Anti-Fascistisch Front / Verzet

Als Bart De Wever binnenkort weer kwaad is op de Franstalige media is dat de schuld van RésistanceS, en ook wel een beetje onze schuld. Op basis van onze gegevens (1, 2, 3) publiceerde RésistanceS immers een artikel over de VB’ers die intussen bij de N-VA zijn terechtgekomen, en Franstalige media willen daar verder op ingaan. Intussen zijn nog meer VB’ers naar de N-VA overgestapt.

Het Belang van Limburg meldde dat Olivier Gobba (foto 1), die na de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 als VB-gemeenteraadslid zetelde in Sint-Truiden, in oktober opkomt bij de N-VA. In april vorig jaar stapte hij “om persoonlijke redenen” op bij het VB. Hij zetelde voort als onafhankelijk gemeenteraadslid, net zoals ex-VB’ster en ex-parlementslid Marleen Govaerts. Welke rol en plaats Olivier Gobba op de lijst van de N-VA krijgt, is nog niet bekend. N-VA-lijsttrekker in Sint-Truiden wordt vastgoedmakelaar Jelle Engelbosch. Bij de bekendmaking van wie lijsttrekker wordt zei Jelle Engelbosch: “Ik ga de kiezer in oktober niet vragen om op ons te stemmen om de regering Di Rupo af te straffen. (…) Ik ga de kiezer in oktober vragen om op onze N-VA-ploeg te stemmen omwille van ons eigen programma voor Sint-Truiden.” Olivier Gobba wil in eerste instantie meehelpen om dat programma te schrijven.

Wie we ook nog niet hadden genoteerd als ex-VB’er / nu N-VA’er is Louis Vanhoudt. In 2006 had het VB maar drie kandidaten op haar lijst in het West-Vlaamse Houthulst, terwijl er plaats is voor eenentwintig kandidaat-gemeenteraadsleden. Twee van de drie VB’ers verkasten intussen naar de N-VA. Gemeenteraadslid Jean-Luc Gallet, zoals al eerder bekend. En dus ook Louis Vanhoudt. Jean-Luc Gallet is intussen secretaris van het N-VA-bestuur in Houthulst, Louis Vanhoudt is penningmeester van het N-VA-bestuur in Houthulst.

Nog in West-Vlaanderen, in Wingene, maakte Daisy Verbergt bekend dat ze een lidkaart heeft van de N-VA. Zes jaar geleden stond ze nog als tweede op de VB-lijst in Wingene. In november vorig jaar werd Daisy Verbergt gemeenteraadslid, als opvolgster van de naar Aalter verhuisde VB’er Yves De Moor. “Ik zal als onafhankelijke zetelen”, zei Daisy Verbergt toen. “Ik ben al enkele jaren geen lid meer van het Vlaams Belang en distantieer me volledig van hun standpunten. Door het opnemen van mijn mandaat kan ik het Vlaams Belang weren uit de gemeenteraad. Ik zal er wellicht een paar honderd kiezers mee teleurstellen, maar er enkele duizenden inwoners van Wingene een groot plezier mee doen.” Eind vorige maand schoof Daisy Verbergt haar tafeltje in de gemeenteraadszaal tot tegen de tafel van het kartel Burgerbelangen. “Op nationaal vlak heb ik een lidkaart van de N-VA”, zei Daisy Verbergt. “Daarom sluit ik mij, net zoals collega N-VA’er Marc Vanoverschelde, aan bij Burgerbelangen." De ex-VB’ster en kersverse N-VA’ster houdt van restylen. In maart dit jaar nam ze, samen met haar echtgenoot, deel aan een VIJFtv-programma waarin ze beiden een andere outfit aangemeten kregen door een stylist. “Zo raadde hij voor mij een pittige kledingstijl aan, met onder meer diepe decolletés. Ik heb mooie borsten en moest laten zien wat ik in huis had”, vertelde Daisy Verbergt aan Het Nieuwsblad. Bij de N-VA is het niet alleen Bart De Wever die voor verandering gaat en daarmee de media haalt.

Het brengt ons op alvast 44 VB’ers, vooral gemeente- en OCMW-raadsleden, die overstapten naar de N-VA. Maar het zou kunnen dat één van hen alweer weg is bij de N-VA. In Boechout komt oud-burgemeester Albert Mariën (Open VLD) op met een Gemeentebelangen-lijst. Christel Uytdewilgen (foto 2), tweede op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, stapte in de zomer van 2010 op bij het VB. Ze werd als gemeenteraadslid en bestuurslid opgenomen bij de N-VA, maar zou zich nu aansluiten bij de Gemeentebelangen-lijst van Albert Mariën. Anderen op die lijst komen over van Open VLD, van een plaatselijke lijst, van Lijst Dedecker en van het Vlaams Belang. N-VA-gemeenteraadslid Fred Entbrouxk heeft zich (nog) niet aangesloten bij de Gemeentebelangen-lijst van Albert Mariën. Bij de Open VLD is naar verluidt de uitsluitingsprocedure opgestart tegen Albert Mariën omdat hij op zijn plaatselijke lijst VB’ers wil opnemen. De Boechoutse affaire werpt een schril licht op de zogenaamde zware screeningsprocedure bij de N-VA als ex-VB’ster Christel Uytdewilghen N-VA’ster kan worden, en nu al naar een andere lijst overstapt waar ze mee met VB’ers in de boot zit.

Zondag 25 maart kregen de Vlaams Belang Jongeren een nieuwe voorzitter (foto - 1, 2, 3). Tom Van Grieken, die al “de nieuwe Filip Dewinter” wordt genoemd, profileert zich als man van de nieuwe media maar is voor het overige VB-oude stijl: het vergoeilijken van de Vlamingen die met de nazi’s collaboreerden, het schoppen naar de belangrijkste Vlaams-nationalitische partij…

Met zijn eerste editoriaal in de insert van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ) in het Vlaams Belang Magazine zit nieuwbakken VBJ-voorzitter Tom Van Grieken meteen op het verkeerde spoor. Titel is Foute Vlamingen. Aanleiding is een uitspraak van Siegfried Bracke van “al even geleden” waarin Bracke verdedigde dat een aantal mensen in het verleden “fout” waren, bij een “foute partij” zaten, en een tweede kans bij de N-VA verdienen. Tom Van Grieken: “We kunnen er onverschillig over doen en de uitspraken klasseren in het rijtje van mestkevers en wandluizen, maar het is eigenlijk veel erger. Deze retoriek van ‘foute Vlamingen’ is niet nieuw. Het is in essentie dezelfde retoriek als Marxisten (de hoofdletter is voor rekening van Tom Van Grieken, nvdr.) gebruiken tegenover KVHV, NSV! of Voorpost. Het is dezelfde taal als die van de Belgische staat die ‘foute Vlamingen’ destijds tijdens de repressie keihard de les spelde.” Het verbaast natuurlijk niet van Tom Van Grieken, spreker op de August Borms-herdenking twee jaar geleden en de gastspreker op de Radicale Sporenherdenking van Voorpost eind juni dit jaar.

Interessanter wordt het als de nieuwe voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren zich positioneert tegenover de N-VA en uitlegt wat het VB moet doen.Tom Van Grieken (in het Vlaams Belang Magazine van april 2012, intussen al veertien dagen geleden verschenen): “De N-VA maakt zich duidelijk op om haar plek in te nemen in het Belgisch bestel. Hun oppergoeroe De Wever stelde het zelfs zeer duidelijk: ‘Wij zijn niet de vriend en bondgenoot van het Vlaams Belang. Alles behalve.’ Zelfs niet als het over de Vlaamse onafhankelijkheid gaat. Met zo’n bondgenoten, die zich de betere Vlamingen voelen, heb je geen tegenstanders meer nodig! Moeten wij, met de godsvrede in gedachte, de hand dan wel blijven uitsteken? Ik vind alvast van niet. Niemand klaagde toen het Vlaams Blok de hypocriete VU een schop onder de kont verkocht en ik zie geen enkele reden waarom we niet hetzelfde zouden doen bij haar ‘opvolger’ de N-VA.”

Het VB is aan het blèten omdat de N-VA het voorbije weekend zei geen coalitie te willen vormen met het VB. "Wij zijn tegen het cordon sanitaire, maar dat betekent toch niet dat wij een coaltie moeten vormen met het Vlaams Belang", zei Jan Jambon maandag nog. Het aanbod voor gedoogsteun kwam niet ter sprake, maar het zou bijzonder gek zijn zich daarvan afhankelijk te laten maken als nog maar veertien dagen geleden in het VB-maandblad als nieuwe (?) marsrichting verkondigd werd de N-VA “een schop onder de kont” te geven. Het was dan maar een verklaring van de nieuwe voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren, de oudere leiding van het Vlaams Belang heeft hem niet tegengesproken.

Eerst werden een twintigtal VB’ers gespot die naar de N-VA overstapten – en Freya Van den Bossche vond dat toen al veel –, later werden er vijfentwintig VB'ers gezien bij de N-VA; begin deze week dertig. Ons artikel hierover werd opgemerkt door Knack  en Het Nieuwsblad. Intussen tellen we al minstens eenenveertig VB'ers bij de N-VA.

Wie is nu nog ontdekt? In Brasschaat is Kristel Geubels, tweede op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, overgestapt naar de N-VA. VB-lijststrekker Luc Sevenhans stapte, zoals al eerder gemeld, begin 2009 op bij het VB en vervoegde eind datzelfde jaar de N-VA. Als vierde opvolger op de N-VA-lijst voor de Senaat belandde voormalig VB-parlementslid en protégé van Gerolf Annemans Luc Sevenhans terug op een fluwelen zitje in het Belgisch parlement. Het VB beschikt in Brasschaat overigens nog wel over een paar kleppers met om te beginnen Dimitri Hoegaarts, politiek secretaris van Gerolf Annemans en regiovoorzitter van vijftien VB-afdelingen ten noorden van Antwerpen. Ook Koen Spitaels, chauffeur-bodyguard van Filip Dewinter, zetelt in de Brasschaatse gemeenteraad; net als Willy Corten, in 1981 veroordeeld voor zijn lidmaatschap en activiteiten bij de VMO.

In Lille, in de Antwerpse Kempen, zijn de VB-gemeenteraadsleden Leo Smans (foto 1) en Geert Geens overgestapt naar de N-VA. Lezers van de AFF-blog kennen Smans en Geens nog van de strapatsen van Sandy Neel, VB-gemeenteraadsfractieleidster in Lille en organisator van een verjaardagsfeestje voor haar toenmalige vriend in café De Leeuw van Vlaanderen in Antwerpen waarbij ook Blood and Honour’ers uitgenodigd waren. Leo Smans en Geert Geens waren zo verontwaardigd over dat feestje dat ze opstapten bij het VB. Geert Geens is intussen afdelingsvoorzitter van de N-VA in Lille; Leo Smans afdelingssecretaris van de N-VA in Lille. Overigens is er nog goed nieuws voor de mensen in Lille. Na de nodige verbouwingen in het appartement dat Sandy Neel het voorbije weekend kocht verhuist het flamboyante VB-personeelslid, vertrekt ze uit Lille.

In Lier is VB-gemeenteraadslid Jenny Van Damme (foto 2) weg bij het VB. Op de website van de stad Lier staat Jenny Van Damme nog als onafhankelijk gemeenteraadslid; op de website van de N-VA in Lier vinden we ze echter terug als N-VA-bestuurslid. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 stond Jenny Van Damme nog als tweede op de VB-lijst, vlak achter lijsttrekker Jan Mortelmans. Jenny Van Damme stapte in augustus 2009 op bij het VB; in februari dit jaar stapte ze over naar de N-VA. Zowel over haar ontslag bij het VB als haar toetreden tot de N-VA gaf ze weinig commentaar. Tezelfdertijd stapten overigens nog drie andere bekende figuren in Lier over naar de N-VA.

In Lommel stapte Leo Stelten (foto 3) een maand na de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 al over naar de N-VA. Leo Stelten was tweede op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 en ook één van de twee verkozen VB-gemeenteraadsleden. Leo Stelten was ontgoocheld over het gebrek aan structuur bij het VB-Lommel en zag een uitkomst in de N-VA. “D(i)e partij deelt mijn streven naar Vlaamse onafhankelijkheid”, motiveerde Stelten zijn keuze voor de N-VA. Eddy Wouters, vierde op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in Lommel in 2006, is intussen ook opgenomen in het bestuur van de N-VA in Lommel. Nog in Limburg, in de gemeente Ham, vinden we op de gemeentelijke website Inge Van Heester als onafhankelijk gemeenteraadslid. Ze werd gemeenteraadslid als tweede opvolgster op de VB-lijst in Ham, maar intussen vinden we haar ook terug als bestuurslid van de N-VA in Ham.

In Wuustwezel staat Etienne De Lombaert als onafhankelijk gemeenteraadslid op de gemeentelijke website, maar op de website van de plaatselijke N-VA-afdeling vinden we hem terug als N-VA-bestuurslid. Etienne De Lombaert kwam als tweede opvolger op de VB-lijst in Wuustwezel de gemeenteraadszaal binnen. Even verderop, in Essen, gaf VB-gemeenteraadslid Veerle De Waal in december 2008 haar ontslag als gemeenteraadslid. Veerle De Waal stond tweede op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006, intussen vinden we haar terug in het bestuur van de N-VA samen met de plaatselijke lijst PLE. PLE staat voor Project Leefbaar Essen. We hebben Veerle De Waal gevraagd of ze zich N-VA’ster of PLE’ster voelt, maar we kregen (nog) geen antwoord. Inhoudelijk is het Project Leefbaar Essen niet te vergelijken met bijvoorbeeld Pim Fortuyns Leefbaar Rotterdam, maar N-VA en PLE kunnen niet zonder elkaar om een plaatsje te verwerven in de Essense politiek.

De volgende VB-mandataris die ons als N-VA’er gesignaleerd werd is Elsje Sinnaeve, OCMW-raadslid in Lebbeke (Oost-Vlaanderen). Vanaf het begin van de huidige legislatuur zetelde ze voor het VB in de OCMW-raad, maar in oktober 2007 besloot ze als onafhankelijk OCMW-raadslid te zetelen. Meningsverschillen met VB-gemeenteraadsfractieleider Geert De Backer lagen aan de basis van haar besluit. Elsje Sinnaeve is daarenboven ACLVB-vakbondsafgevaardigde, en zoals bekend is VB-lidmaatschap en vakbondsafgevaardigde zijn een moeilijke combinatie. Intussen vinden we Elsje Sinnaeve op de website van het OCMW-Lebbeke terug als N-VA’ster.

Overigens hebben we voor het samenstellen van de lijst VB’ers bij de N-VA ons gefocust op de gemeenteraadsleden, en in mindere mate OCMW-raadsleden, die overstapten naar de N-VA. Maar er zijn nog wel meer ex-VB’ers die intussen opmerkelijke posities bekleden binnen plaatselijke N-VA-afdelingen. In Eeklo bijvoorbeeld moest Patrick De Clercq zich naar eigen zeggen “aanpassen of opkrassen” bij het VB. Hij deed dit laatste en is nu N-VA-bestuurslid in Eeklo. En neem nu Donald Meersman in Deinze: in 2006 stond hij nog als zevende op de VB-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in Deinze, daarna ging hij zijn geluk beproeven bij de Lijst Dedecker (LDD) en intussen is Donald Meersman… ledenverantwoordelijke bij de N-VA in Deinze.

Bij onze telling van VB’ers bij de N-VA telden we Veerle De Waal (voorlopig) niet mee omdat het nog niet duidelijk is of ze is toegetreden tot de N-VA in Essen dan wel tot de kartelpartner van de N-VA, Project Leefbaar Essen (zie hierboven). We lieten ook anciens achterwege als Geert Van Cleemput, gewezen hoofd van de VB-studiedienst en na de verkiezingen in 2004 overgestapt naar de N-VA. Of Jaak Peeters.

Die laatste liet ons via een omweg – de reactiemodule bij Knack en een mail naar het Nederlandse antifascistisch blad Alert! – weten dat hij niet van het Vlaams Blok naar de N-VA is overgestapt, maar het Vlaams Blok verlaten heeft. In 1988. In 1991 stapte hij over naar de Volkunie (VU), en na de splitsing van de VU ging hij over naar de N-VA. Hij is dan wel onvolledig in het overzicht van zijn politieke loopbaan: zowel in de documentatie van de Nederlandse collega’s naar wie Jaak Peeters mailde als in Het Vlaams Blok van Hugo Gijsels (blz. 144) is Jaak Peeters genoteerd als dat hij in de jaren negentig ook nog actief was bij het Nationalistisch Verbond.

Op het forum van Knack maakte Jaak Peeters zich ook druk dat niet rechtstreeks kan gereageerd worden op deze blog. Jaak Peeters: “Ik constateer dat het onmogelijk is om op de site van het AFF zelf te reageren. Dat maakt duidelijk hoe ‘open’ die heerschappen zijn. Laat er ons niet langer woorden aan vuil maken.” Had Jaak Peeters gezien wat er onder het AFF-logo rechts op deze blog staat, wist hij dat we de reactiemodule op deze blog hebben moeten sluiten na herhaaldelijk overtreden van de fatsoensregels. Concreet ging het over doodsbedreigingen die gepost werden in de reactiemodule, en vermits AFF/Verzet louter draait op vrijwilligers met allen een fatsoenlijke job en/of tijdsbesteding, is het ons zelfs materieel niet mogelijk permanent te bewaken wat hier als reacties gepost zou worden.

Meteen moeten we nog maar eens tegenspreken wat iemand anders postte op het forum van Knack: “Jeezes, het AFF. Dat politiek correcte clubje gesubsidieerde extreemlinksen dat werkloos was na de val van de muur. Hoe oud zouden die mannen nu zijn?” We gaan niet tegenspreken dat de kern van het AFF alsmaar ouder wordt. Wel zijn het niet enkel mannen, vrouwen zijn evenredig aanwezig. Het AFF wordt niet gesubsidieerd. Nogmaals: het AFF wordt niet gesubsidieerd. Bij ons ook geen mensen tewerkgesteld door een partij of vakbond en intussen fulltime bezig met een zogenaamd onafhankelijke blog, om RechtsActueel niet te noemen. Last but not least krijgt de redactie van AFF/Verzet alsmaar meer nieuwe medewerkers. Alle namen die vorige maandag en vandaag naar boven zijn gehaald als (ex-)VB’er bij de N-VA, is werk van nieuwe medewerkers aan deze blog.

Ook willen we nog even reageren op een N-VA’er – N-VA-bestuurslid in een Vlaamse middelgrote stad – die de ‘Contacteer me’-knop rechtsboven deze blog wél vond. In een mail wijst hij erop dat in een buurgemeente twee SP.a’ers overgestapt zijn naar de N-VA. Of wij ook een volledige lijst hebben van SP.a’ers bij de N-VA?, “Is N-VA nu een extreem linkse partij aan het worden?”, en of we dit ook aan de kaak durven stellen? Neen, wij hebben geen lijst van SP.a’ers bij de N-VA, maar volgens onze informatie is dat ook maar een kleine groep. We herhalen: volgens onze informatie zijn het vooral mensen van lokale lijsten – genre Gemeentebelangen – die naar de N-VA zijn overgestapt. In de tweede plaats zijn het mensen van VB, CD&V en Open VLD – met voorop VB’ers. En slechts in derde instantie mensen van andere partijen. En neen, wij denken niet dat met de SP.a’ers bij de N-VA de partij van Bart De Wever “een extreem linkse partij aan het worden” is. De SP.a trouwens associëren met “extreem links”… dat kan ook alleen maar uit de mond komen van een N-VA’er of erger.

Na de overstap van voormalig Vlaams Belang-personeelslid en -gemeenteraadslid Steven Dupont en de vraag van een journaliste twitterde N-VA-Kamerlid Peter Dedecker: “Er hebben slechts +/- 100 mandatarissen van andere partij de filter overleefd, waarvan slechts een twintigtal VB”. Stadsgenoot en minister Freya Van den Bossche vond die “slechts” best veel. Sindsdien kregen wij regelmatig meldingen van nog meer VB’ers die opgenomen werden in de rangen van de N-VA. Ons artikel maandag, toen we dertig VB’ers bij de N-VA hadden opgelijst, bracht nieuwe reacties te weeg zodat we op dit ogenblik uitkomen op minstens eenenveertig VB’ers die aanvaard werden door de N-VA. De leegloop bij het Vlaams Belang is nog groter, en we kunnen ons er enkel over verheugen. Zonder te denken dat het Vlaams Belang intussen een leeg vat is. Wij rekenen erop dat alle VB’ers intussen bij de N-VA bij partijvergaderingen én publiek afstand nemen van alle standpunten, voorstellen en acties die het Vlaams Belang kenmerken als een extreemrechtse partij.

Zonder dat dit de ultieme lijst is: wie sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 van het VB, een enkele keer van VLOTT, overstapte naar de N-VA. Enkel de drie met een asterix aangeduid zijn geen gemeente- of OCMW-raadslid.  

In West-Vlaanderen: 1. Viky De Ridder (Brugge), 2. Luc Schelfhout (Deerlijk), 3. Jean-Luc Gallet (Houthulst), 4. Willy Delbecque (Wervik), 5. Anne-Catherine Cnockaert (Wervik), 6. Pascal Maertens (Zwevegem).

In Oost-Vlaanderen: 7. Karim Van Overmeire (Aalst), 8. Mia De Brouwer (Aalst), 9. Ignace Verhaegen (Aalst), 10. Bruno Stevenheydens (Beveren), 11. Wendy Van Belle (Erpe-Mere), 12. Kamiel Van Mieghem (Kruibeke), 13. Jan Lievens (Lede), 14. Annita Sonck (Ninove), 15. Dirk Souffriau (Ninove), 16. Bruno Alens (Zele), 17. Elsje Sinnaeve (Lebbeke), 18. Patrick De Clercq (Eeklo)*, 19. Donald Meersman (Deinze)*.

In Antwerpen: 20. Christel Uytdewilghen (Boechout), 21. Luc Sevenhans (Brasschaat), 22. Karina Leys (Hoboken), 23. Jeroen Van de Water (Kasterlee), 24. Robert Mondelaers (Laakdal), 25. Joris Van Dessel (Nijlen), 26. Eddy Van den Bossche (Nijlen), 27. Patrick Verlinden (Schoten), 28. Kristel Geubels (Brasschaat), 29. Leo Smans (Lille), 30. Geert Geens (Lille), 31. Jenny Van Damme (Lier), 32. Etienne De Lombaert (Wuustwezel).

In Vlaams-Brabant: 33. Steven Dupont (Grimbergen), 34. Wim Demuylder (Halle), 35. Dirk Jacobs (Zemst), 36. Annick Vanacken (Zoutleeuw), 37. Rudi Matthijs (Zoutleeuw).

In Limburg: 38. Michel Laenen (Herk-de-Stad), 39. Leo Stelten (Lommel), 40. Eddy Wouters (Lommel)*, 41. Inge Van Heester (Ham).

Bij de persdienst van de N-VA heeft men nog steeds niet de tijd gevonden om te antwoorden op onze mail van vorige vrijdag over de VB’ers bij de N-VA. Gisteren verstuurde de N-VA-persdienst wél nog een bericht om te melden dat Bart De Wever (foto) in het kader van een Music for Life-actie vanavond in Antwerpen “een zo boeiend mogelijke geschiedenisles” zal geven over de Romeinse oudheid. First things first.

Hoe meer een mens begint te roeren in het potje van VB’ers die overstappen naar de N-VA, hoe meer er bekend geraken. Met de hulp van lezers van deze blog zijn we inmiddels al aan dertig toe, en als we er een paar oudere overstappers bij tellen: aan meer dan dertig. Bij die ‘oudere’ spreken we dan over VB-dissidenten als Jaak Peeters (acht jaar lang nationaal secretaris bij het Vlaams Blok) en Geert Van Cleemput (voormalig hoofd van de VB-studiedienst) die al langer geleden overstapten naar de N-VA. Geert Van Cleemput stapte in 2004 over naar de N-VA; Jaak Peeters nog eerder.

In Zwevegem stapte in juli vorig jaar Pascal Maertens op bij het VB, begin dit jaar stapte hij over naar de N-VA. Pascal Maertens was aanvankelijk actief bij de Volkunie (VU). Bij het uiteenvallen van de VU in 2001 koos hij voor de N-VA, partij waarvan hij drie jaar later afstand van nam omdat de N-VA in kartel ging met de CD&V. In 2004 werd Maertens lid van het Vlaams Blok, in 2006 plaatselijk VB-voorzitter en in 2007 OCMW-raadslid voor het VB. In juli 2011 stapte Pascal Maertens op bij het VB omwille van het verdrinken van elke vernieuwingspoging bij het VB. Maertens zetelde hierna als onafhankelijk OCMW-raadslid, en is nu dus terug bij de N-VA. In de hemel is er meer vreugde om een zondaar die zich bekeerd heeft dan…

In Wervik stapten Willy Delbecque en Anne-Catherine Cnockaert, allebei VB-gemeenteraadsleden, over naar de N-VA. We signaleerden het al eerder, maar we waren hen vergeten in onze vorige overzichten (1, 2). En nog in West-Vlaanderen: in Houthulst was Jean-Luc Gallet het enige VB-gemeenteraadslid. Een jaar geleden stapte hij op bij het VB. Jean-Luc Gallet zou de rest van de huidige bestuursperiode als onafhankelijke in de gemeenteraad van Houthulst zetelen, maar hij prijkt intussen als afdelingssecretaris op de website van de N-VA in Houthulst.

Van West- naar Oost-Vlaanderen. In Erpe-Mere deelde Wendy Van Belle op de gemeenteraadszitting van 1 maart mee dat ze niet langer VB-lid is. Over de reden van haar opstappen wilde ze niets kwijt. Ze bleef wel zitten als gemeenteraadslid, nu dus als ‘onafhankelijke’. Volgens VB-fractieleidster en Vlaams Parlementslid Gerda Van Steenberge werd Van Belle een verkiesbare plaats aangeboden op de N-VA-lijst. Het bestuur van de N-VA in Erpe-Mere wilde dat begin deze maand niet bevestigen of ontkennen, maar intussen staat op de website van de plaatselijke N-VA-afdeling al dat men Wendy Van Belle verwelkomt als nieuw N-VA-lid en -gemeenteraadslid. De ‘ontluizingsperiode’ van zes maanden waarover al eens sprake is, geldt duidelijk niet voor iedereen.

Vlaams-Brabant dan. In Zoutleeuw stapte Annick Vanacken over naar de N-VA, gemeenteraadslid in Zoutleeuw, voorzitster van het VB-Zoutleeuw en VB-kandidaat bij de federale verkiezingen in 2010. Vorige zomer stapte ze op het VB. Rudi Matthijs, OCMW-raadslid, penningmeester en propagandaverantwoordelijke van het VB-Zoutleeuw, stapte toen eveneens op bij het VB. Annick Vanacken en Rudi Matthijs trokken partij voor Frank Vanhecke. Rudi Mathijs is nu ook terechtgekomen bij de N-VA.

Antwerpen tenslotte. In augustus vorig jaar stapte Karina Leys over naar de N-VA. Zij is districtsraadslid in Hoboken, aanvankelijk voor het VB-aanhangsel VLOTT. Na de vernieuwing van het VLOTT-bestuur in Antwerpen – Hugo Coveliers zette een stap opzij, Hendrik Boonen werd de nieuwe VLOTT-voorzitter – stapte Karina Leys over naar de N-VA. Aan Het Nieuwsblad gaf ze als motief: “De nieuwe partijleiders (van VLOTT, nvdr.), buiten Hugo Coveliers, zijn niet rechts-liberaal genoeg.”

Met wat we uit vorige afleveringen van deze soap weten, zijn dus het voorbije jaar of daaromtrent overgestapt van het VB, een enkele keer van VLOTT, naar de N-VA: 1. Viky De Ridder (Brugge), 2. Luc Schelfhout (Deerlijk), 3. Jean-Luc Gallet (Houthulst), 4. Willy Delbecque (Wervik), 5. Anne-Catherine Cnockaert (Wervik), 6. Pascal Maertens (Zwevegem), 7. Karim Van Overmeire (Aalst), 8. Mia De Brouwer (Aalst), 9. Ignace Verhaegen (Aalst), 10. Bruno Stevenheydens (Beveren), 11. Wendy Van Belle (Erpe-Mere), 12. Kamiel Van Mieghem (Kruibeke), 13. Jan Lievens (Lede), 14. Annita Sonck (Ninove), 15. Dirk Souffriau (Ninove), 16. Bruno Alens (Zele), 17. Christel Uytdewilghen (Boechout), 18. Luc Sevenhans (Brasschaat), 19. Karina Leys (Hoboken), 20. Jeroen Van de Walter (Kasterlee), 21. Robert Mondelaers (Laakdal), 22. Joris Van Dessel (Nijlen), 23. Eddy Van den Bossche (Nijlen), 24. Patrick Verlinden (Schoten), 25. Steven Dupont (Grimbergen), 26. Wim Demuylder (Halle), 27. Dirk Jacobs (Zemst), 28. Annick Vanacken (Zoutleeuw), 29. Rudi Matthijs (Zoutleeuw) en 30. Michel Laenen (Herk-de-Stad).

We hebben onze opsomming doorgestuurd naar de N-VA-persdienst met de vraag of we nog iemand missen. Er kwam geen reactie op. Het is al de derde keer dat we feiten vóór publicatie proberen te checken bij de N-VA-persdienst, maar even vaak wordt niet geantwoord. Daarmee zet de N-VA een traditie van het VB verder. Daar antwoordt de persdienst ook niet op onze vragen. Terwijl wij enkel maar feiten willen checken, geen ideologische discussie willen voeren. Men apprecieert het niet dat wij proberen correct te informeren.

• Update. Het gaat snel met het aantal VB'ers dat overstapt naar de N-VA. Maar ook het nieuws hierover geraakt meer en meer bekend. Intussen zijn ons nog zeven VB-gemeenteraadsleden gesignaleerd die inmiddels N-VA'er zijn geworden. Meer hierover later deze week.

Het aantal VB’ers bij de N-VA groeit aan. We hadden twintig VB’ers bij de N-VA gedetecteerd. Intussen zijn we al aan vijfentwintig. Is dat nu veel of niet? Bij de N-VA staat de teller op een 130-tal mensen die van andere partijen en partijtjes naar de N-VA zijn overgestapt. In bijna tweederde van de gevallen gaat het op mensen die in 2006 op een lokale lijst  – genre Gemeentebelangen – stonden. Vaak Volksunie-mensen op zo’n lijst. Een tweede groep overlopers zijn mensen uit het VB, de VLD en de CD&V. Een derde groep zijn enkelingen die van Groen of LDD overstappen naar de N-VA. Na de mensen van de lokale lijsten zou het VB de grootste groep overlopers aanleveren. 

Het VB verliest in Kruibeke voor de tweede keer een gemeenteraadslid. Peggy Dams besliste ontslag te nemen uit het VB, maar te blijven zetelen als onafhankelijk raadslid. Interne strubbelingen liggen aan de basis van haar ontslag bij haar partij. De VB-fractie in Kruibeke bestaat nu alleen nog uit Luk Dekeyser. Eerder stapte ook Kamiel Van Mieghem op bij het VB. Hij stapte intussen over naar de N-VA. In Halle trekt voormalig VTM-journalist, ‘groene vinger’ en Vlaams parlementslid Mark Demesmaeker de N-VA-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober. Als vierde op zijn lijst staat gemeenteraadslid Wim Demuylder. In oktober 2010 stapte Demuylder op bij het VB, begin 2011 trad hij toe tot de N-VA. In oktober 2011 stapte in Halle overigens nog een tweede gemeenteraadslid op bij het VB: Patrick Lemagie. Hij zetelt nog steeds als onafhankelijk gemeenteraadslid in Halle.

Nog maar begin deze maand konden we melden dat de OCMW-raadsleden in Ninove Annita Sonck en Arlette Dierckx opstapten bij het VB. Intussen is al publiek gemaakt dat Annita Sonck lid is geworden van de N-VA. De echtgenoot van Annita Sonck, Dirk Souffriau, VB-gemeenteraadslid die al eerder als onafhankelijke ging zetelen, is nu ook ingelijfd bij de N-VA. Dirk Souffriau baat samen met zijn echtgenote café-taverne De Wettel aan het Stationsplein uit, en vindt het bijvoorbeeld goed “als een deel van het centrum verkeersvrij zou worden gemaakt, zoals in andere steden al gebeurd is.” Als dat maar goed komt. In Antwerpen bijvoorbeeld ijvert de N-VA ervoor dat je overal moet kunnen geraken met de auto, en daarbij niet gehinderd mag worden door versmallingen van straten enzomeer.

In Kasterlee wordt de lijsttrekker voor de N-VA ex-VB'er Jeroen Van de Water. Zes jaar geleden werd Jeroen Van de Water verkozen op de lijst van het Vlaams Belang, maar de jongste vier jaar zetelde hij als onafhankelijke in de gemeenteraad van Kasterlee. Jeroen Van de Water is 24 jaar, student politieke wetenschappen en kleinzoon van voormalig burgemeester Gildard Van de Water. Hij stapte op bij het VB omdat het verruimingsproject met Marie-Rose Morel geen voet aan de grond kreeg.

En dan zijn er nog die opstappen zonder dat het nu al bekend is wat van hen wordt. Een paar weken geleden geraakte bekend dat in Dendermonde gemeente- en OCMW-raadslid Hilde Raman opstapte bij het VB. Zowel in de gemeenteraad als bij het OCMW zetelt ze voortaan als onafhankelijke. “Ik kon me al geruime tijd niet meer verzoenen met de extreme richting die het Vlaams belang op nationaal vlak vaart”, zei ze aan Het Laatste Nieuws. “Ik wil me liever inzetten voor een zelfbewust, maar sociaal Vlaanderen.” Hilde Raman, zo leerden we uit een reactie op onze eigen Facebook-pagina, is vakbondsmilitante voor het liberale VSOA in het Stedelijk Ziekenhuis van Aalst. Ondanks de stellingen van haar vroegere partij, staakte ze steeds mee. Hilde Raman wil zich rustig beraden over haar politieke toekomst. Bij de N-VA zijn ze overigens al even allergisch voor stakingen als bij het VB.

Terwijl het aantal VB’ers dat overstapt naar de N-VA’ers groeit – maar daarover meer volgende week – zijn er ook mensen die de N-VA verlaten spijts die partij een gouden toekomst wacht. In Borsbeek, bij Antwerpen, stapt N-VA-secretaris Geertruida Dieltjens op wegens “de voortdurende discriminatie en minachting voor vrouwen”. In de regio Mechelen-Lier zijn de voorbije maanden zeven mandatarissen opgestapt bij de N-VA.

De N-VA is een mannenclub, zo leert een blik op de aanwezigen tijdens de laatste vormingsdag voor  kandidaat-mandatarissen in Leuven. En de mentaliteit is er blijkbaar ook naar, spijts enkele opvallende vrouwelijke mandatarissen. Geertruida Dieltjens werkte sinds anderhalf jaar, eerst als penningmeester en later als secretaris, voor de N-VA in Borsbeek. “In het begin verliep alles goed, maar al snel bleek dat het bestuur minder oor had voor de mening van de vrouwen in de partij”, zegt Geertruida Dieltjens in Het Nieuwsblad.  De “onvriendelijkheid jegens de vrouwelijke partijleden” escaleerde de jongste maanden waardoor Geertruida Dieltjens niet de enige is die haar ontslag indiende. “Als gevolg van een discussie, werd ik uitgescholden voor ‘gehandicapte, naïef en incompetent als politica'”, zegt Geertruida Dieltjens. Ze gaf haar ontslag en stuurde een mail met klachten naar N-VA-voorzitter Bart De Wever. Terwijl die man al zoveel om het hoofd heeft.

In Putte, in de buurt van Mechelen, is OCMW-raadlid Dirk Vereycken weg bij de N-VA. Hij zetelt voortaan als onafhankelijke in de OCMW-raad. Dirk Vereycken verwijt zijn ex-partijgenoten dat ze gemaakte afspraken niet naleven en nieuwkomers er voor het zeggen hebben. “Van het kleine aantal mandatarissen in de regio Mechelen-Lier ben ik al de zevende die opstapt bij de N-VA”, zegt Dirk Vereycken in Gazet van Antwerpen. In Bonheiden is Lode Van Dievel, een oom van VRT-journalist en auteur Louis Van Dievel, weg bij de N-VA. Lode Van Dievel is OCMW-raadslid in Bonheiden en was de eerste N-VA’er op de kartellijst CD&V/N-VA bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Waarom hij weg is bij de N-VA is niet duidelijk. In Sint-Katelijne-Waver stapte OCMW-raadslid Cindy Ceuppens in alle stilte over naar kartelpartner CD&V. In Heist-op-den-Berg verloor de N-VA haar schepen voor toerisme en feestelijkheden Anja Van Dijck (foto 1). Zij was de eerste N-VA’ster en enige N-VA-verkozene van de kartellijst CD&V/N-VA bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Toen de N-VA besloot voor de gemeenteraadsverkiezingen dit jaar met een eigen lijst naar de kiezers te trekken, los van de CD&V, besloot Anja Van Dijck over te stappen naar de CD&V.

Maar niet iedereen stapt over naar de CD&V. In Nijlen stapt Erica Era over naar de Open VLD. In 2006 was Erica Era nog lijsttrekster van de N-VA in Nijlen. Enkele maanden geleden besloot ze als onafhankelijke in de gemeenteraad te zetelen, nu stapt ze over naar de Open VLD omdat ze denkt met de Open VLD in Nijlen meer te kunnen realiseren dan met de N-VA. Open VLD die in de gemeenteraad van Nijlen nu overigens maar één gemeenteraadslid heeft. In Willebroek stapte gemeente- en OCMW-raadslid Yolande Emmerechts op bij de N-VA ingevolge een dispuut met N-VA-Kamerlid Reinilde Van Moer. Yolande Emmerechts werd in 2006 verkozen op een VB-lijst en stapte in 2008 over naar de N-VA. In de OCMW-raad blijft ze zetelen als onafhankelijke. In de gemeenteraad gaf ze haar ontslag. Omdat ze verkozen is op een VB-lijst is het nu het VB die haar zitje in de gemeenteraad mag opvullen. In Mechelen tenslotte is OCMW-raadslid Kathleen De Wolf (foto 2) uit de N-VA gezet omdat ze een afspraak met kartelpartner CD&V niet wilde naleven: na drie jaar in de OCMW-raad plaats maken voor CD&V’er Melican Kucam. Eigen Volk Eerst en Altijd?

‘t Pallieterke publiceert deze week een interview met nieuwbakken N-VA’er Karim Van Overmeire, Karim Van Overmeire waarvan Siegfried Bracke betwijfelde of hij meegeschreven heeft aan het racistische zeventigpuntenplan. Dat Siegfried Bracke dat niet zou weten, dát zou pas verbazen. Ofwel wist hij het echt niet, en dan heeft hij zich als N-VA-politicus slecht voorbereid op een gesprek over de ex-VB’ers bij de N-VA in De Zevende Dag. Ofwel wist Bracke het wél, en dan denkt hij ervan af te komen met een leugen. Maar geraakt uiteindelijk niet alles bekend, Valère De Scherp?

Karim Van Overmeires in ’t Pallieterke over de reden voor zijn overstap: “Het Vlaams Belang de rug toekeren is zeker niet het gevolg van een Saulus-ervaring. Het was niet dat ik plots van mijn paard viel en het licht zag. Eerder de uitloop van een proces dat zo’n  tien jaar eerder begonnen was. Het Vlaams Blok en later Vlaams Belang koos bewust voor de confrontatie. We waren een steeds groeiende ‘zweeppartij’ die vanuit de oppositie op het beleid zou wegen. Een evaluatie van deze strategische keuze kwam er echter nooit. Elke verkiezing werd gewonnen, tot de partij in 2004 de grootste van Vlaanderen werd. Maar wegen op het besluitvormingsproces? Daar slaagde men niet in. Is het niet cynisch dat het electorale hoogtepunt van het VB samenviel met de goedkeuring van de snel-Belg-wet? Als bonus kregen we er nog een stevige regularisatie bovenop. Dat moest toch een belletje doen rinkelen? Deze strategische optie was mijn inziens niet de juiste. Meermaals heb ik dat intern aangekaart. Verschillende nota’s schreef ik voor het partijbestuur. Systematisch werd daar echter geen gevolg aan gegeven. Blijven zitten, wat me zekerheid gaf op nog flink wat parlementaire jaren, of vertrekken. Ik koos voor het tweede. Makkelijk was dit niet. Per slot van rekening ben ik dertig jaar lid geweest van het Vlaams Blok.” (Foto: Karim Van Overmeire samen met Filip Dewinter op een Vlaams Blok-meeting in Brakel, 1992).

Loopt het bij de N-VA anders dan bij het VB? Karim Van Overmeire: “N-VA en VB zijn beiden politieke partijen, maar de interne partijcultuur verschilt sterk. De fractievergaderingen in het Vlaams Parlement verlopen helemaal anders, maar dit heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat het VB een oppositiepartij is en de N-VA deel uitmaakt van de Vlaamse regering. Bij de N-VA bestaat er ook een zeer sterke interne debatcultuur en is de besluitvorming sterk geformaliseerd. Er wordt heel veel gestemd. Ik heb me laten vertellen dat dit een reactie is op wat er indertijd binnen de Volksunie gebeurde. Bij het VB heb ik dertig jaar een zogenaamde consensus-besluitvorming meegemaakt, waarbij er bijna nooit gestemd werd, ook als reactie op wat er indertijd binnen de Volksunie gebeurde. Merkwaardig hoe eenzelfde – traumatische – ervaring tot verschillende conclusies leidde…”

De N-VA is tegen het cordon sanitaire maar erg happig om in zee te gaan met het VB is de partij ook niet. Karim Van Overmeire: “Wij zijn inderdaad tegen een schutskring, tegen gelijk welke partij overigens. Dat is een principieel standpunt. In mijn eigen stad, Aalst, hebben we met het bestuur beslist aan alle andere partijen de namen van onze onderhandelaars over te maken. Sommige andere partijen hebben gereageerd, het VB nog niet. Maar dat kan komen, zeker? De vraag is vooral wat het VB zelf wil. Bestaat er wel bereidheid om een bestuursakkoord af te sluiten en zes jaar lang de discipline op te brengen om dat akkoord uit te voeren, met alle noodzakelijke nuances en alle gevolgen die dit heeft? Staat dat niet haaks op de Uilenspiegelmentaliteit, de keuze voor de terugkeer naar de zogenaamde zweeppartij van de jaren tachtig waar de partijtop duidelijk voor kiest? Vergelijk het met de mentaliteit van de drenkeling die om hulp roept. Bij de N-VA vraagt men zich af of hij niet opzettelijk in het water is gesprongen. En vooral: wil hij de redder, die de hand reikt, niet mee in het water trekken?”

En de Vlaamse onafhankelijkheid? Karim Van Overmeire: “Wie onafhankelijkheid wil, moet werken aan een breed draagvlak, niet alleen bij de kiezers maar ook bij de belangrijkste organisaties en belangengroepen. Je moet er minstens voor zorgen dat de weerstand beperkt blijft. In Tsjecho-Slovakije was er bij de bevolking geen meerderheid om het land op te splitsen, maar er was wel een Tsjechische politieke elite die begreep dat het zo niet verder kon. En er was geen actief verzet tegen de splitsing. Op dat vlak denk ik dat we ook in Vlaanderen de jongste jaren zeer grote stappen vooruit hebben gezet. Maar we zijn er helaas nog niet.”

Nog een foto uit de oude doos: Karim Van Overmeire stelt op een persconferentie in 1998 Steve Herman voor, secretaris van de VLD-jongeren die overstapt naar het Vlaams Blok. Het zal je kind maar wezen: apetrots een nieuwkomer bij het VB voorstellen, die nadat je er zelf vertrekt het nieuwe plaatselijk VB-kopstuk wordt.

Siegfried Bracke geeft vandaag in De Zevende Dag tekst en uitleg over de VB’ers bij de N-VA. Bart De Wever heeft hiervoor geen tijd. Hij is nog aan het rondneuzen in een databestand dat iemand op het intranet van de stad Antwerpen vond. Wat zal Siegdried Bracke vertellen? In De Standaard getuigen dit weekend alvast enkele ex-VB’ers intussen N-VA'ers.

Om te beginnen Viky De Ridder, de vervangster van Frank Vanhecke in de gemeenteraad van Brugge toen de gewezen VB-voorzitter Brugge ruilde voor het Schoten van Marie-Rose Morel. Viky De Ridder stond op de VB-lijst bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 maar werd na haar eedaflegging als gemeenteraadslid, nu juist een jaar geleden, meteen onafhankelijk gemeenteraadslid. Drie maanden later stapte ze over naar de N-VA (Foto 1: Viky De Ridder (r.) bij de overhandiging van haar N-VA-lidkaart). In De Standaard vertelt Viky De Ridder: “Ik ben zwaar op de rooster gelegd. De lokale N-VA-voorzitter vroeg tijdens mijn screening uitgebreid naar mijn verwachtingen. Hij wilde ook weten of ik extreme ideeën had. We hebben zeker vijftien keer contact gehad. Maar wat ondertussen achter de schermen gebeurde, weet ik niet.” De eerste test is lokaal slagen. Vanaf dan gaat de procedure getrapt. Als ook het arrondissement zijn fiat geeft, komt de kwestie op de tafel van het nationale partijbestuur te liggen, waar de finale beslissing wordt genomen. Niet iedereen is zomaar welkom. Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.”

Mensen en ideeën kunnen veranderen. Alleen Filip Dewinter verandert niet. Dat geeft het voordeel van de twijfel aan de tweeëntwintig VB’ers waarvan bekend is dat ze onderdak kregen bij de N-VA*. Maar kijken we eens naar Karim Van Overmeire, de man waarvan de voorbije dagen breder bekend geraakte dat hij als persoonlijke medewerker van Filip Dewinter meeschreef aan het beruchte zeventigpuntenplan (1992) en als medewerker vermeld wordt bij de tweede versie (1996). Een mens kan om den brode al eens zaken moeten doen waar men niet achter staat. Maar wat met vrijwillig engagement? Viky De Ridder zegt: “Mensen met een extreem-rechts verleden – zoals een lidmaatschap van het fascistisch Voorpost – kunnen het schudden. Die komen er niet in.” En wat leert een simpele blik op de Wikipedia-pagina van Karim Van Overmeire? Dat Karim Van Overmeire “voormalig lid (is) van Voorpost”. Bij het Vlaams Belang is men intussen op zoek naar de tekst van een toespraak die Karim Van Overmeire nog niet zolang geleden in Roeselare zou gehouden hebben. Pure VB-praat, zeggen VB'ers die erbij waren.

Maar goed, een mens kan veranderen. Al blijft natuurlijk de vraag hoelang iets blijft doorwerken dat je tientallen jaren hebt meegedragen. Interessant is ook de vraag of de N-VA actief op zoek is naar VB’ers om haar lijsten aan te vullen? VB-voorzitter Bruno Valkeniers beweert dat in de Kempen VB’ers aangesproken zijn om bij de N-VA te komen. De N-VA ontkent dit. Maar ook elders wordt opgevangen dat de N-VA VB’ers solliciteert. Ledy Broeckx (foto 2), VB-lijsttrekster bij de komende districtsraadsverkiezingen in Borgerhout, zegt dat ook zij benaderd is door de N-VA. Daarnaast noteerden we dat toen Bart De Wever op 13 februari in Borgerhout was, voor zijn ronde langs alle Antwerpse districten, ook Hilda Vienne en Walter Wegge aanwezig waren. Hilda Vienne is VB-gemeenteraadslid in Antwerpen, haar echtgenoot Walter Wegge is VB-districtsraadslid in Borgerhout. Minstens is er in de lagere regionen van het VB warme interesse voor de N-VA. De N-VA is op haar beurt geïnteresseerd in de electoraal interessantste mensen. Ledy Broeckxs bekendheid reikt verder dan Borgerhout, als gewezen verbondsleidster bij het VNJ. Ze schuimt nog alle Voorpost-feestjes af, en toch zou ze benaderd zijn door de N-VA?

*Wie is als ex-VB'er toegelaten tot de N-VA? Luc Sevenhans (gemeenteraadslid en senator, Brasschaat), Bruno Stevenheydens (gemeenteraadslid en N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement, Beveren), Karim Van Overmeire (gemeenteraadslid en senator, Aalst), Dirk Jacobs (zoals ook de volgenden gemeenteraadslid, Zemst), Wim Demuylder (Halle), Patrick Verlinden (Schoten), Christel Uytdewilgen (Boechout), Mia De Brouwer (Aalst), Ignace Verhaegen (Aalst), Jeroen Van de Water (Kasterlee), Kamiel Van Mieghem (Kruibeke), Joris Van Dessel (Nijlen), Eddy Van den Bossche (Nijlen), Robert Mondelaers (Laakdal), Michel Laenen (Herk-De Stad), Viky De Ridder (Brugge), Luc Schelfhout (Deerlijk) en Steven Dupont (Grimbergen) werden door De Standaard/Het Nieuwsblad opgelijst. Ook Jan Lievens (parlementair medewerker van Karim Van Overmeire en gemeenteraadslid in Lede) en Bruno Alens (provincieraadslid en gemeenteraadslid in Zele) zijn, volgens onze informatie, intussen N-VA'er. Het is niet uitgesloten dat dit lijstje nog aangevuld wordt. Daarover meer volgende week op deze blog. De Belfortploeg van Francis Van den Eynde ontkent intussen het bericht in De Standaard dat zij zou gesolliciteerd hebben bij de N-VA. De Belfortploeg komt in Gent later dit jaar op met een eigen lijst: Vlaams Belfort.

De Gentse VB’er Tanguy Veys heeft nooit gedacht dat hij het ooit roerend eens zou zijn met zijn socialistische stadsgenote Freya Van den Bossche, maar gisteren was het toch zover. Freya Van den Bossche vindt dat er veel ex-VB’ers op de N-VA-lijsten staan. Tanguy Veys vindt blijkbaar hetzelfde. Een andere Gentenaar, N-VA’er Peter Dedecker, relativeert. Volgens hem hebben slechts een honderdtal mandatarissen van andere partijen “de filter overleefd” om bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober op een N-VA-lijst te staan, waarvan slechts een twintigtal VB’ers. Die “slechts” ontketende een Twitteroorlog tussen Freya Van den Bossche en Peter Dedecker, die eindigde met de bedenking van Dedecker “VB = meest ranzige praat waar ik van kots, maar mensen veranderen”.

Onmiddellijke aanleiding voor deze discussie was het bericht dat zowel de N-VA van Grimbergen als de N-VA van Zemst een ex-VB’er in hun rangen hebben opgenomen. Mensen die geen onbekenden zijn voor deze blog. In Grimbergen is dat Steven Dupont, gemeente- en provincieraadslid én VB-personeelslid: VB-medewerker in het Vlaams Parlement, administratief secretaris van de VB-partijraad en regiosecretaris van het VB in Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij verliet in juli vorig jaar het VB, in het spoor van Frank Vanhecke, Francis Van den Eynde, Koen Dillen, Tom Van den Troost en nog anderen. Toen VB-senator Bart Laeremans in oktober vorig jaar in Grimbergen zijn lijst Vernieuwing voorstelde, ontbrak op die lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen de naam van Steven Dupont. Intussen weten we waarom: Steven Dupont zal op de kersverse N-VA-lijst in Grimbergen staan.

In oktober vorig jaar deelde Dirk Jacobs in de gemeenteraad van Zemst mee dat hij er voortaan als onafhankelijke zou zetelen. Dirk Jacobs was fractieleider van de vijfkoppige VB-gemeenteraadsfractie in Zemst en lijsstrekker van het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. “Ik heb geprobeerd om een groep van Vlaamsgezinden samen te brengen. Alleen een bundeling van alle Vlaamse krachten en partijen is volgens mij aan de orde om op het gemeentelijke en federale beleid te wegen. Helaas willen veel Vlaams Belang-leden mij daarin niet volgen”, zei Dirk Jacobs toen hij bij het VB opstapte. Volgens de N-VA, die in Zemst mee in de bestuursmeerderheid zit, heeft Dirk Jacobs zich altijd “kritisch maar ook constructief” opgesteld. Gisteren bevestigde de voorzitster van de N-VA-Zemst dat Dirk Jacobs bij de gemeenteraadsverkiezingen op de N-VA-lijst zal staan.

Wat gisteren niet de pers haalde maar van dezelfde orde is: in Laakdal houdt plaatselijk VB-voorzitter en -gemeenteraadsfractieleider Robert Mondelaers het voor bekeken. Er blijft in de gemeenteraad van Laakdal nog één VB-gemeenteraadslid over, gemeenteraadslid Fons Van Geel stapte al eerder op bij het VB. “Zoals uit de peilingen blijkt, zie ik geen toekomst meer voor Vlaams Belang in Laakdal, en door het cordon sanitair zal de partij stilaan uitbloeien”, zegt Robert Mondelaers. “Ook is het heel moeilijk om nog mensen te kunnen overtuigen om mee een kiezerslijst te vormen. Ik kreeg een plaats aangeboden op de kiezerslijst bij de N-VA. Omdat deze partij het dichtst aansluit bij Vlaams Belang zal ik mij hierbij aansluiten.” Overigens was ook de plaatselijke CD&V geïnteresseerd in een overstap van Mondelaers, maar die kiest dus voor de N-VA.

Het eerste VB-parlementslid die de oversteek naar de N-VA maakte is Luc Sevenhans, Brasschaatenaar die de hand boven het hoofd werd gehouden door Gerolf Annemans. Intussen ziet Sevenhans Annemans als “de ijzeren arm” van het VB. Zo groot als de liefde was, zo groot is nu de haat tussen Sevenhans en Annemans. Via het opvolgingssysteem is Sevenhans intussen senator voor de N-VA. Tweede grote VB-vis in de N-VA-vijver is voormalig VB-Kamerlid uit Beveren Bruno Stevenheydens, door vriend en tegenstander erkend als destijds één van de beste VB-parlementsleden. Hij is nu fractiesecretaris van de N-VA in het Vlaams parlement. Bij de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober trekt hij de N-VA-lijst in Beveren. Derde belangrijke VB’er intussen bij de N-VA is Vlaams parlementslid Karim Van Overmeire. Sinds de Zwarte Zondag van 24 november 1991 parlementslid en van 1992 tot 1995 voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren. Bij de komende gemeenteraadsverkiezingen staat hij als derde op de N-VA-lijst in Aalst.

Naast Sevenhans, Stevenheydens en Van Overmeire zijn er nog kleine vissen die overzwommen naar de N-VA (Viky De Ridder uit Brugge, Patrick Verlinden uit Schoten, Bruno Alens uit Zele…). Maar wat is het gewicht van de VB'ers binnen de N-VA? Eerlijk gezegd hebben we niet de indruk dat zij zwaar wegen op de besluitvorming van de N-VA. De N-VA staat klaar om de Vlaamse patronale agenda uit te voeren, heeft daarnaast kleppers in huis die het grappig vinden om zich te organiseren als de Vlaams Nationale Vrienden (VNV) bij de N-VA  en kleine garnalen die op cultureel vlak dezelfde benepen ideeën hebben als VB’ers. Je hebt de VB’ers bij de N-VA niet nodig om te zeggen: die partij hoeven wij niet.

Een jongensdroom komt uit. Voor het eerst roepen de lezers van Humo Bart De Wever uit tot Lul van het jaar. Vorig jaar moest de N-VA-voorzitter nog de Brugse bisschop Roger Vangheluwe laten voorgaan. De prijsuitreiking volgt op 29 februari in de Ancienne Belgique. Een zaal met een naam om het prijsbeest nog wat te jennen.

Op 9 december 2008 onthulde Bart De Wever aan de Université catholique de Louvain (UCL) dat zijn Vlaams nationalisme slechts een middel is om een zo conservatief, reactionair en rechts mogelijk Vlaanderen te creëren. Dat blijkt onder andere ook uit het boek van Bart De Wever Het kostbare weefsel (Uitgeverij Pelckmans, 2009) waarin nauwelijks gewag wordt gemaakt van de staatshervorming, maar des te meer van de conservatieve visie op enkele thema’s.

Bart De Wever vond zijn inspiratie bij Edmund Burke. Al 200 jaar is Burke een inspiratiebron voor extreemrechts en erger. De Edmund Burke Society in Canada bijvoorbeeld is een gewelddadige conservatieve organisatie. Bart De Wever haalt graag Edmund Burke aan, zoals in: “De voornaamste kritiek van Burke op de Franse Revolutie was de brute omverwerping van de bestaande orde vanuit de illusie een geheel nieuwe samenleving te creëren op basis van de rede. De collectieve zoektocht naar zogezegde vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid zal de mens onvermijdelijk doen eindigen in barbarij en conflict. Echte vrijheid, niet de vrijheid om te doen wat je wil, maar de vrijheid om te doen wat je behoort te doen, is te bereiken via gehoorzaamheid en tradities.”

Burke was ook een notoir tegenstander van de mensenrechten en stelde hier het principe van de rechten van de Engelsen tegenover. Wanneer hij het heeft over arbeiders neemt hij de definitie van de Klassieke Oudheid voor een slaaf over. Burke praat over loonarbeiders en duidt hen aan met de Latijnse uitdrukking instrumentum vocale (= een werktuig met als bijzonderheid dat het praat, maar wel een werktuig).

Loyauteit is in het conservatisme van Burke een sleutelwoord. De onvoorwaardelijke trouw van de leerling aan zijn gildemeester in het ambacht, de onvoorwaardelijke trouw van de pachter aan de herenboer, van de hele maatschappij aan de koning, en van de koning aan God. Peter Mertens stelt dan ook terecht in Hoe durven ze? (EPO, 2011) dat als je de middeleeuwse erfenis in de conservatieve ideologie van de achttiende eeuw naar het tijdperk van het kapitalisme tilt ze een naam krijgt: het corporatisme. Dit is dan ook de voedingsbodem voor de economische visie van Bart De Wever.

De Israëlische historicus Zeev Sternhell schetst in zijn boek De anti-Verlichting haarfijn de evolutie van het conservatisme van de achttiende eeuw tot de dag van vandaag. “De dag dat de mens een individu is geworden met natuurrechten, in plaats van een onderdeel van een gesofistikeerd mechanisme, is volgens de conservatieven het moderne kwaad geboren. De anti-Verlichting streeft naar de restauratie van deze verloren eenheid. Zo wordt de horizon van het individu beperkt door de dwangbuis waarin zijn cultuurgemeenschap hem opsluit. Op 2 maart 2010 stelde Bart De Wever dan ook in De Standaard: “Identiteit is niet vrijblijvend: het geeft ook antwoord op de vraag wie behoort tot het volk en wie niet.”

De Vlaamse identiteit is echter een zeer recent concept. Het is dus niet gemakkelijk om in Leuven, Mechelen, Turnhout, Lommel of Overpelt te komen aandraven met ‘de Vlaamse identiteit’ vermits de Brabantse en Limburgse tradities veel groter zijn en de nieuwe Vlaamse identiteit niet meer dan een derivaat van België zelf is.

Die N-VA’ers toch. Bij gebrek aan ernst zorgen ze wel voor de lachspieren. Neem nu Siegfried Bracke. Die twitterde vorig weekend dat hij de voetbalwedstrijd AA Gent - Club Brugge op televisie volgde als “13de man voor de Buffalo’s”. In voetbalploegen worden 11 spelers opgesteld, en supporters worden daarom wel eens “de 12de man” genoemd. Ook het voorbije weekend: de Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout (ex-Open VLD, nu N-VA) die niet wist dat VB’er Karim Van Overmeire intussen N-VA’er is geworden. In augustus vorig jaar. Ludo Van Campenhout: ”Zit Karim Van Overmeire tegenwoordig bij de N-VA? Bent u zeker? Tja, ik kan soms ook niet meer volgen hoor.”

Aanleiding was de vraag aan Ludo Van Campenhout in De Morgen Magazine of hij wist van welke N-VA’er de uitspraak is: “Homodiscriminatie is een schijnprobleem dat misschien wel in kringen van zogenaamde intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar niet in brede lagen van de samenleving.” In een gisteren gepubliceerde lezersbrief wijst Karim Van Overmeire erop dat de quote “een vrije bewerking is” van zijn tussenkomst bij de bespreking van de Beleidsbrief Gelijke Kansen in 1996. Hij was toen al voorstander van een wetgeving die discriminatie omwille van seksuele geaardheid verbiedt ("In principe wel" was zijn antwoord toen hij daarover een expliciete vraag kreeg, nvdr.). De essentie van Van Overmeires betoog was dat het beleid gericht was op “een aantal goed georganiseerde groepen, terwijl er geen aandacht was voor groepen die minder goed georganiseerd zijn”. De Morgen repliceert dat Van Overmeire inderdaad nog wel andere groepen citeerde, maar om het gelijke kansenbeleid te ridiculiseren. Lezing van de 'parlementaire handelingen' geeft De Morgen gelijk.

Een paar citaten uit de bespreking in het Vlaams Parlement, 23 mei 1996. Karim Van Overmeire: “Ik denk ondermeer aan de vermeende (sic) ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en aan de ongelijkheid tussen de senioren en de jongeren. Tevens is er een grote groep mensen die om één of andere reden niet beantwoorden aan de tijdsgebonden schoonheidsnorm. (…) Een student met een gezicht vol pukkels zal voor een mondeling examen zijn stof beter moeten kennen dan het mooiste meisje van de klas. Roodharige kinderen worden aan de spotlust van hun klasgenoten onderworpen, zeker als ze bovendien een beugel of een brilletje dragen.”

“Lange mensen hebben het evenmin gemakkelijk in onze samenleving, want ze stoten voortdurend hun hoofd. Kleine mensen kunnen dan weer geen rijkswachter worden. We mogen de linkshandigen niet vergeten. Deze tamelijk grote groep heeft het niet onder de markt in een wereld die volledig op rechtshandigen is afgestemd. De lijst is eindeloos. Er is echter geen enkele reden om deze voorbeelden niet even ernstig te nemen als de door u geselecteerde groepen (onder andere de holebi’s, nvdr.). Er is eveneens discriminatie tussen de mensen met zogenaamd politiek correcte opvattingen en mensen zoals ik, met politiek niet correcte opvattingen.”

Karim Van Overmeire neemt niet enkel het gelijke kansenbeleid voor holebi’s op de korrel. Ook dat voor vrouwen. Karim Van Overmeire: “Mevrouw de minister, ik geloof echt niet dat u de vrouwen gelijke kansen wilt geven. U wilt wel een bepaald soort vrouwen extra wapens geven, namelijk zij die voor een beroepsloopbaan buitenshuis kiezen, en u wilt ook de andere vrouwen die richting uitsturen. Een vrouw kan zich volgens u maar ontplooien met een voltijdse job buitenshuis en een continue beroepsloopbaan. Ik durf te betwijfelen omdat ik deze stelling niet echt bevestigd zie door de vrouwen om me heen van wie minstens een deel heeft gekozen om thuis bij de kinderen te blijven en anderen dit zouden doen indien ze er de financiële ademruimte voor hadden.”

“We geloven dat democratie impliceert dat men de maatschappelijke opvattingen niet via optreden van de staat poogt te forceren. Wij zijn geen voorstander van onbemande camera’s in elke huiskamer om te controleren of mannen en vrouwen wel net evenveel koken, afwassen en schoonmaken.” In heel de beleidsbrief van gelijke kansenbeleid was natuurlijk geen sprake van onbemande camera’s in huiskamers, maar Karim Van Overmeire hing graag dat schrikbeeld op. Karim Van Overmeire komt nog eens terug op de discriminatie van holebi’s: “In De Morgen had men het over de homo provocatus. De militante homosexuelen vormen inderdaad een kleine maar luidruchtige lobbygroep. Het probleem komt me eigenlijk voor als een schijnprobleem, dat misschien wel in kringen van zogenaamd weldenkende intellectuelen, kunstenaars en artiesten leeft, maar toch niet echt in brede lagen van de samenleving.”

Omdat hij er niet uit geraakt, schakelt Karim Van Overmeire dan maar over op “het probleem van de vreemdelingen”: “Voorstellen als een grotere participatie van vreemdelingen aan spelprogramma’s op televisie zijn ongetwijfeld goed bedoeld. Het klinkt zelfs heel lief. Maar wat brengt dat op? Het resultaat kan zijn dat vreemdelingen wegens hun achterstand op taalkundig vlak minder vaak winnen dan autochtonen. Dat zou dan weer de vooroordelen bevestigen. Wat zal u dan doen, mevrouw de minister? De vragen manipuleren of quota van winnaars opstellen?” Dat bijvoorbeeld ook hoger opgeleide allochtonen gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt, het is aan de zorgen van Karim Van Overmeire ontsnapt.

Een week geleden was er een Facebook-bericht dat Karim Van Overmeire samen met Frank Vanhecke en Erik Arckens gezien werd in een Vlaams-nationalistisch café in Brussel. Werd een overstap naar de N-VA van Frank Vanhecke en Erik Arckens besproken? Vooral een overstap van die laatste werd op gelach onthaald gezien zijn harde standpunten als VB’er. Het is natuurlijk niet omdat drie mensen samen op café zijn dat daar meteen partijpolitieke bedoelingen achter moeten gezien worden. Maar de VB’er die het nieuws uitbracht, zag het wel zo. Ludo Van Campenhout kan maar beter aan Bart De Wever vragen hem tijdig te informeren over nieuwe overstappen van het VB naar de N-VA.

“Bart, gaai moet da gaen doèn.” Hoe meer hij op markten en elders in Antwerpen vertoeft, hoe meer Bart De Wever naar eigen zeggen aangesproken wordt om te gaan voor het burgermeesterschap van Antwerpen. “De socialisten zitten hier al sinds 1921 in het stadsbestuur, sinds 1934 leveren ze ononderbroken de burgemeester (Bart De Wever vergeet gemakshalve de katholieke en Nieuwe Orde-gezinde oorlogsburgemeester Leo Delwaide, nvdr.). Er is nu een mooie kans. Komt die kans nog terug? Ik speel serieus met de gedachte om het (= kandidaat-burgemeester zijn, nvdr.) te doen.” Aldus Bart De Wever op zijn ronde van de districten in Antwerpen, gisterenavond in Borgerhout.

Een honderdtal mensen waren opgedaagd. Vooral ouderen, enkele jongeren. Bij hen ook een jongeman met rastakapsel, maar sinds we op een Vlaams Blok-meeting ooit iemand zagen rondlopen met een jasje van de multiculturele Britse reggaegroep UB 40 weten we dat we niet altijd op uiterlijke kenmerken mogen voortgaan om iemands gedachten te raden. De prijs van de demagogie ging gisterenavond naar N-VA-volksvertegenwoordigster Zuhal Demir die vragen van het publiek over federale materies mocht beantwoorden en niet verder kwam dan het cliché dat de regering-Di Rupo een belastingsregering en geen besparingsregering is. En neen, als het dan toch ging over inkomsten voor de regering: het kwam niet bij haar op om te spreken over de Tax Freedom Day voor grote ondernemingen en vennootschappen. De prijs van de beste schouwgarnituur ging naar Patrick Paredaens, N-VA-districtsraadslid in Borgerhout. De enige Borgerhoutenaar op het podium om vragen van het publiek te beantwoorden; het enige panellid… dat van de moderator geen vraag kreeg om te beantwoorden. De N-VA’ers uit de districten Antwerpen en Deurne wisten alle antwoorden op de Borgerhoutse vragen.

Was de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn de laatste vraag van de avond, de voorlaatste vraag vanuit het publiek was ook interessant: overweegt de N-VA op districtsniveau een coalitie met het VB? Bart De Wever noemde het cordon sanitaire een netelige kwestie. Principieel is hij geen voorstander van het uitsluiten van een partij. Maar als je realistisch bent, zie je de deur voor een coalitievorming met het VB zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant op slot. Langs de buitenkant omwille van de te verwachten reactie (Bart De Wever: “Ik zie al een journalist die nu zijn pen aan het pakken is.”). Langs de binnenkant omwille van de houding van het VB. Bart De Wever: “Ik word door hen uitgemaakt voor een ‘linkse lakei’, een ‘pannenkoek’, ik heb geen ruggengraat en wat nog allemaal niet…  en tezelfdertijd zegt men dat men de hand naar mij uitsteekt?! Ik zie met welke affiches men binnenkort wil uitpakken. Is dat nodig? Ik zie geen mogelijkheid van coalitievorming. Niemand wil meedoen, en ik zie het zelf ook niet zitten. Het is niet aan de orde op dit moment.” En toen kwam de vraag over het kandidaat-burgemeester zijn, en werden we uitgenodigd nog iets te drinken. 

Het laatste zinnetje van Bart De Wever laat de mogelijkheid open dat coalitievorming met het VB later nog wél eens aan de orde kan komen, maar zo te horen is die kans er pas als Filip Dewinter verhuisd is naar Namibië.

Morgen is het 14 februari, Valentijntjesdag. Mocht het uit je gedachten zijn gegaan, dan word je er nu aan herinnerd. We willen niet liever dan dat deze blog de liefde tussen mensen van goede wil bevordert.

Bij de N-VA, het zal je misschien verbazen, zijn ze ook van goede wil. De Antwerpse pers werd vrijdag verwittigd dat “enthousiaste mandatarissen, bestuursleden en vrijwilligers (…) deze Valentijnsperiode het geschikte moment vinden om de inwoners te trakteren op een hartverwarmende attentie.” Op meerdere plaatsen in de negen Antwerpse districten zullen ze samen meer dan twintigduizend chocolaatjes uitdelen, in wikkels zoals op foto 1. Met welk programma de N-VA naar de Antwerpse kiezer trekt, is minder duidelijk. Bart De Wever is bezig met een ronde in de districten – vanavond is hij in Borgerhout – maar overal waar hij komt ligt het accent anders. In Wilrijk viel een stevig pleidooi op voor meer plaats voor auto’s in de stad. Ex-Open VLD’er Ludo Van Campenhout wiens grootste succes in deze bestuursperiode de Velo is, moet zich nu als nieuwbakken N-VA’er weer enthousiast tonen voor meer auto’s in de stad. In Deurne – bij een overwegend VB-stemmend publiek, het VB behaalde hier bij de laatste districtsraadsverkiezingen 43,5 % van de stemmen – legde Bart De Wever de klemtoon op de rechten en vooral plichten in een multiculturele samenleving. In Berchem was het weer iets anders als hoofdtoon.

Waar Bart De Wever het vanavond in Borgerhout alleszins niet over zal hebben, is dat het morgen Tax Freedom Day is voor de grote bedrijven en vennootschappen. De dag dat ze stoppen met werken voor het algemeen belang en louter nog gaan voor hun eigen profijt. Voor arbeiders, bedienden en kaderpersoneel ligt de Tax Freedom Day ergens in juni, maar de grote bedrijven en vennootschappen zijn er morgen al aan toe. De 1 000 Belgische vennootschappen met de hoogste winsten betalen gemiddeld 5,73 % belasting, zo bleek uit een studie van de PVDA. Het weekblad Trends bevestigde later die cijfers. Trends bekeek de top-15 000 van bedrijven, en voegde aan de PVDA-studie toe dat hoe kleiner de bedrijven, hoe meer belastingen betaald wordt. De doorsnee-onderneming betaalt 21 procent belastingen, de grotere 12 à 15 procent, de allergrootsten 0 procent. Ter herinnering: de vennootschapsbelasting bedraagt officieel 33,99 procent. In 2001 betaalden de bedrijven gemiddeld nog 19,9 % belastingen. Zouden ze dat nu nog doen, had de regering alvast 6,7 miljard euro minder moeten besparen.

Het Financieel Actie Netwerk (FAN) organiseert daarom morgen de allereerste editie van de ‘Tax Justice Day voor de bedrijven en vennootschappen’. Morgennamiddag wordt actie gevoerd aan het gebouw van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) in Brussel. FAN eist meer financiële controles voor bedrijven en vennootschappen, en transparantie over de financiële gegevens. Een beperking aan het gebruik van de notionele intrestaftrek, en dit belastingsvoordeel afhankelijk maken van jobcreatie. Het sluiten van de achterpoorten om geen of minder belastingen te betalen. Een voldoende hoog minimaal belastingstarief in heel Europa. Strijd tegen de ‘vervennootschappelijking’ om aan personenbelasting te ontsnappen. Dat men nu ABVV-topman Rudy De Leeuw viseert voor het vennootschap dat hij met familieleden oprichtte om een erfenis te beheren, is overigens niets anders dan een poging om de FAN-eisen belachelijk te maken. Ook Rudy De Leeuw blijft vierkant achter de FAN-eisen staan.  Hopelijk krijgt de actie morgen de nodige media-aandacht. Het maatschappelijk belang is vele malen groter dan de verdeling van de N-VA-chocolaatjes.

In Humo deze week een pak interessante artikels, zoals babyboomers over generatie Y bijvoorbeeld. Naar aanleiding van een paar mails die minister Philippe Muyters in moeilijkheden bracht, ging Humo ook nog eens langs bij Bas Luyten, voormalig voorzitter van de N-VA -jongeren en ex-medewerker van Vlaams Parlementsvoorzitter Jan Peumans.

Bas Luyten signaleerde eerder al een clubje binnen de N-VA die zich de Vlaamse Nationale Vrienden noemt, VNV dus zoals dat andere VNV. Bas Luyten: “Onder elkaar geven ze lucht aan hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links. Ook de meer linkse elementen binnen de N-VA moeten eraan geloven.” Wie maakt deel uit van die VNV? "Liesbeth Homans, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Guy Uyttersprot, Joachim Pohlmann – dat soort mensen.” Bas Luyten nu in Humo: “Mensen met grote kwaliteiten hebben vaak ook grote gebreken. Theo Francken (foto 1, Kamerlid en volgens het VB iemand die vaak haar wetsvoorstellen kopiëert om ze licht gewijzigd als een eigen wetsvoorstel in te dienen, nvdr.) is daar een uitmuntend voorbeeld van. (…) Zijn gedrag buiten de politiek strookt niet met de normen en waarden van de partij. Dronken naar huis rijden bijvoorbeeld, als hij terugkeert van zijn wilde feestjes met de VNV, de Vlaams Nationale Vrienden binnen de N-VA.”

Wie haalt het in zijn hoofd een vriendengroepje binnen de N-VA een extreemrechtse afkorting te geven? Bas Luyten: "Die titel was een knipoog." Komaan, zeg: dat is geen knipoog. Dat is té beladen. "Interne humor van Vlaams-nationalisten zeker? Joachim Pohlman, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Liesbeth Homans, ikzelf: wij kunnen om dat soort dingen lachen." “Er zitten zware racisten bij de VNV, dat zal ik niet ontkennen. Karl Vanlouwe (foto 2, gecoöpteerd senator en IJzerwakeganger, nvdr.) bijvoorbeeld is een racist. Een degoutante racist. En dat komt op VNV-feestjes tot uiting, in de vorm van de gortigste uitspraken: ‘Je zou al die Marokkanen in Brussel beter buitensjotten.’” Op de keeper beschouwd kramen ze bij de N-VA dezelfde praat uit als bij het VB? “Een segment van de N-VA wel, ja. Karl Vanlouwe gaat niet voor de grap naar VNV-feestjes. Theo Francken ook niet. Theo Francken is heel alert, je kunt hem zelden op een foute uitspraak betrappen, tenzij op zo’n avond. Goed eten, goed drinken, Irish coffee en sigaren: daarna kwam het gelul eruit.” Volgens Bas Luyten heeft Bart De Wever op het punt gestaan om Francken buiten te gooien, maar na tussenkomst van Geert Bourgeois werd Theo Francken een paar weken later N-VA-lijsttrekker (in Leuven, nvdr.).

Karl Vanlouwe noch Theo Francken wensten tegenover Humo te reageren op de aantijgingen van Bas Luyten. Theo Francken wenste evenmin te reageren toen wij in augustus vorig jaar aankondigden aandacht te schenken aan het verhaal van Bas Luyten over de VNV-groep bij de N-VA. “Ik reageer niet op die onzin”, antwoordde Theo Francken ons. Vorige week circuleerden op Facebook evenwel twee mails van Theo Francken als “waarnemend VNV-leider Francken”: een mail van 28 juni 2007 waarin de VNV-club “naar jaarlijkse traditie” bijeengeroepen wordt, en een mail van 17 juli 2007 waarin aangedrongen wordt om in alle toonaarden te zwijgen over de VNV en “over alles wat tijdens de VNV-meetings gebeurt”. Met die nu opgedoken mails lijkt het toch niet allemaal “onzin” wat Bas Luyten vertelt over de VNV-cub bij de N-VA.

Bas Luyten excuseert zich in Humo uitgebreid over zijn domme uitspraak – in het kader van een discussie over Israël en de Palestijnse kwestie – dat Hitler zijn werk beter had afgemaakt. “Als het over die uitspraak gaat, heb ik spijt van elk woord. Dat meen ik uit de grond van mijn hart. Ik wil geen excuses zoeken, maar je moet die uitspraak wel in de juiste context plaatsen. Er was een hele discussie aan de gang over de problematiek Israël-Palestina, en die is compleet uit de hand gelopen. Het was een discussie over rabiate Joodse racisten. Uiteindelijk wilde ik alleen maar een paar van die mensen choqueren. (…) Het is absoluut onaanvaardbaar en volledig fout. Ik ben inmiddels zó verbrand dat ik het nu zonder enig probleem luidop zou kunnen toegeven als ik iets van die uitspraak meen. Maar dat is dus níét zo.”

Wat hebben Jean-Luc Gallet (Houthulst), Wilfried De Metsenaere (Maldegem), Jacques Laureyns (Maldegem), Francis Wouters (Kalmthout), Yves Ceusters (Kalmthout),  Andrea Van Dyck (Veurne), Kay Crabbé (Vilvoorde), Reno Méchant (Vilvoorde), Steven Dupont (Grimbergen), Annick Vanacken (Zoutleeuw), Rudi Mathijs (Zoutleeuw), Johny Vermoesen (Affligem), Filip Dinneweth (Wielsbeke), Johan Daelman (Liedekerke), Michel Laenen (Herk-de-Stad), Johnny Beertens (Zoutleeuw), Piet Houben (Schilde), Sara Kannen (Maaseik), Marijke Geraerts (Maasmechelen), Dirk Jacobs (Zemst)… met elkaar gemeen? Een lijstje waar we sinds vorige week ook nog Inge Simons en Luc Bleyweert, beiden uit Tongeren, aan toe mogen voegen.

Het zijn enkele van de VB-gemeenteraadsleden die het voorbije jaar hun partij vaarwel hebben gezegd en voortaan als onafhankelijk gemeenteraadslid zetelen. Zij vervoeg(d)en de bekendere namen (Frank Vanhecke, Koen Dillen, Jurgen Ceder, Erik Arckens) die dit jaar vrijwillig opstapten bij het VB of moesten opstappen (de Belfortgroep van de Gentenaren Francis Van den Eynde, Kristina Colen, Geert De Jaeger, Omer Denis, Mireille Van Bellegem). Daarnaast stapten ook een aantal OCMW-raadleden op bij het VB: Tom Van Den Troost (Buggenhout), Pascal Maertens (Zwevegem), Nele Van den Brulle (Liedekerke), Francine Broeckmans (Schilde), Tania Dassonneville (Wervik)…

Tom Van Den Troost was behalve OCMW-raadslid ook VB-persverantwoordelijke. Ook de hierboven genoemden Francis Wouters, Koen Dillen en Steven Dupont zijn VB-personeelsleden die adieu zegden tegen hun partij en werkgever. Dirk Crols is nog een VB-personeelslid die bye bye zei tegen zijn partij en werkgever. Om het plaatje compleet te maken zijn er dan nog eens VB-gemeenteraadsleden die het voorbije jaar de media haalden omdat ze bijna nooit of helemaal niet verschijnen op de gemeenteraadszittingen: Lus Vanderreken (Zutendaal), Jon Devos (Bredene), Cindy Versluys (Bredene)… En de mensen op de opvolgerslijst die niet willen een leeggekomen VB-zitje op te vullen in een gemeenteraad (teveel mensen om op te sommen).

Wie we dan nog niet hebben opgesomd zijn de VB-gemeenteraadsleden die opstapten bij het VB en overstapten naar de N-VA: Patrick Verlinden (Schoten), Bruno Alens (Zele)... Is intussen ook bij de N-VA verzeild: Viky De Ridder. Zij volgde Frank Vanhecke op in de gemeenteraad van Brugge toen Frank Vanhecke na zijn huwelijk met Marie-Rose Morel naar Schoten verhuisde, meteen na haar eedaflegging ging Viky De Ridder als onafhankelijke zetelen in de Brugse gemeenteraad, maar intussen is ze ingelijfd bij de partij van Bart De Wever. Gaven vorig jaar hun ontslag bij het VB en traden dit jaar toe tot de N-VA: Bruno Stevenheydens (Beveren, gewezen federaal VB-parlementslid), Karim Van Overmeire (Aalst, Vlaams parlementslid en voormalig voorzitter van de Vlaams Blok Jongeren)... Ze vullen de rangen van de N-VA aan… waar intussen anderen opstappen.

In Rotselaar, met de wereldwijd bekende deelgemeente Werchter, hebben schepen Jan Vanborren, gemeenteraadslid Julies Philipsen en OCMW-raadslid Bart De Hoef beslist de N-VA te verlaten. Aanleiding is het lokale partijbestuur van de N-VA dat eist dat de N-VA uit de CD&V/N-VA-bestuursmeerderheid in Rotselaar stapt, en de verkozenen voortaan in de oppositie gaan. Eerder was al beslist dat de N-VA voortaan los van de CD&V zou opkomen in Rotselaar, maar nu eist het lokale N-VA-bestuur dat oppositie gevoerd wordt tegen het bestuursakkoord dat CD&V en N-VA vijf jaar geleden afsloten. Wie eraan denkt om na de gemeenteraadsverkiezingen op 14 oktober 2012 coalities te sluiten met de N-VA is gewaarschuwd voor de wispelturigheid en de eeuwige drang om tégen te zijn. 

De kans is bijzonder klein dat de betogers van de voorbije dagen in de Brusselse Matonge-wijk deze blog of de RechtsActueel-blog lezen, maar we vonden de oproep van onze collega’s wel grappig: “Mogen wij (…) de Congolese relschoppers vriendelijk vragen onze Vlaamse leeuw thuis te laten?” Wat daarna volgde was natuurlijk minder vriendelijk, maar van de rechterzijde bij het Vlaams Belang en de Vlaamse Beweging verwachten we niet anders: “Als Vlaming bieden wij hen graag van harte wat anders aan: een schop onder hun achterste richting Afrika.”

Vanwaar de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging? Bij het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) hebben ze een en ander opgezocht, maar we zullen hen maar niet citeren vermits ze in één van hun laatste bijdragen het AFF als een “provocateursteam” bestempelen. N-SA-kopman Eddy Hermy is de voorbije dagen helemaal het noorden kwijt. Allicht speelt zijn recente veroordeling voor racisme daarbij een rol. In een ander artikel verwijt Eddy Hermy (terecht) Vincent Van Quickenborne onze pensioenrechten te vermoorden, maar het punt van Hermy is vooral dat Van Quickenborne een “linkse huurling” is omdat Van Quickenborne lid zou geweest zijn van Alle Macht Aan De Arbeiders (AMADA), de voorloper van de Partij van de Arbeid (PVDA). Of dat waar is, weten we niet. Maar we nemen aan dat Eddy Hermy het kan weten vermits Hermy zelf lid is geweest van datzelfde AMADA. Is volgens diezelfde redenering Eddy Hermy dan ook een “linkse huurling”?

Maar goed, de leeuw als symbool voor Vlaanderen en de Vlaamse Beweging. Lucas Catherine stelde in één van zijn boeken, Vuile Arabieren. Bedlectuur voor Vlaams Blokkers, dat de Vlaamse Leeuw Arabisch is. Door de kruisvaarders overgenomen van het wapenschild van sultan Baybars. “Het idee alleen al is voor sommigen even lekker als een jointje”, schamperde het VB. “Onze leeuw is wellicht een verre afstammeling van de draak, een oud Europees symbool dat we bijvoorbeeld nu nog op de vlag van Wales terugvinden.” Niets van. “Van deze ‘stelling’ is in elk geval niets te vinden op deze site over draken in de heraldiek noch op deze over het wapenschild van Wales”, zegt Peter Van de Ven. Volgens hem symboliseert de Vlaamse Leeuw de strijd van het christendom tegen de goddeloosheid, en vinden we dat ook terug in de oorspronkelijke versie van het De Vlaamse Leeuw-lied.

Hijsen de Congolezen in Matonge de Vlaamse Leeuw-vlag uit afkeer voor de Franstalige partijen PS en MR, het blijft vreemd dat ze (foto) zowel supporteren voor de N-VA als voor de PTB, de Franstalige tweelingbroer van de PVDA. N-VA en PVDA, twee partijen die toch diametraal tegenover elkaar staan. En waarom is Bart De Wever daar zo populair? Misschien moet Bart De Wever in Matonge in het Nederlands en in zijn beste Frans eens gaan vertellen dat niemand gediend is met de vernielingen en plunderingen die daar als uitloper van betogingen plaatsvinden. We begrijpen het wel, maar het is toch wat raar. In andere gevallen promoot het VB de Vlaamse Leeuw-vlag, nu heeft men niet graag dat men er in Matonge mee zwaait. Maar waarom doen ze dat daar? Wie ontrafelt Het geheim van Matonge?

Alhoewel er maandagavond een extra gemeenteraadszitting was bijeengeroepen over de Turks-Koerdische rellen in Antwerpen-Noord bleef Bart De Wever, nu nog het enige N-VA-gemeenteraadslid in Antwerpen, afwezig op die gemeenteraadszitting. Bart De Wever is bezig aan een Ronde Van De Districten, en was maandagavond in Berchem waar een vijfhonderdtal mensen voor hem opdaagden.

Naar eigen zeggen zal Bart De Wever (foto) pas bij de kerstkalkoen nadenken over de vraag of hij kandidaat-burgemeester voor Antwerpen is, maar hoe meer men hem vraagt of hij kandidaat is, neemt de neiging toe om inderdaad te gaan voor het burgemeesterschap van Antwerpen (en dus niet meer een prominente rol bij de volgende Vlaamse en federale verkiezingen te spelen). Intussen heeft de N-VA een onderzoeksbureau bij 1 000 Antwerpenaren laten peilen naar hun mening over mobiliteit, veiligheid, migratie en integratie, en stadsontwikkeling. Meteen werd ook gevraagd naar de stemintenties van de Antwerpenaren, en volgens deze peiling zou de N-VA met 30 % van de stemmen met ruime voorsprong de grootste partij van Antwerpen worden, gevolgd door de SP.A (17 %), VB en Groen! (beide 11,5 procent). Volgens dit onderzoek heeft de N-VA nog groeipotentieel: liefst 40 % van de Antwerpenaren zou bereid zijn een stem voor de N-VA te overwegen.

De resultaten van deze peiling liggen in de lijn van een eerdere enquête van Gazet van Antwerpen. Alleen scoorde de SP.A daarin een stuk hoger (26 %), evenals het VB (19 %). De andere resultaten liggen binnen de foutenmarge bij elke enquête. In beide peilingen zegt 13 % van de Antwerpenaren niet te weten op welke partij te zullen stemmen, of niet te willen zeggen op wie ze zullen stemmen. Of het VB nu uitkomt op 11,5 % of 19 % (komend van 33,5 %), duidelijk is dat de N-VA het VB “leegzuigt”. De term is niet van ons, maar is al eerder gebruikt. Volgens de jongste peiling zouden 1/3 van de N-VA-stemmen nog VB-stemmen geweest zijn in 2006, en zou de N-VA 46 % weghalen van al wie ooit VB stemde. Het idee van Filip Dewinter om een Vlaams-rechts front te vormen wordt daarmee helemaal belachelijk. Waarom zou de N-VA front vormen met het VB als de N-VA volop stemmen weghaalt bij het VB, en zo de sterkste partij in Antwerpen wordt. Het VB light.

Ook in Sint-Niklaas werd gepeild naar de stemming. Volgens een enquête die Het Laatste Nieuws kon inzien zou het linkse kartel SP.A - Groen! - S.O.S. 2012 goed zijn voor 36 % van de stemmen (+ 0,5 %). De N-VA zou 26,8 % halen, de CD&V 15 % en het VB 12,8 %. Voor het VB is dat komend van 26,6 % iets meer dan een halvering van het aantal stemmen. Verkiezingen zijn steeds de slotsom van een aantal stemverschuivingen. De SP.A bijvoorbeeld kan stemmen verliezen aan een partij, maar dan weer stemmen winnen bij een andere partij. Opvallend aan de enquête in Sint-Niklaas is dat de SP.A nogal wat stemmen terugwint van het VB. Frans Wymeersch, Rob Verreycken, Ann Spitaels… eat your heart out. Niet alleen verliest het VB in Sint-Niklaas de helft van haar stemmen, veel van die stemmen gaan naar aartsvijand SP.A - Groen! - SOS 2012.

Anderhalve week geleden maakte VB-senator Bart Laeremans (foto) bekend dat hij niet met een VB-lijst maar met de ‘open lijst’ Vernieuwing naar de gemeenteraadsverkiezingen in Grimbergen trekt. Als grootste stemmentrekker bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 is de inzet voor 2012 niet meer maar ook niet minder dan het burgermeesterschap. Mocht hij burgemeester worden, Laeremans zou zelfs zijn mandaat als gecoöpteerd senator neerleggen.

Op de lijst Vernieuwing staan voorlopig 17 namen: 10 VB’ers en 7 ‘onafhankelijken’. De N-VA zou in Grimbergen weinig voorstellen, maar er werd mee gepraat om ook op de lijst Vernieuwing te staan. Luidde het veertien dagen geleden. Inmiddels heeft de N-VA bekendgemaakt dat ze in Grimbergen voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 opkomt met... een eigen lijst. Op korte tijd heeft de N-VA heel wat nieuwe leden mogen verwelkomen, en in februari al werd een uitgebreid bestuur voor de plaatselijke werking samengesteld. De N-VA wil in Grimbergen het verschil maken door uit te pakken met een degelijk programma. “N-VA Grimbergen legt de nadruk op inhoud en wil vermijden dat de gemeenteraadsverkiezingen herleid worden tot een personenkwestie waarbij het hengelen naar de post van burgemeester centraal staat. Politieke keuzes maken in Grimbergen is meer dan de carrièreplannen van enkele personen”, zegt Philippe Decrock (foto 1, ondervoorzitter van de Grimbergse N-VA-afdeling).  

“Onze nieuwe ploeg belichaamt een verdraagzame N-VA, die vol zelfvertrouwen de uitdagingen van onze samenleving tegemoet treedt. Onze N-VA-afdeling in Grimbergen gaat deze uitdaging in 2012 met veel enthousiasme aan”, aldus nog Philippe Decrock. Met zijn lijst zal hij alleszins een aantal stemmen wegsnoepen die anders naar lijst Vernieuwing zouden gaan. Geen goed nieuws dus voor Bart Laeremans (foto 2).

N-VA zuigt Vlaams Belang verder leeg titelden nogal wat kranten na de jongste kiespeiling. We proberen ons die titel niet te letterlijk voor te stellen, maar de vraag mag gesteld worden of de N-VA – die vandaag, 13 oktober, precies tien jaar geleden opgericht werd – geen Vlaams Belang in het groot aan het worden is. “Neen”, zegt Jaak Peeters (65 j.), acht jaar lang nationaal secretaris van het Vlaams Blok en intussen actief bij de N-VA. Tot eind februari dit jaar lid van de partijraad van de N-VA.

Op zijn blog argumenteert Jaak Peeters dat het Vlaams Blok groot werd “door de stemmen van mensen die (…) sinds hun jeugd gewoon waren om voor de socialisten te stemmen. Heeft het inzuigen van die massa’s ex-socialistische stemmen met zich gebracht dat het Vlaams Blok een kopie van de SP.A werd? Neen toch? De werkelijkheid is dat de socialistische partij de voeling met haar kiezers verloren was. Ze was – en is – een stuk van met Belgisch machtsestablishment geworden in plaats van de emanatie van de verzuchtingen van de gewone volksmens. Deze laatste voelde zich bedreigd door de massale instroom van vreemdelingen. Eerst waren het arbeiders. Dat ging mee door. Deze lieden namen nogal eens het zware werk uit de handen en dat zat comfortabel. Maar gaandeweg kwamen in hun zog ook hun families en begonnen dra hele wijken van Hoboken en Borgerhout te lijken op Marrakech of Casablanca. Mensen voelden zich niet meer thuis in eigen straat en stoorden zich aan de compleet andere levenswijze van de nieuwkomers. Tevergeefs richtten de autochtonen zich naar hun politieke vertegenwoordigers, maar die hadden andere zorgen. Bovendien waren deze laatsten voluit in de ban van een bepaald soort links-kosmopolitisch ideologisch verhaal, waarvan het ultimum volgens hen de vestiging van de multiculturele maatschappij was. Maar wat die multiculturele maatschappij dan in de praktijk te betekenen had, dààr wisten de gewone autochtonen wel meer realistische verhalen over te vertellen.

(…) Het Vlaams Belang (…) bood wel een luisterend oor en speelde zelfs – nogal rauw, maar dat kan hier onbesproken blijven – in op de bezorgde gevoelens van de autochtonen. Omdat de weldenkende zichzelf links noemende ideologen geen antwoord wisten, vonden ze niet beter dat het Vlaams Blok als racistisch en dito te stigmatiseren, waardoor ze de woede van grote delen van de bevolking opriepen en de zaak nog prangender maakten. Maar het Vlaams Blok kon zijn beloften niet waarmaken. De partij werd opgesloten in een heus cordon (…). Dan kwam de fatale fout. In plaats van hun eigen verhaal open te breken en aanvaardbaar te maken voor de modale middenklasse in Vlaanderen, werd de bokshandschoen bovengehaald. Het verhaal werd verruwd, zodat velen zich afgestoten voelden. De partijleiding zelf vond een gezellig onderkomen in het cordon, dat voortaan als een soort levensverzekering kon dienst doen. Een kruik gaat altijd te water tot ze barst en in dit geval verloren de kiezers hun geloof in de mogelijkheden van de intussen tot Vlaams Belang herdoopte partij. Is er in de ideologische verhalen van de modale Vlaamse kiezer inmiddels iets veranderd, waardoor N-VA het Belang überhaupt kan leegzuigen? Ja en neen.

Neen, omdat het nog steeds grotendeels dezelfde autochtone mensen zijn die hun stem uitbrengen en omdat de overlast die de tweede en soms derde generatie verkoopt zelfs nooit zo’n grote vormen aannam: het werd alleen maar erger. Men heeft nooit gezien dat de politie met een heel peloton moest uitrukken om jonge ‘migranten’ op hun plaats te zetten. De eerste nieuwkomers hadden zich immers doorgaans heel koest gehouden, maar hun kinderen en soms kleinkinderen blijken veel minder bescheiden. Ja, omdat de problematiek van de vreemdelingen veranderd is. Vooreerst – het werd al vermeld – gaat het vaak om jongere generaties, die vaak hier geboren zijn. Autochtonen begrijpen maar niet waarom die jongelui zich niet aanpassen: ze hebben hier school gelopen en ze hebben de tijd gekregen. Maar ze werden door een ‘links’ zorgestablishment mispamperd en kregen de hulp van domme wetten tegen het racisme (…).  

Het beleid van de traditionele partijen (…) heeft geen contact met de ware wereld van de modale, hardwerkende Vlaming. En dus keert die zich af van de traditionele machthebbers, waarvan hij niets meer verwacht. De Wever en N-VA in het algemeen hebben dat contact wel weten te maken. En dus neemt N-VA de rol over die destijds het Blok heeft gespeeld. Is dat rechts? Alles hangt af van de definities, maar het best is te kijken naar wat de concrete feiten zijn. Etikettenplakkerij lijkt veeleer op onmacht en dat laten we dus aan de betrokkenen over. Wat N-VA moet doen, is zorgen dat ze niet de fouten maakt van het Blok: zich in de val laten lokken, verruwen en brutaal worden. Essentieel is de zorg om een verzorgd maar beslist discours, dat altijd op de rechten van mensen en volkeren blijft berusten maar in ieder geval altijd de vinger op de wonde legt. (…).”

Dat er “domme wetten tegen racisme” zijn, is een uitspraak die we voor rekening laten van Jaak Peeters. Is er bij hem dan toch iets blijven hangen van zijn Vlaams Blok-periode? Dat de N-VA een rechtse partij is, is geen kwestie van “etikettenplakkerij” maar van analyse van het programma en de voorstellen. Het economisch programma van de N-VA is al wat VOKA vraagt. En zelfs Siegfried Bracke zegt tegenwoordig: “Ik ben rechts nu. So what?” (De Standaard Weekblad, 1 oktober 2011). De N-VA denkt dat nu ze de grootste partij in Vlaanderen is, ze de meerderheid van de Vlamingen vertegenwoordigt. Dezelfde grootspraak als die het VB typeert. De N-VA gaat ook met haar voorstellen over cultuur dezelfde weg op als het VB. De N-VA heeft de overlopende VB’ers niet nodig om een rechtse, pretentieuze partij te zijn. Voornaamste verschil blijft dat het VB van racisme haar handelsmerk maakte, en de N-VA zich daar van afhoudt. Al wordt het uitkijken op dat vlak met de kritiek van de N-VA dat het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding te weinig rekening zou houden met de ‘Vlaamse gevoeligheid’. Dat gaat de richting uit van Filip Dewinter die het Eigen Volk Eerst!-principe belangrijker vindt dan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Filip Dewinter weet intussen dat hoge scores bij verkiezingen niet blijven duren. Bart De Wever (foto) weet dat ook wel, maar alsnog weet niemand wanneer de motor van de N-VA begint te haperen.

Bij de jongste kiespeiling werden de beroepsklagers van het VB ongeloofwaardig bevonden, nu nog die van de N-VA. Vrijdag vaarde Hilde Sabbe in Het Laatste Nieuws al uit tegen voor wie élk akkoord met Franstaligen een verraad aan de Vlaamse zaak is. 

Hilde Sabbe: “Laten we het onszelf en anderen eens makkelijk maken, en een heleboel tijd besparen bovendien. Enkele eenvoudige afspraken volstaan. Elk akkoord dat in de toekomst gesloten wordt, komt neer op Verraad van de Vlaamse Zaak. Vlamingen worden er armer van, doen veel te veel toegevingen en laten ongelooflijk op hun kop zitten. De onderhandelaars zijn laffe zwakkelingen (of zwakke lafaards, u mag kiezen) die uitverkoop houden van principes. Ziezo. Kunnen we dan nu weer verder? Er is nog werk aan de winkel, dacht ik. Veel te vermoeiend anders, om dat élke keer opnieuw te moeten herhalen. Eentonig, ook. Als Vlaming worden we deze dagen ronduit belazerd. Opgelicht. Beduveld. Hoeveel synoniemen zijn er eigenlijk? We zijn veel te braaf. Goedgelovig. Passief. Schaapachtig. (Zelf aanvullen, a.u.b.)

Interviews laten zich onderhand wel dromen, zonder dat er één woord gesproken wordt. Wat vindt de N-VA van het bereikte akkoord? "Verraad." "We staan niet voldoende op onze strepen." "Lopen in ons ongeluk." "Laten ons in de doeken doen door perfide politici die hun ziel verkopen en niet de minste voeling hebben met de Vlaamse zaak." Hoeveel variaties op één thema zijn er mogelijk? Zo voorspelbaar als dit discours is. Het zal wel politieke logica zijn dat je elk akkoord waarbij je zelf niet betrokken was, tot op de grond afbrandt. Dat je de mensen die de overeenkomsten sluiten, brandmerkt als zwakkelingen, landverraders en dies meer. Maar of zo'n houding je geloofwaardigheid ten goede komt?

Hoe waarschijnlijk is het dat élk onderdeel van élk deelakkoord een complete nederlaag is, een vreselijke aantasting van onze rechten? Dat er nergens, maar dan ook nérgens een eerbaar en evenwichtig compromis te bespeuren valt? Hoe plausibel is het om de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje onverantwoordelijke, volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden in ruil voor een ministerspost?

De voorspelbaarheid van het discours eist onderhand ook zijn tol, dat zie je nu al. Je moet steeds harder roepen en straffer formuleren om maximaal effect te scoren. Dat wil zeggen dat je al eens grof uit de hoek komt, en leentjebuur gaat spelen bij xenofobe partijen. "Benoem dan Marokkaanse rechters in Borgerhout": het zou zo uit de mond van Filip Dewinter kunnen komen. (Hoe zou dat trouwens gegaan zijn, vraag ik me af. Wanhoopt Bart dan tegen Siegfried: 'Ik kan het akkoord over de splitsing van het gerechtelijk arrondissement BHV toch niet wéér afdoen als gewoon 'slecht'? Ik moet er toch iets anders op vinden?')

En dus wordt er met scherp geschoten. Want bij de N-VA, dat is duidelijk, gelooft men niet in succesvolle integratie. Men koestert er liever het beeld van de derdegeneratiemigrant die nog altijd geen Nederlands spreekt. Ze hebben duidelijk de beelden gemist van de allochtone slager in de Seefhoek die minstens even verontwaardigd was over de criminaliteit in zijn buurt als zijn Vlaamse collega's - en die verontwaardiging ook in sappig Antwerps uitte.

Laten we dus voorkomen dat de discussie escaleert. Dat vroeg of laat het woord 'sharia' valt. En laten we gewoon op voorhand afspreken: de akkoorden deugen niet. De Vlamingen zullen armer worden. Enfin, u weet het wel. Hoe geloofwaardig is het de onderhandelaars collectief voor te stellen als een zootje volksvijandige nitwits, bereid om hun vader en moeder én de Vlaamse zaak te verraden voor een ministerspost?”

Kif Kif heeft haar derde e-boek uitgebracht. Na Terroriste uit Liefde en Links van de Kerk. De linkerzijde en de multiculturele samenleving (intussen aangevuld en als gewoon boek uit onder de titel De heruitvinding van de samenleving), nu een e-boek over het discours van N-VA, de verspreiding van dat discours en de impact ervan op het samenleven.

Het is een open deur intrappen als we zeggen dat Bart De Wever (foto) alomtegenwoordig is in de media. Zowel in de populaire media als in de kwaliteitspers, in amusement- en duidingsprogramma’s op televisie, en op het internet domineert de N-VA-retoriek. Is het niet Bart De Wever, dan zijn er nog altijd Siegfried Bracke en Ben Weyts van wie elke notitie of opmerking uitvergroot wordt in de media. Wie het waagt daarbij kritisch commentaar te geven, krijgt een karrenvracht haatmails in zijn mailbox. In Het Rijpen van de Geesten. De woorden van De Wever en de strijd om uw ziel analyseren Ico Maly, Jan Zienkowski en medewerkers van Kif Kif Mediawatch het politieke project van N-VA en de rol van de media(optredens) daarbij

In het eerste deel van het boek leggen de auteurs uit welke methodologie ze voor hun onderzoek gehanteerd hebben. In deel twee ontrafelen ze concepten als identiteit, natie of democratie zoals gehanteerd door N-VA’ers. Er wordt gewezen op contradicties in het discours, waar men uiterst vaag blijft en waar andere retorische strategieën gehanteerd worden. In het derde deel gaat men op zoek naar de manier waarop de N-VA in haar discours de Vlaamse identiteit en de Vlaamse natie vorm geeft. In het vierde en laatste hoofdstuk wordt geschetst hoe de ideeën en woorden van de N-VA circuleren in de media, zowel in de klassieke als in de nieuwe media.

“Het politiek project van de N-VA is, zoals alle nationalistische projecten, wel degelijk gebaseerd op uitsluiting – in casu van de Walen, moslims – en het (impliciet) bestempelen van andersdenkenden als volksvreemd, vijanden van de Vlaamse identiteit. Het is hoog tijd voor tegengas”, besluiten de auteurs. En nog: “Als we de N-VA laten doen, hebben we meer te verliezen dan België alleen: we dreigen ook allerhande rechten en sociale bescherming te verliezen. Een land waar de rijken het voor het zeggen zullen hebben en de gewone mens opdraait voor het prijskaartje.”

• Download Het Rijpen van de Geesten. De woorden van De Wever en de strijd om uw ziel  hier als pdf-document of als epub.

Vandaag betoogt de Vlaamse Beweging ‘Dwars door Linkebeek’. Linkebeek is een dorpje in de Vlaamse rand rond Brussel met nog geen 5 000 inwoners, dat is dus nog te behappen om er ‘dwars’ door te gaan. Er wordt al maanden voor gemobiliseerd, maar met het pas bereikte akkoord over de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde zit de betoging pal in de actualiteit. Zowel het VB als de N-VA mobiliseren hun troepen.

In een eerste reactie op het bereikte communautair akkoord zei Jan Jambon (N-VA) dat “CD&V en Open VLD met de broek op de knieën, neen, tot aan de enkels” stonden en dit “in Linkebeek massaal veel mensen op de been (zal) brengen”. Later op de dag milderde de N-VA haar reactie: het communautair akkoord had erger gekund, men wil wachten op wat volgt vooraleer te oordelen. Versta: alles af te schieten. Liesbeth Van Impe (chef politiek bij Het Nieuwsblad) legde uit waarom Bart De Wever zijn munitie nog even opspaart: “Wie dit BHV-akkoord echt wil onder vuur nemen, vervalt al snel in jargon en technische details. De kritiek laat zich niet zo gemakkelijk in een oneliner vatten. Dat is wel even anders als het straks over geld, belastingen en transfers gaat.”

Begin juli gaf Bart De Wever al een schot voor de boeg door de socio-economische voorstellen van Elio Di Rupo af te schieten als een belastingverhoging. En vermits belastingen vooral door Vlamingen worden afgedragen, is het ook en vooral een anti-Vlaamse maatregel. Elio Di Rupo voorzag inderdaad belastingverhogingen, maar dan wel voor wie naast zijn eigen woning ook nog een vermogen van minstens 1,25 miljoen euro heeft, voor wie aandelen koopt en binnen het jaar verkoopt (speculatie dus), voor de bezitters van de grootste en meest vervuilende bedrijfswagens… Volgens Bart De Wever allemaal voorstellen waar vooral de gewone Vlaming het slachtoffer van is, maar welk ‘gemiddeld gezin’ heeft bijvoorbeeld bovenop een eigen huis ook nog een vermogen van 1,25 miljoen euro?

Zijn de alternatieven van de N-VA dan zoveel beter? Wouter Van Besien (Groen!) repliceerde: “Oplossing 1 van de N-VA: de automatische index afschaffen. Slachtoffer: de werknemer, ook die uit de middenklasse. Oplossing 2: vijftien miljard besparen in de sociale zekerheid (dixit De Wever in Trends). Slachtoffer: gezien het immense volume zeker niet alleen de laagste uitkeringen, maar ook de gemiddelde gepensioneerde. Oplossing 3: nog veel forser dan Di Rupo wil De Wever snijden in de gezondheidszorg. (...) Ook hier zal, gezien het volume van de besparing, de (gemiddelde) patiënt betalen. De N-VA zegt de werkende middenklasse te willen ontzien, maar verzet zich met hand en tand tegen een nota die vooral de rijkere burgers extra belast, en doet zelf alternatieve voorstellen die de middenklasse frontaal treffen. Eigenlijk wil de N-VA niet de werkende middenklasse ontzien, maar vooral het rijkste deel van de Vlamingen.”

Komt daar nog bovenop: de aanpak van belastingsfraude. In de reactie van de N-VA werden de vermeende extra opbrengsten uit fraudebestrijding beschouwd als extra belastingen. En dus te vermijden. Terwijl bestrijding van belastingsfraude een kwestie van rechtvaardigheid is, en een mogelijkheid is om eerlijke belastingbetalers minder te laten bijdragen. Veel antwoordde Bart De Wever niet op de kritiek van Wouter Van Besien. Alleen dat er geen sprake is van te raken aan de automatische koppeling van de lonen aan de index. Wél mogen onze lonen niet meer stijgen dan in de buurlanden… waar ze het veel moeilijker hebben om de lonen kostenvast te houden wegens het ontbreken van een automatische koppeling aan de index.

We houden ons vakbondsvestje klaar voor de volgende regering. Met de liberalen erbij wordt het niet noodzakelijk een centrum-linkse regering. Maar met de N-VA komen we zeker in een koude kermis terecht. De ontnuchtering zal groot zijn, het verzet hopelijk ook.

Professor Etienne Vermeersch zei deze week in Knack dat “het nationalisme in Vlaanderen zo goed als dood is”. En het succes van de N-VA dan? De nieuwe kiezers van de N-VA stemmen meer omdat ze “verandering” willen dan om Vlaams-nationalistische motieven, maar toch. Op restaurant is Etienne Vermeersch een aangenaam causeur – deelnemers aan de politieke debatten bij de Gentse Feesten worden vergoed met een etentje achteraf, en zo verzeilden we wel eens aan tafel met Vermeersch – maar zijn politieke standpunten kan hij ons niet verkopen.

Ook Paul Goossens (foto 1) heeft zijn bedenkingen over Etienne Vermeersch. In een column in De Standaard dit weekend zegt de gewezen hoofdredacteur van De Morgen en Europajournalist: “Er zijn nog zekerheden. Ook professoren kunnen zich grandioos vergissen. Neem nu Etienne Vermeersch. Omdat de IJzerbedevaart dit jaar met moeite tweeduizend mensen op de been bracht, concludeerde de professor dat het 'nationalisme in Vlaanderen zo goed als dood is'. Toen de verbaasde Knack-journalist hem op de electorale scores van de N-VA wees, repliceerde Vermeersch 'dat heeft niets met nationalisme te maken, maar wel met heel specifieke problemen en eerlijke verdelingen'. Op een moment dat zowat alle politieke waarnemers in binnen- en buitenland het uitdijend Vlaams-nationalisme signaleren, is het voor Vermeersch bijna terminaal. Dit negationisme verbaast en intrigeert. Zou het kunnen dat een deel van de Vlaamse intelligentsia, in eerste instantie de Gravensteengroep, steeds dichter naar de N-VA en het nationalisme opschuift en tegelijkertijd die toenadering minimaliseert of ontkent? Die N-VA-agenda heeft de wind in de zeilen en is, zoals de partij zelf zegt, uitgesproken nationalistisch. Het Vlaams-nationalisme is in opmars, maar Vermeersch wil dat niet geweten hebben en beweert het tegendeel.

Voor De Wever & co (foto 2) is die opmerkelijke pirouette mooi meegenomen. Het kan de entree van de N-VA in de vrijzinnige en progressieve salons alleen versnellen. In die kringen wantrouwen ze het nationalisme. Vanwege zijn ideologische wortels, de Europese catastrofes van de 20ste eeuw en de botsende waarden en normen. Onder meer met de erfgenamen van de Verlichting. Als de diagnose van Vermeersch klopt, is de achterdocht onterecht en is de N-VA een partij zoals alle andere. Een die met 'specifieke problemen en eerlijke verdelingen' bezig is. Onschuldiger kan het niet en voor De Wever is het pure winst. De partijleider ergert zich al geruime tijd aan wat hij gemakshalve de eeuwige reductio ad Hitlerum noemt. De Milows, Daan Stuyvens en Bart Peetersen zouden er zich schuldig aan maken. Populistische zever natuurlijk. Niet één van de drie had het ooit over de Duitser uit Oostenrijk.

Wat De Wever stoort, is elke nadrukkelijke verwijzing naar het afschuwelijk brokkenparkoers van het Europees nationalisme. Als de historicus De Wever het voor het zeggen had, zou elke vergelijking met de jaren dertig van vorige eeuw verboden worden. Hij is er niet van gediend dat het nationalisme een geschiedenis, een stamboom en een continuïteit heeft. Het nieuwe negationisme komt als geroepen. Veel nationalisten balen van alles wat links, progressief en anti-autoritair is. Hoe democratisch en tolerant het zich ook aandient, het nationalisme is er allergisch voor. Het zit hem in de nationalistische genen en het is geen toeval dat Bart De Wever en zijn N-VA voortdurend met sociaal-democraten en groenen in aanvaring komen. Zij zijn, zo wil de nationalistische traditie, de binnenlandse vijand en de ideologische andere, die tijdig geneutraliseerd moet worden. Destijds waren ze te internationalistisch, vandaag te kosmopolitisch. Om een homogene natie neer te poten en een nationale identiteit te frituren, bezigen ze de foute uitgangspunten.

Met soundbytes en geruchten wordt de linkerzijde gediscrediteerd: vervreemd van het eigen volk en verblind door abstracte, universele dogma's. Daarom zou links elitair, zelfingenomen en doof voor de echte noden van het gewone volk zijn. Eenmaal het socialisme afgeserveerd, wordt het sociale in de vitrine uitgestald. Telkens opnieuw hoor je de Siegfried Brackes toeteren dat de N-VA de meest consequente sociale partij is. Er is de nationalisten veel aan hun sociaal imago gelegen. Politiek is immers meer dan alleen maar roes rond vlag en onafhankelijkheid. Uiteindelijk wordt het beslissende, politieke gevecht op het sociale terrein geleverd. Voor nationalistische partijen rijst hier een immens geloofwaardigheidsprobleem. Hun sociaal-economisch programma schurkt zo dicht aan bij dat van de patroonsorganisaties dat ze compleet inwisselbaar zijn. Omdat Unizo zijn zegen gaf, wil ook de N-VA dat de automatische indexkoppeling en de welvaartvaste uitkeringen onmiddellijk voor de bijl gaan. Voor onversneden liberalisme op zijn Camerons moet je niet meer bij Open VLD wel bij de N-VA zijn.

En toch blijft ze zich een radicale, sociale partij noemen en de linkerzijde volksvreemd gedrag verwijten. In België kan dat, vanwege België. Wie er de solidariteit tussen noord en zuid verdedigt en de Vlaamse onafhankelijkheid een slecht idee vindt, wordt door het N-VA-tribunaal tot belgicist veroordeeld. In het jargon heet dat de reductio ad Belgicam. In de Vlaams-nationale kerk is dat een zonde waarvoor geen vergiffenis bestaat.”

Volgens een opiniepeiling die Het Laatste Nieuws dit weekend publiceert zou de N-VA bij nieuwe verkiezingen afstevenen op 39 % van de stemmen. Slechts 7 % van de N-VA-kiezers in juni 2010 zou niet meer voor de partij van Bart De Wever stemmen. Daar staat tegenover dat de N-VA nog eens 20 % kiezers van andere partijen weet te verleiden. Of die het eens zullen zijn met de standpunten van de N-VA eens aan de macht valt nog te bezien. Etienne Vermeersch bijvoorbeeld zegt niet voor de N-VA te zullen stemmen omdat hij het niet eens is met hun standpunt over euthanasie. Maar Vermeersch en anderen dreigen wel de onaangename agenda van de N-VA te moeten slikken als de partij door communautaire scherpslijperij aan de macht zou geraken.

Met de vakantieseks van burgemeester Ilse Uyttersprot en het gezinsdrama waarbij een Afrikaanse moeder haar kinderen doodstak omdat ze dacht dat haar kinderen vampieren waren, hebben we het nieuws uit Aalst nog niet gehad. Gisteren geraakte bekend dat de Aalsterse ex-VB’er Karim Van Overmeire overstapt naar de N-VA.

Karim Van Overmeire (foto, 46 j.) werd met de Zwarte Zondag van 24 november 1991 VB-parlementslid. Voordien was hij actief bij de NSV en bij Voorpost. Van 1992 tot 1995 was hij voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren (VBJ). In 1995 werd hij naast Vlaams parlementslid ook gemeenteraadslid in Aalst. Vanaf 1992 lid van het VB-partijbestuur weigerde hij eind 2009 lid te worden van het door Bruno Valkeniers vernieuwd VB-partijbestuur. In een opiniestuk dat even op zijn website stond schreef Karim Van Overmeire over het VB dat “een politiek gemarginaliseerde structurele oppositiepartij” in de komende jaren ongetwijfeld nog een aantal mandaten en personeelsleden kan garanderen, maar dit niet het doel kan zijn van politiek engagement. “De meest efficiënte weg om ons programma, of minstens delen daarvan, te realiseren, is via beleidsdeelname. Beleidsdeelname is vanzelfsprekend geen doel op zich. Het is ook geen keuze voor of tegen zogenaamde gematigdheid of radicalisme. Er moet een zichtbare breuk met het verleden komen, en een volgehouden inspanning om het cordon te doorbreken. Het feit dat grote delen van de partijtop vereenzelvigd worden met de polarisatiestrategie van het verleden, bemoeilijkt de situatie nog.” Het beterde niet bij het VB en op 15 juli stapte Karim Van Overmeire op bij het VB.

Gisterenmiddag kocht hij zich een lidkaart van de N-VA. Het lag in de lijn van de verwachtingen nadat in mei dit jaar beslist was dat Van Overmeires project Aalst Anders en Beter en de Aalsterse N-VA nauw zouden samenwerken. Karim Van Overmeire verduidelijkt op zijn website: “Het succes van de N-VA bij de federale verkiezingen van vorig jaar heeft duidelijk gemaakt dat heel veel Vlamingen hopen dat deze partij wél voor effectieve en fundamentele veranderingen kan zorgen. (…) De eerste afspraak zijn de lokale verkiezingen van 14 oktober 2012. Die zullen draaien rond de vraag in welke mate de N-VA zich lokaal zal kunnen verankeren. Daarbij wordt vooral gefocust op de centrumsteden. Aalst is zo’n Vlaamse centrumstad, die bovendien bestuurd wordt door een onzalige coalitie van de drie traditionele partijen die bijna uitsluitend met onderlinge ruzies en andere onprettige feiten in het nieuws komen. Ik hoop trouwens binnenkort een boek over de Aalsterse politiek te kunnen voorstellen. Nog meer dan elders in Vlaanderen symboliseert de N-VA in Aalst de hoop op veranderingen en op een beter bestuur. (…) Tegelijk moeten we beseffen dat toveroplossingen alleen in sprookjes bestaan. Ook revoluties zijn niet aan de orde. De Vlamingen zijn geen Tunesiërs, Egyptenaren of Libiërs: gelukkig leven wij in Europa in een andere samenleving waar politieke veranderingen het resultaat zijn van een vreedzaam en democratisch proces. Als parlementslid en als gemeenteraadslid kan je alleen maar hopen dat je met hard werken en een beetje geluk misschien één of twee stenen in de rivier kan verleggen. Maar wanneer genoeg mensen een steen verleggen, krijgt de rivier toch een andere loop.”

Volgens VB-Vlaams parlementslid Pieter Huybrechts staat er overigens nog volk klaar om over te stappen van het VB naar de N-VA. Hij wenst de N-VA niet zonder ironie veel geluk met haar ‘verruimers’ (Siegfried Bracke, Ludo Van Campenhout…). Bij het VB weet men intussen wat men aan ‘verruimers’ heeft.

Het blijft merkwaardig stil rond het interview dat gewezen senator Kim Geybels en voormalig jongerenvoorzitter en -partijmedewerker Bas Luyten (foto) deze week in Humo gaven over de N-VA. Eén jaar na een faliekant afgelopen vakantie in Thailand doen de twee hun verhaal over het gekonkelfoes binnen de partij, afdreigingen door partijtenoren, homofobie… En dan is er nog het verhaal over de VNV binnen de N-VA.

Bas Luyten: “De VNV, de Vlaams Nationale Vrienden, zo noemen ze zichzelf, oftewel de Vrienden Van Den Dikke – De Wever, dus. Ze vergaderen minstens twee keer per jaar, met Kerstmis en eind juni. Het begint met een etentje en het eindigt in andere etablissementen – ik stel voor dat ik geen details geef. De Vrienden zijn réchts: onder elkaar geven ze lucht aan hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links. Ook de meer linkse elementen binnen de N-VA moeten eraan geloven.” Wie deel uitmaakt van die VNV? Bas Luyten: "Liesbeth Homans, Theo Francken, Karl Vanlouwe, Guy Uyttersprot, Joachim Pohlmann – dat soort mensen.” Bas Luyten zou er ook enkele keren bij geweest zijn.

Dat Bas Luyten mocht aanschuiven, verbaast niet als je zijn politiek profiel leest. Kim Geybels vertelt: “Bas is centrum-rechts; veel meer naar rechts kan hij niet meer opschuiven. Ik heb meer mogelijkheden aan de linkerzijde. In ethisch opzicht bijvoorbeeld pas ik perfect bij de VLD. Voor Bas ligt dat moeilijk.” Over abortus, euthanasie en dergelijke dingen is hij een ethische hardliner. Aan drugs is hij “ten prooi gevallen, dus: ik ben verbrand voor die partij (het VB, nvdr.)." Bij de Facebook-commentaren op reacties van Geybels en Luyten zijn er een paar mensen die om principiële redenen nooit Humo kopen. Ook al zegt Kim Geybels dat Humo hun woorden correct heeft weergegeven, hoogstens wat ingekort. De hoek waar we Bas Luyten moeten situeren is duidelijk.

Vanuit de N-VA kwam er geen reactie op het VNV-verhaal van Bas Luyten. Ook niet wanneer we daar woensdag uitdrukkelijk om vroegen. Heel anders was de reactie van Bart De Wever toen Bart Peeters begrepen had dat de bijna-Slimste mens ter wereld zich verontschuldigd had voor de achthonderd haatmails die Bart Peeters kreeg na een uitspraak over De Grote Leider. Bart De Wever – alhoewel op vakantie in Oostenrijk – was er toen snel bij om te ontkennen dat hij zich excuseerde voor die haatmails. Wil Bart De Wever Bas Luyten niet meer aandacht geven dan hij waard is? Dat kan best, maar Luyten draagt een paar inhoudelijke zaken aan die om een repliek schreeuwen. Is de “homohaat”, het “racisme” en “de diepe afkeer van alles wat neigt naar links” waar of niet? Zwijgen lijkt als bevestigen.

Bart De Wever excuseerde zich niet voor de haatmails voor Bart Peeters; Kamerlid Daphné Dumery publiceerde wel de opiniebijdrage Geen haatmails in onze naam!. De West-Vlaamse N-VA’ster schreef: “Aan de ontvangers van haatmail kan ik enkel aanraden om te proberen te begrijpen waarom zij die ontvangen en met de verzender in debat te gaan. Gebruik argumenten om uw uitspraken te onderbouwen. En gebruik argumenten waarvan u zeker weet dat ze correct zijn.” ’t Is dat het komt van een partij die altijd correct is bij de voorstelling van zaken.

In een Humo-interview deze week zei Karel De Gucht (Open VLD): “Ik durf bijvoorbeeld ook te zeggen dat er volgens mij te veel gehandicapten zijn in België. De echte invaliden zijn daar de dupe van, want die krijgen daardoor te weinig geld.” Nogal wat mensen en organisaties reageerden hierop verontwaardigd. Alleen Helga Stevens (foto: in citroengele jas) trad Karel De Gucht bij, maar dan op zijn N-VA. “Zijn uitspraken waren lomp verwoord, maar hij heeft wel een punt”, zo citeert De Standaard Helga Stevens. Volgens haar heeft Wallonië 50 procent meer personen met een handicap dan Vlaanderen, waar ze dan meteen bedenkingen aan vastkoppelt over de weg vinden naar de sociale zekerheid, weerstand tegen besparingen en liever nieuwe belastingen heffen.

De Morgen ging haar licht opsteken bij de bevoegde staatssecretaris en die wijst erop dat Helga Stevens het enkel heeft over de gehandicapte personen tussen 21 en 65 jaar, en daarbij dan nog een rekenfout maakt. Volgens Helga Stevens gaat het om 2,04 % van de Vlaamse bevolking en 3,22 % van de Waalse bevolking. De staatssecretaris komt uit op respectievelijk 2,8 en 3,0 %. Tel je alle soorten uitkeringen voor gehandicapten samen, en dus ook de gehandicapten boven 65 jaar, kom je uit op respectievelijk 58 % van het totale aantal uitkeringen dat naar Vlaamse gehandicapten gaat, en 35 % naar de Waalse gehandicapten. Of… exact de verhouding Vlaamse - Waalse bevolking in België.

“Gebruik argumenten waarvan u zeker weet dat ze correct zijn”, is een boodschap voor tegenstanders van de N-VA. Voor N-VA’ers geldt dit niet.

De oproep van Wim De Wit en Johan Sanctorum op de IJzerwake om met de Vlaams-nationalistische partijen VB en N-VA front te vormen voor een onafhankelijk Vlaanderen, en alvast front te vormen bij de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar, valt in dovemansoren bij de N-VA.

Vlaams-Brabants Kamerlid Theo Francken (foto 1), door het Filip Dewinter een ‘Rank Xerox’ genoemd van VB-voorstellen, door Bas Luyten verweten te behoren tot de VNV (de Vlaams Nationale Vrienden, de intieme vriendenkring van Bart De Wever die onder elkaar lucht geven  van hun homohaat, hun racisme en hun diepe afkeer van alles wat neigt naar links)… die Theo Francken heeft op zijn blog pas nog verduidelijkt waarom van Vlaams-nationale verbroedering en samenwerking niets in huis komt zolang het VB bij haar antimigrantenklap blijft. En passant weerlegt Francken de door het VB geciteerde migratiecijfers.

Als het VB geen front kan vormen met Theo Francken, met wie dan nog wel?

Cordon sanitaire dreigt voor N-VA en Roep om Vlaams-nationaal front luider dan ooit op IJzerwake waren de twee titels die de toespraken op de IJzerwake dit jaar (foto) het best samenvatten.

De toespraken van IJzerwake-voorzitter Wim De Wit en van gelegenheidsspreker Johan Sanctorum waren gelijklopend. We nemen als leidraad dan maar de toespraak van de kleurrijkste van de twee. Na een inleiding over de blauwvoet – vogel waar vaak naar gerefereerd wordt in de Vlaams-nationalistische romantiek maar die geen inheemse vogel is, de echte Blauwvoet leeft op de Galapagos-eilanden – zei gelegenheidsspreker Johan Sanctorum over de Vlaams-nationalistische beweging: “‘Verraad’ is er het eeuwige sleutelwoord. Wantrouwen de stereotiepe houding. Roddel en achterklap de vaste nerveuze tics. Het schisma en de afscheuring de onvermijdelijke consequenties. Zodanig dat onze échte tegenstrever, het Belgische establishment, zijn plezier haast niet op kan. Dat, beste vrienden, is de vloek van de Vlaamse beweging, die wij van ons af moeten schudden. De oude, kleinstedelijke rivaliteit tussen Aalst en Dendermonde, Gent en Antwerpen, Steenstrate en Kaaskerke, (…) het Madouplein en de Koningsstraat (waar respectievelijk de hoofdzetels van het VB en de N-VA zijn gevestigd, nvdr.) – allemaal dorpskerktorens waaronder het kleine grote gelijk gecelebreerd wordt.

Het fameuze ‘cordon sanitaire’, ons in 1989 opgedrongen om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen, zogezegd in naam van de democratie, heeft het schisma als het ware een institutioneel karakter gegeven: ongezien in het democratische Europa. De kiezer die vanaf toen nog stemde voor die onafhankelijkheidspartij, was niet alleen een slechte Belg, maar ook een verdorven Vlaming, één die niet meer meetelde in de resultaten en de statistieken. (…) De partij die nu de fakkel heeft overgenomen, moet zich echter geen illusies maken: ook zij zal in een cordon terecht komen, al is het misschien een fluwelen cordon, namelijk dat van de ‘politieke irrelevantie’. Ook voor deze partij is er geen goede kant aan het Belgisch verhaal. Springt ze mee in het federale bad, dan is het om gepacificeerd te worden. Gaat ze aan de zijlijn staan, dan bewijst ze haar gebrek aan burgerzin. Het Wetstraattheater loopt hoe-dan-ook gewoon verder, op hoogdringende aanbeveling van de ratingbureaus, en onder het motto: ‘Liever een Belgische komedie dan een Griekse tragedie’. De enige uitweg uit dit dilemma, is op zoek te gaan naar een meerderheid die de Vlaamse onafhankelijkheid per volksraadpleging zal afdwingen. Daarom zeg ik nu tot alle Vlaamsgezinde krachten: stop het gekrakeel! Stop de stammentwisten en de clanoorlogen! Wij kunnen de twijfelaars niet overtuigen, als we zelf onderling verdeeld zijn.

Het Vlaams-nationalisme zal pas een democratische meerderheid verwerven, wanneer de Vlaams-nationale gelederen gesloten worden. (…) De twee partijen, die onze onafhankelijkheid als hoofdpunt in hun programma hebben, N-VA en Vlaams Belang, zijn het aan de Vlaamse beweging, aan ons, aan de kiezer, verplicht om elkaar te vinden en de hand te reiken. De broederstrijd moet stoppen, hij speelt alleen in het voordeel van de tegenstander. (…) Een Forza Flandria, in de vorm van een Vlaams-radikaal kartel dat zich bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 aan de kiezer presenteert, zou een echte bom betekenen onder de Belgische constructie. Misschien moeten we voor één keer eens een Belgische spreuk tot de onze maken: ‘Eendracht maakt macht’. Ik nodig bij deze de twee republikeinse formaties uit om een gebaar te stellen dat het Ancien Régime in zware verlegenheid kan brengen: de strategische oprichting van een V-front.  De partij of de partijvoorzitter die dàn de uitgestoken hand weigert, draagt een zware historische verantwoordelijkheid. Het Belgische momentum is voorbij, maar het Vlaamse moet nog komen. (…)

De vadsige vredesduiven van de CD&V zullen, als het erop aankomt, altijd voor een Pax Belgica kiezen – het zit in hun genen. (…) Laten we, beste vrienden, niet te veel moeite doen om de tsjeven te bekeren. Laten we hen zelf in een cordon plaatsen van de politieke betekenisloosheid. Laten we ons koelbloedig en vastberaden concentreren op de uitbouw van een Vlaams-radicale meerderheid – een electoraal breekpunt dat door een alliantie van de twee republikeinse partijen moet geforceerd worden.” Johan Sanctorum waarschuwt de N-VA ervoor in een cordon “van de ‘politieke irrelevantie’” terecht te komen, maar wil zelf de CD&V in zo’n cordon plaatsen. Het ene cordon is verwerpelijk, maar het andere moet?! Stop dan met klagen over het cordon sanitaire.

Sanctorum maakt een tweede denkfout als hij het cordon sanitaire linkt aan  de wil om “om het radicale Vlaams-nationalisme een halt toe te roepen”. In hoofde van de initiatiefnemers voor het cordon sanitaire is daar nooit sprake van geweest. Lees er maar het dossier van Charta 91 op na. De aanleiding was het zeventigpuntenprogramma van het Vlaams Blok, dat manifest in strijd is met de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Het vervolg is de blijvende wil om Vlaanderen uit te zuiveren tot het ‘eigen volk’, in plaats van rekening te houden met de bestaande veelzijdigheid. De staatsvorm waarbinnen de keuze gemaakt wordt voor ofwel de eigen volk eerst-politiek, of het rekening houden met de veelzijdigheid, is niet het punt van discussie. Daarenboven hebben de huidige Vlaamse partijleiders nooit opgeroepen de N-VA uit te sluiten voor regeringsonderhandelingen. De N-VA plaatste zichzelf aan de kant.

Of de N-VA nu front moet vormen met het VB? Na alle scheldpartijen die de N-VA van VB-kant kreeg. Het is in eerste instantie aan de N-VA om daarop te antwoorden. De N-VA die als een olifant door het Vlaamse politieke landschap dondert, neemt zij het VB op sleeptouw?