26-03-15

OUD-VOORZITTER SINT-MAARTENSFONDS TOON PAULI OVERLEDEN

Deze namiddag wordt in Antwerpen afscheid genomen van Toon Pauli (90 j., foto), vorige week woensdag 18 maart 2015 overleden. Toon Pauli ging als Waffen-SS’er strijden aan het Oostfront en was de laatste voorzitter van het Sint-Maartensfonds, vereniging van oud-Oostfronters.

 

Als ‘Antoine’ geboren gaf Pauli gevolg aan de oproep van de Kerk om het goddeloze bolsjewisme te gaan bestrijden. Maar eerst werd hij eind mei 1940 opgevorderd om zijn dienstplicht te vervullen in het Belgisch leger. Zijn carrière daar nam geen grote vlucht. Hij viel met zijn fiets in een gracht en brak daarbij beide polsen. In een ziekenhuis in Poperinge achtergelaten na een bomalarm, brachten de Duitsers hem terug naar huis in Antwerpen. Vader Willem trachtte aan de kost te komen als bakker, maar had het daarbij niet breed. Eind 1941 trok de dan achttienjarige Antoine naar Duitsland, zonder enig benul van wat hij daar zou kunnen gaan doen. Door toedoen van het Arbeitsamt kan hij, na een opleiding in de bakkersstiel, gaan werken in een bakkerij in het Ruhrgebied. Antoine, intussen ‘Toon’ geworden, meldt zich vrijwillig om de goddelozen aan het Oostfront te gaan bevechten. Met de divisie Langemarck vertrekt hij naar het kille front.

 

In het laatste oorlogsjaar raakt hij in Pommeren gewond aan een oog en is de oorlog voor hem voorbij. Allez, dat denkt hij toch. Op 14 augustus 1945 wordt Toon Pauli aangehouden. Het jaar daarop wordt hij tot twintig jaar gevangenisstraf veroordeeld voor wapendracht tegen het vaderland. Het brengt hem naar gevangenissen in Hemiksem, Antwerpen, Beverlo… Toon Pauli wordt vervroegd vrijgelaten, huwt met Franziska Martin en krijgt drie kinderen. Hij volgt avondschool om ‘verzender’ te kunnen worden in ‘de maritime’, maar al gauw zoekt hij gelijkgezinden op hoewel hem dat verboden is. Na de oprichting van het Sint-Maartensfonds in 1953 vult Toon Pauli zijn vrije tijd met het opzoeken van dode en vermiste Oostfronters. Samen met anderen kan hij in 1962 de laatste Vlaamse krijgsgevangenen in Rusland vrij krijgen. Toon Pauli zet mee zijn schouders onder de aankoop van grond in Stekene, om er een Erepark voor de Oostfronters aan te leggen.

 

Wegens de hoge leeftijd van de leden wordt het Sint-Maartensfonds op 29 oktober 2006 ontbonden. Toon Pauli is de laatste voorzitter van deze vereniging van oud-Oostfronters. Vijf jaar eerder, in 2001, haalt het Sint-Maartensfonds nog het nieuws nadat blijkt dat Johan Sauwens (toen Volksunie-lid, intussen CD&V’er) aanwezig is op een jubileumfeest van het Sint-Maartensfonds in Berchem. Vereniging waar Sauwens als ‘vanzelfsprekend’ al meer dan twintig jaar lid van is. Het kost Johan Sauwens zijn job als Vlaams minister. Na de ontbinding van het Sint-Maartensfonds is Toon Pauli zich met de vereniging ‘Graven in het Oosten’ blijven inzetten voor het onderhoud van de gedenkplaatsen en graven van de gevallen Oostfronters. Pauli heeft een groep ‘jongeren’ gevonden om dit werk verder te zetten. In Stekene vindt nog elk jaar een huldiging van de Oostfronters plaats. Officieel een initiatief van het VNJ, in de praktijk vooral werk van Voorpost. Met de Sint-Niklase Vlaams Belang-voorzitter en Pegida-man Hugo Pieters als drijvende kracht.

 

AFF/Verzet onthulde twee jaar geleden dat bij de Oostfrontersherdenking in Stekene ook SS’ers gehuldigd worden. Dit jaar is de huldiging gepland op zondag 10 mei. Het blad van het Sint-Maartensfonds Berkenkruis is vervangen door het soberder uitgegeven Berkenkruisje. Met Maurits Vanderbruggen als hoofdredacteur en onder meer de Vlaams Belang’ers Roeland Raes en Peter Logghe als medewerkers. Vrienden van het Sint-Maartensfonds komen nog regelmatig samen voor een etentje hier en daar, en een maandelijkse bijeenkomst, elke eerste zondag van de maand, in het Vlaams Belang-lokaal in de Van Maerlantstraat in Antwerpen. De afscheidsplechtigheid deze namiddag vindt plaats bij een begrafenisondernemer die al jaar en dag adverteert in Berkenkruis(je).

 

Oud-senator voor het Vlaams Blok/Belang Wim Verreycken was de eerste om het overlijden van Toon Pauli publiek te maken. ’s Anderendaags al. “Met het heengaan van Toon Pauli nemen we stilaan afscheid van een generatie. Een generatie van echt onbaatzuchtige Vlamingen, die slijk en sneeuw en ijs trotseerden om ons een betere toekomst te geven. Die daarvoor enkel op onbegrip en gevangenis konden rekenen. Voor die generatie van kleine Vlamingen die veel 'grotere mijnheren' werden dan al degenen die zichzelf vandaag belangrijk vinden, blijf ik ontzag hebben”, schreef Wim Verreycken op Facebook. 91 mensen vonden dit ‘leuk’. Bij de mensen die een persoonlijk commentaar achterlieten onder meer het voormalig boegbeeld van Groen-Rechts (“Zij hebben vroom gestreden”) en een ex-kopstuk van Blood and Honour Vlaanderen (“Houzee! Nu kan ook jij aanschuiven in Alvader's Grote Hal.”). Uit de politieke actualiteit, maar de gedachten blijven dezelfde.

 

Eén dag later verscheen ook op de Facebook-pagina van Ein Fähnlein een bericht over het overlijden van Toon Pauli: “Ein Löwe aus Flandern hat uns verlassen: Toon Pauli, Kriegsfreiwilliger der Waffen-SS. 19 Dezember 1923 - 18 März 2015. Unser lieber flämischer Kamerad hat sein Leben lang für die Freiheit Europas gestritten – wir werden Dich sehr vermissen!” Ein Fähnlein is een tijdschrift dat “wil bijdragen tot inzicht en begrip van de jonge Duitsers van de jaren ’30 en ’40 van de 20e eeuw en de jonge Duitsers van de 21e eeuw” (sic). De snelheid waarmee het overlijden van Toon Pauli dít tijdschrift bereikt, toont aan hoe bepaalde netwerken zijn blijven bestaan.

18-07-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

De Vlaams-nationalisten waren vorige vrijdag – 11 juli, Vlaamse Feestdag – blij dat ze nog eens de Vlaamse Leeuw-vlag boven konden halen. De Belgische driekleur naar aanleiding van de Wereldbeker voetbal heeft hen danig op de heupen gewerkt. Iedereen zijn goesting natuurlijk, en zijn eigen stijl (foto: 11 juli-viering in Antwerpen).

 

“We stonden erbij en we keken ernaar en we hebben het keer op keer laten gebeuren. We hebben toegestaan dat wanhopige mensen die op een foute partij stemden werden weggezet als verzuurde zeikerds, als mestkevers, terwijl de meesten gewoon een signaal uitstuurden, smeekten dat ook eens naar hen, naar hun noden zou worden geluisterd.” Film- en praatjesmaker Jan Verheyen vindt dat de Vlamingen teveel hebben toegestaan. Overigens heeft de uitvinder van het predicaat ‘mestkevers’, Karel De Gucht, daarmee niet de kiezers maar de leiding van het VB bedoeld. Het is niet omdat het VB het anders vertelt, dat het zo is. (Stadsomroep, 10 juli 2014)

 

“Het blunderparcours in vijf etappes noopt ons tot een dubbele vraag. Als er in het geval van federale regeringsdeelname ministerpostjes te verdelen vallen, zal de naam van Jambon ongetwijfeld vallen. Kan een partijtopper met een dergelijk palmares aan ondoordachte en onverstandige uitspraken en beslissingen echter federale ministeriële ambities koesteren zonder desgevallend de partij te schaden? Belangrijker echter is de vraag of de N-VA met dergelijke figuren in prominente functies haar ambitie kan waarmaken om zich te verankeren als brede volkspartij? Met figuren die halsstarrig vasthouden aan een radicaal rechts en hardvochtig Vlaams-nationalisme waar geen plaats is voor gematigde verruimers, dreigt ze op termijn eerder herleid te worden tot een zweeppartij van 5%, dan zich te verankeren als brede volkspartij.” Kritiek op Jan Jambon van een ex-medewerker van de N-VA. (Doorbraak.be, 10 juli 2014)

 

 “Peter Logghe (ex-federaal parlementslid, uit Roeselare): ‘Nog nooit zo weinig leeuwenvlaggen in de binnenstad als dit jaar! (…)

Pieter Huybrechts (ex-Vlaams parlementslid, uit Herentals): ‘Hier in Herentals spijtig al even erg!’

Paul Blyweert: ‘In Gent hangen meer tricolores dan leeuwenvlaggen en van deze laatste hangen er heel wat minder dan vorig jaar.’” Onze vraag of er op 11 juli evenveel of zelfs meer Vlaamse leeuwenvlaggen zouden uithangen dan Belgische vlaggen is bij deze beantwoord door drie fervente Vlaams Belang’ers. (Facebook, 11 juli 2014)

 

“Met Filip Dewinter en zijn acoliet Jan Penris in het federaal parlement zijn we weer verzekerd van nog een rondje van het slechtste toogflamingantisme dat alle andere geluiden uit die partij hopeloos zal overstemmen. Ze doen maar, het zal zonder Sanctorum zijn.” Johan Sanctorum, (betaald) tekstschrijver voor de Vlaams Belang-voorzitters Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, heeft het gezien bij het Vlaams Belang. (Res Publica, 11 juli 2014)

 

“Het heeft er ongetwijfeld mee te maken dat hij zijn rol magistraal speelt. Ik kan hem daar zelfs voor bewonderen. (…) Ongetwijfeld speelt hier ook de tijdsgeest mee. Dit zijn onzekere tijden. Onlangs las ik De wereld van gisteren van Stefan Zweig. Hij schrijft onder meer over de periode die voorafging aan Wereldoorlog I. Dat is meer dan honderd jaar geleden, maar het lijkt soms alsof het over vandaag gaat. Zo schrijft Zweig over het onderwijs, en hoe het gezag van leerkrachten  tanende is, over hoeveel sneller de nieuwe media het nieuws bij ons brengen. Hij schrijft ook over opkomend nationalisme, over mensen die zekerheid zoeken in onzekere tijden door anderen te culpabiliseren. Blijkbaar is dat een mechanisme van alle tijden. Als mensen bang zijn dat hun levenskwaliteit erop achteruit zal gaan, gaan ze op zoek naar een externe schuldige.” Patrick Janssens over het succes van Bart De Wever (De Morgen, 12 juli 2014)

 

“Geen plek in Europa die de utopie van de misdaadvrije samenleving dichter benadert dan Longyerbyen. Zo’n succes komt niet zomaar: werklozen, daklozen, gepensioneerden die niet kapitaalkrachtig genoeg zijn, allemaal worden ze gedeporteerd. Die aanpak staat haaks op het Noorse model, met staatssteun voor de behoeftigen van wieg tot graf. Tegelijk ondergraaft dit experiment de visie van de meeste Europese rechtspopulistische partijen – inclusief die in Noorwegen – als zou stijgende criminaliteit vooral te wijten zijn aan immigratie: een derde van de inwoners van Longyearbyen zijn buitenlanders – wel allemaal met een job.” Longyearabyen, de hoofdstad van de Noorse Svalbard-archipel, met een kleine 3.000 inwoners, heeft slechts één gevangeniscel. Het voorbije jaar werd ze eenmaal gebruikt, voor een geval van openbaar dronkenschap. Niet migratie maar zonder werk zitten en/of niet kapitaalkrachtig zijn is een bepalend factor voor criminaliteit. Al is het natuurlijk nog de vraag of sommigen van die kapitaalkrachtigen zich niet bezighouden met andere vormen van criminaliteit dan we doorgaans onder criminaliteit verstaan. (dS Weekblad, 12 juli 2014)

 

“Bij de jonge garde zit noch Barbara Pas noch Tom Van Grieken te springen om voorzitter te worden. Hun namen worden het meest genoemd, maar geen van beide ziet het echt zitten. Komt er een ‘deus ex machina’ uit de lucht vallen? Veel geschikte kandidaten zien we niet. Straks moet Gerolf Annemans nog een jaartje bijdoen… Filip Dewinter als voorzitter is geen optie, dan scheurt de partij in twee.” De stand van zaken bij de zoektocht naar een nieuwe VB-voorzitter. Tom Van Grieken doet anders zijn best om overal aanwezig te zijn: van het oubollig 11 juli-feest van de Gulden Sinjoren in Antwerpen tot de militantere betoging van Voorpost tegen de taalfaciliteiten in Ronse. (’t Pallieterke, 16 juli 2014)

 

“In veel gevallen ging het om ‘kettingmigratie’. Mensen die vertrokken, volgden het voorbeeld van familieleden, buren of bekenden uit het dorp. Vaak bleven migranten uit hetzelfde dorp ook in Amerika samenklitten. Inwoners van Hansbeke streken neer in Mishawaka, gelukzoekers uit Adegem vonden elkaar in Moline. Tot op zekere hoogte zetten ze daar het dorpsleven gewoon voort, compleet met duivensport, biljart, kaartavonden en dansfeesten. Kinderen van migranten trouwden met elkaar.” De tentoonstelling Boer vindt land vertelt een bijzonder actueel en herkenbaar verhaal. Veel van wat wij vandaag in België met migranten meemaken, speelde zich nog geen eeuw geleden af met Vlaamse gelukzoekers in Amerika. (De Standaard, 17 juli 2014)

26-05-14

VB VERLIEST MEER DAN VERWACHT

We schreven zaterdag nog dat het Vlaams Belang na de verkiezingen op 25 mei mogelijk nog slechts de helft van haar aantal parlementsleden zou behouden. Het werd nog erger dan dat.

 

Voor het Vlaams Parlement zakt het Vlaams Belang van 15,3 naar 6 % van de stemmen. Het Vlaams Belang valt terug van 21 naar nog maar 6 verkozenen in het Vlaams Parlement. Een verlies van 15 parlementsleden. Voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers zakt het Vlaams Belang van 12,6 naar 5,9 % van de stemmen. In aantal verkozenen zakt het Vlaams Belang weg van 12 naar nog maar 3 parlementsleden in de Kamer van Volksvertegenwoordigers.  In beide parlementen verliest het Vlaams Belang bijgevolg niet de helft van haar aantal parlementsleden maar liefst tweederde tot drievierde van haar parlementsleden. "De uitslag van deze verkiezingen is barslecht en doet zeer veel pijn", zei partijvoorzitter Gerolf Annemans dan ook gisterenavond.

 

Geraakten alsnog verkozen voor het Vlaaams Parlement: Anke Van dermeersch (Antwerpen), Tom Van Grieken (nieuw, Antwerpen), Stefaan Sintobin (West-Vlaanderen), Guy D'Haeseleer (Oost-Vlaanderen), Barbara Bonte (nieuw, Oost-Vlaanderen) en Chris Janssens (Limburg). De drie Vlaams Belang-verkozenen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers zijn: Filip Dewinter (Antwerpen), Marijke Dillen (Antwerpen) en Barbara Pas (Oost-Vlaanderen). Maar dus niet Joris Van Hauthem, Wim Wienen, Johan Deckmyn, Bert Schoofs, Peter Logghe, Filip De Man, Tanguy Veys, Bruno Valkeniers, Bart Laeremans, Philip Claeys noch anderen.

 

In de stad Antwerpen, de bakermat van het Vlaams Blok/Belang, valt het Vlaams Belang terug tot 7,8 % van de stemmen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers, en 7,7 % voor het Vlaams Parlement. De score van de PVDA+ voor het Vlaams Parlement is ongeveer dezelfde als die voor het Vlaams Belang, maar voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers – met Peter Mertens als lijsttrekker – overvleugelt PVDA+ het Vlaams Belang met 8,9 % van de stemmen. En trouwens ook de Open VLD (8,8 %) en CD&V (8,7 %). Dat Vlaams Belang-stemmen naar de N-VA zijn gevloeid zit de Vlaams Belang’ers niet lekker, maar dat ze nu ook nog eens overtroefd worden door de PVDA+…

 

Yves Desmet (De Morgen) was er als de kippen bij om de N-VA te feliciteren voor het weghalen van stemmen bij het VB. Ook Guy Verhofstadt feliciteerde daarvoor Bart De Wever. Maar is dat terecht? Het is goed dat het Vlaams Blok/Belang gedecimeerd is. Zonder enige twijfel. De Vlaams Belang-stemmers zijn overgestoken naar een partij die niet, zoals het Vlaams Belang, racistisch is. Maar wel het racisme relativeert. De N-VA zet niet aan tot racisme, maar doet geen klap om het racisme te bestrijden. Inzake lastenverlaging die vooral de rijken ten goede komen, zijn de N-VA en het VB elkaar waard. Inzake sociale bescherming (behoud van de indexering van de lonen, behoud van de werkloosheidsuitkering…) is het VB een socialere partij dan de N-VA.

 

We kunnen slechts echt tevreden zijn over de terugval van het Vlaams Blok/Belang als de Vlaams Blok/Belang-kiezers hun heil gaan zoeken bij progressieve partijen, en alsnog lijkt dat enkel de PVDA+ te lukken. In De Standaard van 15 mei wees Filip Dewinter al op die bedreiging: “We mogen PVDA+ niet onderschatten. Zij vissen in hetzelfde water.” Verkiezingsonderzoek zal het moeten uitwijzen, maar het is niet ondenkbaar dat PVDA+ in Antwerpen omwille van Ringland kiezers aan Groen heeft verloren, maar PVDA+ anderzijds een aantal Vlaams Blok/Belang-kiezers heeft teruggewonnen. Om finaal in Antwerpen groter dan het Vlaams Belang te eindigen. Er zijn geen aanwijzingen dat het succes van Groen ten koste is gegaan van Vlaams Belang-stemmen.

14-04-14

HET RAPPORT VAN DE VB-PARLEMENTSLEDEN (4)

Filip De Man (foto 1, 3,5/10, 0/10), parlementslid sinds 1991, is aan zijn laatste termijn als parlementslid bezig. “Doet al een tijdje geen moeite meer om te verbergen dat het hem allemaal geen fluit meer kan schelen”, schreef De Morgen. “Filip De Man op het spreekgestoelte? Ideaal voor een plaspauze”, noteerde men bij De Standaard. Hij staat op de derde plaats op de Europese lijst van het Vlaams Belang, terwijl het niet eens zeker is dat de eerste plaats op die lijst een verkozene oplevert.

 

Peter Logghe (3/10, 3/10), parlementslid sinds 2007, “schijnt te denken dat de kwaliteit van een parlementslid wordt afgemeten aan het aantal schriftelijke vragen dat hij stelt. Logghe stelde er meer dan 2.000 de voorbije bestuursperiode”. “Zijn vragen stuiteren wel alle kanten uit.” Hij is lijsttrekker voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers in West-Vlaanderen. Als er een provincie is waar het Vlaams Belang onder de kiesdrempel van 5 % dreigt te vallen, is het in de eerste plaats West-Vlaanderen.

 

Bruno Valkeniers en de veel minder bekende Rita De Bont zijn elkaar waard. Beiden krijgen ze als score 3/10, 0/10 en zijn parlementslid sinds 2007. De ene weggelopen uit de Antwerpse haven, de andere weggeplukt uit de Vlaamse Volksbeweging. Als partijvoorzitter kreeg Valkeniers “crisis na crisis over zich heen, zonder ooit grip te krijgen op de situatie”. Vanaf einde 2012 nog maar alleen Kamerlid verbeterde het er niet op met zijn prestaties. Bruno Valkeniers is lijstduwer op de lijst voor het Vlaams Parlement in Antwerpen. Rita De Bont “blinkt vooral uit in onzichtbaarheid”. Ze staat tweede op de Europese lijst van het Vlaams Belang.

 

Ook over Annick Ponthier (2/+10, 0/10), parlementslid sinds 2009, moeten we kort zijn. “Je hebt meer kans om het Higgs-Bosondeeltje met het blote oog waar te nemen dan op te merken waar Annick Ponthier enig verschil gemaakt heeft.” Haar aanwezigheid bij de gebedsgroep van Alexandra Colen leverde evenmin iets extra op. Annick Ponthier staat tweede op de lijst voor het Vlaams Parlement in Limburg.

 

Guy D’haeseleer(foto 2), parlementslid sinds 1999, krijgt de slechtste score van allemaal: 1/10, 0/10. “’Guyke’ is de zogenaamde arbeidsmarktspecialist van Vlaams Belang, maar zelf hard werken in de Kamer? Ho maar. Zijn prioriteit lag in Ninove, waar hij bij de gemeenteraadsverkiezingen een pint beloofde aan iedereen die met een foto kon aantonen dat hij of zij op hem had gestemd.” Ondanks zijn parlementaire wanprestatie is hij lijsttrekker voor het Vlaams Parlement in Oost-Vlaanderen.

 

Even goed (nouja) scoorde Alexandra Colen (1/10, 0/10), parlementslid sinds 1995 en weg bij het Vlaams Belang sinds begin 2013. Zeer actief tijdens de verkiezingscampagne in 2010, met krantenverscheuringen  (foto 3) enzomeer, heeft ze “werkelijk niets meer uitgespookt in de Kamer” eens verkozen. Ze haalde alleen nog de media met het oprichten van een gebedsgroep in het parlementsgebouw. Een “fatsoenrakker zonder het fatsoen om haar plaats in de Kamer af te staan toen ze er genoeg van had”. Op 25 mei is ze geen kandidaat meer.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: de man, logghe, valkeniers, de bont, ponthier, d'haeseleer, colen |  Facebook | | |  Print

10-11-12

INTELLECTUEEL ÉN NEOFASCIST

Voorbije maandag werd in Italië Pino Rauti (foto 1) begraven. Vlaams Belang-volksvertegenwoordiger en medewerker aan het Nieuw-Rechtse blad TEKOS Peter Logghe betreurt op Facebook zijn overlijden als: “Een intellectueel, die ook veel invloed heeft gehad buiten Italië.”

 

Het zal wel dat Pino Rauti “een intellectueel” was, maar dan wel binnen de neofascistische beweging. Pino Rauti was een grote aanhanger van de Italiaanse fascistische dictator Benito Mussolini. Hij schreef er meerdere boeken over. Rauti was vice-secretaris generaal en voorzitter van de neofascistische MSI (Movimento Sociale Italiano). Toen Gianfranco Fini, huidig voorzitter van de Italiaanse Kamer van Afgevaardigden, de MSI ontbond om met de Alleanza Nazionale in een niet-fascistische weg verder te gaan, richtte Pino Rauti de neofascistische MSI-Fiamma Tricolore op. Rauti werd driemaal beschuldigd van betrokkenheid bij terroristische aanslagen, onder andere de bomaanslag op het station van Bologna in 1980, maar werd telkens vrijgesproken. Tussen 1994 en 1999 was hij Europees parlementslid. Lang hield hij het niet uit in politieke partijen. Tijdens zijn MSI-jaren nam hij al eens ontslag bij de MSI om aan te sluiten bij de denktank Ordine Nuovo (‘Nieuwe Orde’); na de MSI-Fiamma Tricolore richtte hij ook nog de Movimento Idea Sociale (MIS) op. Binnen het kader van de Italiaanse neofascistische beweging was hij anti-kapitalist, en iemand die de jeugd en anderen wilde bereiken met culturele activiteiten. Schoonzoon Gianni Alemanno is de huidige rechtse burgemeester van Rome.

 

Bij de begrafenis van Pino Rauti maandag werd meerdere keren de fascistengroet gebracht (foto 2). Gianfranco Fini, die de begrafenis van zijn oude strijdmakker bijwoonde, werd in de kerk op boe-geroep en een fluitconcert onthaald. Zodanig dat de begrafenisplechtigheid een paar minuten moest stilgelegd worden en dochter Isabelle om respect moest vragen. “Dit is niet het moment, dit is mijn vaders begrafenis. Met die levensloop en fans Pino Rauti slechts als “een intellectueel” bestempelen, is de geschiedenis verbloemen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: italië, internationaal, logghe |  Facebook | | |  Print

21-08-12

DE VERGETEN MANDATEN BIJ HET VLAAMS BELANG

Politici moeten jaarlijks opgeven welke mandaten ze vervullen, welke ambten en beroepen ze uitoefenen, en ook jaarlijks een vermogensaangifte doen. Die laatste mogen we niet inzien, de lijst van mandaten etc. werd vorige dinsdag 14 augustus gepubliceerd in een extra editie van het Belgisch Staatsblad. De gegevens gaan over 2011 of een deel van dat jaar. Wij zochten uit wie de meeste vingers in de pap houdt bij het Vlaams Belang... en ontdekten een paar opvallende vergetelheden.

 

Bruno Valkeniers (foto) is volgens het Belgisch Staatsblad federaal volksvertegenwoordiger, Antwerps gemeenteraadslid, bestuurder bij het Antwerps Gemeentelijk Havenbedrijf, partijvoorzitter, zaakvoerder van bvba Falconsult, afgevaardigd bestuurder bij Vormingsinstituut Wies Moens, voorzitter van de raad van bestuur van de vzw’s AVB, Egmont en Vrijheidsfonds, en bestuurder bij Pai Port of Antwerp International, vzw Antwerps Vormingsinstituut, vzw Jan Breydel, vzw KamielVan Damme, vzw Nationalistisch Vormingsinstituut Limburg en vzw Vlaams Belang Vlaams-Brabant. Samen zijn dit 15 mandaten.

 

Filip Dewinter is Vlaams parlementslid (fractieleider en lid van het bureau dat de werkzaamheden van het parlement regelt), gemeenschapssenator, Antwerps gemeenteraadslid (en ook daar fractieleider), lid van het Vlaams Belang-partijbestuur, voorzitter van de raad van bestuur van vzw Hertogfonds, en bestuurder van de vzw’s AVB, Egmont en Vlaamse Concentratie. Samen 11 mandaten.

 

Gerolf Annemans is federaal volksvertegenwoordiger (en fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers), Antwerps gemeenteraadslid, bestuurder van de vzw’s Egmont, AVB, en Vrijheidsfonds, en bestuurder van AG Vespa. Dat laatste is niet het beroemde merk van brommers, maar het vastgoedbedrijf van de stad Antwerpen. Samen 7 mandaten. Dat Gerolf Annemans ook lid is van het VB-partijbestuur is hij zowaar vergeten.

 

Het verwondert niet dat enkele andere Vlaams Belang-parlementsleden actiever zijn dan Gerolf Annemans. Met 10 mandaten bijvoorbeeld: Bert Schoofs (Beringen) en Barbara Pas, die laatste voormalig voorzitster van de Vlaams Belang Jongeren en onder andere bestuurder van het Ros Beiaardcomité in Dendermonde. Johan Deckmyn (Gent) geeft 9 mandaten op. Daarbij bestuurder van de wijnhandel die hij samen met Vlaams parlementslid Wim Van Dijck (Tienen) heeft, en bestuurder van Info Service Belgium. We verzinnen het niet: 'Info Service Belgium'. Nationaal VB-secretaris Guy D’haeseleer (Ninove), Frank Creyelman (Mechelen) en Marijke Dillen (Schilde) geven elk 8 mandaten op.

 

Veelal gaat het om mandaten binnen het Vlaams Belang of als gevolg van het gemeenteraadslid zijn. Als er ergens een gemeentelijk vastgoedbedrijf is, zijn Vlaams Belang’ers er als de kippen bij om in de beheerraad te zetelen. De toplaag van het Vlaams Belang vinden we uiteraard ook terug in allerlei vzw’s langs waar de partij haar overheidsdotaties krijgt. De vzw AVB bijvoorbeeld, die Bruno Valkeniers, Filip Dewinter en Gerolf Annemans vermelden, staat voor vzw Algemeen Vlaams Belang en heeft als doel “de bevordering van de culturele eigenheid van het Vlaams volk en de verdediging van de Vlaamse belangen”, en kan dit verwezenlijken door “het verwerven of bezitten in eigendom of anderszins van alle roerende en onroerende goederen (…), het ontvangen van giften en legaten, het tewerkstellen van personeel (…)”.

 

Naast Bruno Valkeniers, Filip Dewinter en Gerolf Annemans is enkel nog penningmeester Patsy Vatlet bestuurder van deze vzw. Grappig is dat pas op 16 april 2012 beslist werd om Frank Vanhecke “uit te sluiten als lid en bestuurder van de vzw”. Het was een drukke dag aan het Madouplein in Brussel want diezelfde dag werd Frank Vanhecke ook verwijderd uit de vzw’s Egmont en Vrijheidsfonds. Op 16 april 2012, terwijl Frank Vanhecke reeds op 11 juli 2011 opstapte bij het Vlaams Belang.

 

De vzw Egmont heeft tot doel “de promotie van de nationalistische gedachte” en kan daartoe hetzelfde doen als de vzw Algemeen Vlaams Belang én zorgen voor alle mogelijke publicaties en communicatiemiddelen. De vzw Vrijheidsfonds heeft tot doel “de politieke partij Vlaams Belang financieel en materieel te ondersteunen”. Uiteraard is Filip Dewinter lid van de Raad van Bestuur van vzw Vrijheidsfonds, maar hij vermeldt het niet bij de mandaten die vorige week in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd werden.

 

Marijke Dillen vermeldt niet dat ze zaakvoerder is van de bvba Vlaams Blok, terwijl uitgerekend in 2011 is beslist dat ze nog enig zaakvoerder is van die bvba opgericht om misbruik van de naam Vlaams Blok tegen te gaan. Yves Buysse, Jurgen Ceder (intussen N-VA’er) en Joris Van Hauthem vermelden keurig dat ze in (een deel van) 2011 nog verantwoordelijkheid droegen in de bvba Vlaams Blok. De enige die daar nu nog voor opdraait, rept er niet over. Hier een kopie van het laatste terzake geregistreerd document. Misschien kan Koen Dillen – die nog altijd regelmatig deze blog leest – zus Marijke verwittigen over die vergetelheid?

 

Ook vergeetachtig is VB-parlementslid Agnes Bruyninckx: zij meldde geen enkel mandaat terwijl ze toch Vlaams parlementslid is, gemeenteraadslid in Brugge en zaakvoerster van de firma Madrigo die goederen voor dierlijke comsumptie levert. Er zijn nog andere lacunes, maar tot slot nog dit: niemand zegt iets te maken te hebben met de op 8 juli vorig jaar opgerichte Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV). Nochtans werd op de website van het Vlaams Belang in dit verband de namen genoemd van de VB-parlementsleden Guy D’haeseleer, Linda Vissers en Peter Logghe. Alvast die laatste wordt in een artikel op de website van de Vlaamse Solidaire Vakbond vermeld als VSV-bestuurslid. In zijn mandatenlijst is daarvan echter niets terug te vinden.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: valkeniers, dewinter, annemans, deckmyn, dillen, bruyninckx, logghe |  Facebook | | |  Print

09-07-11

VAKBOND OF NIET ?

Het eerste bezoek aan een rookvrij café heeft zijn sporen nagelaten bij Rob Verreycken. Gisteren stelde hij een nieuwe vakbond voor: de VSV, oftewel de Vlaamse Solidaire Vakbond.

De oprichting van een nieuwe vakbond werd al in het vooruitzicht gesteld bij de voorstelling van het boek Welkom in Vakbondistan in september vorig jaar. Maar nu is de vakbond voorgesteld (foto). Voornaamste doel is in enkele bedrijven ‘symboolkandidaturen’ in te dienen en de wet die die kandidaturen ongeldig maakt vervolgens aan te vechten bij het Grondwettelijk Hof en bij Europese rechtbanken. Daarnaast wil de VSV geldige kandidaturen indienen om in enkele bedrijven deel te nemen aan de sociale verkiezingen voor het kaderpersoneel. De VSV heeft de steun en sympathie van het VB, maar is niet de vakbond van het VB, benadrukken voorzitter Rob Verreycken en secretaris (en West-Vlaams VB-Kamerlid) Peter Logghe. De videoclip over de voorstelling van de VSV is anders wel gepost bij de groep ‘VlaamsBelangInBeeld’.

VSV-secretaris Peter Logghe behoort net als Wim en Rob Verreycken tot de groep heidenen bij het VB, en wordt net als Wim en Rob Verreycken geciteerd als behorend tot het kamp-Vanhecke. Maar ook het andere kamp bij het VB zet haar schouders onder de VSV. VB-Kamerlid en nationale partijsecretaris Guy D'haeseleer is immers medestichter van de VSV en verscheen prominent in beeld bij de voorstelling van de VSV. Guy D’haeseleer is lid van het eerste uur van de (anti-)vakbondscel van het VB en ‘vakbondsspreker’ bij de laatste 1-meimanifestatie van het VB. Guy D’haeseleer liet geen truc onverlet om de Belfortploeg buiten te werken. Ongetwijfeld een gezellig clubje, die VSV.

De VSV werft voorlopig echter geen leden. Ze is immers nog niet in staat om een dienstverlening te ontplooien zoals de echte vakbonden. Wel zoekt de VSV sympathisanten en medewerkers. De VSV stelt zich volgens haar statuten tot doel: “de behartiging van de belangen van de bevolking van Zuid-Nederland (Vlaanderen) en Noord-Nederland (Nederland) en van de bij haar aangesloten leden. (…) De vereniging is ervan overtuigd dat voor de bevordering van solidariteit, welvaart en welzijn in Vlaanderen de vorming van een Vlaamse staat noodzakelijk is. (…) De vereniging vertrekt vanuit het beginsel van de solidariteit, waarbij in de organisch gegroeide samenwerkingsverbanden van de samenleving, in het bijzonder gezin, familie, lokale gemeenschap, onderneming en volksgemeenschap, solidariteit als basisprincipe wordt genomen waaruit zowel rechten als plichten voortvloeien. De mens heeft als lid van de gemeenschap de plicht waar mogelijk door arbeid solidair bij te dragen aan gemeenschappelijke welvaart en welzijn.”

Voorop staan dus de belangen van Vlaanderen, en dan pas die van de Vlamingen. En, het zal na het voorgaande niet verbazen: “De vereniging wijst af: de klassenstrijd en de daaruit voortvloeiende klassenhaat zoals gepromoot door het socialisme, en de afbraak van alle grenzen en regels en de daaruit voortvloeiende maatschappelijke ontwrichting door het onbeperkte kapitalisme en globalisme zoals gepromoot door het liberalisme.” De persconferentie waarop de VSV werd voorgesteld werd bijgewoond door een aantal Voorpost’ers zoals Luc Vermeulen en Nick Van Mieghem, en andere extreem-rechtsen bij het VB zoals Bert Deckers. VB-personeelslid en medeoprichter van RechtsActueel Bert Deckers is ook medestichter van de VSV. Het stichtingsdocument van de VSV werd “aan de vooravond van 11 juli 2011 (…) om 11 uur” ondertekend. 11 is ook een symbolisch getal bij het carnaval: het is “van oudsher het getal van de dwazen en gekken”.

Op de Facebook-groep van de VSV werd al meteen een treffende illustratie gegeven over waar de VSV voor staat. Een sympathisant vroeg zich af wat een VSV’er moet doen in een bedrijf waar ACV en ABVV sterk vertegenwoordigd zijn en in staking gaan. “Simpel, niet staken…antwoordt Wim Verreycken, vader van.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sociaal, verreycken, logghe |  Facebook | | |  Print