26-05-16

EXTREEMRECHTS IN OOSTENRIJK. NEONAZI’S IN GRIEKS CYPRUS

Het was een bittere pil om door te slikken voor FPÖ-er Norbert Hofer (foto). Voorbije zondag werd hij net niet Oostenrijks president. Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken wenste op de verkiezingsdag Hofer nog “veel succes” toe, maar dat mocht niet baten. Zondag waren er ook parlementsverkiezingen in Grieks Cyprus, en die zorgden voor de intrede van het neonazistische ELAM in het Grieks Cypriotisch parlement.

Alexander Van der Bellen, een onafhankelijke kandidaat met een groene politieke loopbaan achter de rug, haalde het in Oostenrijk met 50,3 % van de stemmen. Norbert Hofer, die door de met het Vlaams Belang bevriende FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs) naar voren werd geschoven als vriendelijk gezicht van de partij, moest het stellen met 49,7 %. De zaak werd beslecht met 31.026 stemmen verschil. Bij de eerste stemronde kreeg Hofer nog 35,1 % van de stemmen en Van der Bellen slechts 21,3 %.

Kiesonderzoek zal moeten uitmaken wat de motivatie was om uiteindelijk toch meer Van der Bellen dan Hofer te stemmen. De deelname aan de verkiezingen – in Oostenrijk is er geen stemplicht – steeg van 68,5 % in de eerste stemronde naar 72,7 procent in de tweede stemronde, een stijging van de deelname aan de verkiezingen maar geen spectaculaire. De kiezers van de in de eerste stemronde verslagen kandidaten deden ertoe, alhoewel hun vorige kandidaat-president meestal geen stemadvies gaf. Als het er echt toe doet, is er een begrijpelijke afkeer van extreemrechts. Zo haalde de impopulaire Jacques Chirac het toch van Jean-Marie Le Pen bij de Franse presidentsverkiezingen in 2002. Maar het zou verkeerd zijn te denken dat het uiteindelijk altijd zo afloopt.

In een gisteren gepubliceerde opiniebijdrage schrijft Geert Van Istendael: “Misschien was het toch beter geweest dat de extreemrechtse luchtvaartingenieur (Hofer, nvdr.) de Oostenrijkse presidentsverkiezingen had gewonnen en niet de minzame groene opa (Van der Bellen, nvdr.). Misschien was de schok zo hard aangekomen dat de christendemocraten en sociaaldemocraten van West-Europa eindelijk uit hun halfslaap waren opgesprongen.” Dat lijkt ons evenwel meer dan een brug te ver. 1. Eens aan de macht kan (extreem-)rechts véél kapot maken, en probeer dat daarna maar eens te herstellen. 2. Wat zijn de kansen dat die traditionele partijen kúnnen gereanimeerd worden? Men kan dat wel willen, maar in heel Europa zien we die traditionele partijen alsmaar minder stemmen halen. Ter linker- en ter rechterzijde winnen radicalere varianten aan stemmen. Het is voor iedereen nog zoeken hoe we er beter van worden.

Geert Van Istendael heeft wél een punt wanneer hij schrijft: “De kleine mensen moeten zich maar aanpassen. Kleine mensen hebben zelden de keuze. De elite van klassieke democraten en hun dienaars, de technocraten, herhaalden uitentreuren hun hooghartige litanie: er is geen alternatief, er is geen alternatief. (…) Wat nu gebeurt tussen Burgenland en Vorarlberg, gaat veel verder (dan de komst van vluchtelingen, nvdr.). Het is een opstand van kiezers die zich geminacht voelen. (…) De elites van West-Europa zien zichzelf graag als breeddenkend en humaan. Maar de nood van hun medeburgers, die weigeren ze ernstig te nemen. Erger, ze kijken er op neer. Dat mag een elite met al haar voorrechten zich nooit permitteren (…).” Maar elites zullen nooit uit zichzelf veranderen, ze zullen het slechts doen als ze ertoe gedwongen worden door de basis van de samenleving.

In Grieks Cyprus (= tweederde van Cyprus, een derde van Cyprus is in Turkse handen) verloren de twee grootste partijen vorige zondag van hun pluimen: het rechtse Dimokratikos Synagermos (DISY) (min twee parlementszetels) en het communistische Anorthotiko Komma Ergazomenou Laou (AKEL) (min zeven parlementszetels). Een centristische en een sociaaldemocratische partij verloren eveneens wat stemmen. Twee nieuwe partijen, een solidariteitsbeweging en een burgeralliantie, haalden in één klap elk drie parlementszetels binnen. Beiden zijn afsplitsingen van grotere partijen die – anders dan die grotere partijen – géén hereniging met Turks Cyprus wensen.

Ethniko Laiko Metopo (ELAM) is met twee parlementszetels de derde nieuwkomer in het Grieks Cypriotisch parlement. Het is met maar 3,7 % van de stemmen (tegen 1,1 % bij de vorige verkiezingen in 2011), maar daarmee zit toch maar de Grieks Cypriotische variant van Gouden Dageraad in het parlement van een land dat sinds 2004 lid is van de Europese Unie. ELAM is eurosceptisch, zet zich af tegen migranten en de hereniging met Turks Cyprus, en is niet vies van het gebruik van geweld. Zowel politiek als qua stijl en financieel zijn er banden met Chrysi Avgi, Gouden Dageraad.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostenrijk, hofer, grieks cyprus, elam, van grieken, chrysi avgi |  Facebook | | |  Print

22-05-16

VALT VANDAAG EERSTE DOMINOSTEEN VAN EXTREEMRECHTS ?

Vandaag kiezen de Oostenrijkers hun president. Bij de eerste stemronde op 24 april haalde Norbert Hofer, de kandidaat van de FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs, partij bevriend met het Vlaams Belang), het met 35,1 %. Als tweede, en tegenkandidaat vandaag, kwam Alexander Van der Bellen uit de bus met 21,3 %, een onafhankelijke kandidaat met een groene achtergrond.

Irmgard Griss, een andere onafhankelijke kandidaat en voormalig rechter, kreeg op 24 april 18,9 % van de stemmen, de kandidaat van de Oostenrijkse sociaaldemocraten kreeg 11,3 % van de stemmen, de kandidaat van de christendemocraten 11,1 % en een derde onafhankelijke kreeg 2,3 % van de stemmen. Irmgard Griss gaf sindsdien wel een gezamenlijke persconferentie met Alexander Van der Bellen waarin ze zei dat Van der Bellen de kandidaat is die staat voor openheid naar de wereld, maar ze gaf geen stemadvies. De sociaaldemocraten riepen op om te beletten dat Hofer president zou worden. De christendemocraten hullen zich in stilzwijgen. Het kan dus nog alle kanten uitgaan, met toch een favorietenrol voor Norbert Hofer. Volgens de jongste peiling klopt Hofer Van der Bellen met 53 tegen 47 %, en doorgaans wordt extreemrechts onderschat in de peilingen.

Opmerkelijk is dat Norbert Hofer eigenlijk niet wilde deelnemen aan de presidentsverkiezingen. Norbert Hofer (rechts op de foto) wilde dat zijn FPÖ-voorzitter Heinz-Christian Strache (links op de foto) kandidaat-president zou zijn. Maar de top van de FPÖ wilde een man met een vriendelijke uitstraling en charisma. En dat is Strache zeker niet. Zowel De Standaard als Het Nieuwsblad/Gazet van Antwerpen graven dit weekend in het verleden van Hofer en komen uit op een donkerbruine figuur. The Guardian vraagt zich af of Hofer een wolf in een schaapsvacht is.

Maar waarom is dat donkerbruin verleden voor de Oostenrijkers geen bezwaar om hem staatshoofd te maken? De verleiding is groot om de migratiecrisis verantwoordelijk te stellen. Oostenrijk kreeg vorig jaar veel vluchtelingen over de vloer. Hoewel de meesten wilden doorreizen naar Duitsland, raakten de Oostenrijkers erg verdeeld over die instroom. Maar de FPÖ haalde in 1999, met de intussen overleden Jörg Haider, reeds 30 % van de stemmen. De FPÖ stapte toen in een conservatieve regering die geleid werd door de christendemocratische ÖVP. Een groot succes werd die regering niet, vooral door interne ruzies. In 2005 spatte de FPÖ uiteen. Haider richtte de BZÖ op, maar de Oostenrijkers bleven kiezen voor de partijnaam die ze het best kenden. Onder leiding van Heinz-Christian Strache zwenkte de FPÖ verder naar extreemrechts.

In Wenen werkte Strache gestaag aan de heropstanding van de partij. Hij deed dat in de eerste plaats met een anti-Europees en anti-establishmentdiscours. Zijn favoriete schietschijven waren de traditionele partijen, de ÖVP en de sociaaldemocratische SPÖ die na de Tweede Wereldoorlog de macht in Oostenrijk onder elkaar verdeelden. Toen Strache zich vervolgens ging profileren als ‘islambasher’ kreeg hij de wind helemaal in de zeilen. In oktober 2015 greep hij wel naast de burgemeesterssjerp van Wenen. “Dat de FPÖ het zo goed doet, komt vooral omdat de twee traditionele partijen de crisis zo slecht hebben aangepakt”, zegt Cas Mudde, die al jaren onderzoek doet naar extreemrechts, in De Standaard.

Vooral de sociaaldemocratische kanselier Werner Faymann reed een bijzonder opportunistisch parcours. Aanvankelijk schaarde hij zich helemaal achter de Duitse bondskanselier Merkel die het haalbaar zag de vluchtelingen te ontvangen. Maar toen Wenen de opvang weinig accuraat aanpakte en de Oostenrijkers kritischer werden, maakte Faymanns regering een bocht van 180 graden. Ondanks internationaal protest gingen de grenzen zelfs helemaal dicht. “Natuurlijk geef je als regering dan de indruk dat de FPÖ vanaf het begin gelijk had”, zegt Cas Mudde.

De nieuwe president kan de huidige Oostenrijkse regering ontbinden en een nieuwe kanselier aanstellen, die op zijn beurt kan vragen om nieuwe verkiezingen uitschrijven. Na Hongarije (met Viktor Orban en zijn Fidesz-partij) en Polen (met de partij van ‘Recht en Rechtvaardigheid’) kan zo ook Oostenrijk een rechts-populistisch (of extreemrechts, what’s in a word?) bestuur krijgen. In maart volgend jaar kiezen de Nederlanders een nieuw parlement. In de peilingen ligt Geert Wilders een straat voor op de andere partijen. In mei is het de beurt aan de Fransen om een opvolger voor president Hollande te kiezen. Marine Le Pen haalt zeker de tweede ronde. In september is het dan de beurt aan Duitsland. Daar is de Alternative für Deutschland aan een steile opmars bezig. “Maar meer dan waarschijnlijk levert geen van deze drie verkiezingen een radicaal-rechtse regering op”, zegt Cas Mudde. “Maar de traditionele politieke zullen zich schrap moeten zetten. (…) Wat ze in elk geval niet mogen doen, is de populistische partijen achternalopen.”

Die laatste les zouden ze na de jongste kiespeiling ook bij de N-VA geleerd moeten hebben. “Het steeds rechtser wordende discours van N-VA mag dan als doel hebben kiezers uit de klauwen van het Vlaams Belang te houden, het doet exact het tegenovergestelde”, schreef Tom Cochez. Maar verwachten, zoals iemand anders schreef, dat de N-VA nu plots een anti-establishmentpartij wordt, voor een echte vermogensbelasting zal gaan om de lasten over de bevolking eerlijker te spreiden… lijkt ons ook een illusie.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostenrijk, hofer, nederland, wilders, frankrijk, le pen, duistalnd, afd |  Facebook | | |  Print