28-05-14

FRANSTALIG EXTREEM-RECHTS: OVER EN UIT (1)

Werd extreemrechts in Franstalig België na de vorige verkiezingen klinisch dood verklaard, dan vond voorbije zondag niets minder dan de uitvaart plaats. In alle stilte en in zeer intieme kring. Zelfs de Franstalige pers maakte er geen woorden aan vuil.

 

Er namen in alle Waalse kieskringen samen zes extreemrechtse lijsten deel aan de verkiezingen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Zes partijen die de concurrentie dienden aan te gaan met elkaar maar ook met drie rechts-populistische partijen die zich uitdrukkelijk richtten tot hetzelfde malcontente kiespubliek. De voorspelde versplintering van de proteststem werd na het afsluiten van de kiesverrichtingen een feit.

 

In de kieskring Henegouwen kwam het Vlaams Belang – jawel – als sterkste extreemrechtse formatie uit de kiesstrijd. Du jamais vu. Het Vlaams Belang kwam er, zoals hier eerder gemeld, aanzetten met de lijst ‘Faire Place Nette’ (FpN, foto 1: Jean-Marie Le Pen en Mechelaar Frank Creyelman samen op de affiche). Het Vlaams Belang behaalde met die ‘foplijst’ 2,1 % van de stemmen. Zonder echt campagne te voeren. Als het Vlaams Belang naast in Ninove één succes(je) heeft geboekt vorige zondag, dan is het wel het verslaan van Franstalig extreemrechts op eigen terrein. Dat kan Bart De Wever niet zeggen.

 

De andere resultaten van extreemrechts in Henegouwen moeten achter de komma worden gezocht; Wallonie d’Abord: 0,7 %, Nation: 0,5 %, Plus+: 0,3 %, Nouvelle Wallonie Alternative: 0,2 %, en het Front Wallon eveneens 0,2 %. Het electorale aandeel van extreemrechts in Henegouwen is daarmee geslonken tot 4 % van de stemmen. Een historisch dieptepunt. We moeten al tot diep in de jaren ’80 teruggaan om vergelijkbare resultaten op te tekenen. Vooral Wallonie d’Abord (WdA) laat  pluimen met amper 0,7 % van de stemmen, vier jaar geleden behaalde het partijtje nog net geen 2 %.

 

In de Henegouwse kieskring behalen de drie rechts populistische partijen (Parti Populaire, Debout Les Belges en La Droite) samen 8,7 % van de stemmen. De onderlinge concurrentie maakt dat deze score niet verzilverd wordt met een zetel in het halfrond. Die zetel lag voor het grijpen mocht de Parti Populaire (PP) niet uit elkaar gevallen zijn in het voorbije jaar. Met 4,4 % van de stemmen blijft de PP in Charleroi en omstreken net onder de kiesdrempel haperen. PP-boegbeeld en -lijsttrekker Mischaël Modrikamen zal verre van ‘ amused’ zijn. De PP-dissidentie Debout Les Belges (DLB), aangevoerd door de ongeëvenaarde brulboei Laurent Louis, haalde in Henegouwen 3,4 %. De tweede PP-afscheuring La Droite (LD) van de veelgeplaagde voorzitter en lijsttrekker Aldo Mungo kon op 0,9 % van de stemmen beslag leggen.

 

Onder meer de PTB-GO!, de Franstalige versie van de PVDA+, profiteerde van deze verdeeldheid. Met 5,2 % van de stemmen slaagde de radicaal linkse arbeiderspartij er probleemloos in om in Henegouwen een eerste parlementszetel binnen te rijven voor belastingspecialist Marco Van Hees. De tweede zetel werd in de Luikse kieskring met 8,1 % van de stemmen gehaald met partijwoordvoerder Raoul Hedebouw. 

 

In de kieskring Luik is het voor extreemrechts ongeveer hetzelfde beeld voor de Kamer, al wipt de PP daar wel nipt over de kiesdrempel met 5,3%. De rechts-populistische partij behaalt er zijn enige Kamerzetel met Aldo Carcaci, voorheen actief bij de PS en de socialistische mutualiteiten. In en rond de vurige stede komt Wallonie d’Abord als sterkste partij uit de extreemrechtse broederstrijd met 1 % van de stemmen. De lijst van Nation haalt er 0,4 % en het Front Wallon kon nauwelijks 0,1 % van de stemmers overtuigen.

 

In de kieskring Namen waren er drie extreemrechtse lijsten op het stembiljet terug te vinden en daarmee is het voornaamste meteen gezegd; Nation is er goed voor 0,5 % van de stemmen. Front Wallon en NWA behalen er elk 0,2 %. Ook in Namen had het uiteenvallen van de PP in drie ruziemakende fracties zijn gevolgen. De PP haalde er 4,4 %. Met de 2,2 % van Debout Les Belges en de 1,4 % van La Droite erbij, samen 8 % van de Naamse stemmen was dat ruim voldoende geweest voor een zitje in de federale Kamer.

 

Wat geldt voor Namen geldt ook voor de kieskring Waals-Brabant. De PP strandt op 4 % van de stemmen en verliest de Kamerzetel die er vier jaar geleden werd veroverd. Stemmen die naar de concurrentie van Debout Les Belgens (1,4 %) en La Droite (1 %) gaan. Extreemrechts werd in Waals-Brabant weinig succesvol vertegenwoordigd door Nation met de Vlaamse lijsttrekker Kris Roman (foto 2, 0,4 %) en de NWA (0,2 %).

 

Ten gevolge van de zesde staatshervorming verdween de beruchte kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde (B-H-V) uit het zicht en van het stembiljet. In de kieskring Brussel namen enkel het Vlaams Belang en Nation de extreemrechtse honneurs waar. Met twee keer een minimaal resultaat tot gevolg. De VB-lijst kreeg de steun van 1 % van de Brusselaars. Nation charmeerde slechts 0,3 % van de stemmers in de hoofdstad.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, fpn, creyelman, wda, fw, pp, debout les belges, la droite, nation, roman |  Facebook | | |  Print

FRANSTALIG EXTREEM-RECHTS: OVER EN UIT (2)

Anders dan in Vlaanderen wordt in Wallonië op het regionale niveau niet met provinciale kieskringen gewerkt. Geen vijf kieskringen in het Waalse gewest maar wel dertien. Die verregaande fragmentatie maakt het uiteraard niet eenvoudig voor kleine/nieuwe partijen om een eerste zitje te veroveren. In sommige kieskringen ligt de kiesdrempel erg hoog. In de kieskring Neufchâteau bijvoorbeeld zijn er maar twee zetels te verdelen. Extreemrechts nam deel aan de verkiezingen voor het Waalse parlement in acht van de dertien kieskringen. Nergens werd enig resultaat van betekenis geboekt. Gevolg: nul zetels. Dat was ooit anders.

 

Nation, die lijsten neerlegde in zeven kieskringen, behaalde het minst slechte resultaat in de kieskring Soignies (Zinnik) met 1,7 % van de stemmen. Elders is het zoeken na de komma. Het Front Wallon (FW) van Charles Petitjean deed mee in de kieskringen Luik, Charleroi en Namen om er uiterst marginale scores te halen. Het beste FW-resultaat werd in de kieskring Charleroi geboekt met een weinig hoopgevende 0,7 % van de stemmen. De zogenaamde ‘frontvorming’ heeft tot twee keer niets geleid. Ook Nouvelle Wallonie Alternative (NWA, foto) kon de steile ambities allerminst waarmaken. Aanwezig op het stembiljet in vier kieskringen, werd de beste score in Thuin opgetekend met 0,6 % van de stemmen. Al had de NWA in die kieskring geen extreemrechtse concurrentie, wat het uiterst magere resultaat nog verder de dieperik in relativeert.

 

Plus+, voluit: “Patriotisme, Liberté, Union & Souveraineté’, kaapt ongetwijfeld de prijs weg voor de meest gezwollen partijnaam. Maar ook niet meer dan dat. Plus+ was in slechts twee kieskringen op het stemformulier terug te vinden: in Mons en Charleroi waar respectievelijk 0,7 % en 0,6 % van de kiezers hun stem aan deze obscure minipartij gaven. Wallonie d’Abord (WdA) probeerde het in de kieskringen in Luik en Charleroi. Volgens sommige peilingen ging de partij van Juan Lemmens 3 % of meer halen, maar de Waalse kiezer besliste daar anders over. Het beste resultaat noteert WdA in Luik met 1,9 % van de stemmen, zowaar een verdubbeling van het stemmenaantal van 2010 in Luik. Ruim onvoldoende echter  om aanspraak te maken op wat dan ook. Of het zou de eretitel ‘grootste-extreemrechtse-partij-van-Wallonië’ moeten zijn. Sinds voorbije zondag weten we dat waard is.

 

Een van de volgende dagen bespreken we de in de Vlaamse pers onderbelichte resultaten van extreemrechts in Brussel. Maar de conclusie mogen we nu al trekken: electoraal stelt extreemrechts niets voor in Franstalig België. Beterschap biedt zich ten vroegste over een dikke vier jaar aan want zolang is het in principe nog wachten tot de volgende stemming. Het electorale ‘restkapitaal' bevindt zich op het lokale niveau met welgeteld zes gemeenteraadsleden in het gehele Waalse gewest. Verspreid over vier ‘partijen’ die met elkaar wedijveren in onbenulligheid. Blijft Nation dat zich meer en meer ontwikkelt als een VMO-achtige groep. Bij de verkiezingen in hemd en das (foto: Pascal Cornet, als Nation-lijsttrekker in Namen), op andere tijdstippen klaar voor fysieke confrontaties (foto: dezelfde Pascal Cornet bij een Vlaams Belang-meeting op 3 april).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, nation, fw, nwa, plus+, wda |  Facebook | | |  Print

10-05-14

OÙ EN EST AVEC L’EXTRÊME-DROITE? (1)

Franstalig extreemrechts gaat in ons land in sterk gespreide slagorde naar de kiezer eind deze maand. Met een minieme kans op enig succes. De halfslachtige pogingen tot hergroepering na het verdwijnen van het Belgische Front National in al zijn gedaanten zijn op een regelrecht fiasco uitgedraaid, en andere partijen slagen er beter in om de proteststem in huis te halen.

 

Als je de peilingen mag geloven worden de zogenaamde proteststemmen in het Waalse Gewest en Franstalig Brussel vooral opgepikt door de rechts-liberale ‘Parti Populaire’ (PP) en door de links radicale PTB, de Franstalige vleugel van de PVDA. Beide partijen samen zouden momenteel goed zijn voor ongeveer 13 % van het Francofone electoraat (PP: 5% - PTB: 8%). Dat stemt in grote lijnen overeen met het electorale aandeel waarop het Belgische FN en consorten beslag konden leggen in hun beste dagen.

 

Nadat Franstalig extreemrechts integraal van de politieke kaart werd geveegd in de voorbije jaren, ondernam de ‘Fédération des Nationalistes Wallons’ (FNW) eind vorig jaar een eerste poging tot frontvorming met de verkiezingen van mei 2014 in het vooruitzicht. Het FNW, één van de ontelbare Front National-dissidenties van weleer, wordt geleid door ex-Kamerlid en ex-senator Charles Petitjean (foto 1). Een schandaalgevoelig figuur die, zelfs in extreemrechtse middens, relatief weinig supporters heeft gezien zijn liberale voorgeschiedenis – de man was ooit burgemeester in Pont-a-Celles voor de PRL – en zijn behoorlijk eigengereid optreden.  

 

Nadat de FNW Jean, Damien en klein Pierke had aangesproken om de rangen te vervoegen, bleek slechts een handvol anciens en andere rechtse rakkers bereid om in het nieuwe front te stappen. Een front dat ‘Front Wallon’ (FW) werd gedoopt en dat deelneemt aan verkiezingen met de slogan: Touche pas à mon pays. Front Wallon dus, en niet Front National. Het gebruik van de naam, de afkorting én het logo van de Franse ‘moederpartij’ wordt immers door Marine Le Pen herself verboden en, waar en wanneer nodig, via gerechtelijke weg afgedwongen. FNW-voorzitter Petitjean, nochtans een vurig bewonderaar van Marine, werd vorig jaar nog door een Luikse rechtbank veroordeeld voor zijn herhaalde pogingen om zijn micropartij uit te geven als de Belgische/Waalse afdeling van het Franse FN.

 

De wonderen zijn de wereld nog niet uit maar de kans dat er op 25 mei een FW-verkozene mag genoteerd worden heet klein. De partij is slecht georganiseerd, heeft zo goed als geen militante achterban en is beneden de taalgrens zo goed als onbekend. Het FW-programma bulkt van sloganeske taal, uitroeptekens en vormt een zwaar belegen doorslagje van de ranzige taal die het (Belgische) FN in de voorbije drie decennia uitkraamde. Het FW neemt deel aan de verkiezingen in Namen, Henegouwen en in Luik. De partij heeft om tal van redenen lak aan de Europese Unie en doet bijgevolg niet mee aan de verkiezingen voor het Europarlement. Meer zelfs, het FW boycot deze verkiezingen en roept iedereen op om hetzelfde te doen. Probleem is dat er niemand luistert.

 

Iets meer sérieux en organisatie treffen we aan bij de rechts-regionalistische partij ‘Wallonie d’Abord’ (WdA). Opgericht in 2009 door de leiding van de ‘Force Nationale’, ook al een FN-afscheuring, timmert de kleine partij al jaren aan de weg. Met een eerste bescheiden succes(je) in 2012 toen een eerste WdA-gemeenteraadslid werd verkozen in de gemeente Dison (provincie Luik) met 6,5% van de stemmen. Wallonie d’Abord wordt geleid door Juan Lemmens (ex-FN parlementair) en profileert zich zowat als de Waalse evenknie van de N-VA. “Walen zijn geen parasieten” is één van de slogans waarmee WdA uitpakt (foto 2) en daar Facebook-gewijs redelijk wat bijval mee kent. Ook bij Vlamingen die zich voor het overige weinig kunnen voorstellen bij WdA.

 

De grootste vijand en tegelijk bondgenoot van de partij heet Bart De Wever. In de partijcommunicatie worden De Wever en de N-VA steevast zwaar op de korrel genomen. Anderzijds probeert de partij munt te slaan uit de steeds groter wordende afkeer die er voor De Wever en co leeft in het Zuiden van het land. En dat lukt zo te zien hoe langer hoe beter. In sommige peilingen wordt de partij een aanhang van om en bij 3 % van de stemmen toegedicht. Niet zo slecht voor een armlastige partij die straal genegeerd wordt door de media. Campagne wordt vooral gevoerd op het internet en met de organisatie van ‘politieke salons’ bij vrienden en sympathisanten. Of dat zal volstaan op 25 mei vormt een groot vraagteken. Een WdA-parlementair noteren na het tellen van de stemmen zou een verrassing zijn.

 

WdA noemt zichzelf, zoals vele anderen, het enige echte alternatief voor de klassieke partijen, houdt er een scherp anti-immigratie- en anti-islamstandpunt op na, en pleit zowaar voor de herinvoering van de legerdienst. Waarschijnlijk als enige Belgische partij. Of dat zal aanslaan bij de Waalse jeugd durven we te betwijfelen. “L’armée forme les hommes à se conduire en hommes” orakelt een recent partijpamflet. WdA neemt, anders dan 5 jaar geleden, niet deel aan de Europese verkiezingen. De hoge kiesdrempel en de uitputtende jacht op de benodigde 5.000 handtekeningen om een lijst te kunnen indienen verklaren hoogstwaarschijnlijk waarom. In 2009 haalde WdA met een eerste deelname aan de Europese verkiezingen 1,5% van de stemmen. Het FN was toen nog goed voor 3,6 % van het Franstalig kiescollege.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: 25 mei, fw, wda |  Facebook | | |  Print