoed wordt dat de drie daders jarenlang hebben kunnen onderduiken met behulp van neonazi’s uit Thüringen. Zoals wij hier eerder al bericht hebben, zijn er in Thüringen regelmatig concerten en andere bijeenkomsten van neonazi’s. In bepaalde kringen is het bon ton om ‘links’ van alle mogelijke geweld te beschuldigen; antifascisten zouden een groter kwaad zijn dan neonazi’s. Duitsland reageert geschokt op de ontdekking de jongste dagen, maar dacht men echt dat de wapens en explosieven die regelmatig bij neonazi’s gevonden werden enkel maar een verzamelobject waren?

• Meer artikels over deze zaak op onze Facebook-pagina.

‘Solidariteit’ is geen ijdel begrip bij het VB. Voor de regionale verkiezingen op 9 mei vorig jaar in de Duitse deelstaat Nordhrein-Westfalen konden de vrienden van Pro Nordrhein-Westfalen rekenen op een campagnebus en een chauffeur ter beschikking gesteld door het VB. Voorbije maandag werd die chauffeur veroordeeld tot een geldboete omdat hij tegenbetogers en onschuldige passanten bijna omver gereden had.

Op 3 mei 2010 stootte buschauffeur Willem V. (foto 1, 49 j.) in Gütersloh op protest van antifascisten. Een vijftigtal antifascisten die de bus met opschriften ‘De islamisering stoppen’ en ‘Kruistocht voor het Westen’ onthaalden met gefluit en gezang. “En met tomaten, eieren, appels en stenen, met als gevolg een kapot zijraam”, klaagde Willem V. in een videoreportage. De antifascisten verzamelden zich rond de campagnebus. Twee bodyguards stapten uit om een weg te banen voor Willem V., en toen dat niet hielp duwde Willem V. toch maar op het gaspedaal. Antifascisten en anderen konden nog net op tijd de baan ruimen, en zo hun leven redden. De campagnebus stoof met grote snelheid weg, maar even later werd de bus staande gehouden door de politie die de identiteit van de chauffeur controleerde.

Maandag 7 november werd de zaak behandeld bij de rechtbank van Gütersloh. Na twaalf getuigen gehoord te hebben zei de Openbare aanklager dat er geen sprake was van kwaad opzet maar van een noodsituatie. Desalniettemin was het een gevaarlijk manoeuvre en werd Willem V. tot een geldboete van 2 500 euro veroordeeld. Wie die boete eigenlijk gaat betalen, is niet duidelijk. Is het de arme Willem V. – “Ich bin schokiert, was in Deutschland passiert”, zei hij na het incident vorig jaar –, gaat het VB die boete betalen, of wordt het iets voor de in Duitsland wonende Zweedse multimiljonair Patrick Brinkmann die met de bus voor Pro Nordhrein-Westfalen op campagne was? Eén probleem echter: Brinkmann (derde van rechts op foto 2) heeft intussen zijn buik vol van zijn Pro-vrienden en heeft de Duitse politiek de rug gekeerd.

Spijts de steun van het VB en van Patrick Brinkmann haalde Pro Nordhrein-Westfalen bij de verkiezingen op 9 mei vorig jaar maar 1,4 % van de stemmen.

Vorige zondag waren er in Berlijn parlements- en districtsverkiezingen. Het Vlaams Belang steunde daarbij Pro Deutschland. Filip Dewinter sprak in Berlijn op de startmeeting van de Pro Deutschland-campagne in juli 2010. Bij het einde van de campagne werden gewezen VB-volksvertegenwoordigster Hilde De Lobel en de voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte namens het VB naar Berlijn gestuurd (foto 1).  “Hopelijk mogen we op 18 september toasten op een klinkende overwinning!”, zo besloot Barbara Bonte op RechtsActueel een verslag.

Sindsdien bleef het bij RechtsActueel stil  over de verkiezingsuitslag in Berlijn, en ook op de website van het VB – waar een artikel stond over Dewinter in Berlijn – hult men zich in stilzwijgen. Niet zonder redenen, zo blijkt. Pro Deutschland kwam bij de parlementsverkiezingen in Berlijn vorige zondag immers niet verder dan 1,2 % van de stemmen (17 829 stemmen). Die Freiheit, een andere extreemrechtse populistische partij die de steun geniet van Geert Wilders, kwam niet verder dan 0,9 % van de stemmen (14 019 stemmen). Het beste, nouja, uiterst rechts van het politieke spectrum scoorde de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) die 2,1 % van de stemmen behaalde (31 243 stemmen, een verlies van een 0,5 %). De NPD, die nochtans met een opvallende affichecampagne uitpakte, kon enkel in drie districten telkens twee verkozenen krijgen (Treptow-Köpenick, Hellersdorf en Lichtenberg – met uitslagen tussen 3,7 en 4,5 % van de stemmen. In 2006 haalde de NPD in diezelfde districten nog 5,3 tot 6,4 % van de stemmen).

Een en ander heeft financiële gevolgen. Het volstond 1 % van de stemmen te halen om een belangrijk deel van de verkiezingsuitgaven te kunnen recupereren. Die Freiheit – die meer dan 100 000 euro heeft uitgegeven voor haar campagne – valt net naast de prijzenpot. De NPD komt ook niet goed uit de campagne omdat om een fractie te vormen in de districten, met alle voordelen vandien, je met minstens drie verkozenen moet zijn en de NPD telkens niet verder komt dan maar twee verkozenen. De positie van NPD-voorzitter Udo Voight (foto 2) staat nu ter discussie. In Berlijn is de liberale FDP overigens voor de vijfde keer op rij uit een deelstaatparlement gestemd. De rechts-populistische praat in de laatste weken van de campagne in Berlijn heeft de partij niet geholpen.

Goed nieuws dus uit Berlijn, en daarom lees je er niets over bij RechtsActueel en het VB. Het belangrijkste is natuurlijk dat Berlijn afstevent op een roodgroene coalitie en dat de Piratenpartij haar intrede doet in het Berlijnse parlement. Maar dat las je al in de reguliere pers. AFF/Verzet heeft ook oog voor de vrienden van Filip Dewinter en Geert Wilders.

De verkiezingen in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommeren brachten zondag winst voor de sociaaldemocraten, linksen en groenen, en verlies voor de christendemocraten, liberalen en neonazi’s. Over twee weken, zondag 18 september, is er een stembusslag in Berlijn. Naar goede gewoonte neemt extreemrechts er in verdeelde slagorde deel aan die verkiezingen.

Naast de neonazistische Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) hebben ook de rechtspopulisten van Pro Deutschland en van Die Freiheit lijsten ingediend. Bij Pro Deutschland kunnen ze rekenen op steun van het Oostenrijkse FPÖ en van het Vlaams Belang. Vorig jaar waren Filip Dewinter en Bart Debie in juli nog als spreker bij de start van de verkiezingscampagne van Pro Deutschland in Berlijn (1, 2, 3). Op campagne het laatste weekend van augustus dit jaar moest Pro Deutschland het stellen met Hilde De Lobel en Barbara Bonte als VB-afgevaardigden. Hilde De Lobel is op een blauwe maandag wel eens Vlaams volksvertegenwoordigster geweest, maar is nu nog slechts Antwerps districtsraadslid. Voor het VB onderhoudt ze de contacten met buitenlandse identitaire groupuscules en partijtjes. Barbara Bonte is VB-personeelslid en voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren.

“Binnen dit en tien jaar wordt ze een belangrijke politica”, zei Filip Dewinter op 25 maart 2009 in Knack over Barbara Bonte. Maar bij de Vlaamse en federale verkiezingen die sindsdien plaatsvonden kreeg ze alsnog geen verkiesbare plaats. Zowel Hilde De Lobel als Barbara – ‘Babs’ voor de vrienden – Bonte mochten in Berlijn toespraken afsteken namens het VB (foto 1: Hilde De Lobel en Barbara Bonte, tweede en eerste van rechts op een Pro Deutschland-betoging in Berlijn op 28 augustus 2011 die niet meer dan 120 mensen verzamelde. De tegenbetogers waren met driemaal zoveel.)

Nieuw op de markt ter extreemrechterzijde in Berlijn is Die Freiheit, op 28 oktober 2010 opgericht door voormalig christendemocratische politicus René Stadtkewitz. Die Freiheit kan rekenen op steun van succesvolle rechts-populistische partijen die niet zoals de FPÖ en het VB geworteld zijn in de collaboratie, zoals de Schweizerische Volkspartei (Zwitserse Volkspartij, SVP) en de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders. Voorbije zaterdag 3 september was Wilders bij Die Freiheit voor een toespraak (foto 2), en meer dan bij Pro Deutschland hadden voor- en tegenstanders hiervoor gemobiliseerd. Wilders was niet voor het eerst te gast in Berlijn en hij enthousiasmeert Die Freiheit-aanhangers meer dan hun eigen kopman René Stadtkewitz. Er werd daarom een zaal voor een duizendtal toehoorders gereserveerd, en honderd euro inkom gevraagd.

Maar het liep anders dan verwacht. Maar weinigen wilden honderd euro betalen voor een toespraak van Geert Wilders, en begin vorige week liet Die Freiheit weten dat iedereen zelf de toegangsprijs mocht bepalen omdat honderd euro misschien toch wat veel was voor een toespraak van Geert Wilders. Uiteindelijk werd de prijs van het toegangsticket vastgelegd op vijf euro. Van honderd naar vijf euro, ’t is een koopje. Maar dan nog geraakte de zaal maar half gevuld. Onder de aanwezigen overigens ook enkele antifascisten – “vijf euro, ’t is een koopje” – die Wilders onderbraken tijdens zijn toespraak en door veiligheidsmensen onmiddellijk het streng bewaakte Maritim Hotel  werden buitengezet.

Door een Nederlandse journalist ondervraagd zei Wilders stoïcijns voor een volle zaal te hebben gesproken. Dat Die Freiheit naar alle waarschijnlijkheid niet de kiesdrempel van vijf procent van de stemmen zal halen, kon De Grote Roerganger evenmin afbrengen van zijn zelfvoldaanheid.