Anti-Fascistisch Front / Verzet

N-VA-kopstuk Jan Jambon (foto 1) was het voorbije weekend duidelijk: voor de N-VA kan coalitievorming met het VB nergens. Jan Jambon (in De Zondag van 15 april): “Als we dat in één gemeente zouden doen, krijgen we problemen in andere gemeenten. We zullen dus geen akkoorden sluiten met die partij. Vlaams Belang heeft een vijand gemaakt van één bevolkingsgroep, namelijk van iedereen die de islam aanhangt. Wij geloven niet in dat maatschappijbeeld.”

“De harde lijn heeft het gehaald bij Vlaams Belang”, vulde Bat De Wever gisteren aan in De Morgen. “De pleitbezorgers van de verzachting werden aan de deur gewerkt. Zo zet het Vlaams Belang zich onder leiding van Dewinter vast in de steriliteit. Jammer voor zijn kiezers. Dewinter doet trouwens niks anders dan de N-VA aanvallen om daarna de afgewezen deerne uit te hangen.  Dat is een hypocriet spelletje. Meer heb ik daar niet over te zeggen.” Bart De Wever heeft gelijk als hij het VB een “hypocriet spelletje” verwijt. Daarover morgen of later deze week trouwens meer op deze blog. Bart De Wever vergist zich als hij denkt dat Frank Vanhecke en anderen die “aan de deur” werden gezet écht zachten zijn (foto 2: Bart De Wever en Frank Vanhecke bij de begrafeinis van Marie-Rose Morel). Vorige week verwierp Frank Vanhecke op zijn blog de kritiek op het illegalenmeldpunt van Filip Dewinter en veroordeelde hij het standpunt van de Orde van Vlaamse Balies over dat meldpunt.

Frank Vanhecke: “Het (= de klikwebsite van Dewinter, nvdr.) is mijn ding niet; dat soort stunten brengen geen aarde aan de dijk en bevestigen enkel het beeld van de partij die het zelf ook onmogelijk maakt om anderen tot overleg en samenwerking te bewegen. Maar kunnen we a.u.b. redelijk blijven? Het hysterische gehuil van politiek correcte commentatoren die er onmiddellijk de jaren '30 en '40 bijhalen is zielig en heel erg dom. Wie de misdaden van totalitaire regimes in oorlogsomstandigheden vergelijkt met het opstarten van een website van een kleinere oppositiepartij waarop mensen hun klachten kwijt kunnen over illegaliteit, is niet goed snik.”

Frank Vanhecke bekritiseert Filip Dewinter, maar dan meer als persoon. Frank Vanhecke: “Wie er zich toe verlaagt met een ordinaire dubbelgangster van Sarah Palin te poseren en dat paginagroot laat afdrukken in het partijblad alsof het over de échte Sarah Palin gaat, is trouwens tot àlles bereid om nog eens in het nieuws te komen.”  Maar nog erger vindt Vanhecke de reactie van de Orde van Vlaamse Balies: “Dat nu zelfs de Orde der Vlaamse Balies zich ‘werkelijk verbolgen’ noemt over de kliksite heeft mij dan weer verbolgen. Bij mijn weten kwam er nog nooit een dergelijk krasse veroordeling van de Orde der Vlaamse Balies over de de facto straffeloosheid die zovele zware criminelen in dit land genieten.”

Ieder zijn beroep. Zelfs de BBET-verdachten hebben recht op een advocaat. Ook al worden zij gedwongen soms op een lachwekkende manier hun verdediging te voeren. Maar goed, we hebben het begrepen. Frank Vanhecke komt niet overeen met Filip Dewinter, maar heeft nog meer problemen met kritiek op Filip Dewinter van Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding-directeur Jozef De Witte en met gelijkaardige kritiek van de Orde van Vlaamse Balies. Bart De Wever doet er goed aan zich niet te vergissen in ‘pleitbezorgers van de verzachting’ als Frank Vanhecke. Of zit Bart De Wever op dezelfde lijn als Frank Vanhecke: kritiek op Filip Dewinter, maar nog meer kritiek op de critici van Dewinter? Het zou goed zijn als Bart De Wever daar klaarheid over schept.

Hugo Van Mechelen (betrokken bij fraude, illegale gokactiviteiten, vastgoed voor prostitutie…) en Filip Dewinter zijn niet alleen goede vrienden, zo blijkt in Humo deze week. Van Mechelens vriendin is voormalig VB-gemeenteraadslid in Brasschaat, huidig VB-provincieraadslid en VB-medewerkster in het Vlaams Parlement Christel Colman (foto 1).  Meter van hun dochter Marie is Lutgarde Verboven, de echtgenote van Filip Dewinter. Peter is overigens LDD'er Jurgen Verstrepen. Filip Dewinter bevestigt in Humo dat zijn echtgenote meter is van. Dewinter: “Dat klopt. Dat gebeurt wel vaker in een politieke partij. Ikzelf ben peter van verschillende kinderen.” Het zal je maar overkomen dat Filip Dewinter je peter is.

Hugo Van Mechelen schuift bij fund raising dinners telkens het wettelijk toegelaten maximum van 500 euro over tafel voor de VB-partijkas, en de Dewinters en Van Mechelens gingen een paar jaar geleden nog met zijn vieren op cruise in de Caraïben. Om maar te zeggen hoe goed de banden zijn. De cruise werd overigens niet betaald door Van Mechelen noch door Dewinter zelf, maar door een derde die uitnodigde. Nog meer over “die fluïde samenleving die in Antwerpen de Vlaamse Beweging heeft groot gemaakt” lezen we in een portret dat De Standaard gisteren schetste van N-VA-fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers Jan Jambon (foto 2), “de bad cop van Bart De Wever”, de man voor wie wat op tafel ligt voor de regeringsonderhandelingen nooit genoeg is.

Na zijn huwelijk met Mieke Huybrechts – zus van Vlaams parlementslid Pieter Huybrechts, behorend tot de rechts-radicale harde vleugel binnen het VB en ooit nog getrouwd met Greet Dillen, dochter van – verhuisde Jan Jambon van het Limburgse Genk naar het mondaine Brasschaat, bij Antwerpen. Hij meldt zich bij de plaatselijke Volksunie-afdeling  met een aanbevelingsbrief van Johan Sauwens (ooit VU, nu CD&V – bekend van zijn aanwezigheid op een feest van de oud-Oostfronters van het Sint-Maartensfonds). Samen met Luc Sevenhans (toen VU, vervolgens VB, nu N-VA) voert Jan Jambon een oorlogje tegen de linkse Rik Decleir, vader van acteur Jan Decleir, die naast de boekhouding van de plaatselijke VU-afdeling ook de boekhouding doet van het linkse toneelgezelschap de Internationale Nieuwe Scène.

Als Hugo Schiltz in 1987 de plaatselijke VU-afdeling wil laten verruimen met de progressieve Brasschatenaar Herman Lauwers, scheurt de Brasschaatse VU-afdeling uiteen. Luc Sevenhans trekt met de VU-ledenlijst naar het VB; Peter De Roover die daar ook actief is zegt de partijpolitiek vaarwel en wordt later de spreekbuis van de zogenaamde Vlaamse Volksbeweging; Jan Jambon geeft dan voorrang aan een zakelijke carrière. De VU vindt hij te links en het VB te xenofoob. Nadat Bart De Wever in 2004 voorzitter wordt van de inmiddels opgerichte N-VA laat Jambon zijn job bij Bank Card Company voor wat ze is, en engageert hij zich voluit voor de N-VA. In 2007 verzeilt hij als parlementslid in de Kamer van Volksvertegenwoordigers vanop de kartellijst CD&V/N-VA… als opvolger van nepkandidaat en Vlaams minister-president Kris Peeters.

Om maar te zeggen wat een kleine wereld het is bij de Vlaams-nationalisten, over alle partijgrenzen heen. En dan hebben we Gerolf Annemans nog niet vernoemd die naar eigen zeggen samen met Jan Jambon “groot en grijs is geworden in de Vlaamse Beweging” en jarenlang VB-gemeenteraadslid was in Brasschaat waar Jan Jambon nog steeds schepen is. Als de RTBF nog eens een reportage wil maken over de top van het Vlaams-nationalisme heeft het met Filip Dewinter - Hugo Van Mechelen - Jan Jambon - Pieter Huybrechts - Johan Sauwens - Luc Sevenhans - Rik Decleir - Herman Lauwers - Peter De Roover - Bart De Wever - Kris Peeters - Gerolf Annemans al twaalf apostelen van het Vlaams-nationalisme in en om Brasschaat bijeen. Eén reportage is voldoende. Het moet geen soap worden zoals met de Pfaffs... ook al uit Brasschaat.