22-05-16

VALT VANDAAG EERSTE DOMINOSTEEN VAN EXTREEMRECHTS ?

Vandaag kiezen de Oostenrijkers hun president. Bij de eerste stemronde op 24 april haalde Norbert Hofer, de kandidaat van de FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs, partij bevriend met het Vlaams Belang), het met 35,1 %. Als tweede, en tegenkandidaat vandaag, kwam Alexander Van der Bellen uit de bus met 21,3 %, een onafhankelijke kandidaat met een groene achtergrond.

Irmgard Griss, een andere onafhankelijke kandidaat en voormalig rechter, kreeg op 24 april 18,9 % van de stemmen, de kandidaat van de Oostenrijkse sociaaldemocraten kreeg 11,3 % van de stemmen, de kandidaat van de christendemocraten 11,1 % en een derde onafhankelijke kreeg 2,3 % van de stemmen. Irmgard Griss gaf sindsdien wel een gezamenlijke persconferentie met Alexander Van der Bellen waarin ze zei dat Van der Bellen de kandidaat is die staat voor openheid naar de wereld, maar ze gaf geen stemadvies. De sociaaldemocraten riepen op om te beletten dat Hofer president zou worden. De christendemocraten hullen zich in stilzwijgen. Het kan dus nog alle kanten uitgaan, met toch een favorietenrol voor Norbert Hofer. Volgens de jongste peiling klopt Hofer Van der Bellen met 53 tegen 47 %, en doorgaans wordt extreemrechts onderschat in de peilingen.

Opmerkelijk is dat Norbert Hofer eigenlijk niet wilde deelnemen aan de presidentsverkiezingen. Norbert Hofer (rechts op de foto) wilde dat zijn FPÖ-voorzitter Heinz-Christian Strache (links op de foto) kandidaat-president zou zijn. Maar de top van de FPÖ wilde een man met een vriendelijke uitstraling en charisma. En dat is Strache zeker niet. Zowel De Standaard als Het Nieuwsblad/Gazet van Antwerpen graven dit weekend in het verleden van Hofer en komen uit op een donkerbruine figuur. The Guardian vraagt zich af of Hofer een wolf in een schaapsvacht is.

Maar waarom is dat donkerbruin verleden voor de Oostenrijkers geen bezwaar om hem staatshoofd te maken? De verleiding is groot om de migratiecrisis verantwoordelijk te stellen. Oostenrijk kreeg vorig jaar veel vluchtelingen over de vloer. Hoewel de meesten wilden doorreizen naar Duitsland, raakten de Oostenrijkers erg verdeeld over die instroom. Maar de FPÖ haalde in 1999, met de intussen overleden Jörg Haider, reeds 30 % van de stemmen. De FPÖ stapte toen in een conservatieve regering die geleid werd door de christendemocratische ÖVP. Een groot succes werd die regering niet, vooral door interne ruzies. In 2005 spatte de FPÖ uiteen. Haider richtte de BZÖ op, maar de Oostenrijkers bleven kiezen voor de partijnaam die ze het best kenden. Onder leiding van Heinz-Christian Strache zwenkte de FPÖ verder naar extreemrechts.

In Wenen werkte Strache gestaag aan de heropstanding van de partij. Hij deed dat in de eerste plaats met een anti-Europees en anti-establishmentdiscours. Zijn favoriete schietschijven waren de traditionele partijen, de ÖVP en de sociaaldemocratische SPÖ die na de Tweede Wereldoorlog de macht in Oostenrijk onder elkaar verdeelden. Toen Strache zich vervolgens ging profileren als ‘islambasher’ kreeg hij de wind helemaal in de zeilen. In oktober 2015 greep hij wel naast de burgemeesterssjerp van Wenen. “Dat de FPÖ het zo goed doet, komt vooral omdat de twee traditionele partijen de crisis zo slecht hebben aangepakt”, zegt Cas Mudde, die al jaren onderzoek doet naar extreemrechts, in De Standaard.

Vooral de sociaaldemocratische kanselier Werner Faymann reed een bijzonder opportunistisch parcours. Aanvankelijk schaarde hij zich helemaal achter de Duitse bondskanselier Merkel die het haalbaar zag de vluchtelingen te ontvangen. Maar toen Wenen de opvang weinig accuraat aanpakte en de Oostenrijkers kritischer werden, maakte Faymanns regering een bocht van 180 graden. Ondanks internationaal protest gingen de grenzen zelfs helemaal dicht. “Natuurlijk geef je als regering dan de indruk dat de FPÖ vanaf het begin gelijk had”, zegt Cas Mudde.

De nieuwe president kan de huidige Oostenrijkse regering ontbinden en een nieuwe kanselier aanstellen, die op zijn beurt kan vragen om nieuwe verkiezingen uitschrijven. Na Hongarije (met Viktor Orban en zijn Fidesz-partij) en Polen (met de partij van ‘Recht en Rechtvaardigheid’) kan zo ook Oostenrijk een rechts-populistisch (of extreemrechts, what’s in a word?) bestuur krijgen. In maart volgend jaar kiezen de Nederlanders een nieuw parlement. In de peilingen ligt Geert Wilders een straat voor op de andere partijen. In mei is het de beurt aan de Fransen om een opvolger voor president Hollande te kiezen. Marine Le Pen haalt zeker de tweede ronde. In september is het dan de beurt aan Duitsland. Daar is de Alternative für Deutschland aan een steile opmars bezig. “Maar meer dan waarschijnlijk levert geen van deze drie verkiezingen een radicaal-rechtse regering op”, zegt Cas Mudde. “Maar de traditionele politieke zullen zich schrap moeten zetten. (…) Wat ze in elk geval niet mogen doen, is de populistische partijen achternalopen.”

Die laatste les zouden ze na de jongste kiespeiling ook bij de N-VA geleerd moeten hebben. “Het steeds rechtser wordende discours van N-VA mag dan als doel hebben kiezers uit de klauwen van het Vlaams Belang te houden, het doet exact het tegenovergestelde”, schreef Tom Cochez. Maar verwachten, zoals iemand anders schreef, dat de N-VA nu plots een anti-establishmentpartij wordt, voor een echte vermogensbelasting zal gaan om de lasten over de bevolking eerlijker te spreiden… lijkt ons ook een illusie.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostenrijk, hofer, nederland, wilders, frankrijk, le pen, duistalnd, afd |  Facebook | | |  Print

05-05-16

1 MEI 2016: VERDEELDHEID BIJ HET FRONT NATIONAL (FN)

Na Gent, Antwerpen en Brussel gaan we nu naar Parijs voor ons vierluik over rechts tot extreemrechts op 1 mei 2016. Sinds 1988 betoogt het Front national (FN) steeds weer op 1 mei om Jeanne d’Arc te eren. Dit jaar was er voor het eerst geen FN-betoging op 1 mei.

Officieel is het de terreurdreiging die Marine Le Pen deed afzien van een massabijeenkomst in openlucht, officieus is te horen dat de voorzitster van het FN beducht was voor een herhaling van de gebeurtenissen vorig jaar. Jean-Marie Le Pen was toen omwille van een aantal aangebrande uitspraken geschorst als FN-lid. Terwijl zijn dochter Marine Le Pen zich aan het voorbereiden was op haar toespraak, klom Jean-Marie Le Pen op het podium om applaus in ontvangst te nemen van zijn aanhang. Intussen is Jean-Marie Le Pen uit het FN gezet, maar daarom houdt hij zijn mond nog niet over de gang van zaken bij het FN. Jean-Marie Le Pen roept op tot ‘eenheid’ bij het FN, waarbij verschillende tendensen mogelijk zijn. Tezelfdertijd bekritiseert Jean-Marie Le Pen FN-ondervoorzitter Florian Philippot die het FN zou verlinksen.

Bij het standbeeld voor Jeanne d’Arc aan de place des Pyramides verzamelden een 500-tal aanhangers van Jean-Marie Le Pen. Onder hen drie FN-Europarlementsleden (Bruno Gollnisch, Marie-Christine Arnautu en Mireille d’Ornano) en een aantal lokale FN-verantwoordelijken. Bruno Gollnisch en Marie-Christine Arnautu behoren tot de historische leiding van het FN en zijn beiden lid van het Politiek Bureau dat de tweeënveertig belangrijkste FN’ers omvat. Arnautu is daarenboven één van de FN-ondervoorzitters en lid van het Uitvoerend Bureau die de negen belangrijkste FN-leiders bijeenbrengt. Uiteraard was ook de donkerbruine rand van het FN aanwezig, met onder andere Jérôme Bourbon (van het blad Rivarol), Henry de Lesquen (Radio Courtoisie) en Yvan Benedetti (Œuvre Française). In zijn toespraak zei Jean-Marie Le Pen (foto 1) te vrezen “dat de voorzitster van het FN bij de tweede ronde van de presidentsverkiezingen verslagen zal worden, en misschien zelfs bij de eerste ronde, tenzij de leiding van het FN haar strategie verandert”.

Gelukkig hebben ze in Parijs twee standbeelden voor Jeanne d’Arc, en zo kon Marine Le Pen een bloementuil gaan neerleggen bij het standbeeld voor Jeanne d’Arc aan de place Saint-Augustin. Hierna ging het naar een loods in Parijs waar het FN een “populair en patriottisch etentje” aan 15 euro/maaltijd inrichtte voor 2.500 mensen. Marine Le Pen riep er op (foto 2) voor een “gekalmeerd Frankrijk” (“France apaisée”). “Een gekalmeerd Frankrijk, is het einde van gebieden van wetteloosheid, het honderdtal Molenbeek’en waarvan de minister voor de Stad spreekt.” Marine Le Pen herhaalde ook de eis om uit de Euro te stappen, “die unieke munt die geen enkele belofte respecteert. Verlies aan competitiviteit, stijgende levensduurte, herhaalde kostelijke reddingsoperaties… de euro is een mislukking over de hele lijn.”

Intussen zijn FN-medewerkers de beelden over de bijeenkomst van Jean-Marie Le Pen aan het bekijken. De drie Europarlementsleden die bij Jean-Marie Le Pen waren, werden verzocht ontslag te nemen uit de FN-bestuursinstanties; twee andere FN-verantwoordelijken werden meteen uit het FN gezet. Maar daarmee is Marine Le Pen nog niet van haar zorgen af. Daags vóór 1 mei wijdde de rechtse Franse krant Le Figaro haar volle bladzijden 2 en 3 aan de meningsverschillen binnen het FN. Marine Le Pen is dan wel FN-voorzitster en presidentskandidate volgend jaar, haar nichtje Marion Maréchal-Le Pen is de rijzende ster binnen het FN… en heeft heel andere opvattingen dan haar tante. “De euro is niet het alfa en omega van onze problemen, en uit de euro stappen is evenmin het alfa en omega van de oplossingen”, bijvoorbeeld.

Marion Maréchal-Le Pen ziet ook geen heil in de terugkeer naar de 35 urenweek en de belofte de pensioenleeftijd terug naar 60 jaar te brengen, zoals nu nog in het FN-programma staat. Anderzijds nam Marion Maréchal-Le Pen wél actief deel aan de protesten tegen het homohuwelijk, in tegenstelling tot Marine Le Pen. Die verschillende opvattingen, hoe diep ook, zijn niet van aard om het FN nu uit elkaar te laten spatten. Maar vroeg of laat gaat dat nog tot spanningen leiden tussen Marine en Marion, en hun respectievelijke supporters.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

06-04-16

DE ‘PANAMA PAPERS’? DE N-VA LET OP DE KLEINTJES

Sinds zondag zijn de Panama Papers wereldwijd nieuws. “De Panama Papers tonen aan dat er een radicalisering van een financiële toplaag in de samenleving bezig is”, schrijft PVDA-voorzitter Peter Mertens in zijn wekelijkse column bij Knack.be. “Het wordt tijd dat het pamperen of vergoeilijken van dit soort fiscaal extremisme stopt, en dat er echt een zero-tolerantie wordt ingevoerd tegen de lobby die miljarden onbelast geld uit ons land versluist.”

Het Panamese advocatenkantoor Mossack Fonseca, met de zoon van een Waffen-SS’er als één van de twee oprichters van het advocatenkantoor, zorgde voor ‘offshore-bedrijven’ in fiscale paradijzen. Daar kon geld geparkeerd worden waar waarschijnlijk een geurtje aan is. "Ik kan mij moeilijk voorstellen dat mensen die niets te verbergen hebben zulke constructies opzetten”, zei professor Paul De Grauwe maandag in Terzake. In de Panama Papers duiken de namen op van 732 Belgen, waarbij onder andere zes van Belgiës rijkste families. Bij die laatsten is de Panamese route overigens niet de enige die bewandeld wordt. De steenrijke Belgische adellijke familie de Spoelberch (AB Inbev) bijvoorbeeld werd eerder ook al genoemd in LuxLeaks en SwissLeaks.

Werk aan de winkel voor minister voor Financiën en bestrijding van fiscale fraude Johan Van Overtveldt (N-VA) zou je denken. En ja, volgens zijn woordvoerder heeft de minister de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) gevraagd om de gegevens uit de Panama Papers prioritair te behandelen. “Fiscale transparantie is voor ons een belangrijk thema”, luidt het. Maar dat is nog maar één zaak. Een eenvoudige, gelijkwaardige belasting als andere inkomens zoals lonen en wedden is nog een andere zaak. Maar we lopen te vlug van stapel. “De BBI moet eerst onderzoeken of ze de gegevens van de Panama Papers juridisch kan gebruiken”, waarschuwt de woordvoerder van Johan Van Overtveldt, “om achteraf in de rechtbank niet te moeten horen dat het onderzoek ongeldig is”.

“Ik was kwaad”, zegt Bart De Wever deze week in Dag Allemaal. Hij is burgemeester van een stad waar 91 offshore-‘Belgen’ wonen. “Kwaad dat mensen zoiets kunnen doen. Mensen die alle zorgen van onze welvaartsstraat hebben gekregen. Die hier opgroeiden en kansen kregen. Die hebben genoten van alle voordelen die onze rechten en vrijheden bieden.” Maar die uitspraak in Dag Allemaal gaat over de aanslagen in Brussel, niet over buitenmatige belastingontwijking of regelrechte belastingontduiking.

De website van de N-VA laat ook geen spoor van verontwaardiging zien over wat de Panama Papers aan het licht brengen. Nochtans kan een website vlugger geactualiseerd worden dan de tekst voor een weekblad. Het eerste item op de N-VA-website gaat over Minder kleine criminaliteit door illegalen (sic): “Kordate aanpak werkt” (foto). We willen de zogenaamde kleine criminaliteit, al dan niet door mensen zonder geldige verblijfspapieren, niet minimaliseren. Maar wanneer pakken de N-VA-ministers ook eens de grote criminaliteit aan? We zijn nog ver af van krantentitels als Johan Van Overtveldt: “Ik ga Brasschaat opkuisen”.

Het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten (ICIJ) dat de Panama Papers uitvlooide maakte een video over enkele van de kwalijke gevolgen van de offshore-constructies. Het gaat verder dan enkel maar het belastingvoordeel voor de betrokkenen. Overigens zetten de Panama Papers ook de vrienden van extreemrechts in een kwaad daglicht. De door extreemrechts bejubelde Russische president Vladimir Poetin en Syrische president Bashar al-Assad hebben vertrouwelingen en/of familieleden die vernoemd worden in de Panama Papers, zoals ook de Franse presidentskandidate en FN-voorzitster Marine Le Pen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, panama papers, van overtveldt, de wever, poetin, assad, le pen |  Facebook | | |  Print

25-03-16

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Ook Marine Le Pen is na de aanslagen solidair en plaatste de Belgische vlag (sic) over haar Facebookportret. In september vorig jaar was ze nog in Brussel. Te gast bij het Vlaams Belang, maar daar zag ze alleen maar Vlaamse Leeuw-vlaggen. Vandaar allicht de verwarring met de Duitse vlag. Dat Marine Le Pen een domme gans is, zouden wij niet durven denken.

“We zijn een denktank die de stad als laboratorium kan gebruiken. Voor maatschappelijke ontwikkelingen. Haven, industrie, handel, gezondheidszorg. We hebben het hier allemaal. In Antwerpen zijn er files, in Leuven en Gent niet. Dus moeten wij meer bezig zijn met verkeer en milieu.” De nieuwe rector van de Antwerpse universiteit heeft maatschappelijke ambities. Historicus en nog even directeur van Kazerne Dossin Herman Van Goethem bereidt overigens een boek voor over het politiegeweld in Antwerpen in 1942. Over de jongste feiten in Antwerpen zegt hij: “Ik zie de parallellen. Die agenten hebben een interne geweldlogica, een naam voor de bende, ongetwijfeld een eigen jargon. Je kunt ze vergelijken met de Vlaamse SS. Een zootje ongeregeld in uniform dat mensen intimideert en besteelt.” (De Standaard, 19 maart 2016)

“Mijn kinderen leerden in het eerste leerjaar eerst en vooral het woord ‘ik’ schrijven, dat vond ik veelzeggend.” Als men zou beginnen met het woordje ‘wij’, zou dat geen betere start zijn? (dS Weekblad, 19 maart 2016)

“Het valt op, de gretigheid waarmee aan de noodrem van politiek draagvlak en maatschappelijke ontwrichting getrokken wordt telkens als migranten, vluchtelingen of asielzoekers de frontpagina’s halen. Als het daarentegen over fiscaliteit, inkomens- en vermogensverdeling gaat, dan worden die grote woorden zelden van stal gehaald. Dat 68 procent van de bevolking de belastingen niet eerlijk verdeeld vindt, zoals de politieke barometer van De Standaard en VRT deze week signaleerde, liet de Wetstraat koud. Niemand die concludeerde dat er zich een draagvlak voor een decente heffing op vermogens aandiende.” Politici hechten niet altijd evenveel belang aan het ‘draagvlak’ bij de bevolking. (De Standaard, 19 maart 2016)

“Uit solidariteit met deze beweging die van oordeel is dat het anders kan. Dat we moeten proberen de zwaksten in onze samenleving te helpen, en niet uit te persen.” Bruno De Wever, de oudere en slimmere broer van, over waarom hij deelnam aan De Grote Parade van Hart boven Hard. (Het Journaal, 19 maart 2016 – Het aantal in Het Journaal vermelde deelnemers aan De Grote Parade is wel voor discussie vatbaar. Zie: Was het 14.000, 20.000, 25.000, 30.000 of 35.000 ?)

“As we have experienced in London, the terrorist attacks in July 7th, 2005 were an attack on all working class people and sought to punish working class people for the actions of the ruling class. Like in London, the transport system has been targeted, ordinary people have been killed and injured. Across the Middle East and parts of Africa, these are daily attacks but rarely reported in the Western media. We see our solidarity with those in Brussels as an continuation of our solidarity with all working class and poor people facing brutal systems of war, poverty, authoritarianism and racism across the world.” De ‘London Antifascists’ naar aanleiding van de terreurdaden deze week in Brussel. (Facebook, 22 maart 2016)

“Hij (= Tom Van Grieken) was zeven of acht jaar toen het (= het 70-puntenplan) gepubliceerd werd. Ik begrijp dat hij toen liever Jommeke las. Maar eigenlijk zou dat plan tot het literatuurpakket van onze partijleden moeten behoren, en misschien haalt iedereen het dezer dagen maar beter weer eens uit de kast.” Filip Dewinter blijft heimwee hebben naar het 70-puntenplan. Knack komt tot het besluit van het 70-puntenplan (versie 1996, de bijgeschaafde versie van het origineel uit 1992) 48 punten níet zijn uitgevoerd, 7 wél en 15 deels uitgevoerd zijn. Een voorbeeld van die laatste punten is ’35. Invoeren van een lijst van politiek onveilige landen’. Er wordt intussen een lijst van ‘veilige landen’ gehanteerd bij het beoordelen van asielaanvragen. Maar… het Vlaams Blok wilde een zeer beperkte lijst van ‘onveilige landen’, terwijl de lijst van ‘veilige landen’ nu niet zo uitgebreid is als het Vlaams Belang wil. Een punt uit het 70-puntenplan dat dus meer níet dan wél uitgevoerd is. (Knack en Knack online, 23 maart 2016)

De regering-Michel heeft het afgelopen jaar een reeks antiterreurmaatregelen aangekondigd. Het is een vaststelling dat de speurders daar nog niet zoveel aan hebben als gehoopt. Een groot deel van de maatregelen zit – door een mix van politieke overmoed, onenigheid tussen de partijen en de traagheid van ons systeem – nog altijd in de pijplijn.” De Morgen lijstte op wat er van de beloftes van de regering-Michel is terechtgekomen over thema’s als ‘Jihadisten strenger opvolgen’, ‘Veiligheidsdiensten krijgen meer armslag, ‘Militaire strijd opvoeren tegen IS’ en ‘Haatboodschappen stoppen’. De krant kwam uit op vier beloftes waargemaakt, vier niet en drie nog in discussie. Een niet zo goed rapport, en deze keer kan Bart De Wever de schuld niet op ‘de socialisten’ afschuiven. Nu foetert hij dan maar op “dat mensen die hier geboren zijn zoiets doen. Mensen die hier hun hele leven lang heel goed verzorgd zijn.” “Dikwijls nog vanuit hun eigen gemeenschap worden gesteund.” “En dan moet ik nog analyses lezen dat het de schuld is van de samenleving die beter had moeten omgaan met dit soort jongeren. Daar word ik echt razend van.” "En dan probeer ik altijd een beetje op te letten met wat ik zeg. Want dan zeg je vaak dingen waar je achteraf spijt van krijgt." (De Morgen, 24 maart 2016)

“Ook een andere grafiek van The Huffington Post is veelzeggend. In de periode 2001-2014 vielen er wereldwijd 108.294 doden door terrorisme, 420 daarvan vielen op Europese bodem.” Tussen alle livestreams, -feeds en hashtags in probeert Apache het overzicht te bewaren. De redactie bundelt de beste analyses, achtergrondstukken en andere nieuwsberichten over de aanslagen. (Apache, het artikel wordt permanent aangevuld en is voor de gelegenheid gratis te bekijken)

28-12-15

EXTREEMRECHTS CASHT BIJ FINANCIËLE CRISISSEN

De Duitse professoren Manuel Funke, Moritz Schularick en Christoph Trebesch hebben in hun studie Going to Extremes: Politics after Financial Crisis, 1870-2014 de band tussen financiële crisissen en extreemrechts (foto: Marine Le Pen en Geert Wilders) gekwantificeerd. De Tijd publiceerde een recensie van die studie. Hieronder hernemen we deels deze bespreking en vullen we verder aan.

De auteurs onderzochten meer dan achthonderd verkiezingen in twintig landen, waaronder België, van 1870 tot 2014. Omdat de studie over zo’n lange periode gaat, wordt abstractie gemaakt van tijdelijke fenomenen. Na een financiële crisis, zo blijkt, is er politieke instabiliteit en polarisatie waardoor de kiezer zich bijzonder aangetrokken voelt tot extreemrechtse partijen. Het beschreven fenomeen is natuurlijk niet nieuw. De band tussen de opkomst van het nazisme en de crisis van het interbellum is uitvoerig beschreven en onderzocht, evenals de impact van sommige crashes in de naoorlogse periode.

Over de hele periode van 1870 tot 2014 is de opkomst van extremistische partijen, voornamelijk rechtse, een constante na een financiële crisis. Extreemlinks profiteert minder van een financiële crisis. In Europa profiteerden vooral het Franse Front national (FN), de Britse UKIP en de Deense Volkspartij (DF) van de financiële crisis van 2007-2008. In de periode 2004-2014 zagen zij hun stemmenaantal verdrievoudigen. Ook in andere landen werd extreemrechts sterker. Al zijn er blijkbaar ook uitzonderingen op de regel, denken we maar aan het Vlaams Belang.

Een andere fenomeen is de fragmentatie van het politieke landschap na een financiële crisis. Dat bleek na de crisis van 2008, waardoor de regerende partijen in België, Denemarken, Duitsland, Japan, Nederland en Portugal hun electoraat met twintig procent zagen dalen. In Spanje was die trend eveneens opvallend. De twee grootste partijen, de conservatieve PP en de socialistische PSOE die traditioneel beurtelings aan de macht waren, zagen hun aandeel bij de kiezer dalen van 83,8 procent in 2008 naar nog slechts 50,7 procent vorige week zondag. Die trend is niet nieuw. In Scandinavië trad bij de bankencrisis eind jaren tachtig, begin jaren negentig een gelijkaardige versplintering van het politieke landschap op, waarbij soms noodgedwongen minderheidskabinetten werden opgezet.

De onderzoekers gingen ook na hoe lang een financiële crisis in de kleren van de kiezer blijft zitten. Na tien jaar is de impact op het stemgedrag haast helemaal verdwenen. Wat wél veel langer blijft duren, is de grotere variatie in partijen in het parlement. Een merkwaardige vaststelling van de studie is dat een financiële crisis een veel grotere impact heeft op het politieke leven dan andere vormen van economisch onheil. Een 'gewone' recessie, die niet voortkomt uit een financieel debacle, blijkt politiek een veel lagere impact te hebben. Sterker nog, regeringen lijken in een niet-financiële economische rampspoed gesteund te worden door de bevolking in plaats van afgewezen.

Voor dat laatste fenomeen zijn een aantal verklaringen. Een niet-financiële recessie valt te omschrijven als veroorzaakt door krachten van buitenaf zoals olieprijzen, natuurrampen of oorlogen. Financiële crisissen worden gezien als ontoelaatbaar omdat ze het gevolg zijn van een slecht beleid, slechte controle of favoritisme. Als er een financiële crash komt, dan geven de kiezers de schuld aan de politici. Een tweede verklaring is dat een financiële crash gevolgd wordt door een reddingsoperatie en de financiële gevolgen daarvan niet populair zijn. Ook de sociale gevolgen van een financiële crisis blijken een grotere impact te hebben

De conclusie is dat financiële crisissen politiek disruptief zijn, zeker in vergelijking met andere crisissen. De toegenomen politieke radicalisering en de tanende regeringsmeerderheden in Europa zijn in grote mate toe te wijzen aan de financiële crisis van 2008 en de daaropvolgende schuldencrisis.

Dat leidt tot de bijzondere conclusie dat de toezichthouders op de bankwereld én de centraal bankiers een grote verantwoordelijkheid voor de politieke stabiliteit dragen bij hun toezicht op de financiële markten. “Het voorkomen van een financiële crisis betekent dat de kans op een politieke ramp wordt verkleind”, luidt de slotconclusie. De studie geeft nog een tweede les mee: het grote politieke belang van een goed banken- en marktentoezicht. De banktoezichthouders en de centraal bankiers staan sterk op hun politieke onafhankelijkheid. Omgekeerd blijkt dat als ze falen, de politieke impact enorm groot is.

De politieke klasse heeft dus een dubbele reden om verscherpt toezicht te houden op het reilen en zeilen van de banken: om de bevolking jaren van inleveren te besparen die het redden van de banken kost, én om te vermijden dat de politieke klasse weggeveegd wordt ten voordele van extreemrechtse politieke avonturiers. Alleen lijkt de politieke klasse die sense of urgency nog niet begrepen te hebben.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, le pen, wilders |  Facebook | | |  Print

15-12-15

FRANKRIJK: NIETS IS GEWONNEN

Het Front national (FN) mag dan wel geen enkel bestuur van de Franse regio’s veroverd hebben (zeven regio’s gingen naar de rechtse Les Républicains, vijf naar de Parti Socialiste en Corsica naar de regionalisten – foto 1), toch boerde het FN niet slecht bij de tweede stemronde voorbije zondag.

Het FN kreeg bij de tweede ronde voor de regionale verkiezingen de stem van 6.820.147 Fransen. Dat is een historisch record. Het vorige record werd gevestigd bij de eerste ronde van de presidentsverkiezingen in 2012 toen Marine Le Pen circa 6.420.000 voorkeurstemmen kreeg. Tegenover een week eerder, de eerste stemronde op 6 december, behaalde het FN voorbije zondag 13 december circa 800.000 stemmen meer.

Het FN haalde voorbije zondag 356 zitjes binnen bij de regionale besturen in Frankrijk, driemaal meer dan de 118 verkozenen bij de regionale verkiezingen in 2010. Dat verhoogt de zichtbaarheid van de FN-verkozenen op regionaal vlak, de verkozenen winnen politieke ervaring, het zich kandidaat stellen van Marine Le Pen voor de presidentsverkiezingen in 2017 wordt eenvoudiger, en de inkomsten van het FN vergroten vermits FN-verkozenen 15 % van hun vergoedingen aan hun partij moeten afstaan.

Het FN blijft daarmee wel achter op klassiek rechts (818 verkozenen in de regionale besturen) en klassiek links (618 verkozenen). In acht departementen, onderdelen van de regio’s, is het FN de grootste partij (het donkerblauw op dit kaartje), met als strafste de Vaucluse waar het FN afgerond 51,3 % behaalt. Op regionaal niveau is de beste score voor Marion Maréchal-Le Pen met 45,2 % in Provence-Alpes-Côte d’Azur.

We publiceerden hier eerder al de voorspellingen voor de regionale verkiezingen en de resultaten van de eerste stemronde. Om volledig te zijn publiceren we nu ook de resultaten van de tweede stemronde. We overlopen het kaartje van boven naar beneden, van links naar rechts en herinneren eerst aan de resultaten van de eerste stemronde. UD staat voor Union de la Droite, de klassiek rechtse partijen; UG voor de Union de la Gauche, de klassiek linkse partijen. De partijen staan in de volgorde van hun resultaten bij de eerste stemronde; de winnaar bij de tweede stemronde is in italic gezet.

Nord Pas-de-Calais Picardie: FN met Marine Le Pen: 40,6 / 42,2 %; UD: 24,9 / 57,1 %; UG: 18,1 / - %. Normandie: UD: 27,9 / 36,4 %; FN: 27,7 % / 27,5 %; UG: 23,5 / 36,1 %. Alsace Champagne Ardenne Lorraine: FN met Florian Philippot: 36,0 / 36,0 %; UD: 25,8 / 48,4 %; UG: 16,1 / 15,8 %. Île-de-France: UD: 30,5 / 43,8 %; UG: 25,1 / 42,1 %; FN: 18,4 / 14 %. Bretagne: UG: 34,9 / 51,4 %; UD: 23,4 / 29,7 %; FN: 18,1 / 18,8 %. Pays de la Loire: UD: 33,4 / 42,7 %; UG: 25,7 / 37,5 %; FN: 21,3 / 19,7 %.

Centre Val-de-Loire: FN: 30,4 / 30,0 %; UD: 26,2 / 34,5 %; UG: 24,3 / 35,4 %. Bourgogne Franche-Comté: FN: 31,4 / 32,4 %; UD: 24,0 / 32,8 %; UG: 22,9 /34,6 %. Aquitaine Limousin Poitou Charentes: UG: 30,3 / 44,2 %; UD: 27,1 / 34,0 %; FN: 23,2 / 21,6 %. Auvergne Rhône-Alpes: UD: 31,7 / 40,6 %; FN: 25,5 / 22,5 %; UG: 23,9 / 36,8 %. Languedoc-Roussillon Midi-Pyrénées: FN met Louis Alliot: 31,8 % / 33,8 %; UG: 24,4 / 44,8 %; UD: 18,8 / 21,3 %. Provence Alpes Côte d’Azur: FN met Marion Maréchal-Le Pen: 40,5 / 45,2 %; UD: 26,4 / 54,7 %; UG: 16,5 / - %.

Het FN gaat dus niet overal vooruit, soms gaat de partij ook achteruit. De verschillen tussen de eerste en de tweede stemronde zijn soms spectaculair voor klassiek rechts of klassiek links. Maar het is niet vooral omdat klassiek links zich terugtrok bij de tweede stemronde, dat gebeurde slechts in twee regio’s. Wel blijkt de algemene afkeer van het FN groter te zijn dan de algemene voorkeur voor het FN. Maar alvast bij Les Républicains van Nicolas Sarkozy gaat het niet de goede kant op na de verkiezingen van vorige zondag.

Les Républicains-leider en ex-president Nicolas Sarkozy (foto 2) zei zondag dat hij het signaal van de kiezer begrepen heeft, en blijkbaar is dat volgens hem om het FN niets in de weg te leggen. Zijn eerste voornemen is immers Nathalie Kosciusko-Morizet, de huidige nr. 2 van Les Républicains, uit de leiding van Les Républicains te zetten. Oud-minister Nathalie Kosciusko-Morizet is binnen Les Républicains de grootste tegenstander van het FN en de felste bepleiter om samen met klassiek links een gemeenschappelijk front te vormen tegen het FN.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, sarkozy, kosciusko-morizet |  Facebook | | |  Print

14-12-15

OPKOMST BIJ VERKIEZINGEN BEHOEDT FRANSEN VAN HET FN

Het Front national (FN) pakt naast de prijzen. Bij de tweede stemronde voor de regionale verkiezingen in Frankrijk verovert de partij van Marine Le Pen geen enkel van de dertien regionale besturen. Nochtans stond het FN bij eerste stemronde aan de leiding in zes van de dertien regio’s. Het verschil lijkt gemaakt te zijn door de kiezers die gisteren wél gingen stemmen, een week eerder nog niet stemden.

Een week geleden hadden de Fransen niet veel goesting om te gaan stemmen. Na tien jaar Nicolas Sarkozy (eerst als minister, later als Franse president voor de UMP, intussen Les Républicains) volgden drie al even ontgoochelende jaren met François Hollande (PS). Dan proberen we maar eens het FN, dachten zes miljoen Fransen een week geleden. Maar slechts 43 % van de ingeschrevenen voor de verkiezingen ging vorige week zondag stemmen. Volgens peilingen gingen gisteren, een week later, tussen de 57,5 en 59 % van de ingeschreven kiezers stemmen. Dat zou dan circa 15 % meer kiezers zijn.

Het is de afkeer van Le Pen die de Fransen met meer ertoe brengt naar de stembus te gaan. Enkel bij de presidentsverkiezingen in 2002, toen Jean-Marie Le Pen doordrong tot de tweede stemronde waarin hij het moest opnemen tegen zittend en bij deze verkiezingen herbevestigde president Jacques Chirac, was er zo’n groot verschil tussen het aantal kiezers in de eerste en in de tweede stemronde. Als de cijfers van de peilingen bevestigd worden, is de opkomst van het aantal kiezers ook groter dan bij de voorgaande regionale verkiezingen. Veertien à vijftien procent meer dan bij de regionale verkiezingen in 2010 toen 43,5 % ging stemmen; circa zeven procent meer toen 51,3 % ging stemmen.

Dat een grote opkomst in het nadeel van Marine Le Pen speelt was al eerder duidelijk. Bij de voorspellingen voor de eerste stemronde bleek dat de linkse kiezers het minst geneigd waren te gaan stemmen, de rechtse kiezers meer dan de linkse, en de potentiële stemmers voor extreemrechts het meest zouden gaan stemmen. Maar als het serieus wordt, komt het gezond verstand terug boven. Maar klassiek rechts noch klassiek links hebben reden tot tevredenheid.

Klassiek rechts niet omdat het klassiek links maar in vijf van de tien regio’s kon verslaan waar zowel klassiek rechts als klassiek links deelnam aan de tweede stemronde. En in de twee regio’s waar respectievelijk Marine Le Pen en Marion Maréchal-Le Pen de lijsttrekkers waren voor het FN, klassiek rechts enkel wint omdat de klassiek linkse lijst werd teruggetrokken voor de tweede stemronde.

Klassiek links kan niet tevreden zijn omdat het haar kiezers in twee regio’s moest aansporen om voor klassiek rechts te gaan stemmen (cartoon: linkse kiezer wordt wakker gemaakt met de boodschap dat hij moet opstaan om rechts te gaan stemmen). En klassiek links kan niet tevreden zijn omdat het vijf jaar geleden nog in heel Frankrijk, op de Alsace na, de grootste partij was bij de regionale verkiezingen. Tot aan de presidentsverkiezingen in 2017 is het nog maar een dik jaar. “Het gevaar van extreemrechts is niet verdwenen, verre van”, zei de Franse premier Manuel Valls (PS).

“Ik zal de resultaten van de eerste ronde en de vorige verkiezingen niet vergeten”, vervolgde Valls. Maar zou hij aan de mogelijke score van extreemrechts niet eerder gedacht hebben? Als hij er niet eerder aan gedacht heeft, is hij het niet waard socialistisch politicus te zijn. Als hij er wél al eerder aan gedacht heeft, heeft hij gefaald als premier. Het is immers maar in laatste instantie dat het FN niet de grootste partij van Frankrijk is geworden en het bestuur van een aantal regio’s niet in handen kreeg. Volgens de eerste prognoses zou het stemmenaantal voor het FN overigens van 6.020.000 in de eerste ronde naar 6.600.000 stemmen in de tweede stemronde gestegen zijn.

Als er niets verandert aan de politiek van klassiek links en klassiek rechts komt er een moment dat de Franse kiezers niet meer te bewegen zijn om ‘de republikeinse waarden’ te redden door alsnog te gaan stemmen op een andere partij dan die van Marine Le Pen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: franrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

12-12-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Sinds het uitmoorden van twaalf tekenaars, medewerkers en politieagenten bij Charlie Hebdo, de verdeeldheid die rees tussen de eigenaars en de medewerkers nadat het abonnementenbestand van het blad na de aanslag op 7 januari van 10.000 naar meer dan 200.000 steeg, en het vertrek van tekenaar Luz is Charlie Hebdo niet meer wat het vroeger was. Maar natuurlijk kon men het niet laten om te lachen met het verkiezingssucces van Marine Le Pen (foto). Groen lachen? Het succes van het Front national (FN) heeft veel te maken met de ontgoocheling in traditioneel links én rechts, met angst voor de veranderende wereld en andere emoties. Of rationele argumenten nog helpen, is zeer de vraag. Mediapart (het Franse voorbeeld van Apache) schreef hiervoor alleszins twintig technische fiches.

“Bij een gevoel van onveiligheid zijn mensen bereid om heel veel rechten en vrijheden op te geven. Maar de geschiedenis leert dat je die nadien niet terugkrijgt.” Jos Vander Velpen, advocaat en voorzitter van de Liga voor de Mensenrechten, over de aanpak van terrorisme die de vrijheid van iedereen dreigt te beknotten. (Het Laatste Nieuws, 5 december 2015)

“Toestanden zoals dat vreemdelingenloket in Antwerpen, waar extreemrechts niet eens aan de macht is, daar heeft zelfs het FN zich niet aan gewaagd.” In de Franse steden onder FN-bestuur wordt zwaar bespaard. “Op de algemene uitgaven, maar zeker ook op het Franse equivalent van wat in België het OCMW is. De enige post waarop niet bezuinigd wordt, is de gemeentepolitie.” Maar, aldus kenner van extreemrechts in Frankrijk Jean-Yves Camus, een loket voor inschrijving in de bevolkingsregisters waar vreemdelingen meer moeten betalen dan Belgen, een onwettelijk idee van Liesbeth Homans (N-VA) als Antwerpse schepen, intussen mogelijk gemaakt door Theo Francken (N-VA) als staatssecretaris voor Asiel en Migratie, dat heeft het FN van niet ingevoerd. (De Morgen, 5 december 2015)

“Weet u wat mij de afgelopen dagen echt gepakt heeft? De aanpak van Matteo Renzi, de Italiaanse premier. Die maakt 1 miljard vrij. De helft voor de strijd tegen terrorisme en de helft voor cultuur. Hij wil in de moeilijke wijken mensen opnieuw het belang van cultuur doen inzien, gezamenlijke waarden, weg van de barbarij. Prachtig vind ik dat.” Wat Sam Touzani vorige week in deze rubriek bepleitte, wordt in Italië gedaan. Laurette Onkelinx vindt het prachtig, en niet alleen zij. (De Standaard, 5 december 2015)

“Het administratief opleggen van een enkelband, dat vind ik een gruwel. Daarmee kan ik als burgemeester een enkelband opleggen aan iemand die oppositie tegen mij voert. Ik maak er nu een karikatuur van, maar op de duur belanden we in een DDR-staat. We mogen geen minderheden onterecht gaan beschuldigen onder het mom van de radicalisering.” Een wijze opmerking van Hans Bonte, nochtans als geen ander bezorgd om de Syriëstrijders. Principieel verwerpelijk vragen we ons ook af hoe men dit praktisch zou realiseren. Nu al loopt de toekenning van en de controle op de enkelband mank, wil België opnieuw het etiket failed state krijgen? (Gazet van Antwerpen, 5 december 2015)

“Vriend en vijand zijn het erover eens dat de aanpak van Sarkozy niet gewerkt heeft. Het overnemen van de ideeën van het Front National heeft het Front National juist een serieus aanzien gegeven en Les Républicains alleen maar het imago van ‘na-aper’ opgeleverd.” Bart De Wever lijkt die les niet begrepen te hebben. (De Standaard, 8 december 2015 – Lees ook: Marc Hooghe)

“In plaats van mensen te vragen meer te doen, zou u de vraag beter omdraaien. Want hoe gaat u op uw Vlaamse klimaattop uitleggen dat het prima is om auto’s delen terwijl u weigert het systeem van bedrijfswagens af te schaffen? En hoe legt u uit aan al die mensen die samen in duurzame energie willen investeren dat u mikt op 600 windmolens in 2020, maar dat er ondertussen 686 windmolens niet gebouwd worden omdat ze wachten op een milieuvergunning? Hoe gaat u op uw klimaattop uitleggen dat uw federale spiegelcoalitie het monopolie van een mogelijke energietransitie niet alleen op de lange baan schuift maar ook in handen legt van Engie, nota bene een Franse energiegigant, terwijl alle Vlaamse energiecoöperaties achterblijven in rechtsonzekerheid? Hoe zal u verklaren dat u een taks laat invoeren die grootverbruik van elektriciteit minder belast dan kleinverbruik? En waarom snoeide u in de budgetten van de energiesnoeiers terwijl ze inzetten op energiebesparing bij iedereen en kansen boden op jobs voor laaggeschoolden? Hoe gaat u op uw klimaattop uitleggen dat u Repair Cafés geweldig vindt, dat u wil inzetten op een circulaire economie maar dat u tegelijkertijd de luttele 25.000 euro subsidies voor het project alweer schrapte? Al die anomalieën maken een oproep voor een Vlaamse klimaattop weinig geloofwaardig.” Tine Hens vindt de oproep van Geert Bourgeois voor een beter klimaat nogal ongelukkig. (De Standaard, 8 december 2015)

“Het is vooral vreemd dat de Vlaams-nationalisten zo kritisch zijn over de miljardentransfer naar Wallonië, maar deze nieuwe transfer naar het buitenland lijken aan te moedigen.” Jonathan Holslag, nochtans geen linkse tafelspringer, maakt het economisch beleid van de N-VA met de grond gelijk. (De Morgen online, 9 december 2015)

“Vanaf volgende week kunnen de Antwerpenaars vanaf 19.30u rechtstreeks de gemeenteraad volgen vanachter hun computer. (…) Niet dat het zo’n spetterende televisie gaat geven. De kijker krijgt telkens de spreker te zien, maar mist wel wat er voor de rest gebeurt. Geen beelden van een geërgerde burgemeester De Wever die vindt dat gemeenteraadslid X of Y hem weer ‘onterecht’ zwart wil maken.” De beelden zijn te zien op https://www.antwerpen.be/nl/overzicht/openbaarheid-van-be.... Er kunnen tot 20.000 mensen tegelijk kijken. Vanaf volgend jaar zouden ook de gemeenteraadscommissies via livestream te volgen zijn. (Gazet van Antwerpen, 11 december 2015)

08-12-15

NOG 110 FRANSE GEMEENTEN ZONDER ÉÉN FN-STEM

Ontgoocheld in de rechtse en linkse partijen (foto 1: FN-militant met op zijn rechterarm een tatoeage van Che Guevara), stemden de Fransen bij de eerste ronde voor de regionale verkiezingen in ruime mate voor het Front national (FN).

Van boven naar beneden, van links naar rechts op de landkaart (foto 2, de regio's met het FN als eerste in donkerblauw, klassiek rechts in lichtblauw en klassiek links in het toepasselijke roze) zien de scores van het FN er als volgt uit. Nord Pas-de-Calais Picardie: FN met Marine Le Pen 41 %, Union de la Droite (DR) 25 %, Union de la Gauche (DG) 18%. Alsace Champagne Ardennes Lorraine: FN met Florian Phillipot 36 %, UD 26 %, Parti Socialiste 16 %. Centre Val de Loire: FN met Philippe Loiseau: 30 %, UD 26 %, UG 24 %. Bourgogne Franche-Comté: FN met Sophie Montel 31 %, UD 24 %, UG 23 %. Languedoc-Roussillon Midi-Pyrénées: FN met Louis Aliot 32 %, UG 24 %, DR 19 %. Provence Alpes Côte d’Azur: FN met Marion Maréchal-Le Pen 41 %, UD: 27 %, UG 17 %.

Daarmee werd de kiespeiling waarvan we zaterdag de resultaten publiceerden bevestigd: in deze zes van de dertien regio’s was voorspeld dat het FN als eerste uit de stembus zou komen. De enige afwijking op de kiespeiling was dat links niet alleen als eerste uit de stembus kwam in Bretagne (UG 35 %, DR 23 %, FN met Gilles Penelle 18 %), maar ook in Aquitaine Limousin Poitou Charentes (met 30 % voor UG, 27 % voor UD en 23 % voor het FN met Jacques Colombier). Ook in het vooraf niet gepeilde Corsica en de overzeese gebiedsdelen is links het sterkst.

Klassiek rechts haalt het (ook weer van boven naar beneden, van links naar rechts kijkend op de landkaart) in Normandie met voor UR 27,9 %, FN met Nicolas Bay 27,8 %, UG 23,5 %. Île-de-France: UD 31 %, UG 25 %, FN met Wallerand de Saint Just 18 %. Pays de la Loire: UD 33 %, UG: 26 %, FN met Pascal Gannat 21 %. Auvergne Rhône-Alpes: UD 31 %, FN met Christophe Boudot 26 %, UG 24 %. In Normandië is het dus maar kantje boordje of rechts dan wel extreemrechts de grootste partij is. Over het algemeen doet rechts het trouwens minder goed dan verhoopt, en links beter dan verwacht (maar natuurlijk slechter dan bij de regionale verkiezingen vijf jaar eerder).

Voor de tweede ronde is het eerst de vraag welke lijsten die meer dan 10 % behaalden zich opnieuw presenteren bij de tweede stemronde. De Parti Socialiste zegt zich te zullen terugtrekken in drie regio’s, wat de kansen verhoogt dat klassiek rechts het er toch nog haalt op extreemrechts. In ‘Nord Pas-de-Calais Picardie’ en 'Provence Alpes Côte d’Azur’ trekt de PS zich terug, in ‘Alsace Champagne Ardennes Lorraine’ weigert plaatselijk PS-kopman Jean-Pierre Masseret de richtlijn vanuit Parijs te volgen en zich terug te trekken. Bij Les Républicains van Nicolas Sarkozy wil men geen enkele lijst terugtrekken. Liever extreemrechts aan de macht en nog enkele klassiek rechtse verkozenen, dan links aan de macht en geen klassiek rechtse verkozenen.

Tweede vraag is hoe de stemmenoverdracht zal gebeuren? Wat gaan de kiezers doen die zondag niet meer voor hun eerste keuze kunnen stemmen? Derde vraag is: wat doen de afwezigen? Bij de eerste stemronde ging maar de helft van de kiezers stemmen, een mobilisatie van die potentiële kiezers kan dus ook nog een verschil in stemmen maken in de tweede stemronde.

Van 25 % bij de Europese Verkiezingen in 2014 is het FN nu gegroeid tot 27,8 % van de stemmen, tegen 27,3 % voor klassiek rechts en 23,6 % voor klassiek links. Natuurlijk heeft het FN geprofiteerd van de zaken die de jongste weken en maanden in de actualiteit stonden (de vluchtelingenstroom, de terreuraanslagen…), maar het verklaart niet alles. De Parijse burgemeester Anne Hildago wees er in een tweet op dat in de buurten in Parijs die het zwaarst te lijden hadden van de jongste terreuraanslagen het FN maar matig scoort. Het probleem zit dieper.

Met klassieke links sinds de jongste drie jaren aan de macht steeg de werkloosheid in Frankrijk nog met een 700.000 mensen. Maar de tien jaren dat klassiek rechts voordien aan de macht was, gaf Frankrijk evenmin zekerheid op economisch, sociaal en cultureel vlak. Zowel klassiek links als klassiek rechts moeten dan ook nog goed nadenken en anders gaan reageren willen ze vermijden dat het FN overal de plak zwaait.

In meer dan 19.000 steden en gemeenten (op de 36.700) is het FN als grootste partij uit de stembus gekomen. Wie toch nog een huisje wil kopen of huren in Frankrijk: er zijn nog 110 gemeenten, meestal heel kleine gemeenten, waar geen enkele kiezer voor het FN stemde.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

05-12-15

ZWARTE VLOEDGOLF BEDREIGT FRANKRIJK

Morgen kunnen de Fransen naar de stembus gaan voor de eerste ronde bij de regionale verkiezingen. Werd aanvankelijk gedacht dat het Front national (FN) als eerste uit de stembus zou komen in één van de regio’s in het noorden en één van de regio’s in het zuiden van Frankrijk, intussen dreigt het FN in zes van de twaalf regio’s op het vasteland als eerste uit de stembus te komen.

Exacte vergelijkingen met de vorige regionale verkiezingen zullen niet mogelijk zijn omdat de eenentwintig regio’s op het vasteland herleid zijn naar twaalf. Met het eiland Corsica en de overzeese gebiedsdelen Guyana, Martinique, Guadeloupe en La Réunion komt men nu in totaal uit op dertien regio’s. Alvast op het vasteland gaat het FN overal vooruit. Bij een peiling van Le Monde komt het FN landelijk uit op 30 % van de stemmen, de klassiek rechtse partijen op 29 %, de klassiek linkse partijen op 22 %, de groenen op 6 %, het Front de Gauche op 4,5 %, Debout la France (een afsplitsing van het rechtse RPR) op 3,5 % en meerdere andere partijen samen 5 % (waarvan 1 % voor Lutte ouvrière). Per regio geeft de peiling bij 23.061 Fransen volgend resultaat (op dit kaartje kan je volgen waar de regio’s liggen, met welke hoofdstad), voorop de regio’s waar het FN aan de leiding staat.

Nord Pas-de-Calais Picardie: FN met Marine Le Pen als lijsttrekker: 40 %; Union de la Droite (UD): 25 %; Union de la Gauche (UG): 20 %. Provence Alpes Côte d’Azur: FN met Marine Le Pens nichtje Marion Maréchal-Le Pen: 40 %; UD: 30 %; UG: 16 %. Alsace Champagne Ardenne Lorraine: FN met de ‘linkse’ nr. 2 Florian Philippot: 35 %; UD: 29 %; Parti Socialiste: 16 %. Languedoc-Roussillon Midi-Pyrénées: FN met Marine Le Pens levenspartner Louis Aliot: 34 %; UG: 23 %; UD: 20 %. Bourgogne Franche-Comté: FN met Sophie Montel: 32 %; UD: 24 %; UG: 22%. Centre Val de Loire: FN met Philippe Loiseau: 31 %; UD: 29 %; UG: 22 %.

De regio’s met klassiek rechts aan de kop: Auvergne Rhône-Alpes: UD: 32 %; FN met Christophe Boudot: 29 %; UG: 23 %. Pays de la Loire: UD: 32 %; UG: UG: 27 %; FN met Pascal Gannat: 25 %. Île-de-France: UD: 32 %; UG: 23 %; FN met Wallerand de Saint Just: 21%. Normandie: UD: 31 %; FN met Nicolas Bay: 31 % (op een paar stemmen na dus evenveel als klassiek rechts); UG: 20,5 %. Aquitaine Limousin Poitou-Charentes: UD: 29 %; UG: 27 %; FN met Jacques Colombier: 26 %. En de enige plaats waar klassiek links aan de leiding staat: Bretagne: UG: 29 %; UD: 24 %; FN met Gilles Pennelle: 22 %.

Links mobiliseert het slechtst voor de verkiezingen. Slechts 50 % van wie links zou stemmen overweegt effectief te gaan stemmen, tegen 55 % voor wie rechts zou stemmen. Het is de klassieke verhouding tussen de aanhangers van de regeringspartijen en van de oppositie. Kiezers voor extreemrechts zijn met 58 % die effectief zou gaan stemmen het meest gemotiveerd om morgen naar het stemlokaal te trekken. Het FN gaat overal vooruit in de kiespeiling, ook waar de partij niet de grootste is. Rechts verliest terrein.

Tot aan de aanslagen in Parijs was de werkloosheid de grootste zorg van de Fransen. Na 13 november is de veiligheid de voornaamste zorg geworden (bij bijna 40 % van de Fransen, tegen minder dan 30 % nog steeds de werkloosheid). En als het om maatregelen gaat om de veiligheid te verhogen, geeft men meer vertrouwen aan extreemrechts (23,2 %) dan aan rechts (15,5 %). Het FN trekt eerder mannen aan (33,8 %) dan vrouwen (26,8 %). In alle leeftijdsgroepen behalve bij de meer dan 65-jarigen is het FN de grootste partij. Zo ook bij de arbeiders (45,6 % van de kiesintenties) en de bedienden (40,8 %). Bij de ambtenaren is het bereik even groot als voor de PS.

Vanzelfsprekend is er ook wel verzet tegen de machtsgreep die dreigt plaats te vinden. In het noorden van Frankrijk hebben de kranten van de Belgische groep Rossel La Voix du Nord, Le Courrier picard, Nord-Eclair en het katholieke La Croix du Nord hun lezers deze week vanop de voorpagina uitgelegd waarom een overwinning voor het FN hen verontrust (foto), en waarom Marine Le Pen en het FN niet zijn wie ze zeggen te zijn. Het ware gezicht van het FN in de regio was een andere titel. Marine Le Pen was daar niet mee opgezet, maar de kranten waren al even kritisch toen het mis liep met een aantal PS’ers.

Ook de vakbonden mobiliseren tegen het FN, terwijl het patronaat eveneens afkerig staat van het FN. “Het is geen verantwoord economisch programma”, zei Pierre Gattaz, de patron des patrons dinsdag. Verwijzend naar het sluiten van de grenzen voegde Gattaz er nog aan toe dat “het niet is door op onszelf terug te plooien dat we er gaan geraken”. Bij de vakbonden hebben ze nog andere argumenten tegen Marine Le Pen & Co. Maar het zwakke punt is als men vakbondsmilitanten vraagt wat hun alternatief is. “Onze mensen kunnen dan soms moeilijk antwoorden”, geeft CFDT’er Jean-Louis Malys toe.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

21-09-15

FRANSE ÉN VLAAMSE EXTREEMRECHTSE BRANDSTICHTER: 3 JAAR CEL

Voorbije woensdag, daags nadat Marine Le Pen te gast was bij het Vlaams Belang, werd Adrien Desport (links op foto 1, samen met Marine Le Pen) in Meaux (Frankrijk) tot drie jaar cel veroordeeld voor het in brand steken van dertien auto’s… waarmee Desport de onveiligheid in de streek wou aantonen. Op het ogenblik van de feiten was hij de nr. 2 van Marine Le Pens partij in het departement Seine-et-Marne. Toevallig dezelfde straf werd de voorbije zomer uitgesproken in Dendermonde voor brandstichting door een Vlaamse rechtsextremist. De man die opriep moskeeën in brand te steken, stichtte alvast brand bij een buurman.

 

We signaleerden hier reeds de belevenissen van Adrien Desport (25 j.). Tot het duidelijk was dat een rechtszaak zou volgen, was Adrien Desport de nr. 2 van het Front national (FN) in het departement Seine-et-Marne, ten oosten van Parijs. Desport moest zich voor de rechtbank verantwoorden voor het in brand steken van dertien auto’s en andere beschadigingen aan privé-eigendom in Mitry-Mory in de nacht van 8 op 9 april. Na zijn eigen vandalenstreken trok Adrien Desporte de straat op om in een FN-pamflet de onveiligheid in Mitry-Mory en de laksheid van het (door een communistische burgemeester geleide, nvdr.) gemeentebestuur aan te klagen. Nadat op het huis van een FN-militante Hoer en een swastika was getagd, en op de auto van een andere FN-militant anti-FN zone, opende het FN een onderzoek naar de feiten… en kwam uit op Adrien Desport als leider van een groep die deze vandalenstreken pleegde

 

Eerder had Adrien Desport al de plaatselijke pers gehaald omdat hij tijdens een plaktocht voor het FN was overvallen door politieke tegenstanders. Althans dat beweerde hij. Later bleek het een verzonnen verhaal te zijn. Vorige week woensdag 16 september veroordeelde de rechtbank van Meaux Adrien Desport tot vier jaar cel, waarvan één jaar voorwaardelijk, voor het in brand steken van dertien auto’s, valse aangifte van agressie, samenzwering en gebruik van drugs. In het zicht van de rechtszaak in Meaux werd Adrien Desport uit het FN gezet, maar eerder was een veroordeling voor verboden wapendracht geen belemmering voor Desports carrière bij het FN. “Wapendracht waarmee hij schrik aanjaagde”, getuigde Desports voormalige vriendin. Vijf medebeklaagden kregen straffen van zes maanden met uitstel tot achttien maanden effectieve gevangenisstraf. De straf van alvast drie jaar effectief cel voor Adrien Desport komt toevallig overeen met de straf die de rechtbank van Dendermonde op 23 juni uitsprak voor een andere extreemrechtse brandstichter.

 

Het Laatste Nieuws meldde: “Yves DW (47 j.) uit Dendermonde vliegt voor drie jaar in de gevangenis. Op 14 juli vorig jaar stak hij een matras in brand in een berging op de gelijkvloerse verdieping van een flatgebouw op de Noordlaan 117 in Dendermonde. Het vuur richtte veel schade aan, maar gelukkig werd de brand snel ontdekt door de buurt. Uit voorzorg werden alle bewoners geëvacueerd. Niemand raakte gewond. ‘Oorzaak was een uit de hand gelopen ruzie met mijn buurman’, vertelde DW tijdens zijn proces. ‘Ik was gefrustreerd en ben door het lint gegaan. Ik dacht eigenlijk dat de matras niet zou branden, maar ik heb me vergist.’ DW was onder invloed van alcohol op het ogenblik van de feiten. Het Openbaar Ministerie tilt zwaar aan wat gebeurd is. ‘Dit had fataal kunnen zijn voor de bewoners van het flatgebouw’, meent de openbaar aanklager. ‘Blijkbaar beseft de beklaagde de ernst van zijn daden niet. Er zijn andere manieren om frustraties af te reageren.’ Omdat DW eerder al veroordeeld werd, kon hij geen uitstel van straf meer krijgen.”

 

Yves DW (links op foto 2, samen met Chantal Meerkens waarover zo dadelijk meer) is een bekende figuur in extreemrechtse tot neonazistische kringen. Geboren op 23 december 1968 (pas eind dit jaar wordt hij 47 j.) groeide hij op in Dendermonde. Het grootste deel van zijn beroepsloopbaan bracht hij in het buitenland door, voor Time Sharing van in Gran Canaria tot in Thailand. Sinds een achttal jaren is hij terug in Vlaanderen. AFF/Verzet merkte Yves DW op 20 september vorig jaar een eerste keer op bij een delegatie van de Autonome Nationalisten die een manifestatie van Constant Kusters Nederlandse Volks-Unie (NVU) in Den Haag ging ondersteunen. Uit een Facebookdiscussie blijkt dat Yves DW (‘Wesp’ voor de vrienden) evenwel al eerder vertrouwd was met het neonazistisch milieu. Yves DW dook nadien nog meerdere keren op samen met de Autonome Nationalisten en in januari dit jaar werd hij gepromoveerd tot ‘kringleider Oost-Vlaanderen’ van de NVU. De enige andere ‘kringleider’ van de NVU in Vlaanderen is Autonome Nationalisten-leider Christian Berteryan. Ook nog in januari dit jaar liet DW zich opvallen door op zijn Facebookpagina een duidelijke oproep te plaatsen om moskeeën in brand te steken.

 

Op 1 juni werd Yves DW een laatste keer gezien als Autonome Nationalist bij een actie tegen asielzoekers van Nation en ‘Vlaanderen Identitair’ in Brussel. Intussen liep Yves DW ook in Nederland in de kijker waar hij neonazi’s opzocht en hij met hen onder andere op een begraafplaats hulde bracht aan de gesneuvelde SS’ers. Yves DW was hierbij in het gezelschap van Chantal Meerkens, contactpersoon voor Vlaanderen van de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force (RVF), mede-oprichtster van de Autonome Nationalisten maar daar intussen weg omdat ze zoals vele anderen overhoop ligt met Christian Berteryan. Begin juli verdween de naam van Yves DW als ‘kringleider’ op de website van de NVU.

 

Het is niet bekend of Yves DW in beroep is gegaan tegen het vonnis in Dendermonde. De rechtbank van Dendermonde wil ons daar niet over informeren. Alleszins liep Yves DW zaterdag mee in de Voorpost-betoging tegen onverdoofd slachten, zo blijkt uit een foto die achteraf op sociale media opdook. Yves DW op de Voorpost-betoging, maar niet in het gezelschap van Christian Berteryan die naar gewoonte achteraan de betoging bengelde. Een oproep verspreiden om moskeeën in brand te steken en opstappen in een betoging tegen onverdoofd slachten (“ritueel slachten”, zoals Voorpost dat noemt), daar zit een logica achter. Oproepen tot brandstichting en zelf betrokken zijn bij brandstichting, daar zit ook een logica achter.

17-09-15

GRENZEN STELLEN. HOE DOE JE DAT ?

Bij het Vlaams Belang zijn ze in hun nopjes over het colloquium over soevereiniteit dat de partij dinsdagavond 15 september in het Vlaams Parlement in Brussel organiseerde. Met dank aan Marine Le Pen die zorgde voor een ongeziene mediabelangstelling met interviews in kranten van De Morgen tot Het Laatste Nieuws, interviews op televisie van VRT tot VTM, en livestream op websites. Alleen van langsgaan bij Terzake kwam niets in huis… door de staking van de VRT-vakbonden.

 

“Soms krijgen we te vroeg gelijk”, zei Tom Van Grieken dinsdagmorgen in De Standaard. “Al enkele weken geleden pleitten we voor het herinvoeren van nationale grenscontroles en legden we de nadruk op het failliet van het Schengenverdrag. We zagen die massale migratie aankomen. Met dit colloquium etaleren we ons als visionaire politici.” Hebben de “visionaire politici” (sic)  van het Vlaams Belang er al over nagedacht hoe het “grenzen stellen” los van de blabla praktisch moet?

 

“Wij hebben nochtans goede ervaringen met grenscontroles”, gekscheert Bert Verhoye bij Apache. “Mijn overgrootvader bezorgde destijds zijn gezin welstand door met een zwaarbeladen fiets boter te smokkelen aan de Hollandse grens. In 1940 werd onze grens met Duitsland zelfs bewaakt door het leger. Na acht dagen lag onze grens met Duitsland halverwege Frankrijk, maar dit terzijde.” En hoe moet het nu? “Bel eens met Bekaert in Zwevegem en bestel 2.000 kilometer pinnekesdraad.” “Bekaert is niet meer in Zwevegem maar in Maleisië.” “Laat het dan maar. Subiet komen die camions met pinnekesdraad uit Maleisië hier aan en vragen al de chauffeurs asiel.”  “En grenspalen (foto). Waar zijn onze oude grenspalen?” “Die staan nu bij antiquairs.”  

 

Sommige grenspalen staan er nog, blijkt uit een tweet van Koen Hostyn. Maar daarmee is de bewaking van onze grenzen nog niet geregeld. Dat bevestigde gisteren ook een oud-douanier met 44 jaar dienst in Gazet van Antwerpen. “Als er nu weer grenscontroles zouden komen, zouden dat controles op het personenverkeer zijn. Maar wat gebeurt er dan? Kijk naar Zeebrugge, waar de vluchtelingen zich in vrachtwagens proberen te verbergen. Die komen niet meer te voet, he. Dus moeten er ook weer voertuigen gecontroleerd worden en gaan we weer vrachtwagens moeten tegenhouden. Dat is geen goede zaak.” En wie moet het dan doen? “Er zijn geen douaniers meer. In Antwerpen, Zeebrugge en Zaventem zijn er al veel te weinig. De politie inzetten? Vergelijk dat met een staking in de gevangenis. Dat kan maar in beperkte mate en heel tijdelijk.”

 

Grenzen stellen? Het Vlaams Belang en anderen zwijgen ook over het grenzen stellen aan de desinformatie die via de sociale media verspreid wordt. Voorbije maandag 14 september deelde onder andere Vlaams Belang-parlementslid Jan Penris op Facebook een video-opname van “vluchtelingen” die recent met een “IS-vlag” in de hand de politie te lijf gaan. De Morgen, maar ook bijvoorbeeld Het Belang van Limburg, weerlegden dinsdag het verhaal. Het gaat niet om vluchtelingen maar om allochtonen, het is geen recente opname maar drie jaar oud beeldmateriaal, het is waarschijnlijk geen IS-vlag, en het is een reactie op een anti-islambetoging. Is intussen een rechtzetting verschenen op de Facebookpagina van Jan Penris? Natuurlijk niet.

 

Grenzen stellen? Awel, Vlaams Belang en anderen: geef het goede voorbeeld. Wees consequent. Stel een grens in op uw denken en handelen. Alleen nog realistische voorstellen, menswaardige voorstellen, en geen foute informatie meer. Voor dit laatste kan alvast de niet-politieke Hoax-Wijzer een hulp zijn. Het zou dan natuurlijk stil worden bij een aantal politieke partijen en bevriende sociale media. Maar het zou wel helpen om te vermijden dat mensen meningen verspreiden als “Kankervolk. Smerige, bruine troep” en “Het is allemaal stront, van mij mogen die vluchtelingen allemaal verzuipen” en een mes klaar houden (video vanaf 1’45”).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vluchtelingen, le pen, van grieken, penris |  Facebook | | |  Print

16-09-15

JONGE EN ENERGIEKE BETOGING TEGEN KOMST MARINE LE PEN

brussel,le pen,actiebrussel,le pen,actieOp slechts enkele tientallen meters van de Lokettenzaal van het Vlaams Parlement waar Vlaams Belang-militanten, voor de gelegenheid in stadskledij, zich verdrongen om Marine Le Pen te zien, verzamelden zich gisteren, dinsdag 15 september, een driehonderdtal antifascisten (grotere versies foto’s hiernaast: foto 1, foto 2).

 

Buren toonden hun sympathie met de antifascistische manifestatie. Aan een van de gebouwen aan het Surlet de Chokierplein waar verzameld werd, werd een reuzegrote spandoek neergelaten om duidelijk te maken dat ze in de buurt liever duizend vluchtelingen onthalen dan één nazi (foto). Er werd rot fruit gegooid richting Lokettenzaal, maar na de boerenbetoging een paar dagen eerder werd het door de Brusselse politie met de glimlach onthaald (foto). Voor de mensen die de Lokettenzaal verlieten na het 'colloquium' met Marine Le Pen was het opletten hoe te stappen wegens het rot fruit.

 

Een tiental sprekers namen bij de tegenbetogers kort het woord. Op een vertegenwoordigster van het (Brusselse) Anti-Fascistisch Front na allen in het Frans. Ook Geert Cool van het organiserende Blokbuster (foto) sprak in de taal van Molière. Wat hij overigens in perfect Frans deed. De grootste groep Brusselaars zijn Franstalig, en dat weerspiegelde zich dan ook bij de manifestanten alhoewel er toch ook een grote groep Vlamingen aanwezig was. Maar de betogers waren vooral jong. La jeunesse antifasciste, of liever: les jeunesses antifasciste want de jongeren waren zowel autochtonen als jongeren uit de migratie, zowel uit jongerenorganisaties als uit studentenverenigingen en vakbondsorganisaties, als individuele jongeren.

 

In een aantal toespraken en slogans* werd de link gelegd met de strijd tegen het kapitalisme, kapitalisme dat het fascisme baart. Fascisten, of het bij ons dan wel in Griekenland is, hebben nog nooit bijgedragen tot de oplossingen die er toe doen. Ze blijven thuis als strijd wordt geleverd tegen de afbraak van sociale verworvenheden. Liever op straat komen tegen de ‘islamisering’ dan tegen de facturenregering-Bourgeois en de besparingsregering-Michel.

 

Wie gisteren ook thuis bleef, waren de militanten van Nation. Toen het Vlaams Belang voor een verkiezingsmeeting vorig jaar de komst van Marine Le Pen aankondigde, en ook toen hiertegen geprotesteerd werd, gingen Nation-militanten op de vuist met antifascisten. Deze keer bleven Pascal Cornet & Co weg. Kwestie hun aard even niet bloot te geven nu in oktober de rechtszaak vervolgd wordt voor het door zes Nation-militanten in elkaar slaan van een Poolse dakloze. Eén van de zes is intussen weg bij Nation, en de anderen bleven gisteren van de straat weg. Als het goed is, zeggen we het ook.

 

Toevallig zagen we maandagavond nog televisiebeelden van betogingen van het (Antwerpse) Anti-Fascistisch Front (AFF) en vervolgens Antwerpen Helemaal Anders (AHA) eind jaren tachtig tot begin jaren negentig. Volgens de VRT-commentaarstemmen betogingen met 3.000 tot 5.000 deelnemers. Daar zijn we nu ver van af, maar het enthousiasme om te manifesteren tegen extreemrechts is er weer.

 

 

 

* De meest gehoorde slogans waren: F comme fasciste et N comme nazi. À bas, à bas le Front national, Derrière le fascisme se cache le capital, la lutte antifasciste est internationale, Première, deuxième, troisième génération: nous sommes tous des enfants d’immigrés, C’est pas les immigrés qu’il faut virer, c’est le capitalisme qu’il faut éliminer, Résistance international, contre le fascisme et le capital, La jeunesse emmerde le Front national en Alerta, Alerta, Antifascista.

00:13 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brussel, le pen, nation, actie |  Facebook | | |  Print

14-09-15

BETOGING TEGEN MARINE LE PEN IN BRUSSEL

Morgen, dinsdag 15 september, organiseert het Vlaams Belang een tweede colloquium in een reeks van drie over Identiteit, Soevereiniteit en Vrijheid. Het zal dan de tweede keer zijn dat het Vlaams Belang Marine Le Pen naar Brussel probeert te halen. De vorige keer, in de aanloop voor de verkiezingen op 25 mei 2014, moesten de aanwezigen zich tevreden stellen met een videoboodschap. Allicht komt Marine Le Pen deze keer wel, blij dat ze haar problemen in Frankrijk kan ontvluchten. Tegen de komst van Marine Le Pen wordt morgen betoogd (foto), met vertrek aan het Surlet de Chokierplein (Madou, vlakbij de hoofdzetel van het Vlaams Belang), met het Europees Parlement aan het Luxemburgplein als eindpunt.

 

Marine Le Pen heeft dan wel haar vader Jean-Marie Le Pen buitengegooid, het Front national (FN) waarvan ze voorzitter is blijft nog altijd een extreemrechtse partij gesticht door – buiten Jean-Marie Le Pen – een oud-lid van de Waffen SS (Léon Gaultier), een oud-lid van de SS-divisie Charlemagne (Pierre Bousquet), een oud-militair veroordeeld voor collaboratie met de nazi’s (François Brigneau) en een ‘vader’ van het negationisme (François Duprat). Omdat het genant is, vermijdt Marine Le Pen herinneringen aan de jaren veertig van de vorige eeuw op te roepen. Maar in haar taalgebruik is ze dezelfde als diegenen die de voor Adolf Hitler vluchtende Joden niet wilden herbergen.

 

Voorbije dinsdag reageerde Marine Le Pen op de aankondiging van de Franse president François Hollande om de volgende twee jaren 24.000 vluchtelingen extra te onthalen. “Ik”, zo zei Marine Le Pen, “heb televisiebeelden gezien van de clandestienen (sic) die via Hongarije op weg waren naar Duitsland. Dat waren voor 99 % mannen. En dan denk ik: als mannen hun land verlaten en hun familie achterlaten, dan is dat niet om vervolging te ontvluchten. Dat is vanzelfsprekend om economische redenen.” Voor Marine Le Pen moeten de vluchtelingen daarom systematisch teruggestuurd worden naar hun land van herkomst, desgevallend naar een land in de eigen regio. Het Vlaams Belang denkt niet anders.

 

Cijfers van Unicef, toch niet een linkse organisatie, spreken de bewering van Marine Le Pen over 99 % mannen tegen. Tellingen in Oost-Europa spreken van 1/3 vrouwen bij de vluchtelingen en 1/4 kinderen. Er zijn nog andere cijfers in omloop, maar geen enkel bevestigt de inschatting van Marine Le Pen. Komt daarbij dat niet weinig vluchtelingen Syriërs zijn, die zowel Islamitische Staat als het nog moordadiger regime van de Syrische president Bashar al-Assad ontvluchten. Marine Le Pen is bijgevolg al even dubbelhartig als Filip Dewinter: vriendje van de Syrische president en tegen al wie zijn terreur, en dat van Islamitische Staat, wil ontvluchten.

 

De kans dat Marine Le Pen op het colloquium van het Vlaams Belang in Brussel tegengesproken wordt, is bijzonder klein. En Marine Le Pen zal het ook appreciëren dat niemand er zal zeuren over de financiën van het FN. In Parijs is dat anders. Vorige week woensdag werden acht personen in staat van verdenking gesteld voor misbruik van geld voor verkiezingscampagnes. Onder hen Frédéric Chatillon, directeur van het bedrijfje Riwal, oud-leider van de Groupe Union Défense (GUD, een extreemrechtse studentenorganisatie) en persoonlijke vriend van Marine Le Pen, en Jean-François Jalkh, vice-voorzitter van het FN.

 

Bij de laatste verkiezingen kregen 525 FN-kandidaten het voorstel om een ‘campagnekoffer’ aan te kopen voor 16.650 euro. Daarvoor kregen ze een aantal flyers, affiches en een website. Het geld dat gespendeerd wordt aan verkiezingscampagnes kan teruggevorderd worden van de Franse staat als minstens 5 % van de stemmen wordt vergaard, maar de Franse justitie vermoed dat de reële kosten van de ‘campagnekoffer’ overgefactureerd zijn. Dat men dus meer wilde terugvorderen dan de werkelijke kosten. Daarenboven werden de FN-kandidaten verplicht om zo’n ‘campagnekoffer’ aan te kopen, of ze zouden niet op de FN-lijsten geraken. Wat ook al niet kan volgens de Franse kieswetgeving. Ten derde: de kandidaten konden het geld voor de aankoop van de 'campagnekoffer' lenen via 'Jeanne', een financiële constructie van Marine Le Pen waarmee de intresten op het geleend bedrag ook al gerecupereerd konden worden bij de Franse staat. Justitie vermoed dat zo tien miljoen euro scheef werd geslagen door het bedrijfje Riwal en door 'Jeanne'. 

 

Uiteraard speelt het FN de vermoorde onschuld. FN-penningmeester Wallerand de Saint-Just kondigde woensdag aan de Franse justitie voor het onderzoek naar de financiering van de FN-verkiezingscampagne aan te klagen, en 200.000 euro schadevergoeding hiervoor te eisen. Over de overfacturering van de campagnekosten kon Wallerand de Saint-Just niets zeggen omdat hij de cijfers van de Franse justitie nog niet kent; het verplicht zijn van de aankoop van de ‘campagnekoffer’ weerlegde Wallerand de Saint-Just met dat 40 van de 525 geviseerde FN-kandidaten geweigerd hebben de ‘campagnekoffer’ aan te kopen. Alsof 7,6 % van de FN-kandidaten opweegt tegen wat 92,4 % van de FN-kandidaten begreep.

 

Betoging tegen de komst van Marine Le Pen: Dinsdag 15 september, vertrek om 19.00 uur aan het Surlet de Chokierplein in Brussel. Organisatie: Blokbuster, Jeunes Organisés & Combatifs (JOC) en anderen.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

22-08-15

JEAN-MARIE LE PEN UIT HET FN GEZET

Vergelijkingen lopen altijd ergens mank, maar stel dat het partijbureau van het Vlaams Belang partijoprichter Karel Dillen uit de partij zou zetten. Het zou straffe kost zijn. Het is nochtans wat nu is gebeurd met Jean-Marie Le Pen bij het Front national (FN) in Frankrijk. Een verschil is natuurlijk dat Karel Dillen nadat hij in 1996 het voorzitterschap van zijn partij doorgaf aan Frank Vanhecke de media niet opzocht om verklaringen af te leggen. Bij Jean-Marie Le Pen, FN-voorzitter af sinds 2011, is dat anders (foto: Jean-Marie Le Pen, met naast hem Bruno Gollnisch, donderdag in Nanterre).

 

Na meer dan drie uren debat, in de hoofdzetel van het Front national (FN) in Nanterre, besloot het uitvoerend bureau van het FN “met de vereiste meerderheid” Jean-Marie Le Pen uit te sluiten als lid van de partij die hij heeft gesticht. “De gemotiveerde beslissing zal binnenkort aan mijnheer Le Pen bezorgd worden”, laat het FN in een persmededeling weten. Maar het is duidelijk dat Jean-Marie Le Pen nu de prijs betaalt voor het negeren van de waarschuwingen sinds hij in april bij Radio Monte Carlo herhaalde dat de gaskamers maar een detail in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog zijn, en in het rechtse rioolblad Rivarol onder andere zei dat de collaborerende generaal Pétain voor hem geen verrader is.

 

Er volgde een kletterende ruzie tussen Jean-Marie Le Pen en dochter en nieuwe partijvoorzitter Marine Le Pen. Overigens niet de eerste ruzie in de familie-Le Pen. Jean-Marie Le Pen werd geschorst als partijlid; zijn erevoorzitterschap van de partij zou hem ontnomen worden na een statutenwijzigingen waarover de FN-leden per brief konden stemmen. Hilarisch was hoe Jean-Marie Le Pen de 1 mei-bijeenkomst van het FN in Parijs verstoorde, en tot driemaal toe gelijk kreeg van de rechtbank toen Jean-Marie Le Pen zijn schorsing als partijlid aanvocht. Intussen werd wel duidelijk dat de overgrote meerderheid van FN-leden en -kiezers vindt dat het hoogtijd is voor de 87-jarige Jean-Marie Le Pen om zich terug te trekken uit het actieve politieke leven.

 

Donderdag kwam het uitvoerend bureau van het FN bijeen in afwezigheid van Marine Le Pen en rechterhand van Marine Le Pen Florian Philippot, als homo en wat nog allemaal niet fel gecontesteerd door Jean-Marie Le Pen. Waren wel aanwezig: voorzitter van de bijeenkomst Jean-François Jalkh, secretaris-generaal Nicolas Bay, burgemeester van Hénin-Beaumont Steeve Briois, levensgezel van Marine Le Pen Louis Aliot, penningmeester Wallerand de Saint-Just, en Marie-Christine Arnautu, de enige aanhanger van Jean-Marie Le Pen in dit gezelschap. Er lagen vijftien verwijten aan Jean-Marie Le Pen op tafel. Naast zijn uitleg over de gaskamers en de verklaringen in Rivarol, de giftige aanvallen op Marine Le Pen en Florian Philippot, zijn verschijnen op de sprekerstribune op 1 mei, enzovoort.

 

Na de zitting van het uitvoerend bureau zei Jean-Marie Le Pen aan de pers de nodige “uitleg te hebben gegeven aan diegenen die hem nog altijd niet goed hadden begrepen”. Jean-Marie Le Pen, die onder andere werd bijgestaan door de vroegere nr. 2 van het FN Bruno Gollnisch, zei voorts een “actieve hereniging van het Front national” te wensen, en “een teken van verzoening” vanwege zij die hem “vervolgen”. Zonder de naam van de voorzitster van het FN uit te spreken sprak Jean-Marie Le Pen van een “politiek probleem” en een “verschil in appreciatie”. Tegelijk relativeerde Jean-Marie Le Pen de verschilpunten door te vergelijken bij wat in andere “grote politieke partijen” gebeurt, terwijl dochter Marine Le Pen juist benadrukt dat het FN geen partij is zoals de andere politieke partijen.

 

Toen hij de beslissing van het uitvoerend bureau vernam om hem uit de partij te zetten, zei Jean-Marie Le Pen “verontwaardigd” te zijn, en “slachtoffer van een hinderlaag”. Hij voegde er aan toe dat hij “vanzelfsprekend” naar de rechtbank zal stappen om zijn uitsluiting aan te vechten. Jean-Marie Le Pen is al meermaals naar de rechtbank gestapt om interne partijdiscussies te beslechten, en meestal won hij die rechtszaken. Maar Jean-Marie houdt nog andere pijlen klaar. Zo zou hij wel eens publiek kunnen verschijnen bij de ‘zomeruniversiteit’ die het FN op 5 en 6 september in Marseille houdt, en is het niet uitgesloten dat Jean-Marie Le Pen en zijn aanhangers bij de regionale verkiezingen eind dit jaar met een eigen lijst opkomt in de regio rond Marseille, maar ook elders in Frankrijk.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, gollnisch |  Facebook | | |  Print

07-07-15

VAN OVERTVELDT, VAN GRIEKEN EN LE PEN HEBBEN HET NIET BEGREPEN

Vorige zaterdag werd in De Standaard aan zeven BV's (Paul De Grauwe, Tom Lanoye, Geert Noels, Mia Doornaert, Yves Leterme, Hendrik Vos en Karel De Gucht) gevraagd hoe ze zouden stemmen bij het Grieks referendum. Tom Lanoye zou 'Neen' stemmen, maar alle anderen, van aarzelend tot resoluut, 'Ja'.

 

Op Lanoye na zijn ze dus niet mee met hoe de Griekse bevolking erover denkt. Wie ook niet van empathie met de Griekse bevolking kan verdacht worden, is ‘onze’ minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA). Gisterenmorgen op Radio 1 legde Johan Van Overtveldt weer alle verantwoordelijkheid bij de Griekse regering. Het zal van hen afhangen of de onderhandelingen over Griekenland zullen lukken. Maar onderhandelingen gebeuren toch altijd met minstens twee. Wat is de verantwoordelijkheid van het IMF, de ECB en de EU? Al vijf jaar wordt Griekenland een besparings- en hervormingsprogramma opgelegd (verlaging van de pensioenen, verhoging van de btw, privatiseringen, niet raken aan de rijken…), met als resultaat dat Griekenland nog meer de dieperik in gaat. Maar voor een N-VA’er is als iets misloopt, het altijd de schuld van de ander. Zijn het niet de Walen, dan zijn het de sossen… of wie dan ook. In het eigen hart kijken, naar een bekend gedicht van Alice Nahon, is er bij Johan Van Overtveldt niet bij.

 

Wie het ook niet begrepen heeft, ondanks zijn familienaam, is Tom Van Grieken. “Hoewel de EU-leiders de Grieken het mes op de keel hadden gezet om voor de besparingsplannen te stemmen, veegde bijna twee derde van hen hun broek aan de Europese ordewoorden. Hiermee heeft de Helleense republiek andermaal bewezen dat democratie niet gechanteerd kan worden”, zegt Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken in een persmededeling. Maar dan komt de kat op de koord. “Als eurokritische partij pleit het Vlaams Belang al jaren voor een Grieks vertrek. De euroconstructie waarbij de noordelijke landen opdraaien voor de zuidelijke schulden is een ‘lose-lose-situatie’. De noordelijke landen betalen de zuidelijke factuur, terwijl de zuidelijke landen worden opgescheept met een torenhoge schuld en een munt die hun economie verlamt. Een Grieks vertrek zou dan ook de voorbode kunnen zijn van een opsplitsing van de euro in een noordelijke en een zuidelijke muntunie.” Heeft iemand om een “neuro” en een “zeuro” gevraagd? Neen.

 

Geen wonder dat Tom Van Grieken dwaalt, ook Marine Le Pen heeft het niet begrepen. In een reactie op de 61 % stemmen voor het Syriza-ordewoord zegt Marine Le Pen “De overwinning van het Neen is de overwinning van het volk tegen de oligarchie van de Europese Unie. Het is een Neen van de vrijheid, de rebellie ten aanzien van de Europese dictaten die ons ten koste van alles een eenheidsmunt willen opleggen, via de meest onmenselijke en contraproductieve soberheidspolitiek. (…) Het is ook de hoop van de Franse belastingbetaler om niet langer zijn chequeboek te moeten bovenhalen voor nog een paar extra miljarden in de bodemloze put van de Griekse schuld en de euro.” Zoals het Vlaams Belang is het Front national (FN) verheugd over het Neen tegen de eurocraten, maar voor hulp aan de Griekse gepensioneerden, werklozen, kleine ondernemers en anderen moet je niet aankloppen bij het VB of het FN.

 

Het ontslag van de Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis, omdat hij naar eigen zeggen niet goed lag in de groep van ministers van Financiën van de Europese Unie, is een opportuniteit. Laat ‘de andere kant’ een gelijkaardig gebaar stellen. Als de geheel uit azijn opgetrokken Christine Lagarde (IMF) en Jeroen Dijsselbloem (EU) nu ook eens zouden opstappen, zou dat niet het begin van een oplossing kunnen zijn?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: griekenland, van overtveldt, van grieken, le pen |  Facebook | | |  Print

05-07-15

JEAN-MARIE LE PEN WINT OPNIEUW RECHTSZAAK

Na nogmaals uitspraken die niet door de beugel kunnen, werd Jean-Marie Le Pen geschorst als lid van het Front national (FN). Een statutenwijziging zou hem ook het erevoorzitterschap van het FN ontnemen. Jean-Marie Le Pen vocht zijn schorsing aan bij de rechtbank van Nanterre, met succes. Het is niet voor het eerst dat Jean-Marie Le Pen voor kwesties over het FN-huishouden zijn gelijk krijgt bij de rechtbank.

 

De rechtbank in Nanterre, waar tegenwoordig de hoofdzetel van het FN is gevestigd, heeft voorbije donderdag de door dochter Marine Le Pen gewilde schorsing van vader Jean-Marie Le Pen geannuleerd. Wegens een vormkwestie, de wijze waarop de schorsing gebeurde. “Maar dat verandert niets aan deze zaak”, zei Marine Le Pen donderdag aan Europe 1. “We betwisten deze uitspraak en gaan ertegen in beroep. Over acht dagen is deze zaak achter de rug met de bekendmaking van de resultaten van het buitengewoon congres.”

 

Dat ‘buitengewoon congres’ is in feite een raadpleging per brief over de voorgestelde statutenwijzigingen, statutenwijzigingen die onder andere de schrapping van de functie van ‘erevoorzitter’ inhouden. 'Erevoorzitter' die toegang heeft tot alle instanties van het FN. Jean-Marie Le Pen zal alsnog een stembrief krijgen, maar aan de uitkomst van het ‘buitengewoon congres’ zal dat weinig veranderen. Meer dan 51.000 leden zijn gevraagd hun stem uit te brengen. Jean-Marie Le Pen had zijn sympathisanten gevraagd om niet deel te nemen aan de stemverrichtingen; nu stelt hij het 'buitengewoon congres' in vraag vermits daartoe beslist is terwijl hij onterecht geschorst was als FN-lid (FN-lid die als erevoorzitter toegang had tot alle instanties binnen het FN die er toe doen).

 

Het is niet voor het eerst dat Jean-Marie Le Pen beroep doet op een rechtbank om kwesties binnen het FN te regelen, en doorgaans krijgt hij ook nog gelijk van de rechtbank. Een eerste keer was in 1973 toen er ruzie ontstond over de naam ‘Front national’. Het FN is opgericht begin jaren zeventig na de ontbinding van het militante ‘Ordre nouveau’ (foto 1). De harde kern haalde er Jean-Marie Le Pen bij als gezicht van de nieuwe partij, maar toen er meningsverschillen ontstonden tussen de oude kern en Jean-Marie Le Pen kon die laatste bij een rechtbank met succes het eigendomsrecht over de nieuwe partijnaam afdwingen.

 

Als Jean-Marie Le Pen in 1997 de socialistische burgemeester van Mantes-la-Jolie fysiek aanvalt (foto 2) wordt hij hiervoor een jaar later veroordeeld, met een straf waarmee hij zich niet kandidaat zou kunnen stellen voor de Europese Verkiezingen in 1999. Bruno Mégret, tot dan de nr. 2 van het FN, ziet zijn kans om lijsttrekker te worden. Maar dat is buiten Jean-Marie Le Pen gerekend die zegt nog liever zijn (politiek onervaren) echtgenote Jany als lijsttrekker te zien. Door in beroep te gaan tegen zijn veroordeling kan Jean-Marie Le Pen alsnog als lijsttrekker deelnemen aan de Europese Verkiezingen.

 

Bruno Mégret vertrekt met een aantal aanhangers, waaronder dochter Marie-Caroline Le Pen, uit het FN en richt de Mouvement national républicain (MNR) op. Mégret had echter liever het FN omgevormd tot Front national-Mouvement national (FN-MN), met Jean-Marie Le Pen als erevoorzitter. De zaak komt voor de rechtbank en die bevestigt dat Jean-Marie Le Pen en niemand anders recht heeft op de naam ‘Front national’, het logo, het patrimonium enzomeer. Zestig procent van de FN-kaderleden volgt Bruno Mégret naar zijn nieuwe partij, maar de kiezers houden het bij het oude, vertrouwde FN.

 

De parlements- en presidentsverkiezingen in 2007 zijn een ramp voor het FN, waardoor haar overheidssubsidies drastisch dalen. De grootste financier van het FN, drukker van het propagandamateriaal en lid van het Politiek Bureau van het FN, Fernand Le Rachinel eist het geld terug dat hij voor de verkiezingscampagnes heeft geleend aan het FN. Jean-Marie Le Pen wil noch kan dit doen, en de zaak komt voor de rechtbank. Het is een van de weinige rechtszaken over het FN-huishouden die Jean-Marie Le Pen verliest. De rechtbank bevestigt dat Jean-Marie Le Pen 6,5 miljoen euro moet terugbetalen aan Fernand Le Rachinel, waardoor het FN zich verplicht ziet haar legendarische hoofdzetel ‘Le Paquebot’ in Saint-Cloud te verkopen.

 

Pour la petite histoire: Fernand Le Rachinel verlaat hierna het FN om de Parti de la France (PDF) van voormalig algemeen secretaris van het FN Carl Lang te vervoegen. Maar een succes wordt die PDF nooit. De merknaam FN is te sterk om er concurrentieel mee te zijn.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

30-06-15

ZWARE STRAF VOOR TEKENAAR DIE SPOT DRIJFT MET FN-KANDIDAAT

De wereld is niet veranderd na de aanslag op Charlie Hebdo op 7 januari in Parijs. Niet dat we dat verwacht hadden, maar het valt toch dik tegen. Enerzijds zijn er de aanslagen vorige vrijdag, anderzijds werd op 11 juni in Frankrijk een tekenaar zwaar veroordeeld omdat hij de spot dreef met een kandidaat van het Front national (FN). In een blaadje dat op maar 85 exemplaren gekopieerd is.

 

François Corteggiani is een gereputeerd Franse striptekenaar en -scenarist die meewerkte aan talloze albums, voor uitgeverijen als die van Walt Disney tot Casterman, Dargaud en Glénat. Hij was de verkiezingspropaganda van het Front national (FN) bij de gemeenteraadsverkiezingen in Carpentras (Vaucluse, Frankrijk) vorig jaar zo beu dat hij besloot een acht bladzijden tellend boekje uit te geven, dat op 85 exemplaren gekopieerd werd.

 

Voorwerp van zijn spot was Hervé de Lépinau, kandidaat voor het Rassemblement Bleu Marine (RBM), een mantelorganisatie van het Front national (FN) opgehangen aan de figuur van FN-voorzitster Marine Le Pen. De familienaam van De Lépinau leent zich tot de vervorming naar Le Lapinot, zeg maar: Het Konijn (naar een stripfiguur van Lewis Trondheim). De RBM/FN-kandidaat wordt dan ook zo afgebeeld in het boekje.

 

Daar horen natuurlijk ook een paar woorden bij, zoals “Drie redenen om niet voor de fascisten te stemmen”, en “Een fascist kan vele anderen verbergen” (foto). Overdreven? Marine Le Pen nam het de leider van de Parti de Gauche Jean-Luc Mélenchon kwalijk dat hij haar als een fasciste omschreef, maar een Franse rechtbank vond dat Mélenchon het recht had om Marine Le Pen in een politieke discussie zo te omschrijven.

 

Nipt aan de leiding na de eerste stemronde verloor Hervé de Lépinau in de tweede stemronde de gemeenteraadsverkiezingen in Carpentras. Omdat er maar een verschil was van een 300-tal stemmen probeerde De Lépinau de gemeenteraadsverkiezingen te laten annuleren. Maar dat was verspilde moeite. Vervolgens trok De Lépinau naar de rechtbank voor het boekje dat Corteggiani een paar dagen voor de tweede stemronde op de markt van Carpentras verdeeld had, voor zover de exemplaren hem niet afgenomen waren door FN-militanten.

 

François Corteggiani werd veroordeeld voor “belediging” van De Lépinau en zou daarvoor 7.500 euro moeten ophoesten (3.000 euro boete, 3.000 euro schadevergoeding en 1.500 euro gerechtskosten). En dat in het land waar regeringsleiders elkaar verdrongen om in beeld te komen bij een steunmanifestatie voor een blad dat al eens karikatuur over de profeet Mohammed publiceert. Met een FN-politicus mag daarentegen niet gelachen worden, toch niet volgens de rechtbank van Carpentras.

 

Bij de rechtbank van Nîmes is intussen beroep aangetekend tegen deze gerechtelijke dwaling. Het jaarlijks stripfestival Bistro BD zal in september in Carpentras ruimte vrijmaken voor een tentoonstelling over de vrijheid van meningsuiting. Illustratoren worden opgeroepen hiervoor hun werk in te sturen, met liefst konijnen in een of andere rol. Het jongste regulier werk van François Corteggiani, dat begin deze maand is verschenen, is een album over… de Vlaamse schilder Pieter Brueghel. De wereld kan soms klein zijn.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, actie |  Facebook | | |  Print

21-06-15

IN BED MET MARINE LE PEN

De persconferentie om de nieuwe extreemrechtse fractie in het Europees Parlement ‘Europa van de Naties en de Vrijheden’ aan te kondigen, bracht tal van artikels te weeg over de partijen en leden van de nieuwe fractie. Twee opmerkelijke reacties willen we de volgers van deze blog niet onthouden.

 

Marine Le Pen verbindt zich officieel met de Vlaamse nostalgici van het Reich titelt Marcel Sel die er het “Franse ratten, rol uw matten” bijhaalt, Karel Dillen die een negationistisch boek uit het Frans vertaalde in 1951 en datzelfde jaar naar een omstreden congres in Malmö (Zweden) ging, het huldebetoon aan Staf De Clercq op de door het VB georchestreerde IJzerwake in 2004, de in 2008 en 2010 voor negationisme veroordeelde voormalige VB-ondervoorzitter Roeland Raes, de jaarlijkse August Borms-herdenking…

 

Allemaal oude verhalen? Neen. Vorig jaar wezen we nog op de VB-aanwezigheid bij de herdenking van August Borms: Vlaams Belang eert collaborateur August Borms. En Marcel Sel diept nu een tweet boven van Gerolf Annemans dit jaar. Een foto van Gerolf Annemans bij het graf van August Borms, met daarbij als commentaar: “Bormsherdenking Merksem. Vlaams nationalisme herbronnen bij de bron. #lukdieudonne #jorisvanhauthem” (foto 1, foto wat minder hoog gemaakt dan de originele versie). Luk Dieudonné is de eind vorig jaar overleden beheerder van het VB-ledenbestand maar vooral ook oprichter van de KOSMOS-inlichtingendienst; Joris Van Hauthem is bekender als voormalig VB-parlementslid die begin dit jaar overleed.  

 

Gerolf Annemans brengt het hele Vlaams-nationalisme, en bij uitstek het VB, terug naar de geschiedenis van een man die tot tweemaal toe ter dood veroordeeld is voor collaboratie – en de tweede keer daarvoor ook effectief geëxecuteerd is. Een mooie vriend voor Marine Le Pen.

 

Een mooie vriendin, deze keer letterlijk, is dan weer Brigitte Bardot (foto 2). In een interview voor de Russische televisie vertelde de voormalige Franse filmster dat ze in 1992 een korte liefdesaffaire had met Marine Le Pen (Brigitte Bardot was toen 58 jaar, Marine Le Pen 24 jaar, nvdr.). Het was bij de uitreiking van een prijs aan Brigitte Bardot als dierenbeschermster dat ze Marine Le Pen ontmoette. “Onze ogen kruisten elkaar, we brachten de avond samen door en namen een hotelkamer”, vertelde Brigitte Bardot. Alhoewel ze een bewonderaarster is Marine Le Pen heeft Brigitte Bardot haar nadien nog maar weinig lijfelijk ontmoet.

 

Feit is dat Marine Le Pen, eens voorzitster van het Front national (FN), zich meer en meer door homoseksuele kaderleden heeft laten omringen, tot grote ergernis van haar vader terwijl bij de FN-militanten homohaat de bon ton is.

17-06-15

NA EEN JAAR: ENL/ENF-FRACTIE IN HET EUROPEES PARLEMENT

Een vol jaar na de verkiezingen op 25 mei 2014 is extreemrechts erin geslaagd om zich te groeperen in een fractie in het Europees Parlement. Om aan de voorwaarden te voldoen – minstens vijfentwintig Europarlementsleden uit zeven verschillende landen – moesten het Franse FN, het Oostenrijkse FPÖ, de Nederlandse PVV, het Italiaanse Lega Nord en ‘ons’ VB beroep doen op Europarlementsleden uit een Poolse partij waar het FN & Co eerder niet van wilden weten, en een Brits parlementslid dat uit haar partij werd gezet wegens gesjoemel met een onkostennota.

 

Al op 28 mei 2014 kondigden Marine Le Pen, Harald Vilimsky, Geert Wilders, Matteo Salvini en Gerolf Annemans de vorming van een fractie in het Europees Parlement aan die de leden meer spreektijd, personeel en geld bezorgt. Gerolf Annemans was niet te zien op de meest verspreide foto van de persconferentie, maar dat was maar een klein euvel in vergelijking met dat men er maar niet in slaagde om die gezamenlijke fractie inderdaad te vormen.

 

Met het FN dat op zich al 23 Europarlementsleden telt (eigenlijk 24 verkozenen, maar Joëlle Bergeron stapte twee dagen na haar verkiezing als Europarlementslid al op bij het FN) en de verkozenen van FPÖ, PVV, Lega Nord en het VB kwam men aan 37 mogelijke leden, maar niet uit 7 verschillende landen. Een samenwerking met het Griekse ‘Gouden Dageraad’, het Hongaarse Jobbik en de Duitse NPD was niet aan de orde omdat Marine Le Pen & Co die té rechts-radicaal vinden.

 

Met het Poolse ‘Congres van Nieuw Rechts’ (KNP) zag men het ook niet zitten. Toenmalig KNP-leider en Europarlementslid Janusz Korwin-Mikke had gepleit voor de afschaffing van het stemrecht voor vrouwen en verschillende antisemitische uitspraken gedaan, waardoor hij voor Geert Wilders, nochtans zelf niet verlegen om controversiële uitspraken, niet aanvaardbaar was als fractiegenoot.

 

Maar met de KNP-Europarlementsleden Michal Marusik en Stanislaw Zoltek willen Marine Le Pen & Co nu wel kersen eten. Michal Marusik is sinds begin dit jaar de nieuwe voorzitter van de KNP; Stanislaw Zoltek is een voormalige vice-voorzitter van de KNP. Eén andere van de vier KNP-verkozenen in het Europees Parlement, Robert Iwaszkiewicz, is al langer opgenomen in de fractie rond Nigel Farages UKIP. Om aan een zevende land te komen haalden Marine Le Pen & Co Janice Atkinson binnen die uit het UKIP van Nigel Farrage is gezet wegens gesjoemel met een onkostennota.

 

‘Europe des Nations et des Libertés’ (ENL), 'Europe of Nations and Freedom Group' (ENF), het ‘Europa van de Naties en de Vrijheden’. Dat is de naam van de nieuwe fractie die gisteren op een persconferentie in het Europees Parlement werd voorgesteld. Marine Le Pen en de Nederlander Marcel de Graaff zijn de covoorzitters van de nieuwe fractie, de Fransman Ludovic de Danne is de secretaris-generaal en Gerolf Annemans de penningmeester van de nieuwe fractie.

 

Tom Van Grieken mocht op de persconferentie naast Geert Wilders zitten. “Wat me bescheiden maar ook trots maakt”, aldus Van Grieken. “De beweging van Wilders wordt breed gedragen, en bovendien gedoogsteunde hij de Nederlandse regering”, zo vergoelijkte Van Grieken Wilders. Waar hij aan toevoegde: “Ik vind het trouwens vreemd dat niemand ooit Marianne Thyssen verwijt in dezelfde fractie te zitten met Silvio Berlusconi.” Tom Van Grieken had zelfs kunnen verwijzen naar Allessandra Mussolini. Wij hebben dat nochtans gesignaleerd.

 

Twee van de bekendste gezichten van het FN, en nog een derde FN'er, maken geen deel uit van de nieuwe fractie in het Europees Parlement. Jean-Marie Le Pen is er niet bij, maar tevoren was hij ook al geen lid van de meer informele clubs die zijn dochter in Europees verband had opgericht. Bruno Gollnisch is evenmin van de partij, tussen januari en november 2007 voorzitter van de voorgaande extreemrechtse fractie in het Europees Parlement, ‘Identiteit, Traditie en Soevereniteit’. Fractie die al na tien maanden uiteen viel door ruzie tussen de Italiaanse en de Roemeense leden van de groep. Ook FN'er Aymeric Chauprade, in ongenade gevallen bij Marine Le Pen, maakt geen deel uit van de nieuwe fractie.

 

Wat te denken over de Europarlementsleden waarmee Marine Le Pen & Co nu een fractie vormen? Of het Poolse KNP op een jaar tijd radicaal van koers is veranderd, zou verbazen. De nieuwe Poolse KNP-voorzitter Michal Marusik is een fervente monarchist is, wat alvast geen punt van overeenstemming is met Marine Le Pen en Gerolf Annemans. Dat men geen problemen heeft met Janice Atkinson, uit UKIP gezet wegens gesjoemel met een onkostennota, verbaast niet. Marine Le Pen wordt zelf ook verdacht van misbruik van Europees geld, terwijl Gerolf Annemans al even creatief omspringt met Europees geld.

14-06-15

ALS MARINE LE PEN ‘GROTE KUIS’ HOUDT

Het Front national (FN) heeft de voorbije week, onder impuls van Marine Le Pen (rechts op de foto hiernaast), 16 kandidaten bij de departementsverkiezingen in maart laatstleden uit de partij gezet wegens schandelijke uitlatingen (racistische, homofobe en andere uitspraken). In de Franse pers waren anders 104 FN-kandidaten te kijk gezet voor uitlatingen die niet door de beugel kunnen (zie ook hier). Op sociale media werden een vijfhonderdtal FN-kandidaten in het bijzonder aangeklaagd.

 

Er werden 33 dossiers aan de disciplinaire commissie van het FN, onder voorzitterschap van Marine Le Pen, voorgelegd. Twee dossiers werden naar later verwezen, nadat meer informatie is bekomen. Naast de zestien uitsluitingen zijn er tien FN-kandidaten die een schorsing van drie maanden tot twee jaar krijgen, één FN-kandidaat krijgt een blaam, één een verwittiging en drie zijn intussen geen lid meer en zouden desgevallend niet meer opnieuw aanvaard worden als lid.

 

Niet alleen is maar een derde van de in de klassieke media aangeklaagde FN-kandidaten disciplinair gestraft, het FN weigert de namen bekend te maken van de uit de partij gezette, geschorste of anders gestrafte kandidaten. “Dit zal lokaal bekendgemaakt worden”, luidt het. Na de eerste stemronde bij de departementsverkiezingen waren 37 van de in de klassieke media als aangebrande kandidaten gekenmerkte uitgeschakeld. In de tweede ronde geraakten de anderen evenmin verkozen. Het wordt dan ook bijzonder lastig om lokaal alsnog te achterhalen wie gestraft is, en dus te weten te komen wat voor het FN aanvaardbaar is en wat niet.

 

Van een partij die haar best doet om als fatsoenlijk over te komen, en het etiket ‘extreem-rechts’ verwerpt, zou men meer klaarheid mogen verwachten. Niet dus. Daarenboven is er nog wel wat werk te doen, zo bleek ook al de voorbije week. De man die op de foto hierboven hartelijk begroet wordt door Marine Le Pen is Adrien Desporte (25 j.), de nr. 2 van het FN in departement Seine-et-Marne (ten oosten van Parijs). Vorige woensdag, 10 juni, verscheen Desporte met vijf andere FN-militanten een eerste keer voor de rechtbank van Meaux op beschuldiging van dertien auto’s in brand te hebben gestoken en andere beschadigingen aan privé-eigendom in Mitry-Mory in de nacht van 8 op 9 april, en valse aangifte van criminele feiten.

 

Na zijn (eigen) vandalenstreken trok Adrien Desporte de straat op om in een FN-pamflet de onveiligheid in Mitry-Mory en de laksheid van het (door een communistische burgemeester geleide, nvdr.) gemeentebestuur aan te klagen. Voorts wordt in het pamflet bekend gemaakt dat het FN een comité van 'waakzame buren' heeft opgericht. Op een intussen verwijderde tweet roemde Desporte zijn flyeractie. Maar, om eens een oud Vlaams spreekwoord van stal te halen, al gaat de leugen nog zo snel… de waarheid achterhaalt hem wel.

 

Eerder haalde Adrien Desporte al de media met een (verzonnen, zo blijkt achteraf) aanval op zijn persoon. Adrien Desporte zou met traangas aangevallen zijn bij het plakken van FN-affiches. Dat hij op het huis van een FN-militante Hoer en een swastika had getagd, en op de auto van een andere FN-militant anti-FN zone, was er teveel aan. Als gevolg hiervan opende het FN een onderzoek naar deze feiten… en kwam het uit op Adrien Desporte als leider van de vandalen. De andere vandalen zijn respectievelijk een student geneeskunde, de zoon van een politieagent, een verkoopadviseur, een verzekeringsmakelaar en een ondernemer.

 

Adrien Desporte is zoals gezegd geen marginale FN-militant, maar de nr. 2 van de partij in het departement Seine-et-Marne (met meer dan een miljoen inwoners). Hij was kandidaat voor het FN bij de departementsverkiezingen in maart dit jaar, bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2014, de parlementsverkiezingen in 2012 en de kantonnale verkiezingen in 2011. Op 22 januari 2014 ontving hij nog een ereteken van het FN uit handen van Marine Le Pen. Intussen is Adrien Desporte uit het FN gezet. Op 15 juli wordt zijn zaak verder behandeld bij de rechtbank van Meaux.

 

 

 

Nadat deredactie.be woensdag kort de feiten rond Adrien Desporte meldde, merkte Bart Van der Biest op sociale media op: “Dat klinkt bekend in de oren... Denken we maar aan de brandstichting in het Vlaams Blok-secretariaat en -café De Roeland in Gent in 1997. Het VB organiseerde een betoging tegen het 'linkse geweld', maar uiteindelijk bleek de dader van deze brandstichting de uitbater van het café te zijn, een actieve VB'er (Bruno Verstraete, nvdr.). En bijvoorbeeld Jeroen Mol, militant van het VB die in 1997 een bomaanslag pleegde op zichzelf om Blokbuster te beschuldigen. Hij vergat evenwel restjes van de touwtjes waarmee hij de granaat aan zijn deur bevestigde te verwijderen uit zijn broekzak…” ‘Oude koeien uit de gracht gehaald’? Morgen tonen we met een recent voorbeeld aan hoe er geen verschil is tussen het Vlaams Blok en het Vlaams Belang.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, desporte, criminaliteit |  Facebook | | |  Print

04-06-15

MARINE LE PEN WIL SAMENWERKEN MET GEMATIGDE ISLAM

Vorige week donderdag 28 mei is Marine Le Pen, op haar verzoek, in Egypte ontvangen door sjeik Ahmed el-Tayeb, de groot-imam van de prestigieuze instelling van de soennitische islam Al-Azhar (foto). Marine Le Pen was hierbij vergezeld door europarlementslid Aymeric Chauprade die in januari nog het fractieleiderschap van de FN’ers in het Europees Parlement was ontnomen door Marine Le Pen, nadat Chauprade in een videoboodschap sprak over de moslims als “vijfde kolonne” in Frankrijk en de islam als een “zeer ernstig gevaar” voor Frankrijk.

 

Het Al-Azhar-instituut had ernstige bedenkingen over de “vijandige houding tegenover de islam en moslims, zoals gerapporteerd door internationale media”, maar wilde “als zij (Marine Le Pen, nvdr.) verkeerde ideeën over de islam had, laten zien wat de ware islam is”. Volgens Marine Le Pen duurde het, door haar een week eerder aangevraagd, gesprek “meer dan een uur” en werd “samen onderzocht welke wegen mogelijk zijn voor een toekomstige samenwerking tegen het salafisme en de radicale stromingen binnen de islam”. Volgens Marine Le Pen waren er “meerdere gelijklopende gezichtspunten”.

 

Eat your heart out Filip Dewinter en Sam Van Rooy die geen heil zien voor de islam in ons land en Europa, en elke samenwerking met de islam in het kader van de strijd tegen het gewelddadig extremisme verwerpen. Marine Le Pen ging in Caïro ook langs bij de Koptische paus Theodorus II die zijn bezorgdheid uitte over het lot van de christenen in Egypte, Syrië en Irak. Daarna kon Marine Le Pen terugvliegen naar Parijs waar haar onprettig familiaal-politiek nieuws wachtte.

 

Jean-Marie Le Pen gaat zijn schorsing uit het Front national (FN) aanvechten bij de rechtbank in Nanterre, stad in de westelijke banlieue van Parijs waar de hoofdzetel van het FN staat. “Ik betwist mijn uitsluiting als lid van de partij en de intrekking van mijn erevoorzitterschap”, zei Jean-Marie Le Pen aan het Franse persagentschap AFP. “Het lijkt erop dat de partij mij het zwijgen wil opleggen.”

 

De herhaalde verklaringen van Jean-Marie Le Pen over de gaskamers als detail in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog, de collaborerende generaal Pétain die geen verrader zou zijn en de Franse premier Manuel Valls die slechts een immigrant zou zijn, waren er inderdaad teveel aan voor Marine Le Pen en het FN-partijbureau. Op 4 mei schorsten zij Jean-Marie Le Pen als partijlid en stelden zij nieuwe partijstatuten in het vooruitzicht waardoor Jean-Marie Le Pen niet langer erevoorzitter zou zijn. De rechtbank van Nanterre buigt zich al op 12 juni over de klacht van Jean-Marie Le Pen.

 

Dan probeert men al eens de wereldvrede te stichten, is het nog altijd ruzie in het eigen huishouden.

00:08 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: islam, le pen, chauprade, dewinter, van rooy, egypte, frankrijk |  Facebook | | |  Print

05-05-15

DE BEELDEN OVER 1 MEI BIJ MARINE LE PEN

We wezen reeds op het tumultueus verloop van de 1 mei-manifestatie van het Front national (FN) in Parijs: de Femen-activisten die op hun manier protesteerden tegen het FN, europarlementslid Bruno Gollnisch die een microfoon van een televisieploeg probeert te ontfutselen, Jean-Marie Le Pen die onverwacht het podium beklimt waar Marine Le Pen staat…

 

Maar beelden zijn veel krachtiger dan woorden: bekijk hier de reportage van Le Petit Journal (Canal+) over de 1 mei van het FN: met beelden die je niet ziet in de reportage van het FN over haar eigen 1 mei-manifestatie en interviews met alle betrokkenen. In de stijl van De Ideale Wereld maar nog straffer.

13:18 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, media |  Facebook | | |  Print

JEAN-MARIE LE PEN GESCHORST ALS FN-PARTIJLID. WAT VOLGT ?

Marine Le Pen overweegt klacht neer te leggen tegen Femen omdat Femen-activisten in blote borst de 1 mei-manifestatie van het Front national (FN) verstoorden. Marine Le Pen zou echter moeten weten dat op 1 mei wel eens meer blote borsten te zien zijn, zoals deze 1 mei-affiche uit 1906 bewijst. En ook bij de Commune van Parijs in 1871 werd meer ruimte gegeven aan de vrije natuur.

 

Femen overweegt op haar beurt klacht neer te leggen tegen het FN omdat de FN-ordedienst het hotel binnendrong waar de Femen-activisten op het balkon hadden plaatsgenomen, de Femen-activisten overmeesterd werden en hun spandoeken vernietigd werden. Het was echter niet het enige incident tijdens de 1 mei-viering van het FN dit jaar.

 

Twee televisieploegen, medewerkers van Canal Plus en van France 5, werden middenin de toespraak van Marine Le Pen aangevallen door FN’ers omdat ze de reacties filmden van de FN-notabelen op de toespraak van Marine Le Pen. Europarlementslid Bruno Gollnish probeerde een microfoon te ontfutselen, en toen dat niet goedschiks ging sloeg hij er op los met een geleende paraplu.

 

Jean-Marie Le Pen zorgde voor het majeur incident. Anders dan voorgaande jaren verscheen hij niet aan de zijde van Marine Le Pen bij de 1 mei-optocht van het FN noch bij de jaarlijkse bloemenhulde van het FN. Vader Le Pen verscheen wél onverwacht op het podium waar dochter Le Pen haar toespraak zou houden (foto) en nam er lang het applaus van de aanwezigen in ontvangst. “Het is een dag vol verrassingen”, zuchtte Marine Le Pen.

 

Dat was vrijdag. Gisteren, maandag, moest Jean-Marie Le Pen zich voor het ‘uitvoerend bureau’ verantwoorden voor zijn provocatieve uitspraken begin april bij een RMC-radioprogramma waar hij herhaalde dat de gaskamers maar een detail in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog zijn, en in het rechtse rioolblad Rivarol waar hij onder andere zei dat de collaborerende generaal Pétain voor hem geen verrader is. Maar Jean-Marie Le Pen vond het beneden zijn waardigheid om te verschijnen voor een disciplinaire commissie.

 

’s Morgens had Jean-Marie Le Pen wel nog de vergadering van het ‘politiek bureau’ van het FN vier uren gerekt, klagend dat hij zich “verstoten” voelt. En ja, er zijn ook wel redenen om de 86-jarige Jean-Marie Le Pen te verstoten. Het ‘uitvoerend bureau’ van het FN heeft Jean-Marie Le Pen nu geschorst als partijlid; over drie maanden moet een congres zich uitspreken over het erevoorzitterschap van de partij.

 

Jean-Marie Le Pen is één van de oprichters van het FN in 1972, en vervolgens partijvoorzitter van het FN tot januari 2011 als hij het voorzitterschap overlaat aan zijn dochter Marine Le Pen. Bij die gelegenheid wordt in de statuten van het FN een nieuwe post gecreëerd, die van ‘erevoorzitter’. Titel die meteen wordt toegekend aan Jean-Marie Le Pen. Blijkbaar zonder veel nadenken, want het volgend FN-congres moet zich nu uitspreken over het al dan niet behouden van een erevoorzitter dan wel onder welke voorwaarden iemand erevoorzitter kan zijn. 

 

Er komt overigens geen echt congres. Er is sprake van een ledencongres “per briefwisseling” dat zich over een aantal statuutwijzigingen zal uitspreken. De kans dat er voorafgaandelijk discussierondes zijn, zoals die tussen Bruno Tobback en John Crombez, is klein. Het FN wordt al van bij haar oprichting op autocratische manier geleid, en dat blijft zo.

 

Marine Le Pen zei het voorbije weekend dat Jean-Marie Le Pen niet meer gerechtigd is namens het FN te spreken, wat gisteren bevestigd werd door twee FN-partijinstanties. Maar Jean-Marie Le Pen is niet van plan te zwijgen. Gisteren riep hij zijn dochter op om haar familienaam af te staan. “Ze heeft die mogelijkheid door te huwen met haar levenspartner (Louis Alliot, nvdr.) of met iemand anders, waarom niet mijnheer Philippot (ondervoorzitter van het FN, door Jean-Marie Le Pen ervan verdacht het FN in linkse vaarwateren te brengen en zelf homo, nvdr.).

 

Stelt François Hollande zwaar teleur als Frans president, is Nicolas Sarkozy al niet veel beter, de Le Pens zorgen ervoor dat het toch nog plezant blijft in de Franse politiek. Tot op zekere hoogte.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

02-05-15

GEEN BLOEMENHULDE VAN HET VLAAMS BELANG

Bij het Vlaams Belang werd lacherig gereageerd op ons artikel Vlaams Belang-provocatie op 1 mei in Antwerpen. Het Vlaams Belang zou in Antwerpen bloemen neerleggen aan het standbeeld van De Buildrager, symbool van de havenarbeid, enkele uren vooraleer duizenden socialistische militanten er voorbij zouden stappen met de traditionele 1 mei-optocht. Maar wie laatst lacht, best lacht.

 

Het Vlaams Belang had aan burgemeester Bart De Wever toestemming gevraagd en gekregen om op 1 mei, Dag van de Arbeid, een bloemenhulde te brengen aan het De Buildrager-standbeeld opzij van het Antwerps stadhuis (foto). Het Vlaams Belang zou er om 10.00 uur een bloemenhulde brengen, maar om 10.00 uur waren er enkel drie politieagenten in burger, twee journalisten en een televisiecameraman.  Geen Vlaams Belang’ers. Was men dan toch tot het inzicht gekomen om beter niet te provoceren of was het puur uit luiheid dat men niet verscheen? ’s Namiddags verzamelden een 250 Vlaams Belang-militanten in de Antwerpse haven om de deloyale concurrentie uit Oost- en Zuid-Europa aan te klagen.

 

Enige animo was er pas na afloop als Filip Dewinter, Tom Van Grieken en een paar andere Vlaams Belang-coryfeeën voor de gelegenheid café De Leeuw van Vlaanderen heropenden en later op de avond enkele Vlaamsche liederen gezongen werden onder invloed van de liters bier die de Vlaams Belang-militanten intussen in hun keelgat hadden gegoten.

 

In Brussel werd de 1 mei-optocht van Nation verstoord door een fysieke aanval op een aantal Nation-militanten. In Parijs zorgden Femen-activisten voor een ludieke verstoring van de FN-bijeenkomst. Maar het meeste animo kwam er van Jean-Marie Le Pen die onverwacht achter de rug van Marine Le Pen opdook en minutenlang het applaus van zijn achterban in ontvangst nam.

15-04-15

GEROLF ANNEMANS DWAALT. ‘LE MONDE’: HET FN BLIJFT HET FN

Jean-Marie Le Pen (foto 1) zal dan toch niet kandidaat-lijsttrekker zijn voor de regionale verkiezingen in december. Daarmee vermijdt de oprichter van het Front national (FN) op dít punt een conflict met dochter Marine die vier jaar geleden haar vader opvolgde aan het hoofd van het FN. Maar daarmee geeft Jean-Marie Le Pen ook vrije baan aan kleindochter Marion Maréchal-Le Pen om lijsttrekker te worden, kleindochter die politiek dichter bij haar grootvader dan bij haar tante staat (foto 2, in gezelschap van de FN-burgemeester van Fréjus). Of dit Marine Le Pen aangebrande uitspraken van haar vader gaat besparen, is af te wachten.

 

Volgens Gerolf Annemans, maandagavond in Terzake, “verandert Marine Le Pen niet alleen de stijl, zij verandert ook inhoudelijk de boodschap” van het FN (video, reportage over het FN en interview met Gerolf Annemans). Gerolf Annemans wordt tegengesproken door de gereputeerde Franse krant Le Monde. Die schreef vorige week vrijdag 10 april nog: “Het volstaat de politieke projecten van de partij te bekijken om vast te stellen dat – anders dan Marine Le Pen beweert – het FN ideologisch verankerd blijft met extreemrechts, en er weinig veranderd is met de thema’s die de partij bespeelt sinds haar oprichting.”

 

“Men kan Marine Le Pen het voordeel van de twijfel geven dat haar partij niet meer antisemitisch is”, zegt historicus Nicolas Lebourg in Le Monde, “maar de partij blijft garen spinnen uit de schrik voor het verschil, voor de ander.” Ook al richt Marine Le Pen zich vooral tegen de “radicale islam”, ze blijft de “massale immigratie” als een gevaar zien voor de “nationale identiteit”. Immigratie die “met de islamisering een stoet aan eisen” met zich meebrengt.

 

Anders dan Gianfranco Fini in Italië, die zijn fascistisch verleden van zich af heeft geschud, is het FN niet duidelijk over wat de partij over het naziregime denkt. Marine Le Pen zegt wel dat ze het niet eens is met de uitspraken van haar vader over de collaborerende politicus-maarschalk Pétain, maar Marine Le Pen blijft onduidelijk over wat de partij dan wel denkt over de nazibezetting.

 

Ander kenmerk van extreemrechts is het ophemelen van hoe het vroeger was. Zo wordt het verdwijnen van de “familiale waarden” bekritiseerd, veronachtzaamt door de overheid waardoor we naar een “decadente en egoïstische samenleving” gaan. Het plattelandsleven wordt bezongen, voor de steden heeft men minder oog. In het onderwijs moet men terug naar vroeger, met leerlingen die rechtstaan als de leraar de klas binnenkomt en het stoppen van het tutoyeren van de leraars door de leerlingen.

 

Het FN wil “la préférence nationale” instellen. Bij gelijke capaciteiten moeten jobs eerst naar Fransen gaan. Zij moeten ook als eerste toegang krijgen tot sociale woningen. Gezinstoeslag is er enkel voor gezinnen waarvan minstens een ouder Frans is. Die manier om rechten te reserveren is volledig in tegenspraak met de Franse grondwet die de gelijkheid van burgers vooropstelt “zonder onderscheid van afkomst, ras of godsdienst”.

 

“Marine Le Pen”, zo vervolgt Nicolas Lebourg, “blijft ook een onderscheid maken tussen de Fransen. Zo zei ze dat de stemmen die Nicolas Sarkozy tekort kwam om in 2012 opnieuw Frans president te worden, de stemmen van de genaturaliseerde Fransen zijn. Alsof er Fransen zijn die minder voor vol aanzien worden dan anderen.”

 

Anderzijds wil Marine Le Pen sommige verschillen weggommen. Zo wil ze een verbod op het dragen van religieuze symbolen, de hoofddoek zowel als het keppeltje. Niet alleen op school, maar ook in alle publieke ruimten. “Het individu wordt nooit als een unieke persoon gewaardeerd, maar moet zich gedragen naar de staatsvisie”, zegt Nicolas Lebourg. “Dit is in conflict met de individuele vrijheid.”

 

Cécile Alduy, hoogleraar Franse literatuur en co-auteur van het boek Marine Le Pen prise aux mots, wordt ook aangehaald in Le Monde. Ze stelt vast dat Marine Le Pen al eens een ander woord gebruikt dan haar vader, maar eigenlijk hetzelfde bedoelt. Sprak vader Le Pen over “ras”, dochter Le Pen spreekt over “cultuur”, maar beiden bedoelen hetzelfde. Inhoudelijk denken ze hetzelfde, alleen de vorm is anders.

 

Tenslotte is er nog hoe Marine Le Pen zich enerzijds uitdrukt op radio en televisie, en anderzijds op partijmeetings. Tegenover partijmilitanten aarzelt Marine Le Pen niet om te spreken over de “ongecontroleerde”, “massale” en “problematische” migratie. Op radio of televisie bekijkt ze de immigratie daarentegen vanuit economisch oogpunt, sprekend over de “kost” of de “financiering” van de immigratie. Zo geeft Marine Le Pen de partijbasis voldoening, terwijl ze toch haar kiezerspubliek probeert uit te breiden.

 

Dat Gerolf Annemans beweert dat het FN inhoudelijk veranderd is, heeft meer met strategie dan met inzicht te maken.

00:01 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, annemans |  Facebook | | |  Print

12-04-15

NIET DE EERSTE RUZIE IN DE FAMILIE LE PEN

Donderdagmorgen signaleerden we het interview met Jean-Marie Le Pen dat die dag in het extreemrechtse blad Rivarol zou verschijnen, en dat Marine Le Pen – op basis van al verschenen uittreksels – zich verzet tegen het lijsttrekkerschap dat haar vader claimde voor de regionale verkiezingen eind dit jaar. ’s Avonds ging Marine Le Pen nog een stap verder en kondigde ze in het televisienieuws van TF1 een disciplinaire procedure tegen Jean-Marie Le Pen aan. Het kan soms vlug gaan in de politiek.

 

Begin deze maand, op 2 april, verklaarde Jean-Marie Le Pen in een radio-interview opnieuw – in 1987 deed hij het al eens, wat tot een veroordeling door de rechtbank in eerste aanleg in 1990 en in beroep in 1991 leidde – dat de gaskamers slechts "een detail" zijn in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Marine Le Pen wees haar vader hiervoor terecht, wat Jean-Marie Le Pen niet kon smaken. In Rivarol zei hij donderdag, 9 april, dat "een mens vooral wordt verraden door de zijnen". Ook stak Jean-Marie Le Pen opnieuw de loftrompet over de Franse maarschalk Pétain, de autoritaire leider van het Vichy-regime dat tijdens de Tweede Wereldoorlog collaboreerde met de nazi’s. Volgens Le Pen was Pétain "helemaal geen verrader" van Frankrijk.

 

Verraders zijn eerder de Franse premier Valls, die de zoon is van Spaanse immigranten. "We worden geregeerd door immigranten en hun kinderen. Wat is de band van Valls met Frankrijk? De familie van Valls is nog maar dertig jaar in Frankrijk, mijn eigen familie duizend jaar”, aldus Jean-Marie Le Pen. Ook Florian Philippot, vicevoorzitter van het Front national (FN), kreeg de wind van voren van Jean-Marie Le Pen omdat hij een heimelijke marxist zou zijn. Marine Le Pen vertelde daarop aan de televisiezender TF1 dat ze start met een disciplinaire procedure tegen Jean-Marie Le Pen. Die laatste is niet van plan gas terug te nemen. “Marine Le Pen wenst mij misschien dood, dat zou kunnen, maar ze moet niet rekenen op mijn medewerking”, zo reageerde de 86-jarige Jean-Marie Le Pen.

 

Het is niet de eerste familieruzie ten huize Le Pen. Op de foto hierboven – toen geluk nog heel gewoon kon zijn – samen op de zetel met van links naar rechts dochter Marie-Caroline, Marine Le Pen op de schoot van haar vader, Jean-Marie Le Pens eerste echtgenote Pierrette Lalanne, en dochter Yann. Op Yann na, die zich ver van elke discussie probeert te houden, kwamen ze allen al in aanvaring met Jean-Marie Le Pen. Om te beginnen Pierrette Lalanne met wie Jean-Marie Le Pen huwde in 1960 en uit de echt scheidde in 1987. De spanning tussen hen steeg nog toen Pierrette Lalanne een interview gaf aan Playboy en naaktfoto’s van haarzelf aan het blad bezorgde. Spijts de imagoschade kon Jean-Marie Le Pen in die periode, met 14 % van de stemmen tijdens de eerste ronde voor de presidentsverkiezingen, zich voor het eerst laten opmerken als een vaste waarde in de Franse politiek.

 

In 1985 lanceerde Jean-Marie Le Pen zijn oudste dochter, Marie-Caroline, bij de verkiezingen in het kanton Neuilly waar ze meteen 16,1 % van de stemmen vergaarde. Tegen de toenmalige burgemeester… Nicolas Sarkozy in. Marie-Caroline maakte verder carrière binnen het FN, maar brak met het FN in december 1998 toen ook de toenmalige nr 2, Bruno Mégret, opstapte bij het FN. Sindsdien spreken Jean-Marie en Marie-Caroline amper of niet meer met elkaar. Jean-Marie Le Pen legt dat uit als dat “vrouwen eerder hun echtgenoot of aanhouder dan hun vader volgen”. Aanleiding voor het conflict tussen Jean-Marie Le Pen en Bruno Mégret was dat die laatste Jean-Marie Le Pen te oud vond voor het leiderschap van het FN en de volgende presidentsverkiezingen, en Bruno Mégret zich al in de plaats van Jean-Marie Le Pen zag . Waarop Jean-Marie Le Pen zei nog liever zijn (nieuwe) echtgenote  Jany Paschos naar voren te schuiven dan Bruno Mégret.

 

Na Marie-Caroline Le Pen is het nu Marine Le Pen die vader Le Pen de wacht aanzegt. Maar niet iedereen is daar gelukkig mee. Met name… Louis Alliot, na twee vorige huwelijken van Marine Le Pen de huidige levenspartner van Marine Le Pen. Louis Alliot veroordeelde de uitspraken van Jean-Marie Le Pen de voorbije dagen, maar is ook tegen een eventuele uitsluiting van Jean-Marie Le Pen uit het FN. “Ik ben niet voor uitsluiting, gezien hetgeen Jean-Marie Le Pen heeft gedaan voor het Front National”, aldus Louis Aliot. En meer zelfs. “Jean-Marie Le Pen heeft zijn leven in dienst gesteld van dit land”, voegde Louis Alliot er nog aan toe (sic). Overigens heeft Marine Le Pen zelf niet gesproken van het uitsluiten van haar vader, wel dat Jean-Marie Le Pen beter blijk zou geven van "wijsheid (...) en misschien te stoppen met zijn politieke verantwoordelijkheden".

 

Reikhalzend wordt nu uitgekeken naar de houding van Marion Maréchal-Le Pen, dochter van Yann Le Pen. Kleindochter van Jean-Marie Le Pen en na Marine Le Pen de populairste bij interne partijverkiezingen bij het FN. Van Marion Maréchal-Le Pen is het bekend dat ze politiek dicht bij haar grootvader staat. Ze wordt gezien als een brugfiguur tussen de ‘traditionalisten’ en de ‘modernisten’ bij het FN. Ze aarzelde niet om vorig jaar haar tante Marine Le Pen te bekritiseren omdat die Sébastien Chenu binnenhaalde bij het FN. Niet omdat Chenu van Nicolas Sarkozys UMP komt, maar omdat hij een homo is. Tegen het advies van haar tante in weigerde Marion Maréchal-Le Pen het lijsttrekkerschap voor de regionale verkiezingen in de Provence-Alpes-C’ôte d’Azur, daarmee plaats latend voor haar grootvader om dat lijsttrekkerschap te claimen.

 

De strijd is dus nog niet gestreden binnen het FN en de familie Le Pen. Maar zelfs als Jean-Marie Le Pen echt aan de kant zou gezet worden, maakt dat van het FN niet een minder extreemrechtse partij. Maar daarover een volgende keer meer.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

09-04-15

SLECHTE KAARTEN VOOR MARINE LE PEN

Een paar weken terug schreef Charlie Hebdo dat het ‘beste’ dat het Front national (FN) van Marine Le Pen (rechts op de foto hiernaast) kan overkomen, is dat vader Jean-Marie Le Pen (links op de foto) zich nog eens laat gaan. Vandaag is het zover: vandaag verschijnt het nieuwe nummer van het uiterst rechtse blad Rivarol waarin Jean-Marie Le Pen als vanouds van leer trekt. Uittreksels van het interview verschenen al eerder in de Franse pers.

 

Jean-Marie Le Pen zegt in het interview dat maarschalk Pétain voor hem geen verrader is (de Franse militair en politicus Pétain was staatshoofd van het Vichy-bewind, een marionettenregime van nazi-Duitsland), roept op zich te verstaan met Rusland om de wereld blank te houden, bekritiseert de Franse premier Manuel Valls omdat die van Spaanse afkomst is, valt de nr. 2 van het FN Florian Phillippot aan omdat die de recente herhaling door Jean-Marie Le Pen dat de gaskamers maar een detail in de geschiedenis zijn veroordeelde, eigent zich het lijsttrekkerschap toe bij de volgende regionale verkiezingen in Zuid-Frankrijk…

 

Vraag is nu hoe Marine Le Pen gaat reageren. Als erevoorzitter van het FN heeft Jean-Marie Le Pen toegang tot alle instanties van de partij, tenzij Marine Le Pen haar vader uit de partij zet. Gisteren maakte ze alvast bekend zich te zullen verzetten tegen het lijsttrekkerschap van haar vader bij de regionale verkiezingen in Provence-Alpes-Côte d’Azur. Maar zelfs als Marine Le Pen zich politiek ontdoet van haar vader, heeft Marine Le Pen niet al te beste kaarten in handen voor de presidentsverkiezingen in 2017 waar ze zo op mikt.

 

De departementsverkiezingen einde maart waren maar een relatief succes voor het FN. Na de eerste ronde die het FN 25,2 % van de stemmen opleverde, volgde een week later een tweede ronde en dat was met 22,2 % van de stemmen al wat minder. Het is een beter eindresultaat dan ooit tevoren, maar door het kiessysteem kon dat niet ten volle omgezet worden in verkozenen. Het werden 62 raadsleden voor het FN in de departementen; links van de Parti Socialiste (Union de Gauche, Parti Communiste Français...) bekwam daarentegen 176 verkozenen.

 

Voorlopig moet het FN het doen met een 1.000-tal gemeenteraadsleden, 14 burgemeesters, 62 verkozenen in de departementen, 2 leden in het Franse parlement en 24 in het Europees Parlement. Eind dit jaar zijn er regionale verkiezingen, en dankzij het proportionele kiessysteem hierbij hoopt het FN nog eens honderden leden in een pluchen zetel te krijgen. Maar hét doel, dé natte droom, is Marine Le Pen tot Frans president te laten verkiezen. En dat lijkt na een nauwkeurige analyse van de voorbije departementsverkiezingen toch niet zo gemakkelijk te zijn.

 

Naar Jean-Yves Le Gallou, een oud-Europarlementslid van het FN, berekende voor de rechtse website Bureau Voltaire zijn er drie voorwaarden opdat Marine Le Pen alsnog Franse president kan worden: (1) In de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen moet ze uitkomen tegen een linkse kandidaat. (2) In de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen moet ze meer dan 42 % van de stemmen behalen. (3) Ze moet een economisch programma hebben dat niet teveel afschrikt (het FN-idee om uit de Europese Unie te stappen en terug met Frans geld te werken slaat niet aan).

 

Alleen al de eerste voorwaarde – in de tweede stemronde uitkomen tegen een linkse kandidaat – is een utopie gezien de slechte prestaties van de socialisten met de huidige Franse regering. Om aan de tweede voorwaarde te voldoen – 42 % van de stemmen behalen in de eerste ronde – moet Marine Le Pen haar stemmenaantal al bijna verdubbelen. De derde voorwaarde – een ander economisch programma – houdt het risico in dat het FN zich dan nog te weinig onderscheidt van de andere politieke partijen.

 

Met de mediatisering van het politieke leven kan het nog spannend worden in Frankrijk, maar op dit ogenblik heeft de rechtse Nicolas Sarkozy de beste kaarten in handen om de volgende Franse president te worden. Of de Fransen dan beter af zijn dan met François Hollande is natuurlijk nog wat anders.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

25-03-15

SUCCES VOOR MARINE LE PEN, MAAR MINDER DAN VERWACHT

Vorige zondag werd in Frankrijk de eerste ronde voor de departementsverkiezingen gehouden. Volgende zondag is er voor de best geplaatste kandidaten een tweede ronde. Op de verkiezingsavond waren er blijkbaar alleen maar winnaars. Enige nuancering is dus nodig.

 

De vooruitgang van het FN is onmiskenbaar. Met circa 5.100.000 stemmen (25,2 % van wie naar de stembus ging, in Frankrijk is er geen stemplicht) wint het FN bijna 400.000 stemmen bij tegenover de Europese verkiezingen in 2014. Het FN is koploper in stemmenaantal in bijna de helft van de Franse departementen, 43 van de 98 departementen. En de partij van Marine Le Pen heeft nu al acht rechtsreeks verkozenen, terwijl ze tot nu toe nog maar twee verkozenen had in de departementsraden. Bij de gemeenteraadsverkiezingen een jaar geleden verkreeg het FN elf burgemeesters in steden en gemeenten met meer dan 1.000 inwoners. De steun voor de FN-burgemeester werd in deze plaatsen bevestigd of zelfs nog versterkt. Tot daar het goede nieuws voor Marine Le Pen en het FN.

 

Het FN zegt de grootste partij te zijn in Frankrijk, zoals ze dat ook was bij de Europese verkiezingen in 2014, de opiniepeilinginstituten voorspeld hebben en Marine Le Pen altijd beweerd heeft. Maar dat verdient enige nuancering. Nieuw bij deze verkiezingen is dat de kandidaten zich in duo moesten presenteren, telkens een man en een vrouw. Voor vele partijen was dat de gelegenheid om samen met een gelijkgezinde partij op te komen. De UMP van de voormalige Franse president Nicolas Sarkozy bijvoorbeeld samen met verschillende rechtse partijen (UDI, Modem, Union de la droite, Union du centre, Divers droite). Met het FN wilde niemand in zee gaan, ook niet gelijkgestemde partijen als de ‘Ligue du Sud’ van Jacques Bompard.

 

Het resultaat is dat als je alleen maar de stemmen van het FN, de UMP, de PS enzomeer neemt, het FN de sterkste partij is. Maar als je de UMP neemt samen met de rechtse partijen die mee op dezelfde kandidatenlijst stonden, is de UMP+ met 36,6 % van de stemmen van ver de grootste formatie in Frankrijk (FN: 25,2 %). Het FN is ook niet de enige die in stemmenaantal vooruit gaat. De UMP samen met andere rechtse partijen kreeg meer dan 5.500.000 stemmen, tegen amper 4.000.000 bij de Europese verkiezingen. De socialistische PS ging overigens ook 100.000 stemmen vooruit, tot circa 2.700.000 stemmen.

 

Bij de tweede stemronde volgende zondag zullen het FN en enkele andere extreemrechtse partijen op het stembiljet figureren in 1.112 van de 1.995 kantons. Van de drie grootste ideologische stromingen is dat het minste van allemaal. De UMP en andere rechtse partijen zullen vertegenwoordigd zijn in 1.551 kantons; de PS en andere linkse partijen in 1.239 kantons. De Franse premier Manuel Valls roept op om waar er geen socialistische kandidaat deelneemt aan de tweede stemronde in elk geval republikeins te stemmen (versta: niet FN). UMP-boegbeeld Nicolas Sarkozy roept op om niet voor het FN maar ook niet voor de PS te stemmen.

 

Het FN kan volgende zondag zeker nog winst boeken, maar evengoed met lege handen huiswaarts moeten keren. Het is ook uitkijken naar de uitslag in Orange en omgeving. In Orange kunnen de inwoners enkel kiezen tussen het FN en de Ligue du Sud, de formatie van burgemeester en ex-FN’er Jacques Bompard. In Bollène, waar de echtgenote van Jacques Bompard burgemeester is, wordt het een strijd met drie: de PS, de Ligue du Sud en het FN.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen |  Facebook | | |  Print

15-03-15

“UITERST-RECHTS IN EUROPA: HET IS VIJF VOOR TWAALF !”

“Wat is er nodig om de muur van onverschilligheid tegenover uiterst-rechts in Europa te doorbreken?”, vraagt Freddy De Pauw, oud-redacteur buitenland van De Standaard, zich af bij Uitpers. Volgende zondag en de zondag daarna zijn er departementsverkiezingen in Frankrijk. Over twee jaar volgen de presidentsverkiezingen. Freddy De Pauw: “Het is verre van  denkbeeldig dat over twee jaar uiterst-rechtse bewegingen regeren over twee van de grootste EU-lidstaten, Frankrijk en Italië. Maar wie ligt er wakker van? Het is alsof uiterst-rechts geen gevaar meer vormt nu Marine Le Pen (links op de foto), leidster van het Franse Front National (FN), beschaafd overkomt en aan prestigieuze universiteiten gaat spreken. Le Pen presidente van Frankrijk, met haar geestesgenoot Matteo Salvini (rechts op de foto) als premier van Italië? De democraten van links en rechts liggen er blijkbaar niet wakker van.”

 

“’Let op’, roept  de Franse premier Manuel Valls op een kiesmeeting, ‘Marine Le Pen kan in 2017 president worden’. De Franse president François Hollande en zijn premier slaan ineens alarm, maar alleen omdat er op 22 maart lokale verkiezingen zijn die een bloedbad voor hun PS dreigen te worden. Ze hopen zo hun zwaar ontgoochelde achterban toch naar de stembus te lokken om een dam tegen het FN op te werpen. Alleen in verkiezingscampagnes lijken de Franse politici even wakker te schieten om hun kiezers te waarschuwen tegen het gevaar van uiterst-rechts (zie ook: Marine Le Pen op weg naar het Elysée).

 

“Het probleem is dat het veel kiezers niet meer kan schelen. Waarom zouden rechtse kiezers zich afkeren van het FN als hun voorman, ex-president Nicolas Sarkozy, de sleutelthema’s van het FN – migratie en veiligheid – tot de zijne maakt. Het enig verschil lijkt te zijn dat Sarkozy toch nog trouw is aan de EU en de euro. Maar vooral het wantrouwen tegenover ‘Europa’ zit zeer diep. Niet alle Fransen zijn vergeten dat ze in 2005 tegen het zogenaamde EU-verdrag stemden en dat grotendeels dan toch geserveerd kregen. Het FN speelt daar zeer bedreven op in en boekt de grootste successen bij de mensen die zich bedreigd voelen door ‘Europa’, of die vinden dat zij er rechtstreeks het slachtoffer van zijn. Bedrijfssluitingen, afdankingen, de schuld van de door ‘Europa’ gedragen mondialisering, vertelt Le Pen op markten en aan bedrijven.

 

“Zo is het FN nu de grootste partij geworden onder de arbeiders uit de privésector, onder de vele Fransen die het steeds moeilijker hebben de maand rond te komen met hun schamel inkomen. De boodschap van het FN is klaar en duidelijk, het veroverde op korte tijd nieuwe gebieden. Ook gebieden die lang bekend stonden als rood, zoals het Pas-de-Calais in het noorden. Maar ook in landelijke gebieden waar de mensen vinden dat Parijs en ‘Brussel’ hen compleet verwaarlozen, gebieden waar openbaar vervoer, onderwijs, gezondheidszorg er lamentabel aan toe zijn, luisteren naar het FN en stemmen ervoor. De drempel die daar lang bestond om FN te stemmen, is weg.

 

“Hollande en Valls zoeken de schuld niet bij zichzelf, ook al is het hun neoliberale beleid dat het diepe wantrouwen van zoveel Fransen tegenover al wat gezagsdragers is, zowel in Parijs als Brussel, versterkt. Valls wijt de opmars van het FN onder meer aan ‘de stilte van de intellectuelen’. Enkele intellectuelen reageerden onmiddellijk met te verwijzen naar hun oproepen, studies, boeken… waarin ze waarschuwen voor het gevaar van uiterst-rechts. Maar van de politieke wereld kwam alleen maar oorverdovende stilte als antwoord. Alleen als er verkiezingen aankomen, klagen ze over de stilte.

 

“Niet in eigen boezem kijken, dat is de boodschap. Vooral geen zelfkritiek over het feit dat deze regering geen enkele van haar sociale beloften  hield, maar integendeel begin vorig jaar zelfs urbi et orbi besliste haar  politiek volledig af  te stemmen op de belangen van de ondernemers. Het resultaat is nu dat Marine Le Pen onbeschaamd kan verwijzen naar Georges Marchais, in de jaren 1970-1980 de leider van de Franse communistische PCF. Marchais die zich opwierp als de stem van het proletariaat dat door niemand anders werd gehoord. Le Pen die zich nu opwerpt als degene die durft in te gaan tegen de gevestigde machten.

 

“In Italië is de Lega van Matteo Salvini aan een supersnelle opmars bezig. Ze is nu al de leidende partij van rechts en daagt in die hoedanigheid premier Renzi uit. Marine Le Pen slaagde in haar tactiek van dediabolisering van het FN. Salvini acht dat niet eens nodig, hij gaat scheep met de uitgesproken fascisten van CasaPound. En toch blijft Forza Italia hem steunen en komt er geen tegenoffensief van de regerende Democratische Partij (zie ook: Berlusconi gaat, Salvini komt). Le Pen en Salvini zouden als regeerders op de sympathie kunnen rekenen van Ruslands president Vladimir Poetin. Hij heeft beide alvast als bondgenoten verwelkomd. Zijn partij Rusland Eén heeft broederbanden met de Lega… (zie ook: Europees rechts, van extreem tot ultra; In de doolhof van eurofoob rechts; Uiterst-rechts in bont Euraziatisch ornaat en Hoe uiterst-rechts Europees rechts inpalmt).

 

Misschien liggen er enkelen bij de EU-Commissie wel van wakker dat twee grote lidstaten riskeren bestuurd te worden door partijen die de EU en de euro liefst willen opblazen? Ze kunnen er iets aan doen: in plaats van de Griekse regering de ganse tijd voor het blok te zetten, de inspanningen van die regering steunen om uit de spiraal van verarming te geraken. Want er verschijnen wel allerlei rapporten die aantonen hoe het neoliberale beleid al decennia de sociale ongelijkheid aanwakkert, hoe het EU-beleid van de jongste jaren die ongelijkheid nog veel erger maakt. Maar wat doet men met die rapporten? Een beleid voeren om de aandeelhouders het nog meer naar de zin te maken.

 

“Het belangrijkste wapen om uiterst-rechts van de macht te houden is een ander beleid. Jammerklachten over de stilte van de intellectuelen doen hier niet terzake. Er moet gewoon een ander beleid worden gevoerd gebaseerd op sociale rechtvaardigheid, gebaseerd op de massale verontwaardiging over sociaal onrecht. Zoals Syriza doet en het Spaanse Podemos wil doen. Het is van het grootste belang dat Syriza slaagt en dat het roer in de EU snel wordt omgegooid. Het zou een enorme hulp zijn om Le Pen en Salvini van de macht weg te houden. Maar de tijd dringt, het is 5 voor 12, het is de hoogste tijd dat alle linksen, alle syndicalisten en gewoon alle democraten het gevaar inzien en er iets aan doen.”

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: frankrijk, le pen, italië, salvini |  Facebook | | |  Print