19-06-16

POLITIEK MOTIEF VOOR MOORD OP JO COX

"Dood aan de verraders, vrijheid voor Groot-Brittannië", dat is wat Thomas Mair (52 j.) antwoordde toen een rechter gisterenmorgen om bevestiging van zijn naam vroeg. Thomas Mair is de man die donderdag Labour-parlementslid Jo Cox (41 j., foto) neerstak en vervolgens doodschoot. Volgens de Britse media werd Jo Cox minstens zeven keer gestoken en had ze drie kogels in haar lichaam, waarvan één in het hoofd.

De Vlaamse kranten vermelden wel, zoals wij gisteren deden, dat Thomas Mair handleidingen kocht om zelf wapens en explosieven te fabriceren, het nazihandboek Ich Kämpfe kocht en geabonneerd was op een Zuid-Afrikaans apartheidsmagazine. Maar verder zijn er vooral verhalen over wat een brave man Thomas Mair zou zijn.

In Het Laatste Nieuws bijvoorbeeld: “Volgens zijn broer (Scott Mair, nvdr.) had hij vroeger geestelijke problemen. ‘Hij is daar destijds voor behandeld, maar hij zou geen vlieg kwaad doen’, klinkt het. ‘Interesse voor politiek heeft hij al helemaal niet.’ Zijn buren kennen hem als een teruggetrokken man, die ofwel tuinperkjes onderhield of met zijn neus in de boeken zat.” Ook zijn halfbroer Duane St Louis werd erbij gehaald. Hij verzekerde aan De Morgen ook al dat Thomas Mair “geen vlieg kwaad zou doen”. En: “Hij heeft nooit iets laten blijken van zijn opvattingen over Groot-Brittannië, politiek of rassenkwesties. Ik heb zelf gemengd bloed, maar we konden goed met elkaar opschieten.”

Maar op de gewone vraag van de rechter gisterenmorgen om bevestiging dat hij wel degelijk Thomas Mair is, antwoordde de moordenaar van Jo Cox tot tweemaal toe: "Dood aan de verraders, vrijheid voor Groot-Brittannië". Dat is niet normaal, dat is de extreemrechtse overtuiging boven alles zetten. Onderzoek zal nu moeten uitmaken hoe Thomas Mair zo geradicaliseerd is geraakt.

Zeker is dat het klimaat waarin de Brexit-discussie in Engeland gevoerd wordt, en de verharde taal en politieke zeden in het algemeen, niet tot terughoudendheid heeft aangespoord. Om Angela Merkel te citeren – ook al vervloekt door sommigen, en niet de minste in de Belgische politiek – “We moeten elkaar met respect bejegenen, ook als we verschillende politieke overtuigingen hebben. De opdrijving en radicalisering van het taalgebruik dragen niet bij tot een atmosfeer voor zo’n respect.” De Morgen-commentator Bart Eeckhout merkt op dat politici en media de grenzen van de discussie niet altijd goed bewaakt hebben. “Tegenstrevers zijn verward met vijanden. Een tegenstrever mag je tegenspreken, een vijand moet je uitschakelen. Is het dan echt zo vreemd dat ergens een gek die boodschap letterlijk opvat?”

Zelf zijn we er niet goed van dat uitgerekend zo’n goed mens een Gutmensch heet dat spottend in extreemrechtse kringen als Jo Cox het leven moet laten voor de extreemrechtse opvattingen. Beluister maar de getuigenis van Xavier Declercq die bij Oxfam in Brussel een collega was van Jo Cox vooraleer ze Labour-parlementslid werd.

De fundraising die vrienden van Jo Cox hebben opgezet, getuigt ook van de persoonlijkheid van Jo Cox. Het ingezamelde geld zal verdeeld worden over drie organisaties die volgens de familie het dichtst bij het hart van Jo Cox liggen: een vrijwilligersorganisatie om eenzaamheid bij mensen tegen te gaan, een ongewapende en neutrale hulporganisatie actief in Syrië, en onze collega’s van Hope not hate: enerzijds een antifascistische onderzoeksgroep, anderzijds een actiegroep die haat en extremisme in lokale gemeenschappen in Groot-Brittannië bestrijdt. Gisterenavond, tien minuten voor het online gaan van dit artikel, hadden op één dag al 18.000 mensen samen 670.000 euro geschonken aan Jo Cox's Fund.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cox, mair, engeland, actie |  Facebook | | |  Print

18-06-16

‘EIGEN VOLK EERST!’ LEIDT TOT MOORD

Volgens Ivan Ollevier is het laatste nieuws over de moord op Labour-parlementslid Jo Cox (foto 1) dat de politie “het extreemrechtse spoor heel ernstig neemt” (video). Het zal nogal niet. Het Amerikaanse Southern Poverty Law Center had vlug uitgevist dat Thomas Mair (foto 2) in 1999 bij het Amerikaanse neonazistische National Alliance een handleiding kocht met onder andere instructies hoe je een pistool maakt, en tijdschriften waarin uitgelegd wordt hoe je brandbommen kan maken.

De National Alliance heeft terzake een reputatie. De inmiddels overleden oprichter van de National Alliance, William Pierce, is een voormalige professor natuurkunde die racistische romans schreef. Zoals The Turner Diaries die Timothy McVeigh inspireerde tot een bomaanslag in 1995 in Oklahoma City waarbij 168 doden en 800 gewonden vielen. In die tijd, de jaren negentig van de vorige eeuw, was het geweld vanuit neonazigroepen veelal tegen de overheid gericht, terwijl men nu eerder focust op minderheidsgroepen. Volgens aankoopbewijzen kocht Thomas Mair bij de National Alliance ook Iche Kämphe, een geïllustreerd handboek voor NSDAP-leden uit 1942. The Daily Telegraph bracht op haar beurt uit dat Thomas Mair een van de eerste abonnees was van S.A. Patriot, een tijdschrift gepubliceerd door de Zuid-Afrikaanse pro-apartheidsgroep White Rhino Club.

Volgens getuigen van de moord zou Thomas Mair tegen Jo Cox, die voorstander was van het bij de Europese Unie blijven van Groot-Brittanië én een groot hart had voor migranten en vluchtelingen, “Britain First” of “Put Britain First” geroepen hebben voor hij Jo Cox neerstak en doodschoot. Volgens onze collega’s van Hope not Hate is Thomas Mair voor zover bekend geen lid van de extreemrechtse groep Britain First, een afsplitsing van de British National Party (BNP) die lange tijd geleid werd door Nick Griffin. Al wordt bij dat soort groepen lidmaatschappen niet of niet nauwkeurig bijgehouden, de “Britain First” of “Put Britain First” kan dus gewoon de Britse versie zijn van de kreet “Eigen Volk Eerst!”. Tot wat die ideologie leidt, weten we intussen.

Terwijl fatsoenlijke mensen in Engeland en daarbuiten diep verontwaardigd waren over de moord op Jo Cox had extreemrechts tot neonazistisch Engeland plezier in wat er gebeurd is en beloofde men nog meer van dat. Ook Nick Griffin, na de electorale afgang van de BNP uit de BNP gezet en nu actief bij de Alliance for Peace & Freedom (AFP), bakte het bruin. In een Facebookbericht vraagt Nick Griffin om ‘Uit de Europese Unie’ te stemmen en zich niet te laten leiden door de exploitatie van het establishment (van de moord op Jo Cox die actie voerde om bij de Europese Unie te blijven, nvdr.). Op een ogenblik dat rouw en medeleven, en verontwaardiging, bij de moord op Jo Cox gepast zijn, jammert Nick Griffin alleen over “de exploitatie” van het gebeuren.

Eén van de groupuscules bij de AFP, het Vlaanderen Identitair van Rob Verreycken, organiseerde gisterenavond in Brussel een meet and greet met de Griekse neonazi’s van Gouden Dageraad. Zou daar aan het begin van de avond één minuut stilte zijn gehouden voor de moord op Jo Cox? Wedden van niet?

16-06-16

FUCK TINA!: BOEK + DVD OVER RUÏNES NA THATCHER

Volgende week, donderdag 23 juni, spreken de Britten zich in een referendum uit over de Brexit, of ze al dan niet uit de Europese Unie willen stappen. Maar wat weten wij eigenlijk over het leven in het Verenigd Koninkrijk? In Fuck Tina! neemt stand-up comedian Nigel Williams ons mee naar het Engeland waar hij opgegroeid is. Trees Heirbaut noteerde en Jef Maes filmde.

Jef Maes heeft al een paar documentaires op zijn actief. Het idee voor de jongste kreeg hij toen op de stakingsdag van 24 november 2014 enkele Bekende Vlamingen (Slongs Dievanongs, Rachida Aziz…) ’s morgensvroeg een ronde deden langs stakingspiketten in het Antwerpse. Nigel Williams was er ook bij, en aan Het journaal legde hij uit waarom: “Ik heb Thatcher één keer meegemaakt, ik wil haar geen tweede keer meemaken” (foto 2: eerste van links: Nigel Williams diezelfde 24 november bij de solidariteitsfietstocht van Hart boven Hard). Maar wat heeft Thatcher precies teweeggebracht en kan dit naar ons land overwaaien? Trees en Jef spreken met Nigel af in café De Muze in Antwerpen, en daar rijpt het idee om een documentaire te maken met Nigel Williams in zijn Engeland.

Nigel neemt zijn Vlaamse gasten mee naar de arbeiderswijk in Bristol waar hij opgroeide, en de fabriek voor de Concorde-vliegtuigen waar hij zes jaar werkte. Toen de productie van deze vliegtuigen stopte (met de Rolls Royce-motorenfabriek erbij goed voor de tewerkstelling van 20.000 mensen), was dat een klap die de streek nooit te boven is gekomen. Of men trok naar het buitenland op zoek naar werk en geluk, of men bleef achter voor een troosteloos bestaan. Overdag is het er rustig, ’s avonds is het er gevaarlijk. Het zijn broeihaarden van geweld. De mensen hebben geen toekomstverwachtingen. Er is geen werk. Drank en drugs regeren hier. De plaatselijke bibliotheek is gesloten wegens besparingen.

Margaret Thatcher had geen schuld aan de vliegtuigcrash in Parijs waarmee een einde kwam aan de bouw van de Concordes, maar ze is wel verantwoordelijk voor de verloedering van de sociale woningbouw. Na de Tweede Wereldoorlog is in Engeland een systeem van sociale woningbouw opgezet waar negentig procent van de bevolking voor in aanmerking komt. Thatcher komt met het idee om de woningen tegen een schappelijke prijs te verkopen aan de bewoners. Maar nu moeten de bewoners zelf instaan voor het onderhoud, wat vroeger de gemeente deed. Banken staan geen leningen toe voor de renovatie van de armtierige huizen, en zo verloederen de huizen verder. In het centrum van Bristol heeft zich intussen een yuppie-industrie gevestigd, maar om er te gaan werken ben je al een flink deel van je loon kwijt aan het openbaar vervoer.

Naast privatisering is flexibiliteit een andere vermeende oplossing om de economie terug op sporen te krijgen. In Engeland heeft men daarvoor nulurencontracten. De werknemer kan altijd opgeroepen worden om te komen werken, maar heeft geen enkele garantie op een minimum aantal werkuren en dus ook niet op een verzekerd maandinkomen. Doe je lastig op je werk, zou je een vakbond willen raadplegen... je werkgever moet je niet eens ontslaan. Hij roept je gewoon niet meer op voor werk. Met de mijnwerkersstaking in 1983-1984 is Margaret Thatcher erin geslaagd om de macht van de vakbonden te breken. En de gevolgen reiken ver. Toen Thatcher aan de macht kwam was tweeëntachtig procent van de actieve bevolking tewerkgesteld in een bedrijf met een collectieve arbeidsovereenkomst. Vandaag is dat amper nog twintig procent. Acht op tien mensen is nu overgeleverd aan de goodwill van de werkgever voor zijn/haar loon en arbeidsvoorwaarden.

De armoede neemt sindsdien toe. In 1979 leefden vijf miljoen Britten in armoede. Na het tijdperk-Thatcher waren er dat zowat veertien miljoen. En de maatschappelijke ongelijkheid neemt groteske proporties aan. Op de vijfde dag van dit jaar, 2016, was het al Fat Cat Tuesday: de dag waarop de gemiddelde topman van een Brits beursgenoteerd bedrijf meer heeft verdiend dan een doorsnee werknemer in een heel jaar. De armoede is niet altijd zichtbaar maar wel reëel. Eén op vijf Britten trekt soms zelf een tand uit of laat zich door een familielid of kennis ‘behandelen’. Het tanden trekken gebeurt dan vaak met een gewone nijptang. Plombeersel wordt zelf aangebracht. Een van de grootste leveranciers op dit vlak verkocht vorig jaar 250.000 tandheelkundige reparatiepakketten. Het zijn maar een paar feiten en anekdotes, maar zo staan er nog vele in Fuck Tina!. ‘Tina’ het letterwoord zijnde voor het “There is no alternative” van Margaret Thatcher.

Nigel Williams is een prima gids, maar Jef Maes en Trees Heirbaut gingen ook langs bij deskundigen als de econoom Anthony Atkinson, professor sociaal recht John Hendy en The Guardian-journalist en auteur Owen Jones. Enig minpunt: het vertelperspectief wordt niet consequent aangehouden. Soms lijkt het alsof Nigel Williams aan het woord is, andere keren wordt over Nigel Williams en de reporters in zijn zog geschreven. Maar de taal waarin Trees Heirbaut schrijft is zeer leesbaar, en de auteurs leggen regelmatig de link naar wat in ons eigen land gebeurt. “Er is geen alternatief”, hoe vaak hebben we dat niet uit de mond van Bart De Wever gehoord. Waar zo’n uitspraak naartoe leidt, weten we nu uit het Engels voorbeeld.

Fuck Tina! kan/moet je tot driemaal toe doornemen. Eerst is er de roadtrip van Nigel Williams, Trees Heirbaut en Jef Maes. Onderaan elke bladzijde vind je vervolgens quotes van geëngageerde mensen als ABVV-vakbondsman Rudi Kennes, actrice An Nelissen, auteur Tom Lanoye en anderen. En dan is er nog de bijgeleverde dvd met Nigel Williams die zijn Engeland toont en specialisten die verduidelijken (40’), en ook nog eens de volledige (maar niet vertaalde) interviews met Owen Jones (20’) en John Hendy (15’). Op naar een volgend boek? En als we een titel mogen suggereren: Leve Tamara!, waarbij ‘Tamara’ staat voor ‘There Are Many And Realistic Alternatives’.

In Fuck Tina! zijn de aangereikte voorbeelden van hoe het anders kan: de wijkgebonden voetbalclubs die opgezet werden toen het Grote Geld voetbalclubs begon op te kopen en de verkiezing van Jeremy Corbyn als nieuwe Labour-leider. Er zijn echter nog meer alternatieven, en ze zijn ook al te boek gesteld. Van Het klein verzet van Tine Hens tot De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te verbeteren van Peter Mertens en anderen. Maar de combinatie van zo’n boek en het zien van de alternatieven, dat hebben we nog niet veel gehad.

 

Nigel Williams, Trees Heirbaut en Jef Maes, Fuck Tina!, uitg. Epo, 149 blzn. format 15 x 15 cm én een dvd, 19,95 euro.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boeken, engeland, sociaal |  Facebook | | |  Print

03-02-16

EXTREEMRECHTS EN NEONAZI SCHORREMORIE: ALIVE AND KICKING

Als was het om te illustreren dat extreemrechts en neonazi schorremorie nog altijd alive and kicking is, liet het zich de voorbije dagen opmerken van Antwerpen over Bordeaux, Calais en Dover tot Stockholm.

In Antwerpen kwam zaterdag 30 januari het clubje van Christian Berteryan, de Autonome Nationalisten, bijeen. Nadat bij hun Joelfeest eind vorig jaar al gedold werd met een portret van Adolf Hitler (1, 2) was het tijd voor ‘inhoudelijke verdieping’. Het was de bedoeling dat de Britse negationist David Irving zijn visie kwam geven, maar die haakte af. Het twintigtal mensen dat opdaagde in (alweer) café Den Bengel aan de Grote Markt in Antwerpen moest het doen met de negationistische praat van Christian Berteryan, Constant Kusters die verhaalde over de verkrachting van Duitse vrouwen door het Russische Rode Leger en een Noorse spreker die de schuld van de Tweede Wereldoorlog bij de Joden legde.

De ‘uitspraak van het weekeind’ was echter voor Frauke Petry, de voorzitster van Alternative für Deutschland (AfD). Zij verklaarde dat de grenspolitie desnoods op vluchtelingen moet schieten om te verhinderen dat de vluchtelingen Duitsland zouden binnenkomen. De AfD is een nieuwe Duitse eurokritische partij, in september 213 opgericht door Bernd Lucke. Na een maandenlange interne machtsstrijd maakte de partij een ruk naar rechts met Frauke Petry. In juli 2015 stapte Bernd Lucke op bij zijn eigen partij omdat hij niet langer als uithangbord wilde worden misbruikt voor denkbeelden van islamofobe, xenofobe, anti-Westerse en pro-Russische aard. De jongste uitspraak van Frauke Petry is slechts één stap verder.

In Stockholm kwam het vrijdagavond tot een gewelddadige confrontatie tussen een honderdtal gemaskerde voetbalhooligans en iedereen die er niet Zweeds uitzag. Jonge vreemdelingen werden geïsoleerd en in elkaar geramd door hooligans gewapend met boksbeugels. Op de site van de extreemrechtse Nordiska Motståndsrörelsen (Nordische Verzetsbeweging) werd in een mededeling de actie opgeëist. Newsmonkey signaleerde nog meer allianties tussen voetbalhooligans en extreemrechts in het buitenland (foto 1), maar ook in ons land gaat het die richting uit. Bij de twee laatste Pegida-bijeenkomsten in Antwerpen, op 16 november vorig jaar en op 9 januari dit jaar, dook respectievelijk een groep van vijftig en van zestig hooligans van verschillende voetbalclubs op.

In het Engelse Dover was er het voorbije weekeind een ernstige clash tussen leden van het neonazistische National Front en het extreemrechtse South East Alliance en antiracistische tegenbetogers. Betogers uit de eerstgenoemde groepen sloegen onder andere de voorruit van een autobus in, en vormden met hun eigen bloed swastika’s op twee autobussen (foto 2). Aan de overkant, in het Franse Calais, is het ook onrustig. Gemaskerde gewapende mannen drongen het vluchtelingenkamp daar binnen en hebben er gewelddaden verricht. Volgens hulpverleners was het een privé-raid van politieagenten. De politie ontkent dit. Er is ook gesuggereerd dat de aanval vanuit extreemrechts is georganiseerd, maar het onderzoek is nog niet afgerond. Wél werden in Calais de neonazi’s David en Gaël Rougemont opgemerkt met een jachtgeweer om zich te ‘verdedigen’ tegen antiracisten.

Aanstaande zaterdag verzamelt een deel van de extreemrechtse tot neonazistische meute zich in Calais voor een betoging. “In deze tijden van invasie, plundering en agressie van migranten tegenover onze landgenoten, laten we ons niet doen”, zo luidt de oproep voor de betoging. “Wij aanvaarden geen enkele vreemdeling meer bij ons, de revolutie is aan de gang! Burgers wapent u! Vorm bataljons! Marcheer, marcheer. Zodat het onzuiver bloed in de aarde verdwijnt!” Voor het geval er tegenbetogers mochten opduiken, wordt herinnerd aan het zelfverdedigingsrecht. Wel wordt gevraagd het antwoord proportioneel te houden met de aanval. Kwestie dat men zijn pappenheimers kent.

Of er Belgen naar Calais zullen afzakken, is nog niet bekend. Wel is er aanstaande zaterdag ook een Pegida-manifestatie in Luik waar alvast leden van Nation naartoe zullen trekken. En zaterdag is er ook nog een steunbetoging voor Gouden Dageraad in Athene, en een mens kan niet overal tegelijk zijn.

Maar er is ook goed nieuws uit Frankrijk. Het is van al veertien dagen geleden, maar is in dit overzicht toch nog het vermelden waard. Bij huiszoekingen in “het milieu van gewelddadig extreemrechts” in de streek rond Bordeaux kwamen twee verdachten in het vizier en werd een dertigtal geweren en meer dan tweehonderd kilo munitie in beslag genomen. De twee verdachten zijn de 56-jarige Jean-Jacques Lavigne en zijn 26-jarige zoon Christophe. Deze laatste, een oud-militair, werd in 2014 tot drie jaar cel, waarvan de helft met uitstel, veroordeeld voor het gooien van een molotovcocktail op een moskee in Libourne. Die veroordeling heeft niet geleid tot het zich terugtrekken uit het extreemrechtse gewelddadig milieu, maar gelukkig bleef de politie hem in het oog houden.

23-11-15

OOK DAVID CAMERON SCHRIJFT BRIEF

Voorbije woensdag was Bart De Wever op visite bij David Cameron (foto). De Britse premier wilde wel eens horen wat de Vlaamse sterke man kan doen om Camerons ideeën over de Europese Unie te steunen. Het is niet bekend of ze ook gesproken hebben over het 'brieven schrijven', nochtans een gezamenlijke hobby.

De eerste briefschrijver was Bart De Wever die begin deze maand een brief naar de ministers Kris Peeters (CD&V, Werk) en Maggie De Block (Open VLD, Gezondheid), niet naar Johan Van Ovdertveldt (N-VA, Financiën), stuurde over de taxshift waarmee de patronale lasten voor werknemers in de privésector van drieëndertig naar vijfentwintig procent verlaagd worden. Een maatregel die niet geldt voor het gemeentepersoneel, en dat is “een directe vorm van concurrentievervalsing” schrijft Bart De Wever als burgemeester van Antwerpen. "Zeker voor Zorgbedrijf Antwerpen en Ziekenhuis Netwerk Antwerpen." De stad Antwerpen beheert een netwerk van publieke ziekenhuizen en rusthuizen, en die zouden door de hogere loonkost tegenover de private sector uit de markt kunnen worden geconcurreerd.

Maar dit is niet enkel een probleem voor het Zorgbedrijf en het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen. ACV-vakbondssecretaris Skender Baleci wees er eerder al op dat nu de private vuilnisophaaldiensten à la Van Gansewinkel minder patronale bijdragen moeten betalen, weer eens naar het kostenplaatje van de huisvuilophaling zal gekeken worden en het gevaar van de privatisering van de stedelijk vuilnisophaaldienst terug opduikt. Bart De Wever heeft gelijk de bevoordeling van de privésector aan te klagen, maar als leider van de grootste partij van het land, partij die de federale minister van Financiën levert, was Bart De Wever wel diegene die de krachtlijnen van de goedgekeurde taxshift uitzette.

Nogal raar dus, een brief aan zichzelf. Tweede brief waarmee Bart De Wever ophef maakte was een brief aan de leiders van de conservatieve en rechtse partijen in Europa voor een update van de Conventie van Genève over vluchtelingen, minder sociale voorzieningen voor nieuwkomers, geen vrije landkeuze voor wie in veiligheid is gebracht, strenge controle van de Europese buitengrenzen en meer middelen voor de opvang buiten Europa. Mogelijk gaat het Europees beleid nog wel die richting uit, maar rechtstreeks in antwoord op Bart De Wevers brief was er enkel een reactie van Roberts Zile. Robert wie? Robert Zile, Europees parlementslid uit Letland voor de partij Nationale Alliantie. Buiten in eigen land heeft Bart De Wevers brief aan Europese geestesgenoten dus nog niet veel indruk nagelaten.

Ook Theo Francken schreef onlangs een brief. De N-VA-staatssecretaris voor Asiel en Migratie wijst in zijn brief erop dat “de massale toestroom van asielzoekers in België” een zware belasting voor het Belgisch asielsysteem is, het soms meer dan een jaar kan duren voordat asielzoekers geïnterviewd kunnen worden door het Commissariaat-generaal voor de vluchtelingen en staatlozen, de Belgische regering besliste geen verblijfsvergunningen voor onbeperkte duur meer toe te kennen, de mogelijkheden tot gezinsherenigingen beperkt zijn en de procedure langdurig is, bij afgewezen asielaanvragen de enige uitweg de terugkeer naar het land van herkomst is…

De brief (1, 2) zou volgens Het Laatste Nieuws en De Morgen de voorbije week in de asielzoekerscentra verdeeld worden, en heeft de bedoeling langer verblijf in ons land als asielzoeker te ontraden. Dat er geen ‘gebraden kippen in hun mond vliegen’ zullen de asielzoekers intussen ook wel ontdekt hebben. De vraag is of dit opweegt tegen de gruwel die ze in Syrië, Irak, Afghanistan of elders moeten meemaken.

Dé man waar Bart De Wever naar opkijkt, de Britse conservatieve premier David Cameron, heeft een paar dagen geleden ook een brief geschreven. Een brief naar de Oxford County Council, de raad voor het graafschap in het zuidoosten van Engeland waar David Cameron woont. In zijn brief (1, 2) waarschuwt David Cameron voor de geplande besparingen bij de frontline diensten van bejaardendagcentra, bibliotheken, musea… Volgens David Cameron zijn er andere besparingen mogelijk, zoals de verkoop van woningen, en zijn de regeringssubsidies voor het graafschap slechts licht gedaald zodat een drastische vermindering van de dienstverlening niet nodig is.

Partijgenoot Ian Hudspeth, leider van de Oxfordshire County Council, antwoordde David Cameron dat hij een daling van de regeringssubsidie van 194.000.000 pond in 2009/2010 naar 122.000.000 pond dit jaar (- 37 %, nvdr.) toch niet als een “lichte daling” kan omschrijven, de verkoop van woningen slechts een eenmalige opbrengst is, en het personeelsbestand al met 3.000 mensen is verminderd sinds 2010. De woordvoerder van David Cameron blijft erbij dat er andere oplossingen mogelijk zijn dan de besparingen op de frontline service, maar dat is een goedkoop argument in vergelijking met de harde gevolgen van David Camerons regeringsbeleid. In plaats van een brief te schrijven aan een ander die kreunt onder zijn beleid, zou David Cameron beter zijn eigen beleid veranderen. Maar dat is blijkbaar teveel gevraagd voor de wijsneus.

Men kan lang de schuld voor alles wat misloopt schuiven op een ander, maar eens komt het moment dat men geconfronteerd wordt met de gevolgen van de eigen desastreuze beslissingen. Rechts botst op de grenzen van het eigen beleid.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de wever, antwerpen, francken, vluchtelingen, cameron, engeland |  Facebook | | |  Print

15-02-14

PORNO EN BETAALDE SEKS

De voorstanders van minder vrij verkeer van personen in Europa hebben zich deze week in de handen gewreven met de uitslag van het referendum in Zwitserland. Dat er slechts een meerderheid van 50,3 % was om het aantal migranten, ook EU-burgers, te beperken? Het mocht de pret niet drukken. Evenmin als dat de tegenstanders van migratie vooral uit de landelijke gebieden komen waar ze amper een migrant in levende lijve gezien hebben, en de voorstanders van migratie vooral komen van de Zwitsers die in steden samenleven met de migranten.

 

Ook de medestanders van de Zwitsers die tegen migratie zijn hebben hun eigenaardige kantjes. Bij het Britse UKIP, de eurosceptische partij van Nigel Farage, bijvoorbeeld. Maandag geraakte bekend wie hun kandidaat voor de tussentijdse parlementsverkiezing in Bosworth is, een kiesdistrict in Leicestershire (Midden-Engeland). De UKIP-eer  wordt er verdedigd door David Sprason (foto 1). In januari vorig jaar is Sprason buitengegooid bij de conservatieve Tories toen bleek dat Sprason bij een zitting van de Leicestershire County Council op zijn laptop naar pornografische films had gekeken. Dat er iets loos was bleek toen hij zijn laptop aan ICT’ers overhandigde voor reparatie en vergat om de ​​dvd She Likes it Rough (“Ze houdt het graag ruw”) uit het schijfstation te verwijderen. Na zijn ontslag bij de Tories trad Sprason toe tot de UKIP, waar hij met open armen ontvangen werd door partijleider Nigel Farage en collega-europarlementslid Roger Helmer. 

 

En om in dezelfde sector te blijven: Hot “27, Fcup, brown hair, superhorny (…) 100 euro voor een half uur geile seks!” Marijke (foto 2) is op zoek naar een parttime job. In Dag Allemaal vertelt Vlaanderens bekendste prostituee deze week: “Ik krijg de helft minder klanten over de vloer. Tja, hoe komt dat? Ik bied nu eenmaal kwaliteit. Noem mij gerust een driesterrenrestaurant, terwijl veel mannen enkel de prijzen van een frituur willen betalen.” Daarenboven heeft Hot Marijke vier verschillende rechtszaken lopen die haar naar eigen zeggen al tienduizenden euro’s gekost hebben. Kledingverkoop, liefst lingerie, ziet ze wel zitten voor zo’n parttime job. Hot Marijke is een paar jaren geleden verhuisd van Antwerpen naar Knokke, maar voor de nationale nieuwjaarsreceptie van het Vlaams Belang was ze dit jaar terug in de Koekestad. Op de nieuwjaarsreceptie, en later ook nog op Twitter, had Hot Marijke een geanimeerd gesprek met VBJ’er Tom Van Grieken. Als de commerce slecht gaat, wordt een mens al eens wanhopig.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwitserland, engeland, ukip, hot marijke |  Facebook | | |  Print

11-04-13

FEESTEN OF TREUREN OM THATCHER ?

Het was voorspeld: “We will laugh the day that Thatcher dies. Even though we known it’s not right. We will dance and sing all night long.” De Britse indie rockgroep Hefner zong het al op hun album We love the city verschenen in 2000 en heruitgebracht in 2009.

 

Gisterenavond stond Ding Dong! The Witch is Dead op de eerste plaats in de iTunes-lijst. Een koopactie om aan te tonen hoe blij men is met het overlijden van Margaret Thatcher. “Dat is het onvermijdelijke gevolg van haar beleid”, legde politicoloog Rodney Barker van de London School of Economics uit aan De Standaard. “De oude conservatieven huldigden de opvatting dat we One Nation zijn, dat alle Britten even belangrijk zijn en dat een regering verantwoordelijk is voor het welzijn van alle burgers. Thatcher zag dat anders. Zij moedigde degenen aan die hun materiële eigenbelang nastreefden. Dat was volgens haar de basis van sociale vooruitgang. Voor afwijkende meningen had ze geen respect.” “Ze provoceerde graag, genoot zichtbaar van het op de spits drijven van conflicten. Compromis was een vies woord – het was buigen of barsten”, vervolgde Het Laatste Nieuws. “Onder Thatcher beleefde de Britse samenleving het meest scherpe en conflictrijke decennium uit de naoorlogse geschiedenis. Een kleine kwarteeuw tijd en haar dood zijn blijkbaar onvoldoende om die wonden te helen."

 

Vandaar die feesten (foto’s), maar nog genanter dan feesten voor een overledene is hoe Margaret Thatcher geroemd werd. Filip Dewinter schoot (weer eens) de hoofdvogel af.  “Thatcher on feminism: ‘I hate feminism. It is a poison.’ Thatcher on Mandela: ‘He is a terrorist.’ Thatcher on Pinochet: ‘Welcome’”, twitterde Filip Dewinter maandag. Voor de jongere bezoekers van deze blog: ‘Pinochet’ staat voor de Chileense generaal en dictator Augusto Pinochet die op 11 september 1973 de democratisch verkozen Chileense president Salvador Allende afzette, minstens 130.000 mensen liet arresteren waarvan een belangrijk deel gemarteld zoniet vermoord werd, en een neoliberaal economisch beleid invoerde dat van de kloof tussen arm en rijk in Chili een ravijn maakte. Dat Thatcher Pinochet aan de boezem drukte, vindt Dewinter blijkbaar een van haar belangrijkste verdiensten.

 

Op de website van het Vlaams Belang hebben ze ook een originele inschatting van Margaret Thatcher. Volgens die website “dwong the Iron Lady zonder meer respect af voor haar kordate en uiterst fijnzinnige manier van politiek bedrijven”. Vervolgens wordt Thatcher op de Vlaams Belang-website geloofd voor haar “waarschuwen voor de desastreuze (inflatoire) gevolgen van een eengemaakte monetaire unie”, maar verder dan een Eigen Geld Eerst!-visie komt men niet bij het Vlaams Belang. Overigens zou het nogal ongeloofwaardig zijn het financieel-economisch beleid van de Europese Commissie in dit kader verder op de korrel te nemen, want wat de Europese Commissie en anderen voorstellen om uit het financieel-economisch moeras te geraken, is niets anders dan het bezuinigings- en privatiseringsbeleid dat Thatcher in Engeland invoerde.

 

Op sociale media loofden de meeste rechts-radicale Vlaams-nationalisten de voorbije dagen Margaret Tatcher, haar onbarmhartige houding tegenover de Ierse nationalisten werd minder belangrijk geacht. Uitzonderingen op de regel waren Vlaams Belang'er/Voorpost’er Björn Roose en ex-Vlaams Belang’er/Voorpost'er Francis Van den Eynde voor wie de negatieve houding tegenover de Ierse nationalisten primeerde. Yves Pernet – intussen hoofdredacteur af bij RechtsActueel – nam het economisch beleid van Margaret Thatcher onder de loep, en noemde daarbij als “grootste en positieve verwezenlijking van Thatcher (…) haar overwinning op de NUM (National Union of Mineworkers)”. Maar hij besluit wel over Thatchers economisch beleid dat als men “de cijfers erbij neemt, dan kan men niet anders dan concluderen dat haar beleid geen positieve lange termijnresultaten kan voorleggen. Integendeel”. Als bewijs dat bij RechtsActueel “meerdere meningen aan bod komen” geeft de nieuwe hoofdredacteur Bert Deckers op RechtsActueel ook de mening mee van voormalig KVHV-praeses Jonas Naeyaert… die nog meer dan Yves Pernet Thatcher bejubelt.

 

Wij laten intussen nog een aantal songs tégen Margaret Thatcher door onze boxen knallen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, sociaal, nationalisme, dewinter, actie |  Facebook | | |  Print

04-05-12

CONCURRENTIE VOOR DE BRITSE BNP

Stephen Lennon (foto), voorman en spreekbuis van de Engelse extreemrechtse beweging English Defence League (EDL) vervoegt de rangen van de British Freedom Party (BFP). De BFP is een twee jaar oude afsplitsing van de British Nationalist Party (BNP), al 20 jaar Brits marktleider op het vlak van rechts radicalisme.

De BNP, bij wie het Vlaams Belang in augustus vorig jaar nog op bezoek was, kampt al jaren met ernstige interne problemen. Problemen die veelal te maken hebben met de handel en wandel van BNP-voorzitter Nick Griffin (53 j.). Behalve partijvoorzitter – sinds 1999 – ook Europarlementslid, een dictatoriale brulboei én een negationist. De Holocaust deed hij al meermaals af als ‘Holohoax’ (zwendel). Een hevig gecontesteerd figuur dus, ook in zijn eigen partij. Na een periode van relatief politiek succes in het voorbije decennium zit de schandaalgevoelige BNP in een sukkelstraatje waarvan het einde nog lang niet in zicht is. Resultaat is dat de kiezer steeds meer afhaakt en de achterban ‘en masse’ andere oorden opzoekt.

De overstap van Stephen Lennon (29 j.) naar de BFP, en de feitelijke integratie van de actiegroep EDL in een partijpolitieke structuur, zou wel eens een kantelmoment voor Brits extreemrechts kunnen inhouden. Voor de BNP – waar Lennon ooit deel van uitmaakte – betekent deze move te duchten concurrentie op eigen terrein. De BFP staat in grote lijnen voor net hetzelfde programma als de BNP maar zou (iets) acceptabeler zijn voor het grote publiek. Ondanks aangebrande figuren genre Stephen Lennon die een uiterst agressieve reputatie met zich meesleept na verschillende veroordelingen wegens geweldpleging. Hij zat ooit een celstraf uit van een jaar voor het toetakelen van een politieagent. Stephen Lennon is in zijn woonplaats Luton zo populair dat zijn familie en hijzelf de klok rond poltiebescherming ‘genieten’.

 

De timing van zijn overstap is niet toevallig. Later op het jaar komen er ook aan de andere kant van het kanaal verkiezingen aan. Met de BFP wil Lennon werk maken van een immigratiestop (behalve voor hoger opgeleide profielen), een boerkaverbod, Groot-Brittannië uit de Europese Unie halen, de oprichting van nieuwe moskeeën tegengaan en zowaar christelijke waarden promoten. Hoe dat laatste moet rijmen met bot racisme en excessief straatgeweld is niet geheel duidelijk. Maar dat zal deze politieke hooligan worst wezen

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: edl, bnp, bfp, engeland, internationaal |  Facebook | | |  Print

07-04-12

NIEUW MAGAZINE: HOPE NOT HATE

Groot-Brittannië is een nieuw antifascistisch magazine rijker. Hope not hate heet de nieuweling (foto 1) die gerealiseerd wordt door voormalige medewerkers van Searchlight Magazine (foto 2). Searchlight Magazine blijft intussen verder verschijnen, zij het dat de pagina’s binnenin niet meer in kleur zijn.

 

Onenigheid tussen de eigenaars van Searchlight Magazine en het merendeel van de redacteurs maakte dat beide partijen hun eigen weg gingen. Wim Haelsterman, sinds 1998 de Belgische medewerker van Searchlight Magazine, sloot zich aan bij de nieuwe ploeg van Hope not hate geleid door voormalig Searchlight-redacteur Nick Lowles. Andere bekende naam aan boord is de onvermoeibare Graeme Atkinson die net als voorheen bij Searchlight de functie van European editor opneemt. Hope not hate is ook de naam van een antifascistische campagne die de voorbije jaren in Groot-Brittannië grote weerklank kreeg. Een campagne tegen racisme en racistisch geweld op Brits grondgebied. Hope not hate is dan ook geen onbekende naam in antifascistische en antiracistische kringen.  

 

Het eerste exemplaar van het nieuwe Hope not hate-magazine, 48 pagina’s dik,  bevat een dossier over hoe je extremisme kan aanpakken, wie de financiers zijn van Nick Griffins British National Party (BNP), een overzichtskaart van het geweld gepleegd door de English Defence League (EDL), een artikel over een islamitische extremistische groep uit Bangladesh, de kansen van de BNP bij de verkiezingen in mei in Londen… De internationale actualiteit wordt gevolgd met kleinere artikels (Nederland, Spanje, Oostenrijk, Zweden, België, de Verenigde Staten…) en grotere bijdragen (Frankrijk, Noorwegen, Duitsland).

 

Hope Not Hate verschijnt tweemaandelijks. Een jaarabonnement kost 36 euro. Om je te abonneren klik je hier.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, engeland, internationaal |  Facebook | | |  Print

03-10-11

DE VLOEK VAN OSAMA

“Als ik de jongeren van de Arabische revolutie spreek, ben ik optimistisch. Ik ben dan weer pessimistisch als ik de extremisten bij ons in het westen hoor, zowel de moslimextremisten als extreem rechts. De angst voor een directe aanslag is weggeëbd, maar nu sluipt er een vage en veel gevaarlijker angst voor de anderen onze hoofden binnen. Onze politici en opiniemakers zouden dat moeten inzien en meer werk maken van een antigif tegen die angst.” (Rudi Vranckx in Knack Focus)

 

Een en ander komt vanavond aan bod in de slotaflevering van De vloek van Osama (Canvas, 21u10). Een fragment uit de aflevering van vanavond was eerder al te zien als (nog niet ondertitelde) preview: reportagemaker Rudi Vranckx in Luton (Engeland) waar moslimextremisten actief zijn en de English Defense League (foto) is ontstaan. Rudi Vranckx in Humo: “Ik zoek oprichter (van de English Defense League, nvdr.) Tommy Robinson op in zijn zonnebankcenter aan de rand van de stad. Zijn echte naam is Stephen Lennon. Hij stamt af van Ierse immigranten, en komt uit een gebroken gezin. Als Tommy de kamer binnenwandelt zuigt hij alle aandacht naar zich toe. Keurig gekapt, fris geschoren, beige broek, wit streepjeshemd, onopvallende modieuze zonnebril. Tommy is een onopvallende verschijning, tot hij begint te praten. Het komt er als een stortvloed uit: ‘De moslims zijn verantwoordelijk voor de criminaliteit, drugs, pedofilie.’ De preek van de man lijkt verdacht veel op die van Sayful Islam (een moslimextremist die al in de derde aflevering van De vloek van Osama te zien was, nvdr.).  

 

Even later is ‘Tommy Robinson’ met twee bodyguards in het centrum van Luton. Een Pakistaanse jongeman komt op hem af. Rudi Vranckx: “Hij begint meteen een discussie: ‘Ik ken je en ik geef je zelfs voor 90 procent gelijk: criminelen moeten gestraft worden. Maar waarom moet je alle moslims over dezelfde kam scheren? ‘Wij hebben niets tegen moslims, maar wel tegen de islam’, antwoordt de EDL-leider. ‘En de meesten van jullie willen de sharia invoeren.’ Een blanke vrouw mengt zich in de discussie, maar lijfwacht Terry maakt haar uit voor linkse fascist en ander fraais. Scheldwoorden vliegen nu over en weer. De lijfwachten worden zenuwachtig en leiden Tommy terug naar het zonnebankcenter. ‘Heb je niet gezien hoe ze met hun mobieltjes sms’jes begonnen rond te sturen? Als we te lang hadden getreuzeld, waren we in geen tijd omsingeld door Paki’s.’ (…)”

 

“Tommy en zijn twee kompanen besluiten om nog een ritje te maken langs Bury Park, en ik mag mee. Het vrijdagmiddaggebed is net afgelopen. Er is veel volk op straat. Ik merk dat Tommy steeds enkele meters ruimte laat tussen zijn auto en die voor hem. ‘Dat is om te kunnen vluchten als het moet, want soms proberen ze me in te sluiten.’ (Uitstappen worden blijkbaar met militaire precisie voorbereid.’Tommy’ is daarin overigens niet de enige, nvdr.) Op de stoep staat Sayful Islam nog steeds folders uit te delen. Tommy vertraagt en roept luidkeels: ‘Scumbag!’ Beschaamd zak ik onderuit in mijn passagiersstoel. Zouden die twee beseffen hoezeer ze spiegelbeelden zijn van elkaar?”

 

Vorige donderdag werd 'Tommy Robinson', zijnde Stephen Lennon, veroordeeld voor het uitdelen van een kopstoot aan een 33-jarige man bij een bijeenkomst in Blackburn op 2 april dit jaar. Stephen Lennon krijgt volgende maand te horen welke straf hij hiervoor krijgt. Merkwaardig is dat het slachtoffer ontkent dat Stephen Lennon de kopstoot gaf. Politieagenten getuigden dat de 28-jarige Lennon wel degelijk de dader was.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, english defense league, engeland, internationaal |  Facebook | | |  Print

10-08-11

VOORTDURENDE STRIJD

Het regende pijpenstelen op Reggae Geel het voorbije weekend. “De zondvloed stopte pas toen (…) Linton Kwesi Johnson (LKJ, foto) op het podium verscheen, de bekende dubdichter met het hoedje. Hij doet nog altijd hetzelfde als dertig jaar geleden, enkele van zijn meest militante gedichten ritmisch voordragen, terwijl de Dennis Bovell Dub Band de perfecte soundtrack verschaft, een geactualiseerde uitvoering van de oude dubs, met jazzy breaks en arrangementen. Veruit de beste muzikanten van het weekend, en LKJ linkte zijn werk zowel aan de Noorse aanslagen als aan het opkomende racisme in Europa”, schreef De Standaard. “Linton Kwesi Johnson bracht een romantische set”, schreef Gazet van Antwerpen. Het spreekt elkaar niet noodzakelijk tegen, maar het verschil van recensie is wel groot.

 

We waren er zelf niet. Zaterdag lazen we in De Standaard wel een interessant interview met de in Engeland wonende Linton Kwesi Johnson (59 j.). Twee fragmenten: “Ik denk dat mijn onderwerpen altijd actueel zijn gebleven. Fascisme en racisme zijn nooit weg geweest uit de westerse maatschappij. Het National Front is opgegaan in de British National Party, en met de English Defense League hebben we ook een expliciet anti-islamitische groepering. Wij, de zwarte en Aziatische gemeenschappen in Groot-Brittannië, zijn altijd alert gebleven voor racistische moorden en aanvallen. Zeker nu populistische politici het fascistische vuur brandend houden met vijandige en denigrerende uitspraken over migranten. Het is een voortdurende strijd die we moeten voeren, overal in Europa. In Noorwegen hadden we te maken met de zoon van een welgestelde familie, a middle class boy, maar volgende keer kan het even goed een arbeidersjongen zijn die door het lint gaat, omdat hij geen hoop meer ziet op een beter bestaan en een zondebok zoekt.'”

LKJ had vorige week moeten optreden in Noorwegen, mét band, maar het festival werd afgeblazen. Op één avond na, waar de dichter alsnog een korte soloset bracht. “De mensen waren zeer aandachtig en waardeerden mijn bijdrage. Een gedicht als New Crass Massakah (over een racistische moordpartij in Londen in 1981, red.) is heel toepasselijk op die verschrikkelijke dubbele aanslag. Lang geleden en op een kleinere schaal, dertien slachtoffers. Geen machinegeweren, maar brandstichting. Geen blanke, maar zwarte jongeren. En toch hetzelfde fascisme. Die historische verbanden mogen we niet uit het oog verliezen.” Opmerkelijk is dat Johnson nooit praat of dicht over rastafari, toch een wezenlijk onderdeel van de reggaecultuur die hij zo bewondert. “Ik ben geen religieuze persoon. In de geschiedenis van het zwarte volk heeft godsdienst volgens mij vooral een negatieve invloed gehad. Sommige religieuze mensen hebben een paar goede dingen gedaan, maar daar blijft het bij.”

Het interview werd afgenomen vóór de rellen in Tottenham en elders in Engeland. Rellen waar extreem-rechts al te graag over bericht. Om wat te bewijzen? “De daders van de rellen zijn vooral allochtoon, de politie is vooral blank”, wist RechtsActueel in een eerste bijdrage. Maandag was men al zover om te wijzen op de oververtegenwoordiging bij de criminaliteit van "zwarten".  En de immigratie van niet-Europese vreemdelingen as such. Over de harde besparingen die de regering-Cameron doorvoert: geen woord. Voor elke job die er aangeboden wordt, zijn er vijftig kandidaten. In dat klimaat komen er besparingen, waardoor bijvoorbeeld driekwart van de jeugdclubs nu met sluiting bedreigd worden. Professor John Pitts waarschuwde eind juli al in The Guardian dat de besparingen in de jeugdsector ernstige gevolgen kunnen hebben. Een mening die gedeeld werd door werkers bij lokale besturen. "Diensten worden niet van jongeren afgenomen, maar van arme jongeren. Dat leidt tot meer antisociaal gedrag en vandalisme", waarschuwde John Pitts toen alles nog rustig leek. Na een politieschot ontplofte het kruitvat.

Volgens deze Vlaming in Londen profiteren criminelen van de situatie maar is er ook de groeiende kloof tussen rijk en arm die voor hoogoplopende spanningen zorgt. Succes in de strijd voor sociale rechtvaardigheid zal de strijd tegen racisme en fascisme versterken. Het omgekeerde is ook waar: achteruitgang op sociaal vlak, kan het racisme en fascisme groter maken. Racisten en fascisten zijn dan ook nooit voortrekkers in de sociale strijd.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cultuur, racisme, criminaliteit, sociaal, engeland, internationaal |  Facebook | | |  Print