24-05-16

BERTERYAN STOPT ALS WOORDVOERDER AUTONOME NATIONALISTEN

Autonome Nationalisten - Christian Berteryan in Utrecht 21 mei 2016.jpgChristian Berteryan (foto 1), spilfiguur van de neonazistische groupuscule Autonome Nationalisten Vlaanderen, is niet langer woordvoerder van zijn club.

Toen De Standaard zich informeerde over de Autonome Nationalisten die op 16 februari 2013 in Brugge hun eerste betoging zouden inrichten, kwam de krant uit op Christian Berteryan als oprichter van de Autonome Nationalisten. Het was vlug achterhaald dat Christian Berteryan voorheen actief was bij het Odal Aktiekomitee, een would be opvolger van de als privé-militie veroordeelde Vlaamse Militantenorde (VMO). “Na een lange gevangenisstraf voor een gewapende overval” was Berteryan terug politiek actief. Hij ontkende evenwel de oprichter te zijn van de Autonome Nationalisten.

Maar Berteryan ontkent wel meer iets. Christian Berteryan (in De Standaard van 16 februari 2013): “Ik begrijp trouwens niet waarom mensen denken dat ik iets met extreemrechts te maken heb. Ik heb ook veel linkse vrienden.” De Standaard: “Misschien omdat u op uw Facebook-pagina een T-shirt draagt van Combat 18, de gewapende tak van Blood and Honour, naast enkele nazi-tatoeages.” Berteryan: “Als u nu op Facebook kijkt, zult u zien dat dat niet klopt.” De Standaard: “Op uw profielfoto hebt u die letters inderdaad gefotoshopt. Maar de originele foto staat ook nog op de site.” Berteryan: “Euh... Daarover gaan we niet discussiëren.” Einde telefoongesprek.

Later op de avond krijgt journaliste Ann-Sofie Dekeyser “nog een telefoontje van Koen Sweeck, ooit lid van de Vlaams Belang Jongeren en nu blijkbaar woordvoerder van de Autonome Nationalisten. Hij weidde nog even uit over het eerste wapenfeit van de nieuwe groepering: een filmavond afgelopen maand in café De Klokke in Duffel, plek waar leden van Blood and Honour, Stormfront en Voorpost zich thuis voelen (…)”. Dat was dan woordvoerder nr. 1. Op de betoging in Brugge is het Joachim Tanghe die de slottoespraak houdt en de vragen van de pers beantwoordt. Woordvoerder nr. 2.

De betoging in Brugge is niet alleen de eerste, het is ook de laatste betoging die de Autonome Nationalisten op eigen kracht inrichten. Ze doen nog wel een aanvraag om op 20 april datzelfde jaar, de geboortedag van Adolf Hitler, te betogen maar zowel in Waregem als in Turnhout wordt geen toestemming gegeven voor zo’n betoging. Joachim Tanghe is er al niet meer bij als de Autonome Nationalisten op 1 mei datzelfde jaar samen met het Franstalige Nation betogen. Voortaan is het Christian Berteryan die het woord neemt, zoals op 20 september 2014 in Den Haag. Woordvoerder nr. 3 en man die al van in het begin de touwtjes in handen houdt.

Op een geheime meeting van de Autonome Nationalisten op 8 november 2014 in Haaltert – met onder andere een spreker van Gouden Dageraad – is het Tom Huylebroeck die het woord voert namens de Autonome Nationalisten. Koen Sweeck, woordvoerder nr. 1, is dan al lang weg bij de Autonome Nationalisten. Tom Huylebroeck, woordvoerder nr. 4, zal niet veel later aan de deur gezet worden bij de Autonome Nationalisten. Christian Berteryan blijft dan maar woordvoerder van zijn club waar meer mensen weggaan omwille van Berteryans karakter dan er ooit tegelijk bij de Autonome Nationalisten waren.

Voorbije zaterdag 21 mei waren de Autonome Nationalisten in Utrecht om er samen met de Nederlandse Volks-Unie (NVU) en andere neonazi’s, en enkele buurtbewoners, te betogen tegen de opening van een asielzoekerscentrum. In hun verslag, waarin ze nog eens met spek schieten (ze spreken over een 150-tal betogers, de Nederlandse pers houdt het op 70), lezen we: “Na onderling overleg binnen A.N. werd er kort voor deze demonstratie ook beslist om een nieuwe woordvoerder aan te duiden, nl. Wesly Hendrickx (foto 2)”.

In een tweede artikel onder de kop A.N. is niet te stuiten! luidt het: “We krijgen de laatste tijd zoveel mails van mensen die zich willen aansluiten dat we momenteel moeten selecteren wie al dan niet geschikt is om actief te kunnen worden binnen onze groep.” Zodra het aantal Autonome Nationalisten het aantal vingers aan twee handen dreigt te overstijgen wordt het moeilijk. Er wordt herhaald dat er een nieuwe woordvoerder is “want Christian Berteryan heeft wegens persoonlijke redenen besloten om na 3 jaar geen woordvoerder meer te zijn”. Het werd teveel voor Corneel.

Wesly Hendrickx draait al een tijdje mee met de Autonome Nationalisten. Zo trok hij op 25 oktober vorig jaar samen met onder andere Christian Berteryan en Lieven Vanleuven naar de bijeenkomst van de Hooligans gegen Salafisten (HoGeSa) in Keulen. Geen betoging meer, na de vorige negatieve ervaringen, maar een bijeenkomst op een stevig door de Duitse politie omringd plein. Broer Andy werd zaterdag nog bij de arm gegrepen door de Nederlandse politie toen hij antifascistische tegenbetogers in Utrecht achterna wilde gaan (foto). Christian Berteryan kan zich nu gaan voorbereiden op het beroep dat hij instelde tegen zijn veroordeling in Mechelen. In eerste aanleg werd hij er voor het verspreiden van nationaalsocialistische propaganda veroordeeld tot zes maanden cel.

De weddenschappen over hoelang Wesly Hendrickx woordvoerder van de Autonome Nationalisten zal / mag zijn, kunnen beginnen.

21-12-15

VB-GEMEENTERAADSLID ADVERTEERDE IN BLOOD AND HONOUR-BLAD

Fighting Breed 3 - voorpagina.jpgDe voorbije weken haalde de gemeente Arendonk een paar keren de nationale media. Met dank aan N-VA-burgemeester Kristof Hendrickx. Eerst met een uitgelekte brief waarin hij de asielzoekers in zijn gemeente vroeg “de vrouwen, meisjes en dergelijke” niet lastig te vallen, daarna met zijn voornemen een video te laten maken waarin de asielzoekers onder andere geleerd wordt hoe ze een toilet moeten gebruiken. Toevallig ook de voorbije weken kregen we enkele exemplaren van het Blood and Honour-blad Fighting Breed te zien. Tussen Arendonk en Fighting Breed is er een link… Yggdrasil Tattoo. Het verhaal is niet nieuw, maar nu is een onthutsend bewijs opgedoken.

Op 21 februari 2008 meldde De Morgen: “In het dossier van Hans Van Themsche staat te lezen hoe de jongeman die bijna twee jaar geleden een bloedig spoor door Antwerpen trok zijn moordwapen uit de verpakking sneed met een mes. Dat mes was een aandenken van zijn opa, die voor de Waffen SS aan het oostfront gevochten had en voordien ook lid was van de Hitlerjugend. Op het mes dat Van Themsche cadeau kreeg, stond de nazislogan 'Blut und Ehre'. Het VB deed de racistische moordpartij van Van Themsche af als het werk van een losgeslagen gek, maar een variant van de slogan, de algemene SS-spreuk 'Meine Ehre heißt Treue', wordt voor een zacht prijsje wel op de arm getatoeëerd door VB-gemeenteraadslid Silvy Van Beers. Een foto van een dergelijke tatoeage is te vinden op de website van haar zaak Yggdrasil Tattoo, samen met tal van andere voorbeelden.

Zo maakt de zaak ook reclame met foto's van klanten die een driebenige swastika met daarin de cijfers 828 op hun kale schedel laten tatoeëren. In neonazimilieus staat 828 voor 'Heil Blood and Honour'. (…) Behalve de talrijke door extreem rechts gekaapte Keltische symbolen, is op een van de reclamefoto's ook een boksbeugel met het cijfer 18 in te zien. 18 staat voor de eerste en de achtste letter van het alfabet: A en H, een verwijzing naar Adolf Hitler. Daarrond is de tekst 'fighting breed' getatoeëerd. Silvy Van Beers heeft naar eigen zeggen geen weet van de foto's die op haar eigen website staan, noch van de betekenis ervan. ‘Wie u verteld heeft dat er hier neonazistische slogans of beelden worden getatoeëerd, weet er niets van. Ik wil daar verder geen commentaar over kwijt.’”

Na de publicatie van het artikel in De Morgen verdwenen de foto’s van alle kwalijke tatoeages van de website van Yggdrasil Tattoo op één na. Een paar dagen later publiceerde ook Het Nieuwsblad een artikel over deze kwestie, en reageerde Bruno Valkeniers die op punt stond om Vlaams Belang-voorzitter te worden. Bruno Valkeniers: “Ik zal met het betrokken partijlid een gesprek hebben. Maar de verantwoordelijkheid ligt in de eerste plaats bij de klanten die met deze tatoeages komen aandraven. Voor sommigen is gek immers nog niet gek genoeg. Tatoeëerders blijven commerçanten. Er moet bij hen ook brood op de plank komen.” Achteraf werd niets meer over deze zaak gehoord: Silvy Van Beers bleef VB-gemeenteraadslid en was bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 opnieuw lijsttrekker voor het Vlaams Belang in Arendonk.

Wist Silvy Van Beers echt niet dat ze “neonazistische slogans of beelden” tatoeëerde? Dat is toch weinig waarschijnlijk als we het blad Fighting Breed doorbladeren. Het is een blad uitgegeven door Blood and Honour / Combat 18, met als contactadres Postbus 10 in Hamme. Op de cover van Fighting Breed #3, dat begin jaren 2000 verscheen, is een blanke man getekend met achter hem een blonde vrouw. De man houdt een vuurwapen vast, een jasje bedekt deels zijn T-shirt maar “Terrormachine” is nog deels te zien en “Combat 18” is helemaal zichtbaar (foto 1). Verderop in het blad de url’s van neonazistische websites, artikels over de blanke suprematie, bespreking van muziek uit de neonaziscene en diverse advertenties… met op de laatste bladzijde, paginagroot, een advertentie van Yggdrasil Tattoo (foto).

Als men adverteert in een Blood and Honour-blad moet men niet afkomen met prietpraat als “Wie u verteld heeft dat er hier neonazistische slogans of beelden worden getatoeëerd, weet er niets van.” Het bewijst ook dat de zogenaamde screening van Vlaams Belang-kandidaten bij verkiezingen weinig voorstelt. Of dat men er niet zwaar aan tilt als een Vlaams Belang-kandidaat voor haar zaken adverteert in een Blood and Honour-blad.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 werd lijsttrekster Silvy Van Beers als enige op de Vlaams Belang-lijst in Arendonk herkozen. Hierbij kreeg ze 350 voorkeurstemmen, meer dan vier keer zoveel dan elk van de vier andere kandidaten op de Arendonkse Vlaams Belang-lijst. Maar Silvy Van Beers nam haar mandaat niet op en liet het over aan eerste opvolger Joan Wijnen, zoals zijzelf al gemeenteraadslid in Arendonk vanaf 2006. Op de website en Facebookpagina van Yggdrasil Tattoo zijn geen neonazistische symbolen meer te zien. Wel een Vlaams Leeuwtje dat men op de bil van een vrouw getatoeëerd heeft (foto 2). Wie ambities in die zin heeft, weet nu waar te zijn.

27-02-13

DE VRIJWILLIGERS DIE DE N-VA NIET GRAAG ZIET

Is het toeval dat het N-VA-Kamerlid Peter Dedecker (foto 1) was die de ACW-boekhouding uitploos en aan de schandpaal nagelde? Allicht niet.

 

Peter Dedecker is ook het Gentse Kamerlid dat een jaar geleden twitterde dat “slechts” twintig ex-VB’ers op de N-VA-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen zouden staan. Dedecker vergat erbij te vertellen dat het er eigenlijk meer dan zestig waren, dat het na leden uit lokale partijen de grootste groep overlopers uit andere partijen is, en dat tenzij Filip Dewinter zich zou aanbieden zowat elke VB'er aanvaard werd bij de N-VA. Nu ja, als er malversaties zijn bij het ACW mogen ze aangeklaagd worden. En is het aan het ACW om er lessen uit te trekken. Maar het bashen van het ACW was wat te opvallend zodat donderdag N-VA-Kamerlid en Antwerps ‘districtsburgemeester’ Zuhal Demir (foto 2) ingeschakeld werd om in een opiniebijdrage in De Standaard de plooien glad te strijken. Maar hoe deed ze dat?

 

Zuhal Demir: “De jongste dagen werd de indruk gewekt dat de N-VA een kruistocht tegen het middenveld organiseert. (…) De N-VA is niet gekant tegen middenveldorganisaties, integendeel. Zij, en in het bijzonder hun vrijwilligers, leveren uitstekend gemeenschapsvormend werk. Dat past helemaal binnen onze Vlaams-nationale visie op de samenleving. Samenlevingsopbouw is ook voor de N-VA van fundamenteel belang. Ziekenzorg, KAJ, KWB, Familiehulp of Okra zijn voorbeelden van positieve maatschappelijke inzet. Zo zien wij de samenleving graag.” Vrijwilligers die zieken verzorgen, culturele uitstappen inrichten of gepensioneerden bijeenbrengen… dat ziet de N-VA graag. Opvallend afwezige in het rijtje ACW-organisaties die de N-VA graag ziet, is de op één van de grootste. Het ACV, de vakbond. Een organisatie die op betaalde krachten, maar nog veel meer op vrijwillige vakbondsafgevaardigden, steunt.

 

“Waarom moeten vakbonden werkloosheidsvergoedingen uitbetalen?”, vervolgt Zuhal Demir even later. “Waarom lopen uitkeringen via ziekenfondsen? Waarom kan er niets veranderen op de arbeidsmarkt zonder goedkeuring van de sociale partners? Werkloze leden leveren vakbonden geld op.” Wat een bullshit.  Het is toch niet omdat de vakbonden geld krijgen voor de dossierkosten en het personeel op hun werkloosheidsdienst, dat ze zouden pleiten voor meer werklozen. Het tegendeel gebeurt. Zuhal Demirs pleidooi om iets te veranderen aan de arbeidsmarkt zonder goedkeuring van de sociale partners, is een pleidooi om nog meer door te voeren zonder de instemming van de vakbonden. Het sociaal-economisch programma van de N-VA is het programma van VOKA, en daarom moeten de vakbonden in een andere rol geduwd worden.

 

Nu de N-VA in een derde van de Vlaamse gemeenten en steden burgemeesters en schepenen levert, wordt de N-VA ook rechtstreeks geconfronteerd met de vakbondsmacht. Alvast eerste schepen in Mechelen Marc Hendrickx (N-VA, foto 3) is not amused. Donderdag was er een nationale vakbondsbetoging in Brussel, en daarmee bleven een aantal Mechelse stadsdiensten dicht of konden ze maar op halve kracht werken. Bij Marc Hendrickx kwam het Calimero-gevoel boven: "Ik betreur dat het vooral de diensten zijn die onder mijn bevoegdheid vallen, die staakten. Er is me vooraf niet het minste gevraagd, laat staan meegedeeld. Zonder twijfel durven de vakbonden de doorsnee Mechelaar, toch de dupe hiervan, recht in de ogen kijken en omstandig uitleggen waarom een staking nu net in dit departement moest."

Bij de vakbond wordt met onbegrip gereageerd op de uitlatingen van Marc Hendrickx. "Ik begrijp hem niet goed. De eerste vrijdag van deze maand heb ik het stadsbestuur via een aangetekend schrijven ingelicht over de staking. Daarvan is toch akte genomen op de vergadering van het schepencollege? De aankondiging heeft ook overal uitgehangen. Als schepen Hendrickx van niets weet, is het ne simpele om het op z'n Mechels te zeggen. Dan is hij een demagoog", reageert ACOD-secretaris Ghislain Barra. Hij denkt dat de geplande besparingen in Mechelen hebben meegespeeld bij de actiebereidheid donderdag.

 

We kunnen ons levendig voorstellen dat die besparingsvoorstellen op kap van het stadspersoneel inderdaad een rol hebben gespeeld bij de actiebereidheid in Mechelen. Als de N-VA niet weer wil geconfronteerd worden met stakingen, zal ze uit een ander vaatje moeten tappen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal, dedecker, demir, hendrickx, mechelen |  Facebook | | |  Print

11-02-13

BESPARINGEN? N-VA IS ROYALER VOOR ZICHZELF DAN DE PS

Stand-up comedian Han Solo zei laatst in Gazet van Antwerpen: “Vlaamse humor heeft altijd dat cynische ondertoontje: we zeggen iets maar doen iets anders. Bart De Wever is daar zeer bedreven in.” Volgens Han Solo maakt Bart De Wevers Vlaamse cynische humor tachtig procent uit van zijn populariteit. Dat zou wel eens kunnen, en dat ‘iets zeggen maar iets anders doen’ is er zeker bij.

 

Twee voorbeelden. Het eerste komt uit Mechelen waar N-VA-schepen Marc Hendrickx (foto 1, samen met burgemeester Bart Somers) vorige week bekend maakte dat hij wil inleveren op zijn wedde als schepen. Omwille van het stijgend aantal inwoners hebben de burgemeester en schepenen in Mechelen wettelijk recht op een hogere wedde. Er is echter een besparingsoperatie bij de Mechelse stads- en OCMW-diensten op komst, en in die omstandigheden wordt een hogere wedde voor de burgemeester en schepenen natuurlijk bijzonder slecht onthaald bij de bevolking, de stads- en OCMW-diensten. Marc Hendrickx stelde daarom voor op zijn (verhoogde) wedde in te leveren, tot grote verrassing van Bart Somers (Open VLD) die prompt een overleg met zijn coalitiegenoten bijeenriep.

 

Van het inleveren op de wedden van de burgemeester en schepenen komt uiteindelijk niets in huis. Bart Somers: “Er bleken teveel technische en praktische bezwaren. Ook al werd in alle fracties met sympathie gereageerd, bleek bij de afweging van de argumenten geen enkele schepen bereid de denkpiste verder te onderzoeken." Geen inlevering dus op de wedde van de burgemeester en schepenen in Mechelen. Maar N-VA’er Marc Hendrickx gaat nu in de Maneblussersstad wel door het leven als de man die wél wilde inleveren, maar niet mocht. Er zou nu tien procent bespaard worden op de kabinetten van de burgemeester en schepenen, en vijftien procent op de toelagen aan de politieke partijen. Eerst zien en dan geloven. In Antwerpen bijvoorbeeld wil de N-VA besparen op het aantal chauffeurs voor de collegeleden, maar het is maar de vraag of Bart De Wever en de N-VA-schepenen dan voor hun vervoer niet op andere dan de kabinetsbudgetten beroep gaan doen.

 

Tweede voorbeeld: het provinciebestuur van Antwerpen. Daar is N-VA’er Luk Lemmens (foto 2, de man achter Bart De Wever) eerste gedeputeerde en woordvoerder van de bestendige deputatie. Op 8 januari kondigde Luk Lemmens een lineaire besparing van drie procent aan voor alle provinciale diensten. Lemmens laat het aan de leidende ambtenaren over hoe die drie procent in hun departement bespaard wordt. Dat een besparing in het ene departement moeilijker is dan in  een ander departement, en minder verantwoord is, is een zorg die Luk Lemmens zich (nog) niet maakt(e). Het enige wat hij in zijn hoofd had en heeft, is dat hij elk jaar drie procent wil besparen bovenop de besparing het jaar voordien, en dat de andere provinciebesturen dit ook zouden moeten doen.

 

Ook op de partijdotaties wordt drie procent bespaard. Flink zo? Voor de partijdotaties zou men beter een voorbeeld nemen aan het Luikse provinciebestuur, meent Kris Merckx (PVDA). Kris Merckx: “Luik beperkt zijn dotaties aan de partijen vertegenwoordigd in de provincieraad tot een subsidiëring van de fractiewerking met 3.720 euro per raadslid en per jaar. Met 56 provincieraadsleden – in de vorige legislatuur waren dat er nog 84 – besteedt de provincie Luik dus 208.320 euro aan partijfinanciering. Bij een gelijkaardige regeling zou onze provincie 325.000 euro per jaar mogen besteden aan partijfinanciering, slechts 1/3 van de huidige 970.000 euro. Met haar ‘ingekrompen’ budget voor partijfinanciering geeft de provincie Antwerpen nog altijd driemaal meer uit dan de zogezegde potverterende Walen in Luik." En Kris Merckx vervolgt: "De N-VA in de provincie Antwerpen en de PS in de provincie Luik zijn aan elkaar gewaagd met elk ongeveer 35 % van de stemmen. Na de besparing van drie procent krijgt de N-VA van de provincie Antwerpen nog altijd 340.000 euro per jaar. Verhoudingsgewijs strijkt de  N-VA in de provincie Antwerpen daarmee drie keer meer op dan de PS in de provincie Luik.”

 

In het debat daarna in de Antwerpse provincieraad ontkende Luk Lemmens eerst dat hij gesproken heeft van lineaire besparingen, later gaf hij toe dat lineaire besparingen niet het beste idee zijn. Wel houdt hij vast aan het cumulatief besparen van drie procent per jaar, zodat hij aan het einde van de legislatuur uitkomt op vijftien procent besparing. Over de vergelijking tussen de dotaties aan de politieke partijen bij de provinciebesturen in Antwerpen en Luik, en de N-VA die verhoudingsgewijs driemaal meer opstrijkt dan de zo verfoeide PS, zweeg hij.

28-10-12

VB-PARLEMENTSLID VULT KRUISWOORDRAADSEL IN BIJ FORD-DEBAT

In Limburg verliezen meer dan tienduizend mensen hun job, koopkracht en tijdsinvulling. Want er zijn niet alleen de tienduizend mensen die bij Ford Genk en de toeleveringsbedrijven werken. Je zal maar in bijvoorbeeld een bedrijf in bouwmaterialen werken, aan wie kan je je bakstenen nu kwijt in de provincie? Alvast niet in de streek rond Genk.

 

Woensdag werd in het Vlaams Parlement gedebatteerd over de sluiting van Ford Genk. Televisiebeelden (Villa Politica, hernomen door het Nederlandse De wereld draait door) tonen een bevlogen toespraak van Groen-fractieleider Filip Watteeuw… terwijl de rest in het parlementair halfrond wat verveeld zit te kijken (Joke Schauvliege), een grapje maakt met de buur (Freya Van den Bossche)… Maar de hoofdvogel werd toch afgeschoten door de Vlaams-nationalisten (zie vanaf 2’30” op deze video). N-VA-parlementslid Marc Hendrickx uit Mechelen zit lusteloos een blaadje te doorbladeren, zijn VB-buurman Erik Tack uit Ronse buigt zich over… het kruiswoordraadsel van ’t Pallieterke (foto's).

 

Erik Tack zag er geen graten in. Aan Het Nieuwsblad vertelde hij: “Want ik was tegelijk aan het luisteren, en ik was tenminste aanwezig tijdens het debat. Dat kun je niet zeggen van veel andere parlementsleden.” Dat laatste is waar. Filip Dewinter was op hetzelfde ogenblik, samen met de VB-fractie in de Senaat, de bloempjes aan het buiten zetten in Letland. De ’t Pallieterke was overigens niet van Erik Tack zelf, maar van een collega. “Maar die slaagde er niet in het op te lossen. Daarom dat ik het dan maar even heb ingevuld.”

 

Het leven is prioriteiten stellen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, hendrickx, tack |  Facebook | | |  Print