18-05-16

DE RACISTISCHE ONDERBUIK ZWELT AAN (1)

en jonge, knappe vrouw die als triatleet fraaie prestaties neerzet (alleen wordt ze gesponsord voor een verkeerd project, Uplace). Tijdens haar training voorbije zondag aan Park Spoor Noord in Antwerpen wordt ze met een mes in de rug gestoken. Meer is niet nodig om algemene ontzetting en verontwaardiging te veroorzaken. Maar zijn racistische oprispingen nodig?

Sofie Goos (36 j., foto) was samen met haar man aan het trainen, maar zou de laatste twee kilometers nog even alleen lopen. Als ze een man voorbij rent, voelt ze plots iets branderig in haar rug. Het leek een elektrische schok. Sofie Goos draait zich om en loopt de onbekende man achterna. Tijdens het lopen vraagt ze de man waarom hij zoiets gedaan heeft. De man zegt alleen “sorry, sorry”. Sofie Goos denkt dan nog dat ze een elektrische schok heeft gekregen. Pas als de vrouw van een koppel, dat mee de achtervolging heeft ingezet, haar zegt dat ze hard uit haar rug bloedt, wordt het Sofie Goos duidelijk dat het een messteek was. Sofie Goos wordt overgebracht naar het Stuivenbergziekenhuis. Ze ligt er nog altijd op intensieve zorgen. Het genezingsproces verloopt traag maar gunstig.

Burgemeester Bart De Wever, die op Twitter bijna 58.000 volgers heeft, twitterde: “Geschokt door het geweld tegen triatlete @sofiegoos. Ik wens haar spoedig herstel en sterkte toe. Geen begrip voor zulke zinloze daden. Nooit!”. Dacht Bart De Wever dat er íemand begrip zou hebben voor die messteek? Wist Bart De Wever als burgemeester al dat de dader van de steekpartij van Noord-Afrikaanse afkomst is, iets wat aanvankelijk niet bekend was en intussen ook nog niet door alle media is prijs gegeven, en verklaart dat de felheid van De Wevers reactie? Wat allicht wél een rol speelt, is dat er, om het in de woorden van het parket te zeggen, “een onderliggende psychische problematiek” is bij de 26-jarige dader Samir T., reden waarom “een psychiater (zal) worden aangesteld om de geestestoestand van de verdachte te onderzoeken”.

De zaak voelt raar aan voor de familie Goos, te meer ze vlakbij Park Spoor Noord wonen en hun kinderen er wel eens alleen gaan spelen. “Maar we mogen de angst niet laten reageren”, zegt Sofie Goos’ echtgenoot in Gazet van Antwerpen. “We kregen via Facebook ook wat racistische reacties. Daar zijn wij niet mee gediend. Wij willen een boodschap uitdragen tegen zinloos geweld. Dit heeft niets te maken met de vluchtelingencrisis en dergelijke.” De reacties zijn intussen gewist van Sofie Goos’ Facebookpagina, maar elders blijven ze circuleren. Neem nu bij Guido Naets, voormalig BRT-journalist die over de Europese Unie berichtte tot hij perswoordvoerder van het Europees Parlement werd. Intussen gepensioneerd, actief in een aantal Vlaams-nationalistische verenigingen en graag geïnterviewd door het Vlaams Belang Magazine. Deze maand al voor de tweede keer, en in dat blad is het heus niet de gewoonte mensen aan het woord te laten met een sterk afwijkende mening.

Bij een bericht van De Morgen online dat niets vermeldde over de afkomst van de dader (intussen heeft De Morgen het wél vermeld, nvdr.) schreef Guido Naets: “’k Ga het zeggen, Walter. Zo luidde het vroeger. Vandaag is het Omerta. (…)”. Ene Chantal Goethals pikt er onmiddellijk op in met: “Erg toch. En dan steeds met dat flauw ongeloofwaardig excuus komen over dader met psychische problemen. De waarheid mag weer niet gepubliceerd worden.” “Dit is geen zinloos geweld maar zeer gericht”, weet Jan Boons. “Een psychisch gestoorde dader heeft 90 % kans om iemand neer te steken uit de eigen omgeving, maar bij verwarde moslims daalt dat percentage naar nul (…)”. Als Filip Langenus schrijft hoe vrouwen zich moeten gedragen volgens de “sura” bevestigt Guido Naets: “Niet alleen rondlopen en liefst met burka. Dat komt hier ook nog. We moeten onze kleinkinderen tonen dat dit niet kan”, waarna het in no time bij Jozef Vernaeve overgaat op “Belgique want ja wij zijn maar tweede rangsburgers (sic) juist goed om hard te werken en de schulden te betalen en vooral zwijgen als een franstalige (sic) spreekt”.

Het échte probleem is dat de kans dat je door een psychisch gestoorde ernstig aangerand of zelfs gedood wordt 1 op 14 miljoen is, dus minder dan één keer per jaar in België. Zo zegt Marc De Hert, psychiater aan de KU Leuven in dS Avond. Over het concrete geval in Antwerpen kan de psychiater zich niet uitspreken. Was het te zien dat hij psychisch gestoord was? “Je kan niet op je eerste indruk afgaan. Want er zijn ook daders die er op het eerste gezicht vrij coherent uitzien, en toch ernstig ziek zijn. Denk aan Anders Breivik in Noorwegen die voor zichzelf vanuit een heel bijzondere en eigen redelijke logica handelde. Die man leek helemaal niet in de war.” Nils Verbeeck, psychiater in Beernem, wijst in dS Avond op een ander probleem. Zolang sommige mensen in de psychiatrie blijven, is er doorgaans geen probleem. “Maar daar wringt het schoentje: de overheid bouwt de langdurige psychiatrie af. In mijn omgeving worden de komende jaren 120 bedden afgebouwd, in twee psychiatrische instellingen. Patiënten worden bijna verplicht om zich terug in de maatschappij te begeven.”

Maar er wordt meer geïnvesteerd in de opvang van geïnterneerden, die doorgaans in een gewone gevangenis verblijven. Nils Verbeeck vindt dit een rare kronkel. “Het betekent dat iemand die psychisch ziek is, eerst een strafbaar feit moet plegen voor hij opvang krijgt.” Als Bart De Wever vindt dat “zulke zinloze daden. Nooit!” meer mogen gebeuren, moet er meer geïnvesteerd worden in de gewone psychiatrie. Dat is wel de bevoegdheid van een CD&V-minister, maar gezien de leidende rol van de N-VA in de Vlaamse regering kan de verhoging van het budget voor welzijn geen probleem zijn. Toch?

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, criminaliteit, de wever, naets, sociaal, racisme |  Facebook | | |  Print

29-02-16

NOG ALTIJD BEVRIEND MET GENTSE NEONAZI

Het Laatste Nieuws publiceerde vrijdag een artikel onder de kop 6 N-VA-parlementsleden ‘bevriend’ met neonazi (foto 1). Nadat Het Laatste Nieuws hen contacteerde hebben de zes N-VA-parlementsleden zich gedefriend van de man, maar ook de twee genoemde maar niet door de krant gecontacteerde VB’ers deden dit. Andere N-VA’ers en vooral VB’ers blijven intussen schaamteloos bevriend met de man.

“Marc P. maakt geen geheim van zijn overtuiging. Zo poseert hij geregeld voor de hakenkruisvlag die in zijn woonkamer hangt en brengt hij even vaak de Hitlergroet”, signaleert Het Laatste Nieuws. De man laat op zijn Facebookpagina herhaaldelijk zijn sympathie blijken voor Blood and Honour, versie Combat 18 – de gewelddadigste van de twee grootste Blood and Honour-groepen. Hij is ook tuk op wapens. Zijn fotoalbum bevat meerdere beelden van dolken (waarvan eentje waarin ‘Combat 18’ gegraveerd), een boksijzer en andere wapentuig zoals een Duits Lugerpistool. “Op zijn vriendenlijst staan heel wat namen van gekende Vlaamse politici – het merendeel van Vlaams Belang, zoals boegbeeld Filip Dewinter en ondervoorzitster Barbara Pas”, vervolgt Het Laatste Nieuws.

“Maar P. telt ook tal van N-VA’ers in zijn virtuele vriendenkring. Onder hen de Kamerleden Sarah Smeyers en Rob Van de Velde, de Vlaamse parlementsleden Karl Vanlouwe, Karim Van Overmeire en Nadia Sminate en Europees parlementslid Helga Stevens. Die bevinden zich op P.’s vriendenlijst in het bedenkelijke gezelschap van figuren als Tomas Boutens, een man die vijf jaar celstraf kreeg als leider van ‘Bloed, Bodem, Eer en Trouw’. Die neonazigroep smeedde een tiental jaar geleden plannen om politieke moorden te plegen. Gevraagd naar hun relatie met P. antwoorden de N-VA’ers gisteren allemaal hetzelfde: dat ze in principe ieder vriendschapsverzoek op Facebook aanvaarden en niet wisten wat voor iemand P. wel is.”

“We kennen hem absoluut niet en zullen hem onmiddellijk schrappen”, zo zeggen Sarah Smeyers & Co in koor. Een uitleg over het ‘Facebookvriend zijn van’ die aannemelijk is en een gevolgtrekking die al even aannemelijk is. Opvallend is dat Filip Dewinter en Barbara Pas, alhoewel niet gecontacteerd door Het Laatste Nieuws P. eveneens geschrapt hebben als Facebookvriend. Met niet meer dan “Marc P.” als identiteitsgegeven was het een hele klus om de man op te sporen tussen de duizenden Facebookvrienden van Filip Dewinter en Barbara Pas. Het aantal Facebookvrienden van Filip Dewinter is niet te tellen, Barbara Pas heeft iets meer dan 3.200 Facebookvrienden. Maar “Marc P.” werd dus ook bij hen geschrapt als Facebookvriend.

Andere N-VA’ers en VB’ers blijven echter Facebookvriend met P. Ofwel deden ze niet de moeite om na te kijken of P. ook niet met hen bevriend is, ofwel denken ze: zolang mijn naam niet publiek gemaakt wordt is er geen reden om ongerust te zijn, ofwel zijn ze uit overtuiging bevriend met P. Waarom blijven Jurgen Ceder (ex VB, nu N-VA; medewerker ‘t Pallieterke) en Christiaan Janssens (heel actief twitteraar en N-VA-bestuurslid in Herentals en in het arrondissement Turnhout) bevriend met P.? VB-parlementsleden als Anke Van dermeersch en Jan Penris? VB-woelwaters als Tanguy Veys en Rob Verreycken? Al even beruchte VB’ers als Wim Verreycken, Filip De Man en Frank Creyelman? VB'er en Voorpost'er die wel eens instaat voor ordediensten Jimmy Chapelier?

Luc Vermeulen, Bart Vanpachtenbeke, Martin Gyselinck en nog andere Voorpost-militanten? Kopstukken uit de Vlaamse Volksbeweging (VVB) als Bart De Valck en Michel Discart? Woordvoerder van Pegida Vlaanderen Kristof De Smet en van Pegida Sint-Niklaas Hugo Pieters? ‘Journalisten’ als Hector Van Oevelen (’t Pallieterke) en Bert Murrath (’t Scheldt)? Lijst Dedecker’ers als Derk Jan Eppink (ex-Europarlementslid) en Boudewijn Bouckaert (ex-Vlaams parlementslid)? Bekende mensen als Frank Vanhecke en Reddy De Mey?

Ook een na zijn carrière als VRT-journalist en Europees Parlement-medewerker verloren gelopen figuur als Guido Naets vinden we terug in de Facebookvriendenlijst van P. Net zoals Wim De Wit (IJzerwake-voorzitter). Voor een aantal mensen is het vanzelfsprekend dat ze bevriend zijn met P., zoals voor Lieven Vanleuven (Autonome Nationalisten) en Yves DW (ex-Autonome Nationalisten, maar nog altijd hetzelfde ideeëngoed). De aanwezigheid van Vlaamse Verdedigings Liga-oprichters Gunther Vleminx en Jurgen De Cleen verbaast ons evenmin.

Bij deze zijn een aantal mensen verwittigd. Gaan ze hun Facebookvriendenlijst aanpassen? Om hen te helpen: als foto 2 hierboven een fragment van de huidige hoofding van P.’s Facebookpagina. P. is 34 jaar oud en woont in Gent (meer bepaald in Gentbrugge); zijn hond (een stafford, foto 2) heet Walko en zijn poes Dildo; hij is fan van de Britse heavymetal-groep Motörhead maar ook van meerdere groepen uit het Blood and Honour-circuit; is ook fan van RechtsActueel, Identitair Verzet, de Vlaamse Militanten Orde en de Vlaamse Verdedigings Liga; een van zijn favoriete video’s toont meerdere keren skinheads die iemand voor moes slaan en stampen, video die eindigt met de slogan (in het Duits) Liever dood dan rood!. Hij heeft niet alleen swastika-vlaggen in huis hangen maar zich, naast vele andere tatoeages, op zijn rechterbovenbeen een forse swastika laten tatoeëren.

14-10-14

BEN WEYTS EN THEO FRANCKEN OP FEESTJE OUD-VMO-LEIDER

Het voorbije weekend werd in beperkte kring de negentigste verjaardag gevierd van Bob Maes. Onder de aanwezigen onder andere Vlaams minister Ben Weyts, Vlaams parlementslid Karl Vanlouwe en federaal staatssecretaris Theo Francken, allen N-VA (foto 1, van links naar rechts met helemaal rechts Bob Maes). Bob Maes is oprichter van de VMO waarover VB’er Rob Verreycken met veel sympathie een boek schreef (foto 2).

Bob Maes (°1924) is als jongere lid van het fascistische Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV) en de al even zwarte Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen. In september 1944 geeft Bob Maes zichzelf aan bij de politie. Hij zit een jaar in voorhechtenis en verliest zijn burgerrechten voor twintig jaar. In 1950 richt Bob Maes de Vlaamse Militanten Organisatie (VMO) op als antwoord op de tegenbetogingen en harde confrontaties als Vlaams-nationalisten (algemeen betiteld als “zwarten”) zich na de Tweede Wereldoorlog opnieuw proberen te organiseren. Van 1958 tot 1963 is de VMO de geüniformeerde ordedienst en plakploeg voor de Volksunie. Het VMO-uniform bestaat uit een grijs hemd, een zwarte das en een zwarte lange broek. De militie houdt intern en door haar uiterlijk machtsvertoon de herinnering levend aan het VNV, de Zwarte Brigade en de Dinaso-militie.

Deze openlijke referentie aan de collaboratie en het nazisme brengt de Volksunie steeds meer in diskrediet. Als de VMO weigert af te zien van geweld en haar uniformen niet wil thuislaten, wordt de samenwerking met de Volksunie in 1963 officieel verbroken. In de praktijk blijft de VMO opdraven als plakploeg en ordedienst van de Volksunie. De VMO is lang niet zo defensief als ze wordt voorgesteld. Na amper vier jaar activiteiten acht de magistratuur het nodig zestien VMO-militanten te veroordelen voor militievorming. Aanleiding is een plan van de VMO-leiding om met militaire precisie een vaderlandslievende viering in Diksmuide in de pan te hakken. Het plan lekt evenwel uit en enkele honderden VMO’ers en sympathisanten worden preventief opgeleid. Bob Maes blijft twee maanden in voorhechtenis.

Bij een vaandeloverdracht op de Antwerpse Grote Markt in 1968 treden een driehonderdtal VMO-militanten aan, het grootste effectief ooit bereikt. De voornaamste kernen vinden we in Brussel (onder leiding van Bob Maes), Antwerpen (o.l.v. Wim Maes) en Gent (o.l.v. Kamiel Van Damme). Bob Maes ontbindt de VMO in 1971 omdat talloze leden in problemen zitten, en ook om de gerechtelijke politie om de tuin te leiden. Er lopen immers een aantal processen tegen meerdere VMO-leden voor hun aandeel bij de zware rellen op het ereperk in Stekene waar de VMO op 30 juni 1969 een herdenkingsplechtigheid ter ere van de SS-gesneuvelden organiseert. Voorts worden ruim zeventig huiszoekingen verricht naar aanleiding van een confrontatie tussen de VMO en een plakploeg van het FDF waarbij FDF’er Jacques Georgin om het leven komt.

Oud-VMO’ers die het niet eens zijn met de ontbinding richten de organisatie in 1971 terstond opnieuw op, nu onder de naam Vlaamse Militanten Orde en met Bert Eriksson als leider. Bob Maes wordt, in hetzelfde jaar als hij zijn VMO ontbindt, vanop de tweede plaats op de Volkunie-lijst rechtstreeks verkozen tot senator voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Hij blijft in de Senaat zetelen tot 1985. Van 1972 tot 1986 zetelt hij ook in de gemeenteraad van Zaventem. Na de ontbinding van de Volkunie kiest hij voor de N-VA. Zijn dochter Lieve Maes is vanaf 2010 senator en sinds de verkiezingen op 25 mei 2014 Vlaams parlementslid voor de N-VA.

Op het feestje voor de negentigste verjaardag van Bob Maes in Zaventem, verjaardag die er eigenlijk pas is op 22 oktober, waren nog geen twintig mensen aanwezig. Op vraag van de jarige is er niet meer volk. Maar de aanwezigen zijn niet de minsten met Vlaams minister Ben Weyts die een toespraak houdt, Vlaams parlementslid en IJzerwake-bezoeker Karl Vanlouwe die bloemen overhandigt en federaal staatssecretaris Theo Francken die enthousiast applaudisseert (op de foto hierboven lijkt dat niet zo, maar op andere foto's is dat wel duidelijk te zien). Onder de aanwezigen ook Bart De Valck, voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), en Guido Naets, voormalig Europa-journalist en -medewerker, intussen helemaal mee met het Vlaams-nationalistisch gedachtegoed. 

00:05 Gepost door AFF/Verzet | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maes, weyts, vanlouwe, francken, verreycken, de valck, naets |  Facebook | | |  Print