15-06-15

JEF ELBERS OVER DE ‘DOBBERNEGERS’

Jef Elbers is een bekende naam voor de oudere bezoekers van deze blog, mensen die opgroeiden met boeken als Hugo Gijsels’ Het Vlaams Blok. Intussen 67 jaar is Jef Elbers (foto 2) nog altijd actief. Voor de met het Vlaams Belang verbonden uitgeverij Egmont vertaalde hij pas nog het boek van Jean Raspail, Le Camp des Saints.

 

Geboren uit een Brusselse vader en een Oekraïense moeder groeit Jef Elbers op in Brussel. Nog maar 16 jaar oud gaat hij op zijn eentje betogen tegen het Franstalige FDF, met “alle eieren die ik thuis in de koelkast vond”. Als hij hiervoor hardhandig wordt aangepakt door de Brusselse politie beslist hij zich aan te sluiten bij de Vlaamse Militanten Orde (VMO). Met de VMO stapt hij mee op in de woelige Voerwandelingen in die periode. Vanaf 1972 is Jef Elbers actief als zanger “geïnspireerd op de teloorgang van Brussel en mijn sympathie voor ‘de kleine, Vlaamse man’”. Eerst zingt hij in het Brussels dialect, later in het Standaardnederlands.

 

Als de VMO in 1981 als privé-militie veroordeeld wordt, schrijft Jef Elbers In ’t midden van ’t gewoel – titelnummer van een lp die in 1982 verschijnt (foto 1: Jef Elbers op de cover van deze lp). Jef Elbers zingt daarbij onder andere: “(…) ook al ben je bang / toch krijg je kloppen op je smoel / werp je dus maar zonder vrees / in ’t midden van ’t gewoel / ga je op de vuist / zorg dan dat je als eerste klopt / kan je niet goed boksen / dat je toch keihard schopt (…)”. Het verbaast dan ook niet dat Rob Verreycken later met de Andersjevs een muzikale hommage brengt aan Jef Elbers.

 

Jef Elbers heeft altijd een gekleurd taalgebruik gehad. In De Zwijger van 12 januari 1983 zei hij over wat links en wat rechts is: “Ik ben Vlaams-nationalist. Links en rechts, dat is de positie van mijn penis tegenover mijn kloten. Mijn penis staat in het midden en de rest zijn allemaal… euh… begrippen. Ik laat me geen etiket opplakken.” En over feministen: “Dat zijn missionarissen, gefrustreerde katholieken, die vroeger non waren geworden en negerkes gingen bekeren. (…) We hadden Kongo moeten houden, dan konden ze zich met de negerkes bezighouden in plaats van mij te komen lastigvallen.”

 

Daags na de gemeenteraadsverkiezingen in 1988 veroorzaakt Gui Polspoel opschudding door in het BRT-programma Confrontatie voor te lezen uit een pamflet waarin Schaarbeek vergeleken wordt met Casablanca, en migranten omschreven worden als “Boegnoels, Kamelendrijvers, Tchoek-Tchoeken, Bachie-Boezoeken en Makaken”. Het pamflet vermeldt de namen van Jef en Wim Elbers. Wim Elbers zijnde de broer van Jef, ambtenaar bij het Hoog Comité van Toezicht en net als Jef Elbers lid van het Vlaams Blok. Gerolf Annemans belooft dat als Jef en Wim Elbers de auteurs van deze racistische tekst zouden zijn, hun partijlidkaart zou ingetrokken worden. Maar natuurlijk komt daar niets van in huis.

 

Vanaf de jaren tachtig is Jef Elbers ook actief als medewerker van de BRT. Onder het pseudoniem Dick Durver schrijft hij de scenario’s voor populaire jeugdreeksen als Merlina, Postbus X en Interflix. In Merlina was de slechterik van dienst ene ‘Sardonis’, een man die er altijd gemaskerd bij liep. Anders dan in het tv-programma Bart & Siska onthuld werd, zat achter het masker van Sardonis niet Showbizz Bart maar Raf Reymen. “Hij was een Oostfronter en kwam als gevolg van de naoorlogse repressie niet meer aan de bak. Om hem onherkenbaar te maken, werd hij uiteindelijk gemaskerd. Dat kwam bovendien goed uit om het mysterieuze aspect van de reeks kracht bij te zetten”, vertelt Jef Elbers in het jongste nummer van Rebel, ledenblad van de Vlaams Belang Jongeren. ‘Raf Reymen’ is overigens niet zijn echte naam, maar een pseudoniem voor Rafaël Van Caeneghem.

 

In 1993 verhuist Jef Elbers naar Knokke-Heist waar hij bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2000 en 2006 op een onverkiesbare plaats kandidaat is voor het Vlaams Blok/Belang. In 2008 stelt Jef Elbers in Knokke-Heist zijn boek De poorters van Babel voor. De belangstellenden worden onthaald met een spandoek waarop Welkom in het Kalifaat van Knokke staat. Bij gebrek aan echte moslims en moslima werden dan maar enkele mensen als dusdanig verkleed. Bekijk hier het filmpje waarin toenmalig Uitgeverij Egmont-directeur Karim Van Overmeire – tegenwoordig N-VA-schepen en -parlementslid – het boek promoot als passend bij de uitgeverij.

 

De poorters van Babel, zo vertelt Jef Elbers bij de boekvoorstelling, is geïnspireerd door het boek Le Camp des Saints van Jean Raspail dat Elbers dertig jaar eerder heeft gelezen. “Het vertelt de bezetting van Europa door miljoenen armoezaaiers die met hun armoede als wapen naar het Westen komen, en het Westen overrompelen.” Voor De poorten van Babel paste Elbers dat wat aan. Daarin is het “een commando van een honderdtal” rijke Arabieren, “uitgelezen personen”, die hier het land naar hun hand zetten. In een zelfgeschreven tekst promoot Jef Elbers nu zijn vertaling van Le Camps des Saints in het juni-nummer van het Vlaams Belang-maandblad.

 

In Les Camps des Saints / Het legerkamp der heiligen zijn het niet moslims maar hindoes als “indringers”, maar dat maakt niet uit. “Want het immigratieprobleem heeft in de eerste plaats te maken met het massale aantal immigranten, ongeacht hun religie.” Jef Elbers vervolgt: “Opdat ook het Nederlandstalig publiek zich van dit dreigende gevaar bewust zou worden (als dat al niet gebeurd is door de ‘dobbernegers’ die de laatste maanden via de Middellandse Zee ons continent binnenstromen) brengt uitgeverij Egmont…” De vuile praat is nog niet uit de mond van Jef Elbers verdwenen, en bij het Vlaams Belang is er niemand die dit uitkuist voor het partijblad. Het Vlaams Blok of het Vlaams Belang? Dat is hetzelfde.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, elbers |  Facebook | | |  Print

01-06-15

NAMEN NOEMEN BIJ ’T PALLIETERKE

Met een sponsoretentje bij de Antwerpse havenbaas Fernand Huts einde april, een ‘Extra feestmagazine 1945-2015’ twee weken geleden als bijlage bij het gewone nummer, een tuinfeest een week geleden, een debat over de Vlaams-radicale pers volgende week en nog andere activiteiten wil het weekblad ’t Pallieterke dezer dagen onderlijnen dat het al zeventig jaar bestaat.

 

’t Pallieterke is ontstaan als een uitloper van een cursiefje dat Bruno de Winter schreef in Het Handelsblad, destijds één van de belangrijkste Antwerpse kranten. Een krant die ook de eerste verhalen van de stripreeks Piet Pinter en Bert Bibber publiceerde, en in 1962 als krantentitel verdween en opging in Het Nieuwsblad. De eerste jaargang van ’t Pallieterke vulde Bruno de Winter op zijn eentje. Bruno de Winter hekelde allerlei politici en toestanden, en nam het op voor de mensen die gebukt gingen onder de naoorlogse ‘repressie’. Na een jaar was de oplage van het blad gestegen tot 48.000 exemplaren.

 

Het blad evolueerde van een ‘licht anarchistisch katholiek flamingantisme’ naar een ‘meer uitgesproken rechts Vlaams-nationalisme’, iets wat na de vroegtijdige dood van Bruno de Winter in 1955 door zijn opvolger Jan Nuyts bestendigd werd. Bij ’t Pallieterke is het echter niet altijd wat het lijkt. Jan Nuyts was dan wel hoofdredacteur geworden van ’t Pallieterke, de hoofdartikels werden in die tijd geschreven door Jan Merckx die toen baas was van Het Handelsblad en later VTM zou oprichten.

 

En zo zijn er velen bij ’t Pallieterke met een dubbele pet. Het volstaat het wekelijks relaas over de activiteiten in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en het Vlaams Parlement te lezen om te zien dat daar een journalist of iemand anders aan het werk is die naast zijn officieel werk bijklust met ranzig commentaar voor ‘t Pallieterke. Voor commentaar over de Antwerpse politieke cenakels kan ’t Pallieterke onder andere beroep doen op Staf De Lie, jarenlang journalist voor de Antwerpse editie van Het Nieuwsblad en wegens zijn pensionering nu nog occasioneel medewerker van Het Nieuwsblad.

 

Nog journalisten die voor ’t Pallieterke schreven of schrijven, al dan niet onder schuilnaam, zijn: Louis De Lentdecker (De Standaard), Marc Platel (VRT-radio) en Frans Crols (Trends). Vlaams Blok/Belang-coryfeeën konden zich ook uitleven in ’t Pallieterke: Karel Dillen, Gerolf Annemans, Europarlementslid Koen Dillen… En natuurlijk ook Vlaams Blok/Belang-personeelsleden zoals Paul Beliën (echtgenoot Alexandra Colen en nu werkend voor Geert Wilders) en weinig fijnzinnige lieden zoals zanger-auteur Jef Elbers. Maar ook erevoorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en huidig N-VA-Kamerlid Peter De Roover is één van de pennen van ’t Pallieterke.

 

Vijf jaar geleden werd Karl Van Camp (foto 2) hoofdredacteur van ’t Pallieterke, in opvolging van Leo Custers (ex-redacteur buitenland van Gazet van Antwerpen). Karl Van Camp was tevoren al actief in allerlei Vlaams-nationalistische verenigingen en de Vrienden van Zuid-Afrika toen Zuid-Afrika nog kreunde onder het apartheidsregime. Karl Van Camp was ook betrokken bij de fameuze rel van de NSV in Leuven in 1984 waarmee Jurgen Ceder naam maakte. Karl Van Camps eerste job was de digitale poot van ’t Pallieterke uit te werken, en nu probeert hij de gemiddelde leeftijd van de zowat vijftig medewerkers aan het blad te laten dalen.

 

Tegenwoordig heeft ‘t Pallieterke een oplage van 17.000 exemplaren, papier en digitaal samen. “Onze lezers zijn Vlaamsgezind en rechts. Ik mik niet op andere”, zei Karl Van Camp vorige week aan De Standaard in een artikel naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van ’t Pallieterke. “Welwillend maar kritisch ten aanzien van de N-VA”, zegt iemand anders in De Standaard. Als wekelijkse lezer van het blad bemerken we nog altijd een zware sympathie voor het Vlaams Belang. Indicatief is wie present was op het tuinfeest van ’t Pallieterke, zondag 24 mei aan een kasteel in Boechout. ’t Pallieterke zelf rept er met geen woord over in haar jongste nummer, en Rob Verreycken noemt geen namen in zijn verslag voor RechtsActueel.

 

Dan zullen wij maar namen noemen. Het Vlaams Belang was de sterkst vertegenwoordigde politieke partij. Met Filip Dewinter, Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers, Tom Van Grieken… naast oud-parlementsleden zoals Annick Ponthier, Frédéric Erens en Hagen Goyvaerts. De Vlaamse Beweging was er onder andere met Jürgen Constandt (Vlaams & Neutraal Ziekenfonds), Wim De Wit (IJzerwake) en Michael Discart (Vlaamse Volksbeweging). De Vlaamse cultuur was present met drie leden van de Antwerpse groep De Strangers die voor een foto gewillig poseerden met Tom Van Grieken.

 

Het tuinfeest was ook de gelegenheid voor een aantalvoormalige Vlaams Blok/Belang’ers om de partijgenoten van weleer terug te zien: Francis Van den Eynde, Bart Laeremans en Karim Van Overmeire. Naast Karim Van Overmeire, intussen N-VA-parlementslid en schepen in Aalst, waren er als N-VA’er onder andere ook Yoleen Van Camp (Kamerlid, geen familie van ’t Pallieterke-hoofdredacteur Karl Van Camp), Erwin Brentjens (oud-burgemeester van Turnhout) en Ludo Van Campenhout, Antwerps schepen en parlementslid, in een vorig leven nog boegbeeld van de Antwerpse liberalen. Ludo Van Campenhout, een man die zich op vele markten thuis voelt. De echte toppers van de N-VA schitterden door hun afwezigheid.