Anti-Fascistisch Front / Verzet

Na de menselijke ketting vorige maandag 13 februari, als protest tegen de herdenking door neonazi’s van de bombardementen op Dresden, betoogden voorbije zaterdag 18 februari opnieuw een 10 000 antifascisten in Dresden. De neonazi’s hadden hún betoging zaterdag afgelast.  

Twee jaar geleden, bij de 65^ste herdenking van de bombardementen op Dresden, waren de neonazi’s in Dresden nog met 5 000 à 8 000. Vorige maandag waren ze met een 1 500-tal. Nu bleven ze thuis. Of weken ze uit naar een bijeenkomst in Gera, in het oosten van de Duitse deelstaat Thüringen. Maar het was maar een beperkt groepje dat daar bijeenkwam. Antifascisten namen in Dresden het zekere voor het onzekere en mobiliseerden toch. Op een meeting zaterdag zei voormalig SPD-voorzitter Hans-Jochen Vogel een sterke voorstander te zijn van het verbieden van de Nationaldemokratische Partei Deutschland (NPD). “Het is onaanvaardbaar dat de NPD (die in twee Duitse deelstaten enkele verkozenen heeft, nvdr.) voor hun activiteiten over een juridische bescherming beschikt.” Over de neonazi’s die maandag nog onder bescherming van de politie mochten betogen zei Vogel: “Ze willen niet marcheren om de doden te herdenken, maar om de doden te misbruiken. Dit moet niet getolereerd worden.”

Naar de meeting kwamen een 2 000 mensen. Elders in de stad werden gebedsbijeenkomsten gehouden. En daarna was het tijd om te betogen (foto 1). Zo’n 10 000 mensen stapten op in de betoging (video). Uit Dresden, en ook uit andere delen van Duitsland. Nu de neonazi’s forfait gaven was een minder grote politiemacht op de been. Vorige maandag nog met 4 500 kon men zich nu beperken (nouja) tot 1 600 manschappen. Enkel op het einde van de betoging, tegenover een groepje flessen gooiende jongeren, moesten ze optreden. Vorig jaar waren bij confrontaties tussen neonazi’s en antifascisten nog 100 agenten gewond geraakt. Na de recente revelaties over de Nationalsozialistischer Untergrund (NSU), ook bekend als Die Braune Armee Fraktion, liggen de activiteiten van de neonazi’s in Duitsland erg gevoelig. Het vergemakkelijkte het vormen van een breed front van organisaties dat het antifascistisch protest ondersteunde.

Het is dan ook opletten dat men tegen volgend jaar niet overgaat tot business as usual en het gevaar voor het heropleven van neonazistische activiteiten gaat onderschatten. Aanstaande donderdag is een bijeenkomst gepland met slachtoffers en nabestaanden van de moorden die de NSU de voorbije jaren kon plegen op buitenlanders en een politieagente, deels met medeweten van politiediensten. Bondskanselier Angela Merkel zal de verontschuldigingen van de Duitse staat voor het falend vervolgingsbeleid uitspreken. En daar valt wel wat over te zeggen. Of zoals de betoger op foto 2 zegt: 1945: nazi-pest overwonnen; 2012: politiebescherming voor neo-bruin. Schande, Bondsrepubliek! Belangrijker nog dan de verontschuldigingen zijn de maatregelen die Merkel wil nemen opdat dit niet meer kan gebeuren. In januari werd alvast besloten  tot een parlementair onderzoek over de werking van de veiligheidsdiensten en hun contacten met extreemrechts, en het aanleggen van een gegevensbank van gewelddadige extreemrechtsen.

Maandag werden in Dresden de bombardementen herdacht die deze Duitse stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog troffen. Over het militair nut van de actie met Britse en Amerikaanse bommenwerpers is er discussie. Over het aantal slachtoffers lopen de meningen ook uiteen. Wel is zeker dat het vooral burgers waren die gedood en gewond werden. Van het historisch centrum van de stad bleef zo goed als niets over.

Voor Duitse en andere neonazi’s is het de gelegenheid om jaarlijks het onrecht dat het Duitse volk is aangedaan te herdenken. Over de door het naziregime vele malen grotere aantallen andere doden dan de 25 000 of meer in Dresden zwijgen de neonazi’s. Als ze die andere doden al niet vergoelijken. De herdenking door de neonazi’s heeft dan ook een ranzige geur. Elk jaar protesteert de goegemeente in Dresden tegen de optocht die de neonazi’s in hun stad willen houden, maar elk jaar beschermt een enorme politiemacht de ‘vrijheid van meningsuiting’ van de neonazi’s. Maandag 13 februari betoogden in Dresden een 1 500-tal neonazi’s, die afgeschermd werden door 4 500 politieagenten. Maar daar stond een menselijke ketting van 15 000 mensen tegenover – 3,6 km lang, foto – die als gevolg had dat het betogingsparcours van de neonazi’s toch moest ingekort worden.

Maar voor vandaag, zaterdag 18 februari, wordt opnieuw een horde neonazi’s verwacht. Twee jaar geleden waren er, bij gelegenheid van de 65^ste herdenking van het bombardement in Dresden, naargelang de bron  5 000 à 8 000 neonazi’s. Ze werden urenlang ‘gegijzeld’ aan de treinstations waar ze uitstapten. Nog nooit tevoren waren de neonazi’s zo talrijk, maar ook voor het eerst slaagden antifascisten erin de neonazimars helemaal te verhinderen. Op terugweg naar huis werden de Vlaamse en Nederlandse neonazi’s die in Dresden wilden mee betogen ook nog eens aan een identiteitscontrole onderworpen, waardoor het extra laat werd vooraleer ze terug thuis waren. Wat het vandaag wordt, is natuurlijk nog af te wachten. Van voorgaande confrontaties heeft de politie methodes onthouden om het gsm-verkeer van fascisten en antifascisten massaal af te luisteren.

Jean-Marie Le Pen (83 j., foto), de vroegere voorzitter van het Franse Front National (FN), is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie maanden en een geldboete van 10.000 euro.

Volgens de rechtbank in Parijs bagatelliseerde Le Pen tijdens een interview met het rechtse rioolblad Rivarol de Duitse bezetting van het land in de Tweede Wereldoorlog. De extreemrechtse brulboei op rust had tijdens het interview de nazi-bezetting als "niet bijzonder onmenselijk" omschreven. Hoe die uitspraak te rijmen valt met de deportatie en de dood van 70.000 Franse joden in vernietigingskampen, of met het uitmoorden van de bevolking van Oradour-sur-Glane door de SS (meer dan 600 slachtoffers op één dag), is niet geheel duidelijk.

Het interview dateert van 2005. Een rechter had de uitspraken van Le Pen al veroordeeld in april 2008 maar in hoger beroep werd besloten dat de zaak opnieuw moest voorkomen. Het verdict van deze week hield eenvoudigweg een bevestiging in van het oordeel en de strafmaat van de rechter in eerste instantie. Le Pen kondigde meteen na de uitspraak afgelopen donderdag aan in cassatie te zullen gaan. Tegen dat de zaak daar behandeld wordt, zal Jean-Marie Le Pen allicht reclameren dat de rechtbank zich nog bezighoudt met uitspraken uit 2005...

Jean-Marie le Pen is al negentien keer veroordeeld door een rechtbank, te beginnen voor doodsbedreigingen tegenover een politiecommissaris in januari 1960. Zijn voorlaatste veroordeling was toen het hof van beroep van Parijs Jean-Marie Le Pen veroordeelde tot een boete van 10.000 euro wegens "aanzetting tot rassenhaat" door controversiële uitspraken te doen over moslims. Daar kwam nog bovenop: 5.000 euro schadevergoeding te betalen aan de Liga voor de Mensenrechten die zich burgerlijke partij had gesteld. Jean-Marie Le Pen ging voor deze zaak in beroep tot bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, maar zijn klacht werd daar in april 2010 afgewezen.

In het Journal de 20h00 gisterenavond op TF1 werd Marine Le Pen om een reactie gevraagd op de veroordeling van haar vader vorige donderdag. Dochter Le Pen weigerde te antwoorden. "Ik kom al zo weinig op televisie en dan ga ik mijn tijd daar niet aan spenderen", was haar redenering. Toen de journalistie-presentatrice van het televisienieuws haar vraag herhaalde, zei Marine Le Pen nog eens hetzelfde.

Vorige week verscheen zowel op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) als bij RechtsActueel een interview met Gianluca Iannone (illustratie), kopstuk van het Italiaanse CasaPound. Bij het N-SA het interview zoals verschenen bij Alternative Right; bij RechtsActueel een samenvatting in het Nederlands. Nochtans is er in het Italiaanse weekblad L’ Espresso een veel interessanter interview verschenen met het grote voorbeeld van de Ruben Rosiers en Bert Deckers van deze wereld.

Gianluca Iannone wordt hier bevraagd naar aanleiding van de aankondiging dat CasaPound aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen in Rome wil deelnemen met een eigen lijst. De vlucht vooruit na de schietpartij in Firenze? Een provocatie? “Neen”, zegt Iannone. “Bij de vorige verkiezingen hebben we (de rechtse Alleanza Nazionale-burgemeester, nvdr.) Alemanno gesteund, maar we zijn ontgoocheld over het resultaat. Er is geen beleid voor sociale huisvesting gevoerd, integendeel: de stad is meer dan ooit in handen van speculanten. Het is exact hetzelfde als met (de linkse voorganger als burgemeester, nvdr.) Veltroni.” CasaPound rekent erop de volgende burgemeester van Rome te kunnen leveren, minstens toch een goed electoraal resultaat te boeken. Wie de lijsttrekker wordt, blijft nog even een verrassing. De CasaPound-lijst zal in elk geval bestaan uit “intellectuelen, artiesten en mensen komend uit de vrije beroepen”. Maar het is toch weinig geloofwaardig dat de CasaPound-kandidaat de volgende burgemeester wordt. Iannone: “Inderdaad. Maar wij willen ook tonen dat we een speler zijn op het politieke veld, en niet een bende delinquenten die in de schaduw opereert.”

CasaPound voert hiervoor gesprekken met “de Chinese gemeenschap in Rome (de hoofdzetel van CasaPound is gelegen in de Chinese wijk van Rome, nvdr.), met oud-leden van de Rode Brigades en met groepen homo’s.” Iannone: “Maar desondanks blijft men ons in een getto steken.” Het getto van het fascisme, het ‘fascisme van het derde millennium’. Iannone: “Dat is een benaming die een journalist heeft gegeven, maar ik herken me wel daarin.” Zij die jullie neofascisten noemen hebben dus gelijk? Iannone: “Helemaal niet. Het fascisme was een revolutie, de enige die er in ons land plaatsvond. (…) Het fascisme bouwde op, terwijl het neofascisme zich opsloot in een getto en zich verdedigde. Wij, wij willen bouwen.” Je schijnt te vergeten dat het fascisme ook een dictatuur was. Iannone: “Dat is één mening. Volgens ons was er toen meer vrije meningsuiting dan nu. In elk geval eisen wij de vrijheid op om te zeggen dat het fascisme vele positieve zaken gerealiseerd heeft, en wij willen er de erfgenamen van zijn.”

Volgens Iannone zijn er onder de twintig jaar fascisme in Italië meer positieve zaken gerealiseerd dan onder de zeventig jaar antifascisme. “Nu word je verplicht te zwijgen, word je verboden te betogen of evenementen te organiseren.” Wel vindt Iannone de onder het fascisme gestemde racistische wetten fout. “In de regering-Mussolini van 1932 was de minister van financiën, Guido Jung, een jood. Dat kon niet anders gezien onze mediterrane cultuur altijd bestaan heeft uit een cocktail van verschillende culturen.” Als CasaPound niet racistisch is, is het wel vreemd dat de Vlaamse fans van CasaPound een actie opzetten niet om de arme, maar om de blanke bevolking in Zuid-Afrika te ondersteunen.

De crisis in Griekenland is tot bij ons te voelen. En dan bedoelen we niet op de financiële markten, maar op de reële markten. Dinsdag stelden we vast dat op geen van onze vertrouwde adressen nog Metaxa te vinden is. Doodjammer, maar het is een luxeprobleem in vergelijking met wat de Grieken moeten lijden. Levensstandaard gaat schrikbarend achteruit. Grieken op weg naar derde wereld kopte De Morgen gisteren.

En het dreigt nog erger te worden. Na alle voorgaande maatregelen wil men het minimumloon, dat nu 751 euro bedraagt, verlagen tot 600 euro. Als je weet dat de levensduurte in Griekenland vergelijkbaar is met die in België, begrijp je dat daarmee geen maand rond te komen is. De verlaging van de minimumlonen heeft ook een verlaging van de gewone lonen tot gevolg. Ook zouden nog eens 15 000 ambtenaren ontslagen worden. De pensioenen boven 1 000 euro zouden 15 tot 20 % moeten inleveren, en in de gezondheidszorg zou 1,1 miljard euro bespaard moeten worden. Voor de kapitaalkrachtigen (bijvoorbeeld de rijke Griekse reders die geen eurocent belastingen betalen) hebben de Europese Commissie en het Internationaal Muntfonds geen even strenge eisen. De Grieken lijken intussen murw geslagen, gelaten, depressief en wanhopig te zijn. Aan de algemene staking voorbije dinsdag werd minder massaal dan voordien deelgenomen. In de privé-sector werd nauwelijks gestaakt. De kans op ontslag is te groot, en voor elke job staan gemiddeld 800 kandidaten te drummen. De 25 000 mensen die nog de straat op trokken om te betogen, kwamen vooral uit de openbare sector.

De Wereld Morgen en andere media melden dat dinsdag een Duitse vlag, en ook een swastikavlag (foto 1), in brand werd gestoken. Al ging het moeizaam wegens het natte weer. Ondanks dat volgens de Grieken de Griekse politici de grootste verantwoordelijkheid dragen voor de toestand waarin het land zich bevindt, wordt Duitsland toch ook meer en meer als de grote boeman gezien. Duitsland dat er op aandringt dat Griekenland een wet aanneemt die van het terugbetalen van de leningen een prioriteit maakt, boven het uitbetalen van lonen en pensioenen. Duitsland waar het weekblad Focus op haar voorpagina een Venus van Milo publiceert die een middelvinger opsteekt. Om te suggereren dat de Grieken bedriegers zijn, die zich niet willen houden aan de EU-verdragen. Op VNJ-bijeenkomsten worden kinderen aangeleerd de Belgische vlag te verbranden (1, 2), maar hoeveel erger is niet het onrecht dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel de Grieken wil aandoen? We begrijpen best dat Grieken de Duitse vlag wilden verbranden. Maar waar haalden ze die swastikavlag zo plots vandaan?

Onze Griekenlandkenner wijst erop dat bij de verkiezingen in Griekenland op 8 april eerstkomend er wel eens een goede score zou kunnen zijn voor de twee uitersten aan het politieke spectrum: radicaal-links en extreemrechts. We wezen er al op dat extreemrechts tot in de huidige Griekse regering vertegenwoordigd is, zelfs met een vriend van Frank Vanhecke, In de marge hiervan is er nog steeds een nazistische scene actief. Een swastikavlag is dan ook vlug gevonden in sommige winkels. Overigens helpt ook Vlaanderen aan de uitbouw van een neonazistische scene in Griekenland. In 2009 was de Turnhoutse groep Short Cropped de headliner van een memorial in Griekenland voor Ian Stuart Donaldson, zanger van Screwdriver en oprichter van het neonazistische netwerk Blood and Honour (foto 2).

We hebben er nog geen aandacht aan besteed, maar het zal de lezers van AFF/Verzet niet onbekend zijn dat in Hongarije met premier Victor Orban zich een rechts-nationalistisch en autoritair regime genesteld heeft. Voor het VB is er niets aan de hand en is de reactie van Guy Verhofstadt, en bij uitbreiding het hele Europese Parlement, overdreven. Een artikel van het webzine voor internationale politiek Uitpers geeft echter te denken.

Freddy De Pauw (ex-De Standaard) wijst erop dat het de Europese Commissie hoog moet zitten als voorzitter José Barroso aanmaningen stuurt naar Victor Orban, terwijl beiden toch behoren tot dezelfde Europese Volkspartij (EVP) van Wilfried Martens. Barroso staat niet alleen. Op 23 december 2011 stuurde de Amerikaanse minister voor Buitenlandse Zaken Hillary Clinton een lange brief naar Victor Orban waarin ze haar wrevel uitte over de gerechtelijke autonomie die de facto ingeperkt wordt, de beperkingen aan de persvrijheid en het einde aan de scheiding tussen kerk en staat. Het gaat economisch zeer slecht in Hongarije, maar Victor Orban heeft duidelijk andere prioriteiten. De media worden geacht zich ‘patriottisch’ te gedragen, met als gevolg mensen die ontslaan worden en camera’s die de andere kant op kijken als op 2 januari bijna 100 000 mensen betogen tegen de regering-Orban. Ook in de culturele wereld wordt het ‘patriottisme’ opgelegd. Aan het hoofd van theater en opera worden notoire uiterst rechtse figuren benoemd, uitgesproken antisemitisch.

De wettenwoede van de nieuwe regering is ridicuul en pijnlijk. Voor dakloosheid kan je een boete tot 480 euro of twee maanden gevangenisstraf krijgen. Op drie weken tijd werden in Boedapest 271 mensen opgepakt omdat ze in vuilnisbakken snuffelden. De pensioenleeftijd van magistraten werd drastisch verlaagd… kwestie nieuwe, regimegetrouwe rechters te kunnen benoemen. De bevoegdheid van het Hooggerechtshof werd gevoelig ingeperkt, vooral om de geldigheid van nieuwe wetten amper of niet te kunnen controleren. De kieswet werd herschreven zodat de grootste partij met een derde van de stemmen meteen tweederde van de parlementszetels krijgt. En zoals dat gewoonlijk gaat met verrechtsing: het is niet Victor Orbans partij Fidesz die met zo’n programma de wind in de zeilen krijgt, maar het nog rechtsere Jobbik.

Tot wat het ‘patriottisme’ leidt, blijkt uit de hondentaks die ingevoerd werd. In ons land is de hondentaks afgeschaft; in Hongarije is de hondentaks nu ingevoerd. Voor vreemde rassen; niet voor “zuivere Hongaarse rassen”. Het is echter niet zo eenvoudig om te bepalen wat een “zuiver Hongaars hondenras” is, honden die de Hongaren vanuit de steppen van Centraal-Azië naar hun huidig land begeleid hebben. Op de lijst taksvrije honden staat ook de Vizsla (foto), een ras ontstaan uit kruisingen met een Turkse scheper en dus niet honderd percent raszuiver. Een aantal nationalisten ligt het zwaar op de maag dat de Vizsla taksvrij is.

Wacht ons hetzelfde bij toenemend succes van de V-partijen? De studiedienst van hondenkapsalon Nelly vond alvast veertien Belgische hondenrassen. Andere bronnen spreken van zestien Belgische hondenrassen, maar daarmee zijn we er natuurlijk nog niet. Met een N-VA/VB-regering moeten we dat uitzuiveren tot de Vlaamse hondenrassen. De Sint-Hubertushond valt dus af, de Mechelse herder behouden we. De Bichon Frisé krijgt misschien het voordeel van de twijfel omwille van zijn Vlaamse naam (“Krulharig Leeuwtje”). De Bouvier des Flandres wordt aanzien als een Vlaamse hond, spijts de Franstalige naam en alhoewel de voorzitter en secretaris van de club van de Bouvier des Flandres beiden Walen zijn. Vanzelfsprekend zal nu snel een Vlaamse club van de Bouvier des Flandres opgericht worden. Onder een N-VA/VB-regering zullen de Vlaamse honden vrijgesteld blijven van hondentaks. Voor de andere honden wordt de hondentaks terug ingevoerd. Het geld voor de Vlaamse staat moet van ergens komen! Ook al leidt dit tot nadelige gevolgen in eigen kring. Filip Dewinter zal dus hondentaks moeten betalen voor zijn Duitse scheper Ako (1, 2).

Intimi verzekeren ons dat Filip Dewinter die hondentaks voor het heil van de Vlaamse staat evenwel met de glimlach zal betalen. Daarvoor is Filip te gehecht aan zijn Duitse scheper.

De Duitse regering heeft voorbije woensdag ingestemd met het voorstel een database aan te leggen met de gegevens van extreemrechtsen die bereid zijn geweld te gebruiken. Een paar dagen eerder was bekend geworden dat zowat 25 000 Duitsers lid zijn van een extreemrechtse organisatie, waarvan een 9 500 bereid zouden zijn geweld te gebruiken. Donderdag besloot de Duitse Bondsdag unaniem tot een parlementaire enquête naar de omgang van de politie en inlichtingendiensten met extreemrechts. Aanleiding is de Nationalsozialistische Untergrund (NSU) die tien jaar lang ongestoord kon moorden, bomaanslagen plegen en banken overvallen.

Het is puur toeval – want aan de film is meer dan twee jaar gewerkt – maar net nu is de film Die Kriegerin in Duitsland in roulatie gegaan (foto). Een film over een jonge vrouw die zich met hart en ziel in het neonazimilieu stort. David Wnendts, voor wie dit zijn speelfilmdebuut is, heeft voor zijn film uitvoerig gesproken met jonge vrouwen uit het neonazimilieu. Uit hun levensgeschiedenis heeft hij zijn hoofdpersonage Marisa samengesteld: een van agressie spetterende twintiger in neonazioutfit die even hard als haar kaalkoppige vrienden inhakt op allochtonen. Op de achtergrond spelen een foute opa en een depressieve moeder een rol. Het is een sterke film geworden, vooral dankzij de reeds voor haar acteren bekroonde Alina Levshin die met groot gemak het hele spectrum van haat, agressie en pijn, tot en met liefde, twijfel en mededogen op haar gezicht tovert. David Wnendt en Alina Levshin hopen dat de film veel discussie zal losmaken, en vooral ook op scholen zal worden vertoond en besproken.

In het neonazimilieu treden vrouwen hoe langer hoe zelfbewuster op. Ook in hun outfit ontwikkelen ze eigen stijlen. Zoals bijvoorbeeld de 'skingirls', die hun haar millimeteren, maar aan hun slapen en van achteren al dan niet geverfde slierten laten groeien. Ook ‘Marisa’ tooit zich met zo'n kapsel én met de nodige eenduidige tatoeages. Dat laatste maakt een verschil, want er zijn ook ‘skingirls’ die daarentegen antifascistisch zijn. De skingirls zijn ook maar een kleine subcultuur. Foto’s van betogingen laten een grote verscheidenheid aan neonazivrouwen zien. Vrouwen maken, volgens onderzoekster Rena Kenzo, inmiddels bijna twintig procent uit van de extreemrechtse scene in Duitsland. Het aandeel van vrouwen in gewelddelicten ligt lager. Volgens de politie is dat tussen de vijf en de tien procent. Er zijn nog veel vrouwen bij die zich tot hun traditionele rol van verzorger en moeder beperken. Maar steeds meer vrouwen vinden elkaar in aparte organisaties. Sommige groepen accepteren zelfs lesbische vrouwen, terwijl onder extreemrechtse mannen homoseksualiteit nog altijd taboe is en vooral agressie oproept. Vrouwen nemen ook steeds vaker organisatorische taken op zich. Gehuld in gewone kleding huren ze bijvoorbeeld zalen voor bijeenkomsten. Dat is ook wat Beate Zschäpe deed bij de NSU. Zij huurde de garage waar de politie later propagandamateriaal, wapens en explosieven ontdekte. Over haar verdere rol bij de NSU is nog niets bekend. Tweeënhalve maanden na haar aanhouding zwijgt ze nog steeds als een graf, wat er toch op wijst dat ze meer is dan een meelopertje.

Op het proces rond de Blood and Honour-groep genoemd naar haar tijdschrift Bloed - Bodem - Eer - Trouw (BBET) wees vorige maandag één van de advocaten van de verdediging er nog op dat onder de zeventien die voor de rechtbank gedagvaard zijn, geen enkele vrouw is. Vrouwen zouden een kalmerende invloed hebben, en een gevangenisstraf voor zijn cliënt zou dan ook contraproductief zijn. Uit andere getuigenissen blijkt dat vrouwen hun man verlaten hebben omdat hij zich met BBET en/of wapenhandel inliet. Waardoor de man helemaal op de dool ging. Vrouwen actief in Vlaamse extreemrechtse kringen, ze zijn er maar hun aandeel lijkt ons toch kleiner dan de twintig procent in Duitsland. Maar ze zijn er. Niet te beroerd om naar neonazibetogingen in Nederland en Duitsland te trekken, en klant te zijn van ISD Records. Het wordt Vlaanderen niet bespaard.

• Trailer van Die Kriegerin.

Italië heeft nu ook haar “Zet de champagne maar al koud!”-schandaal. Donderdag werd plaatsvervangend procureur Pietro Saviotti (56 j.), hoofd van de anti-terrorismecel in Rome, begraven. Duizenden mensen waren op zijn begrafenis. CasaPound-kopstuk Gianluca Iannone (foto 1) postte op Facebook: “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”. Het neofascistische CasaPound kwam vorige maand nog in opspraak door een schietpartij in Firenze waarbij twee Afrikaanse straatverkopers het leven verloren. De dader was een sympathisant van CasaPound, aanwezig op betogingen van CasaPound en medewerker aan één van de websites van CasaPound.

CasaPound-kopstuk en zanger van ZetaZeroAlfa Gianluca Iannone (38 j.) had een Facebook-pagina onder de naam ‘Gianluca da Tortuga’. “Had”, want na een vraag van het Openbaar Ministerie in Rome heeft Facebook de pagina verwijderd. Niet alleen was er de schandalige uitspraak van het CasaPound-kopstuk, er werd ook aangezet tot misdaad. Na de “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”-quote postte een Facebook-vriend: “Ik wacht op het vertrek van iemand anders”, en een andere: “Mond, Saviotti volgende… de lijst is lang en er is volop keuze.” Gianluca Iannone heeft intussen gezegd dat zijn Facebook-commentaar “een ongelukkige grap” is, maar het publiek maken een schending van zijn privacy is. De reacties in Italië noemt hij “erger dan Noord-Korea“, verwijzend naar de huilbeurten na het overlijden op 17 december van de Nood-Koreaanse president Kim Jong-il. Dat bij fascisten alle verhoudingen wel eens zoek zijn, is bekend.

Een woordvoerder van CasaPound zei eerder dat het hypocriet zou zijn berouw te verwachten voor de gewraakte quote vermits Pietro Saviotti  al meermaals militanten van CasaPound had laten aanhouden. Twee maanden geleden nog Albert Palladino, alias ‘Zippo’, één van de oprichters van het met CasaPound verbonden Blocco Studentesco, die ervan beschuldigd wordt militanten van de centrum-linkse Partito Democratico fysiek aangevallen en verwond te hebben. Die woordvoerder, vice-voorzitter van CasaPound Andrea Antonini, reageerde nadat vrijdag op de hoofdzetel van CasaPound in Rome een huiszoeking werd verricht en Gianluca Iannone, ideoloog Gabriele Adinolfi en enkele andere CasaPound-militanten voor verhoor werden meegenomen naar een politiebureau. Maar dat was voor nog een andere zaak: het in de benen en rechterhand schieten van de voormalige terrorist en extreemrechtse militant Francis White (52 j.).

Zoals hier al eerder uitgelegd heeft CasaPound haar fans in Vlaanderen. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers, medeoprichter van RechtsActueel, poseert tegenwoordig op zijn Facebook-pagina in een T-shirt van CasaPound, ‘onbekenden’ gingen in Mechelen op pad om affiches voor de invrijheidsstelling van ‘Zippo’ te plakken, en Ruben Solidarista aka Ruben Rosiers is in permanent contact met Italië om de gebeurtenissen daar te volgen. De zondag voor Kerstmis stonden Rosiers en zijn vrienden bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) met een stand op de Antwerpse Meir (foto 2, met in de rechterbenedenhoek het logo van CasaPound). Eddy Hermy was ervoor vanuit Oostende naar Antwerpen gereisd. Het was de bedoeling om chocolademelk te verkopen ten voordele van de blanken in Orania (Zuid-Afrika), maar AFF-waarnemers hebben geen liter chocolademelk zien verkopen. Pamfletjes werden vlot aangepakt, maar voor de chocolademelk was er geen interesse.

Gianiuca Iannone zou de hele tweede helft van januari in Spanje op rondreis zijn voor meetings en optredens met ZetaZeroAlfa, met om te beginnen een bijeenkomst gisteren in Barcelona. Het vertrek naar Spanje is door de gebeurtenissen in Rome uitgesteld. Overigens hangt CasaPound nog een rechtszaak boven het hoofd voor het gebruik van de naam Pound. De 86-jarige dochter van de Amerikaanse dichter Ezra Pound wil dat de naam van haar vader niet langer misbruikt wordt door deze fascistische beweging.

Dinsdag 13 december 2011. Ongeveer op hetzelfde ogenblik als Nordine Amrani in Luik een bloedbad aanricht, wordt in Firenze geschoten op Senegalese straatvensters. Eerst in het noorden van de stad, twee uur later in het centrum van de stad. Twee Senegalezen laten daarbij het leven. Anderen zijn gewond. De 50-jarige dader, Gianluca Casseri, was een sympathisant van, spreker bij en auteur van teksten op de website van de fascistische beweging CasaPound. De beweging heeft sympathisanten in Vlaanderen, zware sympathisanten zelfs.  

Het CasaPound-kraakpand in Rome waar aanhangers van de beweging kunnen wonen, debatten kunnen organiseren, culturele evenementen plaatsvinden, acties voorbereid worden… bracht Bert Deckers, Antwerps VB-personeelslid en -provincieraadslid, aan het dromen. Bert Deckers op zijn persoonlijke blog: “Wat de Vlaamse Beweging (…) nodig heeft om de basis opnieuw te behagen en zo een beter strijdlust op te wekken is een heropleving van het Vlaams Huis. (…) Een voorbeeld van hoe het (…) zou kunnen is het Italiaanse Casa Pound. Deze naam werd gegeven aan de plaats waar fascisten en nationaal-revolutionairen sinds 2003 bijeenkomen. (…) Dat het fascisme er openlijk wordt toegelaten is een Italiaanse zaak. Daar hebben we hier in Vlaanderen geen boodschap aan, maar het feit dat duizenden jongeren én ouderen zich verbonden voelen door een locatie waar er een familiale en nationalistische sfeer hangt is veelzeggend.” Bert Deckers distantieert zich van het fascisme bij CasaPound, maar anderzijds heeft hij een warme sympathie voor de Blocco Studentesco die ontstaan is vanuit CasaPound, en heeft hij – het is bekend – meer problemen met antifascisten dan met fascisten. Bert Deckers is redacteur en mede-oprichter van RechtsActueel en daar mochten we in september nog een enthousiast artikel lezen over de vierdaagse bijeenkomst van CasaPound eerder die maand.

Auteur van het artikel is ‘Il Solidarista’ oftewel Ruben Rosiers (foto 1). Een Vlaming uit Hombeek, bij Mechelen. Ruben Rosiers kennen we als duivel-doet-al bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) (foto: Ruben Rosiers door het VRT-programma Koppen gefilmd bij het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp in 2009, ‘jeugdcongres’ dat N-SA-kopman Eddy Hermy een veroordeling voor racisme kostte). Waar nodig gaat Rosiers het woord van het N-SA verkondigen (foto: Nederland, met op de achtergrond een Blood and Honour-groep en Rosiers rechts op de foto. Rosiers zegt dat hij “niets te maken (heeft) met die dwazen die daar rondliepen, in het bijzonder de openlijke neonazi’s”.). Ruben Rosiers is ook concertorganisator van ‘Identiteit door Muziek’. In dat kader haalde hij al tweemaal het huisorkest van CasaPound, ZetaZeroAlfa, naar Vlaanderen. In 2008 (foto 2) en in 2010. Voorafgaand aan het concert vorig jaar stelde Ruben Rosiers CasaPound-leider Gianluca Iannone voor op een NSV-avond in Antwerpen (foto en verslagje). Bij een ander ‘Identiteit door Muziek’-concert, in 2009, zette Rosiers de huisideoloog van CasaPound, Gabriele Adinolfi, mee op het podium. Op 6 april dit jaar was Gabriele Adinolfi overigens nog te gast bij het KVHV-Gent. Rosiers zorgde voor de vertaling van de spreekbeurt. Ruben Rosiers is als dj Malinwa sportverslaggever bij de internetradio van Tim Mudde Radio Rapaille die bij haar start als radio wekelijks twee uitzenduren mocht gebruiken van… de CasaPound-radio Radio Bandiera Nera. Een door Ruben Rosiers voor het N-SA gepland concert in mei dit jaar kreeg teveel tegenwind en werd afgelast. Maar in dezelfde week kwam ook het bericht dat Rosiers op kosten van CasaPound naar Zuid-Afrika mocht trekken voor een project met de Afrikaners en de Boeren. Naar eigen zeggen is hij er echter nog niet geweest.

Om geld in te zamelen voor de buitenlandse projecten van CasaPound is er Sol-Ide, wat staat voor Solidariteit-Identiteit en Solidarité-Identités. Een vzw “met een liefdadigheidskarakter die als doel heeft hulp en steun te verlenen aan volkeren die strijden voor hun overleven, voor het vrijwaren van hun cultuur en de verdediging van hun identiteit.” Rosiers is verantwoordelijke voor de Noordwest-Europese tak van Sol-Ide. Morgen en overmorgen, zaterdag 17 en zondag 18 december, verkoopt hij in het kader van Sol-Ide warme chocolade aan de Meir in Antwerpen. Misschien de opbrengst niet aan de Afrikaners en de Boeren besteden, maar aan de Senegalese families die nu rouwen in Firenze?

Gisteren plaatste een krant Hans Van Themsche, Kim De Gelder en Nordine Amrani op één rij. Vergelijkingen lopen echter altijd wel ergens mank. Het zijn alle drie dolgedraaide schutters, maar er is toch nog een verschil. De moordpartij van Hans Van Themsche was (mee) ingegeven door racisme, bij de andere twee is dat niet het geval. Gianluca Casseri (50 j., foto 1), de schutter van Firenze, sluit aan bij het voorbeeld van Hans Van Themsche. Psychiater Stefano Pallanti noemde hem zelfs “de Italiaanse Breivik”.

Gianluca Casseri is een sympathisant en meer van het fascistisch geïnspireerd CasaPound. CasaPound werd op 26 december 2003 opgericht toen een aantal jongeren een voormalig overheidsgebouw aan de Via Napoleone III in Rome kraakten en introkken. Een huis dat overigens middenin een Chinese wijk ligt. De naam CasaPound is ontleend aan de Amerikaanse dichter Ezra Pound die zich zowel tegen het kapitalisme als tegen het marxisme verzet. CasaPound zelf zegt voor de ‘derde weg’ tussen het kapitalisme en het marxisme te kiezen. De eerste CasaPound’ers komen voort uit de neofascistische Movimento Sociale Italiano (MSI). Later werd samengewerkt, maar ook ambras gemaakt, met de opvolger van de MSI, de Movimento Sociale Fiamma Tricolore. Het CasaPound-huis in Rome is zowel de woonplaats  van meer dan twintig gezinnen, als een centrum voor culturele en sociale activiteiten. Het heeft een eigen huisorkest, ZetaZeroAlfa. Een eigen radiostation, Radio Bandiera Nera ("Radio Zwarte Vlag"). Er worden regelmatig debatten georganiseerd, zoals met de extreemrechtse ideoloog Gabriele Adinolfi. Het is een vertrouwd adres voor de leden van de rechts-radicale studenten van Blocco Studentesco…

Vanuit CasaPound zijn talloze gewelddadige raids georganiseerd op al wie niet van hetzelfde gedachtegoed is dan zijzelf. Oprichter en boegbeeld van CasaPound Gianluca Iannone is in 2009 in eerste aanleg veroordeeld tot vier jaar cel voor een gevecht met een politieman in burger in 2004. CasaPound Italia heeft intussen een 3 500 betalende leden, meer dan vijftig (kraak)panden in heel Italië en acht lokale verkozenen. Op een bijeenkomst in Rome van 15 tot 18 september dit jaar laafden zich meer dan 1 500 CasaPound’ers aan debatten, muziekconcerten, een cocktailbar met aanpalend zwembad, en meer van dat. Een betoging in Napels op 26 november dit jaar bracht volgens CasaPound een vierduizend mensen op de been “tegen de banken, de woeker en de privatiseringen”. Er waren ook jongeren aanwezig uit Duitsland, Frankrijk, Nederland, Rusland… CasaPound stuurt op haar beurt haar ‘zonen’ uit en heeft projecten lopen bij het Karenvolk in Birma, de Serviërs in Kosovo, en de Afrikaners en de Boeren in Zuid-Afrika.

CasaPound distantieert zich van de schietpartij in Firenze en zegt dat Gianluca Casseri slechts een sympathisant van hun beweging is. Gianluca Casseri was echter meer dan een sympathisant. Hij schreef vijf – intussen van de gelijknamige website verwijderde – artikels voor de CasaPound-publicatie Ideodromo, gaf bij CasaPound herhaaldelijk spreekbeurten over comic books, en gold er als een groot kenner van Keltische riten en het neopaganisme waaruit sommigen symboliek putten voor neofascistische bewegingen. Gianluca Casseri was niet alleen mede-auteur van een boek over zwarte magie (foto 2), hij kwam op voor de zuiverheid van het blanke ras, ontkende de Holocaust en zag om zich heen Joodse complotten. Bij CasaPound voelde hij zich goed thuis. CasaPound voert onder andere campagne tegen “de massa-immigratie die zowel de gast als de gastheer ontworteld”. In een land waar een regeringspartij als de Lega Nord varkensurine achterlaat op een plaats waar een moskee gebouwd wordt en vorige zaterdag nog geschoten werd op een Roma-kamp in Milaan na een vals gerucht over een verkrachting… is het klimaat rijp voor bewegingen als CasaPound en misdrijven als in Firenze.

CasaPound heeft in Vlaanderen overigens een aantal sympathisanten, maar daarover morgen meer.

• Naschrift. Een bezoeker van deze blog merkt op dat in de video van de betoging in Napels die we hierboven verwerkten op 4:56 Gianluca Casseri te zien is. Of het moest een sterke lookalike zijn. Het lijkt erop dat het inderdaad de schutter van Firenze is. Alleszins was Gianluca Casseri bij de politie bekend als deelnemer aan acties van CasaPound.