06-03-13

‘YELLOMAN’ OVERLEDEN

Marc Sabbe.JPGBlog Yelloman.JPGMarc Sabbe (foto 1, 48 j.) is overleden. Als ‘Yelloman’ verzorgde hij de blog Extreemrechts in Vlaanderen (foto 2). Een drukbezochte blog, vooral voor de vele filmpjes over extreemrechts en neonazi’s die Marc erop postte.

 

Amper tien dagen geleden, bij een bezoek aan een tentoonstelling over de antifascistische strijd in Vlaanderen, viel nog zijn naam. De samensteller van de tentoonstelling vroeg zich af hoe het met Yelloman was. “Zijn blog werd véél bekeken.” Tussen januari 2007 en maart 2009 postte Marc gemiddeld 42 berichten per maand, nadien sporadisch nog een aantal reportages en nieuwsfragmenten. Aan de statistiek vanwaar mensen terechtkomen op onze blog, met andere woorden: wat is de blog vanwaar ze doorklikten naar AFF/Verzet, merken we dat Marcs blog nog steeds een bron voor informatie is. Op vraag van AFF/Verzet bleef Marc reportages bewaren – in de videozone van deredactie.be bijvoorbeeld blijven reportages maar zes maanden online, terwijl een aantal van die gefilmde beelden ook later nog het bekijken waard zijn. Zelf niet meer actief op zijn eigen blog tegen extreemrechts, tipte Marc ons nog altijd nieuwsberichten over de extreemrechtse en neonazistische scene in binnen- en buitenland. Hij werkte onder andere samen met VTM voor reportages over concerten van Blood and Honour in Vlaanderen.  

 

Voetbal was een tweede passie van Marc, en hij was ook een groot reggaeliefhebber. Voor hem linken we graag door naar Sun is Shining, onze eigen favoriete reggaeplaat, en andere Bob Marley-songs. Net zoals van Rik De Saedeleer in intieme kring is afscheid genomen, werd ook op persoonlijke wijze afscheid genomen van Marc Sabbe. Een longziekte werd hem fataal. De pijn was langdurig en hevig, maar Marc is op vredige wijze heengegaan. We wensen dochter Zoë, zus Sarah, zijn ouders en vrienden alle sterkte toe, voor een vader, broer, zoon en vriend die radicaal maar op een moderne manier inging tegen wat hij ‘het smerige alternatief’ noemde. Een strijd die door velen gewaardeerd werd.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam, actie |  Facebook | | |  Print

18-12-12

NORBERT VAN OVERLOOP OVERLEDEN

Vorige vrijdag is in Gent Norbert Van Overloop (56 j., foto 1), PVDA-pionier, advocaat van het volk en auteur van Wiens Belang? (foto 2) overleden. Norbert, ‘Bolle’ voor de vrienden, leed al enkele jaren aan kanker. (Foto uit 2006, het jaar waarin Wiens Belang? verscheen.)

 

Norbert Van Overloop was een antiracist in hart en nieren. Hij stond mee aan de wieg van de petitiebeweging Objectief 479.971. Op 24 november 1991 – Zwarte Zondag – braken de extreemrechtse partijen Vlaams Blok en Front National door. Samen met andere progressieven zette Norbert Van Overloop Objectief 479.917 op, een massacampagne voor gelijke rechten. Doel: evenveel handtekeningen ophalen als extreemrechts stemmen haalde op Zwarte Zondag: 479.971. Op één jaar tijd haalden 12.000 vrijwilligers meer dan 500.000 handtekeningen op, en de campagne klokte uiteindelijk af op 1.000.000 handtekeningen. Maar meer nog dan die score waren de vele duizenden discussies belangrijk, over racisme, discriminatie en gelijke rechten. De petitieactie was tegelijk een enorme sensibiliseringscampagne.

 

Bij het brede publiek is Norbert Van Overloop bij uitstek bekend als de auteur van het boek Wiens Belang?. “Als je honger hebt, pak dan een boek vast”, zegt Bertolt Brecht in een beroemd gedicht, “want je zult zien dat het een wapen is.” Het boek van Norbert Van Overloop wás een wapen. Voor een breed publiek ontmaskerde hij de harde, asociale standpunten van het Vlaams Belang, en legde hij gedreven uit dat de zogenaamde ‘partij van de kleine man’ in werkelijkheid een partij voor de patroons was. ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw noemde het “een nuttig en zinvol boek, dat de mensen duidelijk maakt waar het Vlaams Belang echt voor staat”. Meer dan tachtig spreekbeurten gaf Norbert Van Overloop over zijn boek, overal te lande, vooral bij vakbondsafdelingen.

 

Norbert Van Overloop zag de steile opgang van de N-VA met lede ogen aan. Hij broedde al op een nieuw boek over de dreigende splitsing van België, en droomde ervan om naast het Vlaams Belang ook het woekerende nationalisme van antwoord te dienen. Maar daar stak die andere kanker een stokje voor. Zaterdag wordt in Lochristi afscheid genomen van Norbert Van Overloop. De volledige levensloop van Norbert Van Overloop kan je lezen in het afscheidswoord van Tom De Meester.

01:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam, racisme, actie |  Facebook | | |  Print

20-04-12

WILLY MINNEBO OVERLEDEN

Willy Minnebo, de burgemeester van Zwijndrecht, is de voorbije nacht op 67-jarige leeftijd overleden. Hoewel hij al een jaar tegen een zware darmkanker vocht, is zijn dood toch onverwacht. Willy was een overtuigd antifascist.

 

Willy Minnebo was sinds 1995 burgemeester van Zwijndrecht en was daarmee de eerste burgemeester van Groen. Hij was al op jonge leeftijd politiek actief bij de Kommunistische Partij in Burcht, waarvoor hij nog KP-gemeenteraadslid  in Burcht was. Bij de fusie van gemeenten in 1977 ging Burcht op in Zwijndrecht, gemeente met een belangrijke industriële activiteit vlak boven Antwerpen. Willy Minnebo werd er burgemeester als kandidaat op de Agalev-lijst, partij die in 2003 haar naam veranderde in Groen! (intussen Groen zonder uitroepteken). Zijn Agalev/Groen-lidmaatschap belette Willy niet jaarlijks naar de socialistische 1-meiviering in Antwerpen af te zakken.

 

Hoewel in het voorjaar van 2011 een tumor bij hem werd gevonden, bleef hij hoopvol dat hij de ziekte zou overwinnen en dat hij als lijsttrekker aan de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober zou kunnen deelnemen. “Willy was van plan om in oktober nog een laatste keer deel te nemen aan de verkiezingen, om zo aan twintig jaar burgemeesterschap te komen”, zegt schepen en partijgenoot André Van de Vyver. Willy Minnebo was erg geliefd in Zwijndrecht. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 behaalde Groen in Zwijndrecht 10 van de 25 zetels, wat in belangrijke mate te danken was aan de wijze waarop Willy zijn burgemeesterschap invulde.

 

De burgemeester was, wat men noemt, ‘bij de pinken’. Toen Ragna Verreycken, dochter van VB-medeoprichter Wim Verreycken en zus van Rob ‘Klop’ Verreycken, solliciteerde voor de job van politieagente in Zwijndrecht, en zich bij het mondeling examen aanbood bij de burgemeester en de andere juryleden, ging in het hoofd van Willy Minnebo een alarmbel af. Ragna Verreycken slaagde er niet in politieagente in Zwijndrecht te worden, ze werd daarna probleemloos politieagente in Antwerpen. Toen wij Willy vorig jaar verwittigden welk concert het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) in Burcht plande, had hij maar een halve zin nodig om in gang te schieten. Na de reactie van Willy Minnebo en alarmkreten in de pers laste het N-SA het voorgenomen concert af.

 

De gemeente Zwijndrecht zal een rouwregister neerleggen in het administratief centrum aan het Binnenplein. Dit rouwregister is toegankelijk vanaf maandagochtend, dagelijks van 9 tot 12 uur en van 14 tot 17 uur. Groen heeft een online rouwregister geopend. Als verzekeringsmakelaar kende Willy Minnebo het kleine en grote leed van vele inwoners van zijn gemeente; als burgemeester zette hij zijn sociale bewogenheid om in bestuurshandelingen. Hij bleef altijd een overtuigde ecologist, antikapitalist en antifascist, voor en achter de schermen. Zonder de aangename kanten van het leven te verwaarlozen. Mensen van het kaliber van Willy Minnebo zijn zeldzaam in Vlaanderen. Zijn overlijden is dan ook een groot verlies.

16:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam |  Facebook | | |  Print

04-04-12

NATAN RAMET OVERLEDEN

Deze middag is Natan Ramet (87 j.,foto) overleden. Hij was één van de laatste getuigen van de nazi-gruwelen.

 

Natan Ramet en zijn vader werden gedeporteerd. Natan was toen 17 jaar oud. Zijn moeder en zus konden onderduiken en bleven ongedeerd. Zijn vader kwam om nabij Auschwitz. Natan Ramet ging honderden keren spreken voor scholen en jongeren, en stichtte mee het Joods Museum van Deportatie en Verzet dat in de Mechelse Dossinkazerne is gevestigd. Natan Ramet verleende ook zijn medewerking aan de televisiedocumentaire en het boek De laatste getuigen. Lees hier de reactie van documentairemaker Luckas Vander Taelen en van anderen.  

17:17 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam |  Facebook | | |  Print

09-03-10

JOS GEUDENS OVERLEDEN

Jos Geudens 1LatinkundaJos Geudens 6 juni 1992Vandaag, 9 maart 2010, is onze vriend en kameraad Jos Geudens (foto 1) plots overleden. De jongste jaren woonde Jos in Mombasa, Kenia. Na veertig jaar engagement bij de linkerzijde in België, nooit het belang van internationale solidariteit uit het oog verliezend. Het Anti-Fascistisch Front (AFF) en zovelen anderen verliezen aan hem een groot medestander en joviale vriend. Op foto 3 zie je Jos Geudens tijdens een AFF-actie op 6 juni 1992 tegen een VB-colloquium in het Elzenveld in Antwerpen. Achteraf bleek dat Filip Dewinter op dat colloquium zijn berucht zeventigpuntenplan voorgesteld had.

Op 1 januari 2006 vertrok Jos uit België. “Genieten van mijn pensioen en genieten van Afrika”, was toen zijn missie. Bij het VB waren ze blij dat Jos uit Antwerpen vertrok. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en Jos richtte in Mombasa een computerklas in voor lagere schoolkinderen. Later volgde nog Cinema Paradiso, waar diezelfde kinderen op vrije dagen van film konden genieten. En Jos volgde ook nog de politieke actualiteit, in Kenia en bij ons. Op Groeten uit Mombasa kan je zijn Keniaanse ervaringen nog steeds lezen. De jongste tijd was vooral Facebook zijn geliefd communicatiemiddel. “Een strijdmiddel”, zei Jos ons vorige maand nog toen we hem een laatste keer in Antwerpen zagen. Een middel waarmee hij in contact bleef met Keniaanse gelijkgezinden én zijn Vlaamse vrienden. In één van zijn laatste berichten wenste hij het maken van een mensenketting voor de redding van Opel alle succes toe.

Jos was ook één van de militanten die steeds paraat stond met het Anti-Fascistisch Front (AFF), en het samenwerkingsverband Antwerpen Helemaal Anders dat later werd opgericht als gevolg van de eerste electorale successen van het Vlaams Blok. Jos las nog regelmatig deze blog, zo bleek tijdens ons laatste gesprek toen hij spontaan verwees naar een artikel op deze blog over een met Vlaamse steun gebouwd schooltje in Gambia. Van een bezoek bij Jos in Mombasa blijft ons de anekdote bij van Jos die aangesproken wordt door enkele Kenianen. Ze denken dat hij één van de vele blanke toeristen is, en wanneer ze Jos aanspreken valt meteen hun mond open want Jos antwoordt hen uitgebreid in de plaatselijke taal. Én hij geeft hen meteen een les plaatselijke geschiedenis, want Jos draagt op zijn T-shirt de beeltenis van een Keniaanse revolutionaire marxist en Jos legt de Kenianen en passant uit hoe belangrijk die man wel was voor Kenia. Jos, hij geloofde wel niet de Hemel. Maar mocht hij er terecht komen, hij zou ook daar een revolutionair zijn. Het ga je goed, vriend. Rust in vrede. Je hebt je ten volle geëngageerd voor een betere wereld.

21:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam |  Facebook | | |  Print

22-11-08

WANNES VAN DE VELDE OVER JEAN-MARIE LE PEN, PIM FORTUYN EN HET VLAAMS BELANG

Morgen wordt in De Roma in Borgerhout een publiek afscheid van Wannes Van de Velde ingericht. In de verschillende hommages voor Wannes Van de Velde is al veel gezegd over de man, maar hijzelf kwam meestal slechts met een paar quotes aan bod. Het eerbetoon van Erik De Bruyn (SP.A-Rood) is daar een uitzondering op (zie: http://www.bloggen.be/derodevoorzitter/archief.php?ID=92382). Voor de bezoekers van deze blog hebben we een paar langere fragmenten verzameld uit Beloken dagen, Wannes’ vorig jaar verschenen laatste boek. Het bevat dagboekfragmenten uit de periode 2001 - 2003, met notities over Wannes’ ziekte, zijn wandelingen door Antwerpen en bezoeken aan café’s in de Scheldestad, zijn optredens… Wij focussen hier echter op wat Wannes Van de Velde schreef over Jean-Marie Le Pen in 2002, de dood van Pim Fortuyn in 2002, en de score van het Vlaams Belang bij de federale verkiezingen  in 2003.

“De verkiezingen in Frankrijk! Le Pen zit weer in het zadel. Wat gaan ze nu doen? Over ‘fraternité’ lullen tot de pogroms beginnen? Ach kom, ik weet zeker dat er nu, anders dan in de jaren dertig, miljoenen mensen klaar staan om het crapuul de wapens uit de handen te slaan, en dit keer voor het te laat is. Als kind reeds heb ik getuigenissen uit het fort van Breendonk moeten vernemen, en dat heeft me geleerd dat we de niets ontziende haat van de nazi’s nooit mogen onderschatten. Want al zien ze er vandaag anders uit en dragen ze geen art deco uniformen met zwarte laarzen meer; hun leuzen zijn dezelfde gebleven, en wie, zoals wij in ons te vierklauw verrechtsend Vlaanderen, binnen het bereik van hun bieradem leeft, kan maar best op het ergste zijn voorbereid. Wanneer de cirkel zich sluit, wordt het teken voor de slachting gegeven, en is er geen ontkomen meer aan.”

“De politicus Pim Fortuyn, die toch een regelrecht volksmenner was, wordt nu bedolven onder geëmotioneerde eerbewijzen. Zijn gewelddadige dood heeft een martelaar van hem gemaakt. Van zijn vernederende uitlatingen ten aanzien van de islamitische bevolkingsgroep wordt niet meer gewaagd. Men ziet jong en oud heuse tranen vergieten boven de bloemen die voor zijn woning zijn neergelegd. Maandenlang hebben de media deze opportunist verketterd; ‘relnicht’ was zowat het beschaafdste dat er te horen en te lezen viel, en nu wordt hij verheerlijkt op een schaal die, volgens mij, iets lugubers uitstraalt. Men heeft hem al met Erasmus van Rotterdam vergeleken. Wat kan een denkend mens hier nog op zeggen? Hij kan alleen maar verbijsterend zwijgen.”

“Verkiezingen. De Belgen in beweging. Zullen we de zwarte horden kunnen terugdringen? Dat zouden we eigenlijk moeten kunnen, ja, maar daar velen van ons niet uit de knoop van hun haatgevoelens raken, zal dat wel een ijdele wens moeten blijven. En dan te weten dat zij die hun zogenaamde ‘foertstemmen’ uitbrengen, diegenen zullen zijn die het hardst zullen kermen wanneer het deksel van de doos springt. Ik hoor ze al bezig, terwijl de landsknechttrommels door de Seefhoek donderen: ‘O, maar dat hebben wij niet bedoeld! Ik ga niet mee naar Borgerhout om de moskee in brand te steken! Ik sla geen Marokkanen de schedel in! Dat zijn mensen gelijk wij!’”

“Wanklanken: de verplettering van de groenen (gelukkig ten voordele van de socialisten), en de verdere opmars van de volksopruiers. Ik zal de Vlamingen nooit helemaal begrijpen. Nu hebben ze stemrecht, een verworvenheid waarvoor stromen bloed zijn gevloeid, en omdat ze menen dat ‘de politiek’ niet naar hen luistert, of omdat ze vinden dat er te veel hondenstront voor hun deur ligt, lopen ze in de armen van een stel opportunisten waarbij vergeleken ‘le dictateur des Flandres’ Joris van Severen een gematigd intellectueel was. Er staan nu achttien bruine zetels in het parlement. Een vloedgolf, die steeds maar blijft aangroeien. En dat zonder ook maar een schemer van enige constructieve gedachte!”

00:45 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, cultuur, in memoriam |  Facebook | | |  Print

15-11-08

AFSCHEID VAN FRANS NOLLET

AFF-affiche 1978AFF-affiche 1980AFF-affiche 1982Zoals donderdag hier gemeld (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6437485/frans-nollet-overleden) wordt vandaag in het crematorium van Antwerpen afscheid genomen van Frans Nollet, gewapend weerstander onder het nazi-regime en in de jaren zeventig, tot halverwege de jaren tachtig verantwoordelijk uitgever van de AFF-publicaties.

Als eerbetoon aan Frans publiceren we hier drie AFF-affiches met Frans Nollet als verantwoordelijk uitgever, respectievelijk uit 1978, 1980 en 1982. Aan het apartheidsregime in Zuid-Afrika kwam begin jaren negentig een einde, maar daarmee zijn alle problemen daar nog niet van de baan. Zuid-Afrika miste de kans op vrijheid door het kapitalisme zo hard te omarmen. De syndicale rechten (affiche 2, klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding) staan weer onder druk, met deurwaardersexploten na eenzijdige verzoekschriften bij de rechtbank en pleidooien voor een ‘minimale dienstverlening’ bij stakingen. Over een 'minimaal respect' voor werknemers hoor je diezelfde roepers nooit. De man op de derde affiche begint – dixit Miet Smet – steeds meer “vrouwelijker te denken”, en dat is toch een vooruitgang. Aan het liefdesleven van Wilfried Martens hebben wij natuurlijk geen verdienste. Op andere terreinen is vooruitgang geboekt en/of blijft waakzaamheid geboden. Een strijd is nooit definitief gestreden. Dat is ook wat Frans Nollet ons zou zeggen, mocht hij nog tussen ons zijn.

00:15 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: actie, in memoriam |  Facebook | | |  Print

13-11-08

FRANS NOLLET OVERLEDEN

Het Anti-Fascistisch Front (AFF) verneemt met veel spijt en droefheid het overlijden van Frans Nollet, tot halverwege de jaren tachtig verantwoordelijk uitgever van de AFF-publicaties.

Frans Nollet was één van de gewapende weerstanders onder het nazi-regime, lid van de Patriottische Milities en van het Onafhankelijkheidsfront (zie: http://www.verzet.org/content/view/358/37 en http://www.cegesoma.be/index.php?option=com_content&task=view&id=201&Itemid=63&lang=nl). Hij was vaandeldrager van het Onafhankelijkheidsfront Antwerpen. Frans droeg het Anti-Fascistisch Front (AFF) een warm hart toe. Hij volgde vakbondssecretaris Frans Lauwers, vader van huidig Antwerps schepen Guy Lauwers, op als verantwoordelijk uitgever van de AFF-publicaties tot halverwege de jaren tachtig als Ed Steffens dit overnam. Frans is maandag op tachtigjarige leeftijd overleden. Op dezelfde dag en in hetzelfde ziekenhuis als Wannes Van de Velde.

De uitvaartplechtigheid vindt zaterdag om 11 uur plaats in het crematorium van Antwerpen (Wilrijk). Het AFF biedt dochter Nicole, familieleden, vrienden en strijdmakkers van Frans Nollet haar innige deelneming aan.

22:33 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: in memoriam |  Facebook | | |  Print