27-01-15

ZEVENTIG JAAR GELEDEN: DE BEVRIJDING VAN AUSCHWITZ

Vandaag is het precies zeventig jaar geleden dat het concentratiekamp van Auschwitz (foto) bevrijd werd. Omstreeks 15.00 uur kwam het Russisch leger er aan en bevrijdde er 7.000 gevangenen. Tien dagen eerder had SS-opperbevelhebber Heinrich Himmler, met de Russen op komst, de ontruiming van het concentratiekamp bevolen. Van de 58.000 gevangenen die snel geëvacueerd werden, stierven duizenden in de vrieskou. Eén van de Auschwitz-gevangenen was Regine Beer. Uit haar boek Regine Beer. Mijn leven als KZ A 5148 daarom een paar fragmenten over Auschwitz. Omdat de geschiedenis zo vlug vergeten wordt. Ook al is het nog maar zeventig jaar geleden.

 

“In het Duitse Rijk waren er 37 officiële concentratiekampen – de veenkampen niet meegerekend – met 1.014 buiten- en ondercommando’s en vijf vernietigingskampen. De gevangenen werden tewerkgesteld in mijnen, landbouwbedrijven, wapenfabrieken of fabrieken in opbouw. Birkenau was, net als Treblinka, Chelmno, Majadanek en Sobibor, een vernietigingskamp. (…) Auschwitz I was het basiskamp. Hier konden zowat 15 tot 20.000 gevangenen verblijven. In Birkenau, Auschwitz II, waren dat er 80 tot 100.000, in Monowice of Auschwitz III slechts 10.000. Dit laatste werd opgericht vlakbij de fabrieken van IG-Farben.

 

“In het totaal telde Auschwitz veertig bijkampen, het was een concentrationair universum. Het geheel was zowel een concentratiekamp: massale opsluiting van mensen overgeleverd aan mishandeling, uitputting, honger en ziekte, als werkkamp: uitbuiting door dwangarbeid, en als laatste maar niet in het minste, een uitroeiingskamp: vergassing van Joden en zigeuners. De meeste kampen lagen ver van de bewoonde wereld, in onherbergzame streken met een guur en grillig klimaat. (…) In Auschwitz I droeg de poort het opschrift Arbeit macht frei. In deze kampen van het nationaal-socialistisch bewind werd arbeid gedegradeerd tot dwangarbeid en de arbeider tot slaaf.

 

“(…) Leven en dood lagen in het kamp zeer dicht bijeen. We zaten in een vernietigingskamp en dat wisten we. De SS’ers riepen ons dikwijls cynisch toe: ‘Jullie komen hier nooit meer uit, tenzij onder de vorm van een wolkje…’ Het naziregime had de mensen onderverdeeld in soorten: het Arische ras, mensen met blond haar en blauwe ogen, de Übermenschen. En de Untermenschen: het Slavisch ras, het Semitisch ras – de Joden – en de zigeuners. Zij moesten verdwijnen, verdelgd worden, want in het duizendjarig rijk dat Hitler zijn volk beloofd had, was er geen plaats voor deze minderwaardige rassen.

 

“De eerste experimenten met vernietigingssystemen gebeurden in een boerderij in de omgeving van Auschwitz I op Russische krijgsgevangenen. Op 3 september 1941 werden voor de eerste maal Zyklon B-kristallen gebruikt, in een ontruimde kelder van blok 11. Toen het aantal nieuwe aankomers bleef stijgen werd een tweede installatie in gebruik genomen. Door openingen in het dak werden de Zyklon B-kristallen in de ruimte geworpen. Zij veroorzaakten het dodelijk gas. (…) Van 1942 tot 1943 werd meer dan 19.500 kg van dit goedje geleverd aan Auschwitz. Commandant Höss schreef in zijn memoires dat er 5 tot 7 kilo Zyklon B nodig was om 1.500 personen te doden.

 

“In Auschwitz II of Birkenau waren er meerdere gaskamers: twee gaskamers in ‘bunker I’ en vier in ‘bunker II’. Daarnaast waren er nog vier crematoria. (…) De gaskamers konden respectievelijk 1.500, 800, 600 of 150 gevangenen verwerken. Na de massale aanvoer van Hongaarse Joden draaiden de crematieovens op volle toeren. De vergassing was geen probleem, maar de crematoria konden niet volgen. De SS’ers besloten dan maar de lijken in open lucht te verbranden en massagraven te delven. Hier werden clandestien foto’s van gemaakt.

 

“Wanneer een vernietigingstransport aankwam, sprak men van een ‘transport SB’: speciale behandeling, Sonderbehandlung. De SS’ers probeerden de mensen bij hun aankomst gerust te stellen. Er mocht geen paniek uitbreken, de orde mocht niet verstoord worden. De meeste mensen die naar de gaskamers gebracht werden, wisten niet wat hen te wachten stond. Ze moesten zich uitkleden voor een ‘douche’. Maar in plaats van water kwam de Zyklon B-kristalgassen langs de douchekoppen naar binnen en na een half uurtje was het afgelopen. Wie nog ademde, werd met de kogel afgemaakt.

 

“Dan begon de taak van het Sonderkommando. De leden van dit commando waren Joodse mensen. Zij werden gedwongen mee te werken aan deze genocide, leefden gescheiden van de overige kampbewoners, want zij wisten teveel. Zij genoten van een zeker materieel comfort en hun fysieke conditie was over het algemeen beter, maar hun leven was van korte duur. Na drie maanden werden ze vervangen door een nieuwe ploeg Arbeitsjuden. Ze moesten eerst de kleding en schoenen wegbrengen om die te laten ontsmetten, waarna bijna alles vervoerd werd naar Duitsland. De gouden tanden werden uitgetrokken. Per dag was er soms 12 kg goud, dat dan tot staven werd gesmolten.

 

“(…) Tijdens de oorlog waren de kampen volledig afgesloten van de buitenwereld. Hulp moesten we nergens gaan zoeken. We werden voortdurend streng bewaakt en het kamp was omheind met elektrisch geladen prikkeldraad. We wisten weinig van wat zich in de wereld afspeelde. Soms kon wel eens iemand een of ander bericht opvangen. Zoals wanneer een van de gevangenen, een elektricien bijvoorbeeld, in het huis van een SS’er had gewerkt en daar naar de radio had kunnen luisteren. Die berichten gingen dan van mond tot mond en waren op de duur helemaal vervormd. Zo’n berichten noemden wij ‘bobards’, realiteit vermengd met hoop. En we hoopten allemaal hetzelfde: bevrijd te worden uit deze hel.”

 

Hoe het Regine Beer persoonlijk verging: Aangehouden - Naar Auschwitz - Nog over Auschwitz.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geschiedenis, regine beer |  Facebook | | |  Print

CADEAU: VIJF CD-ROMS OVER EXTREEMRECHTS

Naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van de bevrijding van Auschwitz geeft AFF/Verzet vijf cd-roms weg over extreemrechts (kenmerken, geschiedenis…), in 2000 uitgegeven door Les Territoires de la Mémoire.

 

Wat denkt extreemrechts in grote lijnen over een aantal thema’s, wat betekenen bepaalde woorden…; welke extreemrechtse organisaties waren in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw in een aantal Europese landen actief, welke nu (toen deze cd-rom verscheen, er is nog sprake van het Vlaams Blok maar veel verschil met het Vlaams Belang maakt dat niet uit)… In een derde deel belichten de auteurs waaruit het democratisch ideaal bestaat. De cd-rom is in een Nederlandstalige versie te bekijken.

 

AFF/Verzet geeft vijf cd-roms (foto)  weg voor wie zijn of haar adres mailt met de ‘Contacteer me’-knop rechts bovenaan deze blog.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geschiedenis, actie |  Facebook | | |  Print