09-10-13

ANDRÉ GANTMAN DRAAIT MEE MET DE RECHTSE WIND

Vorige zaterdag zei een Antwerps gemeenteraadslid ons nog: “Ik heb de indruk dat als Gantman het woord neemt in de gemeenteraad, De Wever wat dieper wegzakt in zijn stoel en zich afvraagt: ‘Waar heb ik dit aan verdiend?’” Het zou best kunnen. In elk geval heeft Bart De Wever het voorstel van André Gantman (foto) om het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding op te doeken afgedaan als “niet aan de orde. Europa verplicht ons om dergelijk centrum te hebben.” Voor het overige was De Wever het wel volledig eens met Gantman.

 

Het voorstel van André Gantman, N-VA-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad, om het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) af te schaffen, is niet nieuw. Gantman lanceerde het idee al zaterdag 7 september in een interview in Het Laatste Nieuws, interview waarin Gantman de uitspraak van Liesbeth Homans goedpraatte dat racisme maar een relatief probleem is. Zijn argumentatie voor het opdoeken van het CGKR was toen: Het zijn bureaucraten die de gemeenschap een slechte dienst bewijzen.” Er was toen enkel deze blog die op het voorstel-Gantman reageerde. Maandag kreeg het idee om het CGKR af te schaffen een prominentere plaats in Gazet van Antwerpen.

 

Deze keer heeft de naar de N-VA overgestapte voormalige Open VLD’er ook een paar ‘argumenten’ om zijn nieuwe kiezers te behagen. André Gantman: “CGKR-directeur Jozef De Witte zegt bij herhaling dat het racisme niet afneemt en dat de multiculturele maatschappij mislukt is. (…) Het resultaat van twintig jaar centrum is minimaal, het is zelfs contraproductief. Het CGKR en het Vlaams Belang zijn eigenlijk objectieve bondgenoten. Terwijl het VB mensen wil uitsluiten, zorgt het CGKR ervoor dat dezelfde mensen niet worden ingesloten. Het CGKR staat met zijn standpunten een harmonieuze integratie in de weg. (…) Volgens mij heeft het CGKR absoluut niet bijgedragen tot de integratie, het is er zelfs een hindernis voor. Het is helemaal geen uitgesproken pleit bezorgen van bijvoorbeeld de aanvaarding van onze waarden, de scheiding van godsdienst en staat, de neutraliteit van de ambtenarij en de gelijkheid van man en vrouw.”

 

“Om de problemen aan te pakken moet men niet werken met dergelijke bureaucratische mastodontinstituten en met juridische en strafrechtelijke sancties. De morele opvoeding van de jeugd is belangrijk. En dat kan zo’n bureaucratie niet doen. Dat moet veel kleinschaliger op een lager niveau gebeuren, bijvoorbeeld op het niveau van de steden waar de middelen doelgericht kunnen worden aangewend. Zo’n politiek is veel efficiënter dan de publicatie van brochures en opiniestukken door de directeur van het CGKR.” Nog altijd kwaad omdat CGKR-directeur Jozef De Witte, bij gebrek aan overleg, in een opinieartikel de hogere retributie voor het inschrijven van vreemdelingen in Antwerpen afbrandde? Voorstel van Liesbeth Homans dat later door provinciegouverneur Cathy Berx afgewezen werd als onwettelijk.

 

Maar beginnen we met het begin. Zou Jozef De Witte gezegd hebben dat de multiculturele maatschappij mislukt is? We betwijfelen het sterk. De multiculturele samenleving is een feit. Het integratiebeleid is mislukt, vooral omdat er geen integratiebeleid die naam waardig is gevoerd door de opeenvolgende regeringen. De volgende giller: het CGKR en het Vlaams Belang als objectieve bondgenoten. We hebben anders niet het idee dat het CGKR en het VB hetzelfde willen. De enige objectieve bondgenoten zijn Gantman en het Vlaams Belang die allebei het opdoeken van het CGKR willen. En sinds wanneer is het CGKR niet voor de aanvaarding van onze waarden? Niet voor de neutraliteit van de ambtenarij? Gantman vermengt moedwillig het doel en de middelen. Is de ambtenarij slechts neutraal als iedereen zich daar kleedt als een grijze muis of als men zich kleurrijk kleedt maar wél iedereen op dezelfde wijze voorthelpt?

 

Gantman die niet hoog op heeft met juridische en strafrechtelijke sancties en morele opvoeding belangrijker vindt? Het is maar hoe het hem uitkomt. Toen André Gantman in de tweede helft van de jaren negentig Antwerps schepen voor personeelszaken was, werd er gepleit voor de invoering van een non-discriminatieclausule in het personeelsstatuut van de Antwerpse stadsambtenaren. Naar het voorbeeld van bij General Motors en andere privé-bedrijven. Gantman liep zich toen de benen onder het lijf uit om dit te verhinderen. Zijn argumentatie was dat pas als iemand door een rechtbank veroordeeld is voor racisme, je hem of haar daarop als ambtenaar kan aanpakken. Schepen Hugo Schiltz (Volksunie) ging in tegen deze juridisering en zorgde er mee voor dat bij de jaarlijkse waardering van het stadspersoneel onder andere punten uitgedeeld worden voor correcte omgang met diverse bevolkingsgroepen.

 

Volgens politicoloog Mohamed Benhaddou past het voorstel-Gantman in een strategie van de N-VA om de extreemrechtse kiezer aan zich te binden. Als het dat is, dan is het in ieder geval een verkeerde strategie. Het Vlaams Belang verheugde zich op haar website over de uitspraken van André Gantman, om onmiddellijk daarna te argumenteren dat het VB de enige partij is die niet warm en koud blaast over de afschaffing van het CGKR. Het VB is niet te kloppen in extreemrechts zijn.

 

Volgens Bart De Wever (in Gazet van Antwerpen gisteren) is de N-VA voorstander van om het CGKR “te hervormen tot een instrument dat werkt op basis van andere principes en waar we als maatschappij iets aan hebben”. Dat is allemaal ontzettend vaag. Eerder zei de N-VA dat het CGKR zich meer moet aansluiten bij “de Vlaamse grondstroom”. Bart Somers (Open VLD) maakte ervan “de Belgische grondstroom”. Dat blijft allemaal vaag en volatiel. Wat is de “grondstroom” vandaag, en wat is ie morgen, en wie interpreteert die hoe? Toetsing aan het internationaal erkende Verdrag voor de Rechten van de Mens is een beter idee.

 

Tot slot. Racisme bestrijden is geen exclusief voorrecht voor het CGKR. Als het racisme toeneemt moet daarvoor de steen niet geworpen worden naar het CGKR dat moet opereren binnen de krijtlijnen uitgezet door de politici in de regering en de Raad van Bestuur van het CGKR. Racisme bestrijden is een opdracht voor iedereen, en zo is het te betreuren dat bijvoorbeeld het antiracistisch tijdschrift In naam van de vrijheid niet meer verschijnt. In de jaren tachtig uitgegeven door B’nai B’rith onder voorzitterschap van… de dan nog jonge en eerder linkse André Gantman. Maar dat is dus dertig jaar geleden. Intussen draait Gantman als een opportunist mee met de rechtse wind.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gantman, de wever, racisme |  Facebook | | |  Print

08-09-13

DE KOLDERBRIGADE VAN DE N-VA (2)

Hou een enquête onder de Antwerpse stadhuisjournalisten, en we verwedden er een bak Seefbier op dat André Gantman (foto) er uit komt als grootste clown op de gemeenteraadsbanken. Gewezen Open VLD’er, Antwerps schepen voor personeels- en rechtszaken vanaf 1995 tot hij voortijdig moest opstappen wegens zijn betrokkenheid bij een gigantische fraudezaak, nu N-VA-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad. Zijn ‘cloud’ is groter dan de woordenwolk die schepen voor Onderwijs Claude Marinower verweten wordt; zijn proberen recht te praten wat krom is, is verbeeldingrijker dan wat Siegfried Bracke vermag.

 

Op de regionale bladzijden van Het Laatste Nieuws/De Nieuwe Gazet neemt hij dit weekend de verdediging op van Liesbeth Homans die racisme maar een relatief begrip vindt. Als het gesprek gaat over het overstijgen van de kansarmoede zegt André Gantman: “De gemeenschap bewijs je een slechte dienst door hen vast te zetten in een situatie van verpaupering. Ik neem het niet dat je als racist wordt gebrandmerkt wanneer je zoiets wil doorbreken.” Wie heeft gezegd dat dit racisme is? Maar dan komt het. André Gantman: “Trouwens, schaf maar ineens het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding af. Het zijn bureaucraten die de gemeenschap een slechte dienst bewijzen.” Om er dan nog aan toe te voegen: “Ai, nu gaan ze kwaad zijn op mij.”

 

André Gantman praat nu de sfeer na die Michaël Freillich (Joods Actueel) schept. Michaël Freillich vindt dat het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) te weinig gevoelig is voor discriminatie van joden. Het CGKR zegt daar wél gevoelig voor te zijn – er worden daar mensen speciaal voor ingezet, en er is regelmatig specifiek overleg over anti-joodse kwesties. Maar er is een verschil tussen morele verontwaardiging en wat wettelijk haalbaar is. Moet het CGKR storm lopen voor elke kwestie, om dan voor de rechtbank telkens weer het deksel op de neus te krijgen? Hier daarover een leestip. In andere kwesties loopt André Gantman zich de benen onder het lijf uit om aan te voeren dat om de ene en de andere juridische redenen iets niet kan, maar voor het CGKR houdt Gantman andere maatstaven aan.

 

Of Michaël Freillich zover gaat om de afschaffing van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding te eisen, konden we gisteren niet checken – het was ook voor ons sabbat – maar de afschaffing van het Centrum is wél het eerste punt uit het 70-puntenplan van het Vlaams Blok. Het moet zijn dat Filip Dewinter nog voor pampus lag wegens het verlies van Schotland tegen de Rode Duivels, dat hij gisteren nog geen tweet de wereld heeft ingestuurd om te juichen over het jongste standpunt van André Gantman.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gantman, antwerpen, racisme |  Facebook | | |  Print

01-02-13

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Hoe de ‘kracht van verandering’ door het stadhuis van Aalst waait, werd ons gisteren verduidelijkt in Het Laatste Nieuws (foto). Het portret van de koning en koningin zijn in Aalst verdwenen uit de gemeenteraadszaal. Trouwens ook in Schoten, waar ze nu ook een N-VA-burgemeester hebben. Niet dat we rouwig zijn om het verdwijnen van het portret van Albert II en Paola. Maar of het weghalen van de vlaggen een mooier decor oplevert in Aalst, is maar de vraag. Niet alle 'kracht van verandering' levert een beter Vlaanderen op, zo blijkt ook deze week weer.

 

“De Wever vertelde ons toen dat je op twee manieren burgemeester kan zijn van een stad. Ofwel op de manier zoals Janssens dat deed, zo vertelde De Wever. Dat wil zeggen een burgemeester zijn voor de hele stad, en boven het gewoel staan. Ofwel op de manier zoals in Orange, zo vertelde hij. Door een bestuur te hebben voor 55 procent van de bevolking, dat gehaat wordt door 45 procent van de bevolking. Een soort gewapend bestuur. Dat is de andere manier, zei De Wever. Voor alle duidelijkheid: Orange is de Franse stad waar de fascisten van het Front National aan de macht zijn. Wel, het lijkt er steeds meer op dat De Wever heel bewust kiest voor de aanpak zoals in Orange. Door jongeren te schofferen, door zeer hard te besparen op het stadspersoneel en de publieke dienstverlening, door migranten te stigmatiseren, door Borgerhout hard aan te pakken, en vooral door in de media te polariseren, te verdelen en te verdelen.” Peter Mertens vertelt in zijn nieuwjaarstoespraak over een gesprek met Bart De Wever. (Nieuwjaarsreceptie PVDA+ Antwerpen, 25 januari 2013)

 

“Dat maken de media ervan, maar kent u veel uitspraken van N-VA’ers waarin ze zeggen dat ze tegen de vakbonden zijn? Vakbonden hebben een belangrijke rol te spelen. Maar ze moeten wel hun plaats kennen, en die kennen ze vandaag onvoldoende.”Jan Peumans na de opmerking dat het lijkt alsof de N-VA op voet van oorlog leeft met de vakbonden. Of er veel N-VA’ers zich negatief hebben uitgesproken over de vakbonden? Niet iedereen wordt publiek om zijn mening gevraagd. Maar Liesbeth Homans bijvoorbeeld, de enige die De Grote Leider al eens van gedacht kan laten  veranderen, zei in De Morgen van 15 december 2012 nog dat men haar niet zal kunnen verleiden een positief woord over de vakbonden te zeggen. (Apache, 25 januari 2013)

 

“Ik heb mijn eerste vergaderingen met de andere fractieleiders achter de rug en ik ben geschrokken. Ik heb in mijn politieke carrière nog nooit zo’n kille sfeer meegemaakt. Siberisch koud. Niemand kijkt de ander nog in de ogen.” Waaraan ligt die kille sfeer? “Aan de SP.A. Tot op vandaag vinden ze dat ‘de anderen’ met hun eigendom zijn gaan lopen, namelijk het besturen van deze stad. De enige die er ontspannen bij zit, is Filip Dewinter. Die is consequent vrolijk gebleven, ondanks achttien jaar oppositie. Misschien moet de SP.A bij hem wat lessen in ‘politieke vrolijkheid’ nemen. Het is nog niet te laat. (lacht) N-VA-fractieleider in de Antwerpse gemeenteraad André Gantman die de SP.A aanspoort in de les te gaan bij Filip Dewinter. Dát is pas om koude rillingen van te krijgen. (Gazet van Antwerpen, 28 januari 2013)

 

“Men hoeft zich niet te schamen voor een dergelijke tattoo. Het is gewoon het AFF dat loopt te zeiken en op die manier de lat steeds hoger legt.” Reactie van Pieter Van Damme op ons artikel over de Heil Hitler-tatoeage bij een Voorpost-militant. Pieter Van Damme was tot november vorig jaar actief bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Reinhard D., de bij de jongste IJzerwake gefotografeerde  Voorpost-militant, heeft intussen een andere tatoeage over zijn Heil Hitler-tatoeage laten aanbrengen. (Facebook, 28 januari 2013)

 

“Te oordelen naar haar betoog in de Antwerpse gemeenteraad had Anke Van dermeersch het interview met haar partijvoorzitter niet grondig gelezen.” Politicoloog Dave Sinardet nadat hij ’s morgens in De Standaard een interview met Gerolf Annemans las: “Wij zijn geen partij tegen islamieten, en wij willen mensen hun godsdienst niet afnemen.”, en ’s avonds Anke Van dermeersch in de Antwerpse gemeenteraad te keer hoorde gaan tegen verkozenen die bij hun eedaflegging als districtsraadslid een hoofddoek droegen. Gerolf Annemans riep Anke Van dermeersch niet ter orde. In de Antwerpse gemeenteraadszaal zit Gerolf Annemans langs de ene kant van Filip Dewinter, Anke Van dermeersch langs de andere kant van Filip Dewinter. (Twitter, 28 januari 2013)

 

“Dat Casa Pound zichzelf een fascistische organisatie noemt, daar is Voorpost zich terdege van bewust. Een lezing organiseren over een fascistische organisatie is immers niet noodzakelijk hetzelfde als het eens zijn met de ideologie ervan. Voorpost wil echter over het muurtje heen kijken en eventueel leren over de praktische gang van werken van andere organisaties.” Bert Deckers in reactie op onze artikels over Voorpost en CasaPound. (RechtsActueel, 29 januari 2013)

 

“Een eenzame keizer-führer krijst eenzaam tegen de windmolens. Hij blaft eenzaam tegen de karavaan. Eenzaam schrijft hij eindeloos gebrabbel op zijn website die niemand leest. Eenzaam betoogt hij met allochtonen want normale mensen willen hem niet. Op zijn zinkend schip kan niemand hem redden want hij is alleen. De beste archeologen zullen in geen miljoen jaren iets terugvinden van zijn eenzaam gekrijs. Zo zielig. Nooit heeft een eenzame zo weinig gedaan om in zo weinig tijd zoveel vijanden te maken. Hij heeft last van een ruggengraatziekte: een pijnlijke Hermya… Zielig, echt zielig!” In de niche rechts van het Vlaams Belang is een groep ‘Autonome Nationalisten’ voor het eerst bijeengekomen, met daarbij nogal wat ex-leden van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Volgende week meer op deze blog over die ‘Autonome Nationalisten’. Eddy Hermy (N-SA) is furieus. Kris Roman (ex-N-SA) wroet nog wat in de wonde. (Facebook, 29 januari 2013)

 

“Ik heb die beslissing genomen na de samenstelling van het nieuwe partijbestuur. (…) Ik ben teleurgesteld. Ik heb niet het gevoel dat er vernieuwing of verandering zal komen in de partij. Het zijn altijd dezelfde mensen die de kern van de partij vormen.” Kamerlid Alexandra Colen blijft niet langer bij het VB. Het vernieuwde partijbestuur was de druppel die de emmer deed overlopen. (Gazet van Antwerpen, 31 januari 2013)

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, aalst, antwerpen, de wever, gantman, annemans, voorpost, hermy, colen |  Facebook | | |  Print

31-01-13

ANDRÉ GANTMAN (N-VA): “SCHAF HET STADSDICHTERSCHAP AF”

Het dinsdag in de Antwerpse gemeenteraad goedgekeurde bestuursakkoord van N-VA, CD&V en Open VLD is één zaak. Daarnaast probeert de N-VA alles weg te krijgen wat maar zou kunnen herinneren aan de Patrick Janssens-periode. Of het in het bestuursakkoord staat of niet. Tegen elke marketinglogica in werd beslist dat de slogan 't Stad is van iedereen weg moest zonder dat men een alternatieve slogan had. En als het aan N-VA-fractieleider André Gantman (foto 2) ligt, maandagavond in de Antwerpse gemeenteraad, moet ook het stadsdichterschap weg.

 

André Gantman zegt nu bij de Antwerpse regionale televisiezender ATV: “Ik zou graag hebben dat de Antwerpse stadsdichter ook mee zijn of haar schouders zet onder het integratieproces. Om een einde te stellen aan het wij-zij-denken, want ik denk dat taalkennis veel verder reikt dan zich gewoon kunnen behelpen met een taal aan een stadsloket of een winkel.” In de Antwerpse gemeenteraad zei André Gantman dat maandagavond wel anders: daar pleitte hij wel degelijk voor het afschaffen van het stadsdichter-schap, om dan de Vlaamse schrijvers anders in te zetten. De geluidsopname van de gemeenteraadszitting, die op een dvd bewaard wordt, kan opgevraagd worden om dit te bevestigen.

 

In Gazet van Antwerpen herhaalde Gantman bovendien zijn pleidooi: “Een taal leren is meer dan erin slagen zich te behelpen aan een stadsloket of in de supermarkt. Het is ook kennismaken met de eigenheid en diepe wortels van een beschaving. Ik zou graag hebben dat schrijvers, die te pas en te onpas zeggen wat zou moeten gebeuren, op het terrein contact zouden hebben met de nieuwkomers. Dat zij hen laten kennismaken met de waarde en betekenis van de Vlaamse literatuur. (…) Schaf het stadsdichterschap af en engageer deze schrijvers om nieuw inzicht te geven in de geschiedenis van de Vlaamse literatuur, in wat zij nu schrijven. Ik kan mij niet inbeelden dat zij op zo’n voorstel negatief zouden reageren.”

 

Dat André Gantman zich niet kan inbeelden dat iemand op zijn voorstel negatief zou reageren, dat zegt natuurlijk meer over André Gantman dan over wie zijn voorstel zou afwijzen. Ofwel is André Gantman van slechte wil, ofwel is hij onwetend over het Antwerps stadsdichterschap. Maar neem nu de vorige Antwerpse stadsdichter, Peter Holvoet-Hanssen. Die maakte naast de contractueel verplichte stadsgedichten, gedichten met Hobokenaars van verschillende afkomst, met allochtone jongeren van meerdere Deurnese scholen, met anderstalige Berchemse jongeren… Anderzijds hoeft dat niet per se de taak van een stadsdichter te zijn. Als huidig Antwerps stadsdichter Bernard Dewulf niets in die zin zou doen, het maakt hem een niet minder groot stadsdichter, en dichter tout court. Moet alles economische utiliteitswaarde hebben? Mag iets niet gewoon de zintuigen prikkelen?

 

Om het af te leren, toch nog één gedichtje:

 

Een stadsgedicht is geen gericht
geen gekke dwazernij
't is licht
en tevens ook voor mij
een ijle zotternij
... Niet vatbaar voor de dwaze jogger op dieet

die slechts de weg voor zich
herkent
en nimmer meer geniet

geen vogels en geen vlinders ziet
maar kreunend voor zich uit kijkt

en nijdig vloekt
en denkt
och had ik maar een enkele reis naar Timboektoe geboekt!

 

Gedicht van Joanna Bolsius gelezen op de Facebook-pagina Red de Stadsdichter!.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gantman, antwerpen, cultuur |  Facebook | | |  Print

28-12-12

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Met het eindejaar in zicht waren er weer eens meer interviews, en dan ook citaten, dan er deze rubriek kunnen halen.

 

“André Gantman bij zijn boekenkast, met rechts van hem zijn collectie over Bart De Wever.” Onderschrift van Gazet van Antwerpen bij de foto hiernaast. André Gantman is vanaf 2 januari fractieleider van de N-VA in de Antwerpse gemeenteraad. Op de foto zien we enkel Het regime van Bart De Wever van Carl Huybrechts en De Ware De Wever van Kristof Windels liggen. Terwijl zijn partijgenoten het Koning Albert II kwalijk nemen dat hij in zijn kerstoespraak een link legde tussen het populisme en de jaren dertig, legt André Gantman de boeken over zijn vriend Bart De Wever ongegeneerd bovenop zijn stapel boeken over het fascisme. (Gazet van Antwerpen, 21 december 2012 - grotere versie van de foto)

 

Kristina heeft de partij al een hele tijd geleden verlaten. Ik ben blij dat ze zich tot de N-VA heeft bekeerd. Ze heeft bakken ervaring en wordt door vriend en vijand bekwaam genoemd. Die ervaring zal ze uiteraard gebruiken om de verkozenen te ondersteunen, maar politieke verantwoordelijkheid heeft ze niet.”  Siegfried Bracke verdedigt de aanwerving van Kristina Colen als fractiemedewerkster van de N-VA in de Gentse gemeenteraad. Kristina Colen, tot het einde van dit jaar gemeenteraadslid in Gent, heeft het Vlaams Belang niet verlaten. Ze is er als lid van de Belfortploeg rond Francis Van den Eynde buiten gegooid. Dat is wel een belangrijk verschil. En het meningsverschil tussen de Belfortploeg en de rest van het Gentse Vlaams Belang ging niet over de inhoud van het Vlaams Belang-programma, maar slechts over een andere stijl van politiek bedrijven. Formeel heeft Kristina Colen inderdaad geen politieke verantwoordelijkheid, maar in de praktijk is haar inbreng natuurlijk immens als enige N-VA’er die zich fulltime kan bezighouden met de Gentse politiek. (Het Nieuwsblad, 21 december 2012)

 

“Matthias Diependaele volgt Kris Van Dijck op als fractieleider van de N-VA in het Vlaamse parlement.” Zinnetje in meerdere kranten. Soms staat er ook nog bij dat de 33-jarige Matthias Diependaele uit Zottegem sinds 2009 in het Vlaams parlement zetelt, en tevoren actief was bij de N-VA-jongerenwerking en als medewerker van Europees parlementslid Frieda Brepoels. Nergens wordt vermeld dat Matthias Diependaele, samen met Luk Lemmens, één van de weinige N-VA’ers is die jaarlijks nog naar de door het Vlaams Belang gedomineerde IJzerwake gaat. (Meerdere kranten, 22 december 2012)

 

“Ik heb heel wat seksisme en homofobie gezien op plekken waar moslims in geen velden of wegen te bespeuren waren. Zij hebben heus geen monopolie op homofobie en seksisme.” Nils Muiznieks, Europees mensenrechtencommissaris, over de 47-lidstaten van de Raad van Europa die onder zijn hoede vallen, van Azerbeidzjan tot Zwitserland. (De Morgen, 22 december 2012)

 

“De crisis brengt twijfel en onzekerheid. Daarop komen verschillende reacties. Enerzijds is er de hang naar, wat ik noem ‘illusoire nestwarmte’, het regionalisme dat over heel Europa de kop opsteekt, gekoppeld aan een extern vijandbeeld. Anderzijds zie je mensen die zich verenigen om de oorzaken aan te pakken. Ze groeperen zich tegenover de steeds machtiger multinationals, om bijvoorbeeld zelf hun energievoorziening of zorgverzekering te organiseren. It takes a tragedy to bring people together. (…) Ik hoor dat mijn boek in groep besproken wordt. Een boek dat de neoliberale samenleving en het teloorgaan van sociale verbanden aan de kaak stelt, draagt dus bij tot het herstel ervan. Een onverhoopt neveneffect.” Professor en psychoanalyticus Paul Verhaeghe over de neoliberale samenleving en zijn boek Identiteit. (Het Nieuwsblad Magazine, 22 december 2012)

 

“Aan de ene kant is ze (= de N-VA) de partij van de potentie, van de belofte: ‘Wij gaan het anders doen. Met ons zijn de compromissen niet zo grijs, is de timing niet zo gespreid.’ Dat klinkt aantrekkelijk, zeker in vergelijking met een federale regering die de indruk wekt net het tegenovergestelde te doen. Maar tegelijk bestuurt N-VA mee in Vlaanderen. En niemand, ook geen enkele N-VA’er, heeft ooit het grote verschil kunnen duidelijk maken tussen Peeters I (zonder N-VA) en Peeters II (met N-VA). In de Vlaamse regering is ‘de kracht van verandering’ onzichtbaar. Dat de N-VA zo aantrekkelijk blijft, komt vooral door de zwakte van de tegenstrevers. De winst van De Wever is het gevolg van hun falen. Uiteindelijk is dat geen slecht nieuws voor de klassieke partijen. Als ze zich herpakken, dan kunnen ze terrein terugwinnen. Want De Wever is geen wonderman. Hij doet nog altijd niet wat bijvoorbeeld Steve Stevaert kon: ideeën leveren die alle anderen even met verstomming slaan. De Wever is vooral meesterlijk tégen.” Politicoloog Carl Devos over de N-VA en Bart De Wever. (Knack, 26 december 2012)

 

 “In de verwarde tijden die we nu meemaken moeten we waakzaam blijven, en de populistische betoogtrant helder doorzien. Altijd zoeken ze naar zondebokken voor de crisis, ofwel zijn het de vreemdelingen ofwel landgenoten uit een ander landsdeel. Zulk betoog komt vandaag vaak voor in talrijke Europese landen, ook bij ons. De crisis van de jaren dertig en de populistische reacties die ze teweegbracht mogen niet worden vergeten. Men heeft gezien welke rampzalige gevolgen dat voor onze democratieën heeft betekend.” Reactie van Johan Vande Lanotte na de heisa over deze passage uit de kerstboodschap van Koning Albert II: “De Nederlandse koningin heeft ook verwezen naar het populisme. Je kan toch niet anders dan vaststellen dat er een populistische tendens opgang maakt in heel Europa? Waar had de koning het anders over moeten hebben? Het weer? De meisjes op de dijk van Oostende?” Lees ook Marc Hooghe over Het recht om te waarschuwen. (Kersttoespraak koning Albert II, 24 december 2012; De Morgen, 27 december 2012)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, gantman, de wever, colen, ijzerwake, holebi, vrouwen, actie |  Facebook | | |  Print

24-08-12

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Heb je iets gemist in de vorige De Zondag, het gratis blad dat je bij de bakker vindt? Niet echt? Het was the same stuff as always. Volgens Filip Dewinter heb je wél iets gemist in De Zondag. Een advertentie van het Vlaams Belang (foto) werd geweigerd voor publicatie omdat – dixit Dewinter – “de link tussen allochtonen en geweld te eenzijdig is”. Bij De Zondag hebben ze begrepen dat de analyses en oplossingen van het Vlaams Belang te simplistisch zijn. Én gevaarlijk. Maar wat haalde wél de media?

 

“Misschien in 2014 (zal filmmaker Jan Verheyen opnieuw N-VA stemmen, nvdr.), maar nu niet. Ik begrijp de politiek-strategische opstelling van de N-VA wel. Die partij kan niet anders dan een aantal steden en gemeenten openbreken met de koevoet van de nationale politiek. Alleen ben ik het daarmee niet eens. Ik woon in Ruddervoorde, een deelgemeente van Oostkamp, een traditioneel CD&V-bastion. Ik kan niet anders dan vaststellen dat deze gemeente goed bestuurd wordt. Waarom zou ik dan de bestaande coalitie afstraffen?” Jan Verheyen, die twee jaar geleden opriep N-VA te stemmen, is het deze keer niet eens met de N-VA. (De Zondag, 19 augustus 2012)

 

“Turkse advocate is kandidaat-districtsburgemeester in Antwerpen voor Nv-A” Zuhal Demir, N-VA-lijsttrekster bij de districtsraadsverkiezingen in de oude stad Antwerpen, heeft Turkse roots (wat vooral te merken is aan haar naam), is in het Limburgse Genk geboren (wat je nog een beetje hoort als ze spreekt), en heeft een Vlaamse overtuiging (ze was al lid van de N-VA nog vóór die partij haar eerste groot verkiezingssucces boekte). Toch accentueert Ray de Bouvre (‘Ray van Angeltjes’) graag dat ze een Turkse is. Hij minimaliseert ook het Vlaams zijn van de N-VA door in de partijnaam een kleine v te schrijven. Niet ‘N-VA’, maar ‘N-vA’. We wisten dat overtuigde Vlaams-nationalisten moeite hebben om ‘België’ met een hoofdletter B te schrijven. Zij schrijven ‘belgië’. En nu is het Vlaams zijn van de N-VA ook al geen hoofdletter meer waard. (Angeltjes, 20 augustus 2012)

 

“Het hoofddoel van de Vlaamse beweging in deze periode (1912, nvdr.) was eigen middelbaar onderwijs en een eigen Nederlandstalige universiteit. Lovenswaardig, daar niet van, maar er waren andere prioriteiten denkbaar in een samenleving zonder schoolplicht met een naar West-Europese normen hoge graad van analfabetisme, met werkweken van 60 uur voor schamele lonen in vaak mensonwaardige omstandigheden, met een leger dat tot 1909 bestond uit lotelingen en dat burgerzonen toeliet zich vrij te kopen. De Vlaamse beweging mengde zich slechts hoogst zelden in deze kwesties. Vanuit een (verkeerd begrepen) streven naar respectabiliteit weigerden heel wat flaminganten zich te encanailleren met het ‘rode werkvolk'. Dit heeft de relaties tussen de Vlaamse beweging en het socialisme tot vandaag vergiftigd.” Historicus Maarten van Ginderachter verduidelijkt de rol van de Vlaamse beweging. (De Standaard, 20 augustus 2012)

 

Reeds tien jaar is de hoogste partijpolitiek van het land het gespreksonderwerp in zijn huiselijke kring.” In Laakdal heeft het VB nog maar twee kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen, maar één van de twee is goed geïnformeerd. In een persmededeling laat het Vlaams Belang Laakdal weten dat VB-kandidaat Frank Desmet de partner is van Annicq, “de secretaresse van niemand minder dan Filip Dewinter”. Ten huize Desmet - De Neve heeft men altijd wel een gespreksonderwerp. (Gazet van Antwerpen en Het Nieuwsblad, 20 augustus 2012)

 

“Hoe groter de inkomensongelijkheid in een land of regio, hoe meer mentale stoornissen, tienerzwangerschappen, kindersterfte, agressie (zowel in de huiskamer als op straat), criminaliteit, drugs- en medicijngebruik. Hoe meer ongelijkheid, hoe slechter de lichamelijke gezondheid, de onderwijsresultaten, de sociale mobiliteit en het veiligheidsgevoel.” Psycholoog en psychoanalyticus Paul Verhaeghe in Identiteit. Welke politieke partij pakt de inkomensongelijkheid aan? (De Morgen, 22 augustus 2012)

 

“Ik hoop dat Marinower het goed zal vinden met Selahattin Koçak, die de Holocaust nog heeft gerelativeerd, of met voormalig Vlaams Belanger Jacky Smeets.” Een kleine week na AFF/Verzet publiceert ook Gazet van Antwerpen de uithaal van Open VLD’er Claude Marinower naar zijn voormalige partijgenoot, nu N-VA’er, André Gantman. Gantman repliceert maar Selahattin Koçak  – die in Beringen geen plaats meer kreeg op de SP.A-lijst wegens te weinig aanwezig zijn op het schepencollege en in de gemeenteraad, en nu bij de Open VLD is binnengehaald – en Jaak Smeets – gemeenteraadslid in Kinrooi, in 2008 bij het VB opgestapt en nu op een nog niet bekende plaats op de plaatselijke Open VLD-lijst – zijn natuurlijk niet te vergelijken met bijvoorbeeld nieuwbakken N-VA’ers Karim Van Overmeire en Jurgen Ceder – parlementsleden verkozen op een VB-lijst, medeauteurs van het beruchte zeventigpuntenplan. Waarschijnlijk heeft Gantman de bijbel niet gelezen (Mattheüs 7:3, en Lucas 6:41): "Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt?" (Gazet van Antwerpen, 22 augustus 2012)

 

“Toutes les enquêtes montrent qu’en Flandre, la proportion de partisans de l’indépendance n’excède pas 30 %. Nous sommes un parti démocratique, nous n’allons pas aller contre la volonté du peuple.” VB-Europarlementslid Philip Claeys vindt het “raar” dat Jan Jambon als democraat geen Vlaamse onafhankelijkheid wil omdat ‘maar’ 30 % van de bevolking dat wil. Vindt Philip Claeys dan 30 % voldoende om de overige 70 % de Vlaamse onafhankelijkheid op te leggen? Jan Jambon wil wél nog altijd dat het volk bij de gemeenteraadsverkiezingen N-VA stemt om de regering-Di Rupo af te straffen. N-VA stemmen omwille van de bestuurskwaliteiten van de N-VA-kandidaten is blijkbaar moeilijker te verdedigen. (Le Vif/Express, 23 augustus 2012)

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, n-va, demir, dewinter, marinower, gantman, jambon, claeys |  Facebook | | |  Print

18-08-12

CLAUDE MARINOWER DOET BOEKJE OPEN OVER ANDRÉ GANTMAN

In het jongste nummer van Joods Actueel worden de Open VLD’ers Annemie Turtelboom en Claude Marinower (foto) geïnterviewd. Claude Marinower kwam voor het eerst op bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1988 in Antwerpen. In 1988, en ook in 1994, voerde hij campagne samen met André Gantman die eveneens van joodse komaf is. André Gantman werd in 1995 schepen voor personeelszaken in Antwerpen, maar moest dat ambt voortijdig opgeven wegens zijn betrokkenheid bij een fraudezaak. In 2006 werd Gantman voor deze zaak veroordeeld tot achttien maanden cel met uitstel. Claude Marinower was van 2001 tot 2007 federaal volksvertegenwoordiger, en is nu nog fractieleider van de Antwerpse Open VLD. In juni werd bekend dat André Gantman is overgestapt naar de N-VA. Opportunisme is Gantman nooit vreemd geweest.

 

Joods Actueel vraagt Claude Marinower hoe hij aankijkt tegen de overstap van Ludo Van Campenhout en André Gantman. Beiden jarenlang lid van de VLD,  nu N-VA’ers. Claude Marinower: “(…) Voor Ludo Van Campenhout lag het breekpunt bij de verkiezingen in 2010 toen hij niet de plaats op de lijst kreeg die hij ambieerde. Ik heb dat van dichtbij meegemaakt en op een gegeven ogenblik speelde enkel nog de vraag hoe lang het zou duren voordat hij de stap zou zetten. Hij gaf ook de richting aan met zijn verwijzingen naar zijn nationalistische jeugdvisie. Ludo opteert voor een overstap en als hij daarmee kan leven, so b it, maar wat André Gantman betreft, denk ik dat diegenen die hem al langer kennen en nu een aantal van zijn verklaringen lezen omtrent zijn overstap naar de N-VA deze enkel als volgt kunnen uitleggen: ofwel gelooft André werkelijk dat niemand die hem tijdens zijn studies aan de universiteit te Brussel in de jaren zeventig heeft ontmoet nog leeft en niemand hem dus kan tegenspreken, ofwel gelooft hij in een collectieve vorm van Alzheimer waaraan deze getuigen zouden lijden.”

 

“Als ik lees dat zijn Vlaamse roots teruggrijpen naar zijn kennismaking met het racisme van het FDF tijdens zijn studentenperiode aan de universiteit in Brussel, dan is dat pure nonsens. André Gantman is, voor diegenen die het niet meer weten, in de jaren zeventig voorzitter van de Unie van Joodse Studenten van België geweest, op dat ogenblik een nagenoeg volledig Franstalig Brussels bastion. Hij is daarna zelfs nog voorzitter geweest van het Coördinatiecomité van Joodse Organisaties van België (CCOJB), opnieuw een Franstalig clubje. Mensen vragen zich af of hij op het volgend congres van de N-VA gaat plaatsnemen tussen Jurgen Ceder en Karim Van Overmeire, voormalige Blokkers pur sang. Hij is toch de man die het tijdschrift In naam van de vrijheid heeft gecreëerd, hoe ver kan die overstap gaan? Dat is dan André Gantman die in de jaren negentig vanaf de schepenbank de ganse Vlaams Belangfractie met de grond gelijk maakte nadat die het idee opperden om in Berchem een straat naar collaborateur Ward Hermans te noemen. Maar dezelfde man heeft er dus geen probleem mee als N-VA mandatarissen, dus verkozen op een lijst die racistische programmapunten huldigde, en er voor veroordeeld werd – en niet de minsten – uit het Vlaams Belang opneemt. Ik heb het altijd goed met hem kunnen vinden maar dit is misschien een brug te ver.”

 

Claude Marinower staat op de vierde plaats van de Open VLD-lijst in Antwerpen. Volgens de peilingen haalt Open VLD geen vier zetels, en geraakt Claude Marinower dus niet verkozen. Claude Marinower: “Het is altijd mogelijk dat we de vierde zetel niet halen maar ik zou graag nog een mandaat vervullen. (…) Ik denk dat wij een valabel alternatief bieden en dat het mogelijk is om de peilingen te logenstraffen. Bart De Wever zegt: ‘Vlaanderen zou mij dankbaar moeten zijn omdat ik ervoor zorg dat het Vlaams Belang verschrompelt. Maar de waarheid heeft ook zijn rechten want het feit blijft dat de huidige burgemeester, Janssens, de verkiezingen won in 2006 en dat dit punt de ondergang markeerde van het Vlaams Belang. Toen behaalde de N-VA welgeteld één zetel. Wij zijn vooral een valabel alternatief voor wie zijn stem niet aan De Wever wenst te geven of aan de stadslijst van de burgemeester en de CD&V.”

 

Zowel in de Antwerpse gemeenteraad als in de Kamer van Volksvertegenwoordiger en bij publieke debatten is Claude Marinower altijd fel, en met kennis van zaken, van leer getrokken tegen het Vlaams Blok/Belang. In de Kamer diende hij mee een wetsvoorstel in om organisaties als Blood and Honour te verbieden. In juli werd Claude Marinower aangesteld als nieuwe voorzitter van het Joods Museum van Deportatie en Verzet in Mechelen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: marinower, gantman, antwerpen, 14 oktober |  Facebook | | |  Print