14-06-07

Rien ne va plus!


Ook in Franstalig België maakt extreem-rechts, of wat daarvoor moet doorgaan, deel uit van de groep verliezers van 10 juni. Een grote verrassing is dat niet. Over de taalgrens maakt al deccennialang een zootje ongeregeld de dienst uit aan de radicaal rechtse kant van het politieke toneel.

 

Extreem-rechtse ‘politici’ en militanten maken er vooral elkaar het leven zuur en zetten hoogstens de lachspieren van de ‘tegenstanders’ in beweging. Resultaat: geen partij(en) die naam waardig, geen inhoud, geen organisatie, geen ‘koppen’ en - bijgevolg - geen electoraal succes. Zo gaat dat nu éénmaal.

 

De voornaamste vaststelling is dat het Front National (FN) na 10 juni haar enige zetel in zowel de kamer als de senaat behoudt. De weinig tot de verbeelding sprekende positie van de partij wordt daarmee droogweg bevestigd.

 

Daniël Férét, naast oprichter ook ‘président à vie’ van het FN, kan alleen maar dromen van de (relatieve) successen die zijn partij boekte in de vroege jaren ’90. Het is een half mirakel dat de veelgeplaagde ‘arts-politicus’ nog steeds aan het roer staat van de partij. Zijn FN is in de voorbije jaren immers van het ene knullige ongeluk in de andere veroordeling gesukkeld.

 

 Daniel Féret, stichter - voorzitter van het FN

 


In het Waalse gewest scoorde het FN even goed/slecht als vier jaar geleden met 5,6% van de stemmen. De score van 10 juni betekent wel een forse achteruitgang t.a.v. de stembusslag in 2004. Toen werd nog 8,1% van de Waalse stemmen behaald.

 

In de eigen achtertuin, meer bepaald de kiesomschrijving Brussel-Halle-Vilvoorde, kon het FN beslag leggen op amper 1,9% van de stemmen. 0,3% minder dan vier jaar geleden. Ter vergelijking; het Vlaams Belang haalt in dezelfde kieskring 9,5%.

 

De beste lokale score liet het FN noteren in het door schandalen geteisterde Charleroi, traditioneel één van de sterkhouders voor de partij. 12,4% van de carolo’s stemden FN. In hetzelfde kieskanton werd nog 16,8% gescoord 3 jaar geleden.
 

Het is bijzonder veelbetekenend dat het FN zelfs in het meest schandaalgevoelige en antipolitieke klimaat denkbaar, nauwelijks enig resultaat haalt. De complete desorganisatie die de ‘partij’ kenmerkt is onvoorstelbaar.

Stevige concurrentie op het (extreem-rechtse) terrein had het Belgische FN, in geen enkel opzicht gelieerd met het FN van J.M. Le Pen trouwens, nochtans niet te vrezen. De lijsten die in dezelfde antipolitieke vijver visten als het FN konden evenmin resultaat boeken.

 

Voor de senaat kreeg het FN concurrentie van de rivalen met de indrukwekkende naam: ‘Force Nationale’, afgekort ook al FN, wat uiteraard geen toeval is. Het gaat hier om een afsplitsing van het FN - ‘strekking Féret’.

Force Nationale behaalde amper 14.866 stemmen of 0,59% van de stemmen voor het Franstalige kiescollege. De ‘moederpartij’ behaalde ruim tien maal zoveel stemmen; 150.461 stuks of 5,95% van het geheel. Toeval of niet net zoveel als 4 jaar geleden.

 

De lijst van Force Nationale werd getrokken door partijvoorzitter Francis Detraux. Ex-senator sinds zondag. Vier jaar geleden werd hij, niet in het minst tot zijn eigen verbazing, verkozen op de FN-lijst. Iets meer dan een jaar later verliet hij de partij. Net als alle andere ‘dissidenten’ die hem voorafgingen, pikte hij het geklungel en dictatoriale gedrag van voorzitter Féret niet langer.

 

Voor de kamer was het extreem-rechtse ‘aanbod’ net iets groter met de aanwezigheid van het ‘Front Nouveau de Belgique’ (FNB). Deze partij werd medio jaren ’90 opgericht door, jawel, een groepje dissidenten van het ‘echte’ FN.

 

Het FNB vormde ooit een reële bedreiging voor het FN, had zelfs enkele verkozenen op lokaal en regionaal vlak, maar ging quasi volledig ten onder aan verregaand amateurisme en aan al even verregaand intern gehakketak.

 

 


Het FNB blijft overleven dankzij partijvoorzitter François-Xavier Robert, een ex-beroepsmilitair, en met de steun van de ultrarechtse beweging ‘Nation’. Deze groep nam anders dan voorheen niet deel aan de verkiezingen. Leden en militanten van Nation kregen nu een plaats op de FNB-lijsten. Zonder succes. De partij stijgt nergens boven het procent uit. Kortom: een uiterst zwak resultaat.

 

De resultaten van de extreem-rechtse partijen aan Franstalige kant zijn te onbeduidend om ze elk apart te becommentariëren. Alle cijfergegevens tref je aan in onderstaande tabel. In de provincie Henegouwen scoort extreem-rechts nog het best. Daar wordt ook de enige verkozene gerealiseerd.

 

Voor de resultaten van de kieskring B-H-V moeten de resultaten van het VB (9,5%) erbij geteld worden om het exacte electorale gewicht van extreem-rechts te becijferen.

 

 

Heneg.

Namen

Luik

BHV

Lux.

W-Br.

Front National

7,87

4,97

4,51

1,93

3,69

3,27

Force Nation.

0,39

0,44

0,26

--

--

0,35

Front Nouveau

0,32

0,73

0,29

0,16

0,81

--

 

Met ‘uitslagen’ als deze blijft Franstalig extreem-rechts steken in de marginale positie waar het thuishoort. U hoort ons alvast niet klagen!