Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Ieder jaar opnieuw is 20 april een hoogdag voor het Anti Fascistisch Front (AFF). Op die bewuste dag kunnen al hun (ondertussen hoogbejaarde) medewerkers de baan op om te speuren naar allerhande festiviteiten naar aanleiding van de geboortedag van Adolf Hitler”, zo schreef RechtsActueel gisteren in een satirisch artikel. Omdat we het zelf wel grappig vonden, nemen we het hier over. We weten uit ervaring dat onze lezers niet altijd, velen zelfs nooit, doorklikken naar RechtsActueel. Maar bij deze dan hun verhaal…

“Rechts Actueel plaatste de voorbije dagen afluisterapparatuur in de AFF-bunker en kon zo beslag leggen op de gemaakte afspraken omtrent deze antifascistische feestdag. We geven toe dat het geen gemakkelijke opdracht was om in eerste instantie deze bunker te vinden. Gelukkig konden we via een tip van een informant van de staatsveiligheid te weten komen dat we op de geur moesten afgaan, wat we dan ook deden. Menig braamstruiken en brandnetels werden overwonnen tot we aan de bewuste bunker toekwamen. Als afleiding hadden de revolutionairen van het AFF stinkzwammen geplant in de wijde omgeving van de bunker, maar niet getreurd, onze VNJ-ervaring leidde ons tot de goede plek. Missie geslaagd. De bewoners gaven niet thuis en de nodige apparatuur werd geplaatst.

Gisterenavond was het dan eindelijk zover. We hoorden enkele oude knarren van het AFF de bunker binnenkomen. De looprekjes werden aan de kant gezet en even later kwamen een aantal Cubanen binnen, een informant van de Mossad, een journalist van Joods Actueel (voor deze gelegenheid werden de anti-zionistische gevoelens van de pro-Palestina-demonstranten bij het AFF even aan de kant geschoven) en last but not least, een oud-secretaris van nazi-jager Simon Wiesenthal. De meeting kon van start gaan na het zingen (nou ja, zingen?) van de Internationale. Eerst werd beslist wie welke taak op zich zou nemen. De Joods Actueel-medewerker nam meteen het initiatief en stelde voor dat hij met zijn mensen alle operatiekamers in de ziekenhuizen zou bemannen. Men was bij dit maandblad blijkbaar nog op zoek naar enkele slogans van nazi-chirurgen om een sappig artikel in hun magazine op te fleuren. De Mossad-informant zou zijn mannen inzetten om ‘s avonds naar de Leeuw Van Vlaanderen in Antwerpen, De Klokke in Duffel en De Gezelle in Roeselare te trekken. Met verborgen camera’s wil men daar de 20 april-festiviteiten op band vastleggen en daarna voor veel geld doorverkopen aan Telefacts van VTM.

De Cubanen vroegen zich in eerste instantie af waarom ze zover gereisd waren want 20 april zegde hen niets. Na een deskundige en zeer onderbouwde uitleg van het AFF die we u graag integraal meegeven: ‘Nazi’s, fasco’s: bah! ¡No pasarán!’ besloten de Cubanen om toch ook maar iets te doen op deze revolutionaire dag. Ondanks onze zeer goede kennis van het Spaans begrepen we geen bal van wat ze daarna zeiden. Er werd wel veel gelachen. Het AFF zelf besloot om vandaag alle tankstations langs de Vlaamse autostrades af te gaan op zoek naar auto’s met Duitse, Franse, Engelse en Noorse nummerplaten. Deze zouden dan gevolgd worden naar mogelijke parochiezalen waar er hoogstwaarschijnlijk een skinheadconcert zou plaatsvinden. Ook de wagens met een ‘VL’-zelfklever zouden worden ‘gescreend’. De 589 Belgische gemeenten zouden op voorhand op de hoogte worden gebracht van de mogelijke aanwezigheid van Sieg Heil-scanderende neo-nazi-skinheads. Ook zou worden gelet op kaalhoofdige burgers en mensen die de vuist in de lucht steken. Ook hier konden de Cubanen even niet meer volgen.

En vandaag is het dus 20 april. 123 jaar nadat die kleine opdonder uit het Oostenrijkse Braunau am Inn het eerste levenslicht zag. AFF heeft niets aan de twijfel overgelaten, de voorbereidingen zijn getroffen. Vlaanderen kan op twee oren slapen: het fascisme en het nationaal-socialisme zullen niet worden gespaard vandaag! En wij, bij Rechts Actueel? Wij houden ons bezig met de orde van de dag, met de dagdagelijkse realiteit. Jagen op geesten is aan ons niet besteed!”

Dat zich “bezig (houden) met de orde van de dag, met de dagdagelijkse realiteit” was voor RechtsActueel gisteren:  een fotoreportage over een handvol NSV’ers die protesteerden tegen de mensen die in Brussel in hongerstaking zijn, een videoverslag over een betoging van Tiroolse nationalisten en een radioverslag over de voorstelling van een boek over het Italiaanse Casa "Wij willen de erfgenamen van het fascisme zijn" Pound. Non-fictie is niet de beste kant van RechtsActueel.

De laatste dag van het jaar, dan mag ook wel eens gelachen worden. De satirische krant De Rechtzetting meldde dat binnenkort bij de betere bakker (nouja) VB-brood te verkrijgen is (foto). Op die manier probeert het VB zijn gedachtegoed verder te verspreiden. “Het brood heeft een harde kern, maar verbrokkelt gemakkelijk”, zegt een culinair journalist.

En wie dat niet gelooft, die kan er tenminste nog om lachen. Eerder noteerde De Rechtzetting dat Marokkaanse allochtonen blij zijn met de mesjes die het Vlaams Belang in Brussel uitdeelde, en dat na Karim Van Overmeire nog meer VB’ers zouden overstappen naar de N-VA. Toen bekend werd dat Jupiler een ‘nicotinepils’ gaat brouwen, werd dit positief onthaald bij het VB. En net als andere partijen vernieuwde het VB haar partijprogramma.

Niets is grappiger dan het VB zelf, maar even voort denken op de toestand bij het VB is soms ook hilarisch.

Wat een week voor Ekeren, het Antwerps district waar onder andere ook Filip Dewinter woont. Eerst werd een inwoner uit het district naar Brussel geroepen om minister van Werk te worden. Monica De Coninck. En donderdag wonnen Amber en Elodie de jongste ‘Mijn restaurant’-wedstrijd. Maar… Monica De Coninck is een socialiste, en Amber en Elodie zijn lesbiennes. Wanneer kan eens een normale Ekerenaar een glansrol krijgen? Filip Dewinter bijvoorbeeld.

Filip Dewinter riep gisterenmorgen zijn creatieve denktank bijeen in het Antwerps partijlokaal aan de Amerikalei. Eric Deleu was er, die al vanaf het begin de campagnes en publiciteit van het VB verzorgt. Met Marie-Rose Morel was hij even dat monopolie kwijtgespeeld – omdat hij te hoge prijzen zou aanrekenen – maar vriend Filip Dewinter heeft hem terug zijn lucratieve job bij het VB gegeven. Wim Van Osselaer was er ook: VB-perswoordvoerder in het Vlaams Parlement en inwoner van Ekeren. En dan was er nog Bert Deckers, VB-personeelslid die het Antwerps lokaal VB-blad mag lay-outen en zich verder tijdens zijn werkuren bij het VB mag onledig houden met RechtsActueel.

Gezien de voorgeschiedenis van het Vlaams Belang was het eerste idee om Filip Dewinter een glansrol te geven in Blokken. In de krant stond gisterenmorgen dat in een Music for Life-aflevering van Blokken Bart De Wever het mag opnemen tegen Astrid Bryan. Een amazing duo, toch. Kan ook Filip niet in Blokken? Er zal toch nog wel een tweede vrouw in Vlaanderen zijn waar Filip gemakkelijk van zou kunnen winnen. “Anke Van dermeersch”, suggereerde iemand. “Neen, kan niet”, zei Bert Deckers. “De opbrengst van Music for Life gaat naar bestrijding van diarree als grootste doodsoorzaak bij kinderen in de wereld, maar dat zijn vooral Afrikaanse kinderen. Er zijn ook Vlaamse kinderen die diarree hebben.” Vorig jaar had Bert Deckers een actie van het VNJ-Antwerpen voor Music for Life afgekraakt, en het kan toch niet dat Filip Dewinter Music for Life nu wél zou steunen.

Met een televisieblad in het midden van de vergadertafel werden alle populaire televisieprogramma’s overlopen. Filip in Expeditie Robinson? Filip in So You Think You Can Dance? Filip in Komen eten, met de deelnemers die tussen het voorgerecht en de hoofdschotel kunnen snuisteren in alle kamers van Dewinters villaatje in Ekeren. De Slimste Mens Ter Wereld wordt niet meer uitgezonden, maar dat zou toch hopeloos geweest zijn voor Filip. Toen Dewinter even weggeroepen werd – Bruno Valkeniers wilde weten wat hij de rest van de dag nog voor Dewinter kon doen – kreeg Eric Deleu een inval. “Als we Filip nu eens in een speciale aflevering van Boer zkt vrouw laten opdraven, en omdat er de jongste dagen zoveel over gebabbeld wordt: in een aflevering die opgenomen wordt in Namibië.”

Wim Van Osselaer en Bert Deckers waren even sprakeloos, maar daarna zagen ze weer in waarom Eric Deleu zijn geld bij het VB dubbel en dik waard is. Filip kwam niet meteen terug van zijn bespreking met Bruno Valkeniers en Bert Deckers maakte alvast een affiche voor het programma (foto). Toen Dewinter terug was, werd hem het idee en de affiche voorgelegd. Met een visadem werd gewacht op de reactie van De Grote Baas. Na veertig seconden – die wel veertig minuten leken – verscheen een glimlach op het gezicht van Filip Dewinter. En hij zei: “Ik kom graag in Afrika. Eric weet dat, samen zijn we nog in Zuid-Afrika geweest. Maar nu kan ik niet naar Afrika, ik moet hier blijven om het verzet tegen de regering-Di Rupo te organiseren.”

Er werd verder gebrainstormd, maar er kwam niets bruikbaars uit om Filip een glansrol te kunnen bezorgen. Filip Dewinter ging terug naar zijn bureau in het Antwerps VB-secretariaat, en begon te lezen in de pas verschenen biografie van Marie-Rose Morel. Filip werd er niet vrolijker van. Dan maar De Morgen doorbladeren. “Hé, een opiniestuk over Patrick Janssens die persé een allochtoon als nieuwe schepen wil.” Geschreven door ene Fikry El Azzouzi. “Maar wel geestig.”

Het ontslag van Karl van den Broeck als hoofdredacteur van Knack sloeg vorige week maandag in als een bom in de mediawereld. Maar anders dan het ontslag van een Antwerpse politiecommissaris was het geen voorpaginanieuws bij de kranten. Anders dan over de Antwerpse recherchedienst kregen we ook geen verhalen te lezen over het leven op de Knack-redactie. Het functioneren van de redactie van een belangrijk Vlaams weekblad heeft nochtans evengoed maatschappelijk belang als het functioneren van een lokale opsporingsdienst.

Waarschijnlijk is het aan Karl van den Broeck te danken dat deze zomer in Knack voor het eerst sinds Pest in ‘t Paleis (1983) opnieuw een politieke strip gepubliceerd wordt. Van den Broeck zorgde twee jaar geleden alleszins voor de beste Knack-cover dat jaar door na een reeks ontsnappingen uit Belgische gevangenissen GAL een cover te laten tekenen geïnspireerd op de Daltons. De strip in Knack heet Schuimslagers, en is werk van Charles Cambré en Marc Legendre. Charles Cambré leerde tekenen op bierviltjes. Zijn ouders hadden een café in Herenthout, in de Kempen – met een zaaltje achteraan waar onze chef AFF/Verzet-blog in 1978 nog Dire Straits aan het werk zag. Intussen tekent Charles Cambré voor Studio Vandersteen. Daarnaast maakt hij onder andere cartoons, waarbij inspiratie wel eens wordt aangereikt door Marc Legendre. Marc Legendre die onder het pseudoniem Ikke debuteerde met de strip Biebel. Werk dat hij intussen ontgroeid is want tegenwoordig maakt Marc Legendre vooral grafische romans.

In Knack werd Schuimslagers aangekondigd als: “Wanneer de Europa aan de grond loopt, kunnen de opvarenden alle hulp gebruiken. Het jammere is, ze zijn in België gestrand.” Met in de hoofdrollen: Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, Herman Van Rompuy, Yves Leterme, Bart De Wever, Elio Di Rupo, Guy Verhofstadt, Daniel Cohn-Bendit, Joëlle Milquet, Olivier Maingain, Karel De Gucht, Didier Reynders, Siegfried Bracke en anderen. Of Filip Dewinter ook verschijnt in de strip weten we niet – anders dan Bart Debie en Rob Verreycken denken werkt geen Knack-redacteur ook bij de redactie van AFF/Verzet. Morgen zien we het wel in de volgende aflevering van Schuimslagers. We zagen al wel de N-VA'ers Jan Peumans en Vic Van Aelst in Schuimslagers. Maar Filip Dewinter? In het vorig jaar voor de ECI-boekenclub gemaakt boekje Beevee! hadden Charel Cambré en Marc Legendre wel een pagina voorbehouden voor Filip Dewinter (foto, klik hier voor een grotere versie).

Filip Dewinter die altijd lang moet wachten in de buurtwinkel, omdat hij “Eigen volk eerst!” roept… waarna een in djellaba geklede man “Dankoe minier De Winter” zegt, en meteen twee kilo bananen bestelt bij winkelier Hassan. Heerlijke humor.

Het is puur toevallig – we waren aan het googlen op de naam ‘Siegfried Bracke’ – dat we dinsdagavond de blog van De Raaskalderij ontdekten. Veel is ons niet bekend over de initiatiefnemers die humor produceren genre Deelneemster ‘Komen kakken’ daagt VT4 voor het gerecht en Kunstwerk Jan Fabre werd beertje Knut fataal.

Niet echt humor van niveau dus, maar dinsdag zakte men nog verder onder de schaamtegrens met Holocaustpretpark Six Million Flags Belgium feestelijk geopend. Het is het verhaal over “een middag vol spektakel, snelheid en verrassing in het allereerste Holocaust-themapark ter wereld”. Het park, “waarvan lang werd aangenomen dat het ‘Buchenwalibi’ zou gaan heten”, moet “zorgeloos vermaak bieden voor jong en oud” en “tegelijk (…) helpen voorkomen dat de 21-ste eeuwse mens de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog zou vergeten”. Manager “Ephraïm Zimmerman” legt uit: “Jonge mensen van nu hebben niks meer aan wazige zwart-witfoto’s uit Auschwitz of aan melige getuigenverslagen. (…) Je krijgt de huidige generaties veel geïnteresseerder door een dolle rit op onze Schlachtbahn (foto), of door een voorstelling in ons Adolfinarium.” De rest van de uitleg volgt onder het kopje Gas geven.

We gaan hier niet alle registers van verontwaardiging openen. Een snelle blik op de blog leert niet dat ze bij De Raaskalderij systematisch en uitsluitend de grenzen van het goed fatsoen inzake racisme, discriminatie of negationisme overschrijden. Blijft dat dit soort humor bijzonder pijnlijk is voor de miljoenen mensen die stierven in de concentratie- en vernietigingskampen, hun familieleden en de schaarse overlevenden, getuigen van de gruwelen van de nazi’s. Een andere 'grap' is Internationaal Gerechtshof vernietigt uitslag Wereldoorlog II. Wegens procedurefouten moet de Tweede Wereldoorlog overgedaan worden, maar niet alle partijen willen er opnieuw aan beginnen. Na Nieuwe kerncentrale moet kerstverlichting garanderen vroeg iemand: “Is dit nu feit of fictie?” Dát vroeg tenminste niemand na de weinig smaakvolle Six Millions Flags- en Internationaal Gerechtshof-artikels.

Onze vrienden van RechtsActueel kondigen een nieuwe rubriek aan: Lachen met links. Gelukkig kondigen ze aan dat slechts “nu en dan artikeltjes (zullen) verschijnen die een lichte uitwerking kunnen hebben op uw lachspieren.” Op 11 november vorig jaar kondigde RechtsActueel aan: “Donderdag boekendag. Elke donderdag wordt er een boek besproken. Het genre van het boek is niet altijd politiek, maar kan religieus, cultureel, politiek of wat dan ook zijn.” We hebben nog één keer een boekbespreking gezien op een donderdag, en dat was het dan. Het is trouwens al meer gebleken dat RechtsActueel haar eigen ambities niet kan waarmaken. Haha.

Maar met wat lachen ze bij RechtsActueel? RechtsActueel:“Op de webstek thechestore.com ofte Che Guevara Store vind je enkel en alleen ‘merchandise’ met betrekking tot de clowneske figuur Ernesto Guevara. (…) Wat vooral grappig is aan de webwinkel thechestore.com is dat het niet echt te rijmen valt met de ‘idealen’ van Ernesto. Alvast als we mogen aannemen dat Ernesto een echte idealist was. Het socialisme waar hij voor moordde gaat ervan uit dat winstbejag op kap van anderen geen propere zaak is. Privé-eigendommen zijn uit den boze en de Staat zal uw bezittingen wel zelf regelen en beheren. Tenzij de opbrengsten van de Che-prullaria integraal dienen voor de Rode Revolutie, gaan we ervan uit dat de oprichters van de webwinkel de winsten in eigen zak steken. Toegegeven, met dit geld zullen ze waarschijnlijk reisjes boeken naar Cuba, China en andere socialistische vakantieoorden… kwestie van hun beste klanten een financiële gift te gunnen. Linksen, het is een aardig ras. Maar gelukkig kunnen we er van tijd tot tijd eens goed om lachen!”

Als je nu niet in een deuk ligt van het lachen, minstens dit niet “een lichte uitwerking” heeft op jouw lachspieren, is er iets mis met jouw gevoel voor humor. Toch volgens RechtsActueel. De jongens van Voorpost en aanverwante organisaties die de redactie van RechtsActueel bevolken hebben overigens een alternatief voor de Che-webwinkel. RechtsActueel: “Oh ja, wat doet ‘rechts’ met opbrengsten van puur commercieel ogende ‘merken’? Thor Steinar, een Duits kledingmerk, sponsort sinds haar oprichting de ‘rechtse’ beweging in Duitsland, uiteraard met de nodige juridische gevolgen van dien…” Thor Steinar trekt een (uiterst-)rechts tot neonazistisch cliënteel aan. Vandaar ook het protest toen Thor Steinar twee jaar geleden een nieuwe winkel wilde openen in Berlijn. Intussen – maar dat kan je niet bij RechtsActueel lezen – is Thor Steinar overgenomen door International Brands General Trading, een in Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten gevestigd bedrijf. Op de foto hierboven: een Che-T-shirt van Comac, de jongerenbeweging van de PVDA. Als je zeker wil zijn dat het geld voor je T-shirt in Vlaamse handen blijft en besteed wordt overeenkomstig de socialistische idealen…

Helaas voor onze Vlaamse (mini-)industrie in kledij voor (uiterst-)rechts tot neonazistisch cliënteel beveelt RechtsActueel een Arabisch kledijbedrijf aan en rept het niet over de No Surrender Crew-handel van Bruggeling Mattke Van Hoof. No Surrender Crew kende een ongelukkige start: de kledij werd aanvankelijk aangeboden op een website van een Joods bedrijf dat de website van haar server gooide zodra het vernam wat No Surrender Crew aanbood. Nadien heeft men een nieuwe website gemaakt en die elders ondergebracht. No Surrender Crew maakte vorige week bekend dat met de verkoop van hun kledij “in 2010 veel bewegingen zijn gesponserd (sic)” voor een bedrag van “4 cijfers (voor de komma)”. Ook zijn “een drumstel, 4 metaal detectoren, en 8 walkie talkies (inclusief 4 oplaad stations en oortjes)” aangekocht die voortaan gratis uitgeleend worden aan “bewegingen en groeperingen”. Echt duidelijk is men niet over de winst noch de bestemming ervan, en metaaldetectoren worden eerder bij Blood and Honour-concerten dan bij Chiro-fuiven gebruikt. Maar dat RechtsActueel hen over het hoofd ziet... Haha.

Het einde van België is nog niet in zicht, een oprisping van Laurette Onkelinx het voorbije weekend ten spijt. Men krijgt niet eens het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst of het zit er bovenarms op, wat zou het dan met België?

Gerolf Annemans is eraan voor zijn moeite. De voorbije zomer heeft hij amper een dag verlof genomen, zo hard was hij bezig met het schrijven van zijn boek De Ordentelijke Opdeling van België. Het VB doet er alles aan om de indruk te wekken dat de splitsing van België zonder chaos kan verlopen. De jonge wolven van het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV) Gent zien anders toch wel een paar problemen. Volgens hen beschikt Vlaanderen “zeker en vast over de middelen (…) om een geopolitiek leefbare entiteit te zijn” maar… “De Vlaamse onafhankelijkheidskwestie is (…) een schadelijke factor voor de (…) buitenlandse investeringen waar we momenteel nog op vertrouwen, de onstabiliteit van België en de mogelijke perceptie van onstabiliteit in een nieuw onafhankelijk land zal weinig investeerders aantrekken en er mogelijks aanmoedigen om zich elders te vestigen.” Een tweede probleem is volgens het KVHV Gent – wij zouden er niet aan gedacht hebben – het ontbreken van een militaire industrie in Vlaanderen. “Het grootste deel hiervan bevind zich (…) in Wallonië en zal dus niet ter beschikking staan van een onafhankelijke Vlaamse staat.” Last but not least “de wegen en binnenwateren (…) zijn enkel een troef als onze buurlanden de verderzetting van deze wegen en binnenwateren onderhouden. Het grote voorbeeld hiervan is de onenigheid tussen België en Nederland over de Westerschelde. Indien dergelijke problemen ontstaan omtrent het onderhoud van snelwegen die verder lopen door Wallonië kunnen onze troeven zomaar wegsmelten voor de zon. Het is daarom noodzakelijk dat Vlaanderen goede relaties onderhoud met Wallonië als het maximum rededement wil halen uit dergelijke middelen.”

Het komt er dus op aan een goede verstandhouding te leven met de Franstalige Belgen, of het zal niet goed gaan met het onafhankelijke Vlaanderen. Overigens blijkt een meerderheid van de Belgen, zowel in het Franstalig als het Nederlandstalig landsgedeelte, gehecht te blijven aan België. Zo blijkt uit een onderzoek van de KU Leuven, de UCL en ULB, afgenomen in mei dit jaar, in volle regeringscrisis, waarvan de resultaten echter pas gisteren bekend geraakten. Meer autonomie voor de regio’s, maar tegelijk ook meer toenadering, is voor velen het doel. De meeste ondervraagden zijn dan ook voorstander van onderhandelingen, waar met toegevingen naar een compromis gezocht wordt. Geweld wordt door iedereen afgewezen. De meeste ondervraagden zien de toekomst wel fatalistisch tegemoet. Velen vermoeden het einde van het land, al willen ze het zelf niet. De gevoelens tegenover de andere taalgemeenschap zijn overwegend positief: respect, sympathie en bewondering staan bovenaan. Bij de N-VA- en VB-kiezer is dat wel anders.

Intussen moet het olijke duo André Flahaut (PS, voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers) en Danny Pieters (N-VA, voorzitter van de Senaat) bekijken hoe de situatie rond de regeringsvorming en staatshervorming gedeblokkeerd kan geraken. En dan moetende regeringsonderhandelaars nog beginnen aan het sociaal-economisch menu! Flahaut en Pieters zullen de nodige creativiteit moeten gebruiken. Adolf Hitler heeft de zaak ook al eens bekeken, en hij geraakte er niet uit. Bekijk hier het filmpje.

Gedelegeerd bestuurder ad interim van de VRT Piet Van Roe (Open VLD) heeft het de voorbije dagen al een paar keer gezegd: de VRT heeft nog maar bitter weinig politieke vrienden. Hij kondigde meteen een reeks besparingen aan, van hoog tot laag bij de VRT. Voogdijminister  Ingrid Lieten (SP.A) toonde zich tevreden. Wat Piet Van Roe er niet bij vertelde, is dat de VRT nu een poging onderneemt om vrienden te vinden bij de meest verzuurde tegenstanders van de openbare omroep. Onder het motto: If you can’t beat them, join them.

Na de VRT-blog voor VB-politica Marie-Rose Morel bedacht ‘ne slimme bij de VRT om een politiek verlengstuk te geven aan de slabbetjes-campagne van de VRT. Kinderen die dit jaar één jaar worden, krijgen van de televisiezender een slabbetje waarop een voor een VRT-programma kenmerkende uitspraak werd gedrukt (foto 1 en dit filmpje). De eerste week van januari kreeg de VRT al 18 000 vragen om zo’n slabbetje. Het meest populaire was het slabbetje met “Ik zèn nogal ne kerel”, een uitspraak uit het Woestijnvis-programma Van vlees en bloed. Collega-blogger Muggenbeet achterhaalde dat de VRT nu ook slabbetjes gemaakt heeft met uitspraken van of over Yves Leterme, Filip Dewinter en Jean-Marie Dedecker (foto 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Of ze zo’n succes zullen hebben als de originele slabbetjes is maar de vraag. Wie zei ons alweer dat het origineel steeds beter is dan de kopie? Een goed idee van de VRT lijkt het ons andermaal niet.

Sinterklaas is de bisschop van Myra, gelegen aan de Westkust van Turkije. Vandaar dat rechtsextremisten de man wel eens boosaardig voorstellen (foto hiernaast), maar de meesten kennen hem toch als een brave man die speelgoed en snoep brengt. Vooral voor wie het voorbije jaar braaf is geweest. Het voorbije weekend ging hij al langs bij vele Vlamingen. Ook bij VB’ers. Maar – het is bekend – VB’ers zijn het voorbije jaar niet altijd braaf geweest, en voor hen had Sinterklaas dan ook niet zo heel veel bij. Maar we zagen gisteren in die kringen toch ook blije gezichten.

Blije gezichten, ware er niet het ontslag uit het partijbureau van Frank Vanhecke die de media-aandacht op minder dan 24 uren verschoof van de zogenaamde eensgezindheid na de partijraad zaterdag naar de verdeeldheid binnen de partij. Maar wat bracht de Sint zoal? Voor Bruno Valkeniers was er een nieuwe laptop, ter vervanging van zijn in het VB-hoofdkwartier gestolen vorige laptop. Tot de Sint gisteren die nieuwe laptop bracht, moest Valkeniers verder werken op de laptop van Filip Dewinter. Voor Sandy Neel bracht de Sint een nieuw fototoestel. Het oude was immers in een woedeuitbarsting kapot geslagen na de publicatie van foto’s van la Neel en vrienden in Humo en Joods Actueel. Voor Bart Debie, die geen fairtrade koffie lust, was er een cadeaubon om wat anders te kopen uit het ruime assortiment fairtrade producten. Voor Kris Roman – dat is wel geen VB’er maar een N-SA’er, maar Sinterklaas discrimineert niet – was er een exemplaar van de Fabeltjeskrant. Bij het N-SA geloven ze namelijk in fabeltjes. Voor Anke Van der Meersch had de Sint een handboek ICT voor dummies bij. Anke Van dermeersch is immers in het nieuwe VB-partijbestuur opgenomen omwille van haar vermeende kennis van de informatie- en communicatietechnologie. Of zat er toch iets anders achter? Voor Frank Vanhecke, die niet langer in het VB-partijbestuur wil zitten, had de Sint een warm nest bij. Voor Marie-Rose Morel last but not least waren er lieve woorden van Filip Dewinter, Marijke Dillen en Gerolf Annemans.

Sinterklaas is (nog) niet langs geweest bij Filip Dewinter. Van één van de dochters Dewinter vernamen we dat papa al weken in de ban is van een spelletje minaretten schieten dat hem vanuit Zwitserland is toegestuurd. Ongetwijfeld niet door de Sint.

De Kimberly-gekte slaat toe. In navolging van de 18-jarige Kimberley Vlaeminck die 56 sterren en sterretjes op haar gezicht getatoeëerd kreeg (foto 2), hebben nu ook andere Vlaemincken hun gezicht laten tatoeëren.

Dinsdag dook op allerlei Facebook-pagina's een foto op van Bart De Wever die zich zijn gezicht à la Kimberly had laten tatoeëren onder het motto ‘Het staat in de sterren geschreven dat we in de regering stappen, wat ook het programma van de nieuwe Vlaamse regering is’. Ook Guy Verhofstadt is intussen om dezelfde reden op dezelfde wijze getatoeëerd. Het partijbestuur van het VB kwam gisteren in spoed bijeen over de nieuwe situatie. Het VB zou immers haar houding afstemmen op die van Bart De Wever. Er werd uiteindelijk ervoor gekozen om een VB’er eveneens te laten tatoeëren, maar dan natuurlijk niet met die onnozele sterretjes. Bij het VB geen Hollywood-gedoe. Overeenkomstig de vraag van het N-SA (zie hieronder) om meer de eigen identiteit te benadrukken, wordt teruggegrepen naar oeroude Vlaamse symboliek: de Vlaamse Leeuw. Overgenomen van de Arabieren, maar wie herinnert zich dat nog?

Iemand zou zich een Vlaamse Leeuw in het gezicht laten tatoeëren, maar wie? VB-partijvoorzitter Bruno Valkeniers is nog altijd een weinig bekende politicus, en dus zou het hét VB-boegbeeld worden: Filip Dewinter. Had Dewinter tijdens de verkiezingscampagne er niet zelf voor gepleit om meer de bekende gezichten bij het VB uit te spelen? Inderdaad, en zo geschiedde ook (foto 1). Een AFF-fotograaf spotte Dewinter gisterenavond in de buurt van het Antwerpse stadhuis. Dewinter zei zeer tevreden te zijn met zijn nieuw aangezicht.

Zouden Filip Dewinter en Marie-Rose Morel vanmorgen ook paaseieren verstopt hebben in hun huis en tuin?

Maar welke dan? Toch wel witte, zeker. Geen bruine. En al helemaal niet witte én bruine. Toch geen multiculturele smeltkroes in hun huis of tuin! Het Vlaams Blok, eh... het Vlaams Belang, kiest voor een blank Europa (zie: http://www.youtube.com/watch?v=HVdL3fTf58M)! Ja, ja. Officieel is het discours anders. Als ze zich aanpassen, mogen ze blijven. Maar hoe kunnen die bruinsmoelen bij de paaseieren zich aanpassen?

Vandaag is het 1 april, feestdag voor de grappenmakers. Welke grappen zoal verteld worden bij het Vlaams-Nationaal Jeugdverbond (VNJ) vertelden wij al eerder (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080815). Vandaag een grap die verteld wordt bij de Nationalistische Studentenvereniging (NSV), gelezen op de blog van Leuvenaar Ben Willems (zie: http://columns.skynetblogs.be).

Naar aanleiding van een artikel over de NSV-betoging vorige donderdag in Leuven vertelde een getuige daar over de keer dat hij door een vriend meegenomen werd naar een NSV-vergadering: “Het waren van die mannen met grijze petten, die vooral veel konden drinken. Het niveau van hun humor was als volgt: ‘Mijn vader is ook omgekomen in Auschwitz… Hij is van de wachttoren gevallen.’” Ieder heeft zo zijn soort humor.

De Britse bisschop Richard Williamson (foto), door paus Benedictus XVI uit zijn excommunicatie gehaald (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6703559) maar later toch terechtgewezen voor zijn negationistische uitspraken (zie: http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/689606/2009/02/12/Paus-vindt-ontkenning-holocaust-onaanvaardbaar.dhtml), is niet alleen een negationist. De Argentijnse overheid kwam er achter dat hij zich onder een vals voorwendsel in hun land bevind, en onvindbaar is om hem zijn bevel om het land te verlaten te betekenen. De ‘katholieke deugd’ van de hypocrisie is Williamson niet vreemd.

Intussen proberen ze in Israël ook eens te lachen met de katholieken. Niet omwille van alle incidenten bij de VRT – van het inderdaad foute Plat préfére die tussen komieken en artiesten Adolf Hitler opvoerde, en dan nog om forel in botersaus als zijn lievelingsgerecht te presenteren terwijl de man vegetariër was (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6381488 en http://aff.skynetblogs.be/post/6388112), tot de opgeklopte kritiek op het Man bij hond-filmpje over… de Joden die zich altijd weer boos maken (zie: http://www.standaard.be/video/videoPlayer.aspx?videoId=87544 en http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF02022009_006&ref=rss). Als dat laatste filmpje niet kan, wanneer kan satire dan nog wel vermits satire zich willens nillens bedient van clichés? Om het even of dat over Joden, Antwerpenaars of Limburgers gaat. Het was de Britse bisschop Richard Williamson, die de Holocaust in twijfel trekt, die de Israëlische komiek Lior Shlein ertoe bracht ook eens te lachen met de stelling dat Maria maagd was en haar zoon Jezus over water liep. Vertel om het even wie dat je buurvrouw Ilona, Juliette of wie dan ook maagd was toen ze beviel van haar zoon en die zoon over water kan lopen, en iedereen verklaart je krankjorum. Maar als daar een hele godsdienst over opgebouwd is, dan ligt dat anders. Het Vaticaan zei dat de uitzending met Lior Shein op een Israëlische privé-televisiestation een “beledigende daad van intolerantie” was. De televisiezender haastte zich daarna te verklaren dat het fragment niet voor herhaling vatbaar is en Lior Shein zijn excuses zal aanbieden.

Moslims worden verweten niet te kunnen lachen met (Deense en andere) cartoons en het Westerse recht op vrije meningsuiting niet te willen accepteren. Maar als er eens gelachen wordt met een geloofspunt van de katholieken, wordt al even verontwaardigd gereageerd vanuit katholieke hoek. Gemis aan rationaliteit en zelfrelativering is natuurlijk eigen aan elke godsdienst.

Is het duidelijk dat Jean-Marie Dedecker een dubbelzinnige houding heeft over het negationisme, als we op het gebied van humor en kunst komen, wordt het moeilijker. Kunnen de meningen over wat kan en wat niet kan, wat grappig is en wat niet, waar kunst productief is en waar niet... wel eens uiteenlopen.

Joods Actueel komt in haar jongste nummer terug op de Plat Préféré-rel met Jeroen Meus die forel in botersaus wou klaarmaken als was het het lievelingsgerecht van Adolf Hitler (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6381488/na-koken-met-jezus-koken-met-hitler en http://aff.skynetblogs.be/post/6388112/vrt-en-yves-desmet-glijden-uit-over-forel-in-). Joods Actueel spreekt over “een afschuwelijk clipje, Plat Annulé” dat na het afvoeren van de gewraakte Plat Préféré-uitzending in het drukbekeken VRT-televisieprogramma Man bijt hond te zien was. Wij hadden het clipje nog niet gezien, maar gelukkig staat het ergens op de website van Joods Actueel. En eerlijk gezegd, wij zien er niets kwaadaardigs in (zie: http://www.youtube.com/watch?v=djMUodXdm8g). De reactie van Joods Actueel klinkt daarentegen verrassend gelijkaardig aan de reactie van het Vlaams Belang toen die boos reageerde wanneer in diezelfde Man bijt hond-rubriek op vrijdagavond de draak gestoken werd met de VB-kopstukken die een dik jaar geleden spijts een verbod toch in Brussel wilden betogen tegen de ‘islamisering van de steden’ (zie: http://www.youtube.com/watch?v=PkOydUbzjCM).

Waar wij dan weer wél gemengde gevoelens bij hebben, is het leger kabouters die de bezoekers van de kunstbeurs Lineart in Gent (zie: http://www.lineart.be) met de Hitler-groet verwelkomen. De Duitse kunstenaar Ottmar Hörl wil daarmee iedereen waarschuwen niet naar het Duitse systeem van de jaren dertig terug te keren. "We leven nu in een democratie en we kunnen dus kiezen wat we willen", aldus Hörl. "We moeten er dus over waken dat we niet opnieuw meelopers gaan worden." Tussen de zwarte kabouters staan ook een paar gouden kabouters op een hoger niveau. Zij zijn de leiders van het legertje Hitlergroetende kabouters. In een interview donderdag op Radio 1 gaf de kunstenaar toe dat dergelijk ‘kunstwerk’ in Duitsland niet mogelijk zou zijn. Niet dat we vinden dat dit kunstwerk moet verboden worden – de kunstenaar is duidelijk over zijn bedoeling – maar wie graag zo een kabouter wil, kan hem op Lineart voor 40 euro kopen. Al is het maar om het plezier om hem achteraf te verbrijzelen, zegt de kunstenaar (zie: http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/mediatheek/1.428112).

Op dat punt lijkt ons toch de commercie de overhand te nemen op de kunst en de goede bedoelingen. De kunstenaar waarschuwt op een bord wel voor aankopen met verkeerde bedoelingen, maar moeten die dingen écht in de handel gebracht worden? Wij vrezen dat sommigen zo’n kabouter graag willen aankopen, is het niet om ermee te provoceren in hun tuin dan omdat ze het grondig eens zijn met gestrekte arm-ideologie en zo’n hebbeding best leuk vinden. En dat hoeft toch niet. 

In de nieuwe Humo wordt met ernst gereageerd op het uit de rekken halen van de vorige Humo omwille van de Koekelberg-fotomontages, maar natuurlijk ook met luim. En wie anders kon daarvoor zorgen dan Philip Dewinter? In een zogenaamde lezersbrief pleit Dewinter voor het streng aan banden leggen en in bepaalde gevallen zelfs verbieden van het Photoshop-programma.

“Wat een onschuldig en nuttig computerprogramma lijkt, is in feite een gevaarlijk instrument dat door linkse provocateurs en andere gauchistische oproerkraaiers kan worden aangewend voor het in de wereld sturen van subversieve, bewust foutieve en de rechtsorde ondermijnende informatie”, klinkt het in een communiqué. “Al meermaals werden leden van onze partij op laffelijke wijze besmeurd en in diskrediet gebracht door hen met Photoshop tussen leden van organisaties als Blood & Honour, het Allgermanische Heinische Front, de Ku Klux Klan of zelfs het Südtirolische Folkloretänz Gesellschaft te zetten, lachend naast extreemrechtse politici als Jean-Marie Le Pen (foto 1) en – hij rustte in vrede – wijlen Jörg Haider te plakken of hen met een gestrekte rechterarm af te beelden (foto 2). Dit soort lage en perfide praktijken moet dringend aan banden worden gelegd, als het moet met een gedeeltelijk of totaal verbod op fotoshoppen.”

Philip Dewinter heeft groot gelijk. Als hij echt iets te zeggen heeft bij het VB, stopt het VB dan ook met foto’s te verspreiden als over de Antwerpse kathedraal die nu plots met een minaret zou uitgerust zijn, of politici van traditionele partijen die voorgesteld worden als apen (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Met al dat gephotoshop weet een mens niet meer wat nog echt en wat vervalst is.

• Wat is echt en wat is gephotoshopt bij de foto’s 1, 2 en 3? Stuur ons uw antwoord met de mailknop in de rechterkolom van deze blog en maak kans op een meet and greet met de redactie van deze blog. Vergeet niet je naam en adres, en desgevallend telefoonnummer, te vermelden.

De toestand waarin Yves Leterme en zijn regering(?)spartijen het land hebben gebracht is natuurlijk een kolfje naar de hand van het VB. Alhoewel de N-VA en LDD meer de pers haalden dan het VB, liet het VB zich niet onbetuigd. Vlaamse partijen moeten nu ook stekker uit België trekken kopte het VB boven haar eerste persmededeling gisteren. Koninklijk initiatief is zwaktebod. Geen confederalisme, maar onafhankelijkheid luidde het boven de volgende persmededeling. Maar hoe gaat het nu verder?

“Na een jaar crisis en eindeloos onderhandelen trekt Yves Leterme zelf de stekker uit de federale regering, ondanks herhaalde pogingen om de deadline van 15 juli uit te stellen. Leterme heeft er de voorbije dagen alles aan gedaan om tot een akkoord met de Franstaligen te komen, en was hiervoor zelfs tot zeer verregaande toegevingen bereid. De nieuwe onderhandelingsformule – ‘overleg van gemeenschap tot gemeenschap’ – bleek al snel een lege doos.” (…) “Hoewel geen akkoord nog altijd beter is dan een slecht akkoord, zeker gezien de Franstalige eisen inzake de uitbreiding van Brussel en de bereidheid van sommige Vlaamse partijen om te berusten in het Belgische status-quo, is het failliet van de stap-voor-stap-strategie nu voor eens en voor altijd bewezen. Binnen België kan en zal Vlaanderen nooit krijgen waar het recht op heeft. Nu zelfs Yves Leterme inziet dat ‘de tegengestelde visies’ tussen Vlamingen en Franstaligen ‘niet te overbruggen’ zijn, iets wat het Vlaams Belang reeds vele jaren zegt, moeten de Vlaamse partijen eindelijk de enige mogelijke conclusie trekken en ‘plan boedelscheiding’ in gang zetten. Vlaanderen heeft helaas meer dan een jaar tijd verloren. De politici moeten niet wachten op nieuwe oekazes van het Paleis, maar zelf de moed hebben om finaal de stekker uit de Belgische constructie te trekken.”

Na een extra partijbestuur en overleg met de VB-parlementsfracties kwamen VB-voorzitter Bruno Valkeniers, VB-Kamerfractieleider Gerolf Annemans en VB-Senaatsfractieleider Joris Van Hauthem tot het weinig verrassend besluit: “Het Vlaams Belang is geen voorstander van het eindeloos rekken van de communautaire gesprekken. Maar nu de staatshervorming in de koelkast stoppen om de ‘problemen van de mensen’ aan te pakken, is de wereld op zijn kop zetten. Een jaar lang hebben de Vlaamse partijen terecht gesteld dat een grondige staatshervorming broodnodig was om een ‘goed bestuur voor de mensen’ te kunnen voeren. De sociaal-economische toestand laat inderdaad niet toe dat er nog maandenlang communautaire spelletjes worden gespeeld. Men moet er dan ook geen tijd meer aan verspillen. In plaats van nog verder energie te steken in een uitzichtloze zaak, is de tijd gekomen om rationeel te kiezen voor de boedelscheiding. Alle pogingen om het Belgische model alsnog op de rails te krijgen, zijn puur tijdverlies. Daarom roept het Vlaams Belang nogmaals alle Vlaamse partijen op eerstdaags spoedberaad te houden ten einde een ordentelijke boedelscheiding voor te bereiden. De Vlaamse partijen hoeven helemaal niet te wachten op welke beslissing van het Paleis dan ook.”

Wat ze bij het VB evenwel niet weten is dat het kartel CD&V/N-VA wel degelijk een ‘Plan B’ heeft om uit de huidige situatie te geraken. Met Pieter ‘Crembo’ De Crem als minister van Landsverdediging en Bart De Wever als staatsman is de zaak zo geklaard, en kan Yves Leterme terug de onbetwiste leider worden. Is het niet van België, dan toch van Vlaanderen. Zie: http://www.garagetv.be/video-galerij/vroemvroem/Belgi_op_de_vooravond_van_de_oorlog_Vrede_opnieuw_verstoord.aspx.

Goed nieuws voor de Vlaamse vrienden van deze blog! Nadat Flor Grammens vanaf januari 1937 eigenhandig honderden borden met Franstalige opschriften overschilderde, het Taal Aktie Komitee (TAK) later die taak overnam en regelmatig Engelstalige reclame overschilderde met ‘Hier spreekt men Nederlands’, en Vlaanderen nog maar een stap verwijderd is van haar onafhankelijkheid, kiest het bedrijfsleven nu eieren voor haar geld.

Een indrukwekkende reeks bedrijven heeft besloten hun naam te vervlaamsen. Voortaan zit je niet meer achter een Apple-computer, maar achter je Appel. Je gaat je boodschappen niet langer in de Carrefour doen, maar bij Kruispunt. Je drinkt niet langer Red Bull, maar Rood Stier. Je merkt het: het ligt vlot in de mond, en de Walen gaan niet langer hun vertrouwde producten in de winkels aan de Vlaamse kust terugvinden of ze moeten nu toch Nederlands leren. Een website met helaas nog de extentie ‘.be’ (‘.vla’ komt eraan) verzamelt de eerste nieuwe bedrijfsnamen en -logo’s. Zie: http://www.vlaamsch.be. En morgen zingt Micha Marah op het 11 juli-feest op het Antwerpse Conscienceplein (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080702). Wat er ook nog kan gebeuren, de Vlaamse feestdag morgen 11 juli kan niet meer stuk.

Vorige woensdag, na het afgewezen verzoek van het VB om kartel te vormen met de LDD, rekende Hugo Camps in zijn eigen onnavolgbare stijl, in zijn column op de voorpagina van De Morgen, af met Marie-Rose Morel. Zaterdag maakte Paul Baeten Gronda de balans over het VB.

Hugo Camps: “Voor het echt iets kon worden, zit ze alweer op een zijspoor, Marie-Rose Morel. Wat we van haar zullen onthouden is vrouwenkak, een zwembad, toilettraantje na een requiem, chagrijn. Madame de Pompadour uit Schoten, maar dan met aftrek van interesse in literatuur. Veruit de eerste bombolina in extreem rechtse kringen. Al was het min 15 graden, dan nog wist je bij Marie-Rose: split onder tafel.” Even is er nog een sneer naar een andere VB-babe: “Geen mens die nog oog had voor de costumière van de oude stempel, ene Anke Van dermeersch”, maar daarna gaat het weer voluit over Marie-Rose Morel (foto 1: Marie-Rose Morel langs haar mooiste zijde, samen met Philip Dewinter die waarschijnlijk dacht dat hij een hip hemd droeg). Anke Van dermeersch nam Hugo Camps' column integraal over op haar website (zie: http://www.ankevandermeersch.be/6/22). Natuurlijk niet uit leedvermaak over Marie-Rose Morel. Allez, dat durven wij toch hopen. Naar eigen zeggen ontving Marie-Rose Morel veel mails van mensen die zich geschoffeerd voelen door Hugo Camps' column, maar zelf tilt Morel er niet zwaar aan: ze begrijpt hem niet.

Een andere columnist van De Morgen, Paul Baeten Gronda, zag zaterdag ook al het einde van het Vlaams Belang. Paul Baeten Gronda: “Een partij die haar eigen bestaan niet zo belangrijk vindt, is dood. (…) Die partij is voorgoed iets van de late twintigste eeuw, nu ze zichzelf met zoveel woorden geout heeft als een ouwe hoer die hoopt dat ze nog eens gepakt mag worden door een ouwe judocoach. En die moet niet eens betalen als hij daar geen zin in heeft. Een nachtmerrie die we als kind hadden, maar waar we nu om kunnen lachen. Dat is het Vlaams Belang. ‘Weet je nog, die affiches met die bokshandschoenen en zo?’ Ja, dat waren nog eens tijden. Toen zag Philip Dewinter er nog uit als een soort demon, een ietwat achterlijk kind dat gebeten was door een dobermann met hondsdolheid. Nu is hij Death of a Politician, die nooit een politician was. En hij huilt. Ik heb buurmeisjes met hoelahoeps die meer indruk maken dan het Vlaams Belang. Als zielige pottenstampers die nergens nog binnen mogen, gingen ze bedelen bij Jean-Marie Dedecker. Moet je nagaan van waar je moet komen om bij Jean-Marie Dedecker te gaan bedelen. Nooit nog iemand die het Vlaams Belang serieus neemt, zelfs niet hun breed electoraat. Want die stemmen nu maar beter rechtstreeks voor LDD. Je vertrouwt ook geen bakker die zijn stinkende brood liever in de zakken van zijn concurrent verkoopt.

Vlaams Belangstemmers worden weer die bruine minderheid die de mannen van ginderachter op de vlieger wil zetten. ‘Hand in hand, terug naar eigen land’, ze konden me toch een rake slogan bedenken in hun dagen. En in rijm, zoals het hoort voor mensen die hun creatieve hoogtepunt bereikten toen ze in het derde leerjaar een stuk appel uitkotsten boven hun toets rekenen. (…) Een deel van de aantrekkingskracht van LDD is net dat het niet het Vlaams Belang is. De belangrijke Vlaming mag dan al graag met modder spelen, hij houdt zijn salon toch liever netjes. Het Belang is altijd dat Blok gebleven. Van mandatarissen die eruit zagen als pedofielen en dronkaards. Van mensen die algauw uit het stationsbuffet waren gescharreld om ergens met hun kop langs een provincieweg te gaan hangen. Van amateuristisch drukwerk en slecht geknoopte dassen. Dat duurt ook maar net zo lang. Terwijl ik over de partij formely known as het Vlaams Blok schrijf, heb ik ook het gevoel dat ik over oude vijanden schrijf. (…) Zal ik het Vlaams Belang missen? Dat is een goeie vraag, al stel ik ze zelf. Niet meer dan cassettespelers, nieuwsuitzendingen met Bavo Claes of de tijd toen Isabelle A nog gewoon een kermisattractie met een hese stem was. Vlaams en blok, terug naar eigen hok. Borstel en handschoen, dat was de tijd van toen. (...)”

Het lijkt ons nog te vroeg om te juichen over het einde van het VB, maar ach... wat zou het toch heerlijk zijn.

De uitdrukking is eigenlijk ‘Vreugde en verdriet’, maar bij Bart Debie gaat het in omgekeerde richting. Vandaar hier eerst een beeld van zijn verdriet, en dan van zijn vreugde.

Bart Debie zoals hij laatst geportretteerd werd door grafisch kunstenaar Vedeze (zie: http://homepage.mac.com/vedeze/PhotoAlbum93.html), en Bart Debie maandagmorgen onder de bijzondere belichting van de Studio 54-party in de Red & Blue-discotheek in het Antwerpse Schipperskwartier.

Om even bij Zuid-Afrika en het apartheidsregime te blijven, een anekdote uit het rijke leven van onze VB-parlementsleden.

Eind vorige maand was een delegatie van Vlaamse parlementsleden in Zuid-Afrika. Ze bezocht er onder andere het Apartheidsmuseum in Johannesburg, waar met documenten tot en met met gewone zitbanken (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding) het apartheidsregime aanschouwelijk wordt voorgesteld (zie: http://www.apartheidmuseum.org). Om het helemaal echt te maken is er, zoals in de tijd van het apartheidsregime, een inkom voor blanken en voor niet-blanken voorzien (foto 1, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Louter didactisch, je kan zelf kiezen langs welke inkom je het museum wil binnen stappen. Maar toen de Vlaamse parlementaire delegatie er eind vorige maand was, werden de twee VB’ers die meereisden – Werner Marginet uit Lokeren (foto 2) en  Frank Creyelman uit Mechelen – door de Zuid-Afrikaanse gidsen als enigen langs de ingang voor niet-blanken gestuurd. Na een tip vanuit de Vlaamse parlementsdelegatie. Er mag ook al eens gelachen worden bij zo’n studiebezoek.

Omdat het niet altijd lachen met Dewinter moet zijn (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071209), lachen met het AFF. Zie: http://gdb.skynetblogs.be/tag/1/aff.

Bij een aantal kinderen is Sinterklaas vannacht langs geweest. Kwestie dat ze een heel weekend kunnen spelen en snoepen met wat Sinterklaas en Zwarte Piet brachten.

Uit goede bron – je hebt contacten met allochtonen of je hebt het niet – vernamen we dat Sinterklaas pas in de nacht van 5 op 6 december langsgaat bij Philip Dewinter, Bart Dewever, Bart Debie, Hugo Coveliers, Marie-Rose Morel (foto) en anderen. Nogmaals dankzij onze goede connecties met sommige allochtonen kunnen we donderdag 6 december onthullen wat Philip Dewinter en die anderen gaan vinden nadat ze een wortel in hun bottinnen hebben achtergelaten voor het paard van Sinterklaas. Come and see next Thursday.

Philip Dewinter en Frank Vanhecke (foto 1) vroegen vorige week de VRT-top te onderzoeken of de VRT zich wel houdt aan de decretale verplichting van neutraliteit en objectiviteit. Bij de Nederlandse omroep NOS zou na aanhoudende klachten over “de uitgesproken linkse voorkeur van de publieke omroep” een zelfonderzoek gebeuren, en de VRT kan daar maar best een voorbeeld aan nemen. Eigen onderzoek van het VB wees uit dat het VB véél te weinig aan bod komt op onze publieke zender. Wat Vanhecke en Dewinter uit het oog verliezen is dat televisieprogramma’s in de eerste plaats interessant moeten zijn, of er kijkt geen kat naar. Vandaar de afweging van televisiemensen wie ze wel en wie ze niet naar de studio halen.

Vanavond begint Frieda Van Wijck (foto 2) aan een nieuwe reeks van het populaire praatprogramma De laatste show. Zaterdag vroeg men Frieda Van Wijck in Het Nieuwsblad of Philip Dewinter als gast denkbaar is. Frieda Van Wijck: “Het is geen richtlijn van Woestijnvis dat we niemand van het Vlaams Belang mogen uitnodigen in De laatste show. We geven wel de voorkeur aan mensen die zichzelf niet al te ernstig nemen.”

Voilà. Probleem opgelost, Philip. Neem jezelf niet al te ernstig, en het komt allemaal in orde. Voor de serieuze zaken? Daar verwittigen de linkiewinkies wel voor. Zie: http://nl.youtube.com/watch?v=kBL-1dSycwk&feature=related.

Hoog bezoek voorbije zaterdag in Antwerpen. Na een lange reis meerde de stoomboot van Sinterklaas rond 14 uur aan ter hoogte van het Zuiderterras. Het was drummen op de Scheldekaai waar duizenden kinderen onder een stralend herfstzonnetje stond te wachten om als eerste een glimp van Sinterklaas op te vangen. Eén-presentator Bart Peeters en burgemeester Patrick Janssens, die speciaal zijn tricolore sjerp en een rode das, met de ‘stralende A’s’ van het Antwerps stadslogo, had aangetrokken, ontvingen Hem op de rode loper. Toen de Sint wat later op het balkon van het Antwerps stadhuis verscheen, had hij goed nieuws: “Er zijn dit jaar geen stoute kinderen! Jullie hebben me heel blij gemaakt. Doe jullie best op school en wees lief voor elkaar en voor jullie mama's en papa's.” (zie: http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/mediatheek/1.208279).

Wij hadden later op de dag nog een gesprekje met Sinterklaas, en toen bleek dat hij wel blij was dat de kindjes zo braaf waren geweest, en zo hun best deden op school, enzovoort. Maar over sommige papa’s en mama’s was de Sint niet zo tevreden. De Sint wilde echter niet publiek een vermaning uitspreken, hij stelde voor het pedagogisch aan te pakken. Hij riep op om hem wat tips voor cadeaus te sturen, en zo de papa’s en mama’s fijntjes erop te wijzen waar het bij hen wat aan schort.

Voor Bart De Wever bijvoorbeeld, gisteren nog onderwerp van een vraag in De slimste mens ter wereld. Vraag: "Hoeveel kinderen heeft Bart De Wever?" Vier is het juiste antwoord, al heeft De Wever die vierde wegens pas geboren én extreem lange regeringsonderhandelingen zelf amper gezien. Bart De Wever die zo twijfelt of het nodig is zich te verontschuldigen voor de rol van het Antwerps stadsbestuur bij de jodenvervolging (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071031,http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071102 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071107) zou je het fotoboek De Antwerpenaar Bespied kunnen cadeau doen. Een fotoboek over de jodenvervolging en de vernieling van synagogen in Antwerpen, de parades van collaborateurs door de Antwerpse straten, het vertrek naar het Oostfront vanuit het Centraal Station, enzomeer (Uitgeverij De Krijger, 15 euro). 

Voor Bart De Wevers ex-vriendin Marie-Rose Morel zou je een boek met de grammaticaregels kunnen bestellen bij de Sint, of minstens toch een link met een website die uitlegt wanneer je hoofdletters moet gebruiken (http://nl.wikipedia.org/wiki/Hoofdletter_in_de_Nederlandse_spelling). Het voorbije weekend zei Bruno De Wever (foto 2, de elf jaar oudere en slimmere broer van Bart De Wever) dat je de Franstalige aanwezigheid in de Brusselse Rand moet erkennen (zie: http://www.gva.be/nieuws/politiek/default.asp?art={BA28228E-BEA0-45CE-8DA5-5E64AAEC7691}). Marie-Rose Morel schreef daarop op haar blog (foto 3, klik eenmaal op de afbeelding voor een grotere versie) dat de redenering van Bruno De Wever tot gevolg heeft: “De arabische gemeenschap moet vooral GEEN nederlands leren en dan kunnen ze in de logica van Bruno De Wever binnen enkele jaren in Hoboken, Borgerhout, Deurne, ... arabisch als officiële voertaal uitroepen !” Dat moet in correct Nederlands zijn: “De Arabische gemeenschap moet vooral geen Nederlands leren en dan (…) Arabisch als officiële voertaal uitroepen !”

Tja. Moslims verwijten dat ze geen Nederlands hoeven te leren, maar zelf als Vlaams-nationaliste het Nederlands niet machtig zijn – er staan trouwens nog andere taalfouten in hetzelfde blogberichtje van la Morel – dat is typisch VB’er zijn. Philip Dewinter (“Ik wordt burgemeester van Antwerpen.”) is niet anders.

• Nog tips voor Sinterklaas? Mail ze ons met de knop in de rechterkolom van deze blog.

De reacties bij het VB over het stopzetten van Blokwatch blijven vermakelijk. Daarom nog even het VB over het stopzetten van Blokwatch. En dan stoppen wij er ook mee. Over dat onderwerp, niet met deze blog.

Eerst even serieus. Vorige week raakte bekend dat Blokwatch ermee kapt. Een grote verrassing was dat niet. De klad zat er immers duidelijk in. Het dagelijkse persoverzicht werd al 'n tijdje niet meer verzorgd en nieuw materiaal werd maar met mondjesmaat op de website geplaatst. Jammer. De impact van Blokwatch was bij momenten erg groot. De verzorgde website biedt veel info over het VB, op een overzichtelijke wijze gepresenteerd. Ook zonder updates blijft het een referentie. Dat de rol van het Vlaams Belang uitgespeeld is, dixit Blokwatch-initiatiefnemer Marc Spruyt, klinkt ons alvast wat té voorbarig. We hopen uiteraard dat het zo is of wordt. De contouren voor dat scenario zijn inderdaad al enige tijd zichtbaar. Maar zoals bekend wordt niet ieder scenario verfilmd. Interne steekspelletjes en afrekeningen zijn in het post-Dillen tijdperk het enige dat nog vlot de pers haalt. De leidende positie in het land der politiek verongelijkten wordt al enkele maanden sterk door de Lijst Dedecker (LDD) belaagd, met alle dissidenties vandien. En tot overmaat van ramp speelt het VB geen enkele rol van betekenis in deze tijden van communautaire hoogspanning. Het verfoeide N-VA leidt hierin nu de dans. Je zou van minder depri worden.
 
De stopzetting van Spruyts initiatief werd dan ook op tevredenheid onthaald aan de Madou. Woordvoerder Joris Van Hauthem (foto 1), zichtbaar opgelucht dat Blokwatch verleden tijd is, liet zich meteen van zijn meest humoristische kant kennen in een gesprek met het persagentschap Belga. Joris Van Hauthem over het vermeend gebrek aan geloofwaardigheid van Blokwatch: "Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke met een zotskap afbeelden en tegelijkertijd een zekere wetenschappelijke serieux claimen over de ware aard van het Vlaams Belang, gaan niet samen." Daarmee boorde Joris Van Hauthem, zonder het kennelijk te beseffen, vlotweg 30 jaar aan Vlaams Blok- en Vlaams Belang-magazines de grond in. De fijnbesnaarde 'nationalistische periodiek', het blad van de 'jongerenafdeling' en de vele lokale blaadjes van het VB grossieren immers in spotprenten, fotomontages en dergelijke meer waarin de waarheid geweld wordt aangedaan en de talrijke tegenstanders van het VB door het slijk worden gehaald. Ook daar zijn de zotkapjes allerminst van de lucht. En dan drukken we ons nog voorzichtig uit (foto 2: 'Patrick Janssens krijgt problemen met achterban' en 'Bart De Wever legde de lat heel laag' in respectievelijk Antwerps Nieuws en Vlaams Belang Magazine – klik op de foto voor een grotere illustratie).

En jawel, die dingen worden vlot gecombineerd met een eindeloze reeks aan artikels waarin 'met een zekere wetenschappelijke sérieux' vanalles wordt beweerd over 'de ware aard' van de vele vijanden van Moeder Vlaanderen: socialisten, ecologisten, straathoekwerkers, marxisten, neo-communisten, moslims, holebi's, de openbare omroep, 11.11.11 en combinaties van voornoemde categorieën. Joris toch! Aan het oefenen voor een carrière als stand-upcomedian? Denk eraan dat er stevige concurrentie is bij het VB-personeel. Zelf hebben we meer kunnen lachen met wat Marie-Rose Morel (foto 3) op haar weblog schreef naar aanleiding van het stopzetten van Blokwatch. Marie-Rose Morel: “Die van het AFF hebben (…) nog een gezonde dosis humor en een levendige site! Al neemt hun obsessie voor skinheads de laatste tijd rare vormen aan.”

Vorige zondag maakten wij hier bekend dat de VB-afdeling van Edegem vanavond een Halloween-avond inricht, met Gerolf Annemans en Marie-Rose Morel als bekendste griezels (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071028). Het inspireerde een bezoeker van deze blog tot een soortgelijke affiche (klik op de affiche voor een grotere versie) waarin zowel de overleden Karel Dillen als de voorlopig opgegeven Forza Flandria figureren, en het spijtig genoeg gestopte Blokwatch.

Het VB mag dan wel volgens Marc Spruyt niet meer zo gevaarlijk zijn, wij gruwelen toch nog altijd van wat het VB uitkraamt of welke coalitie van rechtse krachten Vlaanderen zou kunnen besturen. Als de Lijst Dedecker en de N-VA wegen op het beleid, zijn we dan zoveel beter af dan met het VB? VB dat radicaliseert, maar zich daarom nog niet marginaliseert vermits de publieke opinie meer en meer neigt naar separatisme en rechtse opvattingen.

Het blijft daarom nodig om kanttekeningen te maken bij de dogma's van extreem- en nieuw-rechts. Of om het in de woorden van Tom Lanoye te zeggen: "prettig politiek incorrect" bezig te blijven. Wij doen voort!

Gisteren begon het nieuwe televisieseizoen. Het was uitkijken naar de nieuwe reeks van Lost (VT4, http://www.vt4.be/tvgids.php?text=lost), de docuserie De Grote Oversteek over mannen en vrouwen die een week lang elk apart gingen wonen (Eén, http://multiblog.vrt.be/mv-united/dgo) en natuurlijk ook 10 jaar Man bijt hond en de eerste nieuwe gewone aflevering van Man bijt hond (Eén, http://www.een.be/televisie1_master/programmas/e_hond_programma/index.shtml). 

Eén van de nieuwe items in Man bijt hond (foto 1), en blijkbaar ook de nieuwe afsluiter van het programma, is het item De lustige lezers waarin de acteurs Bruno Vanden Broecke (Sammy Tanghe in Het Eiland) en Adriaan Van Hoof (MC Loveboat bij Discobar Galaxie) voorlezen uit een stripverhaal. Deze week is dat Paradijseiland (foto 2), het twaalfde album in de reeks Jommeke-albums. Bruno Vanden Broecke en Adriaan Van Hoof lezen voor uit het album, we krijgen tussendoor beelden uit de strip te zien, en Vanden Broecke en Van Hoof brouwen er nog een verhaaltje rond. Een eenvoudig idee, maar meestal zijn de eenvoudigste ideeën de geniaalste.

“Laat het ons eenvoudig houden”, dat moet ook voormalig politiecommissaris en intussen Brussels volksvertegenwoordiger voor het VB Johan Demol (zie: http://www.youtube.com/watch?v=pgLVcImC1oA) gedacht hebben. Een paar maanden geleden – lang voor een foto Jean-Luc Dehaenes jongste nota voor Koning Albert II onthulde – werd Johan Demol in het Brussels parlement gefotografeerd terwijl hij aandachtig een dossier aan het doornemen was (foto 3, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding). Het is niet bekend tot welke zwaarwichtige interventie van Johan Demol in het Brussels parlement het lezen van dit dossier geleid heeft.

Morgen zullen vele tienduizenden Vlamingen Antwerpen overspoelen, op de Cultuurmarkt (www.cultuurmarkt.be) op zoek naar wat er de volgende maanden op cultureel vlak te beleven is. Anderhalf uur verder rijden, in Diksmuide, worden enkele duizenden Vlamingen verwacht voor de tachtigste IJzerbedevaart.

 “Een pak BV’s onder wie Koen Crucke, Frank Dingenen en Luc Appermont garanderen een dynamische voorstelling”, laat het organiserend comité vandaag nog in De Standaard optekenen. Daar kunnen ze bij de Cultuurmarkt met Lucas Van den Eynde en Tine Embrechts met hun Jukebox 2000 (http://www.jukebox2000.be), Fata Murgana (http://www.myspace.com/berchemsemurga) of Circus Ronaldo (http://www.circusronaldo.be) niet tegen op. En toch zal er meer volk zijn op de Cultuurmarkt. “Maar dat is iets van een andere orde”, horen we al iemand roepen. Tja. Maar dat is het échte Vlaanderen.   

Waar de vergelijking echter wél mee zal gemaakt worden, is met het bezoekersaantal op de IJzerwake. De radicale broer van de IJzerbedevaart. Naargelang de bron waren daar vorige zondag vier à vijfduizend mensen. Waarvoor werkelijk iedereen ter radicale Vlaamse zijde gemobiliseerd was, aangevoerd met bussen op kosten van het VB. Alleen Gerolf Annemans werd er niet opgemerkt. Die had blijkbaar andere prioriteiten. We weten niet welke, maar hij zal er ongetwijfeld goede redenen voor gehad hebben. De jongens en meisjes van het VNJ, de jonge welpjes van de Vlaamse Beweging, waren er ook. Meer zelfs, het is de enige manifestatie geworden waar ze met het VNJ nog met zijn allen aanwezig zijn. Bij gebeurtenissen als de Radicale Sporenherdenking van Voorpost (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070707) gaan ze nog maar met een paar VNJ’ers naartoe; op de jaarlijkse August Borms-herdenking in Merksem was dit jaar nog maar één geüniformeerde VNJ’er te zien (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070802). Op de IJzerwake was iedereen, van ‘knapen en kerlinnen’ over ‘stormknapen, meeuwen, jongkerels en jonggudruns’ tot ‘kerels, stormers, gudruns en adels’, aanwezig. 

Volgens een in deze onverdachte bron, zijnde 't Pallieterke waren de VNJ’ers er “zowaar van de leeftijd van twee jaar af”. Jawel, op de IJzerwake werden kinderen opgevoerd “van de leeftijd van twee jaar af” en dat terwijl De Grote Baas begin deze maand nog brieste dat kinderen niet misbruikt mogen worden voor politieke doeleinden. Men zal zich de brief herinneren die Philip Dewinter schreef naar de Vlaamse kinderrechtencommissaris over een kind dat in Hertoginnedal aandacht vroeg voor het lot van de in het Centrum 127bis opgesloten kinderen. Philip Dewinter: “De beslissing van ouders die de illegaliteit induiken om hun kinderen mee te sleuren in een jarenlang durend proces van onzekerheid en wanhoop is meer dan onverantwoord te noemen. Dat deze kinderen dan ook nog eens gemanipuleerd worden om op een emotionele manier de politieke agenda van extreem-links (…) door te drukken is gewoonweg walgelijk.” 

Op de IJzerwake mogen daarentegen dreumesen van twee jaar, in VNJ-uniform, opgevoerd worden voor De Goede Zaak. Al is het natuurlijk niet de eerste inconsequentie ter extreemrechterzijde, het blijft wrang. Gelukkig werden de ietwat oudere VNJ’ers vrijgelaten hun godsdienst te belijden zoals ze het zelf willen. Zoals te zien is op de foto hierboven van Jimmy Kets die maandag in De Morgen verscheen. Is dat VNJ- jongetje dat geknield op de grond ligt immers niet een jonge maar vrome moslim die richting Mekka het middaggebed doet? En dat op de IJzerwake!