26-05-16

EXTREEMRECHTS IN OOSTENRIJK. NEONAZI’S IN GRIEKS CYPRUS

Het was een bittere pil om door te slikken voor FPÖ-er Norbert Hofer (foto). Voorbije zondag werd hij net niet Oostenrijks president. Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken wenste op de verkiezingsdag Hofer nog “veel succes” toe, maar dat mocht niet baten. Zondag waren er ook parlementsverkiezingen in Grieks Cyprus, en die zorgden voor de intrede van het neonazistische ELAM in het Grieks Cypriotisch parlement.

Alexander Van der Bellen, een onafhankelijke kandidaat met een groene politieke loopbaan achter de rug, haalde het in Oostenrijk met 50,3 % van de stemmen. Norbert Hofer, die door de met het Vlaams Belang bevriende FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs) naar voren werd geschoven als vriendelijk gezicht van de partij, moest het stellen met 49,7 %. De zaak werd beslecht met 31.026 stemmen verschil. Bij de eerste stemronde kreeg Hofer nog 35,1 % van de stemmen en Van der Bellen slechts 21,3 %.

Kiesonderzoek zal moeten uitmaken wat de motivatie was om uiteindelijk toch meer Van der Bellen dan Hofer te stemmen. De deelname aan de verkiezingen – in Oostenrijk is er geen stemplicht – steeg van 68,5 % in de eerste stemronde naar 72,7 procent in de tweede stemronde, een stijging van de deelname aan de verkiezingen maar geen spectaculaire. De kiezers van de in de eerste stemronde verslagen kandidaten deden ertoe, alhoewel hun vorige kandidaat-president meestal geen stemadvies gaf. Als het er echt toe doet, is er een begrijpelijke afkeer van extreemrechts. Zo haalde de impopulaire Jacques Chirac het toch van Jean-Marie Le Pen bij de Franse presidentsverkiezingen in 2002. Maar het zou verkeerd zijn te denken dat het uiteindelijk altijd zo afloopt.

In een gisteren gepubliceerde opiniebijdrage schrijft Geert Van Istendael: “Misschien was het toch beter geweest dat de extreemrechtse luchtvaartingenieur (Hofer, nvdr.) de Oostenrijkse presidentsverkiezingen had gewonnen en niet de minzame groene opa (Van der Bellen, nvdr.). Misschien was de schok zo hard aangekomen dat de christendemocraten en sociaaldemocraten van West-Europa eindelijk uit hun halfslaap waren opgesprongen.” Dat lijkt ons evenwel meer dan een brug te ver. 1. Eens aan de macht kan (extreem-)rechts véél kapot maken, en probeer dat daarna maar eens te herstellen. 2. Wat zijn de kansen dat die traditionele partijen kúnnen gereanimeerd worden? Men kan dat wel willen, maar in heel Europa zien we die traditionele partijen alsmaar minder stemmen halen. Ter linker- en ter rechterzijde winnen radicalere varianten aan stemmen. Het is voor iedereen nog zoeken hoe we er beter van worden.

Geert Van Istendael heeft wél een punt wanneer hij schrijft: “De kleine mensen moeten zich maar aanpassen. Kleine mensen hebben zelden de keuze. De elite van klassieke democraten en hun dienaars, de technocraten, herhaalden uitentreuren hun hooghartige litanie: er is geen alternatief, er is geen alternatief. (…) Wat nu gebeurt tussen Burgenland en Vorarlberg, gaat veel verder (dan de komst van vluchtelingen, nvdr.). Het is een opstand van kiezers die zich geminacht voelen. (…) De elites van West-Europa zien zichzelf graag als breeddenkend en humaan. Maar de nood van hun medeburgers, die weigeren ze ernstig te nemen. Erger, ze kijken er op neer. Dat mag een elite met al haar voorrechten zich nooit permitteren (…).” Maar elites zullen nooit uit zichzelf veranderen, ze zullen het slechts doen als ze ertoe gedwongen worden door de basis van de samenleving.

In Grieks Cyprus (= tweederde van Cyprus, een derde van Cyprus is in Turkse handen) verloren de twee grootste partijen vorige zondag van hun pluimen: het rechtse Dimokratikos Synagermos (DISY) (min twee parlementszetels) en het communistische Anorthotiko Komma Ergazomenou Laou (AKEL) (min zeven parlementszetels). Een centristische en een sociaaldemocratische partij verloren eveneens wat stemmen. Twee nieuwe partijen, een solidariteitsbeweging en een burgeralliantie, haalden in één klap elk drie parlementszetels binnen. Beiden zijn afsplitsingen van grotere partijen die – anders dan die grotere partijen – géén hereniging met Turks Cyprus wensen.

Ethniko Laiko Metopo (ELAM) is met twee parlementszetels de derde nieuwkomer in het Grieks Cypriotisch parlement. Het is met maar 3,7 % van de stemmen (tegen 1,1 % bij de vorige verkiezingen in 2011), maar daarmee zit toch maar de Grieks Cypriotische variant van Gouden Dageraad in het parlement van een land dat sinds 2004 lid is van de Europese Unie. ELAM is eurosceptisch, zet zich af tegen migranten en de hereniging met Turks Cyprus, en is niet vies van het gebruik van geweld. Zowel politiek als qua stijl en financieel zijn er banden met Chrysi Avgi, Gouden Dageraad.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostenrijk, hofer, grieks cyprus, elam, van grieken, chrysi avgi |  Facebook | | |  Print

30-11-15

DAAGS NA TERREUR PARIJS: INTERNATIONALE NEONAZIBIJEENKOMST

Daags na de terreuraanslagen in Parijs werd in Rungis, gemeente met een vijfduizendtal inwoners op amper zestien kilometer van Parijs, een internationale bijeenkomst gehouden met extreemrechtse tot neonazistische groeperingen uit Griekenland (‘Gouden Dageraad’, natuurlijk), Italië (CasaPound), Spanje (Hogar Social)… Er was ook een afvaardiging uit ons land.

De bijeenkomst werd georganiseerd door Groupe Union Défense (GUD), een gewelddadige extreemrechtse Franse studentenorganisatie die vooral in de jaren zeventig brokken maakte maar daarna wegdeemsterde. Sinds een paar jaren probeert de GUD zich terug op het voorplan te werken, hetzij onder haar oude naam, hetzij als Union défense de la jeunesse (UDJ). Een Franse journalist kon incognito, met aangepaste kledij en een Keltisch kruis om de hals, de bijeenkomst bijwonen.

Het is zaterdag 14 november, rond 12.00 uur. Over de terreurdaden de avond tevoren wordt gepraat, maar niet veel. “Het is oorlog daar, we moeten de wapens opnemen. We hebben het geluk hier tussen blanken te zijn, dus laten we erover praten…”, zegt een oudgediende. Maar dan kijkt iedereen achterom: Logan Dijan, leider van de GUD, is er. Een kerel met een potige lichaamsbouw en op zijn linkerarm een tatoeage die sterk lijkt op het blazoen van de Franse SS-divisie Charlemagne (foto). Dijan geeft een paar instructies en verdwijnt dan. Na een vechtpartij met een oud-leider van de GUD mag hij van een rechtbank een tijd lang niet meer deelnemen aan GUD-activiteiten. Achter de schermen houdt hij echter nog altijd de touwtjes in handen.

Om 15.00 uur begint de conferentie. Bij het binnenkomen wordt iedereen gefouilleerd. “Geen boksijzer, geen mes?” In de conferentiezaal staan 350 stoelen, en ze zijn allen bezet (foto). Het aan ‘Gouden Dageraad’ verwante Elam uit Cyprus mag de zaak openen. “We moeten ons grondgebied heroveren”, zegt de spreker. “Met onze handen en ons bloed onze vrijheid terugvinden.” In zijn geval betekent het de Turken uit Cyprus verjagen. Gianluca Iannone, de leider van het Italiaanse fascistische CasaPound, noemt de immigratie “venijn”. Zo ook de Chrysi Avgi-spreker na hem die hulde brengt aan de, in afwachting van de afloop van hun rechtszaak, gevangen gehouden leiders van ‘Gouden Dageraad’.

Het tweede deel van de conferentie begint met Hervé Van Laethem (links op de foto hierboven), de oprichter van het in Franstalig België actieve Nation. Hij looft het regime van de Syrische president Bashar al-Assad, “de voorhoede van Europa en het eerste bolwerk tegen het jihadisme.” Maar dan wel een heel bloedige voorhoede, want het leger van de Syrische president heeft al meer dood en vernieling gezaaid dan de dwazen van Islamitische Staat.

Na Hervé Van Laethem is het de beurt aan een spreker van GUD die een oproep doet aan alle blanke volkeren om zich te verenigen, en om “het sociaal terrein (te) bezetten”. Iets waar de volgende spreker, Arnaud de Robert van de Mouvement d’action sociale (MAS), naar eigen zeggen mee bezig is met het verdelen van maaltijden en inzamelen van kleren. Het Spaanse Hogar Social zoekt het in gespierdere acties: asielcentra bezetten, met antifascisten vechten en “boks aanleren”. De spreker eindigt met de woordspeling “Il faut remplacer les larmes par les armes” (“Je moet de tranen vervangen door wapens”).

De Fransman die de incognito journalist naar de bijeenkomst bracht, laat later op de avond zien wat hij in het handschoenenkastje in zijn auto bewaart: een telescopische matrak, “helemaal nieuw”. Hij is klaar voor de strijd. De bijeenkomst wordt besloten met een concert waarbij een aantal mensen de onweerstaanbare drang krijgen om hun arm, hand gestrekt, schuin omhoog te houden.

In een interview achteraf voor de CasaPound-website vertelt Gianluca Iannone dat op de conferentie een oproep is gelanceerd om op 21 mei gelijktijdig in Rome, Parijs, Athene en Madrid te betogen. CasaPound, GUD, ‘Gouden Dageraad’ en Hogar Social hebben hun medewerking al toegezegd. De betogingen zouden via live streaming in de verschillende steden getoond worden. Gemeenschappelijke slogan wordt Fatherland. De betogingen moeten de behoefte benadrukken van een cultureel en spiritueel Europa zoals ‘het land van onze vaders’. De betogers komen op voor de respectievelijke grenzen, tradities en eigen identiteit.

Maar waarom uitgerekend op 21 mei betogen? Het is de dag waarop twee jaar geleden de Franse historicus en extreemrechtse intellectueel Dominique Venner een einde aan zijn leven maakte. Hij schoot zich met een pistool door het hoofd in de Notre Dame-kathedraal in Parijs omdat hij het niet langer kon aanzien dat in Frankrijk het homohuwelijk zou toegelaten worden. Wordt als apotheose van de betogingen zaterdag 21 mei 2016 het voorbeeld van Dominique Venner in de Notre Dame gevolgd of zijn de betogers ondanks alles maar watjes?