Anti-Fascistisch Front / Verzet

Gisteren, op de internationale dag tegen homofobie, stuurde Filip Dewinter met zijn BlackBerry ons bericht door dat hij zorgde voor de coming-out als homo van politicoloog Dave Sinardet en onrechtstreeks voor het ‘homohuwelijk’. Filip Dewinter: “Waar ik allemaal niet goed voor ben!” Tja. Het was niet zijn bedoeling, maar het gebeurt wel meer dat zijn uitspraken een averechts effect hebben. In een volgende tweet vroeg Dewinter aan Dave Sinardet: "Krijg ik nu de homofobie- of de homofolieprijs?” Wat ons betreft krijgt Dewinter natuurlijk niet de homofolieprijs.

In de persmededeling uit 1995 Vlaams Blok wil geen homohuwelijken op het Antwerps stadhuis waar we gisteren naar verwezen, zei Filip Dewinter “geen voorstander (te zijn) van het toelaten van homohuwelijken, omdat het toelaten van dergelijke huwelijken de indruk wekt dat een homofiele relatie (man-man, vrouw-vrouw) evenwaardig zou zijn aan een heterofiele relatie”. Verder luidt het: “Door homohuwelijken in het Antwerpse toe te laten, wordt het traditionele gezin, dat de hoeksteen van onze samenleving is, op de helling gezet.” en: “Alhoewel het Vlaams Blok respect en begrip kan opbrengen voor de anders geaardheid van een minderheid van de bevolking, is de partij van oordeel dat de uitzondering niet tot de regel moet worden uitgeroepen.” We zijn intussen negen jaar na het openstellen van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht in 2003, en zestien jaar na het openstellen van een samenlevingsregister in 1996, maar we hebben toch niet de indruk dat het intussen de regel is geworden, dat de meerderheid van de bevolking van de gelegenheid geprofiteerd heeft, om relaties met mensen van hetzelfde geslacht aan te gaan.

De geciteerde persmededeling van Filip Dewinter ligt volledig in de lijn van wat Karel Dillen en anderen vóór Dewinter vertelden. Op 13 juni 1990 sprak Karel Dillen in het Europees Parlement over “de waanzin van een metgezel van hetzelfde geslacht”. Propagandaverantwoordelijke Xavier Buisseret, vorige zondag nog gehuldigd, omschreef homo’s in diezelfde maand in het Vlaams Blok-maandblad als een “opeenhoping van abnormale viezigheid en rioolsmeerlapperij”. En Jef Elbers, van 1992 tot en met 1995 VB-vertegenwoordiger in de Raad van Beheer van de BRTN (de huidige VRT), zei in De Zwijger van 12 januari 1983: “Homofilie is geen natuurlijk verschijnsel. Het is een afwijking. We moeten daar een oplossing voor vinden en zorgen dat het niet meer voorvalt.” Maar er was een evolutie in het denken, zelfs bij Karel Dillen. In de Nieuwsbrief van de Vereniging van Vlaams Blok Mandatarissen van 15 maart 1994 zei Karel Dillen dat men eerbied moet hebben “voor de tragiek van dergelijke toestand”, dat homo’s en lesbiennes in het maatschappelijk leven niet benadeeld mogen worden “mits zij hun situatie niet misbruiken in het openbaar leven” en dat “niemand kan ontkennen dat sexueel abnormaal aangelegden waardevolle bijdragen leverden tot kunst- en geestesleven.”

En wat denken ze tegenwoordig bij het VB over holebi’s? In het VB-programma voor de federale verkiezingen in 2010 noch voor de Vlaamse verkiezingen in 2009 vonden we een verwijzing naar homo’s en lesbiennes. In een ‘Wat zegt het Vlaams Belang over…’ op de VB-website luidt het: “Wij hebben niets tegen holebi’s.” Het Vlaams Belang heeft “heel wat andersgeaarde leden” en “ook enkele homoseksuele en lesbische mandatarissen” maar zij “lopen er niet mee te koop”. Ten gronde blijft de houding: homoseksualiteit is geen probleem… zolang men het maar niet publiek toont. “Er zijn grenzen, niet alles moet kunnen.” En: “Homo’s hebben niet minder rechten dan anderen, maar ook niet meer.” Alsof homo’s meer rechten zouden hebben dan heteroseksuelen. Het “wettelijk homohuwelijk” is voor het VB “een brug te ver”. Het VB is ook tegen de kans voor holebi’s om kinderen te adopteren. Het VB vindt haar houding in deze zaken overigens geen discriminatie. Parbleu. Promotie voor een homovriendelijk toerisme wordt in het belachelijke getrokken. De internationale dag tegen homofobie gisteren was geen reden voor een berichtje op de website van het VB. Toen een jaar geleden deining ontstond nadat allochtone jongeren in Brussel een homokoppel hadden aangevallen en geslagen, drong VB-Kamerlid Bert Schoofs bij de minister van Justitie niet aan op maatregelen tegen geweld op homo’s, maar op “specifieke maatregelen tegen religieus geïnspireerd geweld”.

Neen, de homofilieprijs is nog niet meteen voor Dewinter en de zijnen.

In  De Standaard vertelde gisteren politicoloog Dave Sinardet (foto 1) dat hij zijn coming-out als homo te danken heeft aan Filip Dewinter.* Maar Filip Dewinter heeft nog meer gedaan voor de homo’s en lesbiennes: onrechtstreeks is hij er de aanleiding van dat in ons land mensen van hetzelfde geslacht kunnen huwen.

Het verhaal begint op 5 september 1995 als René Los, partner van Tom Lanoye, in Humo zegt dat men op gemeentelijk vlak de discussie rond gelijke rechten voor homo’s kan stimuleren door het openen van een register voor samenwonenden. Zoals in Nederland kan. Anderhalve maand later is ‘het homohuwelijk’ onderwerp van discussie in het VTM-praatprogramma Marlène (genoemd naar presentatrice Marlène de Wouters). Eén van de genodigden is Filip Dewinter. Omdat hij “bekend staat omwille van zijn krachtige uitspraken". Een andere genodigde is Agalev-senator Eddy Boutmans die een wetsvoorstel verdedigt om samenwonenden meer rechtszekerheid te bieden middels op de Burgerlijke Stand te registreren notariële samenlevingscontracten. Daags na de uitzending verspreidt Filip Dewinter een persmededeling onder de titel Vlaams Blok wil geen homohuwelijken op het Antwerps stadhuis.

Aanleiding voor de VB-persmededeling is de reactie van een kijker bij Marlène die vertelde dat de voorbije zomer ergens in Vlaanderen een man gehuwd is met een andere man. Consternatie in de studio. Bij navraag blijkt het te gaan over de inzegening van de relatie tussen die twee mannen door een priester. Eddy Boutmans vertelt daarop dat de Antwerpse schepen voor Burgerlijke Stand, Patsy Sörensen, van plan is iets te organiseren zodra samenlevingscontracten geregistreerd kunnen worden bij de Burgerlijke Stand. Meer dan “van plan” zijn “iets te organiseren” is er op dat ogenblik niet, maar de overtrokken reactie van Filip Dewinter zet de zaak in een stroomversnelling. Overtrokken want er is geen sprake van dat het samenlevingsregister evenwaardig is aan het huwelijk, het biedt alleen een beetje meer rechtszekerheid door het aanzetten een samenlevingscontract bij een notaris af te sluiten. Zo'n samenlevingscontract is immers een van de voorwaarden om in het samenlevingsregister ingeschreven te kunnen worden. Het samenlevingsregister is ook niet enkel iets voor homo’s, het samenlevingsregister en -contract is er evengoed voor mensen van verschillend geslacht die samenleven maar niet kunnen of willen huwen.

Op het kabinet-Sörensen wordt informatie ingewonnen over de regeling in Nederland, wordt contact opgenomen met de federatie van notarissen... Een reglementering voor de registratie bij de Burgerlijke Stand van notariële samenlevingscontracten wordt uitgeschreven. Het Antwerps schepencollege steunt de zaak alhoewel daar toch conservatieve schepenen bij zijn als Hugo Schiltz (VU), Bruno Peeters (CVP) en Leo Delwaide (PVV). Maar iedereen kent wel de problemen na het plots overlijden van iemand met wie men samenwoont: de familie van de overledene die met alles aan de haal gaat en de samenwonende die met lege handen achterblijft. Of nog andere pijnlijke situaties die een aansporing zijn om relaties zoveel als mogelijk juridisch te beschermen. Alleen de toen als progressief bekend staande schepen André Gantman (PVV) wil het spel niet meespelen. Tom Lanoye en René Los zouden op 20 april 1996 de eersten zijn die zich in het samenlevingsregister bij de Burgerlijke Stand laten noteren, maar een paar dagen eerder laten de journalisten Paul Goris en Ingrid Vander Veken zich als allereerste al inschrijven in dat samenlevingsregister.

De ceremonie voor Lanoye en Los vindt plaats in het statige kabinet van schepen Sörensen, gelegen boven de diensten van Bevolking en Burgerlijke Stand in Antwerpen. Niemand heeft er behoefte aan om het feestje te laten plaatsvinden op het stadhuis. Een feestje werd het wel (foto 2), met onder andere live muziek van La Esterella. Gazet van Antwerpen kopte op 20 april 1996 dat het samenlevingsregister een lege doos is. Juridisch is het dat ook. Het notariële samenlevingscontract heeft meer waarde dan de registratie van dat contract bij de Burgerlijke Stand. Maar voor het eerst wordt publiek zichtbaar dat ook homo’s en lesbiennes een duurzame relatie willen en kunnen aangaan. Twee maanden na het Antwerpse samenlevingsregister wordt in het Limburgse Maaseik een samenlevingsregister opengesteld. Hierna volgen nog meer gemeenten. Zeven jaar later wordt in het Belgisch parlement een wet goedgekeurd die het ook voor mensen van hetzelfde geslacht mogelijk maakt te huwen. Op 6 juni 2003 wordt in Kapellen, ten noorden van Antwerpen, het eerste ‘homohuwelijk’ afgesloten, met Marion Huibrechts en Christel Verswyvelen als gelukkigen.

Had Filip Dewinter met zijn persmededeling niet zo overmatig gereageerd, het samenlevingsregister zou niet zo vlug een feit worden en het openstellen van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht evenmin.

* Dave Sinardet: “Wie vandaag gelijkgestemden wil vinden, kan dat via internet, maar destijds was het veel minder evident om je isolement te doorbreken. Ik zocht zelfs tevergeefs in het telefoonboek onder 'homo', 'gay' of 'organisatie'. Ik dank mijn coming-out aan Filip Dewinter. Begin 1995 gaf hij een groot interview aan Humo waarin hij onsympathieke uitspraken deed over homo’s. Een van de organisaties die toen een woedende lezersbrief heeft geschreven, was het Roze Actiefront. Ik heb hen gecontacteerd, en niet veel later heb ik mijn coming-out gedaan. De volgende keer dat ik Filip Dewinter tegenkom, moet ik hem toch eens echt bedanken (lacht).”

Die N-VA’ers toch. Bij gebrek aan ernst zorgen ze wel voor de lachspieren. Neem nu Siegfried Bracke. Die twitterde vorig weekend dat hij de voetbalwedstrijd AA Gent - Club Brugge op televisie volgde als “13de man voor de Buffalo’s”. In voetbalploegen worden 11 spelers opgesteld, en supporters worden daarom wel eens “de 12de man” genoemd. Ook het voorbije weekend: de Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD, nu N-VA) die niet wist dat VB’er Karim Van Overmeire intussen N-VA’er is geworden. In augustus vorig jaar. Ludo Van Campenhout: ”Zit Karim Van Overmeire tegenwoordig bij de N-VA? Bent u zeker? Tja, ik kan soms ook niet meer volgen hoor.”

Aanleiding was de vraag aan Ludo Van Campenhout in De Morgen Magazine of hij wist van welke N-VA’er de uitspraak is: “Homodiscriminatie is een schijnprobleem dat misschien wel in kringen van zogenaamde intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar niet in brede lagen van de samenleving.” In een gisteren gepubliceerde lezersbrief wijst Karim Van Overmeire erop dat de quote “een vrije bewerking is” van zijn tussenkomst bij de bespreking van de Beleidsbrief Gelijke Kansen in 1996. Hij was toen al voorstander van een wetgeving die discriminatie omwille van seksuele geaardheid verbiedt ("In principe wel" was zijn antwoord toen hij daarover een expliciete vraag kreeg, nvdr.). De essentie van Van Overmeires betoog was dat het beleid gericht was op “een aantal goed georganiseerde groepen, terwijl er geen aandacht was voor groepen die minder goed georganiseerd zijn”. De Morgen repliceert dat Van Overmeire inderdaad nog wel andere groepen citeerde, maar om het gelijke kansenbeleid te ridiculiseren. Lezing van de 'parlementaire handelingen' geeft De Morgen gelijk.

Een paar citaten uit de bespreking in het Vlaams Parlement, 23 mei 1996. Karim Van Overmeire: “Ik denk ondermeer aan de vermeende (sic) ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en aan de ongelijkheid tussen de senioren en de jongeren. Tevens is er een grote groep mensen die om één of andere reden niet beantwoorden aan de tijdsgebonden schoonheidsnorm. (…) Een student met een gezicht vol pukkels zal voor een mondeling examen zijn stof beter moeten kennen dan het mooiste meisje van de klas. Roodharige kinderen worden aan de spotlust van hun klasgenoten onderworpen, zeker als ze bovendien een beugel of een brilletje dragen.”

“Lange mensen hebben het evenmin gemakkelijk in onze samenleving, want ze stoten voortdurend hun hoofd. Kleine mensen kunnen dan weer geen rijkswachter worden. We mogen de linkshandigen niet vergeten. Deze tamelijk grote groep heeft het niet onder de markt in een wereld die volledig op rechtshandigen is afgestemd. De lijst is eindeloos. Er is echter geen enkele reden om deze voorbeelden niet even ernstig te nemen als de door u geselecteerde groepen (onder andere de holebi’s, nvdr.). Er is eveneens discriminatie tussen de mensen met zogenaamd politiek correcte opvattingen en mensen zoals ik, met politiek niet correcte opvattingen.”

Karim Van Overmeire neemt niet enkel het gelijke kansenbeleid voor holebi’s op de korrel. Ook dat voor vrouwen. Karim Van Overmeire: “Mevrouw de minister, ik geloof echt niet dat u de vrouwen gelijke kansen wilt geven. U wilt wel een bepaald soort vrouwen extra wapens geven, namelijk zij die voor een beroepsloopbaan buitenshuis kiezen, en u wilt ook de andere vrouwen die richting uitsturen. Een vrouw kan zich volgens u maar ontplooien met een voltijdse job buitenshuis en een continue beroepsloopbaan. Ik durf te betwijfelen omdat ik deze stelling niet echt bevestigd zie door de vrouwen om me heen van wie minstens een deel heeft gekozen om thuis bij de kinderen te blijven en anderen dit zouden doen indien ze er de financiële ademruimte voor hadden.”

“We geloven dat democratie impliceert dat men de maatschappelijke opvattingen niet via optreden van de staat poogt te forceren. Wij zijn geen voorstander van onbemande camera’s in elke huiskamer om te controleren of mannen en vrouwen wel net evenveel koken, afwassen en schoonmaken.” In heel de beleidsbrief van gelijke kansenbeleid was natuurlijk geen sprake van onbemande camera’s in huiskamers, maar Karim Van Overmeire hing graag dat schrikbeeld op. Karim Van Overmeire komt nog eens terug op de discriminatie van holebi’s: “In De Morgen had men het over de homo provocatus. De militante homosexuelen vormen inderdaad een kleine maar luidruchtige lobbygroep. Het probleem komt me eigenlijk voor als een schijnprobleem, dat misschien wel in kringen van zogenaamd weldenkende intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar toch niet echt in brede lagen van de samenleving.”

Omdat hij er niet uit geraakt, schakelt Karim Van Overmeire dan maar over op “het probleem van de vreemdelingen”: “Voorstellen als een grotere participatie van vreemdelingen aan spelprogramma’s op televisie zijn ongetwijfeld goed bedoeld. Het klinkt zelfs heel lief. Maar wat brengt dat op? Het resultaat kan zijn dat vreemdelingen wegens hun achterstand op taalkundig vlak minder vaak winnen dan autochtonen. Dat zou dan weer de vooroordelen bevestigen. Wat zal u dan doen, mevrouw de minister? De vragen manipuleren of quota van winnaars opstellen?” Dat bijvoorbeeld ook hoger opgeleide allochtonen gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt, het is aan de zorgen van Karim Van Overmeire ontsnapt.

Een week geleden was er een Facebook-bericht dat Karim Van Overmeire samen met Frank Vanhecke en Erik Arckens gezien werd in een Vlaams-nationalistisch café in Brussel. Werd een overstap naar de N-VA van Frank Vanhecke en Erik Arckens besproken? Vooral een overstap van die laatste werd op gelach onthaald gezien zijn harde standpunten als VB’er. Het is natuurlijk niet omdat drie mensen samen op café zijn dat daar meteen partijpolitieke bedoelingen achter moeten gezien worden. Maar de VB’er die het nieuws uitbracht, zag het wel zo. Ludo Van Campenhout kan maar beter aan Bart De Wever vragen hem tijdig te informeren over nieuwe overstappen van het VB naar de N-VA.

Het Franse satirisch weekblad Charlie Hebdo ligt opnieuw in de winkel met een provocerende cover nadat vorige week de redactielokalen met een molotovcocktail vernield werden. Op de cover deze week tongzoent een moslim een tekenaar van Charlie Hebdo. Daarboven staat de tekst Liefde is sterker dan haat (foto). Het Vlaams Belang vindt het goed dat Charlie Hebdo haar vrijheid van meningsuiting opeist.

Op de website van het Vlaams Belang luidt het: “Vermits homoseksualiteit in de islam een groot taboe is, mag aangenomen worden dat Charlie Hebdo andermaal op zere tenen trapt. Over smaken kan geredetwist worden en erg smaakvol is de spotprent misschien niet. Maar het blad maakt alleszins duidelijk dat het niet buigt voor intimidatie en geweld. En dat kan alleen maar toegejuicht worden. Charlie Hebdo maakt duidelijk dat vrije meninguiting het hoogste goed is in een democratie en dat niemand het recht kan opeisen om niet beledigd te worden.” Als het VB een partijbijeenkomst houdt in een openbaar gebouw, en er hangt in de buurt een afbeelding van twee kussende mannen, dan denkt het VB evenwel heel anders over de vrije meningsuiting.

We hebben het verhaal al eerder verteld, maar in het kort: Het VB richtte in het Cultureel Centrum Luchtbal een congres in ter voorbereiding van gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen als daar toevallig ook een tentoonstelling over ‘De kus’ staat opgesteld. Eén van de beelden is dat van twee kussende mannen, en het VB vond er niet beter op dan het schilderij af te dekken met een handdoek. Toen een medewerker van het Cultureel Centrum de handdoek wegtrok, hing het VB de handdoek terug over het schilderij. De zaak kwam ter sprake in de gemeenteraad en Hilde De Lobel zei daar: “Er is niets, maar dan ook niets gebeurd, dat een andere vereniging die gebruik zou hebben gemaakt van die zaal niet zou gedaan hebben.”

Als het is om moslims te jennen dan vindt het VB twee kussende mannen misschien niet smaakvol, maar toch toe te juichen. Als twee kussende mannen in de buurt van een VB-bijeenkomst te zien zijn, moet dat beeld aan het oog onttrokken worden. VB’ers hebben een aparte logica.

Vorige zaterdag werd aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout BorgerRio georganiseerd, een feestelijke braderij met lokale en Braziliaanse accenten. Op de hoek van de Turnhoutsebaan en de Kerkstraat stond in de vooravond Abu Imran, de Belgisch-Marokkaanse woordvoerder van Sharia4Belgium, te prediken. Abu Imran (foto) wees op de toenemende criminaliteit – “Zelfs in Nederland moet men gevangenissen huren.” – en had als oplossing voor de criminaliteit de invoering van de sharia. Dat Abu Imran zich liet omringen door een vijftal bodyguards in kledij die men eerder in Saoedi-Arabië zou verwachten, maakte hem niet sympathieker.

Ongetwijfeld vinden een aantal mensen in de sharia sympathieke straffen voor moslims, maar een overdonderende meerderheid in ons land vindt het een barbaarse en verwerpelijke rechtspraak. De kans dat de sharia wordt ingevoerd in ons land is bijgevolg nihil, maar intussen ondervinden homo’s, vrolijke geklede vrouwen – het weze autochtone dan wel allochtone – tot en met kinderen als maar meer last van moslimjongeren en anderen die hun moraal willen opleggen. Er is discussie of die moraal islamitisch geïnspireerd is, dan wel de islam of ‘Oost-Europese mentaliteit’ erbij gehaald wordt als excuus voor machogedrag. Feit is dat dit gedrag onaanvaardbaar is. Hier moet actief tegen opgetreden worden.

Wie echter bijzonder slecht geplaatst is om hierin anderen de les te spellen, is het VB. Het VB klaagt over de ‘allochtone zedenpolitie’ en de ‘koranpolitie’. Het VB roept wel niet op om homo’s in elkaar te rammen, maar daar houdt het mee op. Homoseksualiteit kan voor het VB slechts als het niet openbaar getoond wordt. Homohuwelijken kunnen niet. En rechten voor vrouwen? Het VB put zich meer uit in aan te tonen hoe vrouwonvriendelijk de islam is, meer dan dat de partij rechten voor vrouwen bij ons ondersteunt. Als commentator Luc Van der Kelen maandag in Het Laatste Nieuws opmerkte dat er bij ons geen plaats is voor wie “middeleeuwse religieuze normen” wil opleggen, en dat men onze way of life moet respecteren, antwoordt het VB: “Dat is wat wij al jaren zeggen.” Het VB zegt echter meer: voor het VB is er hier geen plaats voor de islam. In het commentaar van Luc Van der Kelen maandag is het woord “islam” niet eens gevallen.

Voor Luc Van der Kelen en anderen geldt dat “opgelegd gedrag” moet aangepakt worden, wat ook de reden is. Een fundamenteel verschil met de VB-retoriek.

Gisteren zou een studiedag in Antwerpen over holebi’s en onderwijs besloten worden met de ondertekening door alle Antwerpse onderwijsnetten van een charter voor een actief beleid tegen discriminatie op basis van seksuele geaardheid. De uitnodigingen voor de studiedag waren al vertrokken als bleek dat de Joodse scholen weigeren het charter te ondertekenen. Een Vlaams Belang-comité juicht de houding van de Joodse scholen toe en roept het katholiek onderwijs op hetzelfde te doen.

“Ik ben hier echt verbolgen over”, zegt Antwerps schepen voor onderwijs Robert Voorhamme (SP.A) over de weigering van de Joodse scholen om het charter tegen discriminatie van holebi's te ondertekenen. “In het charter engageren de onderwijsnetten zich dat ze aandacht hebben voor holebi’s. Het charter moeten ze uithangen in de school. Dat nu juist de Joodse scholen dwarsliggen, vind ik onbegrijpelijk. Ik was zondag nog op de herdenking van de Shoah. Sprekers spraken over de verschrikkelijke opvattingen die hebben geleid tot het vermoorden van mensen met andere politieke opvattingen, geloofsovertuigingen en op basis van seksuele geaardheid. De Joodse gemeenschap heeft zwaar geleden. Ik snap echt niet dat juist zij nu weigeren om dit charter te ondertekenen.”

Ook andere leden van de onderwijsraad vertonen koudwatervrees. “Alleen halen zij het argument van planlast voor de scholen boven”, zegt Voorhamme. “Dat is er over. Tijdens de lessen aandacht hebben voor holebi’s of het uithangen van het charter verzwaart niet de werking van de school. Deze scholen sluiten hun ogen voor deze problematiek.” En de problematiek is ernstig. Uit onderzoek blijkt dat eenderde tot bijna de helft van de homo’s, lesbiennes en bisexuelen tijdens hun opgroeien zelfmoordgedachten hebben. 12,4 % van de homojongens onderneemt effectief een zelfmoordpoging (tegenover 5,9 % van de heterojongens). Bij lesbische meisjes is het nog erger gesteld: 25 % onderneemt een zelfmoordpoging tegenover 5,4 % van de heteromeisjes. De studiedag is gisteren geëindigd zonder het ondertekenen van het charter, maar schepen Voorhamme roept de onderwijsnetten die het wél willen tekenen op om dit alsnog te doen. “Wie weigert, moet dan maar eens aan het publiek uitleggen waarom ze dit niet doen.”

Bij Joods Actueel wordt erop gewezen dat het katholiek onderwijs ook niet de intentie had om het charter te ondertekenen, en er voor het overige bij de orthodoxe-joodse gemeenschap de “live and let live’-filosofie heerst. “Maar dat respect voor anderen moet wederzijds zijn. Men moet ook respect kunnen opbrengen voor de levensvisie van de gemeenschap indien zij verkiezen om homoseksualiteit niet te promoten.” Het charter heeft anders niet de bedoeling homoseksualiteit te promoten, wel om discriminatie en pesterijen tegen te werken. En verder: “Joodse scholen hebben niet specifiek een probleem met het bespreken van homoseksualiteit, maar met elke vorm van seksualitieit tout court. (…) Als heterorelaties er tussen leerlingen taboe zijn, dan is het ook begrijpelijk dat homoseksualiteit onder de aandacht brengen nog veel moeilijker zou zijn.” Tja. Er zijn ook moslims die beweren dat homoseksualiteit bij hen niet bestaat. Hoeveel dieper kan men nog zijn kop in het zand steken?

Intussen krijgen de Joodse scholen applaus vanop de VB-banken. De ‘Beweging voor Christelijke Solidariteit’ van Philippe Van der Sande en Tanguy Veys verstuurde gisterenmiddag een persmededeling onder de koppen: Charter over homoseksualiteit in Antwerpen: vrijheid van onderwijs komt in het gedrang, Proficiat, vertegenwoordigers van Joodse scholen, om het charter niet te ondertekenen en Beweging voor Christelijke Solidariteit roept katholiek onderwijs op om charter ook niet te ondertekenen. “Er is geen nood aan een charter om de scholen aan te zetten om niet te discrimineren”, zegt Philippe Van der Sande, voorzitter van de Beweging voor Christelijke Solidariteit, fractieleider van het VB in de OCMW-raad in Antwerpen en perswoordvoerder van Filip Dewinter. “Geen enkele school discrimineert immers leerlingen op basis van hun seksuele geaardheid.” Waar hij die wijsheid vandaan haalt, zegt Van der Sande er niet bij. Alleszins zijn de zelfmoordneigingen (tweemaal hoger bij homojongens, vijfmaal hoger bij lesbische meisjes) een reden om die problematiek op school te bespreken. Niet?

“De socialisten willen hun progressieve ideeën over seksualiteit aan iedereen opdringen. Daarmee komt echter de vrijheid van onderwijs in het gedrang. Kan een katholieke of Joodse school immers nog haar eigen standpunten inzake homoseksualiteit onderwijzen na het ondertekenen van dit charter? Neen, het zal het een of het ander zijn. In een katholieke school moet de katholieke leer over seksualiteit onderwezen kunnen worden en daar heeft socialist Voorhamme zich niet mee te bemoeien”, zo fulmineert Philippe Van der Sande nog. “Daarom feliciteert de Beweging voor Christelijke Solidariteit de directies van de Joodse scholen voor hun moedige en consequente houding. De Beweging roept de vertegenwoordigers van het katholieke onderwijsnet om het charter ook niet te ondertekenen en zo duidelijk te kiezen voor hun eigen katholiek pedagogisch project inzake seksualiteitsbeleving.”

Onder het mom van het eigen pedagogisch project menen sommigen dat het niet gepast is aandacht te hebben voor discriminatie. En als er niet dat “eigen pedagogisch project” is, is er wel iets anders waarom VB’ers vinden dat er geen aandacht moet besteed worden aan discriminatie. Toch niet als allochtonen en holebi’s er het slachtoffer van zijn.

Filip Dewinter haalde gisteren alle kranten met zijn verklaring in het Vlaams Parlement dat de beste preventie tegen hiv-besmetting “duurzame heteroseksuele relaties” zijn. Het was geen lapsus naar aanleiding van de Wereldaidsdag op 1 december, Dewinter twitterde het ook nog eens. Van een duurzame homoseksuele relatie heeft Dewinter nog nooit gehoord. Nog nooit een interview met Koen Crucke en Jan Gheysens gelezen of gezien, om maar een willekeurig gekozen koppel te noemen? Dewinters goede vriend en voormalig VB-parlementslid Freddy Van Gaever haalde daarentegen slechts enkele krantenregeltjes, en dan nog slechts in één krant. Hij is nochtans ook bevallen van een origineel idee: laat alle vrouwen werken tot hun 68 jaar vooraleer ze op pensioen mogen gaan.

Eerst het goede nieuws over Freddy Van Gaever (72 j., foto), gepensioneerd zakenman en één van de financiers van het eerste uur van het VB. Freddy Van Gaever wil naar het buitenland verhuizen. Voormalig VB-parlementslid An Michiels en voorzitster van het VB-Borgerhout Janice Laureyssens achterna. Zijn huis in Wommelgem heeft Van Gaever al te koop gesteld. Eén probleem nog: Van Gaevers echtgenote wil niet mee naar het buitenland. Zij wil naar Brasschaat verhuizen, waar twee van hun drie kinderen wonen. Maar in Brasschaat is het ook een en al kommer en kwel door de inbraken daar.

En dan het slechte nieuws: Freddy Van Gaever wil stoppen met elke dag een bericht te posten op zijn website. “Beste lezers, ik denk dat ik ga stoppen met mijn dagelijkse berichten. Al mijn bijdragen dienen tot NIETS”, schreef Van Gaever gisteren op zijn website. “De grote schuldigen zijn de bestaande politieke partijen die elkaar maar steeds bekampen ten voordele van steeds dezelfde ‘leiders’, hun families en vrienden. (…) De werkelijke belangrijke problemen, zoals de sterk stijgende criminaliteit, het drugprobleem, het steeds meer uitmelken van de productieven ten voordele van steeds grotere aantallen mee-eters en profiteurs worden niet aangepakt.” Toen hij na de verkiezingen op 13 juni 2010 noodgedwongen moest afscheid nemen van zijn fluwelen zitje in de Senaat zag Van Gaever nog als oorzaak van het niets kunnen realiseren: het cordon sanitaire rond het VB.

Maar Freddy Van Gaever is een ondernemend man. Het aantal ondernemingen van Freddy Van Gaever die failliet zijn gegaan overstijgt net niet het aantal ondernemingen die hij opgericht heeft, en met nog enig voorbehoud lanceert hij al een volgend idee. Freddy Van Gaever: “De enige oplossing (voor het steeds meer uitmelken van de productieven enzomeer, nvdr.) is misschien eens te trachten alle productieve Vlamingen samen te brengen in een totaal nieuwe partij. Een partij van de Productieven. De PP !” De Partij van de Productieven is “solidair maar niet naïef” met wie niet productief kan zijn. Universiteitsstudenten mogen één jaar bissen, maar daarna moeten ze de kosten van hun studies zelf dragen. Over de werklozen is Van Gaever deze keer minder concreet dan vroeger toen hij de werkloosheidsuitkeringen na een maand al met een kwart wilde verminderen, en aan dat ritme verder zodat er na vijf maanden niets meer overblijft van uitkering.

De zwaar gehandicapten (“De blinden en doofstommen enz.”) krijgen in het plan van Van Gaever driekwart van het gemiddelde dat de “gezonden” verdienen. Het heeft Freddy Van Gaever altijd gestoord wat gehandicapten nu slechts krijgen. “Maar dat is het dan. De leden van de PP willen niet meer betalen voor bijvoorbeeld. gezonde mensen die op dertigjarige ouderdom op een terrasje zitten ‘pinten te pakken’ en verklaren werkloos te zijn, het ‘kapitalisme te haten’, en bij iedere oproep klaar staan om met ‘rode vlaggen’ te helpen zwaaien!” En wat met de senioren? “De PP moet er voor zorgen dat iedereen boven een zekere ouderdom (65, 67, 70? – getal aan te passen volgens de levensverwachting) niets te kort komt en geen koude of honger mag lijden.”

“Voor alle senioren zal goed worden gezorgd”, voegt Freddy Van Gaever er nog aan toe. Luc Van der Kelen vroeg Freddy Van Gaever om verduidelijking en meldt in Het Laatste Nieuws: “Elk jaar zou de pensioenleeftijd herberekend worden op basis van de levensverwachting. Die ligt voor mannen op 78 en voor vrouwen op 83 jaar. Van Gaever vindt dat iedereen gemiddeld recht heeft op 15 jaar pensioen. De huidige pensioenleeftijd zou hij dus op 63 leggen voor mannen en op 68 voor vrouwen. Vrouwen leven langer, dus horen ze ook langer te werken. (…) Wat meteen het probleem van hun discriminering in topfuncties zou oplossen. Topfuncties zouden meer en meer in hun handen komen, naarmate de mannen op pensioen gaan, denkt de VB’er.”

Bart, Elio en Johan, stop met jullie pogingen om een regeerakkoord te sluiten. Kondig de Republiek Vlaanderen af. Maak van Freddy Van Gaever de eerste president van de Republiek Vlaanderen en alle problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon.

De Morgen en Het Nieuwsblad wezen er gisteren op dat de controversiële aartsbisschop André Leonard nogal wat fans heeft bij het Vlaams Belang.

Walter Pauli somt in De Morgen onder andere op, naast usual suspect Alexandra Colen: VB-stichter Edwin Truyens; Limburgs VB-nestor Renaat Vanheusden; VB’ster Ledy Broeckx (bekender dan als Borgerhouts districtsraadslid, bestuurslid van de IJzerwake en voormalig nationaal verbondsleidster van het VNJ), Kamerlid Tanguy Veys (foto 1, Veys samen met aartsbisschop Léonard), Voorpost’er en “onvermoeibare blogger” Yves Pernet, de zeer katholieke Stijn Calle die het artikel in De Morgen gisterenmiddag omschreef als “tussen alle vuilspuiterij in de Vlaamse massamedia en dito regimepers, een eenzame oase van helderheid”, voorzitter van de 'Beweging voor Christelijke Solidariteit' Philippe Van der Sande... Tom Cochez noemde eerder bij Apache ook nog VB-provincieraadslid en filmmaker/lay out'er Bert Deckers, en VB-personeelslid en voorzitster van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren Barbara Bonte. In Het Nieuwsblad mocht Philippe Van der Sande gisteren voluit zijn commentaar geven.

Philippe Van der Sande (foto 2): “We hebben de voorbije jaren met lede ogen moeten toekijken hoe de kerk in Vlaanderen zich steeds verder verwijderde van Rome. Met de keuze van de paus voor Léonard als aartsbisschop komt daar nu verandering in, én gelukkig. We waren op den duur een veel te softe kerk geworden, waar mensen snel binnensprongen om te huwen of te dopen. Het ging in de kerk over van alles en nog wat behalve over de echte kerk, over Jezus. Dat Léonard nu zoveel tegenwind krijgt, is omdat kardinaal Danneels en zijn voorgangers al die tijd gezwegen hebben, waardoor Vlaanderen niet meer weet waar de rooms-katholieke kerk eigenlijk voor staat.” Dat Léonard met zijn nieuw beleid veel kerkgangers doet afhaken, vindt Van der Sande niet erg. “Het staat deze mensen vrij om een eigen kerk te beginnen, waar ze dan hun ding kunnen doen.” Merkwaardig is dat Het Nieuwsblad Philippe Van der Sande slechts omschrijft als “actief bij het Vlaams Belang in Antwerpen”, terwijl Van der Sande VB-fractieleider is in de Antwerpse OCMW-raad én perswoordvoerder van Filip Dewinter.

Na een bericht in Het Laatste Nieuws vorige zaterdag twitterde Filip Dewinter: “'Alleen VB steunt Leonard' schrijft HLN. Fout! VB is non-confessionele partij. Persoonlijke geloofsovertuiging staat los v/ partijstandpunt.” Colen, Veys, Van der Sande, Calle… ze zorgen toch wel voor een andere perceptie van het VB. De eerste VB'er die afstand neemt van Léonard moeten we trouwens nog tegenkomen. Op de islam wordt anders wel kritiek gegeven zonder dat men zelf moslim is. En dan is er nog de 19-jarige misdienaar die vorig weekend Léonard meende te moeten steunen door te spuwen op actievoerders tegen Léonard. Het Laatste Nieuws wist gisteren dat de “spuwende misdienaar” een priesteropleiding volgt in Nederland, een tijdlang campagne voerde voor het VB, in casu voor Alexandra Colen, en op Facebook vriendschapsverzoeken naar homo’s verstuurde… om hen vervolgens de huid vol te schelden. Uit tal van getuigenissen blijkt dat de jongen met blonde krullen echter zelf de herenliefde is toegedaan. Hij reageerde tegenover Het Laatste Nieuws met: “Ik hoop dat u die internetberichten selectief leest.” Hier een dossier over de zaak. Het VB zou de jongen intussen bedankt hebben voor bewezen diensten. Blijft dat het VB raar volk aantrekt, maar dat wisten we eerlijk gezegd al langer.

AFF/Verzet was ook in Berlijn en stelde daar toch wel een paar andere zaken vast dan Bart Debie.

Debie is ongewild grappig als hij spreekt van “een 1000-tal linkse tegenbetogers” die verzameld waren rond het stadhuis waar de bijeenkomst van Pro Deutschland zou plaatsvinden. Overigens was het niet hét stadhuis van Berlijn, het Rathaus van Schöneberg is eerder te vergelijken met één van de Antwerpse districtshuizen. Een duizendtal tegenbetogers, waar haalt Debie het? Zijn vrienden van de politie – die hij altijd door dik en dun steunt – spreken van “meer dan 300”. 1 000 is natuurlijk “meer dan 300”, maar dat is natuurlijk niet wat de politie bedoelde met “meer dan 300”. De organisatoren spraken, volgens de Berliner Kurier, over een 800-tal manifestanten. Het moet Debie wit voor de ogen gezien hebben om dan te spreken van een 1000-tal tegenbetogers… te meer omdat meer dan 90 % van de demonstranten niets gezien heeft van het incident waarover Debie klaagt, dat zich aan één van de zijkanten van het Rathaus afspeelde. Toen Dewinter er samen met de Zweedse multimiljonair Patrik Brinkmann opdook werd het gezelschap op gejoel onthaald. De politie moest voor hen een weg banen en was nogal direct in haar aanpak. Een zitstaking werd gebroken, vijf tot acht demonstranten werden peperspray in het gezicht gespoten en afgevoerd.  That’s all. Verder was het een aangename namiddag, toch in het zonnetje buiten het Rathaus. (Foto 1: Pro Deutschland-kopstukken tussen twee groene hagen op weg naar het Rathaus. Als laatste: Lars Seidensticker, 'landesgeschäftsführer' van Pro Duitsland.)

Is er discussie over het aantal tegenbetogers, over het aantal deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst is er weinig discussie. En nochtans verzwijgt Debie het in zijn persmededeling. Tot aan de komst van een bus van Pro Köln, ruim een uur na de start van de Pro Deutschland-bijeenkomst en met overigens slechts een handvol mensen aan boord, waren er welgeteld eenenveertig deelnemers aan de Pro Deutschland-bijeenkomst. Eenenveertig. Waarvan – tot tevredenheid van de organisatoren van de tegenmanifestatie – slechts enkele Berlijners.

Bij de tegenbetogers overigens niet enkel Duitse antifascistische autonomen maar het brede scala van linkse partijen en bewegingen: van Die Grünen over de sociaaldemocraten van de SPD en links daarvan Die Linke, tot andere antifascisten. Geen enkele groep die de overhand had. Aan het Rathaus had het plaatselijk bestuur een spandoek gehangen waarin het duidelijk maakte dat het voor democratie en tolerantie is, en tegen racisme, extremisme en geweld (foto 2). Sprekers en muzikanten verduidelijkten de hele namiddag dat dit bijgevolg betekent: geen tolerantie voor nazi’s (foto 3). Die Grünen deelden ballonnen uit met de opdruk Kein Platz für Nazis, bij de SPD kon je gratis de cd Nazis aus dem Takt bringen krijgen, en anderen hadden grappige affiches tegen de nazi’s in aanbieding. Een linkse actiegroep parodieerde de nazi’s

Zelf zouden we Dewinter en Debie niet als nazi’s bestempelen, maar laten we de Duitse uitvinders van het woord maar de betekenis eraan geven die zij willen. Bart Debie liet zich in zijn toespraak in Berlijn anders wel langs zijn 'alleraardigste' kant zien. Voor Debie – en het is niet dat Dewinter er anders over denkt – zijn niet alle vreemden misdadigers, maar zijn alle misdadigers toevallig wel vreemdelingen. Debie’s “Laat ons ze uitburgeren. Niet meer pogen ze te inburgeren, maar eenvoudig terugsturen” werd op applaus onthaald bij Pro Deutschland. Voor de politie had Debie niets dan lof. “Omdat ze het waarschijnlijk niet gemakkelijk heeft om te werken onder leiding van een linkse “schwule” (= homo, ‘nicht’, janet) burgemeester.” Een uitspraak die nazinderde in de Duitse pers (bekijk de slotseconden van deze video) en tot commentaar leidde in Nederland.

De anti-homo praat van Debie is opmerkelijk. Toen hij nog Antwerps politieagent was, was zijn politiechef én boezemvriend een man die zich outte als homo, en ook in het Antwerpse uitgangsleven leerde Debie homo’s appreciëren. Anders dan zijn partij zei Debie niet tegen het homohuwelijk te zijn. Waarop hij natuurlijk werd teruggefloten. Met alle ontslagen die er in de VB-personeelsrangen zijn gevallen de voorbije weken, en om zich populair te maken bij zijn Duitse vrienden, vervalt Debie nu in de gebruikelijke VB-taal over homo’s. (Wordt vervolgd. Later deze week de derde aflevering van dit verslag vanuit Berlijn.)

De Oostenrijkse BZÖ heeft na de dood van Jörg Haider onmiddellijk diens perswoordvoerder Stefan Petzner aangeduid als haar nieuwe leider, maar intussen is Petzner al voorzitter af nadat hij in een radio-interview toegaf een wel heel bijzondere en innige relatie te hebben gehad met Jörg Haider. De twee zouden op de avond van Haiders dood ruzie gehad hebben op een feestje, waarna Haider zich ging bedrinken in een homobar. Tegen veel te hoge snelheid reed hij zich vervolgens te pletter. Bij de BZÖ waren ze naar verluidt op de hoogte van de jarenlange relatie tussen beide mannen (foto 1). Het radio-interview was er echter teveel aan. De BZÖ probeerde de uitzending nog tegen te houden, maar tevergeefs. Homoseksuele relaties, en zelfs biseksuele relaties, komen wel meer voor in extreemrechtse kringen.

De ontluistering van Jörg Haider is nu wel compleet. “Jörg Haider was voor mij een rolmodel en een voorbeeld”, zei Philip Dewinter veertien dagen geleden. “Hij is”, zo vervolgde Dewinter, “erin geslaagd  om gestalte te geven aan een jonge, moderne, succesvolle rechtse politieke beweging en het cordon sanitaire tegen hem te breken.” Intussen weten we dat Haider toen hij met zijn auto verongelukte driemaal zoveel alcohol in zijn bloed had dan toegelaten, en tweemaal zo snel reed als mocht, én homoseksuele relaties onderhield. Dat laatste is natuurlijk geen probleem, maar wordt hem kwalijk genomen in extreemrechtse kringen waar vorige week één jaar oude pikante foto’s van Haider terug bovengehaald werden (foto’s 2 en 3).

Jörg Haider is natuurlijk niet de enige extreemrechtse politicus met een verborgen homoseksueel leven. Philip Dewinter heeft altijd erkend dat bij de VB-mandatarissen er ook homo’s zijn. Alleen voelen die “gelukkig” niet de behoefte om zich publiek te outen. Enkele jaren geleden kregen we zelfs een betrouwbaar getuigenis over een VB-topman, die intussen gehuwd is en kinderen heeft, die in zijn studententijd ook viel voor de mannenliefde. Minstens herhaaldelijk in bed gestoeid heeft met onze getuige. But who cares? Iedereen heeft recht op zijn eigen seksuele voorkeur en experimenten. Maar dat ook bij ons extreemrechtsen met dubbele tong spreken over homoseksualiteit, dat is zeker.

• Het VB over holebi's: http://mikpunt175.be/index.php?id=58.

We waren het voorbije weekend niet in Antwerpen, maar blijkbaar zijn de Eurogames voor holebi’s niet verstoord door Blood and Honour na de oproep daartoe van homo-hater Olivier Bronselaer (zie: http://www.blokwatch.be/content/view/1309/1/lang,nl). Wel hoorden we in het ATV-nieuws de Antwerpse schepen voor cultuur en toerisme Philip Heylen in de meest felle bewoordingen Filip Dewinter veroordelen, omdat die laatste zich wel kant tegen de organisatie van en steun voor de Eurogames voor holebi’s maar niet neonazistische clubs veroordeelt. Philip Heylen was vorige week nog op bezoek in een Duits concentratiekamp, en startte trouwens zijn politieke campagne een paar jaar geleden met een flyer ‘Philip tegen Filip’.

Maar Heylen wil wel eens in overdrive gaan. Dewinter heeft zich voor zover bekend niet gedistantieerd tegen een mogelijke verstoring van de Eurogames door Blood and Honour, maar heeft dat clubje wel degelijk al veroordeeld. Bij de aankondiging van het Blood and Honour-concert op 4 maart 2006, dat uiteindelijk in Vremde zou doorgaan, zei Filip Dewinter: “Ik wens me er uitdrukkelijk van te distantiëren. Ik weet dat die organisatie bestaat, maar ik heb er geen bal mee te maken. Als Blood and Honour de openbare orde in het gedrang brengt, dan steun ik de burgemeester als hij daar - bij de minste overlast - paal en perk aan stelt.” (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-month/2006-02). Dewinter probeert zo het VB te profileren als een beschaafde club. Wat Dewinter echter wél kan verweten worden, is dat hij geen werk wil maken van het buitenwerken van nazi-sympathisanten in zijn eigen partij. "Wij beginnen géén heksenjacht. (...) Ik ben niet van plan om al die mensen en organisaties die u daar noemt, al die Vlaamse Jongeren, te gaan stigmatiseren of veroordelen", zei Dewinter nadat Humo  een aantal bezwarende namen had voorgelegd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060523).

De Eurogames die ongestoord konden doorgaan, maar er is nog beter nieuws dit weekend. Voor voorbije zaterdag had de neonazistische Nederlandse Volks-Unie (NVU) een betoging in Den Haag aangekondigd (zie voor een fotoreportage over een NVU-betoging twee jaar geleden: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/2_9/foto_nvu.html, en van vorig jaar: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/3_10/foto_nvu.html). De NVU had toestemming gekregen voor die betoging, maar maakte vrijdag bekend dat het om “tactische en strategische redenen” afzag van die demonstratie. Op de website van de NVU verscheen dit bericht vergezeld van een aantal woorden in het Arabisch. We nemen aan dat het hetzelfde bericht over afgelasting van de betoging is maar dan in het Arabisch. VB’er Roeland Raes, vriend des huizes bij de NVU, zou daarbij wel eens vragen kunnen stellen. Maar goed, op enkelen na bleven de NVU’ers zaterdag thuis. Ook NVU-kopstuk Constant Kusters die het blijkbaar nog op de maag ligt dat hij vorige maandag in Arnhem veroordeeld is wegens smaad en laster als gevolg van een klacht van een andere extreemrechtse groupuscule, de Nationale Alliantie.

Wie zaterdag wel in Den Haag op straat kwam was AFA-Nederland die opgeroepen had voor een tegendemonstratie en nu vrolijk het parcours kon afleggen dat oorspronkelijk de NVU had willen aflopen. Meer dan tweehonderd antifascisten stapten op (foto’s 2 en 3 - voor een grotere afbeelding: eenmaal klikken op de foto's), en alles is rustig verlopen. Een fotograaf van de Nederlandse Volks-Unie werd door de politie opgepakt, en een paar andere NVU’ers werden weggestuurd. In een reactie van NVU-chef Constant Kusters op het extreemrechtse Stormfront-forum verweet Kusters de mensen van AFA-Nederland “een stel jankenbanken (te zijn), grote kleuters met leren jassen, te grote schoenen, vies ongewassen haar en een he grote mond net als een krokodil.” Blijkbaar vond de Stormfront-webmaster dit erover, want de reactie werd later verwijderd van het forum.

In de nacht van donderdag op vrijdag zijn anderzijds swastika's en white power-tekens aangebracht op twee moskeeën in Haarlem, en SS-tekens en de term 'kankerturken'. Het is niet bekend of het werk is van een niet-politiek georganiseerde randdebiel of om een daad van 'volleerde' neonazi's. Op een Nederlandse website stelde men de vraag of het niet een daad is van “doorgewinterde” neonazi’s. Ze zullen daar toch geen woordspeling mee hebben bedoeld? Die Hollanders!