08-05-16

MECHELEN EERT VERZETSSTRIJDER FRANS STORMS MET STRAATNAAM

Vandaag is het 8 mei. Het zou een feestdag voor iedereen moeten zijn. In Frankrijk is 8 mei een feestdag, met plechtigheden én een dag verlof voor de Fransen als herinnering aan de overwinning op het fascisme bij de Tweede Wereldoorlog. In Antwerpen is 8 mei even een feestdag geweest voor de stadsambtenaren (die dan wel een andere dag, Allerzielen, verloren als feestdag). Met de 'modernisering' van hun verlofregeling twee jaar later ging 8 mei bij de Antwerpse stadsadministratie echter alweer verloren als betekenisvolle verlofdag. We zullen de overwinning op het fascisme bijgevolg op een andere manier moeten vieren. In Mechelen besliste de gemeenteraad onlangs om een nog aan te leggen straat te vernoemen naar de verzetsstrijder Frans Storms (foto). “Dankzij mensen als Frans Storms leven wij in een vrij land”, zei historicus Ward Adriaens bij zijn overlijden.

Frans Storms is 15 jaar oud als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Twee jaar later treedt hij toe tot het gewapende verzet bij het Belgisch Partizanenleger. De partizanen zijn de gewapende arm van de Kommunistische Partij België (KPB). Aanvankelijk blijven de acties van de partizanen beperkt tot sabotagedaden, maar in 1942 beginnen ze ook collaborateurs en zelfs Duitse militairen te liquideren.

Het begint voor Frans Storms met een nachtje hakenkruisen kalken op de deuren van ‘zwarten’ en met acties voor het Bayard- en Comète-netwerk dat tijdens de oorlog tweeëntwintig geallieerde piloten terug thuisbrengt. De Engelsen hadden meer vliegtuigen dan piloten. Het is daarom cruciaal om de piloten van neergehaalde vliegtuigen op te halen en te verbergen tot de tijd gunstig is om ze via een ontsnappingsroute terug te brengen naar Engeland.

Frans Storms is ook betrokken bij enkele spraakmakende aanslagen. Onder meer op de werkplaatsen Rateau aan de Leuvensesteenweg in Muizen waar turbines voor de Duitse onderzeeërs gemaakt worden. Samen met andere verzetsstrijders blaast Frans Storms het treinvormingsstation van Mechelen op, overvalt hij een transport van de Duitsers, maakt hij drie ton dynamiet buit voor latere sabotagedaden, en overvalt hij postkantoren en gemeentehuizen waar de rantsoenzegeltjes meegenomen worden om die nadien uit te delen aan werkweigeraars en hun families.

Het scheelt weinig of Frans Storms ging de geschiedenis in als de scherprechter van Léon Degrelle, de leider van de Waalse Waffen-SS. Degrelle had in Keerbergen het luxehotel Le Grand Veneur gereserveerd voor een seksorgie. “Hij had het hotel gereserveerd per telegram, en de postmeester van Keerbergen speelde die informatie door”, weet Ward Adriaens. “Ze stonden op het punt Degrelle te liquideren toen ze het bevel kregen om voor een ander doelwit te gaan, dat dynamiet.” Frans Storms liquideerde wel een zestal collaborateurs. “Het was wij of zij”, zegt Ward Adriaens daarover.

Ward Adriaens, die tot maart vorig jaar als archivaris bij Kazerne Dossin werkte, aarzelt niet om Frans Storms een bepalende rol toe te dichten bij de Slag om Normandië in 1944. “Mechelen was een belangrijk spoorwegknooppunt tussen Duitsland en Normandië. Aan het front smeekten de Duitsers om obussen, om versterkingen. Elk uur telde. Elk verloren uur bracht de geallieerden een stap dichter bij de doorbraak. Maar de obussen kwamen niet. In Mechelen kwamen de treinen er maar met mondjesmaat door. Dat was het werk van de 18-jarige Frans Storms en zijn kameraden.”

Van de 65 partizanen in de regio Mechelen en Willebroek zal de helft de Tweede Wereldoorlog niet overleven. De partizanen leven als schimmen en slapen elke nacht in een ander bed. Frans Storms heeft op z’n eentje 25 onderduikadressen. Op zijn hoofd staat een premie van 500.000 Belgische frank (= 12.395 euro, nvdr.). Als een meisje uit het verzet wordt opgepakt, zegt men haar: “Frans Storms schieten we niet dood, die trekken we de darmen uit zijn lijf.” De nazi’s kunnen Frans Storms één keer oppakken, maar tijdens zijn transport kan hij wegvluchten.

Na de oorlog wordt Frans Storms chauffeur. Eerst voor de Antwerpse burgemeester Camille Huysmans, later voor de voorzitter van de Vrije Universiteit Brussel Walter Debrock. Tot aan zijn dood in 2013 – Frans Storms is dan 87 jaar oud, en zal in zijn slaap overlijden – is Frans Storms voorzitter van het Onafhankelijkheidsfront regio Mechelen. 

De straat die naar Frans Storms vernoemd zal worden ligt in het binnengebied van de Alstomsite in de Mechelse deelgemeente Muizen. In die buurt stond vroeger de Rateaufabriek waar Frans Storms en zijn collega's van het Belgisch Partizanenleger met een zware aanslag een tiental turbines voor Duitse duikboten onklaar maakten.

Frans Storms was een bijzonder moedig man, die ertoe bijdroeg dat het fascisme verslaan werd en we thans in een relatief vrij land leven. Een straat naar hem vernoemen, is dan ook gepast. We zijn benieuwd wat het eerst aangelegd zal zijn: de Frans Stormsstraat in Mechelen of het Regine Beerplein in Antwerpen.

 

Meer over Frans Storms lees je in het boek van Ward Adriaens Partizaan Storms waarvan zowel versies verschenen bij uitgeverij EPO (2006) als bij uitgeverij ASP (2012).

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, storms, actie |  Facebook | | |  Print

08-03-16

ZES MAANDEN CEL VOOR AUTONOME NATIONALISTEN-KOPSTUK

Zaterdag poseerde Christian Berteryan, leider van de neonazistische Autonome Nationalisten, nog strijdlustig voor een fotograaf in Antwerpen (foto). Gisterenmorgen, maandag 7 maart, zong hij een toontje lager. Eerst werd zijn levensloop uit de doeken gedaan op deze vervloekte blog, later vernam hij het vonnis voor het verheerlijken van het nationaalsocialisme met zelfklevers in de buurt van Kazerne Dossin. Memoriaal, museum en documentatiecentrum over Holocaust en mensenrechten in Mechelen.

Zondag 12 oktober 2014 houdt Illya D.S. een feestje omdat hij werk heeft gevonden. Illya D.S. is dan nog lid van de Autonome Nationalisten, en omstreeks 19.00 uur komt de leider van de bende langs. Christian Berteryan heeft een cadeautje bij: spiksplinternieuwe zelfklevers van de Autonome Nationalisten met als slogan Ons socialisme is nationaal, een duidelijke verwijzing naar het nationaalsocialisme dat de Autonome Nationalisten koesteren. De hamer en het zwaard die elkaar kruisen op de zelfklever zijn een verwijzing naar de ‘linkse’ nazi’s Gregor en Otto Strasser.

Als het feestje na anderhalf uur ten einde loopt, vraagt Christian Berteryan hem de weg te wijzen naar Kazerne Dossin. Bewakingscamera’s registreren dat twee mannen aan de ingang en op ramen van Kazerne Dossin, en op verkeersborden en palen in de buurt van Kazerne Dossin, zelfklevers aanbrengen. De Ons socialisme is nationaal-zelfklevers. Er is niet veel nodig om te achterhalen dat de twee gefilmde mannen Christian Berteryan en Illya D.S. zijn.

Bij een huiszoeking bij Berteryan worden nog meer Ons socialisme is nationaal-zelfklevers gevonden, en onder andere een revisionistisch tijdschrift en een uitschuifbare matrak. Op 8 februari 2016 wordt de zaak behandeld bij de correctionele rechtbank van Mechelen. Berteryan ontkent het plakken van de stickers niet, maar volgens hem was het puur toeval dat ze aan Kazerne Dossin geplakt werden (?!). Net als Berteryan zegt Illya D.S. die avond teveel gedronken te hebben. Bovendien heeft hij een slecht zicht, en heeft hij intussen gebroken met “dat milieu” en een kind om op te voeden.

De waarheid is genuanceerder. Illya D.S. is in maart 2015 door Christian Berteryan uit de Autonome Nationalisten gezet nadat Illya D.S. verklapt had bij wie de vlag lag die Autonome Nationalisten gepikt hadden van een andere neonazistische organisatie. Aan het gedachtengoed van Illya D.S. is intussen echter niets veranderd. Het Openbaar Ministerie vraagt drie maanden cel en een geldboete voor Christian Berteryan, en een geldboete voor Illya D.S.

Vooral de mogelijke gevangenisstraf zit Christian Berteryan dwars. Volgens De Standaard heeft hij al “een lange gevangenisstraf voor een gewapende overval” achter de rug. Het Laatste Nieuws noteerde dat Christian Berteryan “een gevuld strafblad” heeft en “al meermaals in de gevangenis” zat. Gazet van Antwerpen weet dat Berteryan “al negen jaar achter de tralies heeft doorgebracht”.

Het Laatste Nieuws meldt vandaag, en andere bronnen bevestigen, dat Christian Berteryan voor zijn strapatsen aan Kazerne Dossin “is veroordeeld tot zes maanden cel”. Illya D.S. werd eveneens schuldig bevonden maar kreeg opschorting van straf. De rechter geloofde blijkbaar “dat hij inmiddels uit dat milieu is gestapt”. Aan Unia, de opvolger van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding en van het Interfederaal Gelijkekansencentrum, moeten de twee een symbolische euro schadevergoeding betalen. Christian Berteryan moet ook nog een geldboete van 600 euro betalen. De gunst van opschorting van straf voor Illya D.S. geldt voor een proefperiode van drie jaar.

04:00 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: berteryan, autonome nationalisten, mechelen |  Facebook | | |  Print

07-03-16

AUTONOME NATIONALISTEN-KOPSTUK TERUG NAAR GEVANGENIS ?

Vandaag doet de correctionele rechtbank van Mechelen uitspraak over de zaak van twee Autonome Nationalisten, waaronder Christian Berteryan (foto 1), die in de nacht van 12 op 13 oktober 2014 aan Kazerne Dossin volop zelfklevers ophingen die verwijzen naar het nationaalsocialisme dat ze koesteren. AFF/Verzet blikt even terug.

Op de 1.000 zelfklevers die Christian Berteryan liet maken staat de boodschap Ons socialisme is nationaal, een duidelijke verwijzing naar het nationaalsocialisme van Adolf Hitler. De hamer en het zwaard die elkaar kruisen op de sticker zijn een verwijzing naar de ‘linkse’ nazi’s Gregor en Otto Strasser. Christian Berteryan is ondanks zijn maar 35 jaar een oudgediende in het extreemrechtse tot neonazistische milieu. In de tweede helft van de jaren negentig was hij de spilfiguur van het Odal-Aktiekomitee dat een opvolger wilde zijn van de begin jaren tachtig voor privémilitievorming veroordeelde Vlaamse Militantenorde (VMO). Vrienden van toen vindt men nu nog terug als leider van extreemrechtse tot neonazistische groupuscules. Op foto 2 zien we bij een actie aan het Antwerpse Justitiepaleis van links naar rechts: Constant Kusters (Nederlandse Volks-Unie, NVU), Christian Berteryan en Hervé Van Laethem (feitelijk leider van het Franstalige Nation).

Eén van de laatste acties van het Odal-Aktiekomitee was een tegenactie bij een betoging van het 8 Mei-collectief (met het Anti-Fascistisch Front, het AFF, als motor) in Antwerpen op 8 mei 1999. Het Nieuwsblad noteerde: “Toen die (= actievoerders van het Odal-Aktiekomitee, nvdr.) te dicht in de buurt van de betoging kwamen, werden ze alle dertien door de politie opgepakt.” Het zal nog even duren vooraleer we Christian Berteryan nadien terugzien op de extreemrechtse tot neonazistische scene. Volgens De Standaard wegens “een lange gevangenisstraf voor een gewapende overval”. Het Laatste Nieuws noteerde laatst dat Christian Berteryan “een gevuld strafblad” heeft en “al meermaals in de gevangenis” zat. Gazet van Antwerpen noteerde dat Berteryan “al negen jaar achter de tralies heeft doorgebracht”. De openbare aanklager vraagt voor de feiten nu in Mechelen een geldboete en nog eens drie maanden cel voor Berteryan. Na het Odal-Aktiekomitee en enige tijd voor bezinning in een gevangeniscel volgde voor Christian Berteryan de 'Autonome Nationalisten'

Zaterdag 26 januari 2013 worden de Autonome Nationalisten als een nieuwe organisatie gepresenteerd in café De Klokke in Duffel. Officieel is het een filmavond, maar het is dan wel een film over de VMO die getoond wordt. Er zijn enkele tientallen aanwezigen, waarvan circa de helft (ex-)leden van het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) van Eddy Hermy. Zaterdag 2 februari gaan enkele Autonome Nationalisten samen met militanten van Nation naar Parijs om deel te nemen aan een betoging ingericht door Serge ‘Batskin’ Ayoub, de leider van de Parijse skinheads. Zaterdag 16 februari volgt in Brugge de eerste en enige eigen betoging van de Autonome Nationalisten. Er nemen een vijfentwintigtal mensen aan deel, waaronder enkele Nederlandse neonazi’s en enkele leden van Nation.

Christian Berteryan ontkent tegenover De Standaard de leider te zijn van het nieuwste zootje ongeregeld. Ene Joachim zou dat zijn. Joachim Tanghe spreekt de betogers in Brugge toe, maar na enkele maanden verdwijnt hij uit beeld bij de Autonome Nationalisten. De Autonome Nationalisten willen op 20 april (de geboortedag van Adolf Hitler, nvdr.) 2013 een tweede betoging inrichten, maar krijgen hiervoor geen toelating van de gemeentebesturen van Waregem en Turnhout. De Autonome Nationalisten gaan dan maar deelnemen aan betogingen en manifestaties van anderen (de Heel-Nederlandse actiegroep Voorpost, de studentenvereniging NSV, het Franstalige Nation, de Nederlandse Volks-Unie…). Eigen initiatieven worden ‘meetings’, al dan niet op Blood and Honour-wijze vooraf geheim gehouden plaatsen. Op 8 november 2014 is er zo bijvoorbeeld een bijeenkomst in een cafeetje in Haaltert met een spreker van het Griekse neonazistische Gouden Dageraad.

In de loop van het driejarig bestaan van de Autonome Nationalisten verliest Christian Berteryan meer militanten dan er ooit tegelijk bij de Autonome Nationalisten waren. Zijn autoritaire leidersstijl ligt velen zwaar op de maag, en nog andere zaken die te lelijk zijn om hier weer te geven. Ex-leden van de Autonome Nationalisten vervoegen groupuscules als de Blood and Honour-afsplitsing Racial Volunteer Force (RVF) of het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA). Een aantal stappen op uit eigen beweging, anderen worden door Berteryan uit de Autonome Nationalisten gezet. Illya D.S., met wie Berteryan nu voor de rechtbank in Mechelen is gedagvaard, is zo iemand die door Berteryan uit de Autonome Nationalisten is gezet. Het was dan ook een ‘plezant’ weerzien voor de rechtbank in Mechelen.

Rond Christian Berteryan verzamelen zich nog maar enkele mensen met als bekendste Lieven Vanleuven die even een mediafiguur werd door zijn schelden op VRT-journaliste Danira Boukhriss bij een Pegida-bijeenkomst op 13 april 2015 in Gent. Anderen lopen minder in de kijker maar zijn niet minder fanatiek. Antwerpenaar Andy Hendrickx werd hier getoond met een portret van Adolf Hitler in de hand bij het Joelfeest van de Autonome Nationalisten op 26 december vorig jaar. Voorbije zaterdag werden de Autonome Nationalisten op de Groenplaats in Antwerpen gesignaleerd met vlag en al. Ze waren met zes.

In het kader van het onderzoek naar het plakken van de stickers aan de Dossin-kazerne in Mechelen werd op 10 december 2014 een huiszoeking verricht bij Christian Berteryan. De politie vond er onder andere een uitgave van het revisionistisch tijdschrift Historical Pact, Nuremberg and other war crimes trials en een uitschuifbare matrak. Op de rechtbankzitting van 8 februari 2016, waarvan hier een verslag, verdedigde Christian Berteryan zichzelf, zonder hulp van een advocaat. Hij gedroeg zich zeer arrogant en ongeloofwaardig. Hij hoopt dat het bij een geldboete blijft.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: autonome nationalisten, berteryan, mechelen |  Facebook | | |  Print

10-02-16

AUTONOME NATIONALISTEN-DUO VOOR DE RECHTBANK IN MECHELEN

Als maandag 13 oktober 2014 een nieuwe week begint voor de drukbezochte Kazerne Dossin. Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten zien medewerkers op een naambord, de deur en een venster zelfklevers hangen van de Autonome Nationalisten met de boodschap Ons socialisme is nationaal, een duidelijke verwijzing naar het nationaalsocialisme. De hamer en het zwaard die elkaar kruisen op de sticker zijn een verwijzing naar de ‘linkse’ neonazi’s Gregor en Otto Strasser.

Beelden van de bewakingscamera’s brengen de politie vlug op het spoor van Christian Berteryan (35 j., foto), kopstuk van de Autonome Nationalisten, en Illya D.S. (20 j.) die in die tijd de gewoonte had om in een opvallende parkabroek deel te nemen aan allerlei extreemrechtse bijeenkomsten. De gerechtelijke molen maalt traag en na een paar valse starts verschenen de twee verdachten voorbije maandag 8 februari dan toch voor de rechtbank in Mechelen.

Volgens openbaar aanklager Peter Peereboom heeft de verspreiding van stickers met de boodschap Ons socialisme is nationaal “vele mensen psychisch zeer gedaan”. De verantwoordelijkheid van Christian Berteryan staat als een paal boven water. Hij bracht de zelfklevers mee uit Brussel, waar hij woont, en vroeg Illya D.S. om hem de weg te wijzen naar Kazerne Dossin. Vooraleer hun ‘heldendaad’ aan te vatten werd de ‘nodige’ alcohol genuttigd.

Het Interfederaal Gelijkekansencentrum stelt zich in deze zaak burgerlijke partij. “Deze vereniging (= de Autonome Nationalisten, nvdr.) staat voor het verspreiden van rassenhaat. Op de stickers staan verwijzingen naar het neonazisme. Als je zo’n stickers op Kazerne Dossin plakt, wil je enkel maar provoceren.” Het Interfederaal Gelijkekansencentrum vraagt een symbolische euro schadevergoeding. Kazerne Dossin stelt zich niet burgerlijke partij omdat het voldoende vindt dat het Interfederaal Gelijkekansencentrum dit doet.

Het plakken van de stickers wordt niet ontkend, maar Christian Berteryan minimaliseert de feiten. “Ik was dronken en heb de stickers geplakt toen ik onderweg was van een café naar het treinstation.” Rechter Erica Colpin vroeg: “Waarom Kazerne Dossin? Er zijn toch nog gebouwen onderweg naar het station.” “Een toevalligheid”, antwoordde Berteryan. Waarschijnlijk even toevallig als dat Christian Berteryan zich op Facebook als een volbloed negationist toont en op 30 januari 2016 nog een vormingsavond inrichtte met hemzelf en twee buitenlandse sprekers om de ‘historische waarheid’ te verduidelijken over het nazitijdperk.

Mechelaar Illya D.S. gaf als excuus de avond van 12 oktober 2014 te veel gedronken te hebben. “Bovendien zag ik niet wat er op die stickers stond. Ik heb een zeer slecht zicht en kan maar tot 20 centimeter voor me uitzien.” Het lijkt ons anders toch genoeg om te zien wat er op de sticker van de Autonome Nationalisten staat. Naar eigen zeggen heeft Illya D.S. gebroken met “dat milieu”. “Ik ben daar niet mee bezig. Ik heb een kind om op te voeden.”

Het openbaar ministerie vordert tegen Christian Berteryan een celstraf van drie maanden en een geldboete van 600 euro. Zijn Mechelse kompaan riskeert enkel een geldboete van 600 euro. Christian Berteryan hoopt dat het bij een geldboete blijft. “Hij had al een gevuld strafblad en zat al meermaals in de gevangenis”, noteerde Het Laatste Nieuws. Gazet van Antwerpen noteerde dat Berteryan “al negen jaar achter de tralies heeft doorgebracht”. Het vonnis in deze zaak volgt op maandag 7 maart.

Een effectieve gevangenisstraf zou een streep door een deel van het jaarprogramma van Berteryan kunnen trekken. Na nog eens uitgehaald te hebben naar “ongeloofwaardige sites als AFF” maakte Berteryan laatst op de blog van de Autonome Nationalisten bekend op 12 maart samen met de NVU te gaan betogen in Amsterdam (aan betogingen van Pegida Nederland zoals vorige zaterdag in Amsterdam wil Berteryan niet deelnemen omdat volgens hem daar zionisten het roer in handen hebben, nvdr.). Op 1 mei wil Berteryan vervolgens opstappen met het ‘Antikapitalistischer Blok’ in Nürenberg (Duitsland). Voor 1 en 11 november zijn deelnames aan betogingen in respectievelijk Griekenland en Polen gepland.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: autonome nationalisten, berteryan, mechelen |  Facebook | | |  Print

02-12-15

ABSURD, ABSURDER, N-VA’ST (1)

In Parijs wordt onderhandeld over de noodzakelijke klimaatmaatregelen na 2020, maar in België geraakt men na zes jaar onderhandelen nog altijd niet akkoord over de uitvoering van de nodige klimaatmaatregelen in 2013-2020. Met bijzondere dank aan de N-VA die de laatste twee tussen de vier milieuministers onderhandelde akkoorden afschoot. “Te absurd voor woorden”, schreef De Standaard gisteren. Als niet-milieuspecialist is het moeilijk uit te maken wie in deze gelijk heeft. Heeft de N-VA ons gevrijwaard voor Een Nieuwe Kaakslag Voor Vlaanderen of toont de partij zich weer als haar egoïstische zelf, als te absurd om beleidsverantwoordelijkheid te dragen? Op lokaal vlak gaat het alleszins die richting uit met een aantal N-VA-mandatarissen die zich de jongste dagen in de kijker werkten.

Begin juli besliste het college van burgemeester en schepenen van Mechelen, op aanraden van de N-VA, om N-VA-schepen voor Economie en werk, preventie en ICT Wim Jorissen (foto) al zijn bevoegdheden af te nemen. "Deloyaal gedrag ten opzichte van zijn N-VA-fractiegenoten, de coalitiepartners en de partij lieten ons geen andere keuze", luidde de motivatie. Jorissen had niet alleen publiekelijk vragen gesteld bij de heraanleg van publiek domein, maar zou ook getracht hebben de poten onder de stoelen van zijn collega's te zagen opdat hijzelf, anders dan afgesproken in het bestuursakkoord, zes in plaats van drie jaar schepen zou kunnen blijven. Daarnaast zou hij een te eigengereide koers hebben gevaren zonder ruggenspraak met zijn partijbestuur. Er werd een procedure opgestart om Wim Jorissen uit de N-VA te zetten, maar van de hoogste partijinstantie mag hij N-VA-lid blijven.

Sinds juli zonder bevoegdheden blijft Wim Jorissen tot einde dit jaar nog altijd 7.500 euro bruto incasseren als schepen in Mechelen. “In tijden dat de stad op zowat alles moet besparen, vind ik dat niet kunnen”, stelde Vlaams Belang-gemeenteraadslid Hans Keldermans. Hij vroeg tijdens de gemeenteraadszitting vorige maand om inzage te krijgen van de wedden en vergoedingen die nog aan Wim Jorissen uitbetaald worden. Om privacy-redenen wilde het Mechelse stadsbestuur daar niet op in gaan, maar Wim Jorissen windt zelf geen doekjes om hoeveel hij verdient. “Het is zo’n 7.500 euro bruto per maand. Een geheim is dat niet. De burger mag dat weten. En ik zeg er meteen bij dat ik de voorbije maanden geen enkele keer, en ik benadruk geen enkele keer persoonlijke onkosten heb ingediend”, stelt Jorissen. Alsof de Mechelse belastingbetaler daar verrast en blij om zou moeten zijn.

00:19 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, jorissen |  Facebook | | |  Print

31-10-15

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Vanavond wordt halloween gevierd. Voor wie van griezelen houdt, niet getreurd na vanavond. Met de regering-Michel is het hele jaar door halloween (foto).

 

“Zeer interessant idee. Voor sommige Belgen zou dat inderdaad nuttig kunnen zijn.” Theo Francken geeft toe dat de engagementsverklaring die hij nieuwkomers wil voorleggen ter ondertekening (erkenning van de vrijheid van meningsuiting, scheiding tussen Kerk en Staat, gelijkheid tussen man en vrouw, respect voor andere geaardheid…) ook wel sommige Belgen mag ingepeperd worden. (Het Nieuwsblad, 24 oktober 2015)

 

“In heel Europa zijn regeringen de pensioenleeftijd aan het optrekken. Maar tegelijk willen de mensen zelf het liefst zo snel mogelijk al met pensioen gaan. In een enquête in opdracht van onze krant zegt de helft van de mensen tussen 35 en 54 dat ze al uitkijken naar hun pensioen. Dat verlangen is niet ingegeven door luiheid of profitariaat. Het pensioen heeft mythische proporties gekregen doordat het contrast zo groot is met het leven daarvoor. De combinatie werk-gezin, de prestatiedruk, de vele verwachtingen die het leven oplegt. Tegenover het pensioen met zijn zeeën van tijd en alle ruimte om jezelf te ontplooien.” Gepensioneerden zeggen nochtans vaak dat ze het druk-druk-druk hebben, maar we begrijpen het wel: het verschil tussen hoe de politici het actieve leven willen organiseren en hoe de mensen het willen. (Het Nieuwsblad, 26 oktober 2015)

 

“De show kan beginnen.” Neen, Bart De Wever bedoelde niet zijnoptreden als dierenverzorger Edwin Deschutter in het 2BE-programma Lookalikes maandagavond maar de discussie in de Antwerpse gemeenteraad over het niet langer betrekken van de oppositie, op de SP.A na, bij het beheer van de Antwerpse haven. (Gemeenteraadszitting Antwerpen, 26 oktober 2015).

 

“Ik wist niet dat het in de 21ste eeuw nog bestond, dat expliciete racisme. Ik ben er ook zeker van dat onze kinderen later niet meer zullen opkijken als ze in een gemengde klas terechtkomen. Xenofobie zal uiteindelijk uitsterven, daar ben ik van overtuigd.” Danira Boukhriss Terkessidis kijkt met een optimistische blik naar de wereld. Met vijf deelnames aan De Slimste Mens ter Wereld, waarbij vier overwinningen, is ze alleszins niet het “kieken” waarvoor ze versleten werd op de Pegida-bijeenkomst in Gent. (Humo, 27 oktober 2015)

 

“‘Toen de provincieraad de vergunning behandelde, wist meneer De Nijn dat hij er in de buurt woont. Dat had voldoende moeten zijn om zich te onthouden in die zaak. Als hij het tegendeel beweert, vraag ik me af wat hij zit te doen in de provincieraad, buiten belastinggeld innen, zijn broek verslijten?’, vroeg de openbare aanklager.” De correctionele rechtbank in Mechelen volgde de openbare aanklager over de hele lijn en veroordeelde Bart De Nijn (N-VA) tot een jaar cel met uitstel gedurende drie jaar, een boete van 600 euro met uitstel, en het verlies van vijf jaar het recht een openbaar ambt uit te oefenen. Het gaat om een zaak van belangenvermenging als gedeputeerde bij de provincie Antwerpen. Bart De Nijn, intussen schepen voor Openbare Werken in Mechelen, gaat in beroep tegen de uitspraak van de rechtbank maar heeft intussen al zijn bevoegdheden als schepen overgedragen aan partijgenoot Marc Hendrickx. (Gazet van Antwerpen, 27 oktober 2015)

 

“Rechtspersoonlijkheid voor vakbonden, geen fiscale aftrekbaarheid van de ledenbijdrage van vakbondsleden, en vakbonden die belastingen betalen op het deel van de bijdrage dat de werkgever voor hen betaalt. Deze op zich valabele N-VA-voorstellen dienen vooral om de eigen achterban te plezieren. Want in deze legislatuur komt er toch niets van in huis.” De rechtse Trends-journalist Alain Mouton is het wel eens met deze N-VA-voorstellen, maar vindt het verloren moeite. Overigens, wij wisten niet dat we onze vakbondsbijdrage fiscaal kunnen inbrengen als beroepsonkosten. Bedankt voor de tip, Peter Dedecker (N-VA). (Trends online, 27 oktober 2015 – Lees ook: Marc Leemans)

 

“Zeker liberalen vinden het vast fijn om nu te kunnen pochen dat het netto­loon – toch voor wie het geluk heeft er een te hebben – zal stijgen met een extra dertiende, ja veertiende maand, dixit Rutten. Toe maar. Het is een sigaar uit eigen kist, maar dat belet haar niet om met dure woorden uit te pakken: iedereen mag dat geld spenderen in ‘vrijheid en verantwoordelijkheid’. Begrijp: zoek zelf maar uit hoe je al die nieuwe taksen en tariefverhogingen kan ontlopen, anders is je extraatje meteen foetsie.” De newspeak van de liberalen. (De Standaard, 29 oktober 2015)

 

“Volgens Eandis kan de elektriciteitsfactuur voor Vlamingen met een ‘sociaal tarief’ liefst 57 % toenemen. Bijna 1 op 10 huishoudelijke klanten valt daaronder, zo’n 216.000 Vlaamse gezinnen. Net zij hoesten tot 5 % meer op dan de doorsnee gezinnen die tot 52 % extra zouden betalen.” De N-VA, CD&V en Open VLD hebben de mond vol over de ‘sociale correcties’ die ze voorzien, maar de doorrekening van de vennootschapsbelasting op de intercommunales, de btw-verhoging voor de elektriciteit, de afschaffing van de gratis stroom etcetera doen de elektriciteitsfactuur voor de mensen met de kleinste inkomens het hardst stijgen. En het zijn niet de vakbonden of de oppositiepartijen die dit schrijven, maar Eandis, beheerder van het elektriciteits- en aardgasdistributienetwerk in 239 Vlaamse gemeenten. Intussen blijkt ook dat bewoners van appartementsgebouwen extra Turteltaks moeten betalen. Wat geen probleem is als je met honderd appartementen in één blok woont, maar wel als je maar met twee, drie, vier… appartementen bent. “Je zou denken dat een minister die nog maar eens een taks op elektriciteit toevoegt, als laatste in een lange rij, beter nadenkt over een billijke verdeling.” Niet dus. (Het Laatste Nieuws, 29 oktober 2015 – Het Nieuwsblad, 30 oktober 2015)

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: citaten, francken, sociaal, de wever, racisme, de nijn, mechelen, turtelboom |  Facebook | | |  Print

14-07-15

N-VA HOUDT ‘KLEINE KUIS’

Dat de N-VA in Mechelen haar schepen Wim Jorissen zijn bevoegdheid voor Economie, Werk en Sociale Economie heeft laten afnemen, haalde de nationale media. Jorissen wordt “deloyaal gedrag ten opzichte van zijn N-VA-fractiegenoten, de coalitiepartners en de partij” verweten. Zijn bevoegdheden verhuizen naar partijgenote Katleen Den Roover. En Jorissen is uit de N-VA gezet, al kan hij daar nog tegen in beroep gaan. Ook elders moet de N-VA orde op zaken stellen. Drie weken geleden werd ‘de stoelengooier van Denderleeuw’ Bert Van Vaerenbergh uit de N-VA gezet, en vorige week onderging het Kortrijkse gemeenteraadslid Steve Vanneste (foto) hetzelfde lot.

 

Steve Vanneste (26 j.) kwam al meerdere keren in aanvaring met zijn partij. Zo stelde hij in augustus 2013 voor om bij de koningswissel de staatsieportretten van Albert II en Paola in de Kortrijkse gemeenteraadszaal inderdaad weg te halen, maar niet te vervangen door de staatsieportretten van koning Philip en koningin Mathilde. In augustus 2014 bekritiseerde Vanneste het plan om een plein in Kortrijk naar de Zuid-Afrikaanse vrijheidsstrijder en president Nelson Mandela te noemen. Volgens Vanneste was Mandela een terrorist. Onder druk slikte hij zijn woorden wel in, maar het venijn ging niet weg uit Vanneste.

 

Op vraag van N-VA-volksvertegenwoordiger Axel Ronse besliste de tucht- en verzoeningscommissie van de N-VA vorige woensdag om Steve Vanneste uit de N-VA te zetten. Vanneste wordt verweten problemen bij de N-VA in de openbaarheid te gooien en niet loyaal te zijn. Het probleem in de Kortrijkse N-VA gaat evenwel verder dan Vanneste. Illustrerend is het applaus van N-VA-schepen  Catherine Waelkens terwijl Steve Vanneste in de Kortrijkse gemeenteraad fulmineerde tegen N-VA-schepen An Vandersteene.

 

Volgens Het Nieuwsblad wordt Vanneste gesteund door de zogenaamde Volksunie-getrouwen. Daarnaast heb je naar zeggen van Vanneste de Unizo-strekking met onder andere gewezen Unizo-voorzitter en nu N-VA-volksvertegenwoordiger Axel Ronse. Het is overigens niet zo dat de N-VA tegenwoordig stelselmatig voor de mensen uit de Unizo-hoek kiest. De aan de kant gezette Mechelse schepen Wim Jorissen, niet te verwarren met zijn gelijknamige vader, VU-politicus en actief Protea-lid, was tot hij zich kandidaat stelde bij de jongste gemeenteraadsverkiezingen voorzitter van Unizo-Mechelen.

 

Steve Vanneste stuurde zijn bezwaren tegen het hem uit de N-VA zetten per e-mail naar de tucht- en verzoeningscommissie van de N-VA. In zich in Brussel persoonlijk gaan verdedigen had hij geen zin. “De jeugd krijgt amper een stem in onze partij”, zegt Steve Vanneste in Het Laatste Nieuws. "De N-VA deed drie jaar lang niets met mijn kritiek op het beleid. Ik werd weggelachen en genegeerd. Ik zal me nu onder meer inzetten voor jongeren als onafhankelijk raadslid. En ook kritisch zijn voor de stadscoalitie van Open VLD, SP.A en N-VA. Als ik het nodig acht, zal ik meestemmen met de oppositie.”

 

Alex Ronse repliceert in dezelfde krant: “Het gaat er soms hard aan toe op fractievergaderingen, maar daarna komen we eendrachtig naar buiten. Vanneste deed dat niet en bleef kritiek spuien op gemeenteraden en sociale media. Politiek is een ploegsport, waarbij je je collega’s respecteert. Hij maakte het te bont, maar we zijn onze clown nu kwijt. Dat de jeugd geen stem krijgt, is complete onzin.” Zeker is dat met het uit de partij zetten van Vanneste het laatste woord nog niet is gezegd bij de N-VA in Kortrijk.

 

N-VA-schepen Catherine Waelkens is misnoegd: “Onze jonge mensen verdienen een goeie omkadering door raadgevers, wat bij Vanneste niet gebeurde. We zijn te veel een partij voor ‘ouwe heren’ die de Vlaamse Leeuw zingen. En we hebben geen sterke leiders waar jongeren naar opkijken. Hoe ik mijn eigen toekomst zie binnen N-VA? Afwachten, want ik neem nooit beslissingen als ik kwaad ben.” Eerder dreigde de Kortrijkse N-VA-voorzitter Geo Verstichel met zijn ontslag als Steve Vanneste na zijn schorsing bij de N-VA ook uit de partij zou gezet worden. Verstichel is momenteel op verlof in het buitenland en is niet bereikbaar voor de pers.

 

Met zijn kritiek op de koningsportretten en Nelson Mandela past Steve Vanneste in het profiel van de Vlaams Belang’ers. Wordt hij de nieuwe hoop van het Vlaams Belang in Kortrijk? Het Vlaams Belang zou anders wel nieuw bloed kunnen gebruiken in Kortrijk na het opstappen van haar gemeenteraadsleden Maarten Seynaeve en Isa Verschaete. “Van een samenwerking met een andere partij is zeker geen sprake. Dat is nu niet aan de orde”, zegt Steve Vanneste.  

18-10-14

DE WEEK IN ZEVEN CITATEN (EN EENTJE EXTRA)

Er was deze week natuurlijk nog meer dan het Jambon-, Weyts- en Francken-incident van begin deze week. Daarom alsnog een gewone De week in zeven citaten (en eentje extra). “Tijd voor taart”, dachten ze bij de N-VA in Mechelen na de bestuursverkiezingen in 2011. Kersvers bestuurslid en bakker Tom Bauwens bakte een taart zoals ze die bij de N-VA graag zien: met een Vlaamse Leeuw die een Waalse haan langs achteren pakt, en in marsepein nog de slogan – in het Latijn – “Verdeel en heers” (foto). Met het toetreden tot de federale regering komt de verborgen geschiedenis van de N-VA alsnog naar boven.

 

“Eén op de drie Belgen heeft psychische problemen, vier op tien slaapt niet zoals het hoort, overgewicht kost de gemiddelde man vier gezonde levensjaren. Is dat het legioen waarmee de bedrijven straks de berg op moeten? Doen we zo voort, dan kan men zich in 2030 de drukte voorstellen in de dokterskabinetten: het zijn de artsen die de mensen van 65 voor zich zullen krijgen, met de oprechte klacht dat het gewoonweg niet gaat, die twee jaar extra. Stramme rug van het bureauwerk, slapeloosheid van het nachtwerk, depressie van het overwerk, maagklachten van het gekkenwerk. Een briefje, alstublieft. Wordt er nu niet bijgestuurd, op en naast de werkvloer, dan wordt het pensioen gewoon vervangen door de ziekenkas.” HLN-commentator Nadine Van der Linden ziet toch wel problemen met het optrekken van de pensioenleeftijd als niets verandert aan de arbeidsomstandigheden. Helaas is de regering-Michel minder doortastend voor dat laatste dan voor het eerste. (Het Laatste Nieuws, 11 oktober 2014)

 

“Veel gezeur over die Porche (sic) van De Wever en dat 'te weinig vrouwen in de regering’. Die Porche (resic) is een detail, er zijn grotere problemen dan dat. Zwak, dom en laag van de journalisten. En over die te weinig vrouwen? Dat vind ik goed. Het zijn er nog 4 teveel. Die vrouwen moeten voor hun kinderen zorgen. Opvoeding is geen opdracht die men zomaar mag uitbesteden aan vreemde onthaalmoeders-kampbewakers waar de kinderen als koeien in een stal liggen. Hebben ze geen kinderen ? Dan moeten ze iets aan hun gezondheid doen.” Voor Kris Roman (Nation) zijn de vier vrouwen in de regering-Michel er vier teveel. (Facebook, 12 oktober 2014)

 

“Wie kritiek uit op de vrouwonvriendelijkheid in haar bemensing, krijgt – dan nog van een van die weinige vrouwelijke ministers – al na 48 uur voor de voeten geworpen dat we daarover toch geen vijf jaar gaan zeuren, zeker? Wie opmerkt dat ze beslissingen neemt die geen enkele meerderheidspartij in haar verkiezingsprogramma had opgenomen, krijgt als repliek dat iedereen toch uit zichzelf kon weten dat het moest gebeuren.” Met de regering-Michel is het moeilijk ernstig discussiëren. (De Standaard, 13 oktober 2014)

 

“Het zwakste punt in het aangekondigde economisch beleid is de afwezigheid van elke ambitie om publieke investeringen te verhogen. De investeringen zijn nochtans nodig, niet alleen om de economie te stimuleren, maar ook om aan onze kinderen een performante infrastructuur en publiek transport, en een betrouwbare energievoorziening over te dragen. Dat dreigt niet te gebeuren.” Paul De Grauwe over de regering-Michel. (De Morgen, 14 oktober 2014)

 

“De man die zich liet opmerken door N-VA-voorzitter Bart De Wever op te pikken met een Porsche, en papier op de grond wierp, wordt de nieuwe kabinetschef van Jan Jambon. Dat valt niet in goede aarde bij de N-VA'ers van het eerste uur, zo klinkt het binnen N-VA zelf.” Een papiertje – een parkeerboete – op de grond gooide, maar ook met twee verschillende autonummerplaten reed en Bart De Wever zonder veiligheidsriem aan liet mee rijden.Dat lijkt inderdaad de (niet-)geschikte man om een kabinet van de minister voor Veiligheid en Binnenlandse Zaken te leiden.  (Knack online, 14 oktober 2014)

 

“Groot gelijk” VB’er, Voorpost-voorzitter en voormalig IJzerwake-voorzitter Johan Vanslambrouck geeft het Kortrijkse N-VA-gemeenteraadslid Steve Vanneste gelijk die de benaming Nelson Mandelaplein wil schrappen omdat Mandela een “terrorist” was. N-VA’er Steve Vanneste had evengoed een VB’er kunnen zijn. (Facebook, 15 oktober 2014)

 

“Zullen we de marktwaarde van Kompany, Chadli, Fellaini… eens naast die van Theo Francken leggen?” Reactie na het bekend worden van een Facebook-notitie van de nieuwe staatssecretaris voor Asiel en Migratie die zich vragen stelt over de economische meerwaarde van de Marokkaanse, Congolese en Algerijnse migratie. (Facebook, 15 oktober 2014)

 

“'Dit doet de MR pijn. Het krediet dat de partij kreeg voor haar moed om dit project aan te durven is nu gekeerd in enige gêne. Een associatie met een donker oorlogsverleden was niet wat Franstalige werkgevers in gedachten hadden.' (…) Daarom, zegt commentator Béatrice Delvaux van Le Soir, moet Bart De Wever nu zelf uit zijn kot komen. (…) Charles Michel kan dit niet alleen rechttrekken. Als het de N-VA menens is om van deze regering een succes te maken, dan moet de partij nu alle ambiguïteit weg nemen over haar positie tegenover het oorlogsverleden en tegenover extreem-rechts. ‘Er is maar één man met voldoende gezag om die klaarheid te scheppen: Bart De Wever. Hij zou nu een Obama-achtige speech moeten geven waarin hij ondubbelzinnig afstand neemt van het collaboratieverleden. Anders blijft dit hangen, ook in Europa. Denkt u dat ze daar lachen met een staatssecretaris voor Migratie die een oud-collaborateur fêteert?’ Die grote woorden van Bart De Wever zitten er niet meteen aan te komen. Vanuit Shanghai zei de Antwerpse burgemeester ‘weinig zin te hebben om te reageren op die onnozelheden van de Franstaligen.’” Bart Eeckhout over de N-VA-strapatsen die dieper snijden in de Franstalige ziel dan Vlaanderen beseft. (De Morgen, 16 oktober 2014)

27-02-13

DE VRIJWILLIGERS DIE DE N-VA NIET GRAAG ZIET

Is het toeval dat het N-VA-Kamerlid Peter Dedecker (foto 1) was die de ACW-boekhouding uitploos en aan de schandpaal nagelde? Allicht niet.

 

Peter Dedecker is ook het Gentse Kamerlid dat een jaar geleden twitterde dat “slechts” twintig ex-VB’ers op de N-VA-lijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen zouden staan. Dedecker vergat erbij te vertellen dat het er eigenlijk meer dan zestig waren, dat het na leden uit lokale partijen de grootste groep overlopers uit andere partijen is, en dat tenzij Filip Dewinter zich zou aanbieden zowat elke VB'er aanvaard werd bij de N-VA. Nu ja, als er malversaties zijn bij het ACW mogen ze aangeklaagd worden. En is het aan het ACW om er lessen uit te trekken. Maar het bashen van het ACW was wat te opvallend zodat donderdag N-VA-Kamerlid en Antwerps ‘districtsburgemeester’ Zuhal Demir (foto 2) ingeschakeld werd om in een opiniebijdrage in De Standaard de plooien glad te strijken. Maar hoe deed ze dat?

 

Zuhal Demir: “De jongste dagen werd de indruk gewekt dat de N-VA een kruistocht tegen het middenveld organiseert. (…) De N-VA is niet gekant tegen middenveldorganisaties, integendeel. Zij, en in het bijzonder hun vrijwilligers, leveren uitstekend gemeenschapsvormend werk. Dat past helemaal binnen onze Vlaams-nationale visie op de samenleving. Samenlevingsopbouw is ook voor de N-VA van fundamenteel belang. Ziekenzorg, KAJ, KWB, Familiehulp of Okra zijn voorbeelden van positieve maatschappelijke inzet. Zo zien wij de samenleving graag.” Vrijwilligers die zieken verzorgen, culturele uitstappen inrichten of gepensioneerden bijeenbrengen… dat ziet de N-VA graag. Opvallend afwezige in het rijtje ACW-organisaties die de N-VA graag ziet, is de op één van de grootste. Het ACV, de vakbond. Een organisatie die op betaalde krachten, maar nog veel meer op vrijwillige vakbondsafgevaardigden, steunt.

 

“Waarom moeten vakbonden werkloosheidsvergoedingen uitbetalen?”, vervolgt Zuhal Demir even later. “Waarom lopen uitkeringen via ziekenfondsen? Waarom kan er niets veranderen op de arbeidsmarkt zonder goedkeuring van de sociale partners? Werkloze leden leveren vakbonden geld op.” Wat een bullshit.  Het is toch niet omdat de vakbonden geld krijgen voor de dossierkosten en het personeel op hun werkloosheidsdienst, dat ze zouden pleiten voor meer werklozen. Het tegendeel gebeurt. Zuhal Demirs pleidooi om iets te veranderen aan de arbeidsmarkt zonder goedkeuring van de sociale partners, is een pleidooi om nog meer door te voeren zonder de instemming van de vakbonden. Het sociaal-economisch programma van de N-VA is het programma van VOKA, en daarom moeten de vakbonden in een andere rol geduwd worden.

 

Nu de N-VA in een derde van de Vlaamse gemeenten en steden burgemeesters en schepenen levert, wordt de N-VA ook rechtstreeks geconfronteerd met de vakbondsmacht. Alvast eerste schepen in Mechelen Marc Hendrickx (N-VA, foto 3) is not amused. Donderdag was er een nationale vakbondsbetoging in Brussel, en daarmee bleven een aantal Mechelse stadsdiensten dicht of konden ze maar op halve kracht werken. Bij Marc Hendrickx kwam het Calimero-gevoel boven: "Ik betreur dat het vooral de diensten zijn die onder mijn bevoegdheid vallen, die staakten. Er is me vooraf niet het minste gevraagd, laat staan meegedeeld. Zonder twijfel durven de vakbonden de doorsnee Mechelaar, toch de dupe hiervan, recht in de ogen kijken en omstandig uitleggen waarom een staking nu net in dit departement moest."

Bij de vakbond wordt met onbegrip gereageerd op de uitlatingen van Marc Hendrickx. "Ik begrijp hem niet goed. De eerste vrijdag van deze maand heb ik het stadsbestuur via een aangetekend schrijven ingelicht over de staking. Daarvan is toch akte genomen op de vergadering van het schepencollege? De aankondiging heeft ook overal uitgehangen. Als schepen Hendrickx van niets weet, is het ne simpele om het op z'n Mechels te zeggen. Dan is hij een demagoog", reageert ACOD-secretaris Ghislain Barra. Hij denkt dat de geplande besparingen in Mechelen hebben meegespeeld bij de actiebereidheid donderdag.

 

We kunnen ons levendig voorstellen dat die besparingsvoorstellen op kap van het stadspersoneel inderdaad een rol hebben gespeeld bij de actiebereidheid in Mechelen. Als de N-VA niet weer wil geconfronteerd worden met stakingen, zal ze uit een ander vaatje moeten tappen.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-va, sociaal, dedecker, demir, hendrickx, mechelen |  Facebook | | |  Print

11-02-13

BESPARINGEN? N-VA IS ROYALER VOOR ZICHZELF DAN DE PS

Stand-up comedian Han Solo zei laatst in Gazet van Antwerpen: “Vlaamse humor heeft altijd dat cynische ondertoontje: we zeggen iets maar doen iets anders. Bart De Wever is daar zeer bedreven in.” Volgens Han Solo maakt Bart De Wevers Vlaamse cynische humor tachtig procent uit van zijn populariteit. Dat zou wel eens kunnen, en dat ‘iets zeggen maar iets anders doen’ is er zeker bij.

 

Twee voorbeelden. Het eerste komt uit Mechelen waar N-VA-schepen Marc Hendrickx (foto 1, samen met burgemeester Bart Somers) vorige week bekend maakte dat hij wil inleveren op zijn wedde als schepen. Omwille van het stijgend aantal inwoners hebben de burgemeester en schepenen in Mechelen wettelijk recht op een hogere wedde. Er is echter een besparingsoperatie bij de Mechelse stads- en OCMW-diensten op komst, en in die omstandigheden wordt een hogere wedde voor de burgemeester en schepenen natuurlijk bijzonder slecht onthaald bij de bevolking, de stads- en OCMW-diensten. Marc Hendrickx stelde daarom voor op zijn (verhoogde) wedde in te leveren, tot grote verrassing van Bart Somers (Open VLD) die prompt een overleg met zijn coalitiegenoten bijeenriep.

 

Van het inleveren op de wedden van de burgemeester en schepenen komt uiteindelijk niets in huis. Bart Somers: “Er bleken teveel technische en praktische bezwaren. Ook al werd in alle fracties met sympathie gereageerd, bleek bij de afweging van de argumenten geen enkele schepen bereid de denkpiste verder te onderzoeken." Geen inlevering dus op de wedde van de burgemeester en schepenen in Mechelen. Maar N-VA’er Marc Hendrickx gaat nu in de Maneblussersstad wel door het leven als de man die wél wilde inleveren, maar niet mocht. Er zou nu tien procent bespaard worden op de kabinetten van de burgemeester en schepenen, en vijftien procent op de toelagen aan de politieke partijen. Eerst zien en dan geloven. In Antwerpen bijvoorbeeld wil de N-VA besparen op het aantal chauffeurs voor de collegeleden, maar het is maar de vraag of Bart De Wever en de N-VA-schepenen dan voor hun vervoer niet op andere dan de kabinetsbudgetten beroep gaan doen.

 

Tweede voorbeeld: het provinciebestuur van Antwerpen. Daar is N-VA’er Luk Lemmens (foto 2, de man achter Bart De Wever) eerste gedeputeerde en woordvoerder van de bestendige deputatie. Op 8 januari kondigde Luk Lemmens een lineaire besparing van drie procent aan voor alle provinciale diensten. Lemmens laat het aan de leidende ambtenaren over hoe die drie procent in hun departement bespaard wordt. Dat een besparing in het ene departement moeilijker is dan in  een ander departement, en minder verantwoord is, is een zorg die Luk Lemmens zich (nog) niet maakt(e). Het enige wat hij in zijn hoofd had en heeft, is dat hij elk jaar drie procent wil besparen bovenop de besparing het jaar voordien, en dat de andere provinciebesturen dit ook zouden moeten doen.

 

Ook op de partijdotaties wordt drie procent bespaard. Flink zo? Voor de partijdotaties zou men beter een voorbeeld nemen aan het Luikse provinciebestuur, meent Kris Merckx (PVDA). Kris Merckx: “Luik beperkt zijn dotaties aan de partijen vertegenwoordigd in de provincieraad tot een subsidiëring van de fractiewerking met 3.720 euro per raadslid en per jaar. Met 56 provincieraadsleden – in de vorige legislatuur waren dat er nog 84 – besteedt de provincie Luik dus 208.320 euro aan partijfinanciering. Bij een gelijkaardige regeling zou onze provincie 325.000 euro per jaar mogen besteden aan partijfinanciering, slechts 1/3 van de huidige 970.000 euro. Met haar ‘ingekrompen’ budget voor partijfinanciering geeft de provincie Antwerpen nog altijd driemaal meer uit dan de zogezegde potverterende Walen in Luik." En Kris Merckx vervolgt: "De N-VA in de provincie Antwerpen en de PS in de provincie Luik zijn aan elkaar gewaagd met elk ongeveer 35 % van de stemmen. Na de besparing van drie procent krijgt de N-VA van de provincie Antwerpen nog altijd 340.000 euro per jaar. Verhoudingsgewijs strijkt de  N-VA in de provincie Antwerpen daarmee drie keer meer op dan de PS in de provincie Luik.”

 

In het debat daarna in de Antwerpse provincieraad ontkende Luk Lemmens eerst dat hij gesproken heeft van lineaire besparingen, later gaf hij toe dat lineaire besparingen niet het beste idee zijn. Wel houdt hij vast aan het cumulatief besparen van drie procent per jaar, zodat hij aan het einde van de legislatuur uitkomt op vijftien procent besparing. Over de vergelijking tussen de dotaties aan de politieke partijen bij de provinciebesturen in Antwerpen en Luik, en de N-VA die verhoudingsgewijs driemaal meer opstrijkt dan de zo verfoeide PS, zweeg hij.

06-02-13

VERGEET HET VLAAMS BELANG ALS SOCIALE PARTIJ

Gerolf Annemans (foto 1) is tegenwoordig voor elk lezerspubliek beschikbaar. Vorige week vier bladzijden in De Standaard, deze week drie bladzijden in Dag Allemaal. Maar het is met de concrete voorstellen dat we het ware gelaat van het Vlaams Belang zien.

 

“Ik ben niet van plan om elk interview af te sluiten met een sorry”, waarschuwt Gerolf Annemans Dag Allemaal, zeven hoog in de partijkantoren aan het Brusselse Madouplein. “Ik wil mijn imago niet verbinden aan het eeuwig op mijn knieën rondkruipen over de Wetstraat.” Het interview in De Standaard opende met de kop “Schrijf maar op: ik verontschuldig mij”. Letterlijk zei Annemans: “In de mate dat de partij ooit aanleiding heeft gegeven om te denken dat wij het op mensen gemunt hadden, moet ik mij daarvoor verontschuldigingen.” en “Ik wil de voorzitter zijn die de bladzijde omdraait en tegen alle leden van de partij zegt dat wij tegen andere partijen strijden, niet tegen mensen, niet tegen vreemdelingen.” Gerolf Annemans is het grondig beu soms als een paria behandeld te worden. “Gelukkig gaat het om een kleine minderheid, maar zeker bij de linkse Franstalige partijen is het zo, en aan Vlaamse kant bij SP.A en Groen. Je komt in situaties terecht dat iedereen iedereen bij het begin van een vergadering de hand schudt, behalve de mijne.” Anderen geven wel een hand. “Tot er een camera in de buurt is. Dan riskeert men het liever niet om een normale houding aan te nemen.”

 

Het is niet voor het eerst dat Annemans klaagt over mensen die hem geen hand willen geven. Uitgerekend gisteren legde auteur-columnist Fikry El Azzouzi in De Morgen uit waarom sommigen zo reageren: “Als een zatte nonkel die graag nichtjes in de billen knijpt, begin je te jammeren over al het onrecht dat je aangedaan werd. Dat de media je negeren, dat sommige politici je geen hand willen geven. Ik dacht echt dat je ging beginnen huilen. Je bent toch een slimme kerel? Besef je niet dat je het zonder de media het nooit zo ver had geschopt? Waarom wil je zo graag een hand? Mag iemand zijn afkeer niet tonen voor de decennialange ontmenselijking van bevolkingsgroepen waar jij en je partij nog steeds voor verantwoordelijk zijn? Of voor de manier waarop je vreemdelingenhaat minimaliseert? Dat is alsof een aanrander nog een kusje voor bewezen diensten vraagt.” Zelf wil Fikry El Azzouzi niet zeggen dat hij Gerolf Annemans nooit een hand zou geven. “Maar dat ligt aan mij, ik kan het mij niet permitteren om er een geweten op na te houden.”

 

Gerolf Annemans heeft echter ook vrienden bij andere politieke partijen. “Vriendschap in de politiek moet je met een korrel zout nemen, maar er zijn inderdaad politieke tegenstanders met wie ik een vriendschappelijke vertrouwensband heb. Nee, ik zal ook nu geen namen noemen. Van eentje weet men het: Renaat Landuyt van de SP.A. Tijdens de tv-uitzendingen van de onderzoekscommissie-Dutroux kon je zien hoe Renaat en ik goed met elkaar konden opschieten. Die uitzendingen waren live en dus kon men geen Donald Duck-filmpje spelen telkens ik het woord nam.” Andere namen van vrienden wil Gerolf Annemans niet noemen. “Als we op restaurant gaan, doen we dat niet in Brussel, maar in Waals-Brabant. Dat geldt trouwens ook voor journalisten die een informeel gesprek willen met mij zonder dat ze met mij worden gezien op restaurant.”

 

Gerolf Annemans bevestigt dat hij het Vlaams Belang wil profileren met nieuwe thema’s. “Er is in het Vlaanderen van 2012 meer dan de drie V’s: Vlaanderen, veiligheid en vreemdelingen.” Maar een voorbeeld van een nieuw thema moet de interviewer zelf aanreiken: Europa, en daar blijft het bij. In een interview in De Standaard op 8 december 2012 zei Gerolf Annemans nog: “Vlaams-nationalisme mag best ook sociale accenten hebben, in tegenstelling tot wat de N-VA suggereert. Daar maken we toch het verschil.” Daarover niets in Dag Allemaal, en nog minder  op het terrein. In Mechelen wil het stadsbestuur besparen. Volgens Vlaams Belang-parlementslid en -gemeenteraadsfractieleider Frank Creyelman (foto 2) moet 20 miljoen euro bespaard worden, en zelf heeft hij daarvoor alvast twee voorstellen. Frank Creyelman (in Het Nieuwsblad/De Standaard): “Door het afschaffen van de (burgemeester- en schepen)kabinetten kan een miljoen euro per jaar worden bespaard. Voorts gaat jaarlijks bijna twaalf miljoen euro naar het departement Samenleving. Daar kan zonder al te veel moeite zes tot acht miljoen op worden bespaard.”

 

Op een departement dat onderwijsondersteuning, sport, diensten voor de jeugd, kinderopvang, opvoedingsondersteuning en een uitleendienst biedt, sociale tewerkstelling, diversiteit, preventie en veiligheid, en ontwikkelingssamenwerking behartigt, wijk- en dorpshuizen en een sociaal huis aanbiedt… daar kan volgens het Vlaams Belang in Mechelen “zonder al te veel moeite” de helft tot driekwart op bespaard worden. Dat zegt meer over het Vlaams Belang dan twintig interviews met Gerolf Annemans.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: annemans, sociaal, creyelman, mechelen |  Facebook | | |  Print

19-01-13

PARLEMENTSLEDEN STEUNEN OPROEP MEMORIAAL-BEZOEK

“Een bezoek aan het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten zou op de agenda van elke school ingeschreven moeten worden”, schreven wij na ons bezoek aan het eind vorig jaar geopende memoriaal en museum in Mechelen. Memoriaal (foto 1) dat in herinnering brengt dat meer dan 25.000 joden en zigeuners vanuit ons land gedeporteerd werden (foto 2) naar de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz-Birkenau, én erop wijst dat de schending van de mensenrechten sindsdien niet gestopt is.

 

En zie: op initiatief van SP.A-parlementslid Philippe De Coene is in het Vlaams Parlement een voorstel van resolutie ingediend om zowel vanuit het onderwijs- als het jeugdbeleid maatregelen te nemen om het bezoek van scholen en jongeren aan het Memoriaal zoveel mogelijk te ondersteunen. Het voorstel is ondertekend door alle Vlaamse partijen behalve het Vlaams Belang. Het voorstel wordt besproken in de parlementscommissie Onderwijs en Gelijke Kansen. Na bespreking en goedkeuring gaat het naar de plenaire vergadering voor stemming, en daarna is het aan de Vlaamse Regering om er werk van te maken. Natuurlijk hadden de parlementsleden AFF/Verzet niet nodig om tot dit inzicht te komen, maar het blijft verheugend dat werk wordt gemaakt van één van onze aanbevelingen.

 

In de ontwerptekst wordt geargumenteerd “Overwegende dat: lessen uit het verleden een aanknopingspunt kunnen zijn om de ontwikkeling van democratie, vrede, vrijheid en verdraagzaamheid te bevorderen en het bijgevolg belangrijk is om het historisch bewustzijn van jongsaf aan te vergroten; de herinnering aan collectief menselijke leed, veroorzaakt door menselijke gedragingen als oorlog, intolerantie of uitbuiting een houding van actief respect ten opzichte van elke persoon ongeacht afkomst, geloof, overtuiging, huidskleur, geslacht of geaardheid kan stimuleren; de Jodenvervolging en Holocaust een zwarte bladzijde vormen uit de Europese en Belgische geschiedenis die we niet mogen vergeten, zo vertrokken tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit de Dossinkazerne 28 treintransporten met 25.484 Joden en 352 zigeuners uit België en Noord-Frankrijk naar Auschwitz-Birkenau, bijna iedereen kwam om;

 

Kazerne Dossin fundamenteel wil bijdragen tot een educatief maatschappelijk project waarin burgerzin, democratische weerbaarheid en verdediging van individuele basisvrijheden centraal staan; jongeren door een bezoek aan Kazerne Dossin kennis maken met het historische verhaal van Jodenvervolging en Holocaust in relatie tot de Belgische casus, geconfronteerd worden met persoonlijke verhalen en zich bewust worden van de destructieve en tijdsloze dynamiek van groepsgeweld in de samenleving en de positie van daders, slachtoffers en omstanders; jongeren vanuit de werking van Kazerne Dossin in aanraking komen met actuele mensenrechtenthema’s en aangemoedigd worden om te reflecteren over hedendaagse fenomenen van racisme en uitsluiting van bevolkingsgroepen en over discriminatie omwille van afkomst, geloof, overtuiging, huidskleur, geslacht, geaardheid; bij herinneringseducatie de studie van het verleden een motivatie kan vormen om vandaag te werken aan een vredescultuur in de ruime betekenis van het woord.”

 

Om die redenen vragen de parlementsleden de Vlaamse regering: “Vanuit haar onderwijsbeleid maatregelen te nemen om het bezoek van scholen aan Kazerne Dossin maximaal te stimuleren; vanuit haar jeugdbeleid maatregelen te nemen om het bezoek van jongeren aan Kazerne Dossin maximaal te stimuleren; in samenwerking met de betrokken instelling en met alle relevante actoren te onderzoeken hoe mogelijke drempels kunnen weggewerkt worden en een afgestemd aanbod kan worden gerealiseerd om het bezoek vanwege jongeren, al dan niet in georganiseerd verband, en vanwege onderwijsinstellingen, alle kansen te geven”, en verder: “de verschillende aanzetten tot vredesopvoeding die vandaag al in vakgebonden en vakoverschrijdende eindtermen vervat zitten, op een rij te zetten, gezamenlijk aan te moedigen, en eventuele hiaten op te vullen of op te vangen. Op die manier kunnen de verschillende onderdelen van vredesopvoeding elkaar onderling versterken en leerkrachten in functie van die onderlinge samenhang en wisselwerking worden opgeleid, bijgeschoold of ondersteund.”

 

Het voorstel tot resolutie werd ondertekend door Philippe De Coene (SP.A), Sabine Poleyn (CD&V), Wilfried Vandaele (N-VA), Marleen Vanderpoorten (Open VLD), Lode Vereeck (LDD), Bart Caron (Groen) en Chokri Mahassine (SP.A). Het Memoriaal kreeg de eerste zes weken na de opening al ruim 11.000 bezoekers, waarvan twintig procent uit het buitenland.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, onderwijs, jeugd, actie |  Facebook | | |  Print

17-12-12

BEZOEK AAN DE DOSSINKAZERNE EN HET NIEUWE MUSEUM

Kazerne Dossin 1.jpgKazerne Dossin 2.jpgKazerne Dossin 3.jpgVorige maand is, na een lange voorgeschiedenis, het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten in Mechelen geopend.

 

Het nieuwe gebouw van architect bOb Van Reeth ligt vlak tegenover de Dossinkazerne (foto 1) van waaruit tussen 1942 en 1944 meer dan 25.482 Joden en 352 zigeuners vervoerd zijn naar de concentratie- en vernietigingskampen van Auschwitz-Birkenau. Amper 5 % keerde in 1945 levend terug. In de Dossinkazerne zelve vind je vooraan rechts, gratis te bezoeken, de memoriaalruimte. Van de mensen die halsoverkop hun woonst moesten verlaten om naar Mechelen en dan verder vervoerd te worden, zijn maar weinig voorwerpen teruggevonden. In twaalf kastjes vinden we ze terug: een briefkaart, een achtergebleven poëziealbum, een haarlok, een pop… Een briefje dat we bij ons bezoek meekrijgen leert ons hoe het met de mensen aan wie dit toebehoorde is afgelopen. Een kunstwerk van Philippe Aguire verbeeldt hoe mensen zich verstopten voor de razzia’s voorafgaand aan hun deportatie. Een eindeloze rij namen komt uit de luidspreker boven jou als je gaat zitten op een van de zitmeubels die elk van de achtentwintig transporten vanuit de Dossinkazerne in herinnering brengen. Identificatiefiches vullen de namen aan.

 

Het filmpje dat getoond wordt in de ontvangstruimte van het nieuwe gebouw aan de overkant moet je zeker bekijken als inleiding op het bezoek aan het museumgedeelte. Op de eerste verdieping is het sleutelwoord: ‘Massa’. Een kolkende mensenmassa zweept op, begeestert, sleept mee. Is er bij het dancefestival Tomorrowland in Boom geen andere bedoeling dan met de massa fun creëren, in het nazi-tijdperk werd het beeld van een vijand gecreëerd. “Een simplistisch wij-zijdenken kan dan virulent nationalisme uitlokken. Zo kan de massa een destructieve, dodelijke kracht ontwikkelen die niets of niemand ontziet.” Op de eerste verdieping wordt vervolgens herinnerd aan het politieke en sociaal-economische leven in Duitsland na de Eerste Wereldoorlog, de opkomst van de nazi’s in de jaren dertig, de macht van de massa en naziterreur, het dagelijks leven van Joden en zigeuners (foto 2), de Nieuwe Orde in België, de registratie van de Joden... (foto: de Antwerpse burgemeester Leo Delwaide geeft instructies voor de Jodenregistratie). De overgang naar de tweede verdieping maken we langs een gang waar de migranten en asielzoekers vandaag in beeld komen (foto 3, met achteraan een wand met foto’s van de meer dan 25.000 vanuit Mechelen gedeporteerden – in kleur zij die het overleefd hebben).

 

Op de tweede verdieping is het sleutelwoord ‘Angst’. Angst, of geen angst hebben zoals de man op de grote foto die pal staat voor de tanks op het Tiananmenplein in Peking. Spijts de nazi-bezetting was het mogelijk voor de Belgische overheid en de ambtenaren om hun medewerking te weigeren aan de vervolging van Joden en zigeuners. Waarom werd die wettelijke ruimte slechts zelden gebruikt? En soms wel? In dit deel van de tentoonstelling zien we hoe Joden bestolen werden, ze in een isolement geduwd werden, geweld op hen gepleegd werd… Ook wordt herinnerd aan de razzia’s, en aan het verzet. De overgang naar de derde verdieping confronteert ons met staten die discrimineren (zoals het Apartheidsregime in Zuid-Afrika) of discriminatie gedogen (zoals in de Verenigde Staten waar tussen 1880 en 1960 minstens 4.000 zwarten het slachtoffer werden van lynchpartijen).

 

De derde verdieping, met ‘Dood’ als sleutelwoord, brengt de 28 transporten vanuit de Dossinkazerne in herinnering, de Duitse en Vlaamse SS’ers, de getto’s en massa-executies, de uitroeiing op industriële schaal in Auschwitz-Birkenau… Onderduiken, leven met een trauma en de bestraffing van de nazi’s zijn de laatste thema’s die hier aan bod komen. Om dan te eindigen met beelden van recentere massamoorden, zoals in Rwanda.

 

Op de vierde verdieping kan je over de daken heen naar Mechelen kijken. Mechelen is Antwerpen niet, maar het is spijtig dat men de cafetaria weggestopt heeft in de kelder van het nieuwe gebouw en niet ingepland heeft op de vierde verdieping met een panoramisch uitzicht over Mechelen. Een minpunt dat gemakkelijk kan verholpen worden, is dat de verwijzing naar het memoriaal in de Dossinkazerne aan de overkant van het gebouw  actiever mag. Een absolute flater is dat de megalomanie van b0b Van Reeth het gehaald heeft op het kindvriendelijk inrichten van de toiletten. En dat in een stad die zich profileert als een kinderstad!

 

Er zijn echter meer positieve dan negatieve punten te vermelden. De tentoonstelling is knap uitgewerkt en een bezoek aan het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten zou op de agenda van elke school ingeschreven moeten worden. Educatieve pakketten loodsen scholieren op gepaste wijze door het thema. Bezoekers krijgen een handige gids mee met de nodige uitleg bij de getoonde foto’s, en er zijn ook een aantal interactieve schermen die mits aanraken meer duiding geven. Vanaf januari kunnen ook volwassenen gegidste rondleidingen boeken. Een 160 blzn. tellend boek is het ideale naslagwerk om terug te blikken op de tentoonstelling.

 

Een mens wordt wel niet vrolijk van een bezoek aan het Memoriaal, Museum en Documentatiecentrum over Holocaust en Mensenrechten. Dat kan ook niet anders als je ziet waar het fascisme naartoe leidt. Daarom moeten we ook blijven strijden tegen fascisme.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, cultuur |  Facebook | | |  Print

29-08-12

DAAR ZIJN DE GAS-BOETES WEER

Het is lang geleden. Hoelang weet niemand nog. Maar in elk geval vóór Bart Somers in Mechelen burgemeester werd, Patrick Janssens in Antwerpen, en Bart De Wever zich opmaakte om burgemeester te worden in alle 308 Vlaamse gemeenten tegelijk. Toen, toen zong men nog over de mannen die de gas doen branden. Intussen kennen we ‘gas’ vooral van de GAS-boetes, Gemeentelijke Administratieve Sancties. En van: “De gas wordt weer duurder.” Dat natuurlijk ook.

 

Diablo Boulevard, de metalgroep van comedian Alex Agnew (foto 1), mocht zondag twee dagen Maanrock afsluiten. Het aanhoudende crowdsurfen, stagediven en andere fysieke spelletjes deden de Mechelse politie besluiten om het optreden vervroegd stil te leggen. "Het publiek heeft zich niet aan de regels gehouden", klinkt het bij de Mechelse politie. "Ook de betrokken artiest wist dat crowdsurfen niet toegestaan is. Maar het gebeurde toch veelvuldig. In het publiek deden ze ook aan moshing, waarbij de fans tegen mekaar springen en slaan, en wall of death, waarbij grote groepen eerst uit mekaar gaan en daarna op mekaar inlopen. We hebben geoordeeld dat de veiligheid niet meer gegarandeerd was." Jaja. Bij de Mechelse politie hebben ze een cursus jeugd- en muziekcultuur gevolgd, maar enig begrip voor de jeugd- en muziekcultuur was er niet bij. Toen de maat vol was voor de Mechelse politie werd al wie nog durfde anders te bewegen dan de dansmariekes een proces-verbaal aan de broek gesmeerd. Van de weeromstuit hebben de mannen van Diablo Boulevard belooft dat al wie zijn of haar proces-verbaal scant en opstuurt, een cadeaupakketje van de groep krijgt.

 

In een opstoot van voorheen ongezien ecologisch bewustzijn hebben SP.A, N-VA, CD&V en Open VLD in Antwerpen gemeend dat aanplakborden in verkiezingsperiodes een verspilling zijn. Het besef is laat gekomen, want pas in de gemeenteraadszitting in juni werd daarover een motie gestemd. De gemeenteraadszitting die het politiereglement hiervoor moet aanpassen moet nog plaatsvinden, en dus trokken PVDA+ en Rood! naar de rechtbank om de plaatsing van de verkiezingsborden te eisen. Niet alleen is het voor discussie vatbaar of het stadsbestuur kan weigeren verkiezingsborden te plaatsen. De waarnemend provinciegouverneur vindt alvast dat zolang het politiereglement niet is aangepast de borden geplaatst moeten worden. Partijen als PVDA+, Rood! en Groen wordt de mogelijkheid ontnomen zich op een goedkope manier bekend te maken bij de kiezers. Hoe democratisch zijn dan nog verkiezingen?

 

De rechtbank besloot gisteren met haar uitspraak te wachten tot wanneer de verkiezingsperiode officieel start op 14 september. Intussen besloot het Antwerps stadsbestuur om de gemeenteraad op 10 september vervroegd bijeen te roepen over de niet-plaatsing van verkiezingsborden. Raap op de extra zitpenningen voor de gemeenteraadsleden. Peter Mertens (rechts op foto 2) krijgt ‘zijn’ verkiezingsborden niet, maar kreeg wél een GAS-boete. Peter Mertens: “'We vragen het recht op publieke borden, en wat krijgen we? Een overlastboete van de Stad omdat er een vijftigtal mensen zijn die ons komen steunen bij die democratische vraag (verslag). Dat is toch ongezien, neen? Het lijkt wel of Poetin-aan-de-Schelde. Hoe dan ook, het spreekt vanzelf dat we die overlastboete niet betalen.”

 

Het is niet de eerste keer dat in Antwerpen een overlastboete om politieke redenen wordt uitgedeeld. Ook de mensen van Occupy Antwerp en Geneeskunde voor het Volk werden ermee bedacht. Geneeskunde voor het Volk pleitte ervoor dat alle zestigplussers een gratis griepvaccinatie te geven, en had van het Antwerps stadsbestuur toestemming gekregen om een aantal gratis prikjes te geven aan Het Steen. Omdat diezelfde avond een gemeenteraadszitting plaatsvond en de actie voor gratis griepvaccinatie voor zestigplussers zich verplaatste naar een café aan de Grote Markt… kreeg dokter Mie Branders een GAS-boete van 150 euro. Ze weigert die boete te betalen en wil desnoods in de plaats een paar dagen een plaatsvervangende gevangenisstraf uitzitten… maar zo’n mediatiek gebeuren zal men haar waarschijnlijk niet gunnen vóór 14 oktober. Ook de brave jongens en meisjes van de Chiro weigeren de hen opgelegde GAS-boete te betalen, het misbruik met de GAS-boetes beu.

 

Na een vorige opstoot van klachten over de GAS-boetes verklaarden zowat alle politieke partijen achter het idee van de GAS-boetes te blijven staan, maar die overlastboetes moesten wel oordeelkundig(er) uitgeschreven worden. De GAS-boete die gisteren uitgedeeld werd omdat een aantal mensen protesteerden op de trappen van het Antwerps justitiepaleis, blijkbaar niet op voorhand keurig aangevraagd of ze dat wel mogen, alleszins zonder iemand te hinderen, hebben alleen iets te maken met politieke pesterijen. Zoals ook de processen-verbaal in Mechelen getuigen van een reglementitis een vrije samenleving onwaardig.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gas-boetes, mechelen, cultuur, antwerpen, 14 oktober, actie |  Facebook | | |  Print

27-12-11

"DE ALLOCHTONEN DIE ER NU ZIJN, ZULLEN HIER BLIJVEN"

Filip Dewinter is er nog altijd niet goed van dat (ex-)VB’er Georges Ver Eecke door zijn aanwezigheid vrijdagavond op het Antwerpse stadhuis Güler Turan kon aangesteld worden als nieuwe Antwerpse schepen. “Op zijn eenenzeventigste is meneer Ver Eecke oud genoeg om zelf te beslissen, maar duidelijk niet wijs genoeg”, liet Dewinter optekenen in twee kranten. Met het Mechelse VB-parlements- en gemeenteraadslid Frank Creyelman komt Filip Dewinter beter overeen (foto), maar Creyelman deed intussen een uitspraak die ook niet helemaal volgens het VB-boekje is.

 

Frank Creyelman (nu 50 j.) was nog maar 16 jaar als hij lid werd van de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen. In 1978 gaat de VNP naar de gemeenteraadsverkiezingen in kartel met de Vlaamse Volkspartij (VVP) van Lode Claes: het Vlaams Blok (VB) is geboren en Frank Creyelman is één van de eerste leden. Het jaar nadien, in 1979, hersticht hij in zijn Oost-Vlaams geboortedorp Buggenhout een afdeling van de Vlaamse Militanten Orde (VMO). In 1984 verhuist Frank Creyelman naar Mechelen en wordt er ondervoorzitter van plaatselijke VB-afdeling. In 1995 wordt hij er gemeenteraadslid, in 1996 wordt hij VB-fractieleider in de Mechelse gemeenteraad. Intussen is hij ook een eerste keer Vlaams parlementslid geworden. In Mechelen valt hij op met een onkostennota in te dienen om de aankoop van een salon en een diepvriezer te laten vergoeden als kosten voor de VB-gemeenteraadsfractie, en met een voorstel om ‘hangjongeren’ met een ‘mosquito’ weg te jagen, een apparaat dat een schadelijk geluid uitstoot dat enkel hoorbaar zou zijn door jongeren onder de vijfentwintig jaar. Verder valt hij op door zijn veelvuldige afwezigheid, wegens verblijf in het buitenland, en een auto-ongeval in dronken staat.

 

Vlak voor Kerstmis liet Frank Creyelman weten allochtonen te gaan helpen om zich in te burgeren in Mechelen. Hij doet mee aan het Vlaamse project Samen inburgeren. De stad Mechelen is op zoek naar tweehonderd vrijwilligers om de komende drie jaar allochtonen te helpen bij hun inburgering. De stad wil de inburgeringscoaches vergoeden voor de activiteiten die ze ondernemen. “Elke gewone Mechelelaar mag zich aanmelden als vrijwillige coach. Ik ga meedoen. Uiteraard vindt mijn partij dat de immigratiekraan moet worden dichtgedraaid. Maar we moeten er ons bij neerleggen dat de allochtonen die vandaag in Mechelen zijn, hier ook zullen blijven”, zegt Frank Creyelman in Gazet van Antwerpen. “We kunnen degenen die in een sociaal isolement zitten, dan maar beter helpen om Vlaming onder de Vlamingen te worden”, vervolgt Creyelman dan toch nog even op zijn VBs. Creyelman wil één of twee keer per maand met een allochtoon afspreken. “We zouden samen een pint kunnen pakken of in de cinema naar een Vlaamse film gaan kijken.” Mogen wij Creyelman Groenten uit Balen aanbevelen?

 

Het VB-standpunt is overigens niet alleen dat de ‘immigratiekraan’ moet dichtgedraaid worden. Het VB wil ook dat voor wie zich niet aanpast “aan onze cultuur, onze normen en waarden, onze leefgewoonten en aan belangrijke traditionele principes van de beschaving die zich op het Europese grondgebied heeft ontwikkeld (…) een terugkeerpolitiek wordt ontwikkeld”. Frank Creyelman gaat er blijkbaar vanuit dat wie er nu is, hoe dan ook zal blijven. Bij sommige VB’ers komt dan toch enig realisme bovendrijven.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: creyelman, ver eecke, dewinter, mechelen |  Facebook | | |  Print

02-08-11

BURGEMEESTER IN MECHELEN

Volgens Bart Somers (Open VLD) was Mechelen vijftien jaar geleden “een vuile, grauwe stad die alleen maar frustraties, angstgevoelens, vervreemding en negativisme opriep. Nu is het net omgekeerd.” Bart Somers doet in oktober volgend jaar dan ook een gooi naar een derde mandaat als burgemeester van de Dijlestad. VNV-oorlogsburgemeester Camiel Baeck zien ze in Mechelen niet meer. Zijn (achter)kleinkinderen waren vorige week wel op bezoek.

Camiel Baeck was in Mechelen vanaf 1939 gemeenteraadslid voor het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV), Vlaams-nationalistische partij die collaboreerde met de nazi’s. Op 3 juli1941 werd Camiel Baeck burgemeester van Mechelen nadat zijn katholieke voorganger Karel Dessain door een ‘leeftijdsverordening’ van de Duitse bezetter verplicht werd zijn ambt neer te leggen. Camiel Baeck bleef drie jaar burgemeester van Mechelen, tot hij  kort voor het binnenrollen van de Britse tanks op 4 september 1944 Mechelen ontvluchtte om na omzwervingen staatloos in Argentinië te belanden. Vorige week zetten zijn kleinkinderen Maria en Ann Baeck en achterkleinkinderen Belen Monsegur en Michelle Avanci voet op Mechelse bodem. “Papa volgt zijn geboortestad via Mechelen Blogt, maar wil zelf niet terugkeren. Het ligt te gevoelig”, vertelde Maria Baeck aan Het Laatste Nieuws. Ze had toen al een beklimming van de Sint-Romboutstoren en een stadswandeling gedaan, en een bezoek gebracht aan het stadhuis. Gelegenheidsgids was het Mechelse gemeenteraadslid Eddy Luyten (foto 1).

“Onze grootvader blijkt als enige burgemeester geen standbeeld te hebben gekregen. Dat is spijtig, want hij heeft in moeilijke omstandigheden goede zaken verwezenlijkt voor de stad”, zegt Maria Baeck. En: “Als hij zo slecht was, had de kerk hem toch niet helpen vluchten!” Zou het kunnen dat dat laatste echter meer zegt over de kerk dan over ‘goede’ oorlogsburgemeester Camiel Baeck? Volgens Eddy Luyten was Baeck “niet de schurk voor wie hij wordt versleten.” Eddy Luyten is dan ook gemeenteraadslid voor het Vlaams Belang in Mechelen. Ward Adriaens, van het Joods Museum van Deportatie en Verzet, ziet het anders. Ward Adriaens: “Het waren mensen als Camiel Baeck die de Nieuwe Orde installeerden. Tijdens de oorlog werden ook 1 013 jonge Mechelaars opgepakt om in Duitsland te gaan werken, en dan spreek ik nog niet over de vervolging van de mensen van het verzet.”

Uit Nico Wouters’ Oorlogsburgemeesters 40/44 onthouden we toch ook een weinig fraaie rol van Camiel Baeck. “Ik kan u (…) verzekeren dat mijn gebeurlijke benoeming te Mechelen een bestuur zal inluiden wars van alle gepolitiseer en ik slechts bezield ben met het inzicht van Mechelen een stad te maken, die haar functie vervullen zal in nationaal-volkschen en socialen zin”, schreef Camiel Baeck toen hij zich in mei 1941 formeel kandidaat stelde als burgemeester van Mechelen. Amper een jaar later gaf de strikt ‘neutrale’ VNV-burgemeester Camiel Baeck zijn fiat aan een lokale benoeming vanuit de motivatie dat deze “oud-NSKK-man (oud lid van de Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps - een paramilitair onderdeel van de nazi-partij NSDAP, nvdr.) een degelijk en betrouwbaar nationaal-socialist" was en dus "goed geschikt voor een vertrouwenspost”, terwijl Baeck zich een paar weken later verzette tegen de benoeming van een andere kandidaat omdat die “anti-Vlaams en anti-Nieuwe Orde” was. Baeck werkte ook actief samen met de Duitse bezetter om aanslagen van het verzet te onderdrukken.

Burgemeester Bart Somers had geen bezwaar tegen het bezoek van de (achter)kleinkinderen van Camiel Baeck en liet ze zelfs fotograferen aan de burgemeestersstoel in de gemeenteraadszaal (foto 2). Somers zei enkel: “Het veroordelen van mensen ten gevolge van hun afkomst, is de fout die de nazi’s maakten.” De ideologische achtergrond speelt natuurlijk wel een rol bij het leggen van contacten. Het verbaast dan ook niet dat Camiel Baeck uitgerekend bij een gemeenteraadslid van het Vlaams Belang terecht kwam met de vraag om zijn familie rond te leiden in de stad waar hij oorlogsburgemeester was. Eerder dit jaar werkte een ander VB-gemeenteraadslid zich in de kijker door te vragen dat de VNV-oorlogsburgemeester van Ingelmunster zijn portret zou krijgen in de gemeenteraadszaal.

00:10 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mechelen, collaboratie |  Facebook | | |  Print

14-11-10

ALS DE VOS DE PASSIE PREDIKT

FoMu-1.jpgFoMu-2.jpgAls ze in nationalistische en rechts-extremistische middens reclame maken voor een fototentoonstelling, dan is er wel een bijzondere reden voor. De voorbije dagen maakten ze daar reclame voor een tentoonstelling met werk van de Vlaamse fotograaf Willy Kessels (1896-1974) in het FotoMuseum in Antwerpen.

 

Kessels begon in de jaren dertig te fotograferen en maakte zowel reportagefoto’s, als industriële fotografie en bekoorlijke naaktfoto’s. In 1933 was hij setfotograaf bij de opnamen van de ophefmakende documentaire film Misère au Borinage van Henri Storck en Joris Ivens. Maar hij was ook – dixit Ludo Bekkers – “een cameleon fotograaf die zijn huik naar de wind hing”. Hij vatte een eigenaardige sympathie op voor Joris Van Severen en het Verbond van Dietsche Nationaalsolidaristen (Verdinaso), en maakte zowel portretfoto’s van Joris Van Severen (foto 1)  als verslagen van bijeenkomsten van het Verdinaso (foto 2, propagandatocht in Mechelen). Maar Kessels maakte evengoed foto’s ten dienste van één van de grootste opponenten van het fascistisch gebroed in ons land in die tijd, de katholieke (eerste-)minister Paul Van Zeeland. Het FotoMuseum is verstandig omgegaan met die foto’s. Met heeft die periode in het werk van Kessels niet verdonkermaand, maar met slechts vier foto’s en vier voorbeelden van brochures uit die tijd ook niet meer aandacht gegeven dan nodig.

 

Een Mechelenaar vond het echter voldoende reden om Tim Mudde een tekstje over de fototentoonstelling te laten voorlezen in de ‘cultuuragenda’ van Radio Rapaille. Tja, dat waren nogal tijden: het Verdinaso dat als een militie opstapt vanaf de Grote Markt in Mechelen. Op 1 mei wilde het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) een eigen 1-meioptocht houden in Mechelen, liefst vertrekkend en/of aankomend op de Grote Markt van Mechelen. Maar dat feestje ging niet door. “Carnaval is voor een andere periode van het jaar”, meende het stadsbestuur. Terecht.

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: n-sa, aanverwant, mechelen, cultuur |  Facebook | | |  Print

21-12-07

Dit vrolijke land: Verhofstadt III als de Amy Winehouse van dit land, gemekker in Mechelen, gelal in Antwerpen

Ons land heeft een nieuwe regering. Of dat een reden is om te juichen, is maar de vraag. “De enige verdienste van deze regering is dat ze er is”, schreef Yves Desmet gisteren in De Morgen. Dat klinkt als onze indruk na het optreden van Amy Winehouse in de AB in Brussel op 30 oktober. De enige verdienste aan het optreden was dat Amy Winehouse op het podium stond. Dat ze er was.

Premier Verhofstadt verspreidde dinsdag overigens nog een persmededeling om te benadrukken dat alle speculaties over de kandidaat-ministers voorbarig zijn. “Het (is) het grondwettelijk voorrecht van de koning (…) de ministers aan te stellen”, luidde het. Sta ons toe daar toch eens hartelijk om te lachen. We hebben het even in onze agenda opgezocht: op de 147ste dag van het formatieberaad, begin november, vertelde een boekenuitgever ons dat hij had opgevangen dat Jo Vandeurzen (foto 1) minister van Justitie zou worden. De man moest er hartelijk om lachen, want hoe kon men dat weten? De regeringsformatie zat nog altijd in een moeras. Het hele gezelschap aan wie de man het verhaal over CD&V-onderhandelaar Jo Vandeurzen vertelde, moest erom lachen. Maar wie mag vandaag de eed afleggen als minister van Justitie? De voormalige CD&V-voorzitter die zich de wallen onder de ogen onderhandeld heeft, Jo Vandeurzen. Wat ook de uitkomst van de regering zou worden, oranjeblauw of oranjeblauw met een paar Franstalige socialisten erbij, één ding stond vast: Jo Vandeurzen zou de nieuwe minister van Justitie worden. Na de komedie, de feiten.

Dezer dagen worden op televisie en in de kranten uitspraken van de regeringsonderhandelaars en nieuwbakken ministers opgevist, over de exclusieven die de heren en een enkele dame over elkaar uitspraken terwijl ze nu toch broeder- en zusterlijk naast elkaar zouden zitten in de nieuwe regering. Maar het is niet alleen in Brussel dat de zeden verruwd zijn. In Mechelen, waar de Open VLD – SP.A/Spirit-meerderheid van burgemeester Bart Somers (foto 2) en schepen Caroline Gennez maar over een nipte meerderheid beschikken, zit het er ook bovenarms op. De Mechelse CD&V/N-VA vraagt het ontslag van Bart Somers als voorzitter van de gemeenteraad, en het VB is ook al niet te spreken over de bestuursmeerderheid. Het tegendeel zou verbaasd hebben, maar toch. Het VB-Mechelen: “Somers vroeg tijdens een debat over het Offerfeest of er niet alleen schapen maar ook rundieren geofferd kunnen worden. Daarop moest schepen voor Diversiteit Ali Salmi (Spirit) zo nodig een half uur mekkeren. En over de Mechelse informatiecampagne rond obesistas kwam Somers aandraven met alle jeugdfrustraties over zijn zwaarlijvigheid.” Als een allochtone schepen mekkert, wat doen dan VB’ers? Lullen?

Een beetje verderop, in Antwerpen, zit het er ook al bovenarms op. En nog wel op de kerstmarkt (foto 3). Wegens overmatig verbruik van (sterke) drank heeft burgemeester Patrick Janssens een paar dagen terug bevolen dat de drankkramen op de Grote Markt en de Groenplaats hun luifel al om middernacht moeten sluiten. Maar de politie heeft nog altijd teveel werk aan de zatlapperij en vechtpartijen op de kerstmarkt, dat nu een verbod is uitgevaardigd om sterke drank, jenever of  breezers te verkopen aan minderjarigen. De Negentigers zoals ze in de volksmond al genoemd worden, verwijzend naar hun geboortejaar. Het is hen trouwens ook verboden zich met die drank in supermarkten en nachtwinkels te bevoorraden om de flessen dan soldaat te maken op de kerstmarkt. Op de verschillende Antwerpse VB-websites blijft het relatief stil over die baldadigheden. Bart Debie heeft er wel al tweemaal over geschreven, maar komt niet verder dan zich afvragen wat een toestand dit niet is. Een “Bal Marginale”. Maar stel je eens voor dat de baldadigheden door overmatig drankverbruik niet veroorzaakt zouden zijn door de blanke tieners die het nu zijn, maar door allochtone jongeren. Hoeveel persmededelingen zouden er dan niet de wereld ingestuurd zijn door het VB?

Overigens zouden ze in Antwerpen een voorbeeld kunnen nemen aan de mensen in Brussel / Bruxelles. Daar waren we zondag getuige van een bomvolle Grote Markt, in bewondering voor het lichtspel dat tegen de gevel van het Brussels stadhuis geprojecteerd werd op zowel klassieke muziek als muziek van bijvoorbeeld Queen. Op de Grote Markt zagen we geen enkel drankkraam, en aan de achterzijde van de Beurs boden de kramen enkel kerstmateriaal aan uit alle windhoeken van de wereld. Geen aanleiding tot zwijnerijen, en toch een massa volk. Soms kunnen ze in Antwerpen nog wat leren van Brussel en elders.

00:02 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verhofstadt iii, antwerpen, mechelen |  Facebook | | |  Print