Anti-Fascistisch Front / Verzet

Stephen Lennon (foto), voorman en spreekbuis van de Engelse extreemrechtse beweging English Defence League (EDL) vervoegt de rangen van de British Freedom Party (BFP). De BFP is een twee jaar oude afsplitsing van de British Nationalist Party (BNP), al 20 jaar Brits marktleider op het vlak van rechts radicalisme.

De BNP, bij wie het Vlaams Belang in augustus vorig jaar nog op bezoek was, kampt al jaren met ernstige interne problemen. Problemen die veelal te maken hebben met de handel en wandel van BNP-voorzitter Nick Griffin (53 j.). Behalve partijvoorzitter – sinds 1999 – ook Europarlementslid, een dictatoriale brulboei én een negationist. De Holocaust deed hij al meermaals af als ‘Holohoax’ (zwendel). Een hevig gecontesteerd figuur dus, ook in zijn eigen partij. Na een periode van relatief politiek succes in het voorbije decennium zit de schandaalgevoelige BNP in een sukkelstraatje waarvan het einde nog lang niet in zicht is. Resultaat is dat de kiezer steeds meer afhaakt en de achterban ‘en masse’ andere oorden opzoekt.

De overstap van Stephen Lennon (29 j.) naar de BFP, en de feitelijke integratie van de actiegroep EDL in een partijpolitieke structuur, zou wel eens een kantelmoment voor Brits extreemrechts kunnen inhouden. Voor de BNP – waar Lennon ooit deel van uitmaakte – betekent deze move te duchten concurrentie op eigen terrein. De BFP staat in grote lijnen voor net hetzelfde programma als de BNP maar zou (iets) acceptabeler zijn voor het grote publiek. Ondanks aangebrande figuren genre Stephen Lennon die een uiterst agressieve reputatie met zich meesleept na verschillende veroordelingen wegens geweldpleging. Hij zat ooit een celstraf uit van een jaar voor het toetakelen van een politieagent. Stephen Lennon is in zijn woonplaats Luton zo populair dat zijn familie en hijzelf de klok rond poltiebescherming ‘genieten’.

De timing van zijn overstap is niet toevallig. Later op het jaar komen er ook aan de andere kant van het kanaal verkiezingen aan. Met de BFP wil Lennon werk maken van een immigratiestop (behalve voor hoger opgeleide profielen), een boerkaverbod, Groot-Brittannië uit de Europese Unie halen, de oprichting van nieuwe moskeeën tegengaan en zowaar christelijke waarden promoten. Hoe dat laatste moet rijmen met bot racisme en excessief straatgeweld is niet geheel duidelijk. Maar dat zal deze politieke hooligan worst wezen

Groot-Brittannië is een nieuw antifascistisch magazine rijker. Hope not hate heet de nieuweling (foto 1) die gerealiseerd wordt door voormalige medewerkers van Searchlight Magazine (foto 2). Searchlight Magazine blijft intussen verder verschijnen, zij het dat de pagina’s binnenin niet meer in kleur zijn.

Onenigheid tussen de eigenaars van Searchlight Magazine en het merendeel van de redacteurs maakte dat beide partijen hun eigen weg gingen. Wim Haelsterman, sinds 1998 de Belgische medewerker van Searchlight Magazine, sloot zich aan bij de nieuwe ploeg van Hope not hate geleid door voormalig Searchlight-redacteur Nick Lowles. Andere bekende naam aan boord is de onvermoeibare Graeme Atkinson die net als voorheen bij Searchlight de functie van European editor opneemt. Hope not hate is ook de naam van een antifascistische campagne die de voorbije jaren in Groot-Brittannië grote weerklank kreeg. Een campagne tegen racisme en racistisch geweld op Brits grondgebied. Hope not hate is dan ook geen onbekende naam in antifascistische en antiracistische kringen.  

Het eerste exemplaar van het nieuwe Hope not hate-magazine, 48 pagina’s dik,  bevat een dossier over hoe je extremisme kan aanpakken, wie de financiers zijn van Nick Griffins British National Party (BNP), een overzichtskaart van het geweld gepleegd door de English Defence League (EDL), een artikel over een islamitische extremistische groep uit Bangladesh, de kansen van de BNP bij de verkiezingen in mei in Londen… De internationale actualiteit wordt gevolgd met kleinere artikels (Nederland, Spanje, Oostenrijk, Zweden, België, de Verenigde Staten…) en grotere bijdragen (Frankrijk, Noorwegen, Duitsland).

Hope Not Hate verschijnt tweemaandelijks. Een jaarabonnement kost 36 euro. Om je te abonneren klik je hier.

“Als ik de jongeren van de Arabische revolutie spreek, ben ik optimistisch. Ik ben dan weer pessimistisch als ik de extremisten bij ons in het westen hoor, zowel de moslimextremisten als extreem rechts. De angst voor een directe aanslag is weggeëbd, maar nu sluipt er een vage en veel gevaarlijker angst voor de anderen onze hoofden binnen. Onze politici en opiniemakers zouden dat moeten inzien en meer werk maken van een antigif tegen die angst.” (Rudi Vranckx in Knack Focus)

Een en ander komt vanavond aan bod in de slotaflevering van De vloek van Osama (Canvas, 21u10). Een fragment uit de aflevering van vanavond was eerder al te zien als (nog niet ondertitelde) preview: reportagemaker Rudi Vranckx in Luton (Engeland) waar moslimextremisten actief zijn en de English Defense League (foto) is ontstaan. Rudi Vranckx in Humo: “Ik zoek oprichter (van de English Defense League, nvdr.) Tommy Robinson op in zijn zonnebankcenter aan de rand van de stad. Zijn echte naam is Stephen Lennon. Hij stamt af van Ierse immigranten, en komt uit een gebroken gezin. Als Tommy de kamer binnenwandelt zuigt hij alle aandacht naar zich toe. Keurig gekapt, fris geschoren, beige broek, wit streepjeshemd, onopvallende modieuze zonnebril. Tommy is een onopvallende verschijning, tot hij begint te praten. Het komt er als een stortvloed uit: ‘De moslims zijn verantwoordelijk voor de criminaliteit, drugs, pedofilie.’ De preek van de man lijkt verdacht veel op die van Sayful Islam (een moslimextremist die al in de derde aflevering van De vloek van Osama te zien was, nvdr.).  

Even later is ‘Tommy Robinson’ met twee bodyguards in het centrum van Luton. Een Pakistaanse jongeman komt op hem af. Rudi Vranckx: “Hij begint meteen een discussie: ‘Ik ken je en ik geef je zelfs voor 90 procent gelijk: criminelen moeten gestraft worden. Maar waarom moet je alle moslims over dezelfde kam scheren? ‘Wij hebben niets tegen moslims, maar wel tegen de islam’, antwoordt de EDL-leider. ‘En de meesten van jullie willen de sharia invoeren.’ Een blanke vrouw mengt zich in de discussie, maar lijfwacht Terry maakt haar uit voor linkse fascist en ander fraais. Scheldwoorden vliegen nu over en weer. De lijfwachten worden zenuwachtig en leiden Tommy terug naar het zonnebankcenter. ‘Heb je niet gezien hoe ze met hun mobieltjes sms’jes begonnen rond te sturen? Als we te lang hadden getreuzeld, waren we in geen tijd omsingeld door Paki’s.’ (…)”

“Tommy en zijn twee kompanen besluiten om nog een ritje te maken langs Bury Park, en ik mag mee. Het vrijdagmiddaggebed is net afgelopen. Er is veel volk op straat. Ik merk dat Tommy steeds enkele meters ruimte laat tussen zijn auto en die voor hem. ‘Dat is om te kunnen vluchten als het moet, want soms proberen ze me in te sluiten.’ (Uitstappen worden blijkbaar met militaire precisie voorbereid.’Tommy’ is daarin overigens niet de enige, nvdr.) Op de stoep staat Sayful Islam nog steeds folders uit te delen. Tommy vertraagt en roept luidkeels: ‘Scumbag!’ Beschaamd zak ik onderuit in mijn passagiersstoel. Zouden die twee beseffen hoezeer ze spiegelbeelden zijn van elkaar?”

Vorige donderdag werd 'Tommy Robinson', zijnde Stephen Lennon, veroordeeld voor het uitdelen van een kopstoot aan een 33-jarige man bij een bijeenkomst in Blackburn op 2 april dit jaar. Stephen Lennon krijgt volgende maand te horen welke straf hij hiervoor krijgt. Merkwaardig is dat het slachtoffer ontkent dat Stephen Lennon de kopstoot gaf. Politieagenten getuigden dat de 28-jarige Lennon wel degelijk de dader was.

Het regende pijpenstelen op Reggae Geel het voorbije weekend. “De zondvloed stopte pas toen (…) Linton Kwesi Johnson (LKJ, foto) op het podium verscheen, de bekende dubdichter met het hoedje. Hij doet nog altijd hetzelfde als dertig jaar geleden, enkele van zijn meest militante gedichten ritmisch voordragen, terwijl de Dennis Bovell Dub Band de perfecte soundtrack verschaft, een geactualiseerde uitvoering van de oude dubs, met jazzy breaks en arrangementen. Veruit de beste muzikanten van het weekend, en LKJ linkte zijn werk zowel aan de Noorse aanslagen als aan het opkomende racisme in Europa”, schreef De Standaard. “Linton Kwesi Johnson bracht een romantische set”, schreef Gazet van Antwerpen. Het spreekt elkaar niet noodzakelijk tegen, maar het verschil van recensie is wel groot.

We waren er zelf niet. Zaterdag lazen we in De Standaard wel een interessant interview met de in Engeland wonende Linton Kwesi Johnson (59 j.). Twee fragmenten: “Ik denk dat mijn onderwerpen altijd actueel zijn gebleven. Fascisme en racisme zijn nooit weg geweest uit de westerse maatschappij. Het National Front is opgegaan in de British National Party, en met de English Defense League hebben we ook een expliciet anti-islamitische groepering. Wij, de zwarte en Aziatische gemeenschappen in Groot-Brittannië, zijn altijd alert gebleven voor racistische moorden en aanvallen. Zeker nu populistische politici het fascistische vuur brandend houden met vijandige en denigrerende uitspraken over migranten. Het is een voortdurende strijd die we moeten voeren, overal in Europa. In Noorwegen hadden we te maken met de zoon van een welgestelde familie, a middle class boy, maar volgende keer kan het even goed een arbeidersjongen zijn die door het lint gaat, omdat hij geen hoop meer ziet op een beter bestaan en een zondebok zoekt.'”

LKJ had vorige week moeten optreden in Noorwegen, mét band, maar het festival werd afgeblazen. Op één avond na, waar de dichter alsnog een korte soloset bracht. “De mensen waren zeer aandachtig en waardeerden mijn bijdrage. Een gedicht als New Crass Massakah (over een racistische moordpartij in Londen in 1981, red.) is heel toepasselijk op die verschrikkelijke dubbele aanslag. Lang geleden en op een kleinere schaal, dertien slachtoffers. Geen machinegeweren, maar brandstichting. Geen blanke, maar zwarte jongeren. En toch hetzelfde fascisme. Die historische verbanden mogen we niet uit het oog verliezen.” Opmerkelijk is dat Johnson nooit praat of dicht over rastafari, toch een wezenlijk onderdeel van de reggaecultuur die hij zo bewondert. “Ik ben geen religieuze persoon. In de geschiedenis van het zwarte volk heeft godsdienst volgens mij vooral een negatieve invloed gehad. Sommige religieuze mensen hebben een paar goede dingen gedaan, maar daar blijft het bij.”

Het interview werd afgenomen vóór de rellen in Tottenham en elders in Engeland. Rellen waar extreem-rechts al te graag over bericht. Om wat te bewijzen? “De daders van de rellen zijn vooral allochtoon, de politie is vooral blank”, wist RechtsActueel in een eerste bijdrage. Maandag was men al zover om te wijzen op de oververtegenwoordiging bij de criminaliteit van "zwarten".  En de immigratie van niet-Europese vreemdelingen as such. Over de harde besparingen die de regering-Cameron doorvoert: geen woord. Voor elke job die er aangeboden wordt, zijn er vijftig kandidaten. In dat klimaat komen er besparingen, waardoor bijvoorbeeld driekwart van de jeugdclubs nu met sluiting bedreigd worden. Professor John Pitts waarschuwde eind juli al in The Guardian dat de besparingen in de jeugdsector ernstige gevolgen kunnen hebben. Een mening die gedeeld werd door werkers bij lokale besturen. "Diensten worden niet van jongeren afgenomen, maar van arme jongeren. Dat leidt tot meer antisociaal gedrag en vandalisme", waarschuwde John Pitts toen alles nog rustig leek. Na een politieschot ontplofte het kruitvat.

Volgens deze Vlaming in Londen profiteren criminelen van de situatie maar is er ook de groeiende kloof tussen rijk en arm die voor hoogoplopende spanningen zorgt. Succes in de strijd voor sociale rechtvaardigheid zal de strijd tegen racisme en fascisme versterken. Het omgekeerde is ook waar: achteruitgang op sociaal vlak, kan het racisme en fascisme groter maken. Racisten en fascisten zijn dan ook nooit voortrekkers in de sociale strijd.