Anti-Fascistisch Front / Verzet

“Het regent ontslagen bij de separatistische Lega Nord, nu een gênant corruptieschandaal aan het licht heeft gebracht dat net de partij die altijd beweerde zuiver op de graat te zijn, er zelf een dubbele standaard op nahield”, schreef De Standaard dinsdag. Dik tien dagen nadat het schandaal losbarstte.

“De Lega Nord ontstond begin de jaren 90, met als politieke doel om 'Padania', een fictief land dat de Po-vlakte en het rijkere Noord-Italië omvat, af te scheiden van het 'spilzieke zuiden van Italië dat verteerd is door vriendjespolitiek en cliëntelisme'. Dat het 'verderfelijke zuiden' al vanaf Rome begon, illustreerde de partij met de slogan 'Roma, ladrona' (Rome, dievegge!). Met die slogan ijverde de partij ook voor meer fiscale autonomie voor de regio's. Daarnaast haalde de Lega Nord jarenlang het nieuws met racistische uitlatingen en acties. Zo 'desinfecteerde' Mario Borghezio, europarlementslid, ooit een trein waarin immigranten hadden gereisd, en stelde Roberto Calderoli, oud-minister in de regering-Berlusconi, voor om varkens te laten rondwandelen op grond die voor de bouw van moskeeën was bestemd.

Bij een bepaald publiek haalde de Lega gehoor – op haar hoogtepunt haalde de partij iets meer dan 10 procent. Dat gaf de Lega een belangrijke inbreng in drie centrum-rechtse regeringen van Silvio Berlusconi. Onder druk van de Lega voerde Italië een hard anti-immigratiebeleid en werd het land verder gefederaliseerd. Sinds de val van de regering-Berlusconi, in november 2011, voert de Lega oppositie tegen de technische regering van Mario Monti.

Het corruptieschandaal draait rond een gerechtelijk onderzoek dat wordt gevoerd naar Francesco Belsito, de voormalige penningmeester van de partij. Belsito, die eerst zelf ontslag heeft genomen als penningmeester en daarna door de partijtop ook als lid is buitengeschopt, wordt verdacht van financieel gesjoemel met partijgeld. Het gerecht wil opheldering over miljoeneninvesteringen op Cyprus en in Tanzania, en over de vermoede aankoop van 200.000 euro aan diamanten. Het gerechtelijk onderzoek beperkt zich tot hiertoe tot de voormalige penningmeester, maar de kwalijke geur van het corruptieschandaal hangt rond de hele partij.

Vorige week moest Rosy Mauro, de ondervoorzitter van de Senaat, op vraag van de partij ontslag nemen. Eerder die week had Renzo Bossi (foto 1), de 24-jarige zoon van de historische partijleider Umberto Bossi, al ontslag genomen als raadslid voor de regio Lombardije. Zijn vader, die op zijn beurt begin april een stap opzij zette als partijsecretaris, vond dat een 'juiste beslissing'. Bossi junior gaf zijn ontslag een uur nadat zijn voormalige chauffeur in het roddelmagazine 'Oggi' een boekje had opengedaan over hoe hij ertoe verplicht werd om meerdere keren per maand 1.000 euro cash geld op het partijhoofdkwartier van de Lega af te halen, voor Renzo's persoonlijke uitgaven. Nochtans haalde Renzo Bossi als regionaal raadslid maandelijks 12.000 euro netto binnen.

En wat heeft Umberto Bossi zelf dan wel mispeuterd? 'Niets! Wie Umberto jarenlang professioneel en privé heeft gekend, kan zich niet inbeelden dat die man zich met iets illegaals zou inlaten'. Het is een citaat van oud-premier Silvio Berlusconi. Nu ja, niets illegaals? 'Behalve voor zoonliefs privé-uitgaven zou partijgeld zijn gebruikt om Umberto Bossi's vakantievilla op te knappen, om drie diploma's voor familieleden aan te kopen en om de privé-school van Bossi's echtgenote met 1 miljoen euro te stijven', zegt de Siciliaanse auteur Davide Romano, die twee jaar geleden al een boek schreef over de schandaalsfeer in de Lega.

Met de lenteschoonmaak tracht de tijdelijke partijleiding de indruk te wekken dat de Lega niet met een structureel probleem kampt, en dat die paar rotte appels eruit zijn gegooid. 'Tijdens de lokale verkiezingen, in mei, zal blijken of de kiezer daarin trapt', zegt Romano. 'Jarenlang wierp de Lega een steen naar die spilzieke, corrupte zuiderlingen. De maskers zijn gevallen.' Het meest recente ontslag bij de Lega Nord kwam maandag. Monica Rizzi, gedeputeerde bij de regio Lombardije – de Noord-Italiaanse regio is het machtsbastion van de Lega Nord – gooide de handdoek in de ring, op vraag van haar partij.”

Is het Vlaams Belang bevriend met de Lega Nord, bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) lopen ze over van bewondering voor CasaPound. N-SA’er Ruben Rosiers aka Ruben Solidarista roept op om deel te nemen aan een voetbaltornooi van CasaPound dat gevolgd wordt door een concert met Ultima Frontiera (foto 2). Toen die Italiaanse groep in 2009 voor een concert bij het N-SA was verklaarde een groepslid van Ultima Frontiera voor een VRT-televisiecamera trots fascist te zijn. De toespraak van N-SA-kopman Eddy Hermy bij dat concert leidde tot een veroordeling voor racisme (1, 2). Het was vooral de context waarin die woorden uitgesproken werden die Hermy de das om deden. Een context die onder meer ingevuld werd door het optreden van Ultima Frontiera. Wordt het daarom riskant om die groep nog naar Vlaanderen te halen, dan trekken de onverbeterlijken dan maar naar Italië. Bella Italia.

Umberto Bossi (70 j.), oprichter van de Italiaanse separatistische partij Lega Nord, is opgestapt als secretaris van de Lega Nord. Andrea Vreede, Italië-correpondente van NOS.nl geeft tekst en uitleg.

Andrea Vreede: "Roma ladrona (het 'graaiende Rome' in de betekenis van de om zich heen graaiende politieke klasse in de hoofdstad) is jarenlang de favoriete kreet van de Lega Nord geweest. De politieke partij die in Noord-Italië als protestbeweging ontstond. Tegen regeringen die geen oog hadden voor de hardwerkende noorderlingen. Mensen die zich in het mythische land ‘Padania’, de streek rond de rivier de Po, in het zweet werken om vervolgens hun belastingen weg te zien vloeien naar het louche Rome en het maffiose zuiden. (‘Pandania’, met al een eigen Miss die in juni vorig jaar nog poseerde met Filip Dewinter, nvdr.) Maar sinds deze week krijgt Roma ladrona opeens concurrentie van Lega ladrona. 

De anti-Romeinse, o zo correcte partij blijkt zich bevuild te hebben met precies dezelfde zaken die men andere partijen altijd aanwrijft. (Wat meteen de nodige affiches en parodieën die dit hekelden (illustratie 1) uitlokten, nvdr.) De Lega schudt op zijn grondvesten. Justitie heeft een inval gedaan in het hoofdkantoor in Milaan. De penningmeester zou jarenlang gesjoemeld te hebben met de subsidies die de Lega, net als alle partijen, van de staat krijgt. Hij zou ermee hebben zitten speculeren in landen als Tanzanië en Cyprus. Hij zou zakenpartner zijn van een aan de maffia in Calabrië verbonden figuur. En, hij zou geld hebben vrijgemaakt voor de persoonlijke kosten van de familie en de naaste medewerkers van de onbetwiste leider van de Lega: Umberto Bossi.

Dat laatste bericht heeft tot een golf van verontwaardiging geleid onder de aanhang. De militanti, zoals ze worden genoemd, zijn razend. Zo zouden 200.000 euro uit de partijkas naar de zoons van Bossi zijn gegaan. Voor een mooie auto voor Renzo bijvoorbeeld. De wat sullige zoon van Bossi, door zijn vader gebrandmerkt met de bijnaam Trota (forel). Omdat hij nog niet het niveau van een echte delfino (dauphin) heeft, maar Umberto ter zijner tijd wel zou moeten opvolgen. De hamvraag is nu: wist Bossi hiervan? Of is de leider te oud en te ziek om het allemaal mee te krijgen? Nadat hij een paar jaar geleden door een beroerte werd getroffen, is Bossi nooit meer helemaal de oude geworden. Hij beweegt zich moeizaam en is door zijn verlamming zeer slecht te verstaan. Sinds zijn ziekte leunt hij sterk op een kring van naaste medewerkers en, juist, zijn familie. Een clan die veel prominente Lega-politici een doorn in het oog is.

Het is heel goed mogelijk dat dit schandaal het politieke einde van Bossi zal inluiden. Zijn voormalige rechterhand (en ex-minister van Binnenlandse zaken in de vorige regering-Berlusconi) Roberto ‘Bobo’ Maroni staat te trappelen in de coulissen om het stokje over te nemen. Want de Lega staat alleen op dit moment. Bossi heeft gebroken met Berlusconi, steunt de regering-Monti niet en doet zijn uiterste best om van regeringspartij weer een felle oppositiepartij te worden. Wat zou mooier zijn, hoor je Maroni denken, dan nu schoon schip maken en alle leghisti die zich in Rome hebben laten besmetten met het corruptievirus eruit gooien. De oude leider vriendelijk doch beslist ervan te overtuigen dat het tijd is om op te stappen. En in mei met een schone lei en vooral nieuwe leider de lokale verkiezingen ingaan.”

De Federale Raad van de Lega Nord heeft intussen een triumviraat aangesteld om Umberto Bossi tijdelijk te vervangen: de hierboven al genoemde Roberto Maroni, Roberto Calderoli en Manuela Del Lago (foto 2).

Filip Dewinter, dezer dagen op verlof in Zeebrugge, volgt vanuit zijn vakantieverblijf natuurlijk nog altijd de politieke actualiteit. Het interview met Tom Van Grieken (zie hierboven), verschenen op de regionale bladzijden van Gazet van Antwerpen, kon op zijn goedkeuring rekenen. ‘Nieuwe spitsen naast Dewinter’ (...) Prima, het werd tijd!, twitterde Dewinter vanuit Zeebrugge.

Van Grieken is niet van plan om met de VBJ binnen het VB een rebelse koers te gaan varen, schreef Gazet van Antwerpen. Tom Van Grieken verduidelijkte: “Wij zijn geen aparte organisatie. Maar ik wil niet zomaar een conservator van de VBJ zijn, het is de bedoeling om actief bij te dragen aan de vernieuwing van de partij. Dat kan bijvoorbeeld door meer te doen met nieuwe media. We moeten onze stijl aanpassen aan die van de jeugd. Al is Filip Dewinter goed mee, ik vind hem een van de betere twitteraars.”

Het is waar: Filip Dewinter is een van de betere twitteraars bij het VB. Gisteren twitterde hij behalve over het Gazet van Antwerpen-interview ook nog over de Vlaamse kust en over Iron Lady Margaret Tatcher. Maar over het onderzoek naar de stemverschuivingen tussen 2007 en 2010, en het stemmenverlies daarbij van het VB aan de N-VA maar ook aan progressieve partijen, en over het het ontslag van Lega Nord-leider Umberto Bossi nadat bekend geraakte dat 200.000 euro partijgeld aan de zoon van Bossi zou zijn gegeven en de Lega Nord-penningmeester banden zou hebben met de maffia… ô wat bleef de BlackBerry van Dewinter nu stil. (Foto: Filip Dewinter met een plaatselijke schone tijdens een Lega Nord-meeting, juni vorig jaar).

Vorige week verscheen zowel op de website van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) als bij RechtsActueel een interview met Gianluca Iannone (illustratie), kopstuk van het Italiaanse CasaPound. Bij het N-SA het interview zoals verschenen bij Alternative Right; bij RechtsActueel een samenvatting in het Nederlands. Nochtans is er in het Italiaanse weekblad L’ Espresso een veel interessanter interview verschenen met het grote voorbeeld van de Ruben Rosiers en Bert Deckers van deze wereld.

Gianluca Iannone wordt hier bevraagd naar aanleiding van de aankondiging dat CasaPound aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen in Rome wil deelnemen met een eigen lijst. De vlucht vooruit na de schietpartij in Firenze? Een provocatie? “Neen”, zegt Iannone. “Bij de vorige verkiezingen hebben we (de rechtse Alleanza Nazionale-burgemeester, nvdr.) Alemanno gesteund, maar we zijn ontgoocheld over het resultaat. Er is geen beleid voor sociale huisvesting gevoerd, integendeel: de stad is meer dan ooit in handen van speculanten. Het is exact hetzelfde als met (de linkse voorganger als burgemeester, nvdr.) Veltroni.” CasaPound rekent erop de volgende burgemeester van Rome te kunnen leveren, minstens toch een goed electoraal resultaat te boeken. Wie de lijsttrekker wordt, blijft nog even een verrassing. De CasaPound-lijst zal in elk geval bestaan uit “intellectuelen, artiesten en mensen komend uit de vrije beroepen”. Maar het is toch weinig geloofwaardig dat de CasaPound-kandidaat de volgende burgemeester wordt. Iannone: “Inderdaad. Maar wij willen ook tonen dat we een speler zijn op het politieke veld, en niet een bende delinquenten die in de schaduw opereert.”

CasaPound voert hiervoor gesprekken met “de Chinese gemeenschap in Rome (de hoofdzetel van CasaPound is gelegen in de Chinese wijk van Rome, nvdr.), met oud-leden van de Rode Brigades en met groepen homo’s.” Iannone: “Maar desondanks blijft men ons in een getto steken.” Het getto van het fascisme, het ‘fascisme van het derde millennium’. Iannone: “Dat is een benaming die een journalist heeft gegeven, maar ik herken me wel daarin.” Zij die jullie neofascisten noemen hebben dus gelijk? Iannone: “Helemaal niet. Het fascisme was een revolutie, de enige die er in ons land plaatsvond. (…) Het fascisme bouwde op, terwijl het neofascisme zich opsloot in een getto en zich verdedigde. Wij, wij willen bouwen.” Je schijnt te vergeten dat het fascisme ook een dictatuur was. Iannone: “Dat is één mening. Volgens ons was er toen meer vrije meningsuiting dan nu. In elk geval eisen wij de vrijheid op om te zeggen dat het fascisme vele positieve zaken gerealiseerd heeft, en wij willen er de erfgenamen van zijn.”

Volgens Iannone zijn er onder de twintig jaar fascisme in Italië meer positieve zaken gerealiseerd dan onder de zeventig jaar antifascisme. “Nu word je verplicht te zwijgen, word je verboden te betogen of evenementen te organiseren.” Wel vindt Iannone de onder het fascisme gestemde racistische wetten fout. “In de regering-Mussolini van 1932 was de minister van financiën, Guido Jung, een jood. Dat kon niet anders gezien onze mediterrane cultuur altijd bestaan heeft uit een cocktail van verschillende culturen.” Als CasaPound niet racistisch is, is het wel vreemd dat de Vlaamse fans van CasaPound een actie opzetten niet om de arme, maar om de blanke bevolking in Zuid-Afrika te ondersteunen.

Italië heeft nu ook haar “Zet de champagne maar al koud!”-schandaal. Donderdag werd plaatsvervangend procureur Pietro Saviotti (56 j.), hoofd van de anti-terrorismecel in Rome, begraven. Duizenden mensen waren op zijn begrafenis. CasaPound-kopstuk Gianluca Iannone (foto 1) postte op Facebook: “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”. Het neofascistische CasaPound kwam vorige maand nog in opspraak door een schietpartij in Firenze waarbij twee Afrikaanse straatverkopers het leven verloren. De dader was een sympathisant van CasaPound, aanwezig op betogingen van CasaPound en medewerker aan één van de websites van CasaPound.

CasaPound-kopstuk en zanger van ZetaZeroAlfa Gianluca Iannone (38 j.) had een Facebook-pagina onder de naam ‘Gianluca da Tortuga’. “Had”, want na een vraag van het Openbaar Ministerie in Rome heeft Facebook de pagina verwijderd. Niet alleen was er de schandalige uitspraak van het CasaPound-kopstuk, er werd ook aangezet tot misdaad. Na de “Het jaar 2012 begint met interessante perspectieven… Hoera”-quote postte een Facebook-vriend: “Ik wacht op het vertrek van iemand anders”, en een andere: “Mond, Saviotti volgende… de lijst is lang en er is volop keuze.” Gianluca Iannone heeft intussen gezegd dat zijn Facebook-commentaar “een ongelukkige grap” is, maar het publiek maken een schending van zijn privacy is. De reacties in Italië noemt hij “erger dan Noord-Korea“, verwijzend naar de huilbeurten na het overlijden op 17 december van de Nood-Koreaanse president Kim Jong-il. Dat bij fascisten alle verhoudingen wel eens zoek zijn, is bekend.

Een woordvoerder van CasaPound zei eerder dat het hypocriet zou zijn berouw te verwachten voor de gewraakte quote vermits Pietro Saviotti  al meermaals militanten van CasaPound had laten aanhouden. Twee maanden geleden nog Albert Palladino, alias ‘Zippo’, één van de oprichters van het met CasaPound verbonden Blocco Studentesco, die ervan beschuldigd wordt militanten van de centrum-linkse Partito Democratico fysiek aangevallen en verwond te hebben. Die woordvoerder, vice-voorzitter van CasaPound Andrea Antonini, reageerde nadat vrijdag op de hoofdzetel van CasaPound in Rome een huiszoeking werd verricht en Gianluca Iannone, ideoloog Gabriele Adinolfi en enkele andere CasaPound-militanten voor verhoor werden meegenomen naar een politiebureau. Maar dat was voor nog een andere zaak: het in de benen en rechterhand schieten van de voormalige terrorist en extreemrechtse militant Francis White (52 j.).

Zoals hier al eerder uitgelegd heeft CasaPound haar fans in Vlaanderen. VB-personeelslid en -provincieraadslid Bert Deckers, medeoprichter van RechtsActueel, poseert tegenwoordig op zijn Facebook-pagina in een T-shirt van CasaPound, ‘onbekenden’ gingen in Mechelen op pad om affiches voor de invrijheidsstelling van ‘Zippo’ te plakken, en Ruben Solidarista aka Ruben Rosiers is in permanent contact met Italië om de gebeurtenissen daar te volgen. De zondag voor Kerstmis stonden Rosiers en zijn vrienden bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) met een stand op de Antwerpse Meir (foto 2, met in de rechterbenedenhoek het logo van CasaPound). Eddy Hermy was ervoor vanuit Oostende naar Antwerpen gereisd. Het was de bedoeling om chocolademelk te verkopen ten voordele van de blanken in Orania (Zuid-Afrika), maar AFF-waarnemers hebben geen liter chocolademelk zien verkopen. Pamfletjes werden vlot aangepakt, maar voor de chocolademelk was er geen interesse.

Gianiuca Iannone zou de hele tweede helft van januari in Spanje op rondreis zijn voor meetings en optredens met ZetaZeroAlfa, met om te beginnen een bijeenkomst gisteren in Barcelona. Het vertrek naar Spanje is door de gebeurtenissen in Rome uitgesteld. Overigens hangt CasaPound nog een rechtszaak boven het hoofd voor het gebruik van de naam Pound. De 86-jarige dochter van de Amerikaanse dichter Ezra Pound wil dat de naam van haar vader niet langer misbruikt wordt door deze fascistische beweging.

Dinsdag 13 december 2011. Ongeveer op hetzelfde ogenblik als Nordine Amrani in Luik een bloedbad aanricht, wordt in Firenze geschoten op Senegalese straatvensters. Eerst in het noorden van de stad, twee uur later in het centrum van de stad. Twee Senegalezen laten daarbij het leven. Anderen zijn gewond. De 50-jarige dader, Gianluca Casseri, was een sympathisant van, spreker bij en auteur van teksten op de website van de fascistische beweging CasaPound. De beweging heeft sympathisanten in Vlaanderen, zware sympathisanten zelfs.  

Het CasaPound-kraakpand in Rome waar aanhangers van de beweging kunnen wonen, debatten kunnen organiseren, culturele evenementen plaatsvinden, acties voorbereid worden… bracht Bert Deckers, Antwerps VB-personeelslid en -provincieraadslid, aan het dromen. Bert Deckers op zijn persoonlijke blog: “Wat de Vlaamse Beweging (…) nodig heeft om de basis opnieuw te behagen en zo een beter strijdlust op te wekken is een heropleving van het Vlaams Huis. (…) Een voorbeeld van hoe het (…) zou kunnen is het Italiaanse Casa Pound. Deze naam werd gegeven aan de plaats waar fascisten en nationaal-revolutionairen sinds 2003 bijeenkomen. (…) Dat het fascisme er openlijk wordt toegelaten is een Italiaanse zaak. Daar hebben we hier in Vlaanderen geen boodschap aan, maar het feit dat duizenden jongeren én ouderen zich verbonden voelen door een locatie waar er een familiale en nationalistische sfeer hangt is veelzeggend.” Bert Deckers distantieert zich van het fascisme bij CasaPound, maar anderzijds heeft hij een warme sympathie voor de Blocco Studentesco die ontstaan is vanuit CasaPound, en heeft hij – het is bekend – meer problemen met antifascisten dan met fascisten. Bert Deckers is redacteur en mede-oprichter van RechtsActueel en daar mochten we in september nog een enthousiast artikel lezen over de vierdaagse bijeenkomst van CasaPound eerder die maand.

Auteur van het artikel is ‘Il Solidarista’ oftewel Ruben Rosiers (foto 1). Een Vlaming uit Hombeek, bij Mechelen. Ruben Rosiers kennen we als duivel-doet-al bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) (foto: Ruben Rosiers door het VRT-programma Koppen gefilmd bij het ‘jeugdcongres’ van het N-SA in Oostkamp in 2009, ‘jeugdcongres’ dat N-SA-kopman Eddy Hermy een veroordeling voor racisme kostte). Waar nodig gaat Rosiers het woord van het N-SA verkondigen (foto: Nederland, met op de achtergrond een Blood and Honour-groep en Rosiers rechts op de foto. Rosiers zegt dat hij “niets te maken (heeft) met die dwazen die daar rondliepen, in het bijzonder de openlijke neonazi’s”.). Ruben Rosiers is ook concertorganisator van ‘Identiteit door Muziek’. In dat kader haalde hij al tweemaal het huisorkest van CasaPound, ZetaZeroAlfa, naar Vlaanderen. In 2008 (foto 2) en in 2010. Voorafgaand aan het concert vorig jaar stelde Ruben Rosiers CasaPound-leider Gianluca Iannone voor op een NSV-avond in Antwerpen (foto en verslagje). Bij een ander ‘Identiteit door Muziek’-concert, in 2009, zette Rosiers de huisideoloog van CasaPound, Gabriele Adinolfi, mee op het podium. Op 6 april dit jaar was Gabriele Adinolfi overigens nog te gast bij het KVHV-Gent. Rosiers zorgde voor de vertaling van de spreekbeurt. Ruben Rosiers is als dj Malinwa sportverslaggever bij de internetradio van Tim Mudde Radio Rapaille die bij haar start als radio wekelijks twee uitzenduren mocht gebruiken van… de CasaPound-radio Radio Bandiera Nera. Een door Ruben Rosiers voor het N-SA gepland concert in mei dit jaar kreeg teveel tegenwind en werd afgelast. Maar in dezelfde week kwam ook het bericht dat Rosiers op kosten van CasaPound naar Zuid-Afrika mocht trekken voor een project met de Afrikaners en de Boeren. Naar eigen zeggen is hij er echter nog niet geweest.

Om geld in te zamelen voor de buitenlandse projecten van CasaPound is er Sol-Ide, wat staat voor Solidariteit-Identiteit en Solidarité-Identités. Een vzw “met een liefdadigheidskarakter die als doel heeft hulp en steun te verlenen aan volkeren die strijden voor hun overleven, voor het vrijwaren van hun cultuur en de verdediging van hun identiteit.” Rosiers is verantwoordelijke voor de Noordwest-Europese tak van Sol-Ide. Morgen en overmorgen, zaterdag 17 en zondag 18 december, verkoopt hij in het kader van Sol-Ide warme chocolade aan de Meir in Antwerpen. Misschien de opbrengst niet aan de Afrikaners en de Boeren besteden, maar aan de Senegalese families die nu rouwen in Firenze?

Gisteren plaatste een krant Hans Van Themsche, Kim De Gelder en Nordine Amrani op één rij. Vergelijkingen lopen echter altijd wel ergens mank. Het zijn alle drie dolgedraaide schutters, maar er is toch nog een verschil. De moordpartij van Hans Van Themsche was (mee) ingegeven door racisme, bij de andere twee is dat niet het geval. Gianluca Casseri (50 j., foto 1), de schutter van Firenze, sluit aan bij het voorbeeld van Hans Van Themsche. Psychiater Stefano Pallanti noemde hem zelfs “de Italiaanse Breivik”.

Gianluca Casseri is een sympathisant en meer van het fascistisch geïnspireerd CasaPound. CasaPound werd op 26 december 2003 opgericht toen een aantal jongeren een voormalig overheidsgebouw aan de Via Napoleone III in Rome kraakten en introkken. Een huis dat overigens middenin een Chinese wijk ligt. De naam CasaPound is ontleend aan de Amerikaanse dichter Ezra Pound die zich zowel tegen het kapitalisme als tegen het marxisme verzet. CasaPound zelf zegt voor de ‘derde weg’ tussen het kapitalisme en het marxisme te kiezen. De eerste CasaPound’ers komen voort uit de neofascistische Movimento Sociale Italiano (MSI). Later werd samengewerkt, maar ook ambras gemaakt, met de opvolger van de MSI, de Movimento Sociale Fiamma Tricolore. Het CasaPound-huis in Rome is zowel de woonplaats  van meer dan twintig gezinnen, als een centrum voor culturele en sociale activiteiten. Het heeft een eigen huisorkest, ZetaZeroAlfa. Een eigen radiostation, Radio Bandiera Nera ("Radio Zwarte Vlag"). Er worden regelmatig debatten georganiseerd, zoals met de extreemrechtse ideoloog Gabriele Adinolfi. Het is een vertrouwd adres voor de leden van de rechts-radicale studenten van Blocco Studentesco…

Vanuit CasaPound zijn talloze gewelddadige raids georganiseerd op al wie niet van hetzelfde gedachtegoed is dan zijzelf. Oprichter en boegbeeld van CasaPound Gianluca Iannone is in 2009 in eerste aanleg veroordeeld tot vier jaar cel voor een gevecht met een politieman in burger in 2004. CasaPound Italia heeft intussen een 3 500 betalende leden, meer dan vijftig (kraak)panden in heel Italië en acht lokale verkozenen. Op een bijeenkomst in Rome van 15 tot 18 september dit jaar laafden zich meer dan 1 500 CasaPound’ers aan debatten, muziekconcerten, een cocktailbar met aanpalend zwembad, en meer van dat. Een betoging in Napels op 26 november dit jaar bracht volgens CasaPound een vierduizend mensen op de been “tegen de banken, de woeker en de privatiseringen”. Er waren ook jongeren aanwezig uit Duitsland, Frankrijk, Nederland, Rusland… CasaPound stuurt op haar beurt haar ‘zonen’ uit en heeft projecten lopen bij het Karenvolk in Birma, de Serviërs in Kosovo, en de Afrikaners en de Boeren in Zuid-Afrika.

CasaPound distantieert zich van de schietpartij in Firenze en zegt dat Gianluca Casseri slechts een sympathisant van hun beweging is. Gianluca Casseri was echter meer dan een sympathisant. Hij schreef vijf – intussen van de gelijknamige website verwijderde – artikels voor de CasaPound-publicatie Ideodromo, gaf bij CasaPound herhaaldelijk spreekbeurten over comic books, en gold er als een groot kenner van Keltische riten en het neopaganisme waaruit sommigen symboliek putten voor neofascistische bewegingen. Gianluca Casseri was niet alleen mede-auteur van een boek over zwarte magie (foto 2), hij kwam op voor de zuiverheid van het blanke ras, ontkende de Holocaust en zag om zich heen Joodse complotten. Bij CasaPound voelde hij zich goed thuis. CasaPound voert onder andere campagne tegen “de massa-immigratie die zowel de gast als de gastheer ontworteld”. In een land waar een regeringspartij als de Lega Nord varkensurine achterlaat op een plaats waar een moskee gebouwd wordt en vorige zaterdag nog geschoten werd op een Roma-kamp in Milaan na een vals gerucht over een verkrachting… is het klimaat rijp voor bewegingen als CasaPound en misdrijven als in Firenze.

CasaPound heeft in Vlaanderen overigens een aantal sympathisanten, maar daarover morgen meer.

• Naschrift. Een bezoeker van deze blog merkt op dat in de video van de betoging in Napels die we hierboven verwerkten op 4:56 Gianluca Casseri te zien is. Of het moest een sterke lookalike zijn. Het lijkt erop dat het inderdaad de schutter van Firenze is. Alleszins was Gianluca Casseri bij de politie bekend als deelnemer aan acties van CasaPound.

Terwijl hier natuurlijk alle aandacht gaat naar het drama in Luik kostte een racistische schietpartij in Italië gisteren het leven van twee Afrikaanse straatverkopers.

De 50-jarige Gianluca Casseri (foto 1), sympathisant van de fascistische CasaPound-beweging, schoot op twee markten in Firenze gericht op Afrikaanse straatverkopers. De man arriveerde rond het middaguur met zijn auto bij een markt op de Piazza Dalmazia, in het noorden van de stad. Naar verluidt had hij er eerder op de dag ruzie gehad met een groep Afrikanen en is hij teruggekomen met een pistool. De man opende het vuur op de Afrikanen. Twee Senegalezen werden gedood (foto 2), een derde geraakte gewond. Twee uur later dook Gianluca Casseri op in het centrum van Firenze. Op de bekende leermarkt van San Lorenzo, vlak bij de Dom, opende hij opnieuw het vuur. Daarbij raakten twee Senegalese straatverkopers gewond. De politie kon de man uiteindelijk in een parkeergarage insluiten. Volgens sommige bronnen ontstond toen een vuurgevecht waarbij de schutter gedood werd. Volgens andere bronnen beroofde de man zichzelf van het leven.

Volgens de politie schreef Gianluca Casseri artikels op rechts-extremistische websites, was hij lid van de fascistische beweging CasaPound en nam hij deel aan acties ingericht door CasaPound. In een persmededeling erkent CasaPound dat Gianluca Casseri een sympathisant is van hun beweging. Allicht komen we morgen op deze blog terug op deze zaak. Hier alvast een videoreportage over CasaPound.

De ene activiteit aan een universiteit is natuurlijk de andere niet. In Gent werd woensdagavond aan de Universiteit Gent een lezing gegeven door Gabriele Adinolfi (foto), op uitnodiging van het KVHV-Gent.

Volgens een verslagje van RechtsActueel was “een kleine honderd mensen” aanwezig, “afkomstig uit diverse hoeken van de Vlaamse Beweging en daarbuiten.” Die “daarbuiten” laat vermoeden dat er inderdaad ook Franstaligen naar Gent zijn afgezakt. Net als het KVHV verdoezelt RechtsActueel de neofascistische roots van Adinolfi. Volgens het verslagje schetste Adolfini “een zeer duidelijk beeld van zijn ideologie, en wist (hij) de aanwezigen zeer te boeien.” De Terza Pozisione die Adolfini kwam uitleggen “impliceert een vorm van corporatisme, een sociaal, nationalistisch en anti-globalistisch beleid. Het is de stroming die het neoliberalisme en neomarxisme, die vandaag de dag overheersen, verwerpt.” Waar het neomarxisme “vandaag de dag” overheerst, is ons evenwel een raadsel. Of het moet zijn dat ze bij RechtsActueel nu ook denken dat de Verenigde Staten onder president Obama een communistische staat is geworden.

RechtsActueel noteerde tot slot: “Een minpuntje was wel dat de lezing in het Frans was, en voor sommigen aldus moeilijk te volgen.” Een geluk dat het voorstel van nieuwbakken N-VA’er Vic Van Aelst om het Frans af te voeren op school nog niet is doorgevoerd of onze KVHV’ers, NSV’ers, N-SA’ers en anderen zouden het nog moeilijker gehad hebben om de uitleg van Adinolfi te begrijpen.

De Gentse afdeling van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) heeft de reputatie de meest rechtse KVHV-afdeling te zijn. Met de lezing die ze morgenavond 6 april inrichten (foto 1) wordt dit niet tegengesproken. Gastspreker is de Italiaanse neofascist Gabriele Adinolfi (foto 2, onlangs bij de begrafenis van één van zijn strijdmakkers).

Op de voor de gelegenheid geopende Facebook -pagina wordt Gabriele Adinolfi al te proper voorgesteld door het KVHV-Gent: “Ideoloog en essayist Adinolfi startte zijn politieke carrière ten tijde van de studentenprotesten in 1968. Hij was destijds actief in de Italiaanse Sociale Beweging en begon vanaf de jaren ’70 actief te zijn in verschillende extraparlementaire groeperingen, vaak in samenwerking met Roberto Fiore, zoals Lotta Studentesca.” Op zijn eigen website omschrijft Gabriele Adinolfi zich daarentegen als: “In 1968 vervoegde hij de (neofascistische, nvdr.) Movimento Sociale Italiano (MSI). (…) In 1970 is hij actief bij diverse extreemrechtse actiegroepen: Fronte Studentesco, Avanguardia Nazionale, Lotta di Popolo, en uiteindelijk Alternativa Studentesca. In 1976 is hij, samen met Giuseppe Dimitri en Roberto Fiore, een van de stichters van Lotta Studentesca, een jaar later herdoopt in Terza Posizione. Van nationalist-revolutionaire overtuiging, en geïnspireerd door Julius Evola, zal het de voornaamste buitenparlementaire neofascistische organisatie worden.” Over Julius Evola geeft N-SA’er Frederik Ranson overigens vanavond een lezing voor het NSV-Gent. Het NSV- en KVHV-Gent in een wedloop om met het strafste ter extreemrechtse tot neofascistische zijde uit te pakken.

Na de bomaanslag op het treinstation van Bologna in 1980, waarbij 85 doden vielen, wordt de Italiaanse bodem te heet onder de voeten van Gabriele Adinolfi. Zijn Terza Posizione had immers contacten met de Nuclei Armati Rivoluzionari die verantwoordelijk was voor de bomaanslag in Bologna. De Italiaanse justitie begon dan ook de activiteiten van Terza Posizione meer in het oog te houden. Gabriele Adinolfi vluchtte weg naar Parijs waar hij het Centro Studi Orientamenti e Ricerca opzette. Na een opiniedelict keert Adinolfi terug naar Italië waar hij een belangrijke nationalistische theoreticus wordt. Hij engageert zich ook in allerlei projecten zoals de website Noi Reporter, de erewacht voor het graf van de Italiaanse dictator Bénito Mussolini en het kraken van panden door extreemrechtsen tot neonazi’s – met als bekendste kraakpand Casa Pound in Rome, genoemd naar de Amerikaanse dichter, fascist en antisemiet Ezra Pound. Gabriele Adinofi publiceerde twee boeken: Onze mooie loden jaren in 2004 en Kapersgedachten. Het ABC van strijd en van overwinning in 2008.

In het met het Front national (FN) verbonden blad Rivarol werd Adinolfi begin vorige maand nog geïnterviewd. Op de vraag welke rol het fascisme nog kan spelen in Italië was het antwoord van Adinolfi: “Het fascisme biedt nog steeds alle antwoorden op de huidige problemen. Men kan zeggen dat het het enige denk- en organisatiesysteem is dat de oplossingen voor de grote uitdagingen van onze tijd bezit. Maar het slaagt er nog steeds niet in om zich in de huidige omstandigheden te plaatsen. De Italianen die het echte fascisme in het dagelijkse leven gekend hebben, blijven het werk van Mussolini waarderen en er zelfs van houden: zij hebben van al zijn sociale, economische, ethische en culturele weldaden genoten. Dat is heel anders voor degenen die van het fascisme slechts de ‘zwarte legende’ hebben gekend (…). Niettemin ontbreken alle objectieve voorwaarden voor de vestiging van een fascistisch geïnspireerde natiestaat, waardoor het fascisme zich in de huidige toestand niet zal kunnen aanbieden. Toch is het mogelijk om aan het fascisme een hele reeks oplossingen te ontlenen voor de problemen die ons overspoelen. Laten we zeggen dat, als een bepaald aantal voorwaarden is vervuld, we kunnen hopen op een gemengde formule in de Italiaanse toekomst: een soort peronisme op zijn Italiaans.

Volgens onze collega’s van RésistanceS is men ter extreem-rechterzijde in Franstalig België en Noord-Frankrijk enthousiast over de komst van Adinolfi naar Gent. Langs Vlaamse kant wordt de komst van Adinolfi toegejuicht door de extreme rechterzijde bij het VB (Bert Deckers, Frédéric Erens…), de roddelkrant 't Scheldt (Bert Murrath) en natuurlijk het N-SA (Thierry Vanroy, Ruben Rosiers…). De lezing vindt plaats in een door de Universiteit Gent ter beschikking gesteld lokaal. Gezien de manier waarop het KVHV-Gent de lezing voorstelt op haar Facebook-pagina is het weinig waarschijnlijk dat de universiteit echt wist wie met Gabriele Adinolfi in huis wordt gehaald. De extreme rechterzijde langs beide kanten van de taalgrens weet wél wie Gabriele Adinolfi is.

Onderzoekers legden foto's van onbekende Finse parlementariërs voor aan meer dan 2 500 mensen die niet in Finland wonen. Die moesten de mensen op de foto een cijfer geven van 0 (heel lelijk) tot 5 (heel knap). Ze wisten niet of de mensen op de foto's politiek  links of rechts waren. Linkse politici kregen gemiddeld een 2,6 en rechtse politici gemiddeld een 2,9. Het  verschil is niet groot, en beide groepen lijken ons nogal laag te scoren. Maar de studie vermeldt niet hoe de niet-politici scoren.

Een flutstudie dus, maar er mag al eens gelachen worden. Bij RechtsActueel, de hobbyclub van Voorpost’ers en VB-personeelsleden, is men altijd in voor flutartikels. Voorbije donderdag brachten ze het ‘nieuws’ Rechtse politici zijn knapper dan linkse politici. Het wordt echter minder grappig als we zien welke blote vamp RechtsActueel als voorbeeld neemt van knappe rechtse politici (foto 1). De naam stond er niet bij. Ons schoot één naam te binnen, en eenmaal gegoogeltkomen we inderdaad uit op… Alessandra Mussolini. De kleindochter van Il Duce Benito Mussolini, in 1992 als Italiaanse Kamerlid verkozen voor de extreemrechtse Movimento Sociale Italiano (MSI). Haar curriculum vitae leest verder als volgt: ze stapt op uit de meer gematigde opvolger van de MSI, de Alleanza Nazionale, om de onvervalste neofascistische partij Libertà di Azione op te richten. Na een verkiezingsalliantie met de geestesgenoten van Forza Nuova en Fronte Sociale Nazionale wordt Allesandra Mussolini in 2004 Europarlementslid.

Ze maakt deel uit van de in het Europees Parlement in 2007 ontstane extreemrechtse fractie Identiteit, Traditie en Soevereiniteit (ITS)… die het geen jaar uithoudt nadat Alessandra Mussolini  zegt dat “Roemenen van criminaliteit een levenswijze maken”. De Roemenen in de ITS-fractie stappen op, en de fractie ligt aan diggelen. Eugen Mihaescu, fractieleider van de Partidul România Mare, omschrijft Allesandra Mussolini als “een opblaaspop. Een opblaaspop uit een seksshop. Ze heeft helemaal niets van een politica.” Maar voor RechtsActueel is ze hét voorbeeld van een knappe rechtse politica. Er zijn nochtans alternatieven. Kim Geybels (foto 2) bijvoorbeeld, even senator voor de N-VA. Siegfried Bracke is nog altijd van slag sinds Kim Geybels de eerste keer de Senaat binnenwandelde. Maar neen. Bij RechtsActueel kiezen ze liever voor een fasciste.

Onder grote belangstelling is de bomaanslag op het centrale station van Bologna, gisteren precies dertig jaar geleden, herdacht. Bij het ernstigste bloedbad in Italië sinds de Tweede Wereldoorlog verloren 85 mensen het leven; meer dan tweehonderd anderen werden gewond. Het was het werk van een extreemrechts commando.

Een 18 kilogram zware bom werd tot ontploffing gebracht in de wachtkamer voor de tweede klasse reizigers.  De bom was zo krachtig dat het dak van het monumentale stationsgebouw instortte. Bilan van deze terroristische aanslag: 85 doden en een 220-tal gewonden. Locatie noch tijdstip waren toevallig gekozen. Het station puilde die zonnige zaterdagochtend van 2 augustus 1980 uit van de vakantiegangers, en Bologna had een sterk links imago. Het extreemrechtse Nuclei Armati Rivoluzionari (NAR), gelinkt aan de loge P2, eiste de aanslag op. De bloederige aanslag leidde tot een algemene staking op 5 augustus. Drie neofascisten zijn veroordeeld voor hun rol bij de aanslag, maar hun opdrachtgevers zijn nooit gevat. Twee hoge functionarissen, van de geheime dienst en van de politie, zijn veroordeeld omdat zij het onderzoek hebben gehinderd.

Twee in 1980 geboren vrouwen lazen gisteren de namen van alle 85 doden voor. De namen en leeftijden staan ook op een plaquette aan het station (foto) en aan het einde van deze video met beelden van de eerste minuten na de aanslag. Voor het eerst was er gisteren geen regeringsvertegenwoordiger aanwezig bij de herdenking. De voorbije jaren werden de ministers van de centrumrechtse regering Berlusconi er altijd uitgefloten.

De postfascistische Alleanza Nazionale van Gianfranco Fini heeft zichzelf opgeheven, om volgende week op te gaan in de nieuwe partij van de Italiaanse premier Silvio Berlusconi, Il Popolo della Libertà. Maar zo vrij als de nieuwe partijnaam laat vermoeden, is het Italiaanse volk niet. Vorige maand is besloten om enkel de partijen die bij de nationale verkiezingen minstens 4 % van de stemmen hadden behaald, toe te laten tot de verkiezingen voor het Europees parlement in juni.

Hiermee vallen de extreem-rechtse partijen uit de boot. Eén en ander werd allerminst ingegeven uit bekommernis voor het extreem-rechts geweld of het xenofobe gebazel dat in de Italiaanse samenleving steeds meer de bovenhand krijgt. Integendeel. De regering neemt het racistische discours gewoonweg over en maakt van asielzoekers een electoraal thema. De bijzonder dubieuze ingreep in aanloop naar de verkiezingen van juni betekent een forse streep door de rekening voor de verkozenen van de neo-fascistische partijen MSI/Fiamma Tricolore (MSI/FT) en Alternativa Sociale (AS). Die laatste club is een allesbehalve sociaal alternatief kartel van drie kleinere fascistische partijen. Het foute kartel werd gevormd door de Forza Nuova, de Libertà di Azione en de Fronte Sociale Nazionale. De lijst werd in 2004 aangevoerd door Alessandra Mussolini (foto 1), kleindochter van Benito Mussolini en zolang ze in het Europees parlement zetelde naaste buur van Frank Vanhecke op de Europese zitbanken.

Het uiterst proportionele Italiaanse kiessysteem maakte dat beide partijen aan respectievelijk 0,7 % en 1,2 % van de stemmen voldoende hadden om een vertegenwoordiger richting Europees halfrond te zenden. Het ging om de negationist Luca Romagnoli voor de MSI/FT en om Mussolini junior voor de AS. Na een hoog oplopend conflict met de 'Groot-Roemeense nationalisten' in de extreem-rechtse fractie - "Roemenen maken van criminaliteit een levenswijze" dixit Mussolini - liet ze haar EP-zetel in de steek. Roberto Fiore, ex-terrorist en voorman van de fascistische splinterpartij Forza Nuova, nam het mandaat van haar over. MSI/TF-uithangbord Luca Romagnoli (foto 2) reageert furieus op de recente regeringsbeslissing. Hij stelt dat zijn partij wel degelijk het recht heeft om de in 2004 verworven zetel te verdedigen.

Bij de laatste nationale verkiezingen, in april 2008, haalde het extreem-rechtse kartel (van toen) La Destra–Fiamma Tricolore 2,8 % van alle Italiaanse stemmen. De fascistische samenwerking kon in geen enkele kiesomschrijving een kandidaat verkozen krijgen. De lijst van Silvio Berlusconi (foto 3), toen al een samengaan van Berlusconi's Forza Italia en Fini's Alleanza Nazionale, haalde 344 zetels op een totaal van 630.