Anti-Fascistisch Front / Verzet

Als we De Morgen mogen geloven, loopt het goed met de Very Irritating Police-patrouilles die men aan de Westkust sinds deze zomer inzet tegen rondhangende jongeren. Bepaalde rondhangende jongeren, zo blijkt.

De Morgen gisteren: “’Mogen we eigenlijk nog iets doen?’, klonk het uit de hoek van jongeren die zich geviseerd voelden. ‘Ja’, suste (politiekorpschef Nicholas, nvdr.) Paelinck. Want het was hem niet te doen om jongeren uit eigen streek. ‘Onze eigen probleemjongeren zijn gekend door de wijkinspecteurs. Zij zijn dus het probleem niet. Dat is de va-et-vient van wildvreemde, jonge bezoekers die hier hun grenzen zoeken in de zomer wél.’ De korpschef doelt op probleemjongeren die tijdens de zomer vanuit de banlieues van Lille, Roubaix, Duinkerke of het binnenland afzakken en van grote anonimiteit genieten. (…) Het bezorgt probleemjongeren een grote vrijgeleide voor storend gedrag, overtredingen of misdrijven. (…) Paelinck zegt dat de VIP al van de eerste julidag geconfronteerd werd met jonge skinheads uit Noord-Frankrijk die voor problemen zorgden op de tram. De jongeren waren met de bus uit Duinkerke naar De Panne afgezakt. (…)

‘Er waren klachten over de Hitlergroet die ze brachten, over racistische liederen, over roken op de tram, de tram doen stoppen met de noodknop om te plassen en het lastigvallen van ouderen.’ ‘Telkens werden bendes van 10 tot 29 jonge skins gecontroleerd. Ze werden opgehouden, gefotografeerd en gefouilleerd. Er werden processen-verbaal opgesteld omdat ze drugs en steekwapens op zak hadden.’ Op basis van de beelden van de bewakingscamera’s probeert de politie de relschoppers te identificeren en te vervolgen. De korpschef zegt dat de VIP-aanpak zijn vruchten afwerpt. ‘De daders beseften dat ze nu bekend zijn bij onze politiediensten en daardoor gemakkelijk geïdentificeerd kunnen worden bij nieuwe baldadigheden. Er deden zich geen nieuwe problemen meer voor op de tram en aan de tramhalte.’ De jongeren zijn tussen de 17 en 23 jaar.”

Er zijn dus niet alleen problemen in de Seefhoekwijk in Antwerpen, ook aan de Westkust wordt de sfeer verpest. Anders dan men bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) denkt, werkt het Anti-Fascistisch Front (AFF) niet samen met politiediensten. Maar we kunnen niet anders dan vaststellen dat identiteitscontroles zelfs voor neonazi’s intimiderend werkt. De eerste keer dat dit gebeurde was op 19 april 2008 toen de Combat 18-versie van Blood and Honour Vlaanderen een Hitler-herdenking organiseerde. Arnoud Kuipers en zijn vrienden hadden de pech dat net datzelfde weekend in heel Limburg een grote politieactie gevoerd werd naar (verkeers)veiligheid, met als gevolg dat ook de Vlaamse en buitenlandse neonazi’s die zich naar een zaaltje in Overpelt begaven een identiteitscontrole moesten ondergaan. Ze vonden dat niet leuk. De tweede keer dat er identiteitscontroles uitgevoerd werden, was toen neonazi’s op 18 oktober 2008 in Diksmuide verschenen, op weg naar een concert ingericht door het traditionele Blood and Honour Vlaanderen.

Gezien drie dagen later drie organisatoren van Blood and Honour Vlaanderen van hun bed gelicht werden door de politie, kaderden die identiteitscontroles blijkbaar in wat op til was. Een derde keer als er identiteitscontroles uitgevoerd werden, was na een raid van de Autonome Kameraden op de organisatie van een vormingsavond van de Actief Linkse Studenten (ALS) aan de Universiteit Antwerpen op 8 oktober 2009. Nadat de identiteit van de zogenaamde Autonome Kameraden – een bende gemaskerde NSV’ers en volk uit aanverwante organisaties – bekend was bij de politiediensten vond een ‘generatiewissel’ plaats bij die Autonome Kameraden. De nieuwe generatie ging nog wel in de leer bij Nederlandse neonazi’s, maar verder werden geen activiteiten meer waargenomen. Hoe stoer ze zich ook voordoen, men vindt het vervelend als de identiteit bij de politie bekend geraakt. Uit het gezichtsveld verdwenen, blijft echter waakzaamheid geboden. Zowel bij Blood and Honour Vlaanderen als bij de Autonome Kameraden kan het vuur terug opflakkeren met jongeren die denken slimmer te handelen dan hun voorgangers. Onkruid vergaat ook niet meteen. Maar voorlopig wordt Vlaanderen ervan bespaard.

Intussen is te hopen dat de politie aan de Westkust het niet laat bij het identificeren van de relschoppers. Het uitbrengen van de Hitlergroet is strafbaar ingevolge artikel 20 en 21 van de wet tegen het racisme en artikel 1 van wet tegen het negationisme. Professor Matthias Storme pleit in Knack deze week voor het opheffen van de wet tegen het racisme, en meteen ook voor het opdoeken van het Centrum voor Gelijkheid voor Kansen en Racismebestrijding (CGKR). Knack koppelt er een manipuleerbare internetenquête aan over het al dan niet ontbinden van het CGKR, maar voor ons hebben zowel de wet tegen het racisme als het CGKR alle bestaansrecht. Wat heeft Vlaanderen te winnen met het toelaten van racisme, discriminatie en het uitbrengen van de Hitlergroet?

Foto 1: Concertorganisator en in voor alle klusjes ter extreemrechterzijde Patrick De Bruin bij een identiteitscontrole op weg naar een Blood and Honour / Combat 18-bijeenkomst in Noord-Limburg op 19 april 2008. Vorige maand was Patrick De Bruin nog samen met Kris Roman (N-SA) op bezoek bij geestesgenoten in Rusland. De Bruin is zo verankerd in het rechts-radicale milieu dat hij zich niet gelegen laat aan een identiteitscontrole, maar voor niet doorwinterde militanten kunnen identiteitscontroles wel tot enig normbesef leiden. Foto 2: Identiteitscontrole in Diksmuide op 18 oktober 2008.

Vandaag wordt in het Oost-Vlaams provinciaal domein Puyenbroeck in Wachtebeke, bij Zelzate, het vijftig jaar bestaan van de Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) gevierd. Met allerlei gezinsactiviteiten, actieve en stoere spelen, gezelschaps- en volksspelen, leden en oud-leden van de VNJ-muziekkapel die samen gaan musiceren, een fotoboek dat voorgesteld wordt, herinneringen (foto) die opgehaald worden, het optreden van 'bevriende folkgroepen', een fuif om de dag te besluiten...

VNJ-verbondsleidster Elke Serpieters heeft “het gevoel dat er veel volk zal zijn”. Tant mieux. Het VNJ kon alleszins rekenen op interviews bij de usual suspects. Een interview in Krax, deels hernomen op deze blog, een interview in ’t Pallieterke en bij RechtsActueel… Een interview op de nationalistische internetradio Radio Rapaille vorige dinsdag ging de mist in door technische problemen. De reportage van Tim Mudde over de NSV-betoging in Gent – eat your heart out Björn Roose, AFF/Verzet had wél juist gezien dat Mudde tijdens de betoging interviews afnam voor zijn radioprogramma – ging nog wel goed in de ether. Maar het interview met VNJ-verbondsleidster Elke Serpieters was onverstaanbaar en moest afgebroken worden. De Standaard schreef dat Elke Serpieters het (partij)politieke wat meer op de achtergrond wil houden, ten voordele van de ‘gewone’ jeugdbewegingsactiviteiten. Filip Dewinter vindt dit trouwens “een logische keuze”. Maar Serpieters heeft geen pasklare uitleg waarom het VNJ dan absoluut aanwezig moet zijn bij herdenkingen van Oostfronters.

Officieel nog slechts een 1 100 leden sterk, was het VNJ bij het Vlaams Nationaal Zangfeest dit jaar – dat het vijftigjarig bestaan van het VNJ in de kijker stelde – met een honderdvijftigtal NSV’ers aanwezig. In Wachtebeke mag men vandaag ook nog een pak oud-leden verwachten. Nu actief bij de NSV, het KVHV, Voorpost, het VB… Niet zelden waren VB’ers actief bij het VNJ, met als boegbeelden Wim Verreycken (onder andere ‘dienstleider cultuur’ bij het VNJ) en zoon Rob Verreycken (onder andere hoofdredacteur van het VNJ-blad Storm). Nog meer VB’ers schrijven hun kinderen in als VNJ-lid. VB-kamerlid Tanguy Veys is de uitzondering op de regel: hij was als kind actief bij de Sint-Barbarascouts (met als totemnaam Spirituele Grizzly), en stuurt nu ook zijn oudste zoon daar naartoe. Het leidde tot nogal wat onbegrip van partijgenoten, maar dat is Veys gewoon.

Voor wie er vandaag niet bij kan zijn: op vraag van het VNJ richt het Bormshuis in Antwerpen een tentoonstelling in over de Vlaams-nationale jeugdbeweging: Vlaams Nationaal Jeugdverbond: 50 jaar in het spoor van de Blauwvoeterie. Met publicaties, documenten en vooral foto’s wordt een beeld geschetst van méér dan vijftig jaar Vlaams-nationale jeugdbeweging. Van de gelegenheid wordt immers gebruik gemaakt om ook kort diverse nationalistische jeugdgroepen uit de periode 1944-1961 te belichten die net als het VNJ in het spoor van de Blauwvoeterie werkten. De Zilvermeeuwtjes, het Algemeen Diets Jeugdverbond, het Sint-Arnoutsvendel, het Verbond van Blauwvoetvendels en het Verbond van Vlaamse Meisjesscharen. De tentoonstelling wordt op 29 maart geopend, en blijft opgesteld tot 29 juni.

Benieuwd of ze een foto hebben van Bart De Wever als jonge VNJ'er. Bart De Wever was maar even bij het VNJ. Het jeugdbewegingsleven van sport en kampleven kon hem niet bekoren. Het zal niemand verbazen.

Bij het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), dat aanstaande zaterdag 19 maart haar vijftigjarig bestaan viert, kunnen ze niet klagen van de ondersteuning die het krijgt. Nog maar pas nieuwe jeugdlokalen gekregen van het gemeentebestuur van Sint-Niklaas, kreeg het VNJ nu ook een interview in Krax, vakblad voor jeugdwerk en jeugdbeleid.

Bij Krax wisten ze waaraan ze begonnen. “Bij het grote publiek is het VNJ niet zo bekend, maar het is op zijn minst een beruchte organisatie. Zo stuit je als je even googlet op Jaak Van Haerenborgh, die het VNJ in 1961 stichtte en er ook verbondsleider van bleef tot in 1985. Van Haerenborgh was in de Tweede Wereldoorlog lid van de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen en liep vanwege dat lidmaatschap na de oorlog enkele maanden gevangenisstraf  op.” "Dit wordt vermeld in de biografie van onze stichter-verbondsleider, maar meer doen we daar niet mee”, zegt Elke Serpieters (28 j., sinds 2006 verbondsleidster van het VNJ). "Hoe dan ook", vervolgt Krax, "het VNJ is een jeugdbeweging die een duidelijk politiek standpunt inneemt: ze wil een onafhankelijk Vlaanderen. Politieke actie maakt een onderdeel uit van de werking. Zo neemt het VNJ deel aan de IJzerwake, het Vlaams Nationaal Zangfeest en de herdenking van de Oostfrontsoldaten.” De jaarlijkse herdenking van de voor collaboratie ter dood veroordeelde August Borms (foto 1) had men er ook nog aan kunnen toevoegen.

Volgens Elke Serpieters is het VNJ “in de eerste plaats een jeugdbeweging. (…) Daar komt dan wel regelmatig een Vlaamse inslag bij, maar dat betekent niet dat we niet gewoon ‘schipper mag ik overvaren’ kunnen spelen.” Over die “jeugdbewegingsactiviteiten met een Vlaamse inslag” zegt Serpieters in Krax: “We proberen alles een beetje in een thema te gieten, opdat onze jongeren zich iets meer bewust worden van de Vlaamse geschiedenis en zodat ze weten wat de vervlaamsing van de maatschappij inhoudt.” (Foto 2: het verbranden van de Belgische vlag tijdens een VNJ-activiteit.).

Bruno Fagnoul, burgemeester van het in de Oostkantons gelegen Raeren, getuigde over de aanpak van het VNJ in 1996 in Het Volk: "Vorige zondag stapte het VNJ hier door de straten. In gestrekte marspas en voorafgegaan door een eigen marsorkest en enkele vlaggendragers. Het deed bijzonder militaristisch aan. En vreemd, vooral omdat het VNJ naar de mis kwam. Ik beweeg me anders voort als ik naar de kerk ga." En verder: "Hun taalgebruik alleen al: ze spreken van gouwen, net als de Hitlerjugend. En de tucht en discipline die uitstraalde van hun optocht hier door de straten riep bij de mensen duidelijk beelden op van de Hitlerjugend ten tijde van het Dritte Reich. En ik kan het weten, want ik heb het destijds zelf gezien." Koen Bultinck, toen VNJ-gouwleider, later VB-parlementslid, antwoordde dat er niets vreemds aan de hand was. Over het in rijen van drie naar de kerk marcheren zei hij: "Zo verplaatsen wij ons altijd. Het moet op een gedisciplineerde manier gebeuren, anders komen er ongelukken van."

Een lezer van Gazet van Antwerpen getuigde in 1997 in zijn krant: "Ziehier een beschrijving van de opvoeding door de jeugdbeweging VNJ zoals met eigen ogen gezien: de groep bestond uit twee leidsters van ongeveer 17 jaar, en een twintigtal kinderen van ongeveer 6 à 8 jaar (gemengd). Het spel heette 'betogerke' en werd op enthousiasme onthaald door de kinderen: het is dus al vaker gespeeld. Het spel bestond hierin dat de kinderen een zitstaking hielden terwijl ze 'Voeren Vlaams' moesten scanderen. De leiding speelde de rijkswacht en trok de betogers uit elkaar..."

Hoeveel VNJ-activiteiten zo’n Vlaamse inslag krijgen? Elke Serpieters: “Dat weet ik niet goed, maar ik zou zeggen: de helft. (...) We moedigen wel aan om zoveel mogelijk spellen in een thema te kaderen, al zal niet elke afdeling dat iedere week kunnen waarmaken. Het is ook niet altijd Vlaams. Zo was er onlangs een piratenkamp. Je kan moeilijk zeggen dat dit een typisch Vlaams thema is. (…) Als VNJ proberen we een aantal tradities en culturele zaken in stand te houden. Zo leren we bijvoorbeeld enkele typische Vlaamse liedjes aan, doen we aan volksdansen en houden we een meiboomplanting.” Maar niet-Vlaamse activiteiten kunnen dus ook. Elke Serpieters: “Waar we wel op letten – en dat is misschien lachwekkend – is het vloeken in het Engels. Vloeken in het algemeen mag natuurlijk niet, maar het valt op dat jongeren toch snel de neiging hebben om ‘fuck you’ of ‘shit’ te roepen en dan proberen we daar iets grappigs op te vinden. Op den duur vloeken ze dan niet meer in het Engels.”

Met 1 100 leden is het VNJ de kleinste jeugdbeweging in Vlaanderen. Vroeger waren ze veel groter. Elke Serpieters: “Het is inderdaad zo dat het VNJ een klap heeft gekregen, ergens eind jaren ’90. Dat kwam voornamelijk – niet iedereen zal dit even graag horen – omdat onze jeugdbeweging niet jeugdig genoeg was. Aan de top stonden oudere mensen (Ledy Broeckx, Hugo Pieters… zonder uitzondering ook actief bij het VB, nvdr.) die alles strak leidden, vol goede bedoelingen, maar dan is het natuurlijk niet evident om nieuwe jonge mensen aan te trekken. We hebben geprobeerd dat recht te trekken, de fakkel is doorgegeven aan de jonge garde.”

Maar te wild moet die jonge garde het natuurlijk ook niet maken. Toen de Antwerpse VNJ-afdeling vorig jaar bekendmaakte Music for Life te willen steunen, kwamen daar boze reacties op. Er werd doorgezet, maar het was maar een kleine groep VNJ'ers die acte de présence gaf op de Groenplaats in Antwerpen.

De meeste kampen van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) zijn achter de rug, eentje (dat van het VNJ uit het Oost-Vlaamse Mere) is nog bezig. Het VNJ van Belsele, deelgemeente van Sint-Niklaas, kan terug naar haar nieuwe jeugdlokalen. Met dank aan Wouter Van Bellingen (ex-Spirit, nu aanleunend bij de SP.A). Bij andere gelegenheden verguisd en verdacht gemaakt door het VB dat het geen naam heeft.

Geupdated artikel. Niet dat de Sint-Niklase schepen voor jeugd Wouter Van Bellingen iets bijzonders deed voor het VNJ. Neen. Als jeugdvereniging heeft het VNJ recht op subsidies voor wat elke jeugdvereniging zou moeten hebben: degelijke jeugdwerklokalen. Een paar weken geleden werd het nieuwe heem voor het VNJ in Belsele ingehuldigd, op een terrein van vijfduizend vierkante meter groot. Een verslaggever van ’t Pallieterke was erbij. ’t Pallieterke: “Hij (Wouter Van Bellingen, nvdr.) noemde zich blij en vereerd erbij te mogen zijn (het moet niet altijd op de dansvloer zijn, nietwaar?) en prees het VNJ-jeugdheem als een voorbeeld voor heel Vlaanderen. 'Mijn familie was heel actief bij het VNJ', zei de schepen. ‘Mijn zus en mijn broer waren erbij.’ ‘Ikzelf, naar men zegt ook’, vervolgde hij (gewezen verbondsleidster Ledy Broeckx knikte bevestigend), 'maar ik kan het mij niet herinneren’." Schepen Van Bellingen is een vriendelijke man.Van Bellingen, afkomstig uit Rwanda en geadopteerd in een Vlaams-nationalistisch gezin, maakte zich er diplomatisch vanaf. Het VNJ was een allesbehalve prettige ervaring voor de Van Bellingens. Wouters blanke broer Stef (foto 2) verwoordde het in een interview in Het Nieuwsblad zo: “Mijn ouders hebben me ooit naar het VNJ gestuurd. Dat was naïef van hen, hebben ze later beseft. Een kleurling in het VNJ kon nooit aanvaard worden. Het zijn pijnlijke herinneringen, die ik liever verdring. Die sfeer, het gevoel niet gewenst te zijn: ik heb als klein ventje werkelijk angst gehad van die rechtse extremisten en uiteindelijk heeft het geleid tot een breuk met mijn vader.''

In Mortsel, bij Antwerpen, heeft men een ander beleid. Daar geeft men geen subsidies voor de bouw of het in orde brengen van jeugdlokalen, maar stelt het stadsbestuur zelf lokalen ter beschikking van jeugdwerk. Zo kreeg de plaatselijke kern van het VNJ er vorig jaar nieuwe lokalen. Als het VNJ desondanks de kleinste Vlaamse jeugdbeweging blijft, moet het de reden daarvoor dan ook uitsluitend bij zichzelf zoeken. 

• Schepen Wouter Van Bellingen reageert in een mail naar onze redactie: “In tegenstelling tot mijn broer en zussen ben ik nooit lid geweest van het VNJ. Enkel van scouting. Het klopt dat ik de lokalen heb geopend. Dat blij en vereerd sloeg op het feit dat ik mijn speech over diversiteit, openheid en wederzijds respect kon houden voor mensen die niet allemaal akkoord met deze visie. En ik er warempel ook nog applaus voor kreeg. Bovendien werd ik aangesproken door verschillende mensen die heel tevreden waren met mijn komst omdat er nu iemand was die "linkser" was dan zijzelf. De kern van de zaak is dat kinderen voor mij allemaal gelijk zijn en niet verantwoordelijk kunnen gesteld worden voor de daden van hun ouders. Jonge kinderen hebben meestal geen keuze, maar moeten dikwijls de keuze van hun ouders volgen. Ook deze kinderen hebben recht op goeie lokalen. Daarnaast is er in dit geval de verplichting dat het VNJ hun lokalen moeten openstellen voor anderen. Niks zo goed als sociale controle.”

Op 20 november 1989, vandaag precies 20 jaar geleden, aanvaardde de Verenigde Naties unaniem het Verdrag voor de Rechten van het Kind. Nadien moest het Verdrag overal nog toegepast worden, en dat ligt wel wat moeilijker. Maar hoe staat het VB tegenover de Rechten van het Kind? We willen niet moeilijk doen en niet eens vragen wat het VB vindt van een Kinderrechtencommissaris. “Dit soort fantasietjes”, zoals ’t Pallieterke die functie recent nog omschreef. CD&V’er Johan Sauwens vindt zo’n functie trouwens ook overbodig. Neen, we houden het op de simpele vraag: wat met het spelend kind?

“Spelende kinderen bestempelen als overlast is waanzin”, zei toenmalig Vlaams Blok/Belang Jongeren-voorzitter Hans Verreyt (foto 1) toen hij door Jeugdwerknet in de aanloop voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 ondervraagd werd. Aanleiding was een klacht van mensen in Lauwe, deelgemeente van Menen, die naar een rechter waren gestapt voor de overlast die kinderen zouden veroorzaken op een speelpleintje in hun buurt. Klacht die aanleiding gaf tot de grootste betoging die ze ooit in Lauwe gezien hebben en een actie in vele Vlaamse steden en gemeenten om in het gemeentelijk politiereglement expliciet op te nemen dat spelende kinderen geen overlast zijn. Zo geschiedde ook in Kapellen, gemeente in het noorden van de provincie Antwerpen. Op initiatief van de SP.a, voluit gesteund door de VLD die sinds mensenheugenis in Kapellen de burgemeester mag leveren. De woorden van Hans Verreyt – “Spelende kinderen bestempelen als overlast is waanzin” – wogen licht, zoals ook in andere dossiers van Hans Verreyt.

Nancy Vaerewijck (foto 2), toenmalig voorzitster van het VB-Kapellen, in de Vlaams Belang-krant, editie Kapellen, van december 2007: “De gemeenteraad bepaalde dat ook in Kapellen spelende kinderen niet langer een mogelijke bron van geluidsoverlast kunnen vormen en alzo werd opgenomen in het politiereglement. Wel werd er aan toegevoegd dat ingrijpen nog wel moet kunnen als het echt zwaar de spuigaten zou uitlopen. Mijn eerste vraag is dan ook wanneer loopt het echt zwaar de spuigaten uit. Als voorbeeld van degelijke regelgeving kan voorgaande dan ook tellen. Een reglement gebaseerd op subjectief aanvoelen. Bovendien (…) heeft geen enkel kind het recht om lawaai te maken in de buurt van bijvoorbeeld ouderen die ziek te bed liggen. Maar ja, voor dat soort mensen heeft de SP.a, en ook VLD, een oplossing gereed: de euthanasiewet. Ten gronde zou toch elke ouder moeten weten dat elk kind, van zodra het voor rede vatbaar is, best zo rap mogelijk aangeleerd wordt wat mag en niet kan. Met name de rechten en plichten. (…) Wat de plichten betreft geeft echter de SP.a, en ook de meeste andere zelfbenoemde en zichzelf hip vindende democratische partijen, steeds minder thuis.”

“Hoe meer boefjes, hoe meer kinderen die nooit plichten geleerd hebben – de zogenaamde kinderen met een moeilijke jeugd – hoe meer de kassa van de linkse media-advocaten, type Jef Vermassen, gespijsd wordt. Hoe meer verknoeide jeugd, hoe meer kans op misdaden. Kassa, kassa, kassa. Bovendien moet de SP.a toch zijn trouwe kiezers aan het werk houden. Problemen met de jeugd op de straat… Geef ons straathoekwerkers. Problemen met jeugd op trams en bussen… Hier zijn de stadswachten, tot drie op één bus, om het enigszins onder controle te houden.” En zo raast de toenmalige voorzitster van het VB-Kapellen, en ook gemeenteraadslid, Nancy Vaerewijck nog even door. Het technisch en beroepsonderwijs, de lonen in de industrie, de stijgende energieprijzen en de geschreven pers… het passeerde allemaal de revue naar aanleiding van het gemeenteraadsbesluit dat spelende kinderen geen overlast zijn. Voor wie het niet kan geloven, voorlopig is het hier nog na te lezen. In een eerdere Kapelse Vlaams Belang-krant in 2007 werd het openen van kinderspeelstraten becommentarieerd met: “O.K., maar eerst de normale veiligheidszaken voorrang geven.” De oprichting van een kindergemeenteraad werd door toenmalig VB-fractieleider in de Kapelse gemeenteraad Dirk Pelgrims bekritiseerd met: “Laat kinderen, kind zijn, en rustig en onder begeleiding van de ouders uitgroeien tot evenwichtige burgers, die dan later, indien zij dat wensen hun politieke verantwoordelijkheid kunnen opnemen, nadat zij verkozen zijn.”

Nancy Vaerewijck is sinds 11 april 2008 geen voorzitster meer van het VB in Kapellen. Meer zelfs, in de gemeenteraad van Kapellen zetelt ze sinds een paar maanden als onafhankelijke. “Dat is een weloverwogen beslissing waarbij ik niet over één nacht ijs ben gegaan”, zei Nancy Vaerewijck daarover aan Gazet van Antwerpen. “De vuile was buitenhangen, doe ik niet”, vervolgt ze. “De reden van mijn opstap vindt zijn oorzaak in mijn onvrede over hoe de algemene politiek, waarvan ook het Vlaams Belang deel uitmaakt, functioneert. Mensen denken dat zij personen kiezen terwijl het de partijen zijn die bepalen wie de mandaten invult. We leven dus in een schijndemocratie. Anderzijds ontmoette ik in de politiek heel wat mensen die zeggen op te komen voor bepaalde waarden, normen en ideeën, maar die enkel toepasbaar vinden voor ’anderen’.” Als VB-lijsttrekster kreeg ze bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 niet minder dan 1 158 voorkeurstemmen. Na toenmalig Vlaams minister Dirk Van Mechelen en de Kapelse waarnemende burgemeester Koen Helsen de meeste voorkeurstemmen.

Toen hem in één van de vele verkiezingsprogramma’s op Radio 1 voor de voeten werd geworpen dat personen uit etnisch-culturele minderheden minder in beeld komen op televisie dan hun aandeel in de bevolking, antwoordde Filip Dewinter: “Dan moeten ze programma’s als Opsporing verzocht maar wat meer uitzenden.” Maar het zijn niet alleen allochtone jongeren die opgespoord moeten worden. In de politieraad voor de gemeenten Hove, Edegem, Kontich, Lint en Aartselaar vraagt het VB aandacht voor het gedrag van ‘hangjongeren’.

Jongeren hangen nu eenmaal graag rond. Rondhangen doen ze niet noodzakelijk omdat ze niets anders te doen heb, voor velen is het een tijdsinvulling als een ander. De helft van de tieners hangt wel eens rond op straten en pleinen, en het liefst willen ze er méér tijd voor hebben. Rondhangen is perfect normaal als je opgroeit. Je wil zien en gezien worden, je tijd invullen zoals jij het wil. Jongeren hebben nood aan een eigen ruimte, liefst zonder andere mensen te storen of in de weg te staan. Volwassenen storen zich echter al vlug aan een groepje jongeren dat ergens bijeen staat. En al zeker als ze een wat donkerder huidskleur hebben. Om nog maar te zwijgen over reacties op lawaai of zelfs maar gelach. En soms komt het inderdaad tot echte problemen (vandalisme, geluidsoverlast, drugsgebruik…). Rondhangen en de bezorgdheid erover is al eeuwenoud, zo bewijst een ordonnantie van de stad Antwerpen van 17 november 1659 over de “joncheyt deser Stadt” waarmee een historiek over de hangjongeren in Vlaanderen begint van een aantal jeugdorganisaties die de negatieve berichtgeving over hangjongeren willen doorbreken.

Marleen Van den Eynde (foto 2), VB-gemeenteraadslid in Kontich, Vlaams volksvertegenwoordigster en lid van de politieraad in de Hekla-zone (Hove, Edegem, Kontich, Lint en Aartselaar), bracht de hangjongeren in beeld in de Hekla-politieraad van 25 juni. Marleen Van den Eynde: “Een groep van meer dan twintig jongeren tussen 13 en 15 jaar verstoren het openbaar leven in Aartselaar en brengen heel wat schade aan op openbaar domein, zoals de kerk, maar ook het kerkhof.” Ze wilde weten “op welke manier men optreedt tegen zulke jongeren en of deze jongeren zullen gestraft worden, of het louter bij preventief blijft.”  De korpschef antwoordde dat het probleem in Aartselaar nog maar zeer recent is, waardoor er momenteel enkel preventief wordt opgetreden. Enkele ouders werden op het lokaal politiekantoor ontvangen om te spreken over het wangedrag van hun jongeren. Slechts wanneer de situatie uit de hand blijft lopen, zal in Aartselaar sanctionerend opgetreden worden. Marleen Van den Eynde vroeg “om een beleid uit te werken rond ‘hangjongeren’. In de gemeente Willebroek werd een folder uitgegeven, en een campagne opgezet rond hangjongeren. Deze jongeren hebben het niet altijd slecht voor met het openbaar domein. Zij mogen met elkaar afspreken op pleintjes, speeltuinen en gemeentelijke parken, maar het is echter ontoelaatbaar wanneer zij schade aanbrengen aan het openbaar domein, of voorbijgangers of  buurtbewoners verstoren met hun gedrag. Je kan echter maar aan een sanctionerend beleid beginnen als het preventief luik voldoende is uitgewerkt. De gemeentelijk jeugddiensten hebben dan ook een belangrijke taak om deze jongeren duidelijk te maken wat kan en niet kan, wanneer zij zich op het openbaar domein begeven.”

Dat klinkt alvast positiever dan wat Marleen van den Eyndes VB-collega’s elders in Vlaanderen voorstellen. Frank Creyelman promootte het installeren van zogenaamde mosquito-installaties, die een voor jongeren ondraaglijk geluid produceren, om die jongeren weg te jagen op bepaalde plekken in Mechelen, en collega Koen Bultinck diende een wetsvoorstel in om de mosquito-installaties in heel Vlaanderen te kunnen plaatsen. Creyleman noch Bultinck verkregen het installeren van mosquito-toestellen. De woordvoerder van de Hekla-politiezone, Dirk Fonteyne, relativeert intussen het probleem. Dirk Fonteyne (in Het Nieuwsblad): “Vijftien jongeren die staan te babbelen en die we moeten aanmanen stiller te zijn: is dat écht problematisch?” Volgens Fonteyne is het probleem nu niet erger dan vroeger, en weet de politie goed wie die jongeren zijn. “De jongeren die problemen veroorzaken zijn meestal dezelfde, net zoals de klagers ook dezelfde blijven.”

De Standaard stelde vorige vrijdag ‘jong talent’ in elke partij voor, om dan tot de conclusie te komen dat het voor velen onder hen twijfelachtig is of we ze na 7 juni in het Vlaams Parlement zullen terugvinden. Bij het VB is het niet anders. “Bij Vlaams Belang moet Hans Verreyt strijden vanop een zevende plaats (op de Antwerpse lijst, nvdr.). Vijf jaar geleden stond die plek nog garant voor een zetel bij Vlaams Belang, nu wordt het nagelbijten.”, noteerde de krant. Dat De Standaard Hans Verreyt bij ‘jong talent’ rekent, is wel vreemd. Zijn ster als voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) is de laatste jaren immers sterk aan het tanen.

Hans Verreyt (28 j.) begon zijn professionele loopbaan bij een internetbedrijfje in Mechelen, maar na een telefoontje van Filip Dewinter ging hij aan de slag als grafisch vormgever bij het VB. In 2001 volgde hij de 36-jarige Frederic Erens op als voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Verreyt heeft er dan al een lange levensloop in VB-kringen op zitten: als kind lid van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), later (groeps)leider daar; als scholier lid van het Nationalistisch Jongstudentenverbond (NJSV) en als student achtereenvolgens secretaris, plaatselijk voorzitter en nationaal voorzitter van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). Op de eerste IJzerwake in 2003 is Hans Verreyt de jeugdspreker. Hij oogst er applaus met zijn eerbetoon aan de Vlaamse jongens die aan de zijde van de Duitse nazi’s aan het Oostfront vochten. Verreyt is ook bestuurslid van de vzw die de IJzerwake inricht. Tussendoor stelde Hans Verreyt zich kandidaat als lid van de Vlaamse Jeugdraad, waarbij hij zijn activiteiten bij het VB en aanverwante organisaties verzweeg. Met een artikel van Marc Spruyt in De Morgen geraakte de dag van de verkiezingen voor de Vlaamse Jeugdraad de achtergrond van Hans Verreyt dan toch bekend. Verreyt geraakte niet verkozen bij de Vlaamse Jeugdraad.

Verreyt is bijzonder actief op het internet, met meerdere websites die hij voor bevriende politici en organisaties ontwierp en beheert/beheerde. Daarnaast is/was Verreyt actief bij het TaalAktieKomitee (TAK), de Vlaamse Volksbeweging (VVB) en Voorpost. In het vooruitzicht van de jongste gemeenteraadsverkiezingen verhuisde Verreyt van Lint naar Boom, waar Verreyt een mooi resultaat mocht boeken. Als nieuweling in de Boomse politiek moest hij enkel de burgemeester en eerste schepen laten voorgaan qua voorkeurstemmen. Bij de federale verkiezingen in 2007 behaalde Verreyt als kandidaat voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers 6 337 voorkeurstemmen. Intussen gaat het echter bergaf met de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). Alsmaar minder afdelingen zijn nog echt actief. Als de heropgerichte Leuvense VBJ-afdeling rechtser is dan Bruno Valkeniers en Hans Verreyt willen (met bestuursleden die de sfeer gaan snuiven bij en zelfs actief zijn in Blood and Honour Vlaanderen), is het vooral omdat Verreyt maar laat begaan omdat het één van de weinige nog actieve VBJ-afdelingen is (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6836666). In De Standaard zei Hans Verreyt vorige vrijdag dat jeugdbeleid één van zijn voornaamste thema’s is.

“Jeugdbeleid. Dat is geen sexy thema voor een Belanger, maar het is wel belangrijk. In de jeugdwerking worden jongeren gevormd”, verduidelijkte Verreyt in De Standaard. Op het eerste zicht is het raar dat hij zegt dat jeugdbeleid voor een VB’er geen sexy thema is, want bij de 16 tot18-jarigen ligt het VB beter in de markt dan bij andere leeftijdsgroepen. Vanaf 18 jaar betert dat en is de keuze voor het VB niet meer overmatig vertegenwoordigd. Maar het is waar dat het VB-programma over jeugd zelve weinig aanspreekt. Het baadt vooral in wantrouwen (“Subsidiëring van jeugdverenigingen moet objectief gebeuren.”, De samenstelling van jeugdraden moet objectief gebeuren.”…). En terwijl er een veelvoud is van soorten jeugdorganisaties vindt het VB dat enkel “de traditionele jeugdbewegingen” (de Chiro, scouts, het VNJ…) overheidssteun verdienen. Of dat gaat helpen voor het VNJ is overigens maar de vraag. Na de halvering van het ledenbestand de voorbije jaren (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4817530) is het VNJ zo klein geworden dat het zelfs niet meer opgenomen wordt in de jaarlijkse VRIND-rapportering van de Vlaamse overheid. Groen! heeft grondigst uitgewerkt kiesprogramma inzake jeugdbeleid, op de voet gevolgd door de SP.A. Het VB heeft het kortste programma over jeugdbeleid, en de LDD - zegt ons een expert inzake jeugdbeleid - het domste programma over jeugdbeleid (zie: http://www.jeugdwerknet.be/nieuws/verkiezingen/partijprogrammas).

• Hans Verreyt mocht maandag in Terzake 09 in debat treden met Jean-Marie Dedecker en Geert Bourgeois, maar potten heeft hij daar niet gebroken. In een vooraf opgenomen filmpje mocht Verreyt zich voor de VRT-camera’s voorstellen. Na 1’18” verspreekt hij zich en zegt hij bijna dat het vreemdelingenstemrecht tot de core business van het Vlaams Belang behoort. Verreyt corrigeerde zich nog net op tijd, en bedoelde “een duidelijk vreemdelingenstandpunt”: http://www.youtube.com/watch?v=v9G4ed3kDNQ.

Op 20 november 1989 werd het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind goedgekeurd door de Verenigde Naties. Twee jaar later keurde het Vlaams Parlement het Verdrag goed, en sindsdien werden een aantal acties ondernomen om erover het waken dat Vlaanderen zich als een beschaafde natie zou gedragen tegenover haar eigen kinderen. Juriste Ankie Vandekerckhove (foto) werd in juni 1998 aangesteld als eerste Vlaamse kinderrrechtencommissaris. Haar mandaat zit er nu op (zie: http://productie.radio1.be/programmas/stor/1579215/) en na een selectieprocedure is Bruno Vanobbergen door het Vlaams Parlement aangesteld als volgende kinderrechtencommissaris. ’t Pallieterke ventileerde vorige week haar weerzin tegen de persoon van de nieuwe kinderrechtencommissaris én tegen de functie an sich.

Bruno Vanobbergen werd op 25 maart als nieuwe kinderrechtencommissaris voorgedragen bij het Vlaams Parlement. ’t Pallieterke: “Zonder enige opmerking werd die meneer daar door de unanieme vergadering in zijn functie bevestigd. (…) Zoals men weet, volgt hij het fenomeen Ankie Vandekerckhove op (…). In zijn cv viel ons vooral op dat hij in de periode 2006-2007 docent Interculturele Pedagogiek was aan de Rijksuniversiteit Groningen. Moet er ergens nog (veel) zand zijn?” ’t Pallieterke surfte even naar de website van het Vlaams Parlement en las er bij de vacature voor kinderrechtencommissaris: “De kinderrechtencommissaris vervult een unieke rol als verdediger van de rechten van het kind. Belangrijk is dat de kinderrechtencommissaris in alle acties het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind als leidraad neemt en toeziet op de naleving ervan. Om goed te functioneren moet de kinderrechtencommissaris een groot moreel gezag hebben. Dat gezag steunt op de kwaliteit van de werking van het Kinderrechtencommissariaat, zijn onafhankelijkheid en voldoende draagvlak, zowel bij de Vlaamse volksvertegenwoordigers als bij kinderen en jongeren, bij het grote publiek en bij andere kinderrechtenactoren.” Commentaar van ’t Pallieterke: “Wij weten niet, brave en verduldige lezer, hoe dat bij u zit, maar persoonlijk krijgen wij het heen en weer van dat soort gedaas! Ja, armlastig zijn we nog steeds niet als we voor dit soort fantasietjes nog zakken poen over hebben…”

Ter extreemrechterzijde hebben ze het altijd al moeilijk gehad met verdragen die rechten voor de mens formuleren. Legendarisch is de keer dat Filip Dewinter in De Zevende Dag vertelde dat het Internationaal Verdrag voor de Rechten van de Mens ondergeschikt is aan het principe van het Eigen Volk Eerst!, en tot tweemaal toe stotterde toen hij de naam van dat Internationaal Verdrag uitsprak. Het verdrag voor de rechten van kinderen kan blijkbaar evenmin op begrip rekenen ter extreemrechterzijde, getuige het dédain waarmee ’t Pallieterke schrijft over de functie van kinderrechtencommissaris en de nieuwe kinderrechtencommissaris zelf. En natuurlijk hadden huidig kinderrechtencommissaris Ankie Vandekerckhove en VB-woordvoerders meer dan eens tegengestelde meningen. Als Ankie Vandekerckhove naar aanleiding van de opsluiting van kinderen in een asielprocedure pleit voor een “meer humaan beleid inzake asiel, uitwijzing en regularisatie” zorgt dat meteen voor een boze brief en persmededeling van Filip Dewinter (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/4830467). Als Ankie Vandekerckhove zich verzet tegen het idee om ook in ons land Mosquito-toestellen te installeren die met hun ultrasoon geluid, dat alleen wordt gehoord door mensen jonger dan 25 jaar, ‘hangjongeren’ wil verjagen van bepaalde plekken, dan gaat ze daarmee regelrecht in tegen een VB-voorstel (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/6035720).

Intussen heeft minister van Asiel en Migratie Annemie Turtelboom een (halfslachtige) maatregel getroffen om gezinnen met kinderen niet langer in gesloten asielcentra op te sluiten (zie: http://www.vluchtelingenwerk.be/bestanden/persbericht-120908.pdf) en inmiddels pleiten alle andere partijen voor een verbod op het gebruik van Mosquito-toestellen (zie: http://www.knack.be/nieuws/technologie/anciaux---alles-doen-om-mosquito-te-verbieden-/site72-section27-article13671.html). Het VB gaat niet alleen dwars in tegen de rechten van kinderen en jongeren, het krijgt doorgaans ook geen gehoor voor haar jeugdonvriendelijke voorstellen. Een geluk bij een ongeluk.

• Kinderrechtencommissariaat: www.kinderrechten.be.

De voorbije dagen en weken is in kranten en elders gediscussieerd over de toelaatbaarheid van piercings en vooral tatoeages. Drie Franstalige liberale Kamerleden hebben immers een wetsvoostel ingediend om geen piercings onder de 16 jaar toe te laten, en geen tatoeages meer onder de 18 jaar. Bij Blood and Honour gaat het om een andere discussie. Daar vroeg ene ‘Sunray’, een West-Vlaming die pas 16 is en eerder al eens twijfelde of hij al dan niet naar een Blood and Honour-bijeenkomst zou gaan (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080409), of hij wel een nationaalsocialistisch symbool kon laten tatoeëren.

“Denk goed na voordat je wat laat prikken”, zegt ‘R1pCLaW’ – lid van de Vlaamse Blood and Honour / Combat 18-groep. “Mijn tattoo’s hebben mijzelf erg in de verlegenheid gebracht, ook in de rechtbank.” Een Nederlander waarschuwt de jonge Sunray dat zijn lichaam nog groeit, waardoor tattoos uitgerokken worden. Hijzelf is bezig nog spiervolume aan te kweken, en plaatst om die reden nog geen tattoos. "Maar is zo’n SS-logo toegelaten of verboden?", vraagt Sunray. ‘Lientje’, een 17-jarige erg actief op het Blood and Honour-forum, helpt onze vriend. “Normaal gezien is het verboden met zo’n symbolen rond te lopen, maar men kan moeilijk je arm er afhakken omdat er een swastika op staat, hé.  Als je symbolen erop wilt zetten zou ik niet voor een swastika of SS gaan. Laat dan eerder runen zetten (foto 3, Odal-runenteken) of minder bekende symbolen. Degenen die jouw visie delen zullen je dan begrijpen, degenen die er alleen op uit zijn jou te veroordelen voor discriminatie zullen het niet begrijpen.” Nederlander ‘Ewiger Treue’ vult aan: “In Duitsland kan je een hoge boete of een gevangenisstraf (…) krijgen voor het dragen van SS-tekens en swastika’s. Kies dus iets minder opzichtigs en bovendien spaart dat gezeik op het strand of in het zwembad.” Ook andere forumleden raden Sunray aan iets minder herkenbaar te laten tatoeëren, voor te opzichtige symbolen is het trouwens moeilijker een tatoeëerder te vinden. Al zijn er wel een paar goede adressen: in (Nederlands) Zuid-Limburg en in Utrecht. Maar een Thorhamer, een White Power-teken (linksboven foto 1, ook bekend als het Keltisch kruis - klik eenmaal op de foto voor een grotere afbeelding) of een SS-Totenkopf (in het midden op foto 1), dat is allemaal geen probleem. Voor de buitenwereld is het minder herkenbaar en schokkerend, Blood and Honour’ers weten wel dat er meer achter schuil gaat.

Daarnaast blijven sommige neonazi’s zich duidelijk herkenbaar kleden en gedragen. Laatst zaten we samen op een tram: wij wie wij zijn, hij een bomberjack aan en geen millimeter haar op het hoofd. Kaalkop trok onze aandacht omdat hij zijn combat shoes aan het goed trekken was, combat shoes waarin witte veters. Zijn ogen spuwden vuur als even later een groepje Marokkanen eveneens de tram nam, waarvan één Marokkaan met inderdaad onnodig luide muziek op zijn gsm. Wat later gingen vlak achter Kaalkop twee zwarte dames zitten. Meteen opende Kaalkop met enig misbaar het raampje boven hem voor wat verse lucht, en toen de zwarte dames weer weg waren gebaarde hij alweer over de vieze lucht die de vrouwen zouden verspreiden. Kaalkops lief  was eenvoudig gekleed. Misschien 16, alleszins van eenvoudige komaf. Maar Kaalkop… Daar moest geen verklarend woordenboek bijgehaald worden.

• Herken extreemrechtse symboliek, Nederland: http://www.xs4all.nl/~afa/alert/artikel/special_v2.pdf.
• Herken extreemrechtse symboliek, wereldwijd: http://www.adl.org/hate_symbols/default.asp.
• Voor een tattootje fijn…, de meest opzichtige tattoos zijn intussen wel van de website verwijderd: http://aff.skynetblogs.be/post/5575347/voor-een-tattootje-fijn-moet-je-bij-het-vb-zi en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080225.

Het berichtje Amerikaanse nazi’s op bezoek bij jongeren Vlaams Belang in De Morgen naar aanleiding van de Dag van de Rechts Europese Jeugd schoot bij Bert Deckers in een verkeerd keelgat. Leugens vanuit het linkse kamp foeterde Bert Deckers, voorzitter van de Antwerpse Vlaams Belang Jongeren (VBJ) en organisator van de Dag van de Rechts Europese Jeugd op zijn blog.

Bert Deckers citeert een zin uit het DM-artikel over die beruchte Dag (zie ook: http://aff.skynetblogs.be/post/5831746/dag-van-de-rechts-europese-jeugd-rechts-recht): “Op de website van het Nationaal Solidaristisch Alternatief meldt de vereniging, die onder meer de originele VB jongeren van Jongeren Aktief, de ecofascisten van Groen Rechts en het VB-aanhangsel Vlaams Jongeren Westland (VJW) overkoepelt, trots dat ze contacten heeft kunnen leggen met ‘een Amerikaan van de National Alliance’”, waarna Deckers repliceert dat niemand van de VBJ die Amerikaan uitgenodigd heeft of maar tegen het lijf gelopen is. Mocht het geweten zijn dat er iemand van de National Alliance was, hij zou de deur gewezen zijn. De enige Amerikanen die volgens Deckers wel aanwezig waren (“niet de eerste de besten”, volgens Deckers) behoren tot de Robert Taft Club, tot de Leadership Institute en tot de American Cause van Patrick J. Buchanan (“verenigingen (…) ter rechterzijde van de Republikaanse (sic) Partij in de VSA”, schrijft Deckers). Daarna wordt het helemaal leuk. Bert Deckers: “Tevens is het Nationaal Solidaristisch Alternatief nooit uitgenodigd voor onze rechtse dag, de vereniging neemt (bij monde van Eddy Hermy) openlijk standpunten in die tegen VBJ ingaan. Enkel Jongeren Aktief was officieel uitgenodigd en dit omdat ze, als voormalige jongerenafdeling, het dichtst bij VBJ staat. Groen Rechts, VJW en andere NSA-onderdelen waren dus niet uitgenodigd.”

Wij hebben nooit beweerd dat het Nationaal-Solidaristisch Alternatief (N-SA) uitgenodigd was voor de Dag van de Rechts Europese Jeugd. Integendeel. “Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) van ex-VMO’er en ex-VB’er Eddy Hermy (…) was officieel niet uitgenodigd voor de Dag van de Rechts Europese Jeugd”, schreven wij (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080507). “Maar via één van de groeperingen die tot de N-SA zijn toegetreden, Jongeren Aktief uit Hamme, werd het propagandamateriaal van de N-SA verkocht op de Dag”, vervolgden wij en dat klopt al evenzeer. Omdat Bert Deckers het misschien niet wil geloven (“Leugens vanuit het linkse kamp”), publiceren we dan maar foto’s van de opvallende aanwezigheid van de N-SA op de Dag van de Rechts Europese Jeugd (klik eenmaal op de foto’s voor een grotere afbeelding). Je kon er niet naast zien. Men liep er rond in een T-shirt van de N-SA. De zogenaamde stand van Jongeren Aktief was aangegeven met de vlag van de N-SA, en niet met het logo of wat dan ook van Jongeren Aktief. Op de stand lagen daarenboven wel degelijk brochures, zelfklevers en andere prullaria van de N-SA. Het verwondert ons niet dat Bert Deckers de man(nen) van de Amerikaanse National Alliance niet gezien heeft als hij over de N-SA, met stand en al opvallend aanwezig op de Dag van de Rechts Europese Jeugd, het enkel houdt bij dat ze niet uitgenodigd waren. Dat is maar de halve waarheid.

Als Bert Deckers echt problemen heeft met de N-SA, zoals ook met de National Alliance, zou hij de N-SA de deur gewezen hebben, en de vrienden van Jongeren Aktief gevraagd hebben zich te beperken tot hun eigen propagandamateriaal. Maar dat is niet gebeurd.

Bij de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) zijn ze tevreden over de Dag van de Rechts Europese Jeugd (foto 1) vorige zondag in Antwerpen. Volgens Bert Deckers, voorzitter van de Antwerpse VBJ, vonden meer dan 350 jongeren hun weg naar de Dag van de Rechts Europese Jeugd, waarvan een 130-tal buitenlanders. Volgens De Standaard, die volgens diezelfde Bert Deckers “vrij objectief over de rechtse dag” berichtte, lokte de dag zo’n 250 deelnemers.

Op zaterdagavond vond een ‘Europese kameraadschapsavond’ plaats in het Cultureel Centrum van de Antwerpse wijk Luchtbal, cultureel centrum waar het VB al een paar keer haar congres hield om het programma vast te leggen voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. Alle buitenlandse verenigingen mochten zich hier voorstellen. Een goed idee want zaterdagmorgen nog zei Philip Dewinter in De Morgen: “Democracia Nacional staat op de gastenlijst, maar vraag me daarover niets. Ik ken die mensen niet en ik weet niet waar ze voor staan." De partijleider van Democracia Nacional is anders wel de voormalige skinhead en gevangenisklant Manuel Canduela Serrano die als lid van een terroristische neonazigroep betrokken was bij de moord van een antiracistische skinhead. In november nog werd een andere antifascist, een jongen van 16 jaar, met een mes doodgestoken bij een manifestatie van Democracia Nacional. Merkwaardig was wel dat de ‘kameraadschapsavond’ geleid werd door Gentenaar Francis Van den Eynde. Met zijn 62 jaar niet echt een jongere, eerder de Vader Abraham bij het VB.

Zondag werd dan verzamelen geblazen in het statige Elzenveld. Volgens De Standaard verzamelde er de “’brave’ extreem-rechtse jeugd". De "‘brave’" – tussen aanhalingstekens – is een verwijzing naar de traditionele extreem-rechtse jeugd. De Standaard legt uit, maar heeft er een zware randbemerking bij: “Want skinheads of organisaties als Blood and Honour was de toegang geweigerd. ‘Om ons niet te compromitteren’, verduidelijkt nationaal VBJ-voorzitter Hans Verreyt. Toch liepen er deelnemers in uniformen rond en waren runentekens of Duitse oorlogskruisen zwaar vertegenwoordigd. Een klein groepje behoorde tot de gothic cultuur, met zwarte kleding en satanische symbolen.” Bert Deckers reageert op zijn blog op die “uniformen”. Bert Deckers: “Dit klopt, al schrijft men er (bewust) niet bij dat de jongens van Lupi delle Alpi een jeugdbeweging vormen die in zekere zin te vergelijken valt met het VNJ of zelfs de scouts als men wil.” We zullen maar niet uitweiden over met wie de VBJ “in zekere zin”, “als men wil” allemaal te vergelijken is. Over de runentekens of Duitse oorlogskruisen die “zwaar vertegenwoordigd” waren, voelt Deckers niet de behoefte om dat tegen te spreken of te kaderen.

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) van ex-VMO’er en ex-VB’er Eddy Hermy (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080424) was officieel niet uitgenodigd voor de Dag van de Rechts Europese Jeugd, maar via één van de groeperingen die tot de N-SA zijn toegetreden, Jongeren Aktief uit Hamme, werd het propagandamateriaal van de N-SA verkocht op de Dag. En aanwezige N-SA’ers legden er contacten met leden van de al genoemde Democracia Nacional; de Franse Jeunesses Identitaires die net als de N-SA staan voor ‘bloed en bodem’, antikapitalisme en solidarisme; met de Amerikaanse National Alliance (foto 2, logo)… National Alliance is een Amerikaanse neonazistische organisatie (zie: http://en.wikipedia.org/wiki/National_Alliance_(United_States). Een blik op de website van de National Alliance leert dat zij onder hun vrienden de Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD) rekenen, een groepering die niet welkom was op de Dag van de Rechts Europese Jeugd. “Hun politieke visie is ons wat te extreem”, zei Bert Deckers zaterdag in De Morgen. Maar wat dan met de National Alliance zelf (zie: hogervermelde Wikipedia-uitleg)? National Alliance linkt ook door – het is zelfs de eerste link op hun website! – naar Resistance Records die de platen verdeelt van de beruchte tweeling Prussian Blue (foto 3, zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Prussian_Blue_(Amerikaans_duo)); War Songs of the Third Reich en Songs of the SS in haar catalogus heeft, muziek van Blood and Honour-groepen als No Remorse… (zie: http://resistance.com/catalog). ‘Braaf’ volk daar op de Dag van de Rechts Europese Jeugd.

Het programma van de National Alliance en meer van dat is overigens in vlekkeloos Nederlands te vinden op hun website (zie: http://www.natvan.com/dutch-wina/na3.html ). In hun National Alliance News – News for White People, by White People hebben de Amerikanen nog geen verslag gebracht over hun ontmoetingen in Antwerpen. Bij de NSV spraken ze al wel over contacten op de Dag van de Rechts Europese Jeugd met “enkele Amerikanen die onze standpunten deelden”. Het is overigens niet de eerste keer dat de National Alliance in onze contreien opduikt. In 2004 werden ze door Blood and Honour/BBET-strekking (tegenwoordig de Vlaamse Combat 18-tak) verwelkomt op een vriendschapsavond in het Waasland (zie: http://www.lsp-mas.be/blokbuster/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=821). Over Prussian Blue schreef VB’er Björn Roose nog een lovend artikel op zijn blog dat hij evenwel op last van zijn werkgever, het VB, moest verwijderden nadat Tom Cochez in De Morgen een en ander onder de aandacht had gebracht (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20051104). Intussen maakt de VB-leiding zich blijkbaar niet meer druk over volk uit die omgeving dat te gast is bij de Vlaams Belang Jongeren.

Vanavond wordt in Antwerpen een ‘kameraadschapsavond’, zeg maar: een bieravond, ingericht voor een honderdtal deelnemers aan de Dag van de Rechts Europese Jeugd. Morgen volgt dé Dag, in het statige Elzenveld-congrescentrum van het OCMW-Antwerpen. Niet meteen een trendy plaats, maar de organisatoren, de Vlaams Belang Jongeren (VBJ), willen dan ook vooral in de voetsporen treden van hun moederorganisatie die het Elzenveld al vele keren gebruikte. Om het beruchte zeventigpuntenplan te presenteren in 1992, voor andere VB-colloquia en voor VB-nieuwjaarsrecepties.

Het initiatief voor de Dag van de Rechts Europese Jeugd (foto 1) komt van de Antwerpse VBJ, maar om organisatorische en financiële redenen werd vrij snel het VBJ Nationaal erbij betrokken. Dat Philip Dewinter het idee genegen is, hielp daar natuurlijk bij. De Dag van de Rechts Europese Jeugd is het sluitstuk van een reeks avonden in het Rubenshof, aan de Groenplaats in Antwerpen, waar allerlei buitenlandse groepen zich bij de VBJ kwamen voorstellen: van Pro Köln uit Keulen tot Idée Bretonne uit Bretagne. Het moet gezegd worden: de namen van die groepen zegt meteen alles. Samen wordt aan zelfbevrediging gedaan over immigratie en identiteit, op de Dag van de Europese Rechtse Jeugd uitgebreid met workshops als over hoe nieuwe media gebruiken.

Het is moeilijk vrienden kiezen. Het VB gooit met haar stemmenaantal hoge ogen bij extreemrechts in Europa, en dat trekt mensen aan als vliegen naar een pot confituur. Er zijn minder smakelijke vergelijkingen mogelijk, maar uit respect voor onze lezers laten we die maar weg. Hans Verreyt, voorzitter van de VBJ Nationaal legt in ’t Pallieterke deze week uit: “Het VB is ondertussen voor veel buitenlanders het na te volgen voorbeeld! Vroeger, laten we zeggen vijftien tot twintig jaar geleden, was dat in bijna heel Europa het Franse FN – maar nu geeft Vlaanderen dus de toon aan! Ook al mogen we niet vergeten dat ‘rechts’ en ‘rechts’ twee is! Zo heeft Denemarken bijvoorbeeld weliswaar de meest stabiele ‘rechtse’ beweging, maar die komt wel vrij uitgesproken uit de liberale hoek…”

Bert Deckers, voorzitter van het Antwerpse VBJ, vult aan: “…terwijl het voormalige Oostblok dan weer grotendeels onbekend gebied is en voortdurend in beweging is. We moeten daar trouwens behoorlijk voorzichtig mee zijn, want het traditionele antisemitisme is daar na de Tweede Wereldoorlog echt niet verdwenen en bovendien is alles daar al radicaler dan hier!” Is Bert Deckers geschrokken van het Blokbuster-artikel over zijn Hongaarse HVIM-gasten (foto 2, zie: http://www.lsp-mas.be/blokbuster/site/bb/htdocs/modules/news/article.php?storyid=814)? Bert Deckers die anders minder problemen heeft met Blood and Honour dan met het Anti-Fascistisch Front (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5491188/voorzitter-antwerpse-vlaams-belang-jongeren-h).

Naast de Oostenrijkse FPÖ-jongeren, de Duitse Jugend Pro Köln en Die Republikaner, de Franse Jeune Alsace en Alliance Régionale, en het Italiaanse Lega Nord komen ook: mensen van de extreemrechtse Spaanse Democracia Nacional (foto 3), zo rechts dat ze bij de verkiezingen op 9 maart in Spanje slechts 0,05 % van de stemmen behaalde; de British National Party (BNP) waaruit Blood and Honour ontstond en laatst zich liet opmerken door interne heibel (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5386143/heibel-bij-de-british-national-party-bnp); de Franse Jeunesses Identitaires waarvan de partijleiding in de vrije uurtjes in de neonazistische muziekgroep Fraction speelt, het al genoemde HVIM uit Hongarije… Redenen voor sommigen - geeft Bert Deckers toe in 't Pallieterke - om niet naar de Dag van Rechts Europese Jeugd te gaan. Die dag komt zo immers meer in extreemrechts en minder in volksnationalistisch vaarwater terecht. Tekenend is ook dat naast VB-europarlementslid en voormalig VBJ-voorzitter Philip Claeys, europarlementslid Carl Lang van de Franse staatsnationalistische Front National (FN) hoofdspreker is. Carl Lang die wel meer aan de zijde van het VB gesignaleerd wordt (hij was één van de gearresteerden bij de anti-islambetoging op 11 september vorig jaar in Brussel) maar zelf stilaan uitgerangeerd geraakt bij het FN van Jean-Marie Le Pen (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5487289/le-pen-of-sarkozy-bruno-valkeniers-weet-het-k).

Langs Vlaamse zijde worden naast de NSV en de NJSV ook het Hamse Jongeren Aktief, de intellectuelen van de Delta-stichting en de actievoerders van Voorpost (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080429) verwacht. Drie organisaties die evenveel met jeugd te maken hebben dan je grootouders mochten die nog leven. En natuurlijk ontbreekt ook niet het KVHV-Gent dat Norman Finkelstein maandag 19 mei naar Gent heeft uitgenodigd om zijn verhaal over de Holocaust-industrie te horen. Aanvankelijk stond de aankondiging van deze avond niet op de website van het KVHV-Gent, maar werd er al wel volop reclame voor gemaakt in middens van Blood and Honour en andere extreemrechtse groupuscules (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20080423). 

Op de website van de VB-afdeling van Geel staat een waarschuwing voor overlast op fuiven. Tot gisterenmorgen stond daar een oproep om een ordedienst in het leven te roepen die op fuiven allochtone amokmakers bij de minste agressie een flink pak rammel kan verkopen. De politie van Geel zegt dat er maar een beperkt aantal incidenten op fuiven is, en allochtonen er niet meer dan autochtonen bij betrokken zijn. Het VB-Geel blijft erbij dat er problemen zijn met allochtone jongeren en verwijt de burgemeester en de politie van Geel niet op te treden. De oproep om een knokploeg samen te stellen die zou optreden tegen de allochtone amokmakers is wel verwijderd van hun website. Orders vanuit Antwerpen?

Volgens het VB maken groepjes allochtonen de jongste tijd geregeld amok op fuiven, zelfs zo erg dat Geelse jongeren schrik krijgen er nog naartoe te gaan. Een groep ouders zou daar wat aan willen doen door een twintig man sterke groep op te richten. “De bedoeling is om bij de minste agressie in te grijpen en de daders een ferme rammeling te geven. Dit, en alleen dit, zal ze tot bezinning brengen.” Zo staat het letterlijk in een anonieme oproep die het VB van Geel op haar website plaatste. “Het Vlaams Belang biedt dus steun aan een oproep om een burgermilitie te vormen die met geweld wil optreden tegen vermeende overlast door allochtone jongeren”, zegt Jeroen Dillen (Groen!) die in een nota zijn collega’s gemeenteraadsleden hiervan op de hoogte bracht. “Wat ik lees is extreem onverantwoord”, reageert burgemeester Frans Peeters (CD&V). “Ik laat uitzoeken of er wetten worden overtreden. Flagrant onjuist is het alleszins. Er is geen sprake van allochtone jongeren die systematisch amok maken op fuiven. Er wordt wel eens gevochten op een bal of een fuif. Dat was al zo toen ik naar fuiven ging, en dat zal ook over vijftig jaar nog zo zijn. (…) Dit is bewust de onverdraagzaamheid prediken.” Ook volgens de politie gaan de opstellers van het bericht uit de bocht. “Ik ga niet verhelen dat er af en toe op fuiven slaande ruzie is”, zegt korpschef Eddy Hendrickx. “In aantal blijven de incidenten beperkt. Meestal is de oorzaak overdreven drankgebruik. Autochtonen zijn net zo vaak bij de ruzies betrokken als allochtonen. Het is zeker niet zo dat de ene groep meer problemen creëert dan de andere, of dat de ene groep de andere viseert.”

Yvan Wartel (foto 3), fractieleider van het VB in de gemeenteraad van Geel, nam over de zaak ondervraagd door De Standaard wat afstand van het initiatief. Yvan Wartel:”De stap om een actiegroep op te richten is niet ons initiatief. Op de website hebben we alleen weergegeven wat we hebben binnen gekregen. We kunnen het initiatief ook steunen in die zin dat er zeker nood is aan een betere stewardfunctie op fuiven. De politie kan niet altijd en overal aanwezig zijn. Onze ‘tijd voor actie’ moet in die zin begrepen worden. Een gewapende knokploeg achter de hand houden is er voor ons ook een beetje over.” Maar dat die "tijd voor actie" moet begrepen worden als een noodzaak voor fuifstewards in te schakelen, een fuifbegeleidingsteam, stond of staat nergens op de VB-website, net zo min als er ergens stond of staat dat de oproep een knokploeg samen te stellen er “een beetje over” is. Feit is dat het middenstuk in het oorspronkelijk bericht op de VB-website, de oproep tot samenstelling van een groep die rammel zou uitdelen aan 'een bepaalde jeugd', verwijderd werd in de loop van de dag en vervangen werd door een epistel over de politie die niet durft optreden uit schrik beschuldigd te worden van racisme en zich liever concentreert op andere zaken zoals te snel rijden. Voelde het VB-Geel zelf nattigheid of reageerde het nadat het verhaal over hun website verscheen op de regionale pagina's van de Antwerpse editie van De Standaard, en op de Antwerpse Linkeroever gelezen werd door Gerolf Annemans?

Tussen haakjes, het VB-Geel viseert niet enkel allochtone jongeren. Het kan niet om met jongeren tout court. Dat bleek twee jaar geleden al toen het VB-blaadje in Geel het had over de vondst van enkele heroinenaalden in de buurt van jeugdhuis De Bogaard. Gemeenteraadslid Staf Mertens, auteur van het artikel, eiste een "snelle en gerichte ingreep tussen de bezoekers van De Bogaard" om verdere verspreiding van de heroineplaag te voorkomen. Tot daar niets verkeerd, maar Mertens had twee maanden eerder al de zaak aangekaart in de gemeenteraad en vernam daar dat na onderzoek was gebleken dat de jongeren van De Bogaard niets met de drugsnaalden te maken hadden. Ofwel moeten de VB-gazetjes van Geel meer dan twee maanden op voorhand naar de drukker, ofwel houdt het VB-Geel eraan om wat dan ook aan stemmingmakerij te doen. Haar eigen volk voor te liegen, zelfs als daarbij de jongeren van dat eigen volk onnodig in een negatief daglicht worden geplaatst.  

• Oorspronkelijk bericht op de website van het VB-Geel: http://64.233.183.104/search?q=cache:j0aIIb7dqPQJ:www.vlaamsbelangkempen.org/Geel/waarschuwing.html, en huidige versie: http://www.vlaamsbelangkempen.org/Geel/waarschuwing.html. 
• Reactie van Geelse jongeren: http://www.geelonline.be/?page=content&id=2440.

Vanavond wordt in Antwerpen een bedankingsfeest georganiseerd voor en door de medewerkers, buurtbewoners en sympathisanten van De Waag, een jeugdwerking in de Antwerpse binnenstad die na zevenendertig jaar haar werking stopt. Extreemrechts heeft De Waag herhaaldelijk bekritiseerd, niet in het minst natuurlijk omdat in hetzelfde pand als De Waag lange tijd het secretariaat van het Anti-Fascistisch Front (AFF) huisde. 

De Waag werd in 1970 geopend en was aanvankelijk een jeugdhuis aan de Stadswaag, tegenwoordig nog meer dan vroeger een studentenbuurt. Sinds 1979 is De Waag actief in het Sint-Andrieskwartier, tussen de Nationalestraat waar zich de laatste jaren vele modezaken gevestigd hebben en de Scheldekaaien. Het Sint-Andrieskwartier, in de geschiedenisboeken van Antwerpen ook bekend als ‘De Parochie van Miserie’. Het jeugdhuis was gehuisvest in de Kloosterstraat en kende haar gloriejaren tijdens de punkperiode. Met het verdwijnen van de punkscène veranderde ook het publiek van De Waag. Voorheen waren dat jongeren uit heel Antwerpen, dan werden dat jongeren uit de buurt. Zowel autochtone als allochtone jongeren, zowel meisjes als jongens. Op vraag van hun jongere broertjes en zusjes werd tijdens de zomer van 1990 gestart met een kinderwerking, het jaar nadien kwam er nog een tienerwerking bij. In 1992 kreeg De Waag de beschikking over een oude kleuterschool in de Lange Ridderstraat. Een architectonisch interessant complex dat enorme mogelijkheden bood voor avontuurlijke, sportieve en speelse activiteiten. Helaas moest De Waag dit pand verlaten omdat het stadsbestuur er, en ook al op het daarnaast gelegen en veel door de kinderen en jongeren uit de buurt gebruikte ‘trapveld’, een kinderkribbe zou bouwen. Het pand in de Kloosterstraat begon intussen veiligheidsgebreken te vertonen, en De Waag kreeg daarop in de Prekerstraat de beschikking over de voormalige atelierruimte van technische diensten van de Stad Antwerpen.

Er waren plannen om het pand te renoveren – schepen Kathy Lindekens pronkte op een Open Deur-dag op haar kabinet nog met de maquette van de renovatie – maar van die renovatie kwam niets van in huis. De werking van De Waag werd zo goed als zo kwaad mogelijk verder gezet met een aanbod van vrijetijdsactiviteiten die zowel een ontspannend als een vormend karakter hebben. Opdat de kinderen en jongeren met een verschillende achtergrond, en uit verschillende culturen, zich kunnen ontplooien tot zelfredzame, zelfbewuste, kritisch ingestelde mensen. Eén van die kinderen en jongeren destijds was Karim Bachar, intussen een nationale vedette in het zaalvoetbal en Antwerps gemeenteraadslid. De Waag is altijd één van de minst gesubsidieerde ‘werkingen kansarme jeugd’ geweest in Antwerpen, wat haar weerslag had op het statuut dat men de medewerkers kon aanbieden (deeltijds werk, stageplaatsen…). Voeg er de problemen met het gebouw aan toe (lekkend dak, onzekerheid of men er mocht blijven) en financiële tegenslagen, de Raad van Bestuur van De Waag besloot de werking van De Waag stop te zetten.

Extreemrechts heeft De Waag herhaaldelijk bekritiseerd. Afgezien van het feit dat extreemrechts tegen elke multiculturele werking is, had het nog een andere reden. Op hetzelfde adres als De Waag in de Kloosterstraat huisde ook het secretariaat van het Anti-Fascistisch Front (AFF), en nogal wat medewerkers van De Waag waren, als ze al niet actief lid waren, sympathisant van het AFF. Omdat de 1 mei-stoet er elk jaar voorbij trok, werd op 1 mei steevast een spandoek over de straat gehangen met de slogan Nooit meer fascisme. De Waag verkocht die dag bier en koffie voor de dorstigen uit de 1 mei-stoet; het AFF kon er altijd weer een voorraad speldjes met een rode driehoek, symbool van de antifascistische strijd, verkopen (foto 1, klik op de foto voor een grotere afbeelding). De Waag stond dan ook op het lijstje van “linkse rattennesten” die in juni 1993 het bezoek kregen van een groep die zich de ‘nieuwe VMO’ noemde en het Odal-runeteken op de gevel van De Waag achterliet. Vijf maanden later werden ‘s nachts twee molotovcocktails naar De Waag gegooid (foto 2). Een voorbijrijdende taxichauffeur kon vermijden dat het tot een uitslaande brand kwam. Mogelijk moesten de daders gezocht worden bij het cliënteel van café Gilby’s aan de Vrijdagmarkt. Oud-VMO-leider Bert Eriksson kwam er elke vrijdagavond langs om er zijn prullaria te verkopen. Maar de politie heeft de daders van de aanslag nooit gevonden.

In de gemeenteraad maakte het VB zich druk over De Waag. Wim Verreycken zag “afwending van gemeenschapsgelden door De Waag naar het Anti-Fascistisch Front”, maar werd bij een interpellatie daarover in de Antwerpse gemeenteraad in 1996 vakkundig van antwoord gediend door de toenmalige schepen van jeugd. Van afwending van geld was geen sprake, er huisde niet enkel het AFF maar bijvoorbeeld ook nog een stichting tegen vrouwenmishandeling en een vereniging van ex-drugsverslaafden op hetzelfde adres als De Waag, en in een Vlaanderen dat niet bestuurd wordt door het VB hebben mensen alsnog het recht op vrije meningsuiting en het recht om zich te verenigen zoals ze dat zelf willen. Een paar maanden eerder datzelfde jaar was het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) op de IJzerbedevaart ingezet om een paar minder standvastige Vlamingen uit de weg te duwen, in gedrum en geklop dat gedirigeerd werd door diezelfde Wim Verreycken. Daar was blijkbaar geen pedagogisch probleem mee, noch de vraag of de overheidssubsidiëring van het VNJ wel juist besteed werd.

In haar september-nummer schreef het buurtblad Gazet van Sint-Andries over de sluiting van De Waag: “Ondanks het feit dat de kinderen en jongeren van De Waag geen brave doetjes zijn, heeft De Waag door de jaren heen een zeer positief imago opgebouwd in de wijk. Met veel respect en bewondering stelden we vast dat ze ook in de moeilijkste situaties op een moedige en kordate wijze naar oplossingen zochten. Hun integere aanpak en methodiek was uniek: het was maatwerk en ze stonden steeds klaar. Het opbouwen van een vertrouwensrelatie met kinderen en jongeren, dat was hun vertrekbasis en hun sterkte. Voor de wijk, de vele kinderen, tieners, jongeren en hun ouders is het wegvallen van deze jeugdwerking een groot verlies.” Vanzelfsprekend sluit het Anti-Fascistisch Front (AFF) zich aan bij dit eresaluut voor Mieke Delagrange en haar medewerk(st)ers. (Foto 3: Kinderen en medewerksters van De Waag tijdens de eerste Murga-optocht in Antwerpen, dit voorjaar. Nog één van de kinderen van De Waag op de eerste foto bij: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070323).

Het VNJ, dat dit jaar haar 45-jarig bestaan viert maar kampt met een forse daling in leden en afdelingen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070802), was de voorbije dagen met afdelingen uit alle Vlaamse provincies op kamp in Zutendaal. Omdat het KMI maar tot vijf dagen op voorhand min of meer betrouwbare weervoorspellingen kan geven, was men bij enkele waarzegsters gaan horen wat voor weer het zou worden van 19 tot en met 28 juli. De waarzegsters, schreef het  VNJ-Kampjournaal van 1 mei 2007, “verzekerden ons dat het fantastisch mooi weer wordt vanaf midden juli tot zeker het einde van de maand.” Nu, dat viel zwaar tegen. Al vanaf de tweede dag stond er water op het kampterrein en in meerdere tenten. En het was niet het enige dat tegenviel.

Elke provincie had haar eigen kookploeg bij. Eigen Volk Eerst!, nietwaar. Die van Antwerpen hadden verzameld aan ‘het rond punt van Wommelgem’, Antwerpenaren welbekend. Moe Greet, moe Veerle, moe Mie… Op weg naar Zutendaal stopten ze in Gierle om een lading vlees op te halen, dan nog even langs de bakker, en zo geraakten ze uiteindelijk in Zutendaal. De tent voor de keukenploeg stond er al, en werd goed bevonden. De Antwerpse keukenploeg toog dan maar aan het werk om de eerste maaltijd klaar te maken: brocolliroomsoep met zalmsnippers en brood, scampi in een currysausje met pasta, en als dessert chocomousse met slagroom. Het smaakte.

Terwijl de zestien Antwerpse kerlinnen (meisjes van 6 tot 9 jaar) zich aan het voorbereiden waren op het latere leven (met de oprichting van een eigen studentenvereniging, en een zware en vooral smerige studentendoop) bereikte ons het nieuws dat keukenmoeke Greet (al 16 jaar keukenmoe!) naar huis moest voor een spoedoperatie. Hopelijk is alles intussen goed verlopen. Solidariteit is echter geen loos begrip bij de keukenploegen, en zo kreeg de Antwerpse keukenploeg wat rijstpapjes aangereikt van de andere keukenploegen.

Fier als Antwerpenaren zijn, had de Antwerpse keukenploeg een spandoek uitgehangen: “Welkom bij die van A” (foto 1), waarbij de A zo’n ‘stralende A’ is (illustratie 2) als waarmee de socialistische burgemeester van Antwerpen zijn stad promoot. Twee koters van een keukenmoe hadden overigens een ‘Marcelleke’ aan waarop bij de ene stond: ‘Ik zen A-nneline’, en bij de andere, Kobe: “A-de mannen se”. Alweer telkens met zo’n ‘stralende A’. Maar ook de hele Antwerpse keukenploeg (Mieke, Sandra, Veerle, Babs, Kris en Bart) had zich in zo’n A-Marcelleke gehezen. Dat kon niet zonder reactie blijven.

In het Kampjournaal  van 24 juli schreef ene H: “Tot onze grote verbazing zagen we op het kampterrein van VNJ Antwerpen een spandoek hangen met daarop de leuze ‘Welkom op het kamp van =A=’, gebaseerd op de ‘A’-campagne van rode burgemeester Janssens. Een burgervader waarbij geen enkele Vlaamse reflex te bespeuren valt, wiens gedachtengoed mijlenver van het onze ligt maar wiens commerciële slogans blijkbaar meer in de markt liggen bij de Antwerpse VNJ-ers dan bv Rodenbachs ‘Houzee’, waarvoor we hier uiteindelijk op kamp zitten. En dan maar op tocht luidkeels zingen: ‘Tegen rode wereldwoeker vormen wij een woud van eik’. Van hypocrisie gesproken…”

'H' tekende nog wel “Met Vlaamse groet” maar was duidelijk ontstemd over het gebrek aan politiek inzicht en rechtlijnigheid bij de Antwerpenaren. Er gebeurde nog meer anders dan men zou verwachten. Deze keer was er echter bij nagedacht. De Antwerpse meeuwen (meisjes van 10 tot 14 jaar) Merel, Sieglinde, Lieselore, Lin, Shirley, Lieslotte en Linde kregen van hun leidsters Elke en Birgit een ‘omgekeerde dag’ voorgeschoteld. Verwarring alom toen ze gewekt werden door een ‘goede avond’. Bij deze bizarre dag aten ze niet alleen van achteren naar voren, maar stonden ze ook eens aan de kant van de Belgicisten. Ze maakten valse kranten, hielden een betoging en pleegden een staatsgreep op de Vlaamse republiek. Intussen schreef de Antwerpse keukenploeg een lezersbrief voor het Kampjournaal.

In het Kampjournaal  van 25 juli schreef de redactie echter: “Op de lezersbrief van gisteren over de =A= hebben wij een reactie gekregen. Maar om verdere polimieken (sic)  te vermijden hebben we besloten deze niet te publiceren. Wij hopen dat dit de vrede terugbrengt.” Als teken van goede wil gaf de Antwerpse keukenploeg daarna potten yoghurt weg aan de andere gouwen. Bij de bestelling van honderdtwintig potten yoghurt was immers een foutje gebeurd. Ze kregen in Zutendaal honderdtwintig potten van een halve liter geleverd in plaats van honderdtwintig kleine  potjes. Dat die overtollige potten yoghurt aan de andere keukenploegen bezorgd werden met daarop alweer zo’n ‘stralende A’ werd minder geapprecieerd. Om de moed erin te houden bij de Antwerpse keukenploeg werd dagelijks voor zangpartijen gezorgd door de Antwerpse keukenmoeders Sandra en Babs. Volgens het Kampjournaal  achtergrondzangeressen bij Danny Fabri.

Op de Radicale Sporenherdenking van Voorpost op 30 juni in Antwerpen was het VNJ "niet zo talrijk" aanwezig (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070707). Nu geraakte ook bekend dat op de jongste Borms-herdenking in Merksem het VNJ maar met één VNJ’er in uniform aanwezig was. Wij gingen daarop op zoek naar ledenaantallen, en ontdekten dat het VNJ van 2000 tot en met 2005 gehalveerd is in aantal leden en afdelingen. Een unicum. Eind vorig jaar is daarop een nieuwe leiding aangetreden. Sindsdien waait er een nieuwe wind bij het VNJ, maar niet alles is overboord gegooid. Zo blijft het VNJ naar de IJzerwake in Steenstrate gaan.

Het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) is in 1961 opgericht door Jaak Van Haerenborgh die in de jaren dertig militeerde in het Algemeen Vlaamsch Nationaal Jeugdverbond (AVNJ), dat tijdens de bezetting overging in de nazi-gezinde Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen (NSJV). Zijn collaboratie kostte hem na de bevrijding een half jaar cel. In 1961 herstichtte Van Haerenborgh het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ), dit keer zonder het prefix ‘Algemeen’. Van Haerenborgh overleed in 2004. Officieel is er geen band met het VB, maar het VNJ is wel een kweekvijver voor VB-mandatarissen en -personeelsleden. Wim en Rob Verreycken (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070329 en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060401) hebben een rijke VNJ-geschiedenis. VB-parlementsleden als Joris Van Hauthem, Frans Wymeersch, Koen Bultinck, Hilde De Lobel (zie: http://aff.skynetblogs.be/tag/1/De%20Lobel) en Werner Marginet (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20060403) komen uit het VNJ-nest.

En natuurlijk wemelt het in de lagere regionen van het VB van voormalige VNJ-leden. Voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) Hans Verreyt was actief bij het VNJ. Bert Deckers, voorzitter van de Antwerpse VBJ-afdeling en nieuwbakken provincieraadslid, dringt aan om hem niet te vergeten te vermelden als VNJ’er. Volgens hem was ook de wegens gewelddaden veroordeelde Antwerpse politieagent Tom Van Hellemond (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070518) actief bij het VNJ. De in mei overleden Ludo Switsers, die zich in de kijker werkte door in de Antwerpse provincieraad een Hitlerachtige groet te brengen (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070630), kreeg eveneens zijn vorming bij het VNJ…

Maar ook bij de kakelverse federale VB-parlementsleden (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070713) vinden we connecties met het VNJ. Bruno Stevenheydens, uit Beveren, met name ruilde de Chiro voor het VNJ. Van sommige andere nieuwe verkozenen weten we het niet zeker, maar het zou ons niet verbazen. Het nieuwe VB-parlementslid en voormalig VB-personeelslid Barbara Pas uit Dendermonde was er alleszins bij als het VNJ in Stekene op 13 mei naar jaarlijkse gewoonte de overleden Oostfronters herdacht (zie ook: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050523).

Het VNJ kent al enkele jaren een dalend ledenaantal. De voorbije jaren is het zowat gehalveerd. Van 1 953 leden, verspreid over 78 afdelingen, in 2000 (zie: http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/VRIND...) naar nog slechts 1 008 leden, verspreid over 36 afdelingen, in 2005 (zie: http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/vrind...). Met een krachtige persmededeling twee jaar geleden wilde men het tij keren (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050907). Maar dat hielp niet. Er was meer nodig. Als we de nieuwe verbondsleidster Elke Serpieters mogen geloven, is er het laatste half jaar terug een groei in het ledenaantal. Maar veel slechter kan het al bijna niet meer gaan bij het VNJ, en er is volgens artikels in de pers blijkbaar bij alle jeugdbewegingen (ook bij de Chirojeugd Vlaanderen, de Scouts en Gidsen Vlaanderen…) tegenwoordig een revival waar te nemen. Alleszins is de oude VNJ-leiding grotendeels buitengewerkt. VNJ-verbondsleidster Ledy Broeckx heeft in 2004 de fakkel doorgegeven aan Hugo Pieters. Maar die man is ook al in de vijftig. Eind vorig jaar werd hij opgevolgd door de jonge, nieuwe verbondleidster Elke Serpieters. Elke Serpieters (vorige week in ’t Pallieterke ): “Toen Hugo Pieters verbondsleider werd, hebben we afgesproken dat het voor twee jaar was en dat we ondertussen intern alles klaar maakten voor een verjonging. Uiteindelijk is Hugo iets langer gebleven, maar de tijd was rijp om jonge mensen naar voren te schuiven. We wilden een jong gezicht dat ondersteund wordt door oude getrouwen die wat meer achter de schermen meewerken. Vroeger was er kritiek van jongere leiding dat er nooit naar hen geluisterd werd. We hebben die kritiek ernstig genomen en op verbondsniveau een werkgroep opgestart om uit te zoeken wat er mis liep. Volgens die werkgroep was er een generatieconflict. (…) We hebben geprobeerd positief met die kritiek om te gaan en er iets goeds uit te bouwen en dat is aan het lukken. Er is een nieuwe verbondsleiding en ook onze interne structuur is wat aangepast.”

Er wordt gefluisterd dat de jonge garde een machtsgreep heeft gepleegd. Elke Serpieters: “Alles is in de officiële vergaderingen beslist, in onderling overleg. Om persoonlijke redenen heeft de vorige verbondsleider de overdracht uitgesteld naar een latere datum, maar van een putsch is zeker geen sprake.” Oud-verbondsleider Hugo Pieters en zijn ploeg hebben nog meegewerkt aan het opstellen van het VNJ-beleidsplan voor de volgende drie jaar en het goedgekeurd. Beleidsplan waarvoor het VNJ per jaar 82 000 euro subsidie krijgt van de Vlaamse overheid. Het VNJ krijgt daarnaast overigens nog subsidies van de gemeentes waar het lokale afdelingen heeft. De krachtlijnen van het VNJ-beleidsplan zijn dat het VNJ fris, Vlaams en stijlvol is. “Fris en stijlvol”: dat beoordeel je maar zelf aan de hand van bijgevoegde ons toegestuurde foto. “Vlaams”, dat houdt bijvoorbeeld in dat het verbondskamp dat net achter de rug is in het Limburgse Zutendaal in het teken stond van Albrecht Rodenbach (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Albrecht_Rodenbach). Meer over dat verbondskamp in Zutendaal: morgen op deze blog. De benaming van de verschillende groepen, naargelang de leeftijd en het geslacht, blijft die uit het midden van de vorige eeuw: knapen, kerlinnen, stormknapen, meeuwen, jongkerels, jonggudruns, kerels, stormers, gudruns en adels. Alles wat niet thuishoort op een VNJ-kamp was verboden in Zutendaal: “Snoep, drank, sigaretten (= enkele reis huiswaarts), drugs (=enkele reis huiswaarts + verdere gevolgen), GSM’s (er is toch geen bereik op het kampterein (sic) ), slagersmessen, i-pods…”

Elke Serpieters: “We zijn de enige jeugdbeweging in de Vlaamse beweging. Niet meer, maar zeker niet minder. De jeugdbeweging van de Vlaamse beweging zijn is onze unieke positie en ook onze taak. Vroeger nam het VNJ misschien meer het initiatief, denk aan de eerste IJzerwake bijvoorbeeld. Maar niet iedereen in de Vlaamse beweging heeft ons dat in dank afgenomen. Wij willen als jeugdbeweging van de Vlaamse beweging een soort basisopleiding leveren. De bedoeling is dat onze ex-leden kunnen doorgroeien in de Vlaamse beweging.” Er was kritiek: amper één VNJ’er in uniform op de Bormsherdenking dit jaar (Over die Borms-herdenkingen: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20050408). Elke Serpieters: “We gaan jaarlijks naar de IJzerwake en we hebben dat gekozen als jaarlijkse dodenherdenking voor onze VNJ’ers. Nationaal en in onze afdelingen krijgen we heel wat uitnodigingen. We vinden het veel interessanter om op een bezinnend moment langs een graf te passeren en uit te leggen wat, waar en hoe. We beseffen dat er zonder verleden geen heden en ook geen toekomst is. We willen dat verleden goed doorgeven, kinderen urenlang laten stilzitten is misschien niet de beste manier. Ik durf trouwens wedden dat er heel wat oud-VNJ’ers waren. Dat betekent dat onze vorming zijn vruchten afwerpt.”

Tja. Als men trots is dat oud-VNJ’ers een tot tweemaal toe ter dood veroordeelde collaborateur gaan eren, dan is de nieuwe aanpak niet echt vernieuwend. Een andere pedagogische aanpak, maar voor het overige blijft alles bij het oude.

Het Antwerpse district Deurne heeft met een begrotingswijziging geld vrijgemaakt om een ‘tevredenheidsonderzoek’ te bestellen bij de Universiteit Antwerpen. Een mooi woord voor een  ontevredenheidsonderzoek, want het is de bedoeling om de klachten te inventariseren die de voorbije jaren geuit zijn, en op toevalsbasis, zoals bijvoorbeeld met de huisnummer-methode, nieuwe mensen aan te spreken op hun mening over wat er in buurt gebeurt. “Deurenaars die niet op het juiste huisnummer wonen moeten geen schrik hebben. Iedereen blijft welkom op het vragenuurtje van de districtsraad en op de wijkfora”, meldt de perstekst van het districtsbestuur nog. Vandaag stelt datzelfde districtsbestuur een gloednieuw skatepark voor. Waarmee het districtsbestuur gehoor geeft aan vragen van Deurnese jongeren om dergelijke infrastructuur. Dat die infrastructuur er evenwel met een vol jaar vertraging is gekomen, is volledig voor rekening van het Vlaams Belang.

“In Deurne deelt Vlaams Belang de lakens uit”, toeterde toenmalig VB-kamerlid en districtsraadsfractieleider Guido Tastenhoye (foto 1) eind 2004. Met de hulp van een paar ex-leden van de meerderheidspartijen had het VB de districtsbegroting naar haar hand kunnen zetten. Weg met subsidies voor cultuur (de gratis vrijdagavondconcerten in het Rivierenhof, de Week van de Amateurkunsten) en schrappen in de uitgaven voor jeugd (weg de voor 75 000 euro begrote nieuwe skaterampen), en dat vooral om een geboortepremie te kunnen bekostigen… waarvan achteraf bleek dat het district niet bevoegd is die uit te reiken. “Achteraf”, nouja. De meerderheidspartijen hadden wel geargumenteerd dat het gezinsbeleid niet tot de districtsbevoegdheden maar tot het stadsbeleid behoort, maar Tastenhoye wou dit slechts verstaan na bevestiging daarvan door de provinciegouverneur. Het VB had wel een symbolisch bedrag voor een nieuw jeugdhuis in haar begroting ingeschreven, maar met het schrappen van de skateramp was er meer geld voor jeugd weg dan door het VB alsnog beloofd werd.

Toen we daarop Guido Tastenhoye per mail aanschreven en hem om verduidelijking van het VB-standpunt vroegen, reageerde Tastenhoye zeer argwanend. “Mag ik weten waarvoor u deze informatie nodig heeft? Dat is namelijk een hele boterham, ik kan dit niet zomaar in een mailtje vertellen”, antwoordde Tastenhoye. We moesten het maar stellen met de VB-persmededeling op de VB-website. Na verder aandringen antwoordde Tastenhoye: “Gevaarlijke skateramp, omdat een dergelijk ding op het Ruggeveld staat en ontmanteld wordt.” Maar als ergens een gevaarlijke skateramp staat, waarom werd dan het geld geschrapt voor een nieuwe skateramp? Tastenhoye verduidelijkte het niet. Een jaar later had het VB niet meer de steun van alle ‘onafhankelijken’ in de Deurnese districtsraad, en kon het districtsbestuur het voor de begroting 2005 voorziene bedrag voor skaterampen voorzien in de begroting 2006. Het districtsbestuur voelde zich daarenboven gesterkt door een grootschalige enquête bij de Deurnese jongeren die uitwees dat er wel degelijk behoefte is aan dergelijke skateinfrastructuur.

Dat het VB even de begroting van het district Deurne naar haar hand kon zetten, zorgde er wel voor dat het skatepark pas een jaar later dan voorzien kon gerealiseerd worden. Eerder al moest het VB erkennen dat de gratis vrijdagavondconcerten in het Rivierenhof niet mogelijk waren met alternatieve financiering, en van de geboortepremie kwam ook niets van in huis – al zou Anke Van dermeersch later die geboortepremie nog voorstellen als een grote verwezenlijking van het VB-Deurne. Niemand was ermee gebaat, zelfs het VB niet, dat het VB even de districtsbegroting kon bepalen. Il faut le faire!

Overigens heeft cultuurschepen Philip Heylen vandaag ook de pers bijeengeroepen. Hij stelt een nieuwe stadswandeling voor: ‘Nederlandse sporen in Antwerpen’. De wandeling belooft “een boeiende ontdekkingstocht doorheen Antwerpen” te worden waarin onder andere uitgelegd wordt wat de Dam in Amsterdam verbindt met de Hoogstraat in Antwerpen, en ons verder van Willem van Oranje (http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_van_Oranje) brengt naar Marlies Dekkers (http://www.marliesdekkers.nl) en Ramsey Nasr (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ramsey_Nasr). Een sappige anekdote die de gidsen tijdens die stadswandeling ook nog kunnen vertellen is dat één van de twee eerste VB-gemeenteraadsleden in Antwerpen een… genaturaliseerde Nederlander is. Niet echt om fier over te zijn, maar de waarheid heeft haar rechten. Om het wat te vergulden kunnen de gidsen er nog bij vertellen dat de toenmalige VB-collega van Piet Mulder in de Antwerpse gemeenteraad van 1983 tot 1989 ook van vreemde oorsprong is, met roots in Turkije en Armenië. Jaja, Antwerpen, en het VB in het bijzonder, heeft wat met vreemdelingen.