Anti-Fascistisch Front / Verzet

Het boek Hoe durven ze? van Peter Mertens, dat haarfijn de redenen voor de huidige economische crisis en de transfers van arm naar rijk uitlegt (foto 1), staat voor de tweede opeenvolgende week op nr. 1 bij de verkoop van informatieve, non-fictie boeken zoals genoteerd bij De Standaard der Letteren (foto 2).

Tot 20 januari stond in dezelfde categorie op 1 nog het boek van Frank Vanhecke en (vooral) Koen Dillen over Marie-Rose Morel, Al bij al heb ik gelukkig geleefd. Een week later stond Leo Bormans’ Geluk op 1, en sinds 2 februari staat Peter Mertens’ Hoe durven ze? op 1. Deze week dus ook, met nu op 2 het boek over Marie-Rose Morel. In tegenstelling tot dat laatste boek heeft Hoe durven ze? niet Dag Allemaal of Story gehaald. Wel P-magazine, waar men kwaad was over de wijze waarop Peter Mertens en voorwoordschrijver Dimitri Verhulst over hun boek geïnterviewd werden in het VRT-programma De Zevende Dag. De heksenjacht van Joe McCarthy op vermeende communisten was klein bier met hoe de auteurs geschoffeerd werden in De Zevende Dag. Maar nog altijd beter dan wat De Morgen presteert met… het boek bewust te negeren. Andere kranten, tot De Standaard, Het Laatste Nieuws en Gazet van Antwerpen toe, keken niet naast het succes van het boek.

Succes steekt, en nu is op een tweede niveau een boycot bezig tegen de auteur. Het VRT-programma Terzake zocht iemand die tegen de antistakingsretoriek van Open VLD-voorzitter Alexander De Croo wilde ingaan. Peter Mertens werd gevraagd, en hij wilde wel. Maar Alexander De Croo wilde niet in debat gaan met Peter Mertens. De PVDA-voorzitter wou het ook wel alleen komen uitleggen, maar die vlieger ging niet op. Ook een voorstel voor een dubbelinterview in Humo Bruno Tobback - Peter Mertens ging de mist in. Bruno Tobback weigerde. De grote-partijvoorzitters die het licht van de media niet gunnen aan een kleine-partijvoorzitter, de grote-partijvoorzitters die schrik hebben dat een paar pijnlijke argumenten breder bekend geraken… Fair is dat gekonkel alleszins niet. Van de weeromstuit daarom op deze blog (nog eens) een oproep om het boek te lezen. Behalve een degelijke analyse van de economische crisis, vind je er ook goede argumenten tegen het nationalisme van de N-VA.

• Het Griekenland-hoofdstuk uit Hoe durven ze?

’t Scheldt is een extreemrechtse fax- en e-postkrant. “Een satirisch blad van zeer rechtse signatuur”, schreef deze week nog Het Laatste Nieuws. “In vergelijking met ’t Scheldt is ’t Pallieterke een links blaadje”, getuigde een journalist in dezelfde krant. Uitgever is Bert Murrath (75 j., foto 1), in de vorige eeuw nog uitgever van Cabaret, de catalogus van Murraths postorderbedrijf Lady of Paris. Tussen reclame voor pornovideo’s en vibrators door maakte Murrath van Cabaret al een “fijn en humorvol blad”. Allochtonen kregen er steevast namen als Mustafa El Syf-i-lis, Mohamed el Zeik, enzomeer. Dat niveau dus.

Sinds ’t Scheldt betalend is – vroeger had een mens meer moeite om het blad niet meer te krijgen dan om het wel te krijgen -, sinds ’t Scheldt dus betalend is lezen we het niet meer. Slechts één- of tweemaal per jaar verscheen er iets écht interessant in. Maar als de nood hoog is, wil Bert Murrath nog wel een artikel vrij geven op zijn website. Zo deze week als Karel Anthonissen (foto 2) pleit voor een intrestsprong. De auteur herinnert eraan dat “onze ministers Peters en Quickenborne” in Davos gepleit hebben voor een indexsprong. Dat de auteur – beroepshalve gewestelijk directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI) – er niet in slaagt om de namen van de Vlaamse minister-president en de federale minister voor pensioenen correct te schrijven, zegt veel over Karel Anthonissen en de redactie van ’t Scheldt. Dat evengoed de vakbonden en een aantal politieke partijen zich vierkant verzet hebben tegen een indexsprong is blijkbaar niet de moeite waard van het te vermelden voor Karel Anthonissen en ’t Scheldt.

Karel Anthonissen is voor de indexsprong, maar wil er ook een intrestsprong aan koppelen. Bij het overslaan van een indexsprong van 2 %, tegelijk ook 2 % intrest overslaan voor al wie leningen heeft lopen. Loonslaven en uitkeringsgerechtigden zouden met een indexsprong 2 % minder loon krijgen dan mag verwacht worden wegens de stijgende prijzen, en die 2 % minder hun heel leven, tot en met bij hun pensioen, meedragen. Voor wie een lening heeft lopen is er ook 2 % minder te betalen. Wie geen lening heeft lopen, heeft wél de 2 % minder loon of uitkering aan het been. Wat Anthonissen voorstelt, lijkt dus een evenwichtig voorstel maar is het niet. Karel Anthonissen zegt wel het kapitaal harder te willen aanpakken, maar doet geen concreet voorstel terzake. En waarom zouden de zwakste schouders weer eens moeten bijdragen aan de crisis die zij niet veroorzaakt hebben? Een miljonairstaks, een vermogensbelasting zoals gevraagd door ABVV en ACV… dat zijn rechtvaardige belastingen.

Maar kan men een rechtvaardige belasting verwachten van een topman van de BBI? Dat zou men mogen verwachten, maar Het Laatste Nieuws merkte deze week nog op dat Karel Anthonissen wel eens zaken schrijft die men niet verwacht van een fraudejager. Zoals: “Iemand die een beetje tegen de fiscus is, daar heb ik stiekem wel sympathie voor.” Naar aanleiding van het arrest van het hof van cassatie in Brussel, dat de uitspraak van het hof van beroep in Gent bevestigde, waarmee het Vlaams Blok veroordeeld werd wegens racisme, omschreef Karel Anthonissen dat arrest als “een kwalijke blunder”. Volgens hem “heeft de Belgische Staat eenzijdig het sociaal contract dat democratie heet opgezegd”, wat een daad van “georganiseerde onderdrukking” is. Hij vraagt zich af of zij die door het arrest getroffen zijn “nog gebonden zijn door dat opgezegde contract, zoals bijvoorbeeld tot het betalen van (federale) belastingen.”  Een topman van de Bijzondere Belastinginspectie die suggereert dat het VB en haar sympathisanten misschien geen federale belastingen meer horen te betalen…

Karel Anthonissen is als gewestelijk directeur van de Bijzondere Belastingsinspectie ook de man achter het onderzoek naar de financiering van het buitenverblijf van Eurocommissaris Karel De Gucht in Toscane. Karel De Gucht die zijn afkeer voor het Vlaams Blok/Belang en zijn kritiek op de houding van anderen tegenover het Vlaams Blok/Belang nooit onder stoelen en banken gestoken heeft. Na enkele persartikels deze week (dinsdag: Humo, woensdag: Het Laatste Nieuws) vernam De Tijd dat Karel Anthonissen zich voor het onderzoek tegen Karel De Gucht voortaan laat vervangen door een collega. Toch nog een helder moment?

Het was me een weekje qua bezoekersaantallen op deze blog. Doorgaans trekken we op maandag de meeste bezoekers, en vorige maandag was er een – zeggen anderen ons toch – best interessant artikel over de film Die Kriegerin. Dinsdag werd over het bezoekersaantal van maandag gegaan: het artikel over “waarnemend VNV-leider Francken” trok extra bezoekers door het op Facebook forwarden ter linker- en ter rechterzijde (onder andere door een parlementair medewerker van het VB). Donderdag werd het weekrecord alweer doorbroken, en hoe. Niet voor ons zowel informatief als amusant artikel over Hongarije. Neen, men was massaal aan het googelen op ‘An-Sofie Dewinter’ en kwam daarbij onder andere uit op dit en dit ouder artikel op deze blog.

Vrijdag ging het googelen naar An-Sofie Dewinter (foto) verder, en kwam men onder andere uit op ons artikel van die dag. Een nieuwe piek qua bezoekersaantallen. De gekte kwam in de buurt van die keer anderhalf jaar geleden dat op enkele Nederlandse websites een foto verscheen van ‘Foxxy Angel’ aka Angela de Vos die in aanwezigheid van honderden discotheekgangers een Afrikaan pijpt. De Nederlanders leerden dat  Angela de Vos op deze blog in onverdachte tijden reeds gesignaleerd werd als rechtsextremiste die zich voor seks aanbood. Dat ze voor een pijpwedstrijd in die Zaandamse discotheek zich niet inhield voor een Afrikaan vond menigeen nogal kras, te meer ze “nogal wat geschiedenislessen (schijnt) gemist te hebben op school”.

De stunt van vader en dochter Dewinter leverde televisiebeelden op bij VTM, overgenomen door De Standaard online, tot bij het Arabische  Alhurra tv. Ook bij Reyers Laat mocht An-Sofie Dewinter langsgaan, wat evenwel niet meer opleverde dan beelden bij het interview dat donderdagochtend in Het Laatste Nieuws stond. De meerwaarde voor de Canvas-kijker hebben we niet gevonden. Of An-Sofie Dewinter écht denkt dat de paar een boerka dragende vrouwen hun kledij nu over de haag gaan gooien? Of ze niet een vrouwbeeld promoot waar de meeste vrouwen in bikini niet toe komen? Waarom de ‘Vrouwen tegen islamisering’-campagne van start moet gaan met een rechts-extremistische meeting in het Sint-Felixpakhuis (!) in Antwerpen? Het werd allemaal niet gevraagd.

An-Sofie Dewinter is ‘hot’, en vrijdagnamiddag verstuurde Philippe Van der Sande, perswoordvoerder van Filip Dewinter, dan ook een uitnodiging voor een “Fotosessie voor de pers”. Zaterdagnamiddag was de nieuwjaarsreceptie van het VB-Merksem gepland en Filip Dewinter zou er aanwezig zijn “met zijn dochters An-Sofie, die geposeerd heeft voor de affiche van ‘Vrouwen tegen islamisering’, en Karolien, die de Merksemse districtsraadslijst van het Vlaams Belang zal duwen.” De geïnteresseerde persfotografen werden gevraagd “om van deze fotosessie gebruik te maken indien ze foto’s willen van An-Sofie en/of Karolien (al dan niet met hun vader)”. Wordt vervolgd in de boekskes en de kranten, websites en televisieprogramma’s die ermee willen concurreren.

Vanavond kijken ongetwijfeld weer meer dan anderhalf miljoen Vlamingen naar De Pappenheimers. Veertien dagen geleden was één van de vragen in de populaire kwis: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Het juiste antwoord was natuurlijk “Vlaams Belang” (VB). Gerolf Annemans schreef een boze brief over dat “kaf van het kaf”, maar veel aandacht kreeg het niet in de media.

De formulering van de vraag bij De Pappenheimers was terecht. Onder alle koren zit kaf, maar hoeveel koren is er bij het VB? De meningen lopen daarover uiteen, maar erg hoog worden de politici van het VB doorgaans toch niet ingeschat. En is er een fundamenteel verschil tussen de Belfortgroep rond Francis Van den Eynde en wie wel nog bij het VB is? Denken ze bijvoorbeeld over staken anders? Natuurlijk niet. Eind vorig jaar haalde Francis Van den Eynde de slogan Staken schaadt, werken baat nog eens boven, een slogan van “toen de partij nog die van Karel Dillen was en nog niet die van de jetset van Filip Dewinter en consoorten”. Maar ook “de jetset van Filip Dewinter en consoorten” is tegen stakingen. Bij het VB geeft men toe dat “er wel degelijk reden is tot ongerustheid over de regeringsplannen inzake pensioen, loopbaanduur…”, maar vindt men “dat de buitensporige schade die de drie vakbonden aanrichten erger is dan de kwaal”. Het is niet de ‘verdienste’ van het VB, maar we zijn inderdaad op een punt beland waarbij in de media de vakbonden meer ter discussie staan dan de banken die de crisis veroorzaakt hebben.

Vrijdag ging het VB op dat elan door en titelde het op haar website Vakbonden onder vuur. “We willen niet raken aan het fundamentele stakingsrecht, maar er bestaat natuurlijk ook zoiets als het recht op werken. En de meeste Vlamingen denken er ook zo over. 61 procent van de deelnemers aan de peiling wil het stakingsrecht aanpassen of inperken”, schrijft het VB naar aanleiding van enquêteresultaten die de voorpagina van Het Laatste Nieuws en verder alle kranten haalden. Maar die enquête rammelt langs alle kanten, weet Bart Meuleman. Hij is geen vakbondsman maar docent onderzoeksmethodologie van het Centrum voor Sociologisch Onderzoek aan de KU Leuven. Het is louter een internetenquête, geen representatief staal van de bevolking dat bevraagd werd; de vraag over het stakingsrecht is sturend, drie van de vier antwoordmogelijkheden gaan over het inperken van het stakingsrecht; de resultaten worden bovendien foutief gelezen, correcter is dat zeven op de tien géén grondige herziening van het stakingsrecht wil. De Morgen publiceerde deze correctie dit weekend in haar lezersrubriek, niet op haar Ten eerste-pagina waar donderdag het fout bericht gepubliceerd werd. De Standaard antwoordde de onderzoeker: “Wij kunnen uw bijdrage jammer genoeg niet publiceren”, want “de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling is geen prioriteit in het debat”. Als de wetenschappelijkheid van de opiniepeiling niet ter discussie staat, dan toch minstens de objectiviteit van de media.

Volgens ander onderzoek heeft 49 % van de mensen vertrouwen in de vakbonden. Dat is net niet de helft van de mensen, maar het is nog altijd een pak meer dan het aantal mensen dat vertrouwen heeft in journalisten (37 %), bedrijfsleiders (32 %) en politici (17 %). Het betekent natuurlijk nog niet dat morgen 49 % van de arbeiders, bedienden en ambtenaren gaat staken, het betekent wel dat wat meer gevolg mag gegeven worden aan wat de vakbonden voorstellen (ABVV, ACV…) dan aan wat journalisten, bedrijfsleiders en politici voorschrijven.

Het kort geding dat de Britse telecomholding O2 heeft aangespannen tegen drie vzw’s van het Vlaams Belang is woensdag ingeleid bij de rechtbank. Op 18 april volgen de pleidooien. De zaak draait rond het jongste boek van Gerolf Annemans (foto 1). Intussen doet Gerolf Annemans zijn best om deze week nog een tweede keer de pers te halen.

Woensdag twitterde Gerolf Annemans dat hij een brief verstuurd heeft naar Woestijnvis. Aanleiding is de aflevering van De Pappenheimers van vorige zondag waarin presentator Steven Van Herreweghe (foto 2) de kandidaten van de quiz vroeg: “Over welke partij hebben we het als we zeggen dat met de afscheiding van de groep Belfort het kaf van het kaf gescheiden werd?” Vice-minister en minister van pensioenen Vincent Van Quickenborne was een van de deelnemers aan de quiz en wist het juiste antwoord: “Vlaams Belang”. Meteen ook het enige juiste antwoord dat Quickie de voorbije maanden heeft gegeven.

Niet alleen deze quizvraag zit Gerolf Annemans hoog, ook dat nog geen VB-politicus gevraagd is deel te nemen aan een Woestijnvis-programma. In zijn brief aan Wouter Vandenhaute fulmineert Annemans dat “deze culturele uitsluiting (…) geldt ten aanzien van een gedachtestroming, maar ook ten aanzien van mensen.” Wat de toon zet voor andere discriminaties: “De Vlaams Belang-sollicitant door de werkgever. De Vlaams Belang-gedagvaarde door de rechter. De Vlaams Belang-autobestuurder door de politieman.” Alsof een rechter of politieman zich voor zijn werk laat leiden door wat Woestijnvis doet.

Het is te zot voor woorden, maar Gerolf Annemans komt pas op dreef: “Het enige wat daar nog kan en kon bijkomen is de totale ontmenselijking: de vergelijking met kaf. Het reduceren van de gehate Vlaams Belangers tot agrarisch afval, iets dat zelfs voor varkensvoeder niet dienstig is. (…) Dat ‘kaf’ was er ver over en ik hoop dat u door deze brief zal willen beseffen dat wij ondanks alles mensen zijn en willen blijven.” Annemans vraagt dat Wouter Vandenhaute zich “voor deze uitschuiver zou willen verontschuldigen. Ik vraag het niet eens voor mezelf, maar voor de honderdduizenden mensen die zich door deze zaak beledigd (kunnen) hebben gevoeld.”

Zowel Wouter Vandenhaute als de eindredactie van De Pappenheimers hebben intussen in een lichtvoetig en humoristisch antwoord laten weten dat als iemand zich – volgens Woestijnvis nodeloos – gegriefd heeft gevoeld door die ene vraag, zij daar hun welgemeende excuses voor aanbieden. Voor Annemans is hiermee het incident gesloten. Maar wij vroegen ons af: wat doet het Vlaams Belang zelf? Vermijdt de partij vergelijkingen met het kaf? In haar eigen termen: het reduceren van mensen “tot agrarisch afval, iets dat zelfs voor varkensvoeder niet dienstig is.” Helemaal niet. Wij vonden alvast vijf vergelijkingen met het kaf op de nationale website van het Vlaams Belang.

In een artikel in december vorig jaar over een allochtone politieagent die verdacht wordt van moord luidt het dat er onder alle koren kaf is… en wordt daarbij ook nog eens herinnerd aan “de in opspraak gekomen korpschef van Antwerpen Luc Lamine” die weliswaar “géén allochtoon” is. Dat Luc Lamine over de volledige lijn van alle beschuldigingen is vrijgesproken doet er voor het VB niet aan toe om Lamine nog steeds en enkel als “de in opspraak gekomen korpschef” te portretteren. Proper is anders. Een andere keer wordt erkend dat er ook in de partij van Geert Wilders wel kaf onder het koren zit. Een volgende keer gaat het (nog eens) over het kaf bij de politie, een andere keer zit het kaf bij de allochtone werkzoekenden…

Voor de drie laatste gevallen gaan we niet ontkennen dat het niet allemaal engeltjes zijn, maar Luc Lamine die na drie jaar onderzoek in 2006 van elke beschuldiging werd vrijgesproken in 2011 nog steeds onder het kaf schuiven als “de in opspraak gekomen korpschef van Antwerpen Luc Lamine”. Is dat dan niet ontmenselijken? Volgens ons toch erger dan met een kwisvraagje. Maar daar stoort Gerolf Annemans zich niet aan.

Knack nam vorige week het fenomeen van het twitteren bij politici en opiniemakers onder loep (foto) en kwam uiteindelijk – online – af met een top-476 van politieke twitteraars. Hoe scoren de VB’ers, N-VA’ers en LDD’ers hierbij? En klopt de lijst van Knack wel?

De rangschikking is gemaakt volgens het aantal volgers van berichten, en als eerste VB'er komen we dan Filip Dewinter tegen. Weliswaar slechts op de 56ste plaats in het hele klassement, met 3 750 volgers. Dat is dus ver af van ernstige mensen als Herman Van Rompuy (39 492 volgers) of grappige mensen als Geert Hoste of Rik Torfs (respectievelijk 9 185 en 9 073 volgers, al vindt niet iedereen die inderdaad écht grappig). Eerlijk is eerlijk – Filip Dewinter is de interessantste van de VB-twitteraars om te volgen. Hiërarchie moet gerespecteerd worden en als tweede VB-twitteraar vinden we in de Knack-lijst Gerolf Annemans (101ste, 1 988 volgers). Nr. 3 komt ook al uit ‘de Antwerpse gemeenteraadsfractie’: Anke Van dermeersch (171ste, 1 086 volgers). Op vier staat Gents Kamerlid Tanguy Veys (177ste, 1 030 volgers). Vorige vrijdag werd bij het VB overigens nog gelachen met de veelvuldige tweets van Tanguy Veys.

Na onder andere Eric Corijn (231ste, 643 volgers) en Peter Mertens (305ste, 318 volgers) vinden we op de 342ste plaats met 222 volgers Bart Debie… die door Knack omschreven wordt als “VB-medewerker”. Debie zou het misschien wel graag willen, maar de realiteit is anders. De eerstvolgende echte VB’er is voorzitster van de Vlaams Belang Jongeren Barbara Pas (352ste, 202 volgers). Antwerpenaar Wim Wienen staat op de 363ste plaats met 179 volgers. Limburger en Breivik-geadresseerde Chris Janssens is 367ste met 175 volgers. Mechelenaar Frank Creyelman vinden we op de 408ste plaats met 79 volgers. Europarlementslid Philip Claeys volgt als 423ste met 59 volgers. Limburger Bert Schoofs is de daaropvolgende: 437ste, 40 volgers. Rob Verreycken (‘Rob Klop’, zoals Knack hem omschrijft) vinden we op de 460ste plaats met 9 volgers bij het afsluiten van de Knack-lijst vorige week maandagmiddag. Intussen heeft iedereen er nog een paar tot een paar tientallen volgers erbij. Het aantal volgers van Rob Verreycken was gisteren al gestegen tot twaalf.

Volgens Knack staat Vlaams parlementslid Marijke Dillen op de 406ste plaats met 3 volgers, maar Knack verwart de dochter van Karel Dillen met een Spaans fotomodel. Annick Ponthier zou de volgende VB’ster kunnen zijn, maar zowel aan haar één bericht en dríe volgers is dat niet op te maken. Joris Van Hauthem sluit de top-476. Hij is wél het VB-parlementslid en de woordvoerder van het VB, maar hij beschikt volgens ons niet over een Twitter-account. De Knack-lijst is dus zeker niet de ultieme lijst. Marc Spruyt merkte al op dat het aantal vakbondsmensen op Twitter langer is dan Knack vond. Interessant om hier te volgen is Caroline Copers. Anderzijds is men ook ter rechterzijde sommigen vergeten. Zo werd coming lady bij het VB Barbara Bonte (in principe 368ste met 170 volgers) over het hoofd gezien. RechtsActueel-hoofdredacteur Yves Pernet zou met zijn 146 volgers op de 379ste plaats terechtkomen.

De redactie van AFF/Verzet twittert niet, maar merkt wel dat bijna dagelijks een AFF-artikel via Twitter geforward wordt. Alleen weet de redactie niet door wie. Bij de N-VA’ers spant Siegfried Bracke de kroon (13de, 9 699 volgers), gevolgd door Bart De Wever (24ste, 7 981 volgers… maar nog geen enkel bericht). Of het dé N-VA-voorzitter is, is niet eens bekend. De eerste daaropvolgende én echte N-VA’er is Jan Jambon (113ste, 1 846 volgers), maar hij is niet echt actief als twitteraar. Bij de LDD is Jurgen Verstrepen (85ste, 2 271 volgers) populairder dan Jean-Marie Dedecker (184ste, 990 volgers). Waarmee meteen bewezen wordt dat populariteit op Twitter niet meteen gelijk staat aan populariteit bij verkiezingen, in de media en bij het politiek sérieux.

We wisten dat ze bij ’t Pallieterke (foto) dagelijks onze blog bekijken – een goede gewoonte die trouwens nog meer mensen uit het Vlaams-nationalistische en/of extreemrechtse kamp hebben – maar vorige dinsdag keken we toch enigszins verbaasd op toen we zagen dat hun rubriek Pagaddertoren quasi volledig een kopie was van wat wij hier een week eerder publiceerden.

“Aan de vooravond van Kerstmis overleed Miel Verrijken. Hij was Vlaams Parlementslid voor het Vlaams Blok van 1995 tot 2004. Van 1995 tot 2000 zetelde hij tevens in de Antwerpse gemeenteraad. De uitvaartplechtigheid zal doorgaan op dinsdag 3 januari om 11 uur in de Sint-Jacobskerk, te Antwerpen.” Deze droge mededeling was zowat het enige dat je bij het Vlaams Belang kon lezen na het overlijden van Miel Verrijken, merkt ’t Pallieterke op. “Om meer over hem en zijn optredens te vinden moet je al te rade gaan bij verslagen in verschillende publicaties uit zijn politieke periode. Soms zelfs bij publicaties die van zijn tegenstrevers uitgingen. Daarin wordt de cv van deze kleurrijke en altijd originele figuur aangevuld met de melding dat Miel ook nog in de loop van 2006 opnieuw de Antwerpse gemeenteraad vervoegde tot het einde van dat jaar, in opvolging van Koen Dillen die naar Schoten verhuisde. Ook voor zijn niet alledaagse tussenkomsten moet je daaruit putten. Zo vonden wij de volgende passende beschrijving van…” En dan volgt het ene na het andere citaat dat wij terugvonden in de gemeenteraadsnotulen en wij hier publiceerden.

’t Pallieterke vermeldde AFF/Verzet niet bij naam, maar ook bij de VB-supporters Angeltjes was de gelijkenis opgevallen. Ray van Angeltjes: “Bij het lezen van het artikel "Miel Verrijken, een VB-man die niet in een gareel liep" op pagina 6 van 't Pallieterke van deze week, viel het ons op dat complete zinsneden woordelijke copies waren van een stuk bij het anti-fascistisch fronteke van 28 december laatstleden. We halen enkele fragmenten aan die volledig identiek zijn: (…). De teneur van de twee stukken zijn voor het overige uiteraard verschillend. 't Pallieterke schrijft met warme sympathie en 't fronteke schrijft met stronteke zoals mag verwacht worden. Hebben beide scribenten een zelfde bron geraadpleegd en dit  vergeten te melden ?  Of levert Pagadder kopij aan 't fronteke (iets wat wij ons nauwelijks durven voorstellen) en tegelijk aan 't Pallieterke ? U mag het ons laten weten.”

Beste ‘Ray van Angeltjes’, het antwoord is dus dat AFF/Verzet de gemeenteraadsnotulen als bron nam en dat ’t Pallieterke op haar beurt de blog AFF/Verzet als bron nam. Een goed idee trouwens, ware het niet dat ’t Pallieterke er toch nog een eigen draai aan gaf. Het eerste citaat wordt bij ’t Pallieterke ingeleid met: “Zo vonden wij de volgende passende beschrijving van zijn dispuut met toenmalig ‘intendant’ Eric Anthonis.” Wij schreven: “Aan toenmalig schepen voor cultuur Eric Anthonis legde hij…” Bij de tussenkomst van Miel Verrijken in de Antwerpse gemeenteraad was Eric Anthonis schepen, niet “toenmalig ‘intendant’”. Eric Anthonis was intendant van Antwerpen ’93, culturele hoofdstad van Europa. In 1993 en de jaren daaraan voorafgaand. Hij bekende zich tot de CVP in de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen in 1994 en kwam in 1995 in de Antwerpse gemeenteraad terecht als schepen voor cultuur. Hij antwoordde in de gemeenteraad dus niet als “toenmalig ‘intendant’”. Volgende keer AFF/Verzet hélemáál overschrijven !

Gisterenavond in De Pappenheimers.

Quizmaster Steven Van Herreweghe vraagt één van de kandidaten om betogingslogans aan te vullen. Waalse ratten, rolt...; Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van…

De klassieker van de extreemrechtse Vlaamse Beweging Waalse ratten, rolt uw matten is niet bekend bij de De Pappenheimers-kandidaat. De oneliner van Filip Dewinter Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohammed is evenmin bekend bij de De Pappenheimers-kandidaat. Ook de derde slogan kan niet vervolledigd worden.

Actrice Els Dottermans (foto 1) reageert met: “Ik had Fascisme, Racisme, Apartheid: Neen! verwacht." Inderdaad. De AFF-slogans (foto 2) die onthoudt men.

Deze namiddag wordt in Johan’s Lodge in Zwalm (in de Vlaamse Ardennen) een feestje ingericht bij gelegenheid van het koperen jubileum van het webzine voor internationale politiek Uitpers.

Uitpers werd in 1999 onder andere opgericht op initiatief van Freddy De Pauw (foto 1) die 31 jaar lang op de buitenlandredactie van De Standaard werkte. Freddy De Pauw schreef ook een aantal boeken, waaronder meerdere over de maffia. Hij publiceerde eveneens in verschillende bladen, van het katholieke Tertio tot het trotskistische Rood. Samen met Freddy De Pauw engageerden nog andere ex-redacteurs van De Standaard en kenners van een aantal landen en thema’s zich voor het webzine Uitpers dat een verfrissende kijk biedt op de buitenlandse actualiteit. Tegen de neoliberale stroming in. Hier niet de voorgekauwde berichten van de internationale persagentschappen, maar een eigen kijk met de hulp van alternatieve nieuwsbronnen en de contacten die de medewerkers wereldwijd hebben gelegd. 

Boekbesprekingen, berichten over de Belgische actualiteit en discussiepunten vullen het maandelijks verschijnend webzine aan. Een overzicht van de artikels naar thema vind je hier. De redactie van AFF/Verzet wenst de collega’s van Uitpers nog veel plezier, moed en tijd om door te gaan met hun webzine. Het is nodig !

De denktank Demos onderzocht de voorbije maanden wat het profiel is van de Facebookvrienden van partijen en organisaties als het VB. Wie zijn ze? Wat drijft hen?

Een vragenlijst met twintig vragen werd – voor iedereen in de eigen taal – verstuurd naar Facebookvrienden van het Vlaams Belang (foto), Sverigedemokraterna (Zweden), Perussuomalaiset (‘De Ware Finnen’), Lega Nord (Italië), Fremskrittspartiet (Noorwegen), Freiheitliche Partei Österreichs (FPO, Oostenrijk), Die Freiheit (Duitsland), Partij voor Vrijheid (Wilders partij, Nederland), Front national (FN, Frankrijk) English Defence League (EDL, Verenigd Koninkrijk), Dansk Folkeparti (Denemarken), CasaPound (Italië), British National Party (BNP, Verenigd Koninkrijk) en Bloc Identitaire (Frankrijk). Demos vat ze samen als ‘populistische partijen’, maar dat lijkt ons geen adequate verzamelnaam. Ten eerste omdat er verschillende definities circuleren over wat ‘populisme’ is, en populisme zowel een rechtse als een linkse versie heeft. Ten tweede omdat die partijen beter als ‘extreemrechts’ samen te vatten zijn. Er is natuurlijk nog wel een verschil tussen de neonazi’s van CasaPound en het straatschuim van de EDL, en partijen als het VB. Maar met de meeste opgesomde partijen heeft het VB vriendschappelijke relaties (Lega Nord, FPÖ…) of zou het die vriendschappelijke relaties wel willen (PVV…).

Bij het begin van het onderzoek, juli 2011, hadden die veertien partijen en organisaties samen 436 000 Facebookvrienden. Voor het VB waren dat er bijna 7 000. Intussen heeft het VB 9 350 Facebookvrienden. Een 500-tal VB-Facebookvrienden hebben op de vragenlijst van de onderzoekers geantwoord. De antwoorden van alle Facebookvrienden (10 667 weerhouden antwoorden) leverde op: 63 % van de Facebookvrienden is jonger dan 30 jaar, en 75 % is van het mannelijk geslacht. Het aantal werklozen is dubbel zo hoog dan het gemiddelde bij de bevolking. Tweederde stemt op de partij waarvan ze Facebookvriend is (eenderde dus niet). De immigratie en de multiculturele samenleving, met het verloren gaan van ‘de Europese waarden’, zijn de voornaamste reden om zich aan te sluiten bij die Facebookgroepen. Voor jongeren nog meer dan voor ouderen. De Facebookvrienden hebben maar weinig vertrouwen in het politiek bedrijf en in justitie. In de politie en het leger hebben ze meer vertrouwen dan de rest van de bevolking. Een kwart van deze Facebookvrienden vindt geweld een aanvaardbaar middel als het ‘goed gebruikt wordt’. Hun eigen toekomstverwachtingen zijn even rooskleurig als bij de rest van de bevolking, maar voor ‘hun land’ zien ze het somberder in dan anderen. Wie ‘corruptie’ als voornaamste reden voor identificatie met zijn Facebookgroep opgeeft, heeft de meeste neiging om zijn protest ook op straat te uiten.

Van de VB-Facebookvrienden werden 464 antwoorden weerhouden. Binnen en met deze groep kunnen de volgende vaststellingen gemaakt worden. De leeftijdsverdeling is vrij evenwichtig bij de VB-Facebookvrienden. 42 % van de VB-Facebookvrienden zou lid zijn van het VB, 83 % zou VB stemmen, 26 % zou de laatste zes maanden deel hebben genomen aan een protestactie, 6 % aan een nationale protestactie. Veel sympathie dus voor het VB, maar een overgrote meerderheid is niet op straat te krijgen. De grootste instemming met geweld als middel vinden we natuurlijk bij CasaPound (47 %), Bloc Identitaire (43 %) en EDL (34 %), op de voet gevolgd door de Lega Nord (32 %). Bij de VB-Facebookvrienden ziet 23 % heil in geweld, bij de PVV-Facebookvrienden 25 %. Bij de Scandinavische partijen is het aanvaarden van geweld als middel het laagst (14-15 %). Breivik sluit dus eerder aan bij sommige Italiaanse-Franse-Engelse opvattingen dan bij Scandinavische meningen. Zélf hebben de VB-Facebookvrienden goede toekomstverwachtingen (toch 53 %), meer dan het gemiddelde in ons land (33 % met goede persoonlijke verwachtingen). Voor hun land zien de VB-Facebookvrienden het daarentegen somberder in: slechts 3 % denkt dat het er nog goed mee komt. De laatste Eurobarometer vindt bij ons bij de hele bevolking 26 % optimistisch over het eigen land. Volgens de VB-Facebookvrienden gaat ons land dus naar de kl*t*n, maar zelf zitten ze er meer dan anderen warmpjes in.

Het hele Demos-rapport lezen kan hier. AFF-Facebookvriend worden kan hier.